PL182022B1

PL182022B1 - β-aminoestry anilidów kwasu salicylowego

Info

Publication number: PL182022B1
Application number: PL31384996A
Authority: PL
Inventors: Edmund Bakuniak; Andrzej Kus; Jan Wasiak; Janina Ptaszkowska; Zofia Ziminska
Original assignee: Inst Przemyslu Organiczego
Priority date: 1996-04-18
Filing date: 1996-04-18
Publication date: 2001-10-31
Also published as: PL313849A1

Abstract

β-aminoestiy anilidów kwasu salicylo wego o wzorze ogólnym przed-anwiooym on ry-uoku, w którym R1 ozonczn: grupę fenylową, grupę metylową, grupę feoylową pod- -tnwśooą w pozycji pnrn lub metn lub orto przez ntom chlorowcn, grupę nitrowa, R2 oz- ndczn.· grupę nlkilową o łnńcuchu prostym lub rozgnłęziooym o CrCi2, grupę nlkilową pod-tnwiooą przez feoyl, grupę hydroksylową lub grupę knrbometon-ylową, R3 ozon- czn: ntom wodoru, grupę nlkilową ideotyczoą lub różoą w odoie-ieoiu do grupy nlkilowej R2, R4 ozonczn u-ytuownoy w pozycji pnrn lub metn lub orto ntom chlorowcn.

Description

Przedmiotem wynalazku są nowe związki z grupy β-aminoestrów anilidów kwasu salicylowego o wzorze ogólnym przedstawionym na rysunku, β-aminoestry anilidów kwasu salicylowego nie są znane.

Z opisu patentowego Japonii nr 5318732, niemieckiego nr 1126374, Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej nr 3079297 znane są estry anilidów kwasu salicylowego, w którym w cząsteczce anilidu kwasu salicylowego atom wodoru w grupie hydroksylowej został zastąpiony grupą acylową, pochodzącą od alifatycznych kwasów karboksylowych lub z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej nr 2802029 od aromatycznych kwasów karboksylowych. Związki te były otrzymane w reakcji kondensacji pochodnych O-acylowanego kwasu salicylowego z aniliną lub pochodnymi aniliny i wykazują aktywność fungicydową podobną do aktywności biologicznej anilidów kwasu salicylowego.

Przedmiotem wynalazku są nowe związki z grupy β-aminoestrów anilidów kwasu salicylowego o wzorze ogólnym przedstawionym na rysunku, w którym Ri oznacza: grupę fenylową, grupę metylową, grupę fenylową podstawioną w pozycji para lub meta lub orto przez atom chlorowca, grupę nitrową, R2 oznacza: grupę alkilową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o C1-C12, grupę alkilową podstawioną przez fenyl, grupę hdyroksylową lub grupę karbometoksylową, R3 oznacza: atom wodoru, grupę alkilową identyczną lub różnąw odniesieniu do grupy alkilowej R2, R4 oznacza usytuowany w pozycji para lub meta lub orto atom chlorowca.

Związki według wynalazku objęte wzorem ogólnym przedstawionym na rysunku, wykazują działanie fungicydowe. Wyniki badań biologicznych ilustruje tabela 1. Zostały one otrzymane w reakcji addycji amin do α,β-nienasyconych estrów anilidów kwasu salicylowego. Szczegółowe sposoby otrzymywania pochodnych według wynalazku przedstawiono na przykładach.

Przykład I. Syntezę prowadzi się w trzech etapach. W pierwszym etapie otrzymuje się chlorek cynamoilu. Do 29,6 g (0,2 mola) kwasu cynamonowego w 150 ml bezwodnego benzenu dodaje się 17 ml (0,25 mola) świeżo oddestylowanego chlorku tionylu i ogrzewa do wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 4 godziny. Następnie oddestylowuje się na wyparce próżniowej benzen i nadmiar chlorku tionylu, a pozostałość destyluje się pod zmniejszonym ciśnieniem, uzyskując 27 g chlorku cynamoilu o temperaturze wrzenia 152-3°/31,99 · 102 Pa (po zakrzepnięciu t.t. 35-6°), który wykorzystuje się w drugim etapie do syntezy cynamonianu N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego.

Do roztworu 24,8 g (0,1 mola) N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego i 14 ml (0,1 mola) trietyloaminy w 250 ml bezwodnego chloroformu wkrapla się 16,7 g 90,1 mola) chlorku cynamoilu w 60 ml bezwodnego chloroformu, utrzymując temperaturę mieszaniny w granicach 30-35°. Po zakończeniu wkraplania roztwór ogrzewa się przez 1 godzinę w temperaturze 50°, a następnie odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem chloroform. Do pozostałości dodaje się 300 ml wody, odsącza się wydzielony osad, który przemywa się 3% roztworem kwasu solnego,

182 022 kilkakrotnie wodą, a następnie suszy się i krystalizuje z acetonu. Otrzymuje się 29,5 g (78% wydajności) produktu o t.t. 169-170°, który używa się w trzecim etapie syntezy.

Do roztworu n-propyloaminy (1 ml) w 60 ml etanolu dodaje się w kilku porcjach roztwór 3,775 g (0,01 mola) cynamonianu N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego w 60 ml dioksanu. Mieszaninę ogrzewa się 2 godziny w temp. 50°, a następnie odparowuje na wyparce próżniowej rozpuszczalniki i nadmiar propyloaminy. Pozostałość krystalizuje się z heksanu i acetonu uzyskując 3,32 g(76% wydajności) P-fenylo-p-^-propylojaminopropionianuN-H-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego o t.t. 99-100°.

Analiza elementarna dla wzoru C2₅H2₅CIN2O3 (436,92)

Wartości obliczone (%): C=68,7 H=5,8 N=6,4

Wartości oznaczone (%): C=68,6 H=5,8 N=6,4

Przykład II. Syntezę prowadzi się w czterech etapach. W pierwszym etapie otrzymuje się kwas p-chlorocynamonowy. 70 g (0,5 mola) aldehydu p-chlorobenzoesowego, 104 g (1 mol) kwasu malonowego, 200 ml pirydyny i 5 ml piperydyny ogrzewa się na łaźni wodnej przez 1 ’/₂godziny (do momentu zakończenia wydzielania się dwutlenku węgla). Po oziębieniu mieszaninę reakcyjną wylewa się do lodu i 200 ml kwasu solnego. Wydzielony osad odsącza się, przemywa zimną wodą i suszy. Po krystalizacji z etanolu otrzymuje się 82 g kwasu p-chlorocynamonowego o t.t. 248-9°, który wykorzystuje się w drugim etapie do syntezy chlorku p-chlorocynamoilu.

36,5 g (0,2 mola) kwasu p-chlorocynamonowego i 40 ml świeżo destylowanego chlorku tionylu ogrzewa się do wrzenia 1V₂ godziny. Następnie odparowuje się pod zmniejszonym ciśnieniem nadmiar chlorku tionylu, a pozostałość krystalizuje się z chloroformu i heksanu. Otrzymuje się 35 g chlorku p-chlorocynamoilu o t.t. 77-8°, który wykorzystuje się do syntezy p-chlorocynamonianuN-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego w trzecim etapie procesu.

Do roztworu 24,8 g (0,1 mola) N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego i 14 ml (0,1 mola) trietyloaminy w 300 ml bezwodnego tetrahydrofuranu wkrapla się roztwór 20,2 g (0,1 mola) chlorku p-chlorocynamoilu w 100 ml tetrahydrofuranu z taką szybkością, aby temperatura mieszaniny nie przekroczyła 30°. Po zakończeniu wkraplania mieszaninę ogrzewa się przez 1 godzinę w temperaturze 50°, a następnie odparowuje się tetrahydrofuran na wyparce próżniowej. Do pozostałości dodaje się 250 ml wody i odsącza wydzielony osad; osad przemywa się 3% kwasem solnym, kilkakrotnie wodą, a następnie suszy i krystalizuje z etanolu. Otrzymuje się 32,5 g (79% wydajności) p-chlorocynamonianu N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego o t.t. 213-4°, który używa się w czwartym etapie syntezy.

a) Do roztworu 0,73 g (0,01 mola) n-butyloaminy w 100 ml etanolu dodaje się w kilku porcjach roztwór 3,09 g (0,0075 mola) p-chlorocynamonianu N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego w 100 ml dioksanu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewa się do wrzenia przez okres 1 godziny, a następnie odparowuje na wyparce próżniowej rozpuszczalniki. Pozostałość krystalizuje się z acetonu i heksanu uzyskując 2,4 g (66% wydajności) p-p-chlorofenylo)-P-N-butylo)aminopropionian N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego o t.t. 100-1°.

Analiza elementarna dla wzoru C2₆H2₆CI₂O₃N2 (485,39)

Wartości obliczone (%): 064,3 H=5,4 N=5,8

Wartości oznaczone (%): 066,0 H=5,3 05,8

b) 3,09 g (0,0075 mola) p-chlorocynamonianu N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego rozpuszcza się w 100 ml dioksanu i dodaje do roztworu 2 ml 40% wodnego roztworu dimetyloaminy w 100 ml etanolu. Mieszaninę reagentów pozostawia się na 48 godzin w temp. pokojowej, a następnie odparowuje na wyparce próżniowej rozpuszczalniki. Pozostałość, po wysuszeniu w eksykatorze próżniowym nad P2O₅, krystalizuje się z acetonu i heksanu. Uzyskuje się 2,23 g (68% wydajności) p-(p-chlorofeny lo)-(3-(N,N-d imety lo)aminoprop’onian N-(4-chlorofenylo)amidu kwasu salicylowego o t.t. 116-7°.

Analiza elementarna dla wzoru C24H22CI2O3N2 (457,34)

Wartości obliczone %): 066,0 H=4,8 N=6,l

Wartości oznaczone %): 066,2 H=4,8 N=6^^

Przykłady otrzymanych związków zestawiono w tabeli 2.

182 022

Tabela 1

Działanie fungicydowe związków według wynalazku wyrażone cyframi 6, 3, 1 odpowiadającym zahamowaniu wzrostu kolonii grzybów testowych od 75% - 100% w zależności od stężenia sbc w podłożu: 1 - w stężeniu 20 ppm, 3 - w stężeniu 10 ppm, 6 - w stężeniu 5 ppm. Warunki in vitro.

Nr związku wg tabeli 2	Grzyby testowe
Botrytis fabae	Phytopthora cactorum	Fusarium nivale	Rhizoctonia solani	Sclerotinia sclerotiorum
1	6	6	6	6	6
2	6	3	3	3	3
3	1	3	1	3	1
4	nie badano
5	nie badano
6	1	1	3	1	1
7	6	6	6	3	6
8	3	3	3	3	3
9	3	3	3	3	6
10	3	3	3	3	1
11	3	1	6	3	3
12	1	1	6	6	1
13	3	3	6	3	1
14	3	3	3	3	3
15	nie badano
16	3	1	6	1	1
17	3	6	6	6	6
18	nie badano
19	3	3	6	3	1
20	6	3	6	6	3
Karbendazym, znany	6	nb	6	6	6
Amid kwasu salicylowego, znany	6	6	6	6	1

Tabela 2

Własności związków objętych wzorem ogólnym przedstawionym na rysunku

Nr związku	Podstawniki	t.t. (°C)
R¹	R²	R³	R4
1	2	3	4	5	6
1	C₆H 5	ch₃	H	4'-Cl	136-139
2	C₆H 5	C3H7	H	4'-Cl	99-100
3	c₆h₅	C4H9	H	4'-Cl	91-92
4	C_ĆH 5	CH(CH ₃)C6H₅	H	4'-Cl	140-144

182 022 cd. tabeli 2

1	2	3	4	5	6
5	C₆H5	CH2COOCH 3	H	4'-Cl	119-120
6	C_ćH 5	CH3	CH3	4'-Cl	72-73
7	C6H5	C12H25	H	4'-Cl	91
8	C_ĆH 5	C3H 7	CO-CH3	4'-Cl	-
9	4-ClC₆H,,	CH3	H	4'-Cl	141-142
10	4ClC(6l.!	C3H 7	H	4'-Cl	106-108
11	4-ClC₆H4	C4H9	H	4'-Cl	100-101
12	4-ααιι.,	C12H25	H	4'-Cl	100-103
13	4ClC₆li4	CH3	CH3	4'-Cl	116-117
14	4-C'.lCf_;H.·.	C₃H7	CO-CH3	4'-Cl	88-90
15	4-ClC₆H4	CH3	CO-C₆H 5	4'-Cl	172-173
16	4'-O2NC 6H4	C₃H7	H	4'-Cl	135,5-137
17	4-ClC_;,H4	CH₂-(CH ₂)₃-CH 2		4'-Cl	156-158
18	C6H5	CH₂-(CH 2)3-CH2		4'-Cl	90-92
19	CH3	C3H7	H	4'-Cl	44-45
20	CeH 5	CH₂CH₂CH₂OH	H	4'-Cl	163-165

182 022

0\_C©^cH

II o

C - -NH II o

R

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenie patentowe β-aminoestry anilidów kwasu salicylowego o wzorze ogólnym przedstawionym na rysunku, w którym R¹ oznacza: grupę fenylową, grupę metylową, grupę fenylową podstawioną w pozycji para lub meta lub orto przez atom chlorowca, grupę nitrową, R² oznacza: grupę alkilową o łańcuchu prostym lub rozgałęzionym o Cj-CJ, grupę alkilową podstawioną przez fenyl, grupę hydroksylową lub grupę karbometoksylową, R³ oznacza: atom wodoru, grupę alkilową identyczną lub różnąw odniesieniu do grupy alkilowej R2, R⁴ oznacza usytuowany w pozycji para lub meta lub orto atom chlorowca.