PL178965B1 - Górnicza obudowa lemniskatowa z tylną stropnicą - Google Patents

Abstract

1. Górnicza obudowa lemniskatowa z tylną stropnicą, znamienna tym, że stosunek długości (h) stropnicy (1) do długości (12) tylnej stropnicy (6) wynosi od 1,45 do 1,55 i zarazem stosunek sumy długości (13) rzutu na spąg części stropnicy (1) wystającej poza krawędź roboczej powierzchni (16) spągnicy (3) i długości (14) rzutu na spąg części tylnej stropnicy (6) wystającej poza krawędź roboczej powierzchni (16) spągnicy do długości (15) roboczej powierzchni (16) spągnicy (3) wynosi od 0,95 do 1,05.

Description

Przedmiotem wynalazku jest górnicza obudowa lemniskatowa z tylną stropnicą przeznaczona do stosowania w ścianowym wyrobisku podziemnym.

Znana z polskiego opisu patentowego nr 147 737 obudowa górnicza ma odzawałową osłonę połączonąze spągnicądwoma lemniskatowymi łącznikami, a nad odzawałową osłonąma tylną stropnicę. Wspomniana tylna stropnica jest jednym końcem zamocowana przegubowo do stropnicy i odzawałowej osłony i jest podparta hydraulicznym siłownikiem osadzonym na odzawałowej osłonie. Suma długości stropnicy i tylnej stropnicy jest większa od długości roboczej powierzchni spągnicy, czyli powierzchni spągnicy stykającej się ze spągiem. Wobec różnicy wymienionych długości część stropnicy wystaje poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy w stronę czoła ścianowego wyrobiska, a część tylnej stropnicy wystaje poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy w stronę przestrzeni po wybranej z pokładu kopalinie. Tego rodzaju proporcje długościowe mają wpływ na poprzeczną stabilność obudowy, to znaczy stabilność w płaszczyźnie prostopadłej do czoła ścianowego wyrobiska i prostopadłej zarazem do spągu. Zbyt wysunięty koniec stropnicy w stronę czoła ściany względem krawędzi roboczej powierzchni spągnicy powoduje, pod naporem stropu na stropnicę, tendencję obudowy do obrotu w stronę czoła ścianowego wyrobiska. Zbyt krótka stropnica, czyli nie wiele wystająca poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy, jest bardziej poprzecznie stabilna, ale to oznacza, że szerokość przejścia dla górników jest zbyt mała, a przez to obsługa obudowy staje się dla człowieka niewygodna i nawet niebezpieczna. Chodzi tu o przestrzeń między zastawką ścianowego przenośnika a stojakiem obudowy. Gdy stropnica jest krótka, ścianowy przenośnik musi być usytuowany stosunkowo blisko spągnicy i stojaka, aby mieścił się pod krótką stropnicą. To powoduje zwężenie wspomnianego przej ścia, w granicznym przypadku powoduj e zwężenie przej ścia poza granicę dopuszczalną górniczymi przepisami. Jak wspomniano, w znanej obudowie omawianego rodzaju tylna stropnica wystaje poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy. Napór stropu na tylną stropnicę wywołuje tendencję do obrotu obudowy końcem tylnej stropnicy w stronę przestrzeni po wybranej kopalinie. Napór ten, gdy tylna stropnicajest zbyt długa i nadmiernie wystaje poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy, może spowodować poprzeczną niestabilność obudowy. Odpowiednio dobrana długość tylnej stropnicy spowoduje zwiększenie poprzecznej stabilności obudowy, gdyż zrównoważy napór stropu na stropnicę i zniweluje obrotowy moment działający na obudowę wywołując jej poprzeczną niestabilność.

Celem wynalazku jest obudowa osłonowa lemniskatowa z tylną stropnicą, która ma odpowiednio do górniczych przepisów szerokie przejście między zastawką ścianowego przenośnika i stojakami obudowy, a zarazem jest poprzecznie stabilna.

178 965

Cel ten osiągnięto przez nadanie obudowie według wynalazku następujących proporcji długościowych, i tak stosunek długości stropnicy do długości tylnej stropnicy wynosi od 1,45 do 1,55 i zarazem stosunek sumy długości rzutów na spąg części stropnicy wystającej poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy w stronę czoła ścianowego wyrobiska i części tylnej stropnicy wystającej poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy w stronę przestrzeni po wybranej kopalinie do długości roboczej powierzchni spągnicy wynosi od 0,95 do 1,05. Przy tym stosunek długości tylnej stropnicy do odległości podparcia hydraulicznego siłownika o tylną stropnicę od przegubu tylnej stropnicy wynosi od 1,45 do 1,65. Zależności te w zapisie algebraicznym są następujące:

: 12 = 1,45 do 1,55 (13 + Li: 15 = 0,95 do 1,05

12: 16 = 1,45 do 1,65 gdzie 11 jest długością stropnicy, 12 długościątylnej stropnicy, 13 jest długościąrzutu na spąg części stropnicy wystającej poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy, 1₄ jest długościąrzutu na spąg części tylnej stropnicy wystającej poza krawędź roboczej powierzchni spągnicy, 15 jest długością roboczej powierzchni spągnicy, a 16 jest odległością podparcia hydraulicznego siłownika o tylną stropnicę od przegubu mocowania tylnej stropnicy do stropnicy.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 jest widokiem z boku obudowy, a fig. 2 jest schematem obudowy w widoku z boku.

Stropnica 1, tylna stropnica 6 i odzawałowa osłona 2 sąpołączone przegubami 9 o wspólnej osi obrotu. Odzawałowa osłona 2 jest przegubowo połączona przednim lemniskatowym łącznikiem 4 i tylnym lemniskatowym łącznikiem 5 ze spągnicąj. Stropnica 1 jest podparta stojakiem 7 spoczywającym na spągnicy 3, a tylna stropnica 6 jest podparta hydraulicznym siłownikiem 8 zamocowanym drugim końcem bezpośrednio lub pośrednio do odzawałowej osłony 2. Spągnica 3 jest połączona ze ścianowym przenośnikiem osłony 2. Spągnica 3 jest połączona ze ścianowym przenośnikiem 10 za pomocą drąga 12 sprzężonego z hydraulicznym przesuwnikiem 15 zamocowanym do spągnicy 3. Przenośnik 10 jest zaopatrzony od strony obudowy w zastawkę 11, w której są ułożone przewody zasilające urabiającą maszynę, nie pokazaną na rysunku, a osadzoną na ścianowym przenośniku 10 i przemieszczającą się wzdłuż tego przenośnika. Między zastawką 11 i stoj akiem 7jest wolna przestrzeń zwana przejściem P, którego minimalna szerokość mierzona od zastawki 11 do stojaka 7 przy najniższym położeniu stropnicy 1 jest określona górniczymi przepisami. Przejście P służy do poruszania się ludzi wzdłuż ścianowego wyrobiska i dlatego szerokość przejścia P powinna zapewnić wygodne i bezpieczne poruszanie się górników. Również minimalna odległość końca stropnicy 1 od czoła 13 ścianowego wyrobiska, mierzona gdy obudowa jest dosunięta maksymalnie do czoła 13 wyrobiska i jest rozparta między stropem i spągiem, a przed urobieniem calizny w czole 13, jest określona górniczymi przepisami. Położenie przenośnika 10 w tej wyj ściowe dla pracy obudowy sytuacj i, gdy przenośnik 10 jest dosunięty do czoła 13 ścianowego wyrobiska, określa zatem szerokość przejścia P. Zbyt krótka stropnica 1 oznacza, że zastawka 11, przy danej szerokości przenośnika 10, znajduje się blisko stojaka 7, zatem przejście P jest wąskie, więc niewygodne i niebezpieczne. W celu zachowania minimalnej szerokości przejścia P w obudowie według wynalazku zastosowano stosunkowo długą stropnicę 1. Dzięki temu, gdy koniec stropnicy 1 znajduje się w odpowiedniej odległości od czoła 13 ścianowego wyrobiska odległość końca spągnicy 3 od czoła 13 jest duża. Tym samym przy przenośniku 10 dosuniętym do czoła 13 jego zastawka 11 jest znacznie oddalona od stojaka 7 i przejście P jest szerokie. Duża długość stropnicy 1, a więc także duża długość 1₃ rzutu części stropnicy 1 wystającej poza krawędź roboczej powierzchni 16 spągnicy 3, powoduje, że napór stropu na stropnicę 1 dąży do obrócenia obudowy w kierunku czoła 13, czyli powoduje poprzeczną niestabilność budowy. W obudowie według wynalazku zapobieżono tej niestabilności stosując odpowiednią długość 12 tylnej stropnicy 6, a przez to uzyskano odpowiednią długość 1₄ rzutu na spąg części tylnej stropnicy 6 wystającej poza krawędź roboczej powierzchni 16 spągnicy 3. Niestabilność poprzeczna obudowy polega na pojawieniu się obrotowego momentu sił względem przedniej lub

178 965 tylnej krawędzi roboczej powierzchni 16 spągnicy 3. Wobec tego także długość 1₂ tylnej stropnicy musi być dobrana tak, aby nie wywołać niestabilności obudowy z tendencją obrotu w stronę przestrzeni 14 po wybranej z pokładu kopalinie. Poprzeczna stabilność obudowy w obydwu kierunkach zależy także od długości roboczej powierzchni 16 spągnicy 3, zatem długość stropnicy 1 i długość tylnej stropnicy 6 są uzależnione od długości powierzchni 16 spągnicy 3, zatem długość stropnicy 1 i długość tylnej stropnicy 6 są uzależnione od długości powierzchni 16. Stabilność obudowy według wynalazku została osiągnięta przez zachowanie odpowiednich proporcji między długościami poszczególnych elementów obudowy i odległością ich wzajemnego usytuowania. W obudowie według wynalazku zastosowano następujące proporcje. Stosunek długości lj stropnicy 1 do długości 1₂tylnej stropnicy 6 wynosi od 1,45 do 1,55, czyli Ę : 1₂ = 1,45 + 1,55. Zarazem stosunek sumy długości 1₃ i 1₄ do długości 1₅ roboczej powierzchni 16 spągnicy 3 wynosi od 0,95 do 1,05, czyli (13 + 14) : 15 = 0,95 - 1,05.

Okazało się przy tym, że korzystnie powinien być spełniony stosunek długości 1₂ tylnej stropnicy 6 do długości 1₆ punktu podparcia tylnej stropnicy 6 siłownikiem 8 od przegubu 9 wynoszący od 1,45 do 1,65, czyli = 1,5 Ή ,6. Spełnienie tego warunku powoduje, że obciążenie gnące tylnej stropnicy 6 jest korzystne przy zachowaniu dobrych warunków ruchowych tylnej stropnicy 6 i siłownika 8 względem odzawałowej osłony 2.

178 965

CO CM OO fig.2

178 965

fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Górnicza obudowa lemniskatowa z tylną stropnicą, znamienna tym, że stosunek długości (13 stropnicy (1) do długości (1₂) tylnej stropnicy (6) wynosi od 1,45 do 1,55 i zarazem stosunek sumy długości (1₃) rzutu na spąg części stropnicy (1) wystającej poza krawędź roboczej powierzchni (16) spągnicy (3) i długości (1₄) rzutu na spąg części tylnej stropnicy (6) wystającej poza krawędź roboczej powierzchni (16) spągnicy do długości (1₅) roboczej powierzchni (16) spągnicy (3) wynosi od 0,95 do 1,05.
2. 2. Górnicza obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że stosunek długości (1₂) tylnej stropnicy (6) do odległości (1₆) podparcia hydraulicznego siłownika (8) tylnej stropnicy (6) od przegubu (9) tylnej stropnicy wynosi od 1,45 do 1,65.