PL179664B1 - Człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego, zwłaszcza dla wyłączników instalacyjnych nadmiarowo-prądowych - Google Patents

Abstract

1. Człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego, zwłaszcza dla wyłączników instalacyjnych nadmiarowo-prądowych, złożony z tulei w postaci rurki, w której umieszczone są zwora i osadzony centrycznie w jej gnieździe trzpień wyzwalający z nałożoną sprężyną dociskową oraz rdzeń z otworem wzdłużnym wykonanym o dwóch średnicach, znamienny tym, że rdzeń (7) ma na szerokości wybranego wycinka obwodu lub na jego częściach wykonane nacięcie moletowe (8), a w części przedniej poza tuleją (1) ma wykonany kołnierz (9), zamykający człon wykonawczy w części czołowej, natomiast z drugiej strony jest on ograniczony denkiem (2) tulei (1), w którym wykonany jest otwór (10).

Description

Przedmiotem wynalazku jest człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego, zwłaszcza dla wyłączników instalacyjnych nadmiarowo-prądowych, służących do zabezpieczenia instalacji elektrycznej niskiego napięcia przed skutkami zwarć.

Znane konstrukcje wyzwalacza elektromagnetycznego mają stosunkowo skomplikowany podzespół członu wykonawczego, trudny w montażu. I tak na przykład w opisie patentowym DE-OS 33 10 914 przedstawiony jest wyzwalacz elektromagnetyczny, w którym korpus cewki uzwojenia wzbudzenia ukształtowany jest w formie tulei w postaci rurki wykonanej ze zwiniętej blachy aluminiowej, w której umieszczona jest zwora i osadzony centrycznie w jej gnieździe trzpień wyzwalający z nałożoną sprężyną dociskową oraz rdzeń z otworem wzdłużnym wykonanym o dwóch średnicach, a na obu czołowych końcach ma co najmniej po jednym, promieniowo do wewnątrz skierowanym występie, do których to występów dociskany jest rdzeń magnetyczny i zwora przez sprężynę dociskową umieszczoną pomiędzy nimi. Wadą tego rozwiązania jest to, że występy zaciskające korpusu mogą przy montażu ulec wyłamaniu, a przy wykonaniu korpusu z blachy trudno jest zachować powtarzalny wymiar szczeliny pomiędzy zworą a rdzeniem co ważne jest dla powtarzalności działania wyzwalacza.

Znany jest wyzwalacz elektromagnetyczny, który tworzy oddzielny podzespół, co uzyskuje się dzięki umocowaniu na ramieniu jarzma magnetycznego dodatkowego ogranicznika, służącego do zabezpieczenia rdzenia przed wypadnięciem i ustalenia szczeliny między częściami rdzenia. Wyzwalacz ten stanowi jednak całość dopiero po zamontowaniu w jarzmie.

Istota wynalazku polega na tym, że w tulei, która ma postać rurki jednostronnie otwartej i zamkniętej z drugiej strony denkiem, umieszczone są zwora i współpracujący z nią trzpień wyzwalający oraz rdzeń. Trzpień wyzwalający osadzony jest centrycznie w gnieździe zwory swoim nieco pogrubionym końcem. Na trzpień nałożona jest sprężyna dociskowa podtrzymująca zworę, jednym końcem oparta o pogrubienie trzpienia wyzwalającego, a drugim końcem sprężyna wchodzi w otwór wzdłużny rdzenia, który wykonany

179 664 jest z dwoma średnicami. W części szerszej dopasowany jest on do średnicy sprężyny dociskowej, w części węższej - do średnicy trzpienia wyzwalającego. W denku zamykającym tuleję wykonany jest otwór, zapewniający płynny przesuw zwory do żądanej odległości. Na obwodzie rdzenia, który ma średnicę odpowiadającą średnicy wewnętrznej tulei, wykonane jest na szerokości wybranego wycinka obwodu lub jego częściach nacięcie moletowe, które na tym wycinku powoduje odpowiednie zwiększenie średnicy rdzenia. W części przedniej rdzenia, która po zamontowaniu członu wykonawczego wystaje nieco poza tuleję, wykonany jest kołnierz, który ogranicza długość na jaką wciskany jest rdzeń w tuleję.

Inny przykład wykonania członu wykonawczego wyzwalacza elektromagnetycznego to zastosowanie połączenia zatrzaskowego rdzenia w tulei. W tym celu na obwodzie rdzenia lub jego części wykonany jest garbik, a w tulei na obwodzie wewnętrznym wykonany jest odpowiednio rowek umożliwiający zatrzask tulei przez rdzeń. Kolejny przykład wykonania członu wykonawczego wyzwalacza elektromagnetycznego polega na tym, że wewnątrz tulei na całym obwodzie lub jego części wykonane są wypusty umożliwiające zatrzask rdzenia, w którym na wysokości wypustów wykonany jest na jego obwodzie rowek. Dzięki połączeniu na wcisk rdzenia na jego moletowym obwodzie z wewnętrzną ścianką tworzywowej tulei uzyskuje się integralnie zwarty podzespół. Wcisk rdzenia w tulejkę jest tak dobrany, aby po zaciśnięciu nie następowało wysuwanie się rdzenia z tulejki. Takie zamykanie tulei przez rdzeń od strony czołowej umożliwia niezależny montaż. Wskazane pozostałe rodzaje ścisłych połączeń na wcisk dają te same skutki techniczne co połączenie moletowe. 'Korzystnym skutkiem wynalazku jest to, że człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego tworzy oddzielną część zamkniętą w tulei, nie związaną żadnym elementem mocującym. Pozwala to na zachowanie powtarzalnego wymiaru szczeliny pomiędzy zworą a rdzeniem.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 pokazuje przekrój członu wykonawczego z połączeniem przez nacięcie moletowe, fig. 2 - człon wykonawczy z częściowym przekrojem czołowej części członu wykonawczego z połączeniem na zatrzask rdzenia w tulei, natomiast fig. 3 -jak na fig. 2 z przykładem zatrzaskowego połączenia rdzenia z tuleją.

Człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego złożony jest z tulei 1 w postaci rurki jednostronnie otwartej i zamkniętej z drugiej strony denkiem 2. Wewnątrz tulei 1 umieszczone są: zwora 3, w gnieździe 4 której osadzony jest centrycznie pogrubionym nieco końcem trzpień wyzwalający 5 z nałożoną na niego sprężyną dociskową 6 podtrzymującą zworę 3 oraz rdzeń 7. Sprężyna dociskowa 6 jednym końcem oparta jest o pogrubienie trzpienia wyzwalającego 5, a drugim końcem wchodzi w otwór wzdłużny rdzenia 7, wykonany z dwoma średnicami: w części szerszej ma średnicę dostosowaną do średnicy sprężyny dociskowej 6, a w części węższej - do średnicy trzpienia wyzwalającego 5. Rdzeń 7 o średnicy odpowiadającej dokładnie średnicy wewnętrznej tulei 7 ma na obwodzie wykonane nacięcie moletowe 8, a w części przedniej kołnierz 9 o średnicy zewnętrznej dopasowanej do średnicy tulei 1. Po wprowadzeniu do tulei 1 zwory 3, umieszczeniu następnie w jej gnieździe 4 trzpienia wyzwalającego 5 z nałożoną sprężyną dociskową 6, wciska się rdzeń 7, który nacięciem moletowym 8 wrzyna się w wewnętrzną powierzchnię tworzywowej tulei 1, zamykając ją od strony czołowej kołnierzem 9. Z drugiej strony człon wykonawczy ograniczony jest przez denko 2 tulei 1, a otwór 10 w denku 2 zapewnia płynny przesuw zwory 3. W innym przykładzie wykonania zgodnie z połączeniem pokazanym na fig. 2 garbik 11 wykonany na obwodzie rdzenia 7 lub na jego części i rowek 12 wykonany w tulei 1 na jej wewnętrznej ściance umożliwiają zatrzask tulei 1 przez rdzeń 7. Z kolei w przykładzie wykonania według fig. 3 wewnątrz tulei 1 na całym obwodzie lub jego części wykonane są wypusty 13 umożliwiające zatrzask rdzenia 7, na obwodzie którego na wysokości wypustów 13 wykonany jest rowek 14. Kołnierz wykonany w części tylnej tulei 1 służy do bazowania zmontowanego członu wykonawczego w jarzmie elektromagnesu wyłącznika instalacyjnego.

179 664

179 664

fig. 2

fig. 3

179 664

4 1 7 8 9 5

fi-g. 7

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład-60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego, zwłaszcza dla wyłączników instalacyjnych nadmiarowo-prądowych, złożony z tulei w postaci rurki, w której umieszczone są zwora i osadzony centrycznie w jej gnieździe trzpień wyzwalający z nałożoną sprężyną dociskową oraz rdzeń z otworem wzdłużnym wykonanym o dwóch średnicach, znamienny tym, że rdzeń (7) ma na szerokości wybranego wycinka obwodu lub na jego częściach wykonane nacięcie moletowe (8), a w części przedniej poza tuleją (1) ma wykonany kołnierz (9), zamykający człon wykonawczy w części czołowej, natomiast z drugiej strony jest on ograniczony denkiem (2) tulei (1), w którym wykonany jest otwór (10).
2. 2. Człon wykonawczy wyzwalacza elektromagnetycznego, zwłaszcza dla wyłączników instalacyjnych nadmiarowo-prądowych, złożony z tulei w postaci rurki, w której umieszczone są zwora i osadzony centrycznie w jej gnieździe trzpień wyzwalający z nałożoną sprężyną dociskową oraz rdzeń z otworem wzdłużnym wykonanym o dwóch średnicach, znamienny tym, że rdzeń (7) jest połączony z tuleją (1) poprzez zatrzask garbika (11), wykonanego na obwodzie rdzenia (7) lub na jego części, w rowku (12) wykonanym w tulei (1) na wysokości odpowiadającej położeniu garbika (11) lub poprzez zatrzask występów (13), wykonanych na wewnętrznym obwodzie tulei (1) lub jego częściach, w rowku (14) rdzenia (7) wykonanym na wysokości wypustów (13).