PL180036B1 - Line protecting cut-off - Google Patents

Abstract

1. Przewodowy wylacznik zabezpieczajacy z termicz- nie oraz magnetycznie chronionym biegunem przewodu zewnetrznego, i niechronionym biegunem przewodu neutra- lnego, z których kazdy ma przyporzadkowane urzadzenie stykowe zlozone ze stalego elementu stykowego i z wychyl- nej dzwigni stykowej i obydwa urzadzenia stykowe s a umie- szczone wspólnie w jednej obudowie wylacznika o normalnej, pojedynczej szerokosci biegunowe], oraz sa wzajemnie sprzezone mechanicznie i sa sterowane jednym, uruchamianym recznie, mechanizmem wylaczajacym, zna- mienny tym, ze obydwa urzadzenia stykowe (3,7) sa umie- szczone, w odniesieniu do plaszczyzny funkcjonalnej mechanizmu wylaczajacego (2), w tej plaszczyznie, jeden nad drugim, z przestrzennie oddzielonymi miejscami lozy- skowania (3.2, 7.2) ich dzwigni stykowych (3.1, 7.1) i, ze dzwignie stykowe (3.1, 7.1). sa obciazone sprezynowo i sprzezone za pomoca suwaka (9), przy czym suwak (9) jest usytuowany prawie na osiowym przedluzeniu magnetycz- nego urzadzenia wyzwalajacego (4) zaopatrzonego w ru- choma kotwice (4.5) a suwak (9) jest przesuwny w kierunku zbieznym z kierunkiem przesuwu ruchomej kotwicy (4.5) Przewodowy wylacznik zabezpieczajacy Fig. 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest przewodowy wyłącznik zabezpieczający.

Tego rodzaju przewodowy wyłącznik zabezpieczający znany jest z opisu patentowego EP 0 599 800 Al. Ten wyłącznik ma jedno urządzenie stykowe bieguna przewodu zewnętrznego i jedno urządzenie stykowe bieguna przewodu neutralnego, umieszczone wewnątrz jednej wspólnej obudowy o zwykłej szerokości bieguna, w płaszczyznach równoległych względem siebie. Obydwa urządzenia stykowe są wzajemnie oddzielone od siebie za pomocą zagiętej pod kątem wewnętrznej skorupy, umieszczonej w komorze gaszenia łuku elektrycznego bieguna przewodu zewnętrznego. Dlatego przestrzeń przed urządzeniem do gaszenia łuku elektrycznego, jest co najmniej jednostronnie, znacznie ograniczona. Obydwa urządzenia stykowe są wzajemnie sprzężone za pomocą suwaka, prowadzonego w skorupie wewnętrznej, który ze swej strony, niesie przynależny mostek przełączający na współosiowo umieszczonych osiach łożyskowych. Przy uruchamianiu mechanizmu łącznikowego, obydwa mostki przełączające wsparte odpowiednio sprężyną dociskową wychylają się w tym samym kierunku. Mostki przełączające, sprzężone w zasadzie bezpośrednio za pomocą wspólnej osi łożyskowej, oddziałują wzajemnie na siebie, zwłaszcza przy zabiegach przełączania, w znacznym stopniu, co może ogólnie wpływać ujemnie na funkcję ochronną bieguna przewodu zewnętrznego.

Zgodnie z wynalazkiem, przewodowy wyłącznik zabezpieczający z termicznie oraz magnetycznie chronionym biegunem przewodu zewnętrznego, i niechronionym biegunem przewodu neutralnego, z których każdy ma przyporządkowane urządzenie stykowe złożone ze stałego elementu stykowego i z wychylnej dźwigni stykowej i obydwa urządzenia stykowe są umieszczone wspólnie w jednej obudowie wyłącznika o normalnej, pojedynczej szerokości biegunowej, oraz są wzajemnie sprzężone mechanicznie i są sterowane jednym, uruchamianym ręcznie, mechanizmem wyłączającym, charakteryzuje się tym, że obydwa urządzenia stykowe są umieszczone, w odniesieniu do płaszczyzny funkcjonalnej mechanizmu wyłączającego, w tej płaszczyźnie, jeden nad drugim, z przestrzennie oddzielonymi miejscami łożyskowania ich dźwigni stykowych i, że dźwignie stykowe są obciążone sprężynowo i sprzężone za pomocą suwaka, przy czym suwak jest usytuowany prawie na osiowym przedłużeniu magnetycznego urządzenia wyzwalającego zaopatrzonego w ruchomą kotwicę, a suwak jest przesuwny w kierunku zbieżnym z kierunkiem przesuwu ruchomej kotwicy.

Korzystnie, suwak, z jednej strony jest ułożyskowany ruchomo na dźwigni stykowej bieguna przewodu zewnętrznego, pomiędzy miejscem jej łożyskowania i miejscem styku przewodu zewnętrznego, a z drugiej strony współpracuje z dwuramienną dźwignią stykową bieguna przewodu neutralnego, na jej wolnym, przeciwległym względem miejsca styku przewodu neutralnego, końcu swą powierzchnią ślizgową.

Korzystnie, obydwie dźwignie stykowe połączone z działającymi na nie, w tym samym kierunku obrotu, naciągowymi sprężynami stykowymi sąpoprzez suwak, co najmniej przejściowo, połączone wzajemnie siłowo.

Korzystnie, dźwignia stykowa bieguna przewodu neutralnego jest przez naciągową sprężynę stykową zamocowaną między miejscem łożyskowania dźwigni i jej miejscem styku, dociskana w kierunku zamykania styków.

Zgodnie z wynalazkiem, miejsce łożyskowania dźwigni stykowej i miejsca zamocowania obydwu końców naciągowej sprężyny stykowej sątak względem siebie przestrzennie usytuowane, że w położeniu otwarcia styków, miejsce łożyskowania dźwigni stykowej leży na kierunku siły działania naciągowej sprężyny stykowej.

180 036

Zgodnie z dalszą cechą wynalazku, obydwie dźwignie stykowe sąumieszczone skierowane wzajemnie ku sobie, między elementami styku stałego a ich końce od strony miejsc styku są przesuwne w przybliżeniu tym samym kierunku, ale z przeciwnym zwrotem.

Korzystnie, urządzenie stykowe dla bieguna przewodu neutralnego jest umieszczone w cokole obudowy, bezpośrednio w sąsiedztwie zacisków wejściowych.

Dalej, zgodnie z wynalazkiem suwak, połączony ruchomo za pomocą czopa z dźwignią stykową bieguna przewodu zewnętrznego, na swym wolnym końcu działającym na dźwignię stykową bieguna przewodu neutralnego ma powierzchnię ślizgową.

Korzystnie, zabezpieczony biegun przewodu zewnętrznego ze swymi zasadniczymi elementami konstrukcyjnymi jest zbudowany głównie z istniejących części funkcjonalnych tego samego rodzaju, normalnego przewodowego wyłącznika zabezpieczającego, który nie ma bieguna przewodu neutralnego.

Wynalazek ma tę zaletę, że zabezpieczony biegun zewnętrznego przewodu pracuje jak normalny przewodowy wyłącznik ochronny, i jest utworzony w większości z nie zmienionych części takiego wyłącznika. Przy takiej samej wielkości obudowy, został w tym typie konstrukcji, dodatkowo zintegrowany niechroniony biegun przewodu neutralnego, przy oszczędności miejsca i zapewnieniu prawidłowego funkcjonowania. Dodatkowo zapewnione jest, że przy zabiegu włączania, najpierw styk przewodu neutralnego zamyka się samoczynnie za pomocą jego własnej sprężyny stykowej, a dopiero potem styk przewodu zewnętrznego. W położeniu zamknięcia styku przewodu neutralnego ustaje ponadto całkowicie połączenie siłowe z urządzeniem stykowym bieguna przewodu zewnętrznego. Jego dźwignia stykowa może się więc w końcu wychylić swobodnie do położenia zamknięcia, tak jak przy zwykłym przewodowym wyłączniku ochronnym.

Przy zabiegu wyłączania, bądź wskutek przeciążenia, zwarcia, bądź ręcznie, otwiera się najpierw styk przewodu zewnętrznego, przy czym jego dźwignia stykowa porusza się początkowo w kierunku systemu magnetycznego. Wskutek tego, na początku fazy wyłączania zwiększa się jeszcze stopień swobody między stykiem przewodu zewnętrznego i stykiem przewodu neutralnego, tak że dźwignia stykowa bieguna przewodu zewnętrznego może otwierać całkowicie bez wpływu ze strony przewodu neutralnego. Dopiero po pokonaniu wyznaczonego odcinka drogi otwierania styków, suwak wytwarza połączenie siłowe z dźwigniąbieguna przewodu neutralnego i otwiera ją w czasie, po biegunie przewodu zewnętrznego. Przy tym sprężyna stykowa ruchomego styku przewodu neutralnego, zmniejsza bardzo szybko swą siłę skierowaną przeciwnie do sprężyny stykowej styku przewodu zewnętrznego, który tym samym, prawie nie zostaje opóźniony. Efekt ten uzyskuje się za pomocą sprężyny stykowej bieguna przewodu neutralnego, ukształtowanej jako sprężyna naciągowa, oraz szczególnie korzystnie wybranego punktu jej zaczepienia. Dzięki temu sprężyna naciągowa przy zabiegu otwierania może się wychylić aż prawie do miejsca łożyskowania ruchomego styku przewodu neutralnego, w położenie bliskie punktu martwego, tak że jej moment w kierunku zamykania bardzo szybko osiąga wartość bliską „zera”. Dlatego też również w położeniu otwarcia bieguna przewodu zewnętrznego i bieguna przewodu neutralnego, ich wzajemny wpływ jest pomijalny.

Główną zaletą urządzenia zgodnego z wynalazkiem wykorzystuje się przy zabiegu otwierania w stanie zwarcia. Po zwolnieniu zapadki zamka przełączającego, uderzenia rdzenia magnetycznego dla przyspieszenia otwarcia styku przewodu zewnętrznego zostaje przeniesione bezpośrednio na suwak, umieszczony w tym samym kierunku, tak że ten z przesunięciem czasowym, również uderzeniowo działa na styk przewodu neutralnego w kierunku otwierania. Dzięki temu zapobiega się skutecznie zespawaniu styku przewodu neutralnego, przez działanie uderzeniowe wyzwalacza magnetycznego.

Wynalazek w przykładzie wykonania jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 pokazuje w uproszczeniu wyłącznik zabezpieczający z biegunem przewodu zewnętrznego i biegunem przewodu neutralnego, w jego płaszczyźnie funkcjonalnej w pozycji wyłączenia, podczas gdy na fig. 2 przedstawiono w ten sam sposób pozycję włączenia przewodowego wyłącznika zabezpieczającego.

180 036

Przedstawiony jako tylko częściowo otwarty, przewodowy wyłącznik zabezpieczający ma obudowę wyłącznika 1, zaznaczoną jedynie zewnętrznym obrysem i złożoną w znany sposób z dwóch połówkowych skorup, a w płaszczyźnie rysunku mającą grubość około 18 mm, to znaczy wykazującą zwykłą szerokość biegunową z miary podziałki. Obudowa wyłącznika, zewnętrznym obrysem odpowiadająca odnośnym wymiarom znormalizowanym dla przewodowych wyłączników zabezpieczających, mieści w swoim wnętrzu mechanizm wyłączający 2, urządzenie stykowe 3 dla chronionego bieguna przewodu zewnętrznego „L”, wyzwalacz magnetyczny 4, komorę przełączania i gaszenia 5, oraz wyzwalacz termiczny 6. Wymienione zespoły 2 do 6 są przy tym, w maksymalnym stopniu złożone z istniejących części konstrukcyjnych, normalnego jednobiegunowego przewodowego wyłącznika zabezpieczającego, które zarówno w ich układzie, jak również w ich funkcjach, są praktycznie biorąc, nie zmienione w porównaniu z takim wyłącznikiem. Jedynie w obudowie cokołu 1.1, w obszarze zwykłych zacisków przyłączeniowych, niezbędne okazały się zmiany w wewnętrznym zarysie obudowy, aby, z jednej strony uzyskać wystarczającą przestrzeń dla podwójnej liczby zacisków (po jednym zacisku wejściowym i wyjściowym na biegun przewodu zewnętrznego i biegun przewodu neutralnego), i jeszcze dodatkowo w obszarze zacisków wejściowych 1.2 układ urządzenia stykowego 7 dla bieguna przewodu neutralnego „N” pomieścić wraz z niezbędnymi do tego mechanizmami i elektrycznymi częściami konstrukcyjnymi.

Jak widać bezpośrednio z rysunku, stanowiące o istocie wynalazku urządzenie stykowe 7 dla bieguna przewodu neutralnego „N” jest umieszczone z boku, pod wyzwalaczem termicznym 6 w cokole obudowy 1.1 w bezpośrednim sąsiedztwie zacisku wejściowego 8. Przy tym urządzenie stykowe 7 pracuje w tej samej, jednakże nieznacznie przesuniętej na wysokości płaszczyźnie ruchu (odpowiada płaszczyźnie rysunku), tak, jak urządzenie stykowe 3 dla bieguna zewnętrznego przewodu „L”. Urządzenie stykowe 7 składa się zasadniczo z dwuramiennej dźwigni stykowej 7.1, która jest wychylona względem miejsca zamocowania 7.2, ustalonej w obudowie osi, i która swym swobodnym końcem 7.11 dźwigni, położonym po przeciwnej stronie względem jej właściwego miejsca styku 7.3, współdziała z suwakiem 9, który będzie jeszcze opisany bliżej. Dźwignia stykowa pod działaniem jej sprężyny stykowej 7.4 współpracuje ze stałym elementem stykowym 8.1, który, jako zagięta pod kątem nasadka przedłużająca, jest połączony bezpośrednio z zaciskiem wejściowym 8, który ze swej strony umożliwia za pomocą skrzynki zaciskowej 8.2 i wkręta zaciskowego 8.3 przyłączenie, niepokazanego przewodu neutralnego. Wychodząc od dźwigni stykowej 7.1, połączenie elektryczne 7.6, po drugiej stronie, zaledwie zaznaczone, wystarczająco izolowane, prowadzi poprzecznie poprzez obudowę wyłącznika, do umieszczonego naprzeciwko zacisku wejściowego 8, położonego na górnej stronie, niepokazanego zacisku wyjściowego bieguna przewodu neutralnego.

Ponadto, w płaszczyźnie powyżej zacisku wejściowego 8 jest umieszczony, tej samej wielkości niepokazany, zacisk wejściowy dla bieguna przewodu zewnętrznego, oddzielony od niego za pomocą wkładki 1.3 (zaznaczonej liniąosiową) w cokole obudowy. Od tego zacisku prowadzi połączenie elektryczne bezpośrednio do podstawy 6.1 wyzwalacza termicznego 6 (zaznaczonego schematycznie za pomocąkrótkiego odcinka elastycznego przewodu 6.2), który jest odpowiednio izolowany od urządzenia stykowego 7. Tak samo, od swobodnego końca 6.3 wyłącznika termicznego, w nieprzedstawiony bliżej, znanyjako taki sposób, powodującego wyzwolenie mechanizmu wyłączającego 2 przy prądzie przeciążeniowym, prowadzi elektryczny przewód 6.4 do wychylnej dźwigni stykowej 3.1, jako część urządzenia stykowego 3 zabezpieczającego bieguna zewnętrznego przewodu.

Dźwignia stykowa 3.1 bieguna przewodu zewnętrznego jest swym otworem podłużnym łożyskowana wychylnie na miejscu zamocowania 3.2, osadzonej trwale w obudowie osi i jest zarazem przesuwna na boki o niewielką wartość, aby oprócz zwiększenia nacisku stykowego, móc na przykład wyrównywać zmiany na końcu od strony miejsca styku 3.3 spowodowane jego upalaniem się. W tym celu dźwignia stykowa współpracuje ze stałym elementem stykowym 4.1, który poprzez tak zwany róg stykowy 4.2 jest wciągany w jarzmo zamykające zwrotne 4.3 wyzwalacza magnetycznego 4, które ze swojej strony obejmuje ramowo uzwojenie 4.4.

180 036

Od uzwojenia prowadzi ścieżka prądowa bieguna przewodu zewnętrznego bezpośrednio do, niepokazanego zacisku wyjściowego na wierzchniej stronie obudowy wyłącznika. Uzwojenie 4.4 otacza rdzeń magnetyczny 4.5, który co najmniej w wypadku zwarcia wychyla, przedstawioną tylko częściowo dźwignię wyzwalającą?. 1 względem osadzonej w obudowie osi 2.2 w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, i przy tym wyzwala w znany sposób mechanizm wyłączający 2, za pomocąjego dźwigni z przegubem kolanowym 2.3, tak że dźwignia stykowa 3.1 z pokazanego na fig. 2 położenia zamykania, może zostać wychylona do położenia otwarcia według fig. 1. Ten, przebiegający w najkrótszym czasie, ruch otwierania dźwigni stykowej 3.1 zostaje z jednej strony spowodowany przez sprężynę stykową 3.4, obracającą się w lewo i działającąpowyżej jej miejsca obrotu, oś 3.2, zwłaszcza zaś, przez przyspieszoną rdzeniem magnetycznym 4.5 dźwignię wyzwalającą?. 1, która po wyzwoleniu swoim „zakończeniem młotkowym” ?.ll przyspiesza uderzeniowo zakończenie z miejscem styku 3.3 dźwigni stykowej i rozrywa miejsce styku bieguna zewnętrznego przewodu.

Dokładnie na wysokości „zakończenia młotkowego” ?.ll dźwigni wyzwalającej ?.l, dźwignia stykowa 3.1 jest zaopatrzona w otwór 3.5, w który wchodzi przegubowo swym czopem 9.1, suwak 9. Suwak 9 jest przy tym prowadzony swoimi bokami, na przykład pomiędzy schematycznie pokazanymi mostkami obudowy 1.4, tak, że szczególnie w obszarze dźwigni stykowej 7.1 nie może zboczyć z toru swojego przesuwu. Za tymi mostkami obudowy, wolny koniec suwaka 9 jest zaopatrzony w powierzchnię ślizgową 9.?, która współdziała z wolnym końcem 7.11 dźwigni stykowej przewodu neutralnego, i której sposób działania zostanie jeszcze omówiony bliżej. Zwłaszcza w położeniu włączenia (fig. ?), suwak 9 jest tak umieszczony i w opisany sposób prowadzony, że jego oś główna ma ten sam kierunek, jak kierunek uderzenia rdzenia magnetycznego 4.5. W ten sposób istnieje pewność, że ruch rdzenia magnetycznego, poprzez „zakończenie młotkowe” ?.ll i otwierającą się uderzeniowo dźwignię stykową 3.1 zadziała dokładnie w osi wzdłużnej suwaka 9 i przeniesie prawie w pełni działanie uderzeniowe kotwicy. Tym samym siła ta jest do dyspozycji na powierzchni ślizgowej 9.?, tak aby przy zabiegu otwierania po pokonaniu krótkiego swobodnego odcinka (odcinek „X” na fig. ?) można było uderzyć w koniec dźwigni 7.11 i wychylić dźwignię stykową 7.1 względem jej miejsca zamocowania 7.? do położenia wyłączenia według fig. 1.

Zabieg ten jest wspierany przez sprężynę stykową 3.4 bieguna przewodu zewnętrznego, która jest znacznie silniejsza od sprężyny stykowej 7.4 bieguna przewodu neutralnego. Ta ostatnia jest również ukształtowana jako sprężyna naciągowa i swym dłuższym, lekko zagiętym hakowatym zaczepem jest zawieszona w oczku 7.5 dźwigni stykowej, mniej więcej w środku pomiędzy miejscem zamocowania 7.? i miejscem styku 7.3, podczas gdy jej krótszy zaczep jest zaczepiony o stały sworzeń 1.5. Położenie tego sworznia 1.5 j est przy tym tak przyporządkowane przestrzennie dźwigni stykowej 7.1, że sprężyna stykowa 7.4 w pozycji włączenia (fig. ?) ciągnie, już działające, stosunkowo krótkie ramię dźwigni, podczas gdy w pozycji wyłączenia (fig. 1), ramię dźwigni osiąga prawie wartość „zero”. Myślowo przeprowadzona linia łącząca między oczkiem 7.5 i sworzniem 1.5, która odpowiada kierunkowi działania sprężyny stykowej 7.4 przebiega więc w pozycji wyłączenia dźwigni stykowej 7.1 tylko nieznacznie pod, względnie prawie przez, środek osi, miejsca zamocowania 7.?. Oznacza to, że sprężyna stykowa 7.4, przy prawie jednakowym napięciu sprężyny, traci bardzo szybko swą siłę przeciwdziałania i pozycji wyłączenia wywiera jedynie bardzo nieznaczny moment obrotu w lewo na dźwignię stykową, tak, że znajduje się ona, praktycznie biorąc, w martwym punkcie. Dźwignia stykowa 7.1 przylega więc swym końcem dźwigni 7.11 do powierzchni ślizgowej 9.? suwaka 9 siłowo, jednakże bez zasadniczego wywierania wpływu siłowego na dźwignię stykową3.1 bieguna przewodu zewnętrznego.

Jeżeli z tego położenia przewodowy wyłącznik zabezpieczający zostanie włączony ręcznie za pomocą organu obsługi ręcznej ?.4 i przy dźwigni z przegubem kolanowym ?.3 w pozycji zamknięcia według fig. ?, to dźwignia stykowa 3.1 wychyli się względem swego miejsca zamocowania 3.? i zabierze suwak 9 za pomocą czopa 9.1 w kierunku wskazówek zegara. W tym samym kierunku porusza się koniec dźwigni 7.11 przylegający do powierzchni ślizgowej 9.? pod

180 036 działaniem sprężyny stykowej 7.4, której moment wychyłu działający na dźwignię stykową7.1, wskutek przesuwania oka 7.5 staje się coraz większy. Gdy przy tym przebiegu ruchu, miejsce styku 7.3 osiąga stały element stykowy 8.1, wchodzi w położenie przylegania do niego, przy czym sprężyna stykowa 7.4 rozwija swą największą siłę i wywiera teraz siłę docisku stykowego. Dopiero potem dźwignia stykowa 3.1 osiąga swym końcem z miejscem styku 3.3 od strony stykowej, stały element stykowy 4.1 i zamyka biegun przewodu zewnętrznego. To nadążanie styku przewodu zewnętrznego jest zapewnione przez swobodną drogę między powierzchnią ślizgową 9.2 i końcem 7.11 dźwigni stykowej przewodu neutralnego. Przy tym przedstawiony na fig. 2 odcinek „X” jest miarą dla swobodnej drogi przy ostatecznie napiętym mechanizmie wyłączającym. Przy pierwszym zetknięciu końca z miejscem styku 3.3 od strony stykowej, ze stałym elementem stykowym 4.1, ta swobodna droga jest nieco większa, ponieważ wtedy nie ma jeszcze widocznego na fig. 2 odstępu pomiędzy miejscem zamocowania 3.2 i znajdującą się pod nim półcylindryczną ścianą otworu podłużnego, która przy zabiegu włączania służy jako czasza łożyskowa (fig. 1). Odstęp ten jest jednak potrzebny, aby w pozycji włączenia, dźwignia stykowa 3.1 wsparta tylko w miejscu stykowym oraz na dźwigni z przegubem kolanowym 2.3 i pociągana przez sprężynę stykową3.1, ze względu na tolerancje i niezbędnąrezerwę na upalenie się, była pewnie utrzymywana i aby mechanizm przełączający na organie ręcznej obsługi 2.4 mógł zostać naprężony bez, tak zwanego, „przedłużania połączenia”.

I na odwrót, ta wspomniana powyżej większa droga swobodna pomiędzy powierzchnią ślizgową 9.2 i końcem dźwigni 7.11, jest do dyspozycji również przy zabiegu wyłączania, ponieważ po zabiegu wyzwolenia dźwigni z przegubem kolanowym 2.3 wychyla się dźwignia stykowa 3.1 najpierw w kierunku przeciwnym ruchowi wskazówek zegara względem jej końca od strony miejsca styku 3.3, aż ściany otworu podłużnego zetkną się na miejscu zamocowania 3.2. Przy zwarciu, dźwignia stykowa 3.1 zostaje, co prawda, za pomocą „zakończenia młotkowego” 2.11 uderzona mniej więcej w tym samym czasie i w tym samym kierunku obrotu, przy czym ruchy te, zależnie od prędkości wyłączania, zachodzą wzajemnie na siebie. Jest co najmniej zapewnione, że „zakończenie młotkowe” dźwigni stykowej, przyspieszy wystarczająco tę dźwignię stykową3.1 i spowoduje otwarcie styków, zanim po pokonaniu swobodnej drogi „X” suwak 9 uderzy dźwignię stykową 7.1 bieguna przewodu neutralnego i wciśnie ją do pozycji otwarcia (fig. 1).

Miara swobodnej drogi i tym samym umożliwienie prawidłowej kolejności łączenia przewodu neutralnego i bieguna przewodu zewnętrznego, zmienia się nieznacznie przy upalaniu się styków, ponieważ wskutek przeciwnie skierowanych kierunków obrotu dźwigni stykowych 3.1, względnie 7.1 upalanie styków znosi się wzajemnie. To samo dotyczy obydwu sprężyn stykowych. Zanim przy otwieraniu dźwigni stykowej przewodu zewnętrznego, siła napinająca sprężyny stykowej 3.4 zmniejszy się w znacznym stopniu, już przedtem, moment sprężyny stykowej 7.4, wywierany na dźwignię stykową 7.1 zostanie zmniejszony do minimalnej wartości. Tak więc funkcje wyłączania zabezpieczonego bieguna przewodu zewnętrznego przebiegają w zasadzie dokładnie tak samo jak w czysto ochronnym wyłączniku przewodowym.

180 036

180 036

180 036

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (9)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Przewodowy wyłącznik zabezpieczający z termicznie oraz magnetycznie chronionym biegunem przewodu zewnętrznego, i niechronionym biegunem przewodu neutralnego, z których każdy ma przyporządkowane urządzenie stykowe złożone ze stałego elementu stykowego i z wychylnej dźwigni stykowej i obydwa urządzenia stykowe są umieszczone wspólnie w jednej obudowie wyłącznika o normalnej, pojedynczej szerokości biegunowej, oraz są wzajemnie sprzężone mechanicznie i są sterowane jednym, uruchamianym ręcznie, mechanizmem wyłączającym, znamienny tym, że obydwa urządzenia stykowe (3,7) sąumieszczone, w odniesieniu do płaszczyzny funkcjonalnej mechanizmu wyłączającego (2), w tej płaszczyźnie, jeden nad drugim, z przestrzennie oddzielonymi miejscami łożyskowania (3.2,7.2) ich dźwigni stykowych (3.1, 7.1) i, że dźwignie stykowe (3.1, 7.1), są obciążone sprężynowe i sprzężone za pomocą suwaka (9), przy czym suwak (9) jest usytuowany prawie na osiowym przedłużeniu magnetycznego urządzenia wyzwalającego (4) zaopatrzonego w ruchomą kotwicę (4.5) a suwak (9) jest przesuwny w kierunku zbieżnym z kierunkiem przesuwu ruchomej kotwicy (4.5).
2. 2. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że suwak (9), z jednej strony jest ułożyskowany ruchomo na dźwigni stykowej (3.1) bieguna przewodu zewnętrznego (L) między miejscem jej łożyskowania (3.2) i miejscem styku (3.3) przewodu zewnętrznego, a z drugiej strony współpracuje z dwuramienną dźwignią stykową (7.1) bieguna przewodu neutralnego (N), na jej wolnym, przeciwległym względem miejsca styku (7.3) przewodu neutralnego, końcu (7.11) swą powierzchnią ślizgową (9.2).
3. 3. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że obydwie dźwignie stykowe (3.1,7.1), połączone z działającymi na nie, w tym samym kierunku obrotu, naciągowymi sprężynami stykowymi (3.4, 7.4) są poprzez suwak (9), co najmniej przejściowo, połączone wzajemnie siłowo.
4. 4. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że dźwignia stykowa (7.1) bieguna przewodu neutralnego (N) jest przez naciągową sprężynę stykową (7.4) zamocowaną między miejscem łożyskowania (7.2) dźwigni i jej miejscem styku (7.3), dociskana w kierunku zamykania styków.
5. 5. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 4, znamienny tym, że miejsce łożyskowania (7.2) dźwigni stykowej (7.1) i miejsca zamocowania obydwu końców naciągowej sprężyny stykowej (7.4) są tak względem siebie przestrzennie usytuowane, że w położeniu otwarcia styków, miejsce łożyskowania (7.2) dźwigni stykowej (7.1) leży na kierunku siły działania naciągowej sprężyny stykowej (7.4).
6. 6. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że obydwie dźwignie stykowe (3.1,7.1), sąumieszczone i skierowane wzajemnie ku sobie między elementami styku stałego (4.1,8.1) a ich końce od strony miejsc styku (3.3,7.3) sąprzesuwne w przybliżeniu w tym samym kierunku, ale z przeciwnym zwrotem.
7. 7. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że urządzenie stykowe (7) dla bieguna przewodu neutralnego (N) jest umieszczone w cokole obudowy (1.1), bezpośrednio w sąsiedztwie zacisków wejściowych (8).
8. 8. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że suwak (9), połączony ruchomo za pomocą czopa (9.1) z dźwignią stykową (3.1) bieguna przewodu zewnętrznego (L), na swym wolnym końcu działającym na dźwignię stykową(7.1) bieguna przewodu neutralnego (N) ma powierzchnię ślizgową (9.2).

   180 036
9. 9. Przewodowy wyłącznik według zastrz. 1, znamienny tym, że zabezpieczony biegun przewodu zewnętrznego (L) ze swymi zasadniczymi elementami konstrukcyjnymi (2,3,4,5,6) jest zbudowany głównie z istniejących części funkcjonalnych tego samego rodzaju, normalnego przewodowego wyłącznika zabezpieczającego, który nie ma bieguna przewodu neutralnego (N).

   * * *