PL179645B1

PL179645B1 - Przestawny ochronny wal przeciwpowodziowy oraz sposób wznoszenia przestawnego ochronnego walu przeciwpowodziowego PL

Info

Publication number: PL179645B1
Application number: PL96322085A
Authority: PL
Inventors: Sigurd Melin
Original assignee: Sigurd Melin
Priority date: 1995-03-03
Filing date: 1996-02-29
Publication date: 2000-10-31
Also published as: SE9500795D0; US5857806A; CN1048303C; SE9500795L; RU2156846C2; PL322085A1; ES2198477T3; DE69627837T2; CA2213992C; DE69627837D1; ATE239140T1; HK1009166A1; JPH11501092A; WO1996027710A1; CN1177388A; NO973954D0; SE503551C2; AU4960196A; JP3771587B2; EP0813633B1

Abstract

1. Przestawny ochronny wal przeciwpowodzio- wy, zlozony z wielu indywidualnych przestawnych czlonów w postaci elastycznych, wypelnionych ciecza rur i elastycznych fartuchów, opartych na powierzchni podloza, korzystnie na gruncie, na który dziala pionowa sila, w celu docisniecia i za- mocowania go do powierzchni, przy czym ten wal ochronny posiada pierwsza dluga odwodna krawedz boczna oraz przeciwlegla, druga dluga odladowa krawedz boczna walu ochronnego, znamienny tym, ze pomiedzy powierzchnia (2) a czlonami rur (1) znajduje sie przestawny zespól drenujacy (12, 17) rozciagajacy sie osiowo wzdluz walu i posiadajacy horyzontalne sciezki do odprowadzania wody po- wodziowej przeciekajacej pod czlonami od strony odwodnej przy czym obszar po spodniej stronie czlonu, rozciagajacy sie od dlugiej odwodnej bocz- nej krawedzi zespolu drenujacego do strony odla- dowej, jest pod cisnieniem zblizonym do cisnienia atmosferycznego. Fig 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest ochronny wał przeciwpowodziowy z członem w postaci, na przykład elastycznej wypełnionej cieczą rury o dowolnym przekroju i/lub elastycznego fartucha, opierającego się na powierzchni podłoża, na przykład gruncie, na który działa pionowa siła, w celu dociśnięcia i zamocowania go do tej powierzchni, przy czym ochronny wał posiada pierwszą długą odwodną krawędź boczną i przeciwległą drugą długą odlądową krawędź boczną. Przedmiotem wynalazku jest również sposób wznoszenia ochronnego wału przeciwpowodziowego.

Tradycyjne sposoby wznoszenia wałów ochronnych stosują stałe materiały, zazwyczaj o charakterze nieorganicznym. Zwykłym sposobem jest ręczne układanie worków z pia179 645 skiem w wyższych lub niższych rzędach. Innym sposobem jest wznoszenie wałów z ziemi za pomocą odpowiednich maszyn. Sposoby te jednakże mają wady. W przypadku, gdy w ogóle możliwe jest mechaniczne pogłębianie lub wykop, taki sposób jest czasochłonny, a często możliwy do zastosowania dopiero w późnym etapie. Ponadto, powoduje on często powstanie dołów i ubytków w ziemi. Sposób wykorzystujący worki z piaskiem jest nie tylko czasochłonny, ale także pracochłonny. Wielokrotnie w bezpośrednim sąsiedztwie wylewu nieosiągalne są ani maszyny, ani worki z piaskiem, a zatem muszą być przeprowadzane czasochłonne transporty przed rozpoczęciem wznoszenia wału. Oznacza to, że wał ten może być gotowy zbyt późno. Z opisu patentowego PL 158 138 znany jest sposób wykonywania tam podłużnych, w których obszar między brzegiem a osią tamy podłużnej wypełnia się piaskiem, po czym na koronie i skarpach układa się włókninę, którą na skarpie odwodnej mocuje się stalowymi szpilkami a dolne części skarpy odlądowej faszynowymi kiszkami podłużnymi i poprzecznymi a następnie po zatopieniu materacy wykonuje się na koronie i skarpie kamienny narzut oraz zasypuje się skarpę odlądową do wysokości narzutu kamiennego na koronie budowli.

Ostatnio stosuje się wały ochronne wznoszone z przenośnych urządzeń tamujących w postaci osłon typu przewodowego, które mogą być przechowywane, obsługiwane i transportowane w stanie złożonym i wypełniane cieczą, zazwyczaj wodą, zaraz przy obszarze wylewowym. Przykłady takich osłon przewodowych są ujawnione w zbiorze dokumentacji patentowej. Patrz, na przykład, dokumenty nr FR 1 375 854, EP 496 519, US 3 246 474, US 3 855 800, US 4 799 821 orazUS 5 θ4θ 919. 2asadniczą zaletą takich osłon przewodowych jest fakt, że są one niewielkie w stanie złożonym, podczas gdy ciężki materiał, który jest wymagany do mocowania osłon w wał ochronny, jest zazwyczaj osiągalny na terenie wylewowym w postaci wody. Składowane w pobliżu nieograniczone ilości urządzeń tamujących w postaci osłon przewodowych mogą więc być szybko i wygodnie dostarczone na miejsce dotknięte powodzią i uruchomione na miejscu poprzez szybkie wypełnienie ich wodą. Większość z uprzednio znanych urządzeń tamujących w postaci wałów przewodowych zawiera także brzeg odwodny o mniej lub bardziej ustalonej szerokości, zazwyczaj zamocowany za pomocą członów mocujących typu szpilki lub rozporki, których zadaniem jest uszczelnienie go względem powierzchni.

Inne przenośne urządzenie tamujące, dostępne na rynku pod znakiem handlowym PORTADAM, wykorzystuje nieprzepuszczalny, brzegowy fartuch opierający się długą częścią boczną wzdłuz powierzchni, posiadającą przeciwległą długą część boczną opartą o szkielet konstrukcji wzniesiony na linii obrony i składający się z licznych nachylonych filarów wsporczych.

Charakterystycznym faktem w odniesieniu do znanego wału ochronnego wykorzystującego przenośne lub przewoźne urządzenia tamujące, jest to, że człon wału ochronnego oparty jest na powierzchni podłoża możliwie największym obszarem, w celu, co istotne, uzyskania jak największego możliwego uszczelnienia wobec tej powierzchni. Stąd, uprzednio znane konstrukcje opierają się na podstawowej zasadzie, że im większy jest obszar zetknięcia z powierzchnią, tym pewniejszy staje się taki wał ochronny. Jednakże, ta podstawowa zasada jest częściowo oparta na błędnych przesłankach. Mianowicie, jeżeli woda, jak to często ma miejsce w praktyce, zacznie w końcu przeciekać, na przykład pod fartuchem dociśniętym do powierzchni przez ciśnienie hydrostatyczne działające na wierzchnią stronę fartucha, różnica ciśnień pomiędzy wierzchnią stroną, a stroną spodnią fartucha zostanie zasadniczo zredukowana. Oznacza to, że obszar brzegu poddany od spodu działaniu takiego samego ciśnienia hydrostatycznego co wierzchnia strona, utraci swoją zdolność mocowania. Jeżeli przeciekająca woda pod ciśnieniem hydraulicznym jest rozprowadzana pod fartuchem i/lub osłoną przewodową na całej drodze od strony wylewowej do strony suchej, wał ochronny będzie stopniowo tracił swoją zdolność mocowania, a przez to zdolność uszczelniania wobec powierzchni, oraz w końcu zostanie zwolniony ze swojej linii obrony. Taka sama redukcja różnicy ciśnień pojawia się oczywiście także w tych przypadkach, gdy do wzniesienia wału ochronnego jest stosowany wał przewodowy bez fartucha (patrz, na przykład, dokument nr EP 496 519). Gdy tylko woda zacznie przeciekać pod powierzchnię wału

179 645 przewodowego opierającej się na gruncie, całkowita zdolność mocowania jest stopniowo obniżana, co oznacza, że w stanie, gdy pozioma siła przemieszczająca pochodząca z wody powodziowej przekroczy siłę mocowania, wał zostanie łatwo uniesiony na znajdującej się pod nią wodzie.

W związku z powyższym, należy zauważyć, że woda powodziowa może przedostać się w dół w przestrzenie w gruncie, pod jego powierzchnią, a następnie pojawić się ponownie na powierzchni i wywrzeć ciśnienie podnoszące na spodnią stronę wału ochronnego.

Celem niniejszego wynalazku jest ominięcie wyżej wspomnianych wad uprzednio znanych wałów ochronnych oraz utworzenie ulepszonego wału ochronnego. Stąd, podstawowym celem niniejszego wynalazku jest utworzenie wału o dobrej zdolności mocowania, nawet jeżeli woda powodziowa będzie dążyć do przeciekania pod członem wału ochronnego opartym na powierzchni.

Przestawny ochronny wał przeciwpowodziowy według, wynalazku złożony z wielu indywidualnych przestawnych członów w postaci elastycznych, wypełnionych cieczą rur i elastycznych fartuchów, opartych na powierzchni podłoża, korzystnie na gruncie, na który działa pionowa siła, w celu dociśnięcia i zamocowania go do powierzchni, przy czym ten wał ochronny posiada pierwszą długą odwodną krawędź boczną oraz przeciwległą, drugą długą odlądową krawędź boczną wału ochronnego, charakteryzuje się tym, że pomiędzy powierzchnią a członami rury znajduje się zespół drenujący rozciągający się osiowo wzdłuż wału, posiadający horyzontalne ścieżki do odprowadzania wody powodziowej przeciekającej pod członami odwodnymi, przy czym obszar po spodniej stronie członu, rozciągający się od długiej odwodnej bocznej krawędzi zespołu drenującego do strony odlądowej, jest pod ciśnieniem atmosferycznym lub ciśnieniem do niego zbliżonym.

Zespół drenujący zawiera element o dużym obszarze, korzystnie matę, a najlepiej płytę, posiadającą kanały korzystnie puste przestrzenie pomiędzy swoim wierzchem i spodem, przez które przepływa ciecz w kierunku od jednej długiej krawędzi bocznej elementu do przeciwległej, przy czym ta jednostka, posiadająca pewną grubość, stanowi podporę dla części członu wału powyżej na poziomie ponad powierzchnią.

Element jest na stałe przymocowany do członu rurowego wału tworząc automatycznie z wałem współdziałający człon umieszczony pomiędzy rurą wału a podłożem wału w linii obrony przed powodzią.

Element drenujący posiada szerokość większą o odcinek fartucha niż szerokość danego urządzenia tamującego w postaci rury, przy czym ten element drenujący wystaje pod fartuch.

Sposób wznoszenia przestawnego ochronnego wału przeciwpowodziowego według wynalazku, który składa się z wielu indywidualnych przestawnych członów wzdłuż brzegu rzeki lub innego akwenu, w którym człony zawierają, korzystnie elastyczne rury i elastyczny fartuch, napełnia się te rury cieczą i opiera się na powierzchni, korzystnie na gruncie, na który działa pionowa siła, w celu dociśnięcia i zamocowania tego członu do powierzchni, przy czym w ten sposób utworzony ochronny wał ma pierwszą długą odwodną krawędź boczną oraz przeciwległa, drugą długą odlądową boczną krawędź wału ochronnego, charakteryzuje się tym, że pomiędzy powierzchnię a człon rury układa się zespół drenujący rozciągający się osiowo wzdłuż wału i odprowadzający wody powodziowe, a także wodę przeciekającą pod tym członem odwodnym, przy czym utrzymuje się obszar po spodniej stronie członu, rozciągający się od długiej bocznej odwodnej krawędzi zespołu drenującego do suchej strony, pod ciśnieniem zbliżonym do ciśnienia atmosferycznego.

Niniejszy wynalazek jest oparty na założeniu, że wał ochronny będzie miał stałą zdolność mocowania poprzez fakt, że wprowadzony jest zespół drenujący pomiędzy powierzchnią a członem wału, który się na niej opiera, przy czym wspomniany zespół gwarantuje, że obszar zetknięcia pomiędzy członem, a powierzchnią jest utrzymywany częściowo w stanie suchym lub pod ciśnieniem atmosferycznym. Innymi słowy, zespół drenujący zapewnia, że ewentualne przeciekanie wody powodziowej nie rozprzestrzeni się na cały obszar zetknięcia z powierzchnią.

179 645

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny powodziowego przestawnego wału ochronnego wzniesionego z urządzeń tamujących zgodnych z niniejszym wynalazkiem, a zwłaszcza z urządzeń w postaci rur, z których jedna postać jest pokazana na dalszych figurach rysunku w przekroju, fig. 2 - powiększony widok perspektywiczny krótkiego odcinka rury przewodowej według fig. 1, fig. 3 - schematyczny przekrój poprzeczny przez rurę zgodnie z fig. 1 i 2, oraz fig. 4 do 8 - analogiczne przekroje poprzeczne pokazujące alternatywne przykłady wykonania niniejszego wynalazku.

Na fig. 1, urządzenie 1 wykonane jest zgodnie z niniejszym wynalazkiem w postaci rury, która, jak pokazano, jest umieszczona na powierzchni 2, w celu powstrzymywania masy wody lub płynu 3. W praktyce, powierzchnię 2 zazwyczaj stanowi grunt, na przykład sąsiadujący z budynkiem. Grunt ten może być równy lub nierówny. Strona odlądowa gruntu 4, znajduje się na prawo od rury 1.

Rura 1 zawiera trzy różne odcinki 5, 6 i 7, które są utrzymywane razem za pomocą wewnętrznych, elastycznych elementów łączących 8. Na fig.1 i 2, odcinki oznaczone 5 i 6 są, jak pokazano, skierowane w dół w stronę gruntu, przy czym te szczególne odcinki tworzą parę odcinków podstawy umieszczone jeden przy drugim na powierzchni, zaś trzeci odcinek 7 jest umieszczony na i pomiędzy odcinkami podstawy 5, 6.

Elementy łączące 8, w praktyce, są wykonywane na różne sposoby. W przykładzie według fig.2 pokazana jest siatka lub perforowana tkanina, w przekroju poprzecznym tworząc układ trójkątny, przy czym zgodnie z założeniem rozciągają się osiowo wzdłuż całej części obudowy posiadającej przekrój poprzeczny przypominający trójlistną koniczynę. W związku z powyższym, należy zaznaczyć, że taka rura nie musi być wyposażona w taki przekrój poprzeczny typu trójlistną koniczyna wzdłuż jej całej długości. Przeciwnie, rura ta może się stopniowo zmieniać, na jej dwóch przeciwległych końcach, od przekroju poprzecznego typu trójlistną koniczyna do wzrastającego okrągłego przekroju. W tych zwężających się końcowych odcinkach, elementy łączące 8 mogą być utrzymywane lub pominięte. Zamiast siatek lub perforowanych tkanin, mogą być stosowane także inne elementy, takie jak osiowo rozsunięte wiązki taśm lub pasków, z których każdy zawiera trzy jednostki ustawione w trójkąt. Jedyną ważną rzeczą jest fakt, aby te elementy łączące umożliwiały swobodne przechodzenie napełniającej cieczy do i pomiędzy różnymi odcinkami rury.

Sama rura jest wykonana z nieprzepuszczalnej tkaniny, która jest dostępna na rynku pod nazwą geomembrana (geomembrane). Dzięki elementom łączącym 8, uformowane zostają zwężone rowkowe obszary 9 pomiędzy różnymi odcinkami 5, 6, 7 łącząc ich osiowe linie graniczne 10 w obszarze pomiędzy dwoma sąsiadującymi odcinkami. Rura 1 jest uformowana z trzech osobnych wydłużonych tkanin, przymocowanych do siebie wzdłuż ich długich bocznych krawędzi, tworząc w ten sposób linie graniczne 10. Jednakże, możliwe jest także wykonanie osłony z początkowo rurowego materiału, do wnętrza którego są przymocowane elementy łączące 8 w odpowiedni sposób. W swoim aktywnym wypełnionym cieczą stanie, każdy poszczególny odcinek osłony przyjmuje, wzdłuż głównej części jego obwodu, okrągły, a zwłaszcza eliptyczny przekrój poprzeczny, z wyjątkiem spodnich części dwóch odcinków podstawy, które są spłaszczone w stanie obciążonym.

Różne odcinki rury 1 posiadają trzy różne główne funkcje. Zadaniem pierwszego odwodnego odcinka podstawy 5, jest uszczelnienie wobec gruntu, podczas gdy drugi odlądowy odcinek podstawy 6, ma funkcję mocującą. Głównym zadaniem trzeciego, centralnego i górnego odcinka 7, jest tamowanie, to znaczy nadawanie całej rurze 1 optymalnej wysokości ponad powierzchnią. Dzięki faktowi, ze konstrukcja jest szersza w odcinku podstawy niż w odcinku wierzchnim, uzyskiwana jest naturalna stabilność. Ponadto obszar zetknięcia z masą wody 3 będzie ukośny, przez co ciśnienie wody powodziowej spowoduje wzrost pionowej, skierowanej w dół składowej siły nacisku, uczestniczącej wraz z cieczą wypełniającą rurę w mocowaniu całej konstrukcji.

Poniżej pierwszego odcinka podstawy 5 przewidziana jest specjalna warstwa uszczelniająca 11. Warstwa ta składa się z materiału uszczelniającego odpowiedniego typu, na przykład gumy piankowej, powstrzymującego lub utrudniającego przechodzenie wody

179 645 przez pory i puste przestrzenie, które znajdują się pomiędzy odcinkiem podstawy 5 a mniej lub bardziej nierówną powierzchnią gruntu. Zamiast gumy mogą być stosowane także inne materiały, na przykład w postaci maty bentonitowej, to znaczy maty zawierającej glinę, która pęcznieje w kontakcie z wodą.

Pod drugim odcinkiem podstawy 6 znajduje się, zgodnie z niniejszym wynalazkiem, specjalny zespół drenujący 12. Zespół drenujący 12 występuje w postaci warstwy składającej się z profilowanego, perforowanego lub porowatego materiału, na przykład maty drenującej (PLATON-mat, Pac Drain). Ponadto, mogą zostać zastosowane specjalne rozporki o odpowiednim kształcie pod odcinkiem podstawy 6. Zespół drenujący 12 może także składać się z innej jednostki o dużym obszarze, takiej jak elastyczna mata lub sztywna płyta, posiadającej kanały lub puste przestrzenie pomiędzy jej szczytem i spodem, przez które może przepływać woda w kierunku od jednej długiej krawędzi bocznej elementu do przeciwległej. Z faktu, że element ten posiada pewną grubość wynika, że odcinek podstawy 6 leżący powyżej będzie utrzymywany na pewnym poziomie ponad powierzchnią. W praktyce, korzystne jest, aby jednostkę drenującą stanowiła warstwowa konstrukcja, która posiada warstwę górną i dolną z tak zwanego materiału geotekstylnego (materiału tekstylnego wykonanego z włókien polimerowych), oraz środkowy rdzeń ze sztywnego lub półsztywnego materiału, zwłaszcza tworzywa sztucznego, który jest wyposażony w liczne miseczkowe występy, przypominające spód kartonu na jajka. Oprócz tego, że rdzeń może utrzymywać duże obciążenia, umożliwia on swobodne przechodzenie cieczy pomiędzy występami.

Na fig. 1 zaznaczono, że osłona 1 posiada otwór 13 do napełniania jej cieczą oraz odprowadzania ewentualnie uwięzionego w niej powietrza. Otwór ten powinien być przewidziany w pobliżu końca rury wraz z analogicznym otworem na przeciwległym końcu rury. Może być przewidziany także jeden lub więcej dodatkowych otworów (nie pokazanych) w obszarze pomiędzy końcami rury. W praktyce, otwory są oczywiście wyposażone w odpowiednie zawory lub złącza, które mogą być otwierane lub zamykane.

Wał ochronny wzniesiony zgodnie z fig. od 1 do 3 funkcjonuje w następujący sposób. Po umieszczeniu poszczególnych rur przewodowych wału ochronnego w pożądanej linii obrony i wypełnieniu ich wodą, poszczególne rury będą dociskane do gruntu za pomocą siły odpowiadającej ciężarowi wody zamkniętej w rurze. W takim przypadku, warstwa 11 służy uszczelnieniu, podczas gdy zespół drenujący 12 służy odprowadzaniu wody. Zatem, jeżeli woda powodziowa 3 zacznie przeciekać pod warstwą uszczelniającą 11 i całkowicie przekroczy obszar zetknięcia tej warstwy z gruntem, zespół drenujący 12 gwarantuje, że woda, która przeciekła, zostanie szybko odprowadzona w kierunku przeciwnym do odlądowego. W ten sposób ciśnienie atmosferyczne, lub przynajmniej do niego zbliżone, jest utrzymywane po spodniej stronie odcinka 6. Oznacza to, że siła mocująca, którą odcinek podstawy 6 wywiera na grunt, jest utrzymywana, pomimo faktu, że przeciekająca woda przekroczyła warstwę uszczelniającą 11. Innymi słowy, zespół drenujący 12 gwarantuje pewne mocowanie całego wału ochronnego.

Na fig. 4, pokazano, ze warstwa drenująca 12' jest wykonana znacznie szersza niż warstwa uszczelniająca 11' Stąd, warstwa drenująca 12' rozciąga się, w przykładzie wykonania według fig. 4, nie tylko wzdłuż całej spodniej strony odcinka podstawy 6, ale także wzdłuż pewnej części spodniej strony odcinka podstawy 5.

Na fig. 5 pokazana jest rura przewodowa tworząca wał ochronny zwykłego typu, znany ze stanu techniki. W zewnętrznej rurze 14 przewidziano dwie wewnętrzne osłony 15, 15', z których każda jest wypełniona wodą. We wcześniej znanych osłonach przewodowych cała strona spodnia zewnętrznej rury 14 jest opierana na gruncie. Przeciwnie, element drenujący 12 jest wprowadzony pod spodnią stronę zewnętrznej rury, której szerokość jest korzystnie, chociaż niekoniecznie, większa niż połowa szerokości zewnętrznej rury 14, ale zawsze mniejsza niż cała szerokość rury. Oznacza to, że pewna część 11 spodniej strony osłony będzie oparta na i uszczelniona wobec powierzchni. Jeśli przeciekająca woda przejdzie pod tą częścią powierzchni uszczelniającej 11, jednostka drenująca 12 gwarantuje, że przeciekająca woda zostanie szybko odprowadzona w kierunku przeciwnym do suchej strony wału ochronnego.

179 645

Na fig. 6 pokazano przykład wykonania, zgodnie z którym rura 1 wielokrotnego napełniania została uzupełniona przez elastyczny fartuch 16 na swej długiej krawędzi bocznej, skierowanej w stronę wylewu. W tym przypadku, element drenujący 12' rozciąga się nie tylko wzdłuż całej szerokości rury 1, lecz także nieco poniżej fartucha 16. Jednakże, fartuch 16 opiera się wzdłuż odcinka 11' bezpośrednio na gruncie, przy czym ten odcinek jest uszczelniony wobec powierzchni. Oczywiście, brzeg 16 w tym przypadku składa się z materiału, na przykład geomembrany, który nie przepuszcza wody, przy czym brzeg ten jest w sposób nieprzepuszczalny połączony z samą rurą 1.

We wszystkich powyżej opisanych przykładach wykonania zespół drenujący 12 został pokazany jako zintegrowana z rurami zazwyczaj tworzącymi wały ochronne, co znaczy, ze w takim zespole drenującym zawsze towarzyszy własna rura. Jednakże, sposób według wynalazku przewiduje również zastosowanie oddzielnego elementu drenującego pod daną rurą przewodową, która jest umieszczona na powierzchni przed użyciem rury i wypełnieniem jej wodą.

Jest to możliwe bez względu na to, czy rura zawiera fartuch typu pokazanego na fig. 6. Stąd, na fig.7 pokazano, że element drenujący 12' może być zastosowany bez połączenia z, odpowiednią rurą i fartuchem.

Figura 8 pokazuje, że rura 17 może służyć jako zespół drenujący 12 zamiast elementów o dużym obszarze 12', 12, 12' opisanych powyżej. Na spodniej powierzchni dowolnego urządzenia tamującego 1, na przykład rury, utworzona jest wnęka, która osłania rurę lub tunel z perforacjami, przez które może być przepuszczana ewentualnie przeciekająca woda od strony wylewu i odprowadzana centralnie w kierunku osiowym wału. Jak to można dostrzec na fig.8, rura lub rura przewodowa 17 jest odpowiednio umieszczona pomiędzy dwiema przeciwległymi długimi bocznymi krawędziami urządzenia tamującego 1, korzystnie bliżej strony wylewu niż strony suchej, przy czym obszar pomiędzy rurą drenującą a suchą stroną urządzenia tamującego jest utrzymywany w stanie suchym lub pod ciśnieniem atmosferycznym, tak aby pojawiająca się przeciekająca woda nie dotarła do tej części powierzchni.

Wynalazek nie ogranicza się jedynie do przedstawionych przykładów wykonania. Tak więc, możliwe jest zastosowanie niniejszego wynalazku także dla innych wałów ochronnych niż wały zawierające jedną lub więcej rur, które mogą być wypełnione wodą. Niniejszy wynalazek może, na przykład, być zastosowany w powiązaniu z wałami ochronnymi typu PORTADAM lub podobnymi wałami, które posiadają membranowy brzeg obok mechanicznej struktury.

179 645

Fig

179 645

Fig

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Przestawny ochronny wał przeciwpowodziowy, złożony z wielu indywidualnych przestawnych członów w postaci elastycznych, wypełnionych cieczą rur i elastycznych fartuchów·'. opartych na powierzchni podłoża, korzystnie na gruncie, na który działa pionowa siła. w celu dociśnięcia i zamocowania go do powierzchni, przy czym ten wał ochronny posiada pierwszą długą odwodną krawędź boczną oraz przeciwległą, drugą długą odlądową krawędź boczną wału ochronnego, znamienny tym, że pomiędzy powierzchnią (2) a członami rur (1) znajduje się przestawny zespół drenujący (12, 17) rozciągający się osiowo wzdłuż wału i posiadający horyzontalne ścieżki do odprowadzania wody powodziowej przeciekającej pod członami od strony odwodnej przy czym obszar po spodniej stronie członu, rozciągający się od długiej odwodnej bocznej krawędzi zespołu drenującego do strony odlądowej, jest pod ciśnieniem zbliżonym do ciśnienia atmosferycznego.
2. Wał według zastrz 1, znamienny tym, że zespół drenujący (12) zawiera element (12',12,12') o dużym obszarze korzystnie matę, najlepiej płytę, posiadającą kanały, korzystnie puste przestrzenie pomiędzy swoim wierzchem i spodem w kierunku od jednej długiej krawędzi bocznej elementu do przeciwległej, przy czym ten element posiadający pewną grubość stanowi podporę dla części członu wału powyżej na poziomie ponad powierzchnią.
3. Wał według zastrz. 2, znamienny tym, że element (12',12,12') jest na stałe przymocowany do członu rury (1) wału tworząc automatycznie z wałem współdziałający człon umieszczony pomiędzy rurą(1) a podłożem wału w linii obrony przed powodzią.
4. Wał według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że element drenujący (12') posiada szerokość większą o odcinek fartucha (16) niż szerokość danego urządzenia tamującego w postaci rury (1), przy czym ten element drenujący (12') wystaje pod fartuch (16).
5. Sposób wznoszenia przestawnego ochronnego wału przeciwpowodziowego, który składa się z wielu indywidualnych przestawnych członów wzdłuż brzegu rzeki lub innego akwenu, w którym człony zawierają korzystnie elastyczną rurę i elastyczny fartuch, napełnia się te rury cieczą opiera się na powierzchni, korzystnie na gruncie, na który działa pionowa siła, w celu dociśnięcia i zamocowania tego członu do powierzchni, przy czym w ten sposób utworzony ochronny wał pierwszą długą boczną krawędzią kieruje się na stronę odlądową wału ochronnego, znamienny tym, że pomiędzy powierzchnię (2) a członami rur (1) układa się przestawny zespół drenujący (12, 17) rozciągający się osiowo wzdłuż wału i odprowadzający wody powodziowe, a także wodę przeciekającą pod tymi członami od strony odwodnej, przy czym utrzymuje się obszar po spodniej stronie członów, rozciągający się od długiej bocznej odwodnej krawędzi zespołu drenującego (12) do strony, odlądowej pod ciśnieniem atmosferycznym lub ciśnieniem zbliżonym do niego.