PL180424B1 - Wymiennik ciepla obrotowy regeneracyjny PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Wymiennik ciepla obrotowy regeneracyjny, posiadajacy za- sadniczo cylindryczny wirnik, zamontowany w obudowie, który na co najmniej jednym z konców jest wyposazony w obwodowo ciagla zewnetrzna powierzchnie koncowa, zas obudowa jest wyposazona w plyty na przynajmniej jednym z konców wirnika, zorientowane zasadniczo prostopadle do osi wirnika, oraz blisko odpowiedniego konca wirnika, przy czym plyty obejmuja ruchome plyty sektorowe, przy czym na kazda z plyt sektorowych dziala wynikowa sila osiowa skierowana w kierunku odpowiedniego konca wirnika, oraz kazda z plyt jest wyposazona w zespoly podtrzymujace do utrzymywania pewnego luzu pomiedzy plytami sektorowymi i odpowiednim koncem wirnika, przy czym wspomniane zespoly podtrzymujace obejmuja element poduszek gazowych, przy czym kazdy z elementów poduszek gazowych posiada powierzchnie czolowa, zwrócona w kierunku powierzchni koncowej, przy czym powierzchnia czolowa posiada wylot gazu, który jest polaczony za pomoca przewodów gazowych ze zródlem gazu pod cisnieniem o cisnieniu wystarczajacym do wytworzenia pomiedzy powierzchnia czolowa i powierzchnia koncowa szczeliny, wbrew dzialaniu sily osiowej, w ten sposób wytwarzajac poduszke gazowa pomiedzy po- wierzchnia czolowa i powierzchnia koncowa, poniewaz gaz wydo- staje sie z wylotu gazu przez szczeline, znamienny tym, ze zespól podtrzymujacy (10) przynajmniej jednej z plyt sektorowych (6, 8) zawieraja pojedyncze elementy poduszki gazowej, a plyta sektoro- wa (6, 8) jest ponadto wyposazona w co najmniej jeden wystajacy osiowo wystep stabilizujacy (68), zwrócony w kierunku powierzch- ni prowadzacej (61). PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest wymiennik ciepła obrotowy regeneracyjny. Znany jest ze szwedzkiego opisu patentowego nr 176 375 wymiennik ciepła obrotowy regeneracyjny z podporą w postaci obrotowych korpusów, zamontowanych na zewnętrznych końcach płyt o kształcie wycinków koła, znajdujących się na obu końcach części obrotowej i obracaj ących się na kołnierzu umieszczonym wzdłuż obwodu na górnym i dolnym końcu wirnika.

Tak więc pożądane jest, aby było możliwe utrzymanie pomiędzy końcami płyt o kształcie wycinków koła stałego luzu, odpowiednio na górnym i dolnym końcu. Jednak otaczające śro180 424 dowisko okazało się surowe dla rolek. Łożyska rolek były ścierane w szybki sposób, a na skutek obracania do kołnierzy i powierzchni rolki przyklejał się pył i inne cząsteczki, co powodowało awarie.

Zasugerowano zastąpienie rolek ślizgaczami, takimi jak ujawnione w JP, A, 63-315 891. Ślizgacze te są wykonane z materiału ceramicznego, w celu uzyskania wysokiej odporności na ścieranie. Jednak pojawią się problemy, jeśli ślizgacze staną się nieco pochyłe, z powodu niedokładności montażu i/lub odkształceń cieplnych. W takich przypadkach będzie istniało ryzyko, że ślizgacz będzie się stykał z kołnierzem tylko na niewielkim fragmencie jego powierzchni ślizgowej, czego rezultatem będzie niedopuszczalnie wysokie ciśnienie styku. Ponadto wymagany jest jakiś rodzaj zewnętrznego smarowania ślizgaczy, albo trzeba zaakceptować znaczne straty związane z tarciem.

W opisie WO 94/01730 ujawniono rozwiązanie polegające na stosowaniu ślizgaczy z węgla albo grafitu zamiast ślizgaczy ceramicznych. Taki ślizgacz eliminuje wady związane ze ślizgaczami ceramicznymi. Grafit posiada zwłaszcza doskonałe właściwości smarownicze i podobnie do węgla posiada zdolność do utrzymywania kołnierzy korpusu obrotowego w czystości, kiedy do kołnierzy przylega warstwa smarownicza węgla albo grafitu. Ścieranie ślizgacza zabezpiecza także właściwy styk z równoległymi powierzchniami styku tak, że kontakt ma miejsce na całej powierzchni ślizgacza. Węgiel i grafit znoszą także dobrze wysokie temperatury i środowisko kwasowe. Poprzez ścieranie ślizgaczy będą one stopniowo zużywane i muszą być zastępowane. Jednak stopień wytarcia będzie się zmieniał w szerokim zakresie tak, że jeden albo więcej ślizgaczy może być tak zużytych, że luz osiągnie zero, podczas gdy inne ślizgacze będą niemal nienaruszone. Każdy ślizgacz jest więc regulowany w kierunku prostopadłym do powierzchni styku.

Podobne rozwiązanie jest ujawnione w opisie WO 95/00809, w którym zastosowany jest pręt pomiarowy sąsiadujący ze ślizgaczem, który to pręt pomiarowy jest skierowany równolegle do kierunku regulacji. Pręt pomiarowy może być momentalnie przemieszczony z położenia spoczynkowego do położenia, w którym zetknie się ze związanym z nim kołnierzem i wskaże, kiedy wielkość luzu wymaga przemieszczenia ślizgacza o taki odcinek, że zachowany jest luz początkowy.

Inne rozwiązanie jest ujawnione w szwedzkim opisie patentowym nr 9302301 -8, w którym problemy ścierania sąprzezwyciężone w taki sposób, że ślizgacz ślizga się na poduszce gazowej wytworzonej na skutek dostarczenia gazu pomiędzy ślizgacz i kołnierz wirnika. W ten sposób unika się ścierania, gdyż pomiędzy ślizgaczem i kołnierzem nie ma kontaktu.

Jednak układ ślizgaczy wiszących na poduszkach powietrznych zwiększa koszty. Każdy ślizgacz będzie bardziej skomplikowany i w ten sposób zbyt złożony do wytwarzania, a do każdego indywidualnego ślizgacza muszą być dołączone przewody gazowe.

Dla wszystkich omówionych powyżej układów podpór, zarówno typu kontaktowego jak i bezkontaktowego, wspólne jest to, że dla każdej płyty o kształcie wycinka koła są dostarczone przynajmniej dwie indywidualne podpory. Powodem tego jest zabezpieczenie stabilnego podparcia płyty o kształcie wycinka koła i unikanie j ej przechylania. Teoretycznie powinna być wystarczająca pojedyncze podpora znajdująca się w środku zewnętrznego obwodu płyty, ponieważ płyta jest podtrzymywana na jej końcu wewnętrznym przez dwa obrotowe połączenia z nieruchomą płytą środkową. Z powodu elastyczności ruchomej płyty o kształcie wycinka koła i/lub odkształcania cieplnego, w praktyce będzie istniało jednak ryzyko, że zewnętrzne krawędzie płyty przechylają się i uderzą w wirnik, kiedy zastosuje się tylko jedną podporę.

Jednak, kiedy stosuje się ślizgacz typu bezkontaktowego, który jest kosztowniejszy niż ślizgacz typu tradycyjnego, pożądane jest zmniejszenie ilości takich ślizgów.

Celem wynalazku jest wymiennik ciepła obrotowy regeneracyjny rozważanego rodzaju, w którym ilość ślizgaczy jest zredukowana do minimum.

Wymiennik ciepła obrotowy regeneracyjny, posiadający zasadniczo cylindryczny wirnik, zamontowany w obudowie, który na co najmniej jednym z końców jest wyposażony w obwodowo ciągłą zewnętrzną powierzchnię końcową, zaś obudowa jest wyposażona w płyty na przy4

180 424 najmniej jednym z końców wirnika, zorientowane zasadniczo prostopadle do osi wirnika, oraz blisko odpowiedniego końca wirnika, przy czym płyty obejmują ruchome płyty sektorowe, przy czym na każdą z płyt sektorowych działa wynikowa siła osiowa skierowana w kierunku odpowiedniego końca wirnika, oraz każda z płytjest wyposażona w zespoły podtrzymujące do utrzymywania pewnego luzu pomiędzy płytami sektorowymi i odpowiednim końcem wirnika, przy czym wspomniane zespoły podtrzymujące obejmują element poduszek gazowych, przy czym każdy z elementów poduszek gazowych posiada powierzchnię czołową, zwróconą w kierunku powierzchni końcowej, przy czym powierzchnia czołowa posiada wylot gazu, który jest połączony za pomocą przewodów gazowych ze źródłem gazu pod ciśnieniem o ciśnieniu wystarczającym do wytworzenia pomiędzy powierzchnią czołową i powierzchnią końcową szczeliny, wbrew działaniu siły osiowej, w ten sposób wytwarzając poduszkę gazową pomiędzy powierzchnią czołową i powierzchnią końcową, ponieważ gaz wydostaje się z wylotu gazu przez szczelinę, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zespół podtrzymujący przynajmniej jednej z płyt sektorowych zawierają pojedyncze elementy poduszki gazowej, a płyta sektorowa jest ponadto wyposażona w co najmniej jeden wystający osiowo występ stabilizujący, zwrócony w kierunku powierzchni prowadzącej.

Poj edyncze elementy poduszki gazowej sąumieszczone w rej onie promieniowej osi symetrii na płaszczyźnie płyty sektorowej wjej części promieniowo zewnętrznej, a wspomniana płyta sektorowa posiada po jednym występie stabilizującym z każdej strony osi symetrii, przy czym każdy z nich znajduje się w sąsiedztwie promieniowej krawędzi płyty sektorowej.

Pojedyncze elementy poduszki gazowej znajdująsię po jednej stronie promieniowej osi symetrii, na płaszczyźnie wspomnianej płyty sektorowej, wjej części promieniowo zewnętrznej, a płyta sektorowa posiada jeden występ stabilizujący, znajdujący się po drugiej stronie osi symetrii, sąsiadujący z krawędzią promieniową płyty sektorowej.

Każdy z występów stabilizujących posiada występ promieniowy, który jest nieco krótszy niż odległość pomiędzy płytą o kształcie wycinka koła i odpowiednią powierzchnią prowadzącą kołnierza, oraz jest osiowo sprężysty.

Dzięki nowemu rozwiązaniu urządzenie według wynalazku odbiega więc od tradycyjnego pomysłu stosowania dwóch albo większej ilości podpór dla płyty o kształcie wycinka koła, kiedy stosowane są podpory typu niekontaktowego. Problem unikania przechylania jest przezwyciężony przez występy stabilizujące. Ponieważ występy te sąprzystosowane do normalnego niepozostawania w kontakcie z powierzchnią końcową kołnierza wirnika, nie pojawią się problemy związane ze ścieraniem. Gdyby jednak istniała tendencja płyty do odchylania się, występ zetknie się z kołnierzem i zapobiegnie przechyleniu. Siła kontaktu w tym przypadku będzie względnie mała, ponieważ występy stabilizujące nie muszą brać udziału w utrzymywaniu płyty podniesionej nad kołnierzem, ale tylko przeciwdziałają sile odchylającej. Występy działają więc jako rodzaj stabilizatorów, które czasami kontaktują się z kołnierzem, ale przeważnie pozostawiają do niego niewielki luz.

Poprzez zastosowanie tylko jednej podpory niekontaktowej dla każdej płyty o kształcie wycinka koła, ilość urządzeń do dostarczania poduszek powietrznych jest zmniejszona do połowy, co obniża koszty wytwarzania i konserwacji oraz zmniejsza ryzyko awarii.

Przedmiot wynalazkujest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia częściowy przekrój przez pierwszy korzystny przykład wykonania wymiennika ciepła według wynalazku; fig. 2 - przekrój osiowy przez środki podpierające, wykonany wzdłuż linii II-II z fig. 1; fig. 3 - schematyczny widok z góry płyty o kształcie wycinka koła według pierwszego przykładu wykonania wynalazku; fig. 4 - schematyczny przekrój, wykonany wzdłuż linii IV-IV z fig. 3; oraz fig. 5 - widok podobny do tego z fig. 3, przedstawiający drugi przykład wykonania wynalazku.

Wymiennik ciepła przedstawiony na fig. 1 jest wymiennikiem typu tradycyjnego, posiadającym stacjonarną obudowę 1 i cylindryczny wirnik 2, zawierający masę regeneracyjną 3. Wirnik 2 posiada piastę 4, górną nieruchomą płytę centralną 5 o kształcie wycinka koła, oraz połączona z nią górną obrotowo ruchomą płytą 6 o kształcie wycinka koła, oraz odpowiednią

180 424 dolną nieruchomą płytę centralną 7 i dolną ruchomą płytę 8 o kształcie wycinka koła. Dwa zespoły płyt 5,6 i 7,8 pelniąfunkcję uszczelnienia górnych i dolnych końców wirnika 2 tak ciasno jak to jest możliwe, w ten sposób oddzielając czynnik wymieniający ciepło przepływający do i z wirnika 2 przez osiowe otwory połączone z przewodami dla czynników (nie pokazane).

W tym celu, na promieniowo zewnętrznych końcach każdej z ruchomych płyt 6, 8 o kształcie wycinków koła jest umieszczone urządzenie, które to urządzenie tworzy zespół podtrzymujący 10, służący do utrzymywania pewnego luzu pomiędzy końcami płyt 6, 8 o kształcie wycinków koła a górnym i dolnym kołnierzem 12 przymocowanym do wirnika 2 najego górnym i dolnym obwodzie, przy czym każdy z kołnierzy 12 posiada zewnętrzną obwodowo ciągłą końcową powierzchnię prowadzącą 61, współpracującą z powierzchnią czołową 62, połączoną z każdym z zespołów podtrzymujących 10.

Figura 2 przedstawia część obudowy 1, górny kołnierz 12 wirnika 2, oraz górną ruchomą płytę 6 o kształcie wycinka koła. Zespół podtrzymujący 10 jest zamocowany w otworze górnej płyty 6 o kształcie wycinka koła za pomocą śrub. Zespół podtrzymujący 10 zawiera zewnętrzną tuleję 15 z kołnierzem montażowym 16, które jest przymocowana do górnej płyty 6 o kształcie wycinka koła, wraz z pośrednim pierścieniem uszczelniającym 1 7, za pomocą śrub 18.

Na górnym końcu, zewnętrzna tuleja 15 posiada wewnętrzny gwint 19, zaś wewnątrz zewnętrznej tulei 15 znajduje się wewnętrzna tuleja 20, posiadająca część górnąz gwintem zewnętrznym, częściowo wkręconą w wewnętrzny gwint 19. Na jej dolnym końcu, wewnętrzna tuleja 20 posiada uszczelnienie 22, które szczelnie przylega do wnętrza zewnętrznej tulei 15. Na górnym końcu wewnętrznej tulei 20 znajduje się przyspawana do niego nakrętka 23, a najej dolnym końcu jest przyspawana dolna płyta 24. Na spodzie dolnej płyty 24 jest zamontowany w sposób wymienialny za pomocą zagłębionej śruby 26 wkręconej w dolną płytę 24, kołowy ślizgacz wykonany z grafitu albo węgla. Ślizgacz 25 posiada powierzchnię czołową 62, zwróconą w kierunku obwodowej ciągłej powierzchni końcowej 61 kołnierza 12 i ustawiony do niej równolegle. Górny koniec zewnętrznej tulei 15 posiada zewnętrzny kołnierz pierścieniowy 27, do którego jest przykręcony, za pomocąpierścienia montażowego 29, pierścieniowej uszczelki 30 i śrub 31, metalowy mieszek uszczelniający 28.

Dolny koniec mieszka uszczelniającego 28 jest wyposażony w pierścień montażowy 32, który jest zamocowany, za pomocą śrub 33 i uszczelnienia pośredniego 34, w kołowym otworze obudowy 1 tak, że na górną ruchomą płytę 6 będzie wywierana wcześniej określona siła osiowa skierowana do dołu, spowodowana sprężystością mieszka uszczelniającego 28.

Równolegle do urządzenia 10 i blisko zjego boku jest zamocowane urządzenie pomiarowe 13, służące do pomiaru luzu pomiędzy górną, ruchomąpłytą 6 i kołnierzem 12. Zawiera ono rurę 40, zamocowaną na jej dolnym końcu w otworze 41 płyty 6 w kształcie wycinka koła, zaś górnym końcem w otworze 42 kołnierza 27, umieszczoną w ten sposób wewnątrz mieszka uszczelniającego 28. Wewnątrz rury 40 znajduje się pręt pomiarowy 43, którego górny koniec jest przymocowany w pokazanym położeniu do tulei 44, za pomocą nie pokazanej sprężyny i zewnętrznego kołnierza na pręcie, która to tuleja 44 jest nakręcona na rurę 40. W tym położeniu wyskalowana część 45 górnego końca pręta 43 wystaje na zewnątrz przez tuleję 44, a dolny koniec pręta 43 jest ustawiony równo ze spodem górnej płyty 6 o kształcie wycinka koła.

Na końcu, jak pokazano, zamontowany może być zegar pomiarowy 50, posiadający sondę pomiarową 51 kontaktującą się z górnym końcem wyskalowanej części 45.

Podtrzymywanie górnej ruchomej płyty 6 o kształcie wycinka koła w celu utrzymywania luzu pomiędzy płytą 6 i kołnierzem 12 jest osiągane poprzez bezkontaktowe współdziałanie pomiędzy powierzchnią prowadzącą 61, będącą zewnętrzną powierzchnią końcową obrotowego pierścieniowego kołnierza 12, i stacjonarną powierzchnią czołową 62 ślizgacza 25.

W celu uzyskania tego bezkontaktowego współdziałania, zamontowany jest układ wytwarzający poduszkę powietrznąpomiędzy powierzchniami 61,62. Układ ten obejmuje źródło gazu pod ciśnieniem 64, połączone rurą63 z wnętrzem 65 wewnętrznej tulei 20, w której jest zamontowany ślizgacz 25. Poprzez ślizgacz 25, kanały 66 łączą wnętrze 65 wewnętrznej tulei 20 z otworami wylotowymi 67 wpowierzchni końcowej 62 ślizgacza25. Ciśnienie gazujest wystarczające

180 424 do tego aby następował ciągły wypływ gazu z wylotów 67 i wpłynięcie pomiędzy powierzchnię czołową 62 i powierzchnię prowadzącą61, które są w ten sposób oddalane od siebie nawzajem. W ten sposób pomiędzy tymi powierzchniami 61, 62 wytwarzana jest poduszka gazowa, posiadająca grubość osiową wynoszącą ułamek milimetra. Ponieważ pomiędzy powierzchniami 61, 62 nie ma kontaktu, nie będzie miało miejsca ścieranie ślizgacza 25.

Na figurze 3 przedstawiona jest w widoku z góry górna ruchoma płyta 6 o kształcie wycinka koła, połączona z nieruchomą płytą centralną 5 za pomocą łączników obrotowych 71. Na jej obwodzie zewnętrznym, płyta 6 o kształcie wycinka koła jest wyposażona w jeden ślizgacz 25 zespołu podpierającego 10. Ślizgacz 25 znajduje się w rejonie osi symetrii 69 płyty 6 o kształcie wycinka koła i jest zwrócony w kierunku powierzchni prowadzącej 61 kołnierza 12 wirnika 2.

Ponieważ górna płyta 6 o kształcie wycinka koła jest podtrzymywana na jej promieniowo zewnętrznym końcu przez tylko jeden ślizgacz 25, to płyta ta jest mniej stabilna niż wtedy kiedy stosuje się dwa albo więcej ślizgaczy i dlatego istnieje ryzyko, że zewnętrzne narożniki płyty 6 o kształcie wycinka koła mogą się odchylać. W celu uniknięcia tego efektu, płyta o kształcie wycinka koła jest wyposażona w osiowo skierowany występ stabilizujący 68, znajdujący się w pobliżu każdego końca na jej obwodzie zewnętrznym. Jak to pokazano na fig. 3, występy stabilizujące 68 są tak ustawione, że są one zwrócone w kierunku kołnierza 12.

Na figurze 4 pokazano działanie występów stabilizujących 68. Jak wspomniano, płyta 6 o kształcie wycinka koła jest podnoszona jedynie za pomocą centralnie umieszczonego ślizgacza 25 i poduszki gazowej wytworzonej pomiędzy ślizgaczem 25 i kołnierzem 12. Pomiędzy płytą o kształcie wycinka koła 6 i kołnierzem 12 jest utrzymywany luz o szerokości S. Jeśli płyta 6 o kształcie wycinka koła się przechyla, to przechylanie zostaje przerywane przez kontakt pomiędzy jednym z występów stabilizujących 68 i kołnierzem 12. Występy stabilizujące 68 są nieco krótsze niż odległość S pomiędzy płytą 6 o kształcie wycinka koła i kołnierzem 12 tak, że występy stabilizujące 68 normalnie nie kontaktująsię z kołnierzem 12. Siła kontaktu pomiędzy występem stabilizującym 68 i kołnierzem 12 będzie względnie mała, ponieważ występ 68 nie pomaga w utrzymywaniu płyty podniesionej, ale jedynie zapobiega ruchowi przechyłowemu. Z tego powodu nie ma potrzeby rozważać zużycia tych występów albo stosowania materiału samosmarowego. Występy te mogą być więc wykonane jako bardzo proste.

Występy stabilizujące 68 są korzystnie sprężyście zamontowane albo wykonane z materiału sprężystego, w celu uzyskania łagodniejszego oporu przeciwko przechyłom i unikania odskakiwania.

Alternatywnie, ślizgacz 25 może znajdować się po jednej stronie osi symetrii 69, jak pokazano na fig. 5. W tym przypadku ryzyko przechylenia będzie jednokierunkowe i wymagany będzie tylko jeden występ stabilizujący 68, znajdujący się po drugiej stronie osi symetrii 69 w sąsiedztwie krawędzi promieniowej 70 górnej płyty 6 o kształcie wycinka koła 6.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wymiennik ciepła obrotowy regeneracyjny, posiadający zasadniczo cylindryczny wirnik, zamontowany w obudowie, który na co najmniej jednym z końców jest wyposażony w obwodowo ciągłą zewnętrzną powierzchnię końcową, zaś obudowa jest wyposażona w płyty na przynajmniej jednym z końców wirnika, zorientowane zasadniczo prostopadle do osi wirnika, oraz blisko odpowiedniego końca wirnika, przy czym płyty obejmują ruchome płyty sektorowe, przy czym na każdą z płyt sektorowych działa wynikowa siła osiowa skierowana w kierunku odpowiedniego końca wirnika, oraz każda z płyt jest wyposażona w zespoły podtrzymujące do utrzymywania pewnego luzu pomiędzy płytami sektorowymi i odpowiednim końcem wirnika, przy czym wspomniane zespoły podtrzymujące obejmują element poduszek gazowych, przy czym każdy z elementów poduszek gazowych posiada powierzchnię czołową, zwróconą w kierunku powierzchni końcowej, przy czym powierzchnia czołowa posiada wylot gazu, który jest połączony za pomocąprzewodów gazowych ze źródłem gazu pod ciśnieniem o ciśnieniu wystarczającym do wytworzenia pomiędzy powierzchnią czołową i powierzchnią końcową szczeliny, wbrew działaniu siły osiowej, w ten sposób wytwarzając poduszkę gazową pomiędzy powierzchniączołowąi powierzchniąkońcową, ponieważ gaz wydostaje się z wylotu gazu przez szczelinę, znamienny tym, że zespół podtrzymujący (10) przynajmniej jednej z płyt sektorowych (6,8) zawierająpojedyncze elementy poduszki gazowej, a płyta sektorowa (6,8) jest ponadto wyposażona w co najmniej jeden wystający osiowo występ stabilizujący (68), zwrócony w kierunku powierzchni prowadzącej (61).
2. 2. Wymiennik ciepła według zastrz. 1, znamienny tym, że wspomniane pojedyncze elementy poduszki gazowej są umieszczone w rejonie promieniowej osi symetrii (69) na płaszczyźnie płyty sektorowej (6,8) w jej części promieniowo zewnętrznej, a wspomniana płyta sektorowa (6, 8) posiada po jednym występie stabilizującym (68) z każdej strony osi symetrii (69), przy czym każdy z nich znajduje się w sąsiedztwie promieniowej krawędzi (70) płyty sektorowej (6, 8).
3. 3. Wymiennik ciepła według zastrz. 1, znamienny tym, że pojedyncze elementy poduszki gazowej znajdują się po jednej stronie promieniowej osi symetrii (69), na płaszczyźnie wspomnianej płyty sektorowej (6,8), w jej części promieniowo zewnętrznej, a płyta sektorowa (6,8) posiadaj eden występ stabilizujący (68), znajdujący się po drugiej stronie osi symetrii (69), sąsiadujący z krawędzią promieniową (70) płyty sektorowej (6,8).
4. 4. Wymiennik ciepła według zastrz. 2 albo 3, znamienny tym, że każdy z występów stabilizujących (68) posiada występ promieniowy, który jest nieco krótszy niż odległość (S) pomiędzy płytą (6, 8) o kształcie wycinka koła i odpowiednią powierzchnia prowadzącą (61) kołnierza (12).
5. 5. Wymiennik ciepła według zastrz. 4, znamienny tym, że każdy z występów stabilizujących (68) jest osiowo sprężysty.