PL179406B1 - Fastening assembly fro coupling together binocular spectacle magnifying glasses - Google Patents

Abstract

1. Zespól do przylaczania dwuocznych szkiel powiekszajacych do okularów, któ- re to dwuoczne szkla powiekszajace sta- nowia dwie lupy, z których kazda posiada przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdujaca sie blizej oka soczewka okula- rowa jest mniejsza niz zewnetrzna so- czewka obiektywowa, znamienny tym, ze zewnetrzna powierzchnia obudowy (19) laczacej soczewki lupy, jest rozbiezna pod odcinkowym katem, dostosowanym do kata tworzonego od zrenicy oka do ob- wódki soczewki okularowej, i ze przyla- czajace ramiona (20-26) lup (18) sa pla- skie w kierunku poprzecznym do kierunku patrzenia, tak aby nie stanowily jakiej- kolwiek istotnej zawady pola widzenia, i ze przylaczajace ramiona (20-26) zawie- raja poprzeczne ramiona (20), które moga byc skladane w miejscach zawiasowych (21) wykonanych z metalu odksztalcalne- go poprzez wyginanie. Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocujący, stosowany do wyposażania okularów w dwuoczne lupy, składające się z dwóch ramek przyłączających, z których każda jest wyposażona w przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdująca się bliżej oka soczewka okularowa jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa.

Tego rodzaju dwuoczne lupy przeznaczone do przyłączania do okularów mają na celu ułatwienie precyzyjnej pracy, takiej jak praca dentysty lub mechanika precyzyjnego. Wady znanego zespołu do montowania dwuocznych lup obejmują skomplikowany projekt i nadmierny ciężar jak również ograniczone pole widzenia spowodowane przez lupy.

Ponadto, z publikacji patentów US-4,647,165 i US-3,446,548 jest znane umieszczanie rozmaitych dodatkowych soczewek ponad podobszarem właściwych soczewek za pomocą mechanicznych, regulowanych ramion. Te znane rozwiązania nie dają niezawodnego przyłączenia dodatkowych soczewek i układ przyłączający nie nadaje się do wszystkich rodzajów okularów. Przyłącze jest często przytwierdzane przez wytwarzanie specjalnie zaprojektowanych okularów, co, prowadzi do znacznego wzrostu całkowitych kosztów. Najpowszechniejszą wadą znanych przyłączy bazujących na mechanicznych ramionach przyłączających jest fakt, że zespoły przyłączające zasłaniają i zakłócają pole widzenia.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu mocującego do montowania dwuocznych szkieł powiększających na własnych okularach użytkownika, przy czym zespół ten powinien być możliwie niewielki, łatwy do stosowania i niekosztowny ekonomicznie.

179 406

Podczas przyłączania lup dwuocznych ważne jest aby zespół mocujący i lupy przesłaniały możliwie niewielką ilość pola widzenia, przez co można łatwo kierować wzrok poza lupy na tym samym celu który był poprzednio badany i wzmacniany poprzez lupy.

Szczególnym celem wynalazku jest opracowanie zespołu mocującego do dwuocznych lup, który zapewni minimalne przesłanianie pola widzenia.

Zespół do przyłączania dwuocznych szkieł powiększających do okularów, które to dwuoczne szkła powiększające stanowią dwie lupy, z których każda posiada przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdująca się bliżej oka soczewka okularowa jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zewnętrzna powierzchnia obudowy łączącej soczewki lupy, jest rozbieżna pod odcinkowym kątem, dostosowanym do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej, i że przyłączające ramiona lup są płaskie w kierunku poprzecznym do kierunku patrzenia, tak aby nie stanowiły jakiejkolwiek istotnej zawady pola widzenia, i że przyłączające ramiona zawierają poprzeczne ramiona, które mogą być składane w miejscach zawiasowych wykonanych z metalu odkształcalnego poprzez wyginanie.

Korzystnie zewnętrzna powierzchnia obudowy lupy, łączącej soczewki, jest również rozbieżna pod odcinkowym kątem, który jest zasadniczo dostosowany do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej.

Korzystnie miejsca zawiasowe regulują składanie ramion, tak że w rozmaitych położeniach lup, ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup.

Korzystnie poprzeczne ramiona są połączone w miejscu ich przyłączenia do środkowego, podłużnego ramienia, które jest również wyposażone w składany zawias i podłużny zespół regulacyjny.

Korzystnie swobodny koniec przyłączającego ramienia przytrzymuje podobny do jarzma człon zaciskowy, który jest dopasowany zatrzaskowo do korpusu przyłączającego, znajdującego się w mostku ramki okularów.

Zalecane rozwiązania zespołu według wynalazku wspomagają indywidualne ogniskowanie lup dla ustawiania precyzyjnego lup odpowiednio do szczeliny okularowej użytkownika.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony szczegółowo w przykładzie wykonania rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry zespołu mocującego według wynalazku do przyłączania lup do okularów, fig. 2 - widok z przodu dwuocznych lup pokazanych na fig. 1, fig. 3 - widok z boku tych samych lup dwuocznych, fig. 4 - bardziej szczegółowy widok ramion przyłączających lupy z zawiasami i elementami regulacyjnymi.

Poniżej opisano przykładowe rozwiązanie pokazane na fig. 1-4.

Dwuoczne lupy 18 są przytwierdzone za pomocą wspornika 17 do mostka nosowego 3 znajdującego się w okularach. Każda lupa 18 jest wyposażona w przynajmniej dwie soczewki, przy czym soczewka okularowa znajdującą się bliżej oka jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa. Podobnie jak zewnętrzna powierzchnia, osłona 19 lupy łącząca soczewki również jest rozbieżna pod kątem odcinkowym który jest zasadniczo dostosowany do kąta odchodzącego od źrenicy do obrzeża soczewki okularowej. W ten sposób jest minimalne ograniczenie pola widzenia powodowane przez lupy. Użytkownik może patrzeć poprzez lupy lub poza lupami według swego wyboru po prostu przez nieznaczne zwrócenie kierunku widzenia i głowy na bok.

Osłony 19 lupy mogą mieć postać rurek mających cienkie ścianki i stożkowatość dostosowaną do wspomnianego kąta odcinkowego. Materiał osłony lupy może stanowić metal, wzmocnione włóknami tworzywo sztuczne itd. Osłona lupy może mieć przekrój okrągły, eliptyczny lub wielokątny.

Lupy 16 są zamontowane na płaskich ramionach poprzecznych 20, które mogą być zagięte w miejscach zawiasowych 21, które są wykonane z metalu i mają kształt ulegający zmianie w wyniku wyginania. Miejsca zawiasowe 21 mogą być wykonane z materiału innego niż ramiona 20, np. mogą to być druciane zwoje osadzone w materiale ramienia, który stanowi np. metal lekki lub wzmocnione włóknem tworzywo sztuczne. Osiowe kierunki zawiasów 21 są tak dobrane, aby kontrolować zaginanie ramion 20 tak, że w rozmaitych położeniach

179 406 lup 18, ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup 18. Tak więc lupy zawsze pozostają na ogniskowej, ponieważ odległość pomiędzy lupami jest ustawiona według odległości pomiędzy oczami.

W środkowym ich punkcie pomiędzy zawiasami 21, poprzeczne ramiona 20 są przyłączone do podłużnego ramienia 24 którego punkt przyłączenia jest również wyposażony w zawias 22 wykonany z metalu sprężystego. Ramię 24 jest wyposażone w podłużną szczelinę 28, zaś ramię 26 w poprzeczną szczelinę 27, przez co połączenie ramienia 26 i 24 ze sobą za pomocą śruby 25 umożliwia regulację zarówno podłużna jak i poprzeczną. Ramię 26 jest połączone z zawiasem 23 do podobnego do jarzma zacisku 6a, który jest montowalny od góry (lub od dołu) na metalowym korpusie przyłączającym 6b, mającym boki wyposażone w rowki 6c, zaś wewnętrzne powierzchnie jarzma 6a są ukształtowane odpowiednio. W tym przypadku, człony 6a i 6b łącznie tworzą zacisk przyłączający, oznaczony ogólnie jako 6. Przy tego rodzaju połączeniu przez pasowanie zatrzaskowe, dwuoczne lupy są łatwo wyjmowalne i wymienialne. Do mostka 3 nad nosem w okularach można na trwale przytwierdzić przyłączający korpus 6b mający niewielkie wymiary. Przyłączający korpus 6b może być przytwierdzony do właściwie wszystkich rodzajów okularów przez zastosowanie haczyka zaciskowego 10, wykonanego z metalu miękkiego i tworzącego pętlę która obejmuje dookoła mostek nosowy 3 i której końce są umieszczone w otworze przechodzącym przez korpus przyłączający 6b i zwymiarowanym identycznie do otworu w członie 8 na fig. 6, to jest w taki sposób że gwinty śruby 7 łączą się z gwintami haczyka zaciskowego 10. Tego rodzaju zacisk jest niewielki, niewidoczny i mocny a także przystosowany do prawie wszystkich rodzajów okularów.

Dla wynalazku zasadnicze jest, aby zespół mocujący i lupy były lekkie -i zasłaniały jedynie niewielki odcinek pola widzenia. Cel ten może być dodatkowo realizowany przez zaprojektowanie cienkościennej osłony lupy tak, aby dopasować się do kąta odcinkowego pola widzenia, pokrytego przez soczewkę okularowa o małym rozmiarze. Ponadto, dobiera się płaski kształt i rozmieszczenie ramion przyłączających tak, aby minimalnie zakłócać pole widzenia. Jednakże jednocześnie, ramiona przyłączające za pomocą swych miejsc zawiasowych umożliwiają indywidualne ułożenie i ustawienie odległość pomiędzy oczami, tak że lupy maja ognisko ustawione we właściwym położeniu.

Lupy mogą mieć długość np. 20-30 mm. Soczewka okularowa może mieć średnicę np. około 10 mm. Odległość soczewki okularowej od oka jest rzędu 20 mm, gdy soczewka jest umieszczona bardzo blisko soczewki okularów. Obiektyw ma średnicę która jest określona przez kąt odcinkowy i długość lupy.

179 406

27

Fig. 2

Fig.

179 406

O tu

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół do przyłączania dwuocznych szkieł powiększających do okularów, które to dwuoczne szkła powiększające stanowią dwie lupy, z których każda posiada przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdująca się bliżej oka soczewka okularowa jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa, znamienny tym, że zewnętrzna powierzchnia obudowy (19) łączącej soczewki lupy, jest rozbieżna pod odcinkowym kątem, dostosowanym do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej, i że przyłączające ramiona (2026) lup (18) są płaskie w kierunku poprzecznym do kierunku patrzenia, tak aby nie stanowiły jakiejkolwiek istotnej zawady pola widzenia, i że przyłączające ramiona (20-26) zawierają poprzeczne ramiona (20), które mogą być składane w miejscach zawiasowych (21) wykonanych z metalu odkształcalnego poprzez wyginanie.
2. 2. Zespół mocujący według zastrz. 1, znamienny tym, że zewnętrzna powierzchnia obudowy (19) lupy, łączącej soczewki, jest również rozbieżna pod odcinkowym kątem, który jest zasadniczo dostosowany do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej.
3. 3. Zespół mocujący według zastrz. 1, znamienny tym, że miejsca zawiasowe (21) regulują składanie ramion (20), tak że w rozmaitych położeniach lup (18), ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup (18).
4. 4. Zespół mocujący według zastrz. 1 albo 3, znamienny tym, że poprzeczne ramiona (20) są połączone w miejscu ich przyłączenia do środkowego, podłużnego ramienia (24, 26), które jest również wyposażone w składany zawias (22,23) i podłużny zespół regulacyjny (28,25).
5. 5. Zespół mocujący według zastrz. 2 albo 4, znamienny tym, że swobodny koniec przyłączającego ramienia (26) przytrzymuje podobny do jarzma człon zaciskowy (6a), który jest dopasowany zatrzaskowo do korpusu przyłączającego (6b), znajdującego się w mostku (3) ramki okularów.