PL179569B1 - Zespól mocujacy do przylaczania dodatkowych soczeweki dwuocznych szkiel powiekszajacych do okularów PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Zespól mocujacy do przylaczania do- datkowych soczewek i dwuocznych szkiel powiekszajacych do okularów, zawierajacy zacisk polaczony za pomoca sruby z most- kiem laczacym obwódki wlasciwych so- czewek okularów w poprzek nosa, przy czym do tego zacisku sa przytwierdzone dodatkowe soczewki lub dwuoczne szkla powiekszajace przylaczone za pomoca cien- kich ramion, znamienny tym, ze zacisk (6) zawiera korpus (6b, 8, 9) i petle mocujaca (10), obcisnieta dookola mostka (3), przy czym zakonczenia tej petli mocujacej (10) sa umieszczone w otworze (11a, 11b), prze- chodzacym przez korpus (6b, 8, 9) zacisku (6) i tak zwymiarowanym w stosunku do sruby (7), ze gwinty sruby (7) lacza sie z petla mocujaca (10). Fig. 3 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocujący, do przyłączania dodatkowych soczewek i dwuocznych szkieł powiększających do okularów.

Przykładowo, dentyści powinni stosować ekran ochronny do blokowania promieniowania urządzenia utwardzającego promieniowaniem UV przed bezpośrednim uderzaniem o oczy. Stosowany przez technika dentystycznego oddzielny ekran ochronny przed promieniowaniem UV jest niewygodny w stosowaniu. Dodatkowo do promieniowania UV, można stosować ochronę przed jakimkolwiek szkodliwym optycznie promieniowaniem. Ponadto, oddzielne soczewki mogą również służyć jako filtry które umożliwiają wyraźniejsze wykrywanie niektórych przedmiotów.

Z drugiej strony, często jest pożądane aby okulary były wyposażone w część obszaru wzmacniającą, która może być wykorzystywana do precyzyjnej pracy wymagającej czasami wzmocnienia widzenia. Kosztowne jest wytwarzanie do tego celu specjalnych szkieł dwuogniskowych.

Z publikacji opisu patentowego USA 5,182,588 jest znane przyłączanie pokrywy ochronnej na powierzchnię soczewek okularowych w ograniczonym podobszarze soczewek. Jednakże cienka pokrywa powierzchniowa jest trudna do wytworzenia i zmienia okulary w sposób trwały, przez co tego rodzaju rozwiązanie nie jest właściwie dostosowane do okularów, regulowanych do oka danego osobnika. Ponadto, pokrywa utworzona przez cienką warstwę z trudnością stwarza wystarczający efekt ochronny, jeżeli jednocześnie wymagana jest wyraźna przejrzystość. Pokrywa zapewnia jedynie ochronę i nie daje możliwości stosowania równocześnie lub alternatywnie szkła wzmacniającego lub lupy dwuocznej.

Ponadto, z publikacji patentów US-4,647,165 i US-3,446,548 jest znane umieszczanie rozmaitych dodatkowych soczewek ponad podobszarem właściwych soczewek za pomocą mechanicznych, regulowanych ramion. Te znane rozwiązania nie dają niezawodnego przyłączenia dodatkowych soczewek i układ przyłączający nie nadaje się do wszystkich rodzajów okularów. Przyłącze jest często przytwierdzane przez wytwarzanie specjalnie zaprojektowanych okularów, co prowadzi do znacznego wzrostu całkowitych kosztów. Najpowszechniejszą wadą znanych przyłączy bazujących na mechanicznych ramionach przyłączających jest fakt, że zespoły przyłączające zasłaniają i zakłócają pole widzenia.

Ze stanu techniki jest znany zespół mocujący do wyposażania okularów w dwuoczne lupy, składające się z ramki przyłączającej dwóch lup, z których każda jest wyposażona w przynajmniej dwie soczewki, w których soczewka okularowa znajdująca się bliżej oka jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa.

Tego rodzaju dwuoczne lupy przeznaczone do przyłączania do okularów mają na celu ułatwienie precyzyjnej pracy, takiej jak praca dentysty lub mechanika precyzyjnego. Wady znanego zespołu mocującego dwuoczne lupy obejmują skomplikowany projekt i nadmierny ciężar jak również ograniczone pole widzenia spowodowane przez lupy.

Celem wynalazku jest opracowanie zespołu mocującego do przyłączania dodatkowych soczewek i dwuocznych szkieł powiększających do okularów, przy czym zespół ten powinien być możliwie niepozorny, łatwy do stosowania i niekosztowny ekonomicznie, oraz wszechstronny do stosowania przy mocowaniu rozmaitych przyrządów. Przykładowo, podczas przyłączania lup dwuocznych ważne jest aby zespół mocujący i lupy przesłaniały

179 569 możliwie niewielką ilość pola widzenia, przez co można łatwo kierować wzrok poza lupy na tym samym celu który był poprzednio badany i wzmacniany poprzez lupy.

Szczególnym celem wynalazku jest opracowanie zespołu mocującego do dodatkowych soczewek i/lub dwuocznych lup, który jest odpowiedni do stosowania w połączeniu z wieloma odmiennymi rodzajami okularów.

Zastosowanie sprężyście giętkich ramion daje znaczące korzyści w porównaniu ze sztywnymi, zawiasowymi ramkami. Soczewki przytrzymywane przez giętkie ramiona są łatwe do czyszczenia i powracają do swego położenia oryginalnego.

Zespół mocujący do przyłączania dodatkowych soczewek, dwuocznych szkieł powiększających do okularów, zawierający zacisk połączony za pomocą śruby z mostkiem łączącym obwódki właściwych soczewek okularów w poprzek nosa, przy czym do tego zacisku są przytwierdzone dodatkowe soczewki lub dwuoczne szkła powiększające przyłączone za pomocą cienkich ramion, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zacisk zawiera korpus i pętlę mocującą obciśniętą dookoła mostka, przy czym zakończenia tej pętli mocującej są umieszczone w otworze, przechodzącym przez korpus zacisku i tak zwymiarowanym w stosunku do śruby, że gwinty śruby łączą się z pętlą mocującą.

Przytwierdzone do zacisku ramiona są sprężyste elastycznie.

Dolne końce ramion są przyłączone do brzegu dodatkowych soczewek, a górne końce ramion są przyłączone do zacisku.

Zacisk korzystnie jest wykonany z metalu.

Korpus zacisku ma postać dwuczłonową zaś pomiędzy tymi dwoma członami są zaciśnięte końce ramion.

Przynajmniej ta powierzchnia jednego korpusowego członu, która leży naprzeciwko drugiego korpusowego członu, posiada rowki które są płytsze niż średnica ramion, dla pomieszczenia tych ramion.

Korpus zacisku jest wyposażony w elementy do łączenia z podobnym od jarzma uchwytem zamontowanym na podstawie ramienia podtrzymującego oddzielne wzmacniające i/lub ochronne szkło.

Dodatkowe soczewki są umieszczone od wewnątrz właściwych soczewek w sąsiedztwie ich dolnej obwódki.

Dwuoczne szkła powiększające stanowią dwie lupy, z których każda posiada przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdująca się bliżej oka soczewka okularowa jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa, zaś zewnętrzna powierzchnia obudowy lupy, łączącej soczewki, jest również rozbieżna pod odcinkowym kątem, który jest zasadniczo dostosowany do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej, i że ramiona lup są płaskie w kierunku poprzecznym do kierunku patrzenia.

Ściana obudowy lupy jest cienka i ma stożkowatość dostosowaną do tego odcinkowego kąta, przy czym lupy są przyłączone do poprzeczek za pomocą zawiasów wykonanych z metalu odkształcalnego pod wpływem zginania. Zawiasy regulują składanie ramion, tak że w rozmaitych położeniach lup, ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup. Poprzeczne ramiona są połączone w miejscu ich przyłączenia do środkowego, podłużnego ramienia, które jest również wyposażone w składany zawias i podłużny zespół regulacyjny.

Swobodny koniec przyłączającego ramienia przytrzymuje podobny do jarzma człon zaciskowy, który jest dopasowany zatrzaskowe do korpusu zacisku znajdującego się w mostku ramki okularów.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony szczegółowo w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z przodu zespołu mocującego według wynalazku do przyłączania dodatkowych soczewek do okularów, fig. 2 - widok w powiększeniu połączenia pomiędzy dodatkowymi soczewkami i ich ramieniem uchwytowym, fig. 3 - widok z boku w powiększeniu zacisku przyłączającego dodatkowo soczewkę i ustawianie dodatkowych soczewek względem soczewek okularów, jak również przyłączenie oddzielnego

179 569 szkła powiększającego za pomocą tego samego metalowego zacisku, fig. 4 - widok z góry metalowego zacisku znajdującego się w zespole mocującym z fig. 3, fig. 5 - przekrój wzdłuż linii V-V na fig. 4, fig. 6 - przekrój wzdłuż linii VI-VI na fig. 4, fig. 7 - widok z góry zespołu mocującego według wynalazku do przyłączania lup do okularów, fig. 8 - widok z przodu dwuocznych lup pokazanych na fig. 7, fig. 9 - widok z boku tych samych lup dwuocznych, a fig. 10 - bardziej szczegółowy widok ramion przyłączających lupy z zawiasami i elementami regulacyjnymi.

Na fig. 1-6 jest opisany zespół mocujący do przyłączania dodatkowych soczewek.

Dodatkowe soczewki 4 chroniące przed szkodliwym optycznie promieniowaniem i/lub służące jako szkła wzmacniające i/lub jako filtry są umieszczone na wewnętrznej powierzchni właściwych soczewek 1 w sąsiedztwie dolnej krawędzi soczewek 1. Przyłączenie dodatkowych soczewek jest realizowane za pomocą sprężyście elastycznych ramion 5, stanowiących np. stalowy drut. Dolne końce tych ramion 5 są przytwierdzone za pomocą kleju w szczelinie wykonanej w dolnej krawędzi dodatkowych soczewek 4. Górne końce ramion 5 są przytwierdzone do metalowego zacisku 6, który może być zaciśnięty za pomocą śruby 7. Metalowy zacisk 6 jest połączony z mostkiem 3 łączącym obwódki lub druciki 2 właściwych okularów w poprzek nosa.

Metalowy zacisk 6 zawiera dwa człony korpusowe 8, 9 do zaciskania między sobą końców ramion 5 przez zaciśnięcie śruby 7. Zaciskowy haczyk 10 wykonany z giętkiego, miękkiego metalu, np. srebra, tworzy jarzmo uchwytowe wokół mostka 3. Końce tego haczyka zaciskowego 10 są przytrzymywane w otworze 11 a, llb przechodzącym przez człony korpusowe 9, 8 i tak zwymiarowanym względem śruby 7, że gwinty tej śruby łączą się z materiałem haczyka zaciskowego 10. Haczyk zaciskowy może być wyposażony w już istniejące gwinty lub też takie które są rezultatem nacięcia przez śrubę. Tego rodzaju zespół zaciskowy umożliwia stosowanie pojedynczej śruby 7 do zaciskania zacisku bezpiecznie do mostka przy a jednocześnie do dociskania ramion 5 do połączenia z zaciskiem. Powierzchnia członu korpusowego zacisku, zwrócona w kierunku drugiego członu korpusowego 9, jest wyposażona w rowki 12 które są płytsze niż średnica ramion 5 dla pomieszczenia tych ramion 5. Tak więc, ramiona 5 utrzymują swoje ustawienie w linii i przed końcowym zaciśnięciem śruby 7, długość ramion 5 może być regulowana przez nastawę podłużną ramion pomiędzy członami korpusowymi 8, 9 dla umieszczenia dodatkowych soczewek 4 we właściwym położeniu. Na koniec, można podciąć nadmierną długość z górnych końców ramion 5. Jeżeli ramiona nie muszą być przytwierdzane od spodu, wówczas może to być wykonane od góry przez zagięcie w dół ramion wystających z górnej krawędzi zacisków.

Ponadto, człon korpusowy 8 zacisku 6 jest zaprojektowany do połączenia z podobnym do jarzma uchwytem 14 zamontowanym na podstawie ramienia 15 podpierającego oddzielne szkło wzmacniające i/lub ochronne 16. Podobny do jarzma+ uchwyt 14 jest wciskany od góry na szczyt członu korpusowego 8, przy czym żebra znajdujące się w wewnętrznych powierzchniach jarzma 4 łączą się z rowkami 13. Ten rodzaj szkła wzmacniającego 16 w połączeniu z okularami jest już znany, jednakże według wynalazku jest on przyłączany w nowy sposób za pomocą lekkiego jarzma uchwytowego 14 do metalowego zacisku 6 według wynalazku.

Na fig. 2 pokazano bardziej szczegółowo możliwość, według której dolna połowa dodatkowych soczewek 4 zawiera szkło ochronne 4b zaś górna połowa szkło wzmacniające 4a. W tym przypadku, nie jest potrzebne oddzielne szkło wzmacniające 16. Alternatywnie, każde ze szkieł wzmacniających 4a lub 16 może stanowić filtr lub kombinację filtra i szkła wzmacniaj ącego.

Pokazane na fig. 7-10 dwuoczne lupy 18 są przytwierdzone za pomocą wspornika 17 do mostka nosowego 3 znajdującego się w okularach. Każda lupa 18 jest wyposażona w przynajmniej dwie soczewki, przy czym soczewka okularowa znajdującą się bliżej oka jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa. Podobnie jak zewnętrzna powierzchnia,

179 569 osłona 19 lupy łącząca soczewki również jest rozbieżna pod kątem odcinkowym który jest zasadniczo dostosowany do kąta odchodzącego od źrenicy do obrzeża soczewki okularowej. W ten sposób jest minimalne ograniczenie pola widzenia powodowane przez lupy. Użytkownik może patrzeć poprzez lupy lub poza lupami według swego wyboru po prostu przez nieznaczne zwrócenie kierunku patrzenia i głowy na bok.

Osłony 19 lupy mogą mieć postać rurek mających cienkie ścianki i stożkowatość dostosowaną do wspomnianego kąta odcinkowego. Materiał osłony lupy może stanowić metal, wzmocnione włóknami tworzywo sztuczne itd. Osłona lupy może mieć przekrój okrągły, eliptyczny lub wielokątny.

Lupy 16 są zamontowane na płaskich ramionach poprzecznych 20, które mogą być zagięte w miejscach zawiasowych 21, które są wykonane z metalu i mają kształt ulegający zmianie w wyniku wyginania. Miejsca zawiasowe 21 mogą być wykonane z materiału innego niż ramiona 20, np. mogą to być druciane zwoje osadzone w materiale ramienia, który stanowi np. metal lekki lub wzmocnione włóknem tworzywo sztuczne. Osiowe kierunki zawiasów 21 są tak dobrane, aby kontrolować zaginanie ramion 20 tak, że w rozmaitych położeniach lup 18, ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup 18. Tak więc lupy zawsze pozostająna ogniskowej, ponieważ odległość pomiędzy lupami jest ustawiona według odległości pomiędzy oczami.

W środkowym ich punkcie pomiędzy zawiasami 21, poprzeczne ramiona 20 są przyłączone do podłużnego ramienia 24 którego punkt przyłączenia jest również wyposażony w zawias 22 wykonany z metalu sprężystego. Ramię 24 jest wyposażone w podłużną szczelinę 28, zaś ramię 26 w poprzeczną szczelinę 27, przez co połączenie ramienia 26 i 24 ze sobą za pomocą śruby 25 umożliwia regulację zarówno podłużną jak i poprzeczną. Ramię 26 jest połączone z zawiasem 23 do podobnego do jarzma zacisku 6a, który jest montowalny od góry (lub od dołu) na metalowym korpusie przyłączającym 6b, mającym boki wyposażone w rowki 6c, zaś wewnętrzne powierzchnie jarzma 6a są ukształtowane odpowiednio. W tym przypadku, człony 6a i 6b łącznie tworzą zacisk przyłączający, oznaczony ogólnie jako 6. Przy tego rodzaju połączeniu przez pasowanie zatrzaskowe, dwuoczne lupy są łatwo wyjmowalne i wymienialne. Do mostka 3 nad nosem w okularach można na trwale przytwierdzić przyłączający korpus 6b mający niewielkie wymiary. Przyłączający korpus 6b może być przytwierdzony do właściwie wszystkich rodzajów okularów przez zastosowanie haczyka zaciskowego 10, wykonanego z metalu miękkiego i tworzącego pętlę która obejmuje dookoła mostek nosowy 3 i której końce są umieszczone w otworze przechodzącym przez korpus przyłączający 6b i zwymiarowanym identycznie do otworu w członie 8 na fig. 6, to jest w taki sposób że gwinty śruby 7 łączą się z gwintami haczyka zaciskowego 10. Tego rodzaju zacisk jest niewielki, niewidoczny i mocny a także przystosowany do prawie wszystkich rodzajów okularów.

Dla wynalazku zasadnicze jest, aby zespół mocujący i lupy były lekkie i zasłaniały jedynie niewielki odcinek pola widzenia. Cel ten może być dodatkowo realizowany przez zaprojektowanie cienkościennej osłony lupy tak, aby dopasować się do kąta odcinkowego pola widzenia, pokrytego przez soczewkę okularową o małym rozmiarze. Ponadto, dobiera się płaski kształt i rozmieszczenie ramion przyłączających tak, aby minimalnie zakłócać pole widzenia. Jednakże jednocześnie, ramiona przyłączające za pomocą swych miejsc zawiasowych umożliwiają indywidualne ułożenie i ustawienie odległość pomiędzy oczami, tak że lupy maja ognisko ustawione we właściwym położeniu.

Lupy mogą mieć długość np. 20-30 mm. Soczewka okularowa może mieć średnicę np. około 10 mm. Odległość soczewki okularowej od oka jest rzędu 20 mm, gdy soczewka jest umieszczona bardzo blisko soczewki okularów. Obiektyw ma średnice która jest określona przez kąt odcinkowy i długość lupy.

179 569

Fig179 569

179 569

Fig.

179 569

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół mocujący do przyłączania dodatkowych soczewek i dwuocznych szkieł powiększających do okularów, zawierający zacisk połączony za pomocą śruby z mostkiem łączącym obwódki właściwych soczewek okularów w poprzek nosa, przy czym do tego zacisku są przytwierdzone dodatkowe soczewki lub dwuoczne szkła powiększające przyłączone za pomocą cienkich ramion, znamienny tym, że zacisk (6) zawiera korpus (6b, 8, 9) i pętlę mocującą (10), obciśniętą dookoła mostka (3), przy czym zakończenia tej pętli mocującej (10) są umieszczone w otworze (lla, llb), przechodzącym przez korpus (6b, 8, 9) zacisku (6) i tak zwymiarowanym w stosunku do śruby (7), że gwinty śruby (7) łączą się z pętlą mocującą (10).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że przytwierdzone do zacisku (6) ramiona (5) są sprężyste elastycznie.
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że dolne końce ramion (5) są przyłączone do brzegu dodatkowych soczewek (4), a górne końce ramion (5) są przyłączone do zacisku (6).
4. 4. Zespół według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że zacisk (6) jest wykonany z metalu.
5. 5. Zespół według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że korpus (8, 9) zacisku (6) ma postać dwuczłonową, zaś pomiędzy tymi dwoma członami są zaciśnięte końce ramion (5).
6. 6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że przynajmniej ta powierzchnia jednego korpusowego członu (8), która leży naprzeciwko drugiego korpusowego członu (9), posiada rowki (12) które są płytsze niż średnica ramion (5), dla pomieszczenia tych ramion (5).
7. 7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (8, 9) zacisku (6) jest wyposażony w elementy do łączenia z podobnym od jarzma uchwytem (14) zamontowanym na podstawie ramienia (15) podtrzymującego oddzielne wzmacniające i/lub ochronne szkło (16).
8. 8. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że dodatkowe soczewki (4) są umieszczone od wewnątrz właściwych soczewek (1) w sąsiedztwie ich dolnej obwódki.
9. 9. Zespół mocujący według zastrz. 1, znamienny tym, że dwuoczne szkła powiększające stanowią dwie lupy (18), z których każda posiada przynajmniej dwie soczewki, przy czym znajdująca się bliżej oka soczewka okularowa jest mniejsza niż zewnętrzna soczewka obiektywowa, zaś zewnętrzna powierzchnia obudowy (19) lupy, łączącej soczewki, jest również rozbieżna pod odcinkowym kątem, który jest zasadniczo dostosowany do kąta tworzonego od źrenicy oka do obwódki soczewki okularowej, i że ramiona (20, 26) lup (18) są płaskie w kierunku poprzecznym do kierunku patrzenia.
10. 10. Zespół mocujący według zastrz. 9, znamienny tym, że ściana obudowy (19) lupy jest cienka i ma stożkowatość dostosowaną do tego odcinkowego kąta, przy czym lupy (18) są przyłączone do poprzeczek (20) za pomocą zawiasów (21) wykonanych z metalu odkształcalnego pod wpływem zginania.
11. 11. Zespół mocujący według zastrz. 10, znamienny tym, że zawiasy (21) regulują składanie ramion (20), tak że w rozmaitych położeniach lup (18), ich środkowe osie krzyżują się ze sobą w zasadniczo tej samej odległości od dwuocznych lup (18).
12. 12. Zespół mocujący według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że poprzeczne ramiona (20) są połączone w miejscu ich przyłączenia do środkowego, podłużnego ramienia (24, 26), które jest również wyposażone w składany zawias (22, 23) i podłużny zespół regulacyjny (28, 25).

    179 569
13. 13. Zespół mocujący według zastrz. 9 albo 12, znamienny tym, że swobodny koniec przyłączającego ramienia (26) przytrzymuje podobny do jarzma człon zaciskowy (6a), który jest dopasowany zatrzaskowe do korpusu (6b) zacisku znajdującego się w mostku (3) ramki okularów.

    * * *