PL180137B1 - Sposób wytwarzania kopyta szewskiego PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób wytwarzania kopyta szew- skiego, które zawiera odlew o ksztalcie i wymiarach odwzorowujacych przedni koniec uzywanego buta oraz czesc pietowa, w którym odlew przedniej czesci wykonuje sie wypelniajac przednia czesc uzywanego buta materialem odlewu oraz mocuje sie odlew przedniej czesci do czesci pietowej kopyta, znamienny tym, ze odlew przed- niej czesci wykonuje sie wykladajac naj- pierw wewnetrzna powierzchnie przednie- go konca uzywanego buta a nastepnie wy- pelnienia sie wylozenie materialem odlewu, po czym wyjmuje sie powstaly odlew (12). F i g . 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest sposób wytwarzania kopyta szewskiego.

Termin kopyto szewskie, użyte w niniejszym opisie, obejmuje zarówno szewskie formy do wykonywania, kształtowania i/lub naprawiania wyrobów obuwniczych, jak i kształtowany klocek lub szewski kołek do kształtowania i utrzymywania kształtu wyrobu obuwniczego. Niniejszy wynalazek ma szczególne zastosowanie w dziedzinie dopasowywanych wyrobów obuwniczych.

Brytyjski opis patentowy nr GB-A-765,371, ujawnia sposób wytwarzania kołków szewskich, zgodnie z którym wykonywany jest odlew gipsowy przedniej części stopy użytkownika, mocowany do części końcowej, w celu uformowania kołka szewskiego. Taki kolek szewski posiada tę wadę, że odlew gipsowy odbija kształt zewnętrznej powierzchni stopy konkretnego użytkownika, gdy stopa nie jest ograniczona wyrobem obuwniczym. Ponieważ wiele ze współczesnych typów obuwia powoduje pewne odkształcenie stopy użytkownika, kołek szewski uformowany zgodnie z dokumentem nr GB-A-765,371 nie koniecznie jest odpowiedni w przypadku takiego obuwia.

Brytyjski opis patentowy nr GB 476, 323 ujawnia sposób wykonywania ortopedycznego kopyta szewskiego pochodzącego z ortopedycznie poprawnego starego buta, przy pomocy którego to kopyta może być z kolei wykonane ortopedycznie poprawne sklepienie nowego buta. Ortopedyczne kopyto szewskie jest formowane przez wypełnienie ortopedycznie poprawnego starego buta materiałem z tworzywa sztucznego i pozostawienie tego materiału do stwardnienia. Taki sposób posiada tę wadę, ze może być wykonywany jedynie przy użyciu starych butów, których korpusy nie zawierają pasków lub szczelin, ponieważ takie obawie nie może zawierać luźnego materiału tworzywa sztucznego. Sposoby opisane w dokumencie nr GB 476,323 nie będą więc odpowiednie do produkcji wielu typów współczesnego obuwia. Sposób ten nie pozwala również na ponowne użytkowanie starych butów zastosowanych do wykonania formy kopyta.

Sposób wytwarzania kopyta szewskiego, które zawiera odlew o kształcie i wymiarach odwzorowujących przedni koniec używanego buta oraz część piętową, w którym odlew przedniej części wykonuje się wypełniając przednią część używanego buta materiałem odlewu oraz mocuje się odlew przedniej części do części piętowej kopyta, według wynalazku

180 137 charakteryzuje się tym, że odlew przedniej części wykonuje się wykładając najpierw wewnętrzną powierzchnię przedniego końca używanego buta a następnie wypełnienia się wyłożenie materiałem odlewu, po czym wyjmuje się powstały odlew

Korzystnie, wyłożenie wykonuje się z kauczuku lateksowego lub innego podobnego materiału.

Alternatywnie, po wykonaniu odlewu przedniego końca używanego buta, wykonuje się część piętową kopyta wykładając wewnętrzną powierzchnię piętowej części używanego buta, wypełniając następnie wyłożenie materiałem odlewu i wyjmując powstały odlew'.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig.1 przedstawia widok perspektywiczny kopyta szewskiego według niniejszego wynalazku; oraz fig.2 - widok perspektywiczny alternatywnego kopyta szewskiego według niniejszego wynalazku.

Odnośnie fig. 1, pokazano tu kopyto szewskie według wynalazku, oznaczone ogólnie numerem 10. Kopyto 10 zawiera odlew przedniej części 12, część piętową 15, oraz zespół mocujący w postaci zespołu sprężynującego takiego, jak sprężyna naciskowa 18. Odlew przedniej części 12 posiada kształtowaną powierzchnię 13 oraz powierzchnię tylną 14. Piętowa część 15 posiada kształtowaną powierzchnię 16, przednią powierzchnię 17, oraz wierzchnią powierzchnię 19. Na fig. 1, sprężyna naciskowa 18 jest pokazana w stanie ściśniętym.

Odlew przedniej części 12 kopyta 10 według wynalazku jest wytwarzany przez wyłożenie wewnętrznej powierzchni przedniej części używanego buta (nie pokazanego) materiałem nieprzepuszczalnym, na przykład kauczukiem lateksowym, polietylenem lub tym podobnym materiałem. Używany but, który został wstępnie ukształtowany przy noszeniu przez konkretnego użytkownika, jest szczególnie odpowiedni do tego celu. W przypadku, gdyby nie zastosowano wyłożenia, używany but nie nadawałby się do ponownego użytku.

Wyłożenie (nie pokazane) jest wypełniane ciekłą (nie pokazaną), żywicą poliestrową, chociaż można zastosować jakikolwiek odpowiedni materiał odlewany. Pozostawia się go do stwardnienia, na przykład przez związanie, w celu uformowania odlewu przedniej części 12, który jest następnie wyjmowany z używanego buta.

Należy zauważyć, że określenie przednia część buta odnosi się do obszaru zasadniczo od podbicia do palców.

Odlew części piętowej 15 jest uformowany przez powtórzenie wyżej wspomnianego procesu, przy wykorzystaniu wewnętrznej powierzchni przeciwległego lub piętowego końca używanego buta (nie pokazanego).

Kopyto 10 według wynalazku jest konstruowane przez zamocowanie tylnej powierzchni 14 odlewu przedniej części 12 do przedniej powierzchni 17 odlewu części piętowej 15, przy użyciu zespołu sprężynującego lub sprężyny naciskowej 18.

Można zastosować wiele tradycyjnych sposobów zamocowania sprężyny 18 pomiędzy odlewem przedniej części 12 i odlewem części piętowej 15. Na przykład, każdy koniec sprężyny 18 może być wprowadzony w przedni lub tylny odlew, odpowiednio 12, 15, przed ich całkowitym stwardnieniem, umożliwiając zamocowanie sprężyny 18 w odlewach 12, 15, po stwardnieniu. Alternatywnie, powierzchnie przednia i tylna, odpowiednio 17, 14, odlewów 15, 12 mogą być gwintowane, w celu umożliwienia wkręcenia sprężyny 18 w każdy odlew 12, 15. Zależnie od właściwości materiału użytego do formowania odlewów 12, 15, możliwe jest dostosowanie każdego końca sprężyny 18 do samogwintowania w każdej przedniej lub tylnej powierzchni, odpowiednio, 17, 14 odlewów 15, 12.

Długość sprężyny 18 jest uzależniona od długości stopy konkretnego użytkownika. Długość sprężyny 18 dobiera się w taki sposób, by gdy sprężyna 18 jest zasadniczo w pełni, choć nie całkowicie, rozciągnięta, kopyto 10 dopasowywało się całkowicie do długości konkretnego nieużywanego buta (nie pokazanego), od pięty do palców.

Zazwyczaj, sprężyna naciskowa, ze średnicą otworu pół cala, jest odpowiednia do łączenia odlewów 12, 15. Zostanie docenione, ze zadaniem sprężyny naciskowej 18 jest powodowanie sprzężenia odlewu przedniej części 12 i odlewu części piętowej 15 z, odpowiednio, przednim końcem i końcem piętowym nieużywanego buta (nie pokazanego) oraz

180 137 że, w związku z tym, sprężyna naciskowa 18 może być zastąpiona alternatywnym tradycyjnym zespołem mocującym przystosowanym do powodowania sprzężenia każdego końca kopyta 10 z końcami nieużywanego buta, na przykład prętem przedłużanym (nie pokazanym).

Należy zauważyć, że dla każdego nowego buta z pary, kopyto 10 według wynalazku musi być wykonane z odpowiedniego buta z pary butów używanych, najkorzystniej pary butów wcześniej noszonych przez konkretnego użytkownika.

Odnośnie teraz fig. 2, pokazano tu kopyto szewskie, według wynalazku, oznaczone ogólnie numerem odnośnikowym 20. Kopyto 20 zawiera odlew przedniej części 22, odlew części piętowej 25, oraz zespół sprężynujący w postaci sprężyny naciskowej 28. Odlew przedniej części 22 posiada kształtowaną powierzchnię 23 i powierzchnię tylną 24. Odlew części piętowej 25 posiada kształtowaną powierzchnię 26, przednią powierzchnię 27, oraz powierzchnię wierzchnią 29. Na fig. 2 sprężyna naciskowa 28 jest zilustrowana w stanie ściśniętym.

Odlew przedniej części 22 kopyta 20 według wynalazku formuje się przez wyłożenie zewnętrznej powierzchni przedniego końca stopy konkretnego użytkownika (nie pokazanej) włóknem szklanym (nie pokazanym) lub innym odpowiednim materiałem, w celu utworzenia formy. Włókno szklane lub tym podobny materiał jest utwardzany przez zastosowanie odpowiedniego środka utwardzającego, w ten sposób tworząc formę (nie pokazaną) przedniego końca stopy. Forma ta jest następnie zdejmowana ze stopy.

Forma ta jest wypełniana cieczą odlewaną (nie pokazaną), na przykład żywicą poliestrową. Ciecz ta jest zasadniczo doprowadzana do stwardnienia, na przykład przez utwardzanie, w celu uformowania odlewu przedniej części 22, który jest następnie usuwany z formy.

Należy rozumieć, że przedni koniec stopy odnosi się do obszaru zasadniczo od podbicia do palców stopy.

Odlew części piętowej 25 jest formowany przez powtórzenie tego procesu, przy wykorzystaniu zewnętrznej powierzchni obszaru piętowego stopy (nie pokazanej), w celu utworzenia formy, a następnie uformowania odlewu przy wykorzystaniu tej formy.

Kopyto 20 jest konstruowane przez połączenie tylnej powierzchni 24 odlewu przedniej części 22 z przednią powierzchnią 27 odlewu części piętowej 25, przy wykorzystaniu sprężyny naciskowej 28. Długość sprężyny 28 oraz jej właściwości ściskające są wybierane, oraz sprężyna 28 jest łączona z odlewami przednim i piętowym 22, 25, w sposób opisany powyżej w odniesieniu do przykładu wykonania z fig. 1.

Kształtowane powierzchnie 13, 23 oraz 16, 26 są więc tak dopasowywane i formowane, aby odpowiadały kształtowi końców, odpowiednio, przedniego i piętowego stopy konkretnego użytkownika. W związku z tym, należy zauważyć, że kopyto 20 dokładniej odpowiada kształtowi stopy konkretnego użytkownika niż kopyto 10.

W praktyce, kopyto 10 lub 20 według niniejszego wynalazku jest wprowadzane w but z nieużywanej pary butów. Początkowo, przedni odlew 12, 22 kopyta 10, 20 może nie być całkowicie wpasowany w przedni koniec nieużywanego buta, powodując ściśnięcie sprężyny 18, 28. Podobnie, tylne odlewy 15, 25 kopyta 10, 20 mogą nie być wpasowane całkowicie w tylny lub piętowy koniec nieużywanego buta. Jednakże, siła wywierana przez sprężynę naciskową 18, 28 stopniowo popycha przedni odlew 12, 22 całkowicie w przedni koniec buta, a tylny odlew 15, 25 całkowicie w tylny koniec buta. Kopyto 10, 20 zostaje więc całkowicie wpasowane na całej długości buta, od pięty do palców.

W tej pozycji, kształtowane powierzchnie 13, 23 i 16, 26 wywierają nacisk na obszary, odpowiednio, przedni i piętowy nieużywanego buta. Te naciski są zasadniczo podobne do nacisków, które byłyby wywierane przez stopę konkretnego użytkownika.

Nieużywany but może więc być dopasowywany lub szczególnie kształtowany, aby odpowiadał on kształtowi stopy konkretnego użytkownika, w ten sposób łagodząc dyskomfort, który związany jest zwykle z rozchodzeniem nieużywanej pary butów.

Należy zauważyć, że odlewy części piętowej 15, 25 nie muszą koniecznie odpowiadać końcowi piętowemu stopy konkretnego użytkownika, ale muszą, w każdym przypadku, być

180 137 przystosowane do sprzęgania odlewu przedniej części 12, 22 z przednim końcem nieużywanego buta pod wpływem zespołu sprężynującego lub sprężyny naciskowej 18, 28. Jeżeli więc, na przykład, konkretny użytkownik dozna dyskomfortu przy rozchodzeniu jedynie w przednich końcach butów, dopasowywanie tylnych odlewów 15, 25 może być pominięte. Podobnie, jeżeli konkretny użytkownik dozna dyskomfortu przy rozchodzeniu jedynie w końcach piętowych butów, powinny zostać uformowane dopasowywane tylne odlewy 15, 25, zaś końcowe części lub odlewy przedniej części 12, 22 nie muszą być dopasowywane, jak opisano powyżej, ale muszą, w każdym przypadku, być dostosowane do sprzęgania odlewu części piętowej 15, 25 z tylnym końcem nieużywanego buta pod wpływem zespołu sprężynującego lub sprężyny naciskowej 18, 28. Stąd, zastosowane tu terminy odlew i część końcowa powinny być używane wymiennie, a każdy z nich powinien obejmować obszary przedni i piętowy stopy konkretnego użytkownika.

Ponadto, kopyto 10, 20 według niniejszego wynalazku ułatwia szewcowi wykonywanie, kształtowanie i/lub naprawianie butów dopasowywanych lub szczególnie kształtowanych tak, aby odpowiadały one kształtowi stopy konkretnego użytkownika.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania kopyta szewskiego, które zawiera odlew o kształcie i wymiarach odwzorowujących przedni koniec używanego buta oraz część piętową, w którym odlew przedniej części wykonuje się wypełniając przednią część używanego buta materiałem odlewu oraz mocuje się odlew przedniej części do części piętowej kopyta, znamienny tym, ze odlew przedniej części wykonuje się wykładając najpierw wewnętrzną powierzchnię przedniego końca używanego buta a następnie wypełnienia się wyłożenie materiałem odlewu, po czym wyjmuje się powstały odlew (12).
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wyłożenie wykonuje się z kauczuku lateksowego lub innego podobnego materiału.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, ze wyłożenie wykonuje się z materiału podobnego do kauczuku lateksowego.
4. 4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienny tym, że po wykonaniu odlewu przedniego końca używanego buta, wykonuje się część piętową (15) kopyta (10) wykładając wewnętrzną powierzchnię piętowej części używanego buta, wypełniając następnie wyłożenie materiałem odlewu i wyjmując powstały odlew.