PL179885B1 - zwlaszcza ramy rowerowej PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Zespól pojemnika i uchwytu mocujacego do mocowania tego pojemnika do obiektu, zwlaszcza ramy rowerowej, przy czym zespól zawiera pojem- nik majacy czesc dolna i scianki polaczone z czescia dolna, przy czym czesc dolna i scianki boczne two- rza wewnetrzna komore zas uchwyt mocujacy za- wiera podstawe do montowania do obiektu polaczo- na z mostkiem, a ten z kolei jest polaczony z trzpie- niem mocujacym, znamienny tym, ze czesc dolna (13) zawiera pierwsza czesc (20) zwezajaca sie w kierunku wewnetrznej komory (15) i przymocowana do scianki bocznej (14) oraz druga czesc tworzaca element kanalowy (21) wzdluz centralnej wzdluznej osi (18) pojemnika (10), przy czym druga czesc jest umieszczona w wewnetrznej komorze (15) i jest zasadniczo równolegla do scianek bocznych (14), zas podstawa (25) trzpienia mocujacego (30) zawie- ra wewnetrzna powierzchnie (28) stykajaca sie z obiektem oraz umieszczona po przeciwnej stronie zewnetrzna powierzchnie (29) stykajaca sie z co najmniej czescia scianek bocznych (14) pojemnika (10) przechodzace w mostek (34). FIG. 1 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół pojemnika i uchwytu mocującego do mocowania pojemnika do obiektu, zwłaszcza ramy rowerowej.

Osoba jadąca przez dłuższy czas na rowerze musi w regularnych odstępach czasu przyjmować płyny, w celu zapobieżenia zmęczeniu i odwodnieniu organizmu spowodowar nymi wysiłkiem i działaniem wiatru podczas jazdy. Przez lata najbardziej skutecznym sposobem nawadniania było przymocowanie do ramy roweru jednego albo większej ilości urządzeń mocujących, do których były mocowane pojemniki, przykładowo, butelki z tworzywa sztucznego albo innego materiału, wypełnione wodą sokiem albo dowolnym innym napojem. Kiedy rowerzysta odczuwał taką potrzebę, wyciągał butelkę z mocowanią wypijał napój, po czym butelka była z powrotem wkładana do urządzenia mocującego. Wszystko to było wykonywane podczas jazdy na rowerze.

Od lat 40-tych, albo nawet wcześniej, urządzeniem mocującym albo klatką, jak to nazywano, które stosowano do mocowania butelki z wodą do roweru, było urządzenie typu koszykowego wykonane z wygiętej i ukształtowanej cienkiej rury z litego metalu, do której była ciasno wkładana butelka. W bardziej nowoczesnej technologii, klatki były wytwarzane z odlewanych materiałów polimerowych. Jednak pomimo niezliczonych zmian kształtu, estetyki wyglądu i typu materiału, sposób działania klatki pozostał taki sam przez dziesięciolecia.

Pomimo ogólnie dobrego działania, standardowy system klatki i butelki zawiera w swoim działaniu podstawową wadę, polegającą na tym, że jest on niewygodny w użytkowaniu, przy czym cecha ta uwydatnia się w krytycznych momentach, kiedy może mieć ona wpływ na bezpieczeństwo rowerzysty i/lub, w przypadku wyścigu, na prędkość rowerzysty. Polega to na tym, że każda butelka posiada niemalże dokładnie taki sam rozmiar jak klatką do której się ją wkłada. Inaczej mówiąc, zależność pomiędzy butelką i klatką jest taka jak pomiędzy kluczem i zamkiem. Istnieje niewielki luz aby umieścić butelkę dokładnie nad otworem klatki i wstawić ją na miejsce. W czasie jazdy na rowerze, może to spowodować niebezpieczne sytuacje, jak też jest ogólnie mówiąc niewygodne. Oznacza to, że rowerzysta może być zmuszony do odwracania oczu od drogi aby umieścić butelkę w klatce, po wypiciu napoju z butelki. Oczywiście, może to narazić rowerzystę na niebezpieczeństwo, kiedy chwilowo jego uwaga jest odwrócona od drogi.

Najważniejszym zadaniem rowerzysty, jeśli chodzi o zachowywanie podczas jazdy marginesu bezpieczeństwa, jest zwracanie dużej uwagi na najbliższe otoczenia. Istniejący kształt klatki i butelki często wymaga tego, aby rowerzysta, niezależnie od tego czy jest nowicjuszem czy jest doświadczonym kolarzem, podczas umieszczania butelki na miejscu patrzył w dół na klatkę, aby dokładnie ustawić butelkę względem klatki. Tych kilka sekund, podczas których uwaga rowerzysty jest odwrócona od drogi, stwarza możliwość wypadku i wynikającego z tego zranienia. Przykłady typowych sytuacji, które ilustrują potrzebę zwracania przez rowerzystę bacznej uwagi na drogę, obejmują: jazdę wzdłuż krawędzi drogi, która posiada poszarpaną nierówną krawędź z pokruszonego asfaltu; jazdę w bezpośredniej bliskości ruchu samochodowego; jazdę z małym dzieckiem przymocowanym do roweru za pomocą siodełka; jazdę terenową po nierównym terenie, po luźnych kamieniach i po ziemi oraz po zaroślach, przy gwałtownie się zmieniającym nachyleniu i wysokości; oraz jazdę w peletonie, w którym pół tuzina albo więcej rowerów jadących w jednym szeregu.

Znana jest także butelka na wodę posiadająca mocowanie wczepowe, które jest połączone z uchwytem mocującym. Układ taki wymaga, aby rowerzysta tak umieszczał butelkę

179 885 z wodą, aby wkładka wczepowa była ustawiona w jednej linii z jej gniazdem. Taki sposób umieszczania butelki wymaga od rowerzysty, aby spojrzał w dół i odwrócił uwagę od drogi albo ścieżki, w ten sposób stwarzając możliwość wypadku.

Inne rozwiązanie mocowania butelki na wodę i uchwytu mocującego służącego do mocowania butelki do ramy roweru obejmuje stosowanie taśm VELCRO na obu ściankach bocznych butelki i powierzchni uchwytu mocującego. Po ustawieniu butelki w jednej linii z uchwytem mocującym, butelka jest utrzymywana na miejscu przez taśmę VELCRO. Jednak ta butelka i uchwyt mocujący mają te same wady co urządzenie klatkowe opisane powyżej. To znaczy, rowerzysta musi spojrzeć na dół aby upewnić się, że taśma VELCRO na butelce jest ustawiona w jednej linii z taśmą uchwytu mocującego tak, aby można było butelkę przymocować do uchwytu mocującego. Jeśli dwie części taśmy VELCRO się nie spotkają, to butelka nie zostanie przymocowana do uchwytu mocującego. Jest jasne, że taka butelka i uchwyt mocujący także wymagają, aby rowerzysta odwrócił uwagę od drogi i upewnił się, że butelka jest przymocowana do uchwytu mocującego.

W innym układzie stosuje się butelkę o kształcie łzowym zamocowanej do pręta wystającego z uchwytu mocującego. Butelka jest płaska po dwóch stronach i wymaga dokładnego wzajemnego ustawienia butelki i uchwytu mocującego. Butelka nie posiada przekroju cylindrycznego, w ten sposób zmuszając użytkownika do orientowania butelki względem uchwytu mocującego podczas ponownego mocowania butelki.

Żadne z omówionych powyżej znanych ukształtować nie umożliwia użytkownikowi łatwego zamocowania butelki na elemencie montażowym, kiedy użytkownik jedzie na rowerze. Wszystkie znane układy wymagają, aby rowerzysta odpowiednio kierował butelkę, co w ten sposób zmusza rowerzystę do odwrócenia uwagi od drogi. Nadal potrzebna jest butelka, lub też inny pojemnik który może być z łatwością mocowany przez rowerzystę bez odwracania jego uwagi. '

Celem wynalazku jest zespół pojemnika i uchwytu mocującego do mocowania pojemnika do obiektu, zwłaszcza ramy rowerowej.

Zespół pojemnika i uchwytu mocującego do mocowania tego pojemnika do obiektu, zwłaszcza ramy rowerowej, przy czym zespół zawiera pojemnik mający część dolną i ścianki połączone z częścią dolną, przy czym cześć dolna i ścianki boczne tworzą wewnętrzną komorę zaś uchwyt mocujący zawiera podstawę do montowania do obiektu połączoną z mostkiem, a ten z kolei jest połączony z trzpieniem mocującym, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część dolna zawiera pierwszą część zwężającą się w kierunku wewnętrznej komory i przymocowaną do ścianki bocznej oraz drugą część tworzącą element kanałowy wzdłuż centralnej wzdłużnej osi pojemnika, przy czym druga część jest umieszczona w wewnętrznej komorze i jest zasadniczo równoległa do ścianek bocznych, zaś podstawa trzpienia mocującego zawiera wewnętrzną powierzchnię stykającą się z obiektem oraz umieszczoną po przeciwnej stronie zewnętrzną powierzchnię ukształtowaną tak aby stykać się z co najmniej częścią ścianek bocznych pojemnika przechodzące w mostek.

Korzystnie trzpień mocujący jest z materiału sprężystego.

Korzystnie mostek jest z materiału elastycznego.

Korzystnie trzpień mocujący jest sprężyście dociśnięty do podstawy uchwytu mocującego.

Korzystnie pojemnik jest z polimeru termoplastycznego.

Korzystnie część pierwsza części dolnej pojemnika ma powierzchnię o kształcie podobnym do lejka, za którą w kierunku wewnętrznej komory pojemnika znajduje się część druga części dolnej pojemnika w postaci elementu kanałowego.

Korzystnie powierzchnia posiada przekrój kołowy, który zmniejsza się w kierunku wewnętrznej komory pojemnika.

Korzystnie pojemnik posiada część górną z otworem.

Korzystnie element kanałowy ma kształt cylindryczny, a jego ścianki są zasadniczo równoległe do ścianek bocznych pojemnika.

179 885

Korzystnie pomiędzy elementem kanałowym i częścią dolną są usytuowane żebra wzmacniające stanowiące integralną całość z pojemnikiem.

Korzystnie odległość pomiędzy centralną wzdłużną osią i ściankami bocznymi pojemnika jest zasadniczo równa odległości pomiędzy osiowym środkiem trzpienia mocującego i powierzchnią zewnętrzną podstawy uchwytu mocującego.

Korzystnie trzpień mocujący zawiera podwójną sprężynę płytkową posiadającą sprężyny blokujące pojemnik na trzpieniu mocującym.

Korzystnie w drugiej części dolnej części pojemnika jest umieszczony obszar blokujący, zaś trzpień mocujący zawiera powiększony zatrzask o większej średnicy, współpracujący z obszarem blokującym pojemnika.

Korzystnie zatrzask ma kształt podwójnej sprężyny płytkowej posiadającej sprężyny, które współdziałają z obszarem blokującym pojemnika.

Korzystnie pojemnik zawiera rowek umieszczony na jego dolnym obwodzie, zaś uchwyt mocujący zawiera na podstawie występ, który współpracuje z rowkiem pojemnika.

Korzystnie trzpień mocujący zawiera otwór przelotowy, w którym są umieszczone kulki połączone sprężyną.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uchwyt mocujący może być przymocowany do dowolnego obiektu, takiego jak rama roweru, wózek ciągnący używany w klubach golfowych, łóżko, wnętrze samochodu, itp. Pojemnik z płynem, kiedy jest połączony z uchwytem mocującym, może być łatwo umieszczany na miejscu, a rowerzysta nie musi odwracać uwagi od drogi.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia widok z boku zespołu pojemnika na płyn i uchwytu mocującego w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku, przymocowanego do ramy roweru; fig. 2 - przekrój poprzeczny wykonany wzdłuż linii 2-2 z fig.l; fig. 3 - przekrój poprzeczny uchwytu mocującego w drugim przykładzie wykonania; fig. 4 - uchwyt mocujący w widoku z góry w trzecim przykładzie wykonania; fig. 5 - uchwyt mocujący w piątym przykładzie wykonania; fig. 6 - zespół pojemnika i uchwytu mocującego w piątym przykładzie wykonania.

Na fig. 1 i 2, przedstawiony jest przykład wykonania pojemnika dla płynu i uchwytu mocującego. Przedstawiona kombinacja według wynalazku zawiera pojemnik 10 i uchwyt mocujący 11, przy czym uchwyt mocujący 11 jest przymocowany do ramy rowerowej 35.

Pojemnik 10 korzystnie jest wykonany z polimeru termoplastycznego, takiego jak polietylen, polipropylen, polimery bazujące na akrylonitrylach, poliestry, oraz polimery im odpowiadające, które nie wypłukują swoich składników do wody. Odpowiednimi polimerami są te, które okazały się bezpieczne w styczności z produktami żywnościowymi, a także dowiodły swojej odporności na zewnętrzne czynniki pogodowe. Pojemnik jest wytwarzany korzystnie za pomocą odlewania albo innej operacji termokształtowania. Możliwe jest także, aby pojemnik był wykonany z substancji innej niż polimer termoplastyczny, takiej jak metal, na przykład aluminium. Jednak taki pojemnik jest wystawiony na uszkodzenia, takie jak wgniecenia, i może w rezultacie stracić zdolność do bezpiecznego łączenia się z trzpieniem mocującym 30 uchwytu mocującego 11.

Pojemnik 10 składa się z części górnej 12, części dolnej 13 i ścianki bocznej 14, które tworzą wewnętrzną komorę 15. W części górnej 12 znajduje się otwór 16 i jest umieszczana w nim nasadka zatrzaskowa 17. Jednak w innych przykładach wykonania mogą być stosowane inne równoważne uchwyty mocujące.

Ścianka boczna 14 pojemnika 10 posiada korzystnie cylindryczny kształt z centralną wzdłużną osią 18. W innych przykładach wykonania, w powierzchni ścianki bocznej mogą być wykonane zagłębienia wzdłużne albo obwodowe, albo ich kombinacje, lub też inne nieciągłości albo nieregulamości (nie pokazane), ułatwiające rowerzyście chwytanie pojemnika.

Aby ułatwić wykonanie pojemnika, ścianka boczna pojemnika może mieć także kształt lekko stożkowaty, umożliwiający łatwe wyjęcie z formy. Ścianka boczna korzystnie jest wystarczająco cienka i sprężysta umożliwiając ściśnięcie pojemnika i w ten sposób dozowanie jego płynnej zawartości przez otwór 16.

179 885

Część dolna 13 pojemnika 10 zawiera część pierwszą 20, o kształcie wklęsłym do wewnątrz, w kierunku wewnętrznej komory 15. W pierwszym przykładzie wykonania, część pierwsza 20 ma powierzchnię 19 w kształcie lejka, którego oś środkowa pokrywa się z centralną wzdłużną osią 18 pojemnika 10. W alternatywnych, równoważnych przykładach wykonania, część pierwsza może mieć kształt dzwonowy albo stożkowy. Ogólną cechą charakterystyczną wklęsłej części pierwszej jest to, że jej przekrój poprzeczny, wykonany wzdłuż płaszczyzny prostopadłej do centralnej wzdłużnej osi 18 pojemnika 10, jest kołowy, i średnica koła maleje stopniowo w kierunku wewnętrznej komory 15. Obrys przekroju poprzecznego przykładowej części pierwszej w kształcie lejka, wykonany wzdłuż płaszczyzny zawierającej centralną wzdłużną oś 18, jest przedstawiony na fig. 1 jako dwie zbieżne linie łukowate, wypukłe i asymptotyczne względem wzdłużnej osi 18. W przypadku powierzchni dzwonowych i stożkowych, porównywalny kształt przekroju poprzecznego posiadałby zbieżne linie łukowate, albo, odpowiednio, linie proste.

Możliwe jest także, aby część dolna 13 pojemnika 10 była wykonana niezależnie od reszty pojemnika 10, a następnie była do niej przymocowana poprzez klejenie albo za pomocą innego sposobu mocowania części dolnej 13 do ścianki bocznej 14.

Część dolna 13 pojemnika 10 zawiera także część drugą, ukształtowaną jako wydłużony element kanałowy 21, rozciągający się od najbardziej wewnętrznego punktu części pierwszej 20 jako jej ciągłe, integralne przedłużenie. Wydłużony element kanałowy 21 rozciąga się od środka wklęsłej części pierwszej 20 w głąb komory wewnętrznej 15 wzdłuż centralnej wzdłużnej osi 18, a kończy się zamkniętym końcem 23. Koniec 23 znajduje się korzystnie pomiędzy około 30% i 70% odległości pomiędzy częściami górną 12 i dolną 13 pojemnika 10. To znaczy długość element kanałowego 21 razem z częścią dolną 13 pojemnika 10 stanowi połowę wysokości pojemnika 10. Wnętrze przykładowego elementu kanałowego 21 posiada ogólnie cylindryczny obrys. Obrys elementu kanałowego 21 może alternatywnie być stożkowy, zbiegając się do wewnątrz w kierunku wzdłużnej osi 18, stopniowo w kierunku części górnej 12. Wewnątrz elementu kanałowego 21 znajduje się powiększony pierścieniowy obszar blokujący 24, który ma większą średnicę niż element kanałowy 21. Obrys przekroju poprzecznego obszaru blokującego, wykonany wzdłuż płaszczyzny zawierającej centralną wzdłużną oś 18, ma kształt dwóch zwróconych do siebie łukowatych linii, wklęsłych względem centralnej wzdłużnej osi 18. Obszar blokujący 24 jest umieszczony w części dolnej 13, pomiędzy częścią pierwszą 20 a elementem kanałowym 21, ale może się on znajdować w dowolnym miejscu elementu kanałowego 21.

Pomiędzy elementem kanałowym 21 i powierzchniami wewnętrznymi pojemnika 10 są umieszczone żebra wzmacniające 36. Żebra wzmacniające 36 są połączone na stałe z pojemnikiem 10 i są kształtowane podczas operacji formowania pojemnika 10. Żebra wzmacniające 36 stanowią podporę dla elementu kanałowego 21. Żebra wzmacniające 36 mogą zarówno łączyć się z elementem kanałowym 21 wzdłuż całej jego długości, jak pokazano na fig. 1, lub też tylko na jego części. Jest równie możliwe, aby utworzyć podparcie dla elementu kanałowego poprzez pogrubienie jego ścianek bocznych i wyeliminowanie żeber wzmacniających. Możliwe jest także zastosowanie zarówno żeber jak i pogrubionej ścianki elementu kanałowego.

Uchwyt mocujący 11 posiada korzystnie konstrukcję monolityczną, wykonaną z tworzywa sztucznego, takiego jak nylon, poliester albo kompozycja tworzywa sztucznego takiego jak nylon, poliester albo kompozycja tworzywa sztucznego/kompozytu włóknistego, zawierającego włókna szklane albo grafitowe. Uchwyt mocujący 11 może być także wykonany z metalu, ale tworzywo sztuczne jest materiałem korzystniejszym, zarówno z powodu wagi jak i łatwości wytwarzania. Uchwyt mocujący 11 może być ukształtowany z odlewanego metalu albo stopu, albo też z osobnych uchwytów metalowych. Możliwe jest także, aby uchwyt mocujący 11 był wykonany z ceramiki.

Uchwyt mocujący 11 składa się z wydłużonej prostej podstawy 25, oraz trzpienia mocującego 30. Podstawa 25 ma pierwszy koniec 26 i drugi koniec 27, wewnętrzną powierzchnię 28 stykającą się z ramą rowerową 35 albo obiektem, do którego ma być przymocowany pojemnik 10, oraz przeciwległą zewnętrzną powierzchnię 29. Przeciwległa

179 885 zewnętrzna powierzchnia 29 jest korzystnie tak ukształtowana, że pojemnik 10 przesuwa się po niej gładko. Oznacza to, że ścianka boczna 14 pojemnika 10 i przeciwległa zewnętrzna powierzchnia 29 uchwytu zamykającego 11 dopełniają się kształtem, co pokazano na fig. 2. Trzpień mocujący 30 ma zakończenie 31 i podstawę 32, która jest połączona mostkiem 34 z podstawą 25 uchwytu mocującego 11. Trzpień mocujący 30 tworzy ciasne połączenie z elementem kanałowym 21, pojemnika 10 a ponadto posiada pierścieniowy zatrzask 33 łączący się z obszarem blokującym 24 elementu kanałowego 21. Średnica zatrzasku 33 jest większa od średnicy trzpienia mocującego 30.

Mostek 34 usytuowany pomiędzy podstawą 25 uchwytu mocującego 11 i podstawą 32 trzpienia mocującego 30, zapewnia równoległe współpłaszczyznowe usytuowanie podstawy 25 i trzpienia mocującego 30, i nadaje zasadniczo J- albo U- kształtowy wygląd uchwytu mocującego 11, oraz powoduje sprężyste dociskanie trzpienia mocującego 30 w kierunku podstawy 25 uchwytu mocującego 11. Odległość pomiędzy zewnętrzną powierzchnią 29 podstawy 25 i trzpieniem mocującym 30 uchwytu mocującego 11, mierzona poprzecznie do centralnej wzdłużnej osi 18, jest zasadniczo równa odległości pomiędzy wzdłużną osią 18 i powierzchnią zewnętrzną ścianki bocznej 14 pojemnika 10. Zgodnie z tym, kiedy pojemnik 10 jest łączony z uchwytem mocującym 11, w sposób, w którym trzpień mocujący 30 jest wkładany do elementu kanałowego 21, to część ścianki bocznej 14 pojemnika 10 jest zablokowana przez zewnętrzną powierzchnię 29 podstawy 25 uchwytu mocującego 11.

Wewnętrzna powierzchnia 28 podstawy 25 uchwytu mocującego 11 jest odłączalnie mocowana do ramy rowerowej 35 albo innego obiektu, takiego jak wózek dla torby z kijami golfowymi, łóżko, wnętrze samochodu, itp. Mocowanie takie może być typu zatrzasku, śruby, wiązadła, przylepca, haczyków i pętelki.

Rowerzysta może wyjąć pojemnik z uchwytu mocującego poprzez proste pociągnięcie. Pojemnik może być łatwo ponownie nałożony na uchwyt mocujący, ponieważ lejkowa część dolna 13 pojemnika 10 posiada duży obszar celowania dla trzpienia mocującego 30 uchwytu mocującego 11 i prowadzi trzpień mocujący 30 do elementu kanałowego 21. W pierwszym przykładzie wykonania z fig. 1, poprzez lekki docisk pojemnika do tyłu, zatrzask 33 trzpienia 30 zatrzaskuje się w obszarze blokującym 24 elementu kanałowego 21. Efekt taki, połączony z naprężającym działaniem trzpienia mocującego 30, zmusza ściankę boczną 14 pojemnika 10 do silnego styku z podstawą 25, uchwytu mocującego 11 zabezpieczając pojemnik 10 na uchwycie mocującym 11.

Figura 3 przedstawia drugi przykład wykonania trzpienia mocującego 30 według wynalazku. W tym przykładzie wykonania, trzpień mocujący 30 zawiera otwór przelotowy 104, w którym jest umieszczone urządzenie zatrzaskowe w postaci kulek i sprężyny. Metalowe kulki 100 są połączone sprężyną 102, która utrzymuje kulki 100 częściowo na zewnątrz poza powierzchnią trzpienia mocującego 30. Kiedy pojemnik 10 jest przesuwany wzdłuż trzpienia mocującego 30, to kulki 100 ściskają sprężynę 102, i wówczas element kanałowy 21 zostaje przesunięty do położenia nad trzpieniem mocującym 30. Kiedy kulki 100 osiągną obszar blokujący 24, to sprężyna 102 wypchnie kulki 100 na zewnątrz, mocując w ten sposób pojemnik 10 na trzpieniu mocującym 30.

Figura 4 przedstawia trzeci przykład wykonania trzpienia mocującego 30. W tym przykładzie wykonania, trzpień mocujący 30 zawiera podwójną sprężynę płytkową 3Oa, 3Ob usytuowaną na całej długości trzpienia mocującego 30. Wklęsłe powierzchnie 30c i 30d sprężyn 30b i 30a, odpowiednio są dociskane do ścianek elementu kanałowego 21 ukształtowanego w pojemniku 10. Element kanałowy 21 może mieć kształt zarówno prosty jak i lekko wybrzuszony, w celu dopasowania się do krzywizny sprężyn 30a i 30b.

Figura 5 przedstawia czwarty przykład wykonania trzpienia mocującego 30. W tym przykładzie wykonania jedynie zatrzask 33 ma kształt podwójnej sprężyny płytkowej, posiadającej sprężyny 33a i 33b, które współdziałają z obszarem blokującym 24, w celu przymocowania pojemnika 10 do trzpienia mocującego 30.

Figura 6 przedstawia piąty przykład wykonania uchwytu mocującego 11, zaś pojemnik 10 zawiera rowek 200 uformowany na jej dolnym końcu w ściance bocznej 14. Zewnętrzna powierzchnia 29 podstawy 25 uchwytu mocującego 11 tworzy występ 202,

179 885 który wystaje z podstawy 25 i zatrzaskuje się w rowku 200 pojemnika 10. Połączenie cierne pomiędzy ścianką boczną 14 pojemnika 10 a zewnętrzną powierzchnią 29 podstawy 25 oraz zatrzaśnięcie występu 202 w rowku 200 mocuje pojemnik 10 do uchwytu mocującego 11. Ponieważ rowek 200 jest umieszczony na całym obwodzie pojemnika 10, to rowerzysta nie musi się obawiać o ustawienie w jednej linii rowka 200 z występem 202. Jest równie możliwe, aby rowek znajdował się w dowolnym miejscu wzdłuż ścianki bocznej pojemnika zaś występ jest umieszczony na zewnętrznej powierzchni podstawy tworząc układ dopełniający.

W przykładzie wykonania z fig. 6, trzpień mocujący 30 działa tylko jako trzpień prowadzący dla pojemnika 10, ale nie mocuje on pojemnika 10 do trzpienia mocującego 30. W celu zamocowania pojemnika 10 w elemencie mocującym 11, występ 202, który wystaje z podstawy 25, zatrzaśnie się w rowku 200 ukształtowanym na obwodzie pojemnika 10. Połączenie działania naprężającego trzpienia 30, dociskającego ściankę boczną 14 do zewnętrznej powierzchni 29 i dopasowania uchwytu 202 do rowka 200 służy zablokowaniu pojemnika 10 w elemencie mocującym 11.

Alternatywnie, rowek może być ukształtowany na obwodzie od wewnątrz elementu kanałowego, a nie dookoła obszaru blokującego. Trzpień mocujący może zawierać uchwyt, który pasuje do rowka, na wewnętrznym obwodzie elementu kanałowego. Połączenie rowka/uchwytu oraz naprężenia wywieranego przez trzpień mocujący dociskający ściankę boczną pojemnika do zewnętrznej powierzchni, mocuje pojemnik do uchwytu mocującego.

Powyżej zostały przedstawione i opisane konkretne przykłady wykonania wynalazku, ale jest oczywiste, że można w nich dokonywać zmian i modyfikacji, bez odchodzenia od wynalazku w jego najszerszym znaczeniu. Z tego powodu, celem dołączonych zastrzeżeń jest objęcie wszystkich takich zmian i modyfikacji jako mieszczących się w rzeczywistym duchu i zakresie wynalazku.

179 885

179 885

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (16)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół pojemnika i uchwytu mocującego do mocowania tego pojemnika do obiektu, zwłaszcza ramy rowerowej, przy czym zespół zawiera pojemnik mający cześć dolną i ścianki połączone z częścią dolną przy czym cześć dolna i ścianki boczne tworzą wewnętrzną komorę zaś uchwyt mocujący zawiera podstawę do montowania do obiektu połączoną z mostkiem, a ten z kolei jest połączony z trzpieniem mocującym, znamienny tym, że cześć dolna (13) zawiera pierwszą cześć (20) zwężającą się w kierunku wewnętrznej komory (15) i przymocowaną do ścianki bocznej (14) oraz drugą część tworzącą element kanałowy (21) wzdłuż centralnej wzdłużnej osi (18) pojemnika (10), przy czym druga cześć jest umieszczona w wewnętrznej komorze (15) i jest zasadniczo równoległa do ścianek bocznych (14), zaś podstawa (25) trzpienia mocującego (30) zawiera wewnętrzną powierzchnię (28) stykającą się z obiektem oraz umieszczoną po przeciwnej stronie zewnętrzną powierzchnię (29) stykającą się z co najmniej częścią ścianek bocznych (14) pojemnika (10) przechodzące w mostek (34).
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień mocujący (30) jest z materiału sprężystego.
3. 3. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że mostek (34) jest z materiału elastycznego.
4. 4. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że trzpień mocujący (30) jest sprężyście dociśnięty do podstawy (25) uchwytu mocującego (11).
5. 5. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pojemnik (10) jest z polimeru termoplastycznego.
6. 6. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że cześć pierwsza (20) części dolnej (13) pojemnika (10) ma powierzchnię (19) o kształcie podobnym do lejka, za którą w kierunku wewnętrznej komory (15) pojemnika (10) znajduje się część druga części dolnej (13) pojemnika (10) w postaci elementu kanałowego (21).
7. 7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że powierzchnia (19) posiada przekrój kołowy, który zmniejsza się w kierunku wewnętrznej komory (15) pojemnika (10).
8. 8. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pojemnik (10) posiada część górną (12) z otworem (16).
9. 9. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że element kanałowy (21) ma kształt cylindryczny, a jego ścianki są równoległe do ścianek bocznych (14) pojemnika (10).
10. 10. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiędzy elementem kanałowym (21) i częścią dolną (13) są usytuowane żebra wzmacniające (36) stanowiące integralną całość z pojemnikiem (10).
11. 11. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że odległość pomiędzy centralną wzdłużną osią (18) i ściankami bocznymi (14) pojemnika (10) jest równa odległości pomiędzy osiowym środkiem trzpienia mocującego (30) i powierzchnią zewnętrzną (29) podstawy (25) uchwytu mocującego (11).
12. 12. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień mocujący (30) zawiera podwójną sprężynę płytkową posiadającą sprężyny (30a, 30b) blokujące pojemnik (10) na trzpieniu mocującym (30).
13. 13. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że w drugiej części dolnej części (13) pojemnika (10) jest umieszczony obszar blokujący (24), zaś trzpień mocujący (30) zawiera o większej średnicy zatrzask (33), współpracujący z obszarem blokującym (24) pojemnika (10).
14. 14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że zatrzask (33) ma kształt podwójnej sprężyny płytkowej posiadającej sprężyny (33a, 33b), które współdziałają z obszarem blokującym (24) pojemnika (10).

    179 885
15. 15. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pojemnik (10) zawiera rowek (200) umieszczony na jego dolnym obwodzie, zaś uchwyt mocujący (11) zawiera na podstawie (25) występ (202), który współpracuje z rowkiem (200) pojemnika (10).
16. 16. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień mocujący (30) zawiera otwór przelotowy (104), w którym są umieszczone kulki (100) połączone sprężyną (102).

    * * *