PL180567B1 - Mechanizm przesuwu osłon międzysekcyjnych w górniczej obudowie zmechanizowanej - Google Patents

Abstract

1. Mechanizm przesuwm osłon międzysekcyjnych w górniczej obudowie zmechanizowanej, na który składają się dwaukłady dźwigniowe V, a każdy z nich uruchamiany jest siłownikiem przy czym układy połączone są z osłoną i zespołem bazowym a siłownik przymocowany jest do zespołu bazowego, znamienny tym, że wierzchołek (4) układu dźwigniowego (3)jestpołączony przegubowo z osłoną (1), jeden z rozwartych końców (7) układu (3)jest złączony przegubowo z siłownikiem (9) zaś drugi rozwarty koniec (10) z zespołem bazowym (2).

Description

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm przesuwu osłon międzysekcyjnych w górniczej obudowie zmechanizowanej służący do wypełniania przestrzeni pomiędzy sąsiednimi sekcjami obudowy, a także do wzajemnej korekcji ustawienia sąsiadujących sekcji. Osłony międzysekcyjne montowane są przeważnie na stropnicach i osłonach odzawałowych, a rzadziej na tylnych łącznikach lemniskatowego układu prostowodowego.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 163 385 stropnica obudowy górniczej wyposażona w przesuwne osłony międzysekcyjne. Mechanizm przesuwania osłon składa się z dwóch układów dźwigniowych i z uruchamiającego te układy siłownika. Układ dźwigniowy tworzy zestaw ogniw ułożonych na kształt litery V. Oznacza to, że jedne końce tych ogniw połączone są ze sobą wspólnym przegubem zaś inne końce są rozwarte. Jeden rozwarty koniec połączony jest przegubowo z osłonąmiędzysekcyjną a drugi z zespołem bazowym, w tym przypadku, z zasadniczą częścią stropnicy. Wierzchołki obu układów dźwigniowych są zwrócone w tym samy kierunku i połączone z siłownikiem. Siłownik ma tłoczysko przelotowe, wystające z obu stron cylindra, ajego końcówki połączone sąz układami dźwigniowymi natomiast cylinder połączony jest za pomocą zaczepu z zespołem bazowym. Zaczep umożliwia przesuwanie się siłownika w

180 567 kierunku zgodnym z ruchem osłony. Pomiędzy osłoną a zespołem bazowym zainstalowane są prowadniki pozwalające na ruch osłony jedynie w kierunku poprzecznym do sekcji obudowy. Ruch osłon wymuszony jest przesuwem tłoczyska siłownika. Tłoczysko oddziaływuje na wierzchołki układów dźwigniowych powodując rozwieranie bądź zmniejszanie kąta rozwarcia ogniw, a co za tym idzie wysuwanie lub zsuwanie osłon.

Wierzchołki układów dźwigniowych zmieniająswoje położenie w czasie pracy, a w ślad za nimi względem osłony, a także zespołu bazowego przemieszcza się siłownik. Nie jest to korzystne, bowiem razem z siłownikiem przemieszczają się przewody hydrauliczne, które przy panującej zazwyczaj w tym miejscu ciasnocie często ulegają uszkodzeniu.

Nierównoległe ustawienie sekcji jest powodem niejednakowego rozwarcia układów dźwigniowych przez co zmienia się odległość pomiędzy ich wierzchołkami, a to wowyłuje dodatkowe obciążenia tłoczyska siłownika i przyczynia się do jego uszkodzeń.

Celem wynalazku jest zmniejszenie zagrożenia uszkodzeń przewodów hydraulicznych i obciążenia siłownika.

Istota wynalazku polega na odmiennym usytuowaniu układów dźwigniowych, a mianowicie: wierzchołek układu jest połączony przegubowo z osłona międzysekcyjną, jeden z rozwartych końców jest złączony przegubowo z siłownikiem, zaś drugi z zespołem bazowym. Wskazane jest aby obydwa układy dźwigniowe uruchamiane były jednym siłownikiem ale na to wyposażonym na każdym końcu w oddzielne tłoczysko. Cylinder takiego siłownika jest przymocowany do zespołu bazowego nieprzesuwnie. Przegub łączący wierzchołek układu dźwigniowego z osłoną powinien być przesuwny względem osłony i to w kierunku do niej wzdłużnym. Zalecane jest aby zespół bazowy wyposażony był w prowadniki tłoczysk siłownika.

W innej wersji wierzchołek układu dźwigniowego jest połączony przegubowo z zespołem bazowym, jeden z rozwartych końców jest połączony przegubowo z siłownikiem, zaś drugi koniec z osłoną. Cylinder siłownika w tej wersji mocowany jest nieprzesuwnie do osłony. Podobnie jak w pierwszej wersji może to być jeden siłownik uruchamiający obydwa układy dźwigniowe za pomocą oddzielnych tłoczysk wystających z każdego końca. Przegub wierzchołka układu dźwigniowego powinien być przesuwny względem i wzdłuż zespołu bazowego, a osłona może być wyposażona w prowadniki tłoczysk siłownika.

Zmiana usytuowania układów dźwigniowych wyeliminowała niepożądany ruch cylindra siłownika w trakcie działania mechanizmu. Cylinder może być na sztywno połączony z zespołem bazowym lub w drugiej wersji z osłoną. Unika się w ten sposób awarii przewodników hydraulicznych uszkadzanych w czasie przesuwania. Każdy układ dźwigniowy może być uruchamiany oddzielnym siłownikiem przez co sekcja obudowy lepiej znosi boczne, nierównomierne obciążenia wynikające np. z nierównoległego ustawienia sąsiadujących ze sobą sekcji. Taki sam efekt uzyskuje się stosując jeden siłownik uruchamiający oba układy dźwigniowe ale za to wyposażony w dwa oddzielnie wysuwane tłoczyska. Zapewnienie możliwości przesuwu przegubowi tkwiącemu w wierzchołku układu dźwigniowego pozwala wyeliminować niepożądany ruch wzdłużny osłony. Konieczne jest wtedy zastosowanie dodatkowych ograniczników przesuwu wzdłużnego np. w postaci walcowo-rurowych prowadników mocowanych w poprzek zespołu bazowego i osłony. Dodatkowe prowadniki tłoczysk przenoszą siły boczne działające na tłoczyska uwalniając je od obciążeń zginających.

Obydwa warianty wykonania mechanizmów są równoważne pod względem spełnienia oczekiwanych efektów, tak że wybór właściwego wariantu zależy jedynie od względów technologicznych lub eksploatacyjnych.

Przykłady realizacji obu wariantów wykonania mechanizmów według wynalazku przedstawione są na rysunku, na którym fig. 1 pokazuje wariant pierwszy, z dwoma niezależnymi siłownikami przymocowanymi do ścianek zespołu bazowego, fig. 2 - ten sam wariant w wersji z jednym siłownikiem, fig. 3 - drugi wariant w wersji z jednym siłownikiem przymocowanym do osłony, zaś fig. 4 - ukazuje w przekroju sam siłownik z dwoma oddzielnymi tłoczyskami.

Osłona międzysekcyjna 1 umieszczona jest z boku zespołu bazowego 2, którym może być zasadnicza część stropnicy, osłony odzawałowej lub tylnej łącznika prostowodowego. Dwa

180 567 układy dźwigowe 3 rozstawione są szeroko, w pobliżu końców osłony 1. Wierzchołki 4 układów 3 przymocowane sądo osłony 1 za pomocąucha 5 z podłużnym otworem 6 skierowanym równolegle do osłony 1.

Jeden z rozwartych końców 7 każdego układu 3 połączonyjest z tłoczyskiem 8 siłownika 9. Drugi rozwarty koniec 10 połączony jest przegubem z zespołem bazowym 2. Sworzeń tkwiący w tłoczysku 8 siłownika 9 umieszczony jest w prowadniku 11 przymocowanym do zespołu bazowego 2 i usytuowanym zgodnie z kierunkiem ruchu tłoczyska 8. Pomiędzy zespołem bazowym 2 i osłoną 1 zainstalowano poprzeczne, teleskopowe prowadnice 12.

W drugim wariancie wykonania siłownik lub siłowniki 9 przymocowano do osłony 1, wierzchołki 4 układów dźwigniowych 3 do zespołu bazowego 2, zaś rozwarty koniec 10 i prowadniki 11 do osłony 1.

Przesuwanie tłoczyska 8 siłownika 9 powoduje zmianę kąta rozwarcia układu dźwigniowego 3 i wysuwanie lub zsuwanie osłony 1 w kierunku poprzecznym do sekcji obudowy. W trakcie pracy cylinder siłownika 9 pozostaje nieruchomy względem tego zespołu do którego jest przymocowany. Tłoczysko 8 przesuwa się w prowadnikach 11 przenoszących siły boczne pochodzące od układów dźwigniowych 3.

Osłony 1 wysuwane są do momentu kiedy sięgną do sąsiedniej sekcji obudowy i wtedy wypełniająprzestrzeń pomiędzy sekcjami odgradzając górników od skał wyrobiska górniczego. Po wypełnieniu przestrzeni międzysekcyjnych wysuwanie osłony 1może być kontynuowane i wtedy następuje odpychanie wzajemne sekcji i korekcja ich ustawienia.

180 567

fig.4

180 567

fig.2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm przesuwu osłon międzysekcyjnych w górniczej obudowie zmechanizowanej, na który składaj ą się dwa układy dźwigniowe V, a każdy z nich uruchamianyj est siłownikiem przy czym układy połączone są z osłoną i zespołem bazowym a siłownik przymocowany jest do zespołu bazowego, znamienny tym, że wierzchołek (4) układu dźwigniowego (3) jest połączony przegubowo z osłoną (1), jeden z rozwartych końców (7) układu (3) jest złączony przegubowo z siłownikiem (9) zaś drugi rozwarty koniec (10) z zespołem bazowym (2).
2. 2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że na jeden siłownik (9), który na każdym końcu ma oddzielne tłoczysko (8), zaś jego cylinderjest przymocowany do zespołu bazowego (2) nieprzesuwnie.
3. 3. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że przegub łączący wierzchołek (4) układu dźwigniowego (3) z osłoną (1) jest przesuwny względem i wzdłuż osłony (1).
4. 4. Mechanizm według zastrz. 2, znamienny tym, że zespół bazowy (2) wyposażony jest w prowadniki (11) tłoczysk (8).
5. 5. Mechanizm przesuwu osłon międzysekcyjnych w górniczej obudowie zmechanizowanej, na który składają się dwa układy dźwigniowe V, a każdy z nich uruchamiany jest siłownikiem, przy czym układy połączone są z osłoną i z zespołem bazowym, znamienny tym, że wierzchołek (4) układu dźwigniowego (3) jest połączony przegubowo z zespołem bazowym (2), j eden z rozwartych końców (7) układu (3) jest złączony przegubowo z siłownikiem (9) zaś drugi rozwarty koniec (10) z osłoną (1).
6. 6. Mechanizm według zastrz. 5, znamienny tym, że ma jeden siłownik (9), który na każdym końcu ma oddzielne tłoczysko (8), zaś jego cylinder jest przymocowany do osłony (1) i to nieprzesuwnie.
7. 7. Mechanizm według zastrz. 5, znamienny tym, że przegub łączący wierzchołek (4) układu dźwigniowego (3) z zespołem bazowym (2) jest przesuwny względem i wzdłuż zespołu bazowego (2).
8. 8. Mechanizm według zastrz. 6, znamienny tym, że osłona (1) wyposażonaj est w prowadniki (11) tłoczysk (8).

   * * *