PL180408B1

PL180408B1 - Zespól zdalnej regulacji, zwlaszcza instalacji grzewczej PL PL PL PL PL

Info

Publication number: PL180408B1
Application number: PL96315879A
Authority: PL
Inventors: Bjarne Frederiksen; Stig Gron Person; Morten Paasch Nissen; Erik Haarbo Andersen; Arne Markvart
Original assignee: Danfoss As
Priority date: 1995-09-15
Filing date: 1996-08-30
Publication date: 2001-01-31
Also published as: CN1150635A; EP0763682A1; UA39974C2; DE69602563T2; DE19534181A1; RU2126923C1; DE69602563D1; ATE180549T1; EP0763682B1; PL315879A1; CZ287001B6; CZ270696A3

Abstract

1 - Zespól zdalnej regulacji, zwlaszcza instalacji grzewczej, wyposazony w element regulacyjny polaczony rurka kapilarna z ze- spolem wykonawczym, w zespól przylacza dla urzadzenia montujacego i ciagnacego, przymocowany do zespolu wykonawczego, znamienny tym, ze zespól przylacza (14) jest umieszczony na zakonczeniu zespolu wykonawczego (4), i jest wyposazony w przejscie dla rurki kapilarnej (3). Fig.1 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół zdalnej regulacji, zwłaszcza instalacji grzewczej, wyposażony w element regulacyjny połączony rurką kapilarnąz zespołem wykonawczym, w zespół przyłącza dla urządzenia montującego i ciągnącego, przymocowany do zespołu wykonawczego.

Tego rodzaju zespoły zdalnej regulacji są stosowane, gdy instalacja grzewcza, na przykład grzejnik, nie jest łatwo dostępna, jak to ma miejsce w podpodłogowych grzejnikach konwekcyjnych, w grzejnikach konwekcyjnych umieszczonych w niszach zamkniętych, lub w grzejnikach umieszczonych w przewodach wentylacyjnych. Takie instalacje są wyposażone w zawory grzejnika regulowane elementem zdalnym. Zespół wykonawczy jest połączony z elementem regulacyjnym za pomocą rurki kapilarnej. Element regulacyjny składa się zwykle z części dla regulowania punktu odniesienia i z zespołu termostatu, wyposażonego na przykład w komorę ciśnieniową, napełnioną rozszerzającym się płynem.

W wielu przypadkach jest pożądane niewidoczne prowadzenie rurki kapilarnej łączącej zespół wykonawczy z elementem regulacyjnym. Nie chodzi tu tylko o względy estetyczne. Niewidzialna rurka kapilarna może być lepiej zabepieczona przed uszkodzeniem, niż rurka prowa180 408 dzona bez osłony na powierzchni ściany. Rurka kapilarna jest umieszczona w rurze, podobnej do rury prowadzącej przewody elektryczne.

Element regulacyjny może zostać umieszczony w oddzielnym pomieszczeniu. W takim przypadku rurka kapilarna musi przejść przez ścianę oddzielającą od siebie dwa pomieszczenia. W przypadku ogrzewania podpodłogowego lub w przypadku tak zwanych układów rozdzielczych, w których wszystkie zawory są umieszczone w jednym miejscu, połączenia pomiędzy czujnikami ciepła i zaworami również muszą przechodzić przez ściany.

Ponieważ zespół wykonawczy jest zwykle połączony szczelnie z rurką kapilarną, która z kolei jest szczelnie połączona z elementem regulacyjnym, to zespół wykonawczy musi zostać przeciągnięty przez rurę lub przez otwór w ścianie przy pomocy linki lub łańcucha. Znane jest z niemieckiego opisu patentowego nr DE 26 17 325 B2, że celem przeprowadzenia tej operacji do zespołu wykonawczego jest przymocowany zespół przyłącza łańcucha. Łańcuch lub linkę przeciąga się przez rurę lub otwór, przymocowuje się do oczka zespołu przyłącza, a następnie zespół wykonawczy wraz z przymocowanądo niego rurkąkapilarnąprzeciąga się przez rurę lub otwór.

W czasie tej operacji na zespół wykonawczy działają znaczne siły, które mogą prowadzić do odkształceń i nieprawidłowej jego pracy, a w najgorszym przypadku do jego zniszczenia.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego zespołu zdalnej regulacji, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas urządzeń, a zwłaszcza umożliwi uproszczenie montażu tego zespołu.

Zadanie to zrealizowano zgodnie z wynalazkiem przez opracowanie konstrukcji zespołu zdalnej regulacji, w którym zespół przyłącza jest umieszczony na zakończeniu elementu wykonawczego, i jest wyposażony w przejście dla rurki kapilarnej.

W tym rozwiązaniu siła ciągnąca zespołu przyłącza nie oddziaływuje na całej długości zespołu wykonawczego, co w znanych rozwiązaniach pociąga za sobą ryzyko uszkodzenia. Siła ciągnąca oddziaływuje na zespół wykonawczy tylko w bardzo małym jego rejonie. Bez znaczącego wzrostu kosztów i bez wpływu na efektywność zespołu wykonawczego rejon ten jest wystarczająco sztywny dla przeniesienia sił ciągnących. Średnica rury lub otworu, przez który przeciąga się zespół wykonawczy, powinna zapewnić możliwość przeciągania obok siebie zespołu wykonawczego i rurki kapilarnej, ale to zwykle ma miejsce. Największy opór stawia zespół wykonawczy. Gdy zespół wykonawczy znajduje się w rurze lub w otworze, to rurka kapilarna może podążać za nim bez trudności. W rozwiązaniu według wynalazku największa siła ciągnąca ma miejsce podczas występowania największego oporu. Montaż jest łatwiejszy, gdyż są odpowiednio zabezpieczone połączenia rurki kapilarnej z czujnikiem i z mieszkami. To samo może zostać zastosowane do zespołów termostatu zaworów grzejnika, regulowanych zdalnie przy pomocy zewnętrznego czujnika temperańiry.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że zespół wykonawczy jest wyposażony w korpus, z którym jest połączona rurka kapilarna oraz zespół przyłącza. Tylko ta cześć korpusu musi być wystarczająco sztywna, by przejąć siłę ciągnącą zespołu przyłącza. Ta część korpusu może być stosunkowo mała, dzięki czemu potrzebne dodatkowe operacje wykonawcze sąminimalne.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku zespół przyłącza ma postać korpusu przyłącza, przynajmniej częściowo otaczającego zespół wykonawczy i mocowanego do niego poniżej występu w zespole wykonawczym. Korpus przyłącza jest oddzielnym elementem połączonym z występem zespołu wykonawczego. Nie sąpotrzebne skomplikowane operacje obróbcze, na przykład mocowanie oczka przez lutowanie lub spawanie. Korpus przyłącza, który może zostać wykonany na przykład ze sztucznego tworzywa, może zostać wyposażony w oczko już podczas jego wytwarzania. Formowanie części jest wówczas znacznie łatwiejsze.

Korzystnie, korpus przyłącza składa się z dwóch części, otaczających obwodowo, sektorowo zespół wykonawczy. Mocowanie korpusu przyłącza do zespołu wykonawczego jest więc również bardzo proste. Części korpusu przyłącza są przymocowane do zespołu wykonawczego z różnych stron i są ze sobą połączone. W tym przypadku części są poruszane równolegle do występu korpusu. Pomiędzy występem i korpusem przyłącza następuje współdziałanie na stosunko4

180 408 wo dużej długości, co ma dobry wpływ na rozkład przenoszonych sił. Zmniejsza się ryzyko przypadkowego odłączenia korpusu przyłącza od zespołu wykonawczego.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że części korpusu przyłącza są połączone ze sobą za pomocą połączenia zatrzaskowego. Wystarczy, że zostają umieszczone po obu stronach zespołu wykonawczego i zostajądo siebie dociśnięte. Łączą się wówczas ze sobą, tworząc proste i pewne połączenie. Połączenie zatrzaskowe nie musi być bardzo silne, ponieważ nie jest silnie obciążone, gdyż siła ciągnąca działa prostopadle do połączenia zatrzaskowego.

W szczególnie korzystnym rozwiązaniu według wynalazku części korpusu przyłącza są identyczne. Upraszcza to montaż. Nie jest potrzeby dobór odpowiednich części. Montażysta lub maszyna w automatycznej linii produkcyjnej pobiera dwie lub więcej przypadkowo wybrane części i montuje z nich korpus przyłącza. Staje się to szczególnie proste, gdy są to dwie części. Produkcja jest tańsza ze względu na potrzebę stosowania tylko jednej maszyny.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że korpus przyłącza jest wyposażony w oczko, usytuowane we wszystkich jego częściach. Oczko może być zamknięte lub otwarte. Ponieważ oczko jest wykonane wspólnie we wszystkich częściach, a cięgno musi by przesunięte przez oczko, to jest zastosowane dodatkowe połączenie ze sobą części korpusu przyłącza. Dzięki temu zmniejsza się niebezpieczeństwo oddzielenia korpusu przyłącza od zespołu wykonawczego.

Korzystnie, korpus przyłącza osłania połączenie rurki kapilarnej z zespołem wykonawczym. Dzięki temu zmniejsza się niebezpieczeństwo, że połączenie to, najbardziej narażone, zostanie uszkodzone.

Szczególnie korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że zespół wykonawczy jest umieszczony w górnej części korpusu, wyposażonej w czołowy otwór, do którego jest wkładany zespół wykonawczy. Czołowy otwór jest wyposażony w obwodowy występ, z przynajmniej jedną przerwą, natomiast korpus przyłącza jest wyposażony w kołnierze, w ilości takiej jak ilość przerw. Szerokość kołnierzy jest co najwyżej taka, jak szerokość przerw. Dzięki temu korpus przyłącza może być użyty nie tylko do przeciągania zespołu wykonawczego przez rurę lub otwór w ścianie. Służy również do mocowania zespołu wykonawczego w górnej części korpusu. Górna część korpusu z kolei służy do mocowania zespołu wykonawczego do zaworu grzejnika, lub innego urządzenia regulującego wydajność grzejnika. Nie jest konieczne usunięcie zespołu przyłącza dla zamontowania zespołu wykonawczego. Odwrotnie, zespół przyłącza jest użyteczny podczas mocowania zespołu wykonawczego do górnej części korpusu. Celem wykonania tej operacji kołnierze przesuwa się przez przerwy w występie, po czym zespół wykonawczy lub zespół przyłącza obraca się tak, że kołnierze są usytuowane poniżej występu. Zespół wykonawczy zostaje przymocowany podobnie do mocowania bagnetowego w górnej części korpusu. Uzyskuje się szybki i pewny montaż i dokładne usytuowanie zespołu wykonawczego w górnej części korpusu. Jeżeli pomiędzy górną częścią korpusu i zespołem przyłącza jest umieszczona ściskana sprężyna, to następuje jeszcze lepsze zabezpieczenie. Wówczas przed obrotem musi zostać najpierw przezwyciężona siła sprężyny.

Korzystnym rozwiązaniem według wynalazku jest, że występ, na swej stronie zwróconej w kierunku wnętrza górnej części korpusu, jest wyposażony w zagłębienia, których ilość jest taka sama jak ilość kołnierzy. Kołnierze blokują się w tych zagłębieniach, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko przypadkowego oddzielenia się zespołu przyłącza.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym:

fig. 1 przedstawia górną część korpusu wraz z zespołem wykonawczym i z zespołem przyłącza, w przekroju, fig. 2 - górną część korpusu według fig. 1, w przekroju II-II, fig. 3 - korpus przyłącza, w widoku od góry i w częściowym przekroju, fig. 4 - fragment korpusu przyłącza, w widoku czołowym, fig. 5 - korpus przyłącza, w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 6 - fragment korpusu przyłącza, w przekroju.

Zespół zdalnej regulacji 1 nie pokazanej instalacji grzewczej jest wyposażony w element regulacyjny 2, uwidoczniony tylko schematycznie, połączony rurką kapilarną 3 z zespołem wy180 408 konawczym 4. Zespół wykonawczy 4 jest umieszczony w górnej części 5 korpusu i oddziaływuje na zawór 6 nie pokazanego grzejnika, lub dokładniej na popychacz 7 zaworu.

Dla spełnienia tej funkcji zespół wykonawczy 4 jest wyposażony w znaną komorę ciśnieniową8 otoczoną przynajmniej częściowo przez falistą rurkę lub mieszki 9. Wskutek zmian objętości płynu zawartego w komorze ciśnieniowej 8, płyn dopływa lub odpływa przez rurkę kapilarną 3, a mieszki 9 przemieszczają popychacz 7 za pośrednictwem pośredniego członu 10, naciskanego sprężyną 11.

Zakończenie komory ciśnieniowej 8, przeciwległe względem pośredniego członu 10, jest zamknięte korpusem 12, o średnicy większej od średnicy mieszków 9. Korpus 12 jest wyposażony w kołnierz 13, poza którym znajduje się korpus przyłącza 14, omówiony szczegółowo poniżej (fig. 3 do 6). Rurka kapilarna 3 przechodzi przez korpus 12ijestpolączonazkomorąciśnieniową8. Korpus 12 ma konstrukcję stosunkowo sztywną. Siła ciągnąca korpus 12 za pośrednictwem oczka 15 korpusu przyłącza 14 jest przenoszona bezpośrednio na rurkę kapilarną 3, nie oddziaływując na zespół wykonawczy 4. Podczas oddziaływania siły ciągnącej są dobrze zabezpieczone tak mocowanie rurki kapilarnej 3 do korpusu 12, jak i mieszki 9.

Korpus przyłącza 14, przedstawiony częściowo w przekroju na fig. 3 do 6 składa się z dwóch części 16,17, o identycznej konstrukcji, które współpracująz przeciwległych stron obwodu korpusu 12. Po dociśnięciu do siebie obu części 16,17 korpusu przyłącza, sprężynujący języczek 18 na części 16 zostaje wprowadzony do otworu 19 części 17. Sprężynujący języczek 18 jest wyposażony w trójkątny występ 20. Stykający się z nim występ 21, o który zazębia się występ 20 jest usytuowany w otworze 19. Sprężynujący języczek 18 z występem 20, wraz z otworem 19 i jego występem 21, tworzą połączenie zatrzaskowe, dociskające do siebie obie części korpusu przyłącza 14. Część 17 jest również wyposażona w sprężynujący języczek 18, aczęść 16 jest wyposażona w odpowiedni otwór, ponieważ obie te części są identyczne.

Każda z części 16,17 korpusu przyłącza 14 otacza korpus 12 na części jego obwodu. Korpus 12 mieści się w zagłębieniu 22 utworzonym przez dwie części 16, 17.

Zagłębienie 22 zwęża się w kierunku zespołu wykonawczego 4, tworząc obwodowy próg 23, stykający się, poza kołnierzem 13 z korpusem 12. Próg 23 stanowi jedno z zakończeń podtoczenia 24. Na drugim zakończeniu podtoczenia 24 części 16 i 17 są usytuowane kołnierze 25,26, przy czym kołnierz 25 na jednej części 16 korpusu przyłącza 14 współpracuje z kołnierzem 26 drugiej części 17 korpusu przyłącza 14.

Górna część 5 korpusu, na swym zakończeniu oddalonym od zaworu 6 jest wyposażona w otwór 27, otoczony obwodowym wewnętrznym występem 28. Występ 28 jest z kolei wyposażony w dwie przerwy 29,30 szersze od dociśniętych do siebie kołnierzy 25,26. Korpus przyłącza 14 jest wprowadzony wraz ze swymi kołnierzami do otworu 27 przez przerwy 29,30. Po obróceniu korpusu przyłącza 14, na przykład o 90°, oba kołnierze 25, 26 znajdą się poniżej występu 28, dzięki czemu korpus przyłącza 14 zostanie solidnie przymocowany do górnej części 5 korpusu. Zespół wykonawczy 4 zostaje dzięki temu również solidnie przymocowany do górnej części korpusu. Jest to przedstawione na fig. 1.

Występ 28, od strony wnętrza górnej części 5 korpusu, czyli od strony zaworu, jest wyposażony w zagłębienia 31, w których mogą się zablokować kołnierze 25, 26.

Montaż takiego zespołu zdalnej regulacji 1 jest bardzo prosty. Po przymocowaniu elementu regulacyjnego 2 i przygotowaniu nie pokazanej rury, korpus przyłącza 14 mocuje się do zespołu zdalnej regulacji 1. W tym celu dwie części 16,17 korpusu przyłącza 14 doprowadza się z dwóch stron do styku z korpusem 12 zespołu wykonawczego 4. Na żądanie mogą one już zostać zmontowane wcześniej. Po dociśnięciu do siebie części 16, 17 zakleszczają się one ze sobą i współpracuj ą z korpusem 12. Dla celów montażu przez oczko 15 zostaje przeciągnięta linka lub inne cięgno. Oczko 15 jest usytuowane na obu częściach 16,17 korpusu przyłącza 14 co powoduje, że podczas przeciągania obie części 16, 17 są do siebie dodatkowo dociskane. Przy pomocy urządzenia ciągnącego zespól wykonawczy 4, wraz z rurką kapilarną 3 zawieszoną na nim, są przeciągane przez rurę, aż do pożądanego miejsca montażu. Korpus przyłącza 14 ma taką konstrukcję, że stawia tylko niewielki opór podczas przeciągania go przez rurę. Górna część 5 korpu6

180 408 su, w której ma zostać umieszczony zespół wykonawczy 4 znajduje się już w miejscu jego montażu. Korpus przyłącza 14, wraz z kołnierzami 25, 26 przesuwa się przez przerwy 29, 30 w występie 28. Po obróceniu o około 90° kołnierze 25, 26 zakleszczają się w zagłębieniach 31 występu 28. Element ciągnący może zostać już wówczas wyjęty z oczka 15.

Podczas ciągnięcia połączenie rurki kapilarnej 3 z zespołem wykonawczym 4 jest zabezpieczone przez korpus przyłącza 14. Ponadto to połączenie jest w dalszym ciągu zabezpieczone na miejscu montażu. Rurka kapilarna jest przeprowadzona pomiędzy dwoma częściami 16, 17 korpusu przyłącza 14. Na życzenie w tym celu mogą zostać wykonane połówki otworów 32 w częściach 16,17. Razem tworzą one otwór, przez który przechodzi rurka kapilarna 3, również po zakleszczeniu ze sobą części 16, 17.

Fig.2 30

Fig.3 16

^Fig-4 ł⁵ _1R

Fig.5

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół zdalnej regulacji, zwłaszcza instalacji grzewczej, wyposażony w element regulacyjny połączony rurkąkapilarnąz zespołem wykonawczym, w zespół przyłącza dla urządzenia montującego i ciągnącego, przymocowany do zespołu wykonawczego, znamienny tym, że zespół przyłącza (14) jest umieszczony na zakończeniu zespołu wykonawczego (4), i jest wyposażony w przejście dla rurki kapilarnej (3).
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół wykonawczy (4) jest wyposażony w korpus (12), z którym jest połączona rurka kapilarna (3) oraz zespół przyłącza (14).
3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że zespól przyłącza (14) ma postać korpusu przyłącza (14), przynajmniej częściowo otaczającego zespół wykonawczy (4) i mocowanego do niego poniżej występu zespołu wykonawczego (4).
4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że korpus przyłącza (14) składa się z dwóch części (16,17), otaczających obwodowo, sektorowo zespół wykonawczy (4).
5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że części (16,17) sąpołączone ze sobąza pomocą połączenia zatrzaskowego (18-21).
6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że części (16,17) są identyczne.
7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że korpus przyłącza (14) jest wyposażony w oczko (15), usytuowane we wszystkich jego częściach (16,17).
8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że korpus przyłącza (14) osłania połączenie rurki kapilarnej (3) z zespołem wykonawczym (4).
9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że zespół wykonawczy (4) jest umieszczony w górnej części (5) korpusu, wyposażonej w czołowy otwór (27), do którego jest wkładany zespół wykonawczy (4), przy czym czołowy otwór (27) jest wyposażony w obwodowy występ (28), z przynajmniej jedną przerwą (29,30), natomiast korpus przyłącza (14) jest wyposażony w kołnierze (25,26), w ilości takiej jak ilość przerw (29,30), przy czym szerokość kołnierzy (25,26) jest co najwyżej taka, jak szerokość przerw (29, 30).
10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że występ (28), na swej stronie zwróconej w kierunku wnętrza górnej części (5) korpusu, jest wyposażony w zagłębienia (31), których ilość jest taka sama jak ilość kołnierzy (25, 26).