PL181223B1 - Element tapicerki samochodowej i sposób wytwarzania elementu tapicerki samochodowej - Google Patents

Abstract

1. Element tapicerki samochodowej z pokryciem przykrywajacym rdzen, wykonany z materialu sprezyste- go, zwlaszcza z tworzywa piankowego, przy czym po- krycie to jest przymocowane do rdzenia za pom oca ele- mentu laczacego, umieszczonego w rowku wewnatrz rdzenia i majacego postac podluznej szczeliny o ksztalto- wym przekroju, znamienny tym, ze rowek (4) we wne- trzu rdzenia ma w przekroju ksztalt klina wzglednie od- wróconej litery T, przy czym dno (6) rowka (4) jest roz- szerzone w stosunku do jego górnej czesci, przy czym do wewnetrznej powierzchni pokrycia tapicerskiego jest przymocowane obrzeze tasmy (7) podluznego ksztaltowe- go elementu laczacego (3), osadzonego w rowku (4), przy czym szerokosc szczeliny (5) tego rowka (4) jest mniejsza od szerokosci elementu laczacego (3). 6. Sposób wytwarzania elementu tapicerki samo- chodowej obejmujacy wykonanie rdzenia z rowkiem, a nastepnie elementu laczacego, wciskanego w ten rowek, znamienny tym, ze w rdzeniu (1) formuje sie w dowolny sposób ksztaltowy rowek (4) w postaci odwróconej litery T, po czym laczy sie za pomoca tasmy (7) element laczacy (3) z pokryciem tapicerskim i element ten,.... Fi g . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest element tapicerki samochodowej z pokryciem przykrywającym rdzeń, wykonany z materiału sprężystego, zwłaszcza z tworzywa piankowego, przy czym pokrycie to jest przymocowane do rdzenia za pomocą elementu łączącego, umieszczonego w rowku wewnątrz rdzenia i mającego postać podłużnej szczeliny o kształtowym przekroju.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób wytwarzania elementu tapicerki samochodowej.

Elementy tapicerki, zwłaszcza samochodowej, składają się zwykle z elastycznego rdzenia i pokrywającego częściowo lub całkowicie jego powierzchnię pokrycia z tkaniny, ze skóry lub z folii z tworzywa sztucznego. Rdzenie te są przeważnie wykonywane z tworzywa piankowego, zwłaszcza z poliuretanu, względnie z połączonych ze sobą włókien roślinnych lub zwierzęcych. Celem zapewnienia trwałego przymocowania pokrycia do rdzenia stosuje się umieszczane wewnątrz niego elementy kotwiące, umożliwiające równocześnie rozłożenie sił działających na pokrycie na większą powierzchnię rdzenia.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 29506306 znany jest element kotwiący, wykonany z poliuretanu i zaopatrzony wewnątrz w siatkę włóknistą, przy czym dzięki wyeliminowaniu elementów metalowych możliwa jest wtórna przeróbka materiału tapicerki. Do połączenia elementu kotwiącego z pokryciem służą wystające z zagłębień tworzywa piankowego, elementy mocujące, mające postać haczyków.

Zarówno wykonanie, jak i założenie takich elementów kotwiących oraz mocowanie do nich pokrycia podczas wykonywania tapicerki, zwłaszcza tapicerki samochodowej, jest bardzo pracochłonne, bowiem wymaga włożenia tych wszystkich części składowych do

181 223 spieniarki, powodując trwałe połączenie rdzenia tapicerki z pokryciem, a tym samym uniemożliwiając wymianę samego pokrycia po jego zużyciu.

Z opisu zgłoszeniowego PCT Stanów Zjednoczonych AP, opublikowanego za nr WO 90/15556, znany jest sposób mocowania pokrycia tapicerskiego części konstrukcyjnych mebli oraz elementy mocujące pokrycie do mebla. Sposób ten przewiduje wykonanie wzdłuż mebla rowków do mocowania tapicerki o przekroju w postaci grota strzały. Tkanina tapicerska zostaje przy tym przyszyta, względnie w inny sposób przymocowana do taśm mocujących, zaopatrzonych wzdłuż swej krawędzi w podłużne zaczepy o przekroju w postaci grota strzały, stanowiącego negatywowe odwzorowanie przekroju rowka. Zsunięcie taśmy do rowka zapewnia szybkie, zatrzaskowe zamocowanie tapicerki, co jest ważne również w przypadku renowacji mebli.

W praktyce okazało się jednak, że taśmy mocujące opisanego rodzaju, zaopatrzone przynajmniej w trzy ostre krawędzie, powodują łatwo przecięcie materiału tapicerskiego. Z tego powodu nie znalazły one zastosowania do tapicerki samochodowej, bowiem wstrząsy i drgania samochodu sprzyjają przecinaniu tapicerki przez ostre krawędzie taśmy. Ponadto w praktyce okazało się, że wykonanie zarówno taśm mocujących, jak i rowków o przekroju grota strzały wymaga skomplikowanego oprzyrządowania i jest bardzo kosztowne.

Badania, które doprowadziły do wynalazku miały na celu uproszczenie konstrukcji i procesu technologicznego przygotowania listew i kanałów łączących, a tym samym obniżenia kosztów ich wytwarzania.

Celem wynalazku jest opracowanie takiej konstrukcji elementów mocujących tapicerki samochodowej, opartych na zasadzie listew wsuwanych w odpowiedni kanał, wykonany w elemencie konstrukcyjnym wnętrza samochodu, która wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas tego rodzaju elementów, zwłaszcza zaś wyeliminuje przecieranie i przecinanie pokrycia tapicerskiego pod wpływem wstrząsów i drgań samochodu, a ponadto zmniejszy pracochłonność wykonania tych elementów oraz mocowania nimi pokrycia i umożliwi wymianę pokrycia bez konieczności rozłączania połączonych elementów tapicerki.

Cel ten zrealizowano w konstrukcji elementu tapicerki według wynalazku, który charakteryzuje się tym, że rowek we wnętrzu rdzenia ma w przekroju kształt klina względnie odwróconej litery T, przy czym dno rowka jest rozszerzone w stosunku do jego górnej części, przy czym do wewnętrznej powierzchni pokrycia tapicerskiego jest przymocowane obrzeże taśmy podłużnego kształtowego elementu łączącego, osadzonego w rowku, przy czym szerokość szczeliny tego rowka jest mniejsza od szerokości elementu łączącego.

Taśma jest wykonana korzystnie z włókniny, a jej obrzeże przeciwległe do obrzeża połączonego z pokryciem tapicerskim składa się z dwóch równoległych do siebie pasków, ukształtowanych w postaci korytkowego zakończenia elementu łączącego.

Element łączący jest wykonany korzystnie ze stabilnego kształtowo materiału włókninowego, zaś na powierzchni elementu łączącego znajdują się otwarte pory.

Celem wynalazku jest również opracowanie sposobu wytwarzania opisanego wyżej elementu tapicerki samochodowej.

Cel ten zrealizowano w sposobie wytwarzania elementu tapicerskiego, obejmującego wykonanie rdzenia z rowkiem, a następnie elementu łączącego, wciskanego w ten rowek, który charakteryzuje się tym, że w rdzeniu formuje się w dowolny sposób kształtowy rowek w postaci odwróconej litery T, po czym łączy się za pomocą taśmy element łączący z pokryciem tapicerskim i element ten, połączony z pokryciem, wciska się do wnętrza rowka rdzenia.

Element tapicerki według opisanej wyżej konstrukcji jest znacznie łatwiejszy i tańszy w wykonaniu w porównaniu do dotychczasowych elementów, zaopatrzonych w wykonane oddzielnie elementy kotwiące, które wkładane są do spieniarki w celu połączenia ich z rdzeniem elementu. Dzięki możliwości wykonania rowków osadczych zygzakowatych lub krzyżujących się, możliwe jest uzyskanie dowolnych wzorów szwów na powierzchni pokrycia tapicerskiego. Ponadto w trakcie montażu pokrycia tapicerskiego nie istnieje potrzeba wykonywania kosztownego i pracochłonnego klamrowania pokrycia z elementem kotwiącym. W celu wymiany pokrycia tapicerskiego może być ono łatwo oderwane od rdzenia elementu tapicerskiego, bez użycia jakichkolwiek narzędzi. Dzięki temu możliwa jest wymiana pokrycia, na przykład w celu dostosowania go do pory roku.

181 223

Ponadto dzięki wyeliminowaniu metalowych elementów kotwiących uzyskuje się znaczne zmniejszenie ciężaru pokrycia tapicerskiego oraz możliwość wtórnej przeróbki wszystkich materiałów stosowanych w tym elemencie.

Element tapicerki samochodowej według wynalazku może znaleźć zastosowanie dla rdzeni wykonanych z różnych materiałów, na przykład dla osprężynowanej od dołu warstwy spienionego tworzywa sztucznego, bowiem może on stanowić warstwę zewnętrzną tego rdzenia o wysokości wystarczającej, by wykonać w niej rowek.

Sposób wytwarzania elementu tapicerki samochodowej według wynalazku umożliwia najprostsze, w porównaniu do znanych sposobów, połączenie pokrycia tapicerskiego z rdzeniem elementu za pomocą elementu łączącego, wykonanego z odpowiednio ukształtowanej taśmy z włókniny.

Element tapicerki samochodowej według wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym rozwiązaniu konstrukcyjnym na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia rdzeń elementu w widoku perspektywicznym, z częściowym przekrojem poprzecznym płaszczyzna prostopadła do rowka; fig. 2 - element łączący w widoku perspektywicznym, a fig. 3 - odmianę elementu łączącego w widoku perspektywicznym, z częściowym przekrojem poprzecznym.

Rdzeń 1 elementu tapicerki według wynalazku (fig. 1) jest wykonany korzystnie z piankowego tworzywa sztucznego, na przykład z poliuretanu, przy czym jego zewnętrzna powierzchnia, nadająca odpowiedni kształt elementowi tapicerki, jest przykryta pokryciem tapicerskim. Połączenie rdzenia 1 z pokryciem 2 uzyskuje się przez wciśnięcie w rowek 4, na górnej powierzchni rdzenia 1, podłużnego elementu łączącego 3. Przekrój rowka 4 rozszerza się od jego szczeliny wejściowej 5 w kierunku dna 6. Doświadczenie wykazało, że najkorzystniejszy jest kształt przekroju rowka 4, mający postać odwróconej litery T, przy czym jego rozszerzone dno 6 jest połączone obustronnymi łukami 12 z powierzchnią prostopadłego do osi dna rowka 4.

Podłużny element łączący 3 ma przekrój również korzystnie w postaci odwróconej litery T, przy czym jego największa szerokość jest równa szerokości dna 6 rowka 4. Element łączący jest korzystnie wykonany z pianki lub usztywnionego kształtowo materiału włókninowego, przy czym na powierzchni zewnętrznej pianki znajdują się otwarte pory. Do połączenia pokrycia 2 z podłużnym elementem łączącym 3 służy taśma 7, wykonana korzystnie z włóknistego polipropylenu (fig. 3) i przyszyta lub przyczepiona do szwu pokrycia tapicerskiego.

Figura 3 przedstawia odmianę konstrukcyjną elementu łączącego 3, złożonego z dwóch korytkowych pasków 8, przymocowanych do obrzeża taśmy 7, przeciwległego względem obrzeża połączonego z pokryciem tapicerskim. Doświadczenie wykazało, że taka prosta konstrukcja elementu łączącego zapewnia dostatecznie wytrzymałe połączenie pokrycia tapicerskiego z rdzeniem 1 elementu tapicerskiego.

Sposób wytwarzania elementu tapicerki samochodowej według wynalazku polega na tym, że w rdzeniu 1 formuje się w dowolny sposób kształtowy rowek 4 w postaci odwróconej litery T, którego dno jest połączone obustronnymi łukami z górną powierzchnią rowka, po czym łączy się za pomocą taśmy 7 element łączący 3, wykonany korzystnie z włókniny, z pokryciem tapicerskim 2 i element ten, połączony z pokryciem, wciska się do wnętrza rowka 4 rdzenia 1.

W celu łatwiejszego połączenia pokrycia tapicerskiego z rdzeniem 1 korzystne jest, w czasie wciskania elementu łączącego 3 do rowka 4, rozgięcie górnej szczeliny 5 tego rowka 4.

¹⁸¹223

WMIU

D, ¹⁸¹223

^epanaoi, ^entW

W 60 ^egz.

Claims (6)

Zastrzeżenia patentowe

1. Element tapicerki samochodowej z pokryciem przykrywającym rdzeń, wykonany z materiału sprężystego, zwłaszcza z tworzywa piankowego, przy czym pokrycie to jest przymocowane do rdzenia za pomocą elementu łączącego, umieszczonego w rowku wewnątrz rdzenia i mającego postać podłużnej szczeliny o kształtowym przekroju, znamienny tym, że rowek (4) we wnętrzu rdzenia ma w przekroju kształt klina względnie odwróconej litery T, przy czym dno (6) rowka (4) jest rozszerzone w stosunku do jego górnej części, przy czym do wewnętrznej powierzchni pokrycia tapicerskiego jest przymocowane obrzeże taśmy (7) podłużnego kształtowego elementu łączącego (3), osadzonego w rowku (4), przy czym szerokość szczeliny (5) tego rowka (4) jest mniejsza od szerokości elementu łączącego (3).

2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że taśma (7) jest wykonana z włókniny.

3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że obrzeże taśmy (7), przeciwległe do obrzeża połączonego z pokryciem tapicerskim, składa się z dwóch równoległych do siebie pasków (8), ukształtowanych w postaci korytkowego zakończenia elementu łączącego (3).

4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że element łączący (3) jest wykonany ze stabilnego kształtowo materiału włókninowego.

5. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że na powierzchni elementu łączącego (3) znajdują się otwarte pory.

6. Sposób wytwarzania elementu tapicerki samochodowej obejmujący wykonanie rdzenia z rowkiem, a następnie elementu łączącego, wciskanego w ten rowek, znamienny tym, że w rdzeniu (1) formuje się w dowolny sposób kształtowy rowek (4) w postaci odwróconej litery T, po czym łączy się za pomocą taśmy (7) element łączący (3) z pokryciem tapicerskim i element ten, połączony z pokryciem, wciska się do wnętrza rowka (4) rdzenia (1).