PL180711B1 - Wymiennik ciepla regeneracyjny PL - Google Patents

Abstract

1 . Wymiennik ciepla regeneracyjny zawierajacy dwie czesci, z których jedna obraca sie wzgledem drugiej dookola wspólnej osi centralnej oraz w którym jedna z czesci jest zasadniczo cylindrycz- na 1 zawiera mase regeneracyjna, a czesc druga zawiera przewody dla czynników z osiowo skierowanymi wlotami 1 wylotami dla czynnika oddalajacego i pochlaniajacego cieplo, przy czym wloty i wyloty sa wzajemnie oddzielone przez plyty sektorowe sluzace do uszczelniania, znajdujace sie blisko powierzchni koncowych czesci cylindrycznej, przy czym plyty sa obrotowo polaczone z osiowo nieruchomymi plytami centralnymi, przymocowanymi do wspo- mnianej czesci drugiej na koncach czesci cylindrycznej, zas plyty sektorowe na ich koncach promieniowo zewnetrznych sa wyposa- zone w urzadzenia, z których kazde zawiera co najmniej jeden uklad podtrzymujacy do ustawiania luzu pomiedzy koncami plyt i kolnie- rzem krawedziowym albo podobnym elementem na kazdym koncu czesci cylindrycznej, przy czym zespól podtrzymujacy jest zaczo- powany w sposób umozliwiajacy przemieszczanie osiowe w gniez- dzie, na koncu odpowiedniej plyty sektorowej, prostopadlym do plyty sektorowej i regulowanym za pomoca mechanizmu srubowego przy- mocowanego do konca plyty sektorowej, znam ienny tym, ze uklad podtrzymujacy (11) sklada sie z wewnetrznej tulei (20), slizga- cza (25) i tulei zewnetrznej (15), które sa wyposazone w zespól prowadzacy F i g . 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wymiennik ciepła regeneracyjny.

Znany jest z dokumentu nr SE 9302148-3, wymiennik ciepła regeneracyjny zawierający dwie części, z których jedna obraca się względem drugiej dookoła wspólnej osi centralnej. Jedna z części jest zasadniczo cylindryczna i zawiera masę regeneracyjną, a druga zawiera przewody dla czynników z osiowo skierowanymi wlotami i wylotami dla czynnika oddającego i pochłaniającego ciepło. Wloty i wyloty są wzajemnie oddzielone przez płyty sektorowe służące do uszczelniania, znajdujące się blisko powierzchni końcowych części cylindrycznej. Płyty są obrotowo połączone z osiowo nieruchomymi płytami centralnymi, przymocowanymi do drugiej części na końcach części cylindrycznej. Płyty sektorowe na ich końcach promieniowo zewnętrznych są wyposażone w urządzenia, z których każde zawiera co najmniej jeden układ podtrzymujący do ustawiania luzu pomiędzy końcami płyt i kołnierzem krawędziowym albo podobnym elementem na każdym końcu części cylindrycznej. Zespół podtrzymujący jest zaczopowany w sposób umożliwiający przemieszczanie osiowe w gnieździe, na końcu odpowiedniej płyty sektorowej, prostopadłym do płyty sektorowej i regulowanym za pomocą mechanizmu śrubowego przymocowanego do końca płyty sektorowej.

Wymiennik ciepła regeneracyjny według wynalazku charakteryzuje się tym, ze układ podtrzymujący składa się z wewnętrznej tulei, ślizgacza i zewnętrznej tulei, które są wyposażone w zespół prowadzący.

Ślizgacz jest nieobrotowo przymocowany do wewnętrznej tulei, ruchomo zaczopowanej w zewnętrznej tulei.

180 711

Zespół prowadzący umieszczony pomiędzy, z jednej strony, zewnętrzną tuleją, a z drugiej strony, wewnętrzną tuleją i/lub ślizgaczem, zawiera rowek, umieszczony w wewnętrznej tulei, w którym to rowku znajduje się kołek, przymocowany do zewnętrznej tulei.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia częściowy przekrój osiowy przez wymiennik ciepła; fig. 2 - przekrój osiowy przez urządzenie ze ślizgiem na końcu płyty sektorowej, wykonany wzdłuz linii II-II z fig. 1; oraz fig. 3 - przekrój wykonany wzdłuz linii III-III z fig. 2, przedstawiający szczegół pokazujący środki prowadzące nośnika.

Wymiennik ciepła przedstawiony na fig. 1 jest wymiennikiem typu tradycyjnego, posiadającym stacjonarną obudowę 1 i wirnik cylindryczny 2, zawierający masę regeneracyjną 3. Wirnik 2 posiada piastę 4 i górną nieruchomą płytę sektorową 5 z przymocowana do niej w sposób obrotowy płytą sektorową 6 oraz odpowiednią dolną nieruchomą płytę centralną i ruchomą płytę sektorową 8. Dwa zespoły płyt 5, 6 i 7, 8 pełnią funkcję uszczelniania górnych i dolnych końców wirnika 2 tak ciasno jak to jest możliwe, a w ten sposób oddzielania czynnika wymieniającego ciepło przepływającego przez wirnik.

W tym celu, promieniowo na zewnętrznych końcach każdej z ruchomych płyt sektorowych 6, 8 jest umieszczone co najmniej jedno urządzenie, korzystnie dwa urządzenia 10, które tworzą regulowany układ podtrzymujący 11, służący do utrzymywania pewnego luzu pomiędzy końcami płyt sektorowych 6, 8 i górnym oraz dolnym pierścieniowym kołnierzem krawędziowym 12, przymocowanym do wirnika 2 na jego górnym i dolnym obwodzie. Każde urządzenie zawiera ponadto urządzenie pomiarowe 13, służące do sprawdzania luzu, które pokazano bardziej szczegółowo na fig. 2. Alternatywnie, płyty sektorowe 6, 8 mogą się obracać w znany sposób, a masa regeneracyjna może być stacjonarna.

Figura 2 przedstawia część obudowy 1 i górny kołnierz końcowy 12 wirnika 2 oraz górną ruchomą płytę sektorową 6. Jedno z urządzeń 10 jest zamocowane za pomocą śrub w otworze w płycie sektorowej 6. Urządzenie 10 zawiera zewnętrzną tuleję 15 z kołnierzem montażowym 16, który poprzez pośredni pierścień uszczelniający 17 jest przymocowany do płyty sektorowej 6 za pomocą śrub 18.

Na górnym końcu zewnętrznej tulei 15 znajduje się wieko 19, a wewnątrz zewnętrznej tulei 15 znajduje się wewnętrzna tuleja 20, której część górna posiada nieruchomo zamocowane wieko 21 Na dolnym końcu, zewnętrzna tuleja 15 posiada uszczelnienie 22, które w sposób szczelny styka się z częścią zewnętrzną wewnętrznej tulei 20. Wieko 21 posiada na górnym końcu wewnętrznej tulei 20 osiowy rowek zewnętrzny 23, a jego dolny koniec jest wyposażony w przyspawaną do niego dolną płytę 24. Na spodzie dolnej płyty 24 jest w sposób wymienny przymocowany, za pomocą zagłębionej śruby 26 wkręconej w płytę dolną 24, kołowy ślizgacz 25, wykonany z grafitu albo węgla.

Na górnym końcu zewnętrznej tulei 15 znajduje się promieniowy nagwintowany otwór 27, do którego jest wkręcana śruba 28, która posiada kołek 29 wchodzący do rowka 23, co zapobiega obrotowi wewnętrznej tulei 20 i ślizgacza 25 w zewnętrznej tulei 15, działającej jak gniazdo dla wewnętrznej tulei 20 i ślizgacza 25.

Równolegle do urządzenia 10 jest zamocowane urządzenie pomiarowe 13, znajdujące się blisko jego boku, wewnątrz elastycznego mieszka 30 rozciągającego się pomiędzy obudową 1 i płytą sektorową 6. Zawiera ono rurę 40, zamocowaną dolnym końcem w otworze 41 w płycie sektorowej 6, a górnym końcem w otworze 42 kołnierza 31 przymocowanego do zewnętrznej tulei 15. Wewnątrz rury 40 znajduje się pręt pomiarowy 43, którego górny koniec współdziała z elementem pomiarowym, nie pokazanym, w celu wskazywania aktualnego luzu pomiędzy spodem płyty sektorowej i górną powierzchnią kołnierza krawędziowego 12. Celem urządzenia pomiarowego 13 jest ciągłe nadzorowanie ścierania się ślizgacza 25 podczas ruchu kołnierza 12 względem ślizgacza 25.

W celu uzyskania regulacji luzu, tuleja wewnętrzna 20 razem ze ślizgaczem 25 są osiowo przemieszczane w zewnętrznej tulei 15, z kołkiem 29 w rowku 23 umożliwiającym ruch wewnętrznej tulei 20 i ślizgacza 25 bez obracania się.

Przemieszczenie może być uzyskane na wiele sposobów. Proste i skuteczne urządzenie przeznaczone do tego celu posiada otwór 50 w wieku 21, w którym jest obrotowo zaczopo4

180 711 wany pręt 51, a którego część o małym skoku gwintu przechodzi przez otwór o małym skoku gwintu 52 w wieku 19. Ślizgacz 25 będzie przemieszczany względem płyty sektorowej 6 poprzez przekręcanie pręta 51. Kiedy pożądane przemieszczenie zostanie osiągnięte, kątowe ustawienie pręta 51 może być zablokowane przez dwie nakrętki blokujące 53, które są dociśnięte wzajemnie do siebie i do wieka 19.

Ustawienie pręta 51 może być, alternatywnie, uzyskane za pomocą mechanizmu samoblokującego, który przemieszcza pręt z gładką powierzchnią, nieruchomo połączonego z wiekiem 21 oraz przechodzącego przez otwór w wieku 19.

Początkowo luz, wynoszący na przykład 4 mm, jest regulowany pomiędzy płytą sektorową 6 i kołnierzem krawędziowym 12 poprzez przekręcanie pręta 51 za pomocą klucza, nie pokazanego, przymocowanego do pręta, przy czym luz ten może być odczytany poprzez zagłębianie pręta pomiarowego 43 w kierunku kołnierza krawędziowego 12 i odczytywanie, na przykład, podziałki na górnym końcu pręta. Kiedy uzyskany zostaje właściwy luz, wewnętrzna tuleja 20 jest blokowana względem zewnętrznej tulei 15 poprzez dociśnięcie nakrętek blokujących 53. Pręt pomiarowy 43 jest tak ukształtowany, aby odskoczyć z powrotem do położenia początkowego, z dolną powierzchnią końcową leżącą na tej samej płaszczyźnie, co spód płyty sektorowej 6, gdzie zagłębianie pręta pomiarowego 43 skończy się.

Ślizgacz 25 jest wystawiony podczas pracy na ścieranie, a płyta sektorowa 6 powoli zagłębia się do odpowiedniego stopnia w kierunku kołnierza krawędziowego 12. Rzeczywisty luz jest sprawdzany po pewnym czasie pracy poprzez lekkie zagłębienie pręta 43 i odczytanie wielkości zagłębienia. W nowym wymienniku ciepła ścieranie jest gwałtowne i wewnętrzna tuleja 20 musi być odkręcana, a ślizgacz 25 wymieniany. Następnie wewnętrzna tuleja 20 jest znowu wkręcana na swoje miejsce i ustawiany jest właściwy luz. Po tym ścieranie będzie znacznie wolniejsze, co zależy od faktu, że na kołnierzu krawędziowym 12 jest osadzona warstwa węgla albo grafitu z pierwszego ślizgacza 25, co powoduje jego nasmarowanie.

Prawa połowa fig. 2 przedstawia urządzenie 10 wyposażone w świeży ślizgacz 25, a lewa połowa przedstawia zużyty ślizgacz 25. Poprzez zastosowanie odpowiedniej jakości węgla/grafitu, ślizgacz 25 może posiadać zasadniczo większą wysokość - zasadniczo aż do wieka 21 - jeśli układ prowadzący 23, 27-29 jest odpowiednio dostosowany.

180 711

180 711

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wymiennik ciepła regeneracyjny zawierający dwie części, z których jedna obraca się względem drugiej dookoła wspólnej osi centralnej oraz w którym jedna z części jest zasadniczo cylindryczna i zawiera masę regeneracyjną, a część druga zawiera przewody dla czynników z osiowo skierowanymi wlotami i wylotami dla czynnika oddalającego i pochłaniającego ciepło, przy czym wloty i wyloty są wzajemnie oddzielone przez płyty sektorowe służące do uszczelniania, znajdujące się blisko powierzchni końcowych części cylindrycznej, przy czym płyty są obrotowo połączone z osiowo nieruchomymi płytami centralnymi, przymocowanymi do wspomnianej części drugiej na końcach części cylindrycznej, zaś płyty sektorowe na ich końcach promieniowo zewnętrznych są wyposażone w urządzenia, z których każde zawiera co najmniej jeden układ podtrzymujący do ustawiania luzu pomiędzy końcami płyt i kołnierzem krawędziowym albo podobnym elementem na każdym końcu części cylindrycznej, przy czym zespół podtrzymujący jest zaczopowany w sposób umożliwiający przemieszczanie osiowe w gnieździe, na końcu odpowiedniej płyty sektorowej, prostopadłym do płyty sektorowej i regulowanym za pomocą mechanizmu śrubowego przymocowanego do końca płyty sektorowej, znamienny tym, ze układ podtrzymujący (11) składa się z wewnętrznej tulei (20), ślizgacza (25) i tulei zewnętrznej (15),< które są wyposażone w zespół prowadzący.
2. 2. Wymiennik ciepła według zastrz. 1, znamienny tym, że ślizgacz (25) jest nieobrotowo przymocowany do tulei wewnętrznej (20), ruchomo zaczopowanej w tulei zewnętrznej (15).
3. 3. Wymiennik ciepła według zastrz. 1, znamienny tym, że zespół prowadzący umieszczony pomiędzy, z jednej strony, zewnętrzną tuleją (15), a z drugiej strony, wewnętrzną tuleją (20) i/lub ślizgaczem (25), zawiera rowek (23), umieszczony w wewnętrznej tulei (20), w którym to rowku (23) znajduje się kołek (29), przymocowany do tulei zewnętrznej (15).