PL180124B1

PL180124B1 - Sposób nawiazywania lacznosci w systemie radiokomunikacyjnym PL

Info

Publication number: PL180124B1
Application number: PL95318271A
Authority: PL
Inventors: Tracy L Fulghum; Jimmy W Cadd
Original assignee: Motorola Inc
Priority date: 1994-08-01
Filing date: 1995-07-21
Publication date: 2000-12-29
Also published as: HU9603457D0; HUT76398A; KR100208630B1; EP0774182A1; EP0774182A4; AU3197495A; PL318271A1; BR9508157A; US5504750A; WO1996004731A1

Abstract

1. Sposób nawiazywania lacznosci w systemie radiokomunikacyjnym majacym pierwszy i drugi nadbiornik, znamienny tym, ze w pierwszym nadbiorniku monitoruje sie kanal rezerwacji w celu wykrycia sygnalu re- zerwacji, stwierdza sie istnienie wolnej szczeliny telekomunikacyjnej w przypadku niewykrycia sygnalu rezerwacji, nawiazuje sie lacznosc w wolnej szczelinie telekomu- nikacyjnej w sekwencji kanalów telekomu- nikacyjnych, nastepnie utrzymuje sie te lacznosc w kolejnych kanalach telekomu- nikacyjnych sekwencji stosujac protokól przeskakiwania kanalów oraz nadaje sie syg- nal rezerwacji w kanale rezerwacji podczas pracy w tym kanale rezerwacji. P L 1 8 0 1 2 4 B 1 FIG. 3 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób nawiązywania łączności w systemie radiokomunikacyjnym, wykorzystujący wspólne kanały telekomunikacyjne.

180 124

Znane są systemy radiokomunikacyjne umożliwiające łączność pomiędzy kilkoma użytkownikami działającymi w środowisku bezprzewodowym na częstotliwościach radiowych. Częstotliwości wykorzystywane przez te systemy sąpodzbiorem częstotliwości pasma częstotliwości radiowych, które są zorganizowane w jeden lub więcej kanałów radiokomunikacyjnych. W takim systemie łącze telekomunikacyjne może być tworzone pomiędzy grupami urządzeń telekomunikacyjnych pracujących w tym systemie. Łącze telekomunikacyjne jest tworzone na czas trwania połączenia najednym lub na wielu kanałach częstotliwościowych. Dostępne widmo częstotliwości dla danego systemu radiowego jest ograniczonym zasobem łączności, o który może ubiegać się kilku użytkowników. W systemie radiokomunikacyjnym stosuje się zwykle pewną technikę zarządzania częstotliwościami, aby maksymalnie wykorzystać dostępne częstotliwości przy minimum zakłóceń pomiędzy użytkownikami. Jest to istotne tam, gdzie wiele łączy telekomunikacyjnych trzeba tworzyć na wspólnych kanałach telekomunikacyjnych.

Znane techniki wspólnego wykorzystywania częstotliwości to: przeskakiwanie kanałów, bezpośrednie sekwencyjne poszerzanie widma, zwielokrotnienie z podziałem czasu i inne podobne techniki. Większość sposobów wspólnego wykorzystywania częstotliwości stosuje się pewną infrastrukturę do zarządzania fazami operacyjnymi systemu radiokomunikacyjnego. Infrastruktura taka zwykle zawiera stację bazową lub jakiś inny sterownik, który steruje przydzielaniem częstotliwości, dostępem użytkowników, wykrywaniem kolizji i rozdzielczością oraz innymi fazami operacyjnymi. Znaczną część kosztów przy tworzeniu systemu radiokomunikacyjnego stanowi koszt takich sterowników.

W opisie patentowym US 5 134 615 został ujawniony węzeł telekomunikacyjny w którym dynamicznie wybiera się częstotliwość i szczelinę czasowąprzeznaczone do łączności z oddalonymi urządzeniami telekomunikacyjnymi pracującymi według różnych protokołów telekomunikacyjnych na różnych częstotliwościach i szczelinach czasowych w systemie telekomunikacyjnym z wielodostępem z podziałem czasu TDMA (Time Division Multiple Access).

Bardzo ważnym elementem na rysunku telekomunikacji bezprzewodowej stają się tanie systemy radiokomunikacyjne. Te tanie systemy musząrównież skutecznie zarządzać rozdziałem częstotliwości między użytkowników przy maksymalnej wydajności i przepustowości. Potrzebny jest zatem tani system radiokomunikacyjny umożliwiający wydajne wykorzystywanie wspólnych środków łączności.

Sposób nawiązywania łączności w systemie radiokomunikacyjnym mającym pierwszy i drugi nadbiornik, według wynalazku jest charakterystyczny tym, że w pierwszym nadbiorniku monitoruje się kanał rezerwacji w celu wykrycia sygnału rezerwacji, stwierdza się istnienie wolnej szczeliny telekomunikacyjnej w przypadku niewykrycia sygnału rezerwacji, nawiązuje się łączność w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, następnie utrzymuje się łączność w kolejnych kanałach telekomunikacyjnych sekwencji stosując protokół przeskakiwania kanałów oraz nadaje się sygnał rezerwacji w kanale rezerwacji podczas pracy w tym kanale.

Korzystnie, kanał rezerwacji monitoruje się co najmniej przez okres skoku kanału.

Korzystnie, podczas nawiązywania łączności w drugim nadbiomiku wybiera się spośród sekwencji kanałów telekomunikacyjnych kanał unikania kolizji, monitoruje się ten kanał unikania kolizji w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej by wykryć sygnał zajętości, a w przypadku wykrycia sygnału zajętości w kanale unikania kolizji kończy się działania w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, zaś w przypadku niewykrycia sygnału zajętości w kanale unikania kolizji nadaje się w nim sygnał zajętości w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej.

Korzystnie, jako kanał unikania kolizji wybiera się kanał telekomunikacyjny następujący w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych bezpośrednio po kanale rezerwacji.

Korzystnie, w drugim nadbiomiku rezerwuje się szczelinę telekomunikacyjną do pracy w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych przez nadanie sygnału rezerwacji podczas pracy w tym kanale rezerwacji.

Korzystnie, zasięg sygnału rezerwacji jest większy niż zasięg telekomunikacyjny pozostałych kanałów telekomunikacyjnych sekwencji kanałów telekomunikacyjnych.

180 124

Korzystnie, podczas pracy w kanale rezerwacji w pierwszym nadbiomiku nadaje się sygnał o poszerzonym zasięgu, a w drugim nadbiomiku monitoruje się kanał rezerwacji przez czas trwania co najmniej okresu skoku kanału w celu wykrycia sygnału rezerwacji o zwiększonym zasięgu i w przypadku braku sygnału rezerwacj i o zwiększonym zasięgu stwierdza się istnienie wolnej szczeliny telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych oraz nawiązuje się łączność w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych z wykorzystaniem tej wolnej szczeliny telekomunikacyjnej.

Korzystnie, w drugim nadbiomiku wybiera się kanał telekomunikacyjny występujący bezpośrednio po kanale rezerwacji w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych jako drugi kanał rezerwacji, monitoruje się ten drugi kanał rezerwacji w szczelinie telekomunikacyjnej w celu wykrycia sygnału zajętości kanału, a w przypadku wykrycia sygnału zajętości w drugim kanale rezerwacji kończy się działania w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, zaś w przypadku niewykrycia sygnału zajętości w drugim kanale rezerwacji nadaje się w nim sygnał zajętości w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej.

Sposób według wynalazku zapewnia skuteczne wykorzystanie kanałów telekomunikacyjnych, które jest realizowane bez użycia centralnego sterownika, takiego jak stacja bazowa, ponieważ możliwości realizacji protokołu łączności ma każdy nadbiornik. W rezultacie otrzymuje się tani system radiokomunikacji umożliwiający wydajne wykorzystywanie wspólnych zasobów łączności.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji jest odtworzony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia system radiokomunikacji z dwoma grupami nadbiorników telekomunikacyjnych; fig. 2 -transmisję w sekwencji siedmiu kanałów telekomunikacyjnych, na wykresie czasowym; fig. 3 - sieć działań w protokóle telekomunikacyjnym; fig. 4 - potencjalne możliwości części sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, na wykresie czasowym, zaś fig. 5 przedstawia schemat blokowy urządzenia radiowego pracującego w systemie radiokomunikacyjnym.

System radiokomunikacji 100 (fig. 1) jest złożony z dwu grup urządzeń telekomunikacyjnych, takich jak nadbiorniki działające zgodnie z protokółem telekomunikacyjnym z przeskakiwaniem kanałów W korzystnym przykładzie realizacji urządzenia telekomunikacyjne są dwukierunkowymi, przenośnymi nadbiornikami radiowymi tworzącymi łącza telekomunikacyjne na częstotliwości radiowej. Można stosować inne typy urządzeń telekomunikacyjnych, jak ruchome stacje radiowe, stacje bazowe, wzmacniaki itp. Pokazany system radiokomunikacji 100 na dwie grupy 112, 115 nadbiorników telekomunikacyjnych. Pierwsza grupa 112 zawiera dwa nadbiorniki 113, 114 z utworzonym pomiędzy nimi łączem telekomunikacyjnym. Druga grupa 115 zawiera trzy nadbiorniki 116,117,118 również połączone ze sobą poprzez łącze telekomunikacyjne. Jeżeli obie grupy 112, 115 nadbiorników działają niezależnie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia zakłóceń pomiędzy nimi. Przykładowo, dwie grupy 112, 115 mogą przeskakiwać kanały w tej samej sekwencji kanałów telekomunikacyjnych albo w sekwencjach zachodzących na siebie. Zakłócenia będą znaczne, jeżeli łączące się grupy 112,115 znajdująsię dostatecznie blisko siebie i usiłują przeskakiwać równocześnie przez te same kanały telekomunikacyjne. Oczywiście system łączności byłby skuteczniejszy, gdyby te łączące się grupy były zorganizowane tak, aby nie zakłócały się wzajemnie. Takie jest zadanie sterownika lub stacji bazowej w zarządzanym systemie radiokomunikacji. Jednakże jeśli nie ma takiej infrastruktury pomocniczej rozwiązanie staje się trudniejsze.

Według wynalazku, dwie grupy nadbiorników 112,115 przeskakują kanały według uprzednio określonej sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. Kanały telekomunikacyjne zawierają wiele częstotliwości zorganizowanych w sekwencję kanałów częstotliwościowych. Te częstotliwości są podzbiorem widma częstotliwości dostępnego dla radiokomunikacji. Kanał telekomunikacyjny może zawierać jeden lub więcej kanałów częstotliwościowych, takich jak para częstotliwości do nadawania i do odbioru lub podobna grupa częstotliwości. Okres skoku kanału, tzn. czas, w którym nadbiornik lub grapa nadbiorników może nieprzerwanie wykorzystywać dany nadbiornik telekomunikacyjny, jest ściśle określony. Przeskakiwanie kanałów dla pierwszej grupy 112 jest czasowo skoordynowane z przeskakiwaniem kanałów drugiej grupy 115. Sko180 124 ordynowane w czasie działanie grup 112, 115 osiąga się za pomocą indywidualnych nadbiorników 113,114,116,117,118 pracujących zgodnie z protokółem według wynalazku. W ten sposób otrzymuje się samoorganizujący się system radiokomunikacji 100, nie wymagający centralnego sterownika, takiego jak stacja bazowa przydzielająca częstotliwości i zarządzająca dostępem.

Figura 2 przedstawia przebieg czasowy łączności w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych 205 wykorzystywanych przez system radiokomunikacji 100. Protokół przeskakiwania kanałów dla tej sekwencji jest zdefiniowany przez takie parametry, jak okres skoku kanału T_h i okres cyklu skoku T_c. Okres skoku kanału Th jest zdefiniowany powyżej. Okres cyklu skoku T_cjest to zsumowany czas każdego cyklu sekwencji zużyty przez grupę telekomunikacyjną. Na fig. 2 pokazano trzy grupy telekomunikacyjne 207, tzn. grupy A, B i C, pracujące cyklicznie w kanałach telekomunikacyjnych CO, Cl, C2, C3, C4, C5, C6. Pomiędzy nadbiornikami każdej grupy zestawia się łącza telekomunikacyjne, a połączone ze sobą nadbiorniki utrzymują łącze przez przeskakiwania kanału w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. Te grupy telekomunikacyjne 207 nie mają wspólnych granic w sekwencji, chociaż mają jednakowe okresy skoku kanału Th. Pomiędzy grupami telekomunikacyjnymi 207 istnieją szczeliny wykorzystania kanałów 211 i 213. Szczelina wykorzystania kanału 213, równa lub większa niż okres skoku kanału Th, stanowi przerwę, która może być zastrzeżona do użycia przez nową grupę telekomunikacyjną. Niektóre szczeliny wykorzystania kanałów, takie jak szczelina 211, są mniejsze niż okres skoku kanału Th i nie mogą pomieścić grup telekomunikacyjnych wymagających zastosowania pełnego okresu skoku T_h. W konsekwencji przy stosowaniu tego protokółu może wystąpić pewne zmniejszenie przepustowości kanałów.

Utworzenie łącza telekomunikacyjnego wymaga dostępu do kanału telekomunikacyjnego, który jest monitorowany przez docelowy nadbiornik. Aby ułatwić ten proces przewiduje się specjalny protokół dostępu do kanału. Przed zestawieniem łącza telekomunikacyjnego nadbiornik inicjujący musi dokonać akwizycji systemu, tzn. musi wykryć szczelinę telekomunikacyjną. Jest to szczelina czasowa, o czasie trwania równym okresowi skoku, która cyklicznie pojawia się w kolejnych kanałach sekwencji po każdym okresie skoku.

W celu ułatwienia wykrycia i utrzymywania szczeliny telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych jest przewidziany kanał rezerwacji RC (Reservation Channel). Ten kanał rezerwacji jest wybrany spośród sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. Zwykle przewiduje się, że kanał następujący w sekwencji po kanale rezerwacji będzie monitorowany przez docelowy nadbiornik. Kanał rezerwacji i kanał monitorowany są wstępnie wybrane i są znane nadbiornikom, które mają tworzyć system radiokomunikacyjny lub uczestniczyć w nim. Podczas akwizycji systemu kanał rezerwacji jest wykorzystywany do zarezerwowania szczeliny telekomunikacyjnej.

W korzystnym przykładzie wykonania jako kanał rezerwacji jest wybrany kanał telekomunikacyjny CO, a kanałem monitorowanym jest kanał C1. Kanał rezerwacji C0 jest również wykorzystywany do zachowania szczeliny telekomunikacyjnej dlajuż działających w danej sekwencji grup telekomunikacyjnych. Zatem, nadbiornik pracujący w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych i pragnący zapewnić sobie szczelinę telekomunikacyjną musi nadać sygnał rezerwacji, podczas „przebywania” w kanale rezerwacji. W korzystnym przykładzie realizacji kanał rezerwacji nie jest wykorzystywany do standardowej transmisji danych. Jednakże w innych przykładach realizacji kanał rezerwacji może być wykorzystywany do transmisji danych.

Sygnał rezerwacji ma pewne korzystne właściwości. Mianowicie, ma poszerzony zasięg nadawania poza zasięg sygnałów telekomunikacyjnych w innych kanałach telekomunikacyjnych danej sekwencji. Osiąga się to przez zmniejszenie szybkości transmisji danych, przez zastosowanie odporniejszych na błędy znaków transmisji lub przez zwiększenie mocy nadawania. Rozszerzony zasięg zapewnia dodatkową ochronę przed ewentualnymi źródłami zakłóceń pracującymi poza normalnym zasięgiem łączności danego członu grupy telekomunikacyjnej ale w zasięgu łączności innego członu.

180 124

Innym sygnałem stosowanym w jednym z przykładów wykonania jest sygnał zajętości kanału. Sygnał zajętości kanału ma właściwości podobne do właściwości sygnału rezerwacji i może być przesyłany podobnie jak sygnał rezerwacji.

Na fig. 3 jest przedstawiona sieć działań systemu radiokomunikacyjnego, według wynalazku. Nadbiorniki, które mają pracować w tym systemie radiowym, muszą realizować protokół przeskakiwania kanałów - etap 305. Nadbiornik inicjujący, np. nadbiornik 113 z fig. 1, najpierw wybiera sekwencję kanałów telekomunikacyjnych, na której chce realizować łączność - etap 310, a spośród sekwencji kanałów telekomunikacyjnych wybiera kanał rezerwacji przewidziany dla tej sekwencji - etap 315. Następnie nadbiornik inicjujący 113 musi zapewnić sobie szczelinę telekomunikacyjnąw sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. W tym celu monitoruje kanał rezerwacji, aby wykryć, czy sygnał rezerwacji jest w nim przesyłany - etap 320 i 325. Monitorowanie odbywa się co najmniej przez okres skoku kanału. Jeżeli sygnał rezerwacji nie zostanie wykryty w czasie monitorowania, nadbiornik inicjujący 113 stwierdza, że istnieje wolna szczelina telekomunikacyjna - etap 330.

W pierwszym przykładzie wykonania przyjmuje się, że szczelina telekomunikacyjna jest wolna, jeśli co najmniej przez okres skoku nie występuje nadawanie sygnału rezerwacji w kanale rezerwacji.

W drugim przykładzie wykonania (patrz fig. 4) podejmuje się dalsze kroki w celu określenia, czy nie wystąpiła kolizja wykorzystania kanału pomiędzy dwoma inicjującymi nadbiornikami. Kanał następujący po kanale rezerwacji wykorzystuje się tu jako drugi kanał rezerwacji lub jako kanał unikania kolizji. Ten drugi kanał rezerwacji jest najpierw monitorowany w celu stwierdzenia, czyjest nadawany sygnał zajętości kanału. Jeżeli zostanie wykryty sygnał zajętości kanału, wystąpiła kolizja i działanie na tej sekwencji jest zakończone.

Proces nawiązywania łączności może być przerwany lub wznowiony po dowolnym okresie czasu. Jeżeli nie zostanie wykryty żaden sygnał zajętości kanału, wówczas nadbiornik inicjujący nadaje sygnał zajętości kanału, by powiadomić innych, że zajmowanie systemu jest w toku. Takie unikanie kolizji może uwzględnić przypadki, gdy dwa nadbiorniki inicjujące usiłują uzyskać dla siebie szczelinę w bliskim sąsiedztwie (w domenie czasu). Jeżeli kolizja nie zostanie wykryta, nadbiornik inicjujący stwierdza, że istnieje wolna szczelina telekomunikacyjna i kontynuuje nawiązywanie łączności.

Kiedy istnieje wolna szczelina telekomunikacyjna, nadbiornik inicjujący próbuje ustanowić łączność z docelowym nadbiornikiem - etap 345. Informacja identyfikacyjna do nadbiornika docelowego jest przesyłana w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej, zwykle w kanale następującym po kanale rezerwacji w sekwencji (pierwszy przykład wykonania) lub po kanale unikania kolizji (drugi przykład wykonania). Łączność zostaje nawiązana, gdy docelowy nadbiornik odbierze wywołanie. Po nawiązaniu łączności zarówno nadbiornik inicjujący jak i nadbiornik docelowy wspólnie przeskakują kanały w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych - etap 350 dopóki nie zostanie przerwane łącze telekomunikacyjne. Protokół ten wymaga, aby szczelina telekomunikacyjna była zarezerwowana dla każdego cyklu sekwencyjnej łączności poprzez wysyłanie sygnału rezerwacji w kanale rezerwacji, jeżeli jest potrzebne dalsze wykorzystywanie sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. Nadbiornik inicjujący i/lub nadbiornik docelowy oraz inne grupy telekomunikacyjne pracujące w tej sekwencji nadajązatem sygnał rezerwacji każdorazowo przy cyklicznym przechodzeniu przez kanał rezerw a cjj, aby zachować dla siebie swą odpowiednią szczelinę telekomunikacyjną - etapy 355, 360.

Na fig. 4 przedstawiono wykres czasowy działania w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych (pokazano tylko cztery kanały) według drugiego przykład realizacji wynalazku. Pokazane kanały telekomunikacyjne obejmują: kanał rezerwacji CO, kanał unikania kolizji Cl oraz zwykle kanały transmisji danych C2 i C3. W chwili 411 grupa nadbiorników A działa na kanale rezerwacji CO, a zatem nadaje sygnał rezerwacji. W chwili 413 nadbiornik E rozpoczyna usiłowanie nawiązania łączności w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych. Monitoruje zatem kanał rezerwacji CO przez co najmniej jeden okres skoku, podczas którego grupa nadbiorników A przeszła do następnego kanału C1. W chwili 415 nadbiornik E wykrywa sygnał rezerwacji nadawany

180 124 przez grupę nadbiorników B w kanale rezerwacji C0. Grupa nadbiorników B działa w sekwencji i chce zachować dla siebie swą szczelinę telekomunikacyjną, a zatem nadbiornik E musi powtórzyć proces monitorowania. W celu zapewnienia sobie szczeliny telekomunikacyjnej nadbiornik E utrzymuje monitorowanie kanału rezerwacji CO aż do wykrycia szczeliny o czasie trwania co najmniej równej okresowi skoku kanału. W chwili 417 nadbiornik E znowu zaczyna monitorować kanał rezerwacji CO i monitoruje go aż do chwili 421, tzn. przynajmniej przez czas trwania skoku kanału. Po wykryciu szczeliny większej lub równej okresowi skoku kanału nadbiornik E rozpoczyna nawiązywanie łączności przez określenie najpierw, czy w kanale unikania kolizji C1 jest sygnał zajętości kanału. Jeżeli nie ma sygnału zajętości, nadbiornik E zaczyna nadawać sygnał zajętości kanału przez czas trwania równy okresowi skoku kanału w kanale unikania kolizji C1.

W chwili 419 nadbiornik F usiłuje pozyskać szczelinę telekomunikacyjną w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych i monitoruje kanał rezerwacji CO przez czas równy co najmniej okresowi skoku kanału. Nadbiornik F nie wykrywa sygnału rezerwacji w okresie monitorowania, a zasadniczo wykrywa przynajmniej cześć tej samej szczeliny, którą wykrył nadbiornik E. Nadbiornik F stwierdza następnie, czy sygnał zajętości kanałujest przesyłany w kanale unikania kolizji Cl. Nadbiornik F wykrywa tam przesyłanie sygnału zajętości kanału przez odbiornik E i kończy działanie w sekwencji. Nadbiornik E zajmuje wolną szczelinę telekomunikacyjną i przechodzi do nawiązywania łączności z docelowym nadbiornikiem na kanale C3. Nadbiornik F wznawia proces monitorowania w chwili 423 i wykrywa nadawanie sygnału rezerwacji przez nadbiornik C. Nadbiornik F kontynuuje monitorowanie kanału rezerwacji C0 aż do wykrycia szczeliny w chwili 425, w której żadne sygnały rezerwacji nie są wykrywane przez co najmniej jeden okres skoku kanału. W chwili 427 nadbiornik F nadaje zatem sygnał zajętości kanału w kanale unikania kolizji C1 przez co najmniej jeden okres skoku kanału. W chwili 429 nadbiornik F jest zdolny do zażądania wolnej szczeliny telekomunikacyjnej.

Urządzenie radiowe 500 pracujące w systemie radiokomunikacyjnym według wynalazku przedstawiono na fig. 5. Nadbiorniki 113,114,116,117,118 opisane powyżej sąpodobne do tego urządzenia pod względem konstrukcji i działania. Urządzenie radiowe 500 jest elektronicznym urządzeniem telekomunikacyjnym zdolnym do łączności dwukierunkowej, tj. do nadawania i odbioru według znanych zasad. Do sterowania działaniem urządzenia radiowego 500 służy sterownik 560 wykorzystujący informacje logiczne i inne, przechowywane w elektrycznie sprzężonej pamięci 580. Sterownik 560jest połączony elektrycznie z blokiem częstotliwości radiowej 540 złożonym z odbiornika 542 i nadajnika 544. Do bloku częstotliwości radiowej 540jest dołączona antena 520.

Przy odbiorze sygnały telekomunikacyjne są odbierane przez antenę 520 i selektywnie przetwarzane przez odbiornik 542. Podobnie przy nadawaniu sygnały telekomunikacyjne są przetwarzane przez nadajnik 544 i wypromieniowywane przez antenę 520. Działanie nadajnika 544 i odbiornika 542 jest sterowane przez sterownik 560.

Sterownik 560 współpracujący z pamięcią580 i blokiem częstotliwości radiowej 540 realizuje funkcje protokółu zarządzania łącznością obejmujące wykrycie systemu i zachowanie szczeliny telekomunikacyjnej.

Zastosowanie sposobu nawiązywania łączności według wynalazku powoduje, że dwie lub więcej grup nawiązujących łączność ze sobą można zorganizować tak, aby znacznie zmniejszyć możliwość zakłóceń pomiędzy nimi i znacznie poprawić skuteczne wykorzystanie kanałów telekomunikacyjnych.

Nadbiorniki już działające w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych nadają sygnał rezerwacji w kanale rezerwacji, zapewniając sobie szczelinę telekomunikacyjną. Nadbiornik, który chce zainicjować łączność w tej sekwencji, najpierw monitoruje kanał rezerwacji co najmniej przez czas trwania okresu skoku kanału aby sprawdzić czy jest w nim nadawany sygnał rezerwacji. Jeżeli w okresie skoku kanału nie zostanie wykryty sygnał rezerwacji, inicjujący nadbiornik zakłada możliwość istnienia wolnej szczeliny telekomunikacyjnej i przechodzi do nawiązania łączności z nadbiornikiem docelowym. Po uzyskaniu wolnej szczeliny telekomunikacyjnej nad8 biornik pracuje w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych zgodnie z protokółem przeskakiwania kanałów;

Został więc zapewniony sposób wspólnego wykorzystywania dostępnych kanałów telekomunikacyjnych przy równoczesnym zmniejszeniu zakłóceń pomiędzy grupami nawiązującymi łączność. Nadbiornik, który chce działać w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, nie musi lokalizować dokładnych granic szczelin telekomunikacyjnych używanych przez inne grupy nawiązujące łączność. Lokalizuje on jedynie szczelinę telekomunikacyjną i skoki kanałów, zgodnie ze zdefiniowanym okresem skoku kanału, co zapewnia, że szczeliny telekomunikacyjne nie zachodzą wzajemnie na siebie. W rezultacie różne grupy nawiązujące łączność, pracujące w tej samej sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, przeskakująkanały w sposób skoordynowany w czasie, aby uniknąć wykorzystywania kanałów zachodzących wzajemnie na siebie. Przez skoordynowane przeskakiwanie kanałów przez grupy nawiązujące łączność zmniejsza się prawdopodobieństwo zakłóceń.

Dodatkowo, ze względu na wymaganie zarezerwowania szczeliny telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych w celu jej utrzymania, został zapewniony specjalny sposób zajmowania systemu.

180 124

2Ω5

FIG.2

207

200

180 124

400

411413415417419 421 423 425 427 429

CO

C1

C2

C3

I III

544

180 124

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób nawiązywania łączności w systemie radiokomunikacyjnym mającym pierwszy i drugi nadbiornik, znamienny tym, że w pierwszym nadbiorniku monitoruje się kanał rezerwacji w celu wykrycia sygnału rezerwacji, stwierdza się istnienie wolnej szczeliny telekomunikacyjnej w przypadku niewykrycia sygnału rezerwacji, nawiązuje się łączność w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, następnie utrzymuje się tę łączność w kolejnych kanałach telekomunikacyjnych sekwencji stosując protokół przeskakiwania kanałów oraz nadaje się sygnał rezerwacji w kanale rezerwacji podczas pracy w tym kanale rezerwacji.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że kanał rezerwacji monitoruje się co najmniej przez okres skoku kanału.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas nawiązywania łączności w drugim nadbiorniku wybiera się spośród sekwencji kanałów telekomunikacyjnych kanał unikania kolizji, monitoruje się ten kanał unikania kolizji w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej by wykryć sygnał zajętości, a w przypadku wykrycia sygnału zajętości w kanale unikania kolizji kończy się działania w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, zaś w przypadku niewykrycia sygnału zajętości w kanale unikania kolizji nadaje się w nim sygnał zajętości w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej.
4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że jako kanał unikania kolizji wybiera się kanał telekomunikacyjny następujący w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych bezpośrednio po kanale rezerwacji.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w drugim nadbiorniku rezerwuje się szczelinę telekomunikacyjną do pracy w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych przez nadanie sygnału rezerwacji podczas pracy w tym kanale rezerwacji.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że zasięg sygnału rezerwacji jest większy niż zasięg telekomunikacyjny pozostałych kanałów telekomunikacyjnych sekwencji kanałów telekomunikacyjnych.
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas pracy w kanale rezerwacji w pierwszym nadbiorniku nadaje się sygnał rezerwacji o poszerzonym zasięgu, w drugim nadbiomiku monitoruje się kanał rezerwacji przez czas trwania co najmniej okresu skoku kanału w celu wykrycia sygnału rezerwacji o zwiększonym zasięgu i w przypadku braku sygnału rezerwacji o zwiększonym zasięgu stwierdza się istnienie wolnej szczeliny telekomunikacyjnej w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych oraz nawiązuje się łączność w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych z wykorzystaniem tej wolnej szczeliny telekomunikacyjnej.
8. Sposób według zastrz. 7, znamienny tym, że w drugim nadbiomiku wybiera się kanał telekomunikacyjny występujący bezpośrednio po kanale rezerwacji w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych jako drugi kanał rezerwacji, monitoruje się ten drugi kanał rezerwacji w szczelinie telekomunikacyjnej w celu wykrycia sygnału zajętości kanału, a w przypadku wykrycia sygnału zajętości w drugim kanale rezerwacji kończy się działania w sekwencji kanałów telekomunikacyjnych, zaś w przypadku niewykrycia sygnałów zajętości w drugim kanale rezerwacji nadaje się w nim sygnał zajętości w wolnej szczelinie telekomunikacyjnej.