PL182461B1

PL182461B1 - Urządzenie kanalizacyjne syfonowe z uszczelnieniem olejowym

Info

Publication number: PL182461B1
Application number: PL96326383A
Authority: PL
Inventors: Ditmar L. Gorges
Original assignee: Gorges Ditmar L
Priority date: 1995-10-25
Filing date: 1996-10-25
Publication date: 2002-01-31
Also published as: PT857242E; NO981697D0; ES2170281T3; CN1141468C; AU699494B2; DE29624315U1; MY118779A; CN1200160A; AU7477296A; NO981697L; PL326383A1; WO1997015735A1; MX9803276A; BR9610879A; CA2236005A1; EP0857242A1; DE29624209U1; DK199900216U3; ATE211207T1; EP1176261A1

Abstract

1 . Urzadzenie kanalizacyjne syfonowe, z uszczelnie niem olejowym, zawierajace glówny zbiornik cieczy z po- krywa górna zaopatrzona w co najmniej jeden otwór od- prowadzajacy scieki do tego zbiornika, przegrode w wym ie-- nionym zbiorniku, dzielaca zbiornik na dwa przedzialy, przedzial w lotow y przyjmujacy scieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie górnej, oraz przedzial spustowy przyjmujacy scieki z przedzialu wlotow ego wzdluz drogi przeplywu cieczy ponizej przegrody, ponadto urzadzenie zawiera pionowy sciek usytuowany w przedziale spusto- wym, wyposazony w górna krawedz wyznaczajaca poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot laczacy sie z kanali- zacja zewnetrzna przy czym w zbiorniku zawarta jest pew- na ilosc cieczy uszczelniajacej tworzacej warstwe srodka uszczelniajacego, przy czym w arstw a srodka uszczel niajacego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie scieków, znam ienne tym , ze poziom a odleglosc X zm ie- rzona od kazdego co najmniej jednego otworu (1 16D, 153) w pokrywie górnej (116C ) zbiornika (114) do konca prze- grody (116A, 116B, 165, 166), wokól której przeplywaja scieki, jest wieksza niz odleglosc pionowa Y zmierzona od poziomu przelewowego do spodu przegrody, przy czym droga (122, 122A, 122B) przeplywu cieczy ponizej prze- grody jest, korzystnie, pozioma FIG. 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie kanalizacyjne syfonowe z uszczelnieniem olejowym, w szczególności przeznaczone do pisuarów bezwodnych, syfonów podłogowych zabezpieczonych przed parowaniem i tym podobnych.

Znane są konstrukcje toalet i pisuarów zaprojektowane pod kątem zminimalizowania ilości wody zużywanej przy spłukiwaniu celem złagodzenia nadmiernego zapotrzebowania wody. Znane są także systemy gospodarki ściekami, z których każdy ma skłonność do przeciążenia na skutek wzrostu populacji ludności.

Przepisy sanitarne wymagająstosowania pisuarów zapewniających szczelność pod względem zapachowym, w których zamknięte są gazy i zapachy wytwarzające się w systemie kanalizacyjnym, przy czym funkcję tę pełni zwykle dobrze znany syfon P-kształtny lub S-kształtny, w którym uszczelnienie jest utworzone przez pozostałą część wody spłukującej. Takie uszczelnienie zamyka skutecznie przykre zapachy wydzielające się z rury ściekowej za syfonem, przy czym jednoczę skierowana do góry powierzchnia cieczy łączy się swobodnie z otoczeniem użytkownika, tak że syfon musi być utrzymywany w stanie wolnym od resztek moczu przez obfite spłukiwanie zapobiegające przekroczeniu poziomu zapachów nie do przyjęcia pochodzących z cieczy w syfonie. Stąd przy spłukiwaniu takich znanych, konwencjonalnych pisuarów zużywa się duże ilości wody, zwłaszcza w USA, gdzie przez wiele lat woda była tania, a pisuary z obfitym, konwencjonalnym spłukiwaniem oraz toalety z dużąilościąwody odpadowej zachowywały nienaruszony monopol. Jednakże ostatnio, potencjonalne i rzeczywiste niedobory wody wzbudziły na nowo zainteresowanie związane z zachowaniem zasobów środowiska oraz zwiększoną świadomość konieczności ochrony wody, o czym świadczy wprowadzenie toalet o nieznacznym spłukiwaniu.

W miarę jak rosną koszty wody i zmniejszają się budżety, rośnie zainteresowanie bezwodnym systemem pisuarowym ze strony szerokiego kręgu agencji publicznych, miejskich i stanowych, zakładów karnych, instytucji obronnych, wydziałów do spraw rekreacji i parków oraz tym podobnych. Zaprojektowanie bezwodnych pisuarów z uszczelnionym olejem, kanalizacyjnymi syfonami przeciwzapachowymi staje się sprawą żywotną. Stwierdzono, ze kluczowym czynnikiem decydującym o potencjalnej atrakcyjności nowych rozwiązań w tej dziedzinie jest osiągnięcie niskiego poziomu kosztów konserwacji oraz długotrwałość zastosowanego ciekłego środka uszczelniającego, co z kolei związane jest z konstrukcją wewnętrzną kanalizacyjnego syfonu przeciwzapachowego. Uznano, że ulepszenia są pożądane zarówno w zakresie zuzycia w normalnych warunkach eksploatacji, jak i zabezpieczenia przed katastrofalną utratą środka

182 461 uszczelniającego na skutek spłukiwania wodą pod wysokim ciśnieniem, co chociaż nie musi nastąpić, to może jednak zdarzyć się przypadkowo.

Głównym celem niniejszego wynalazku jest opracowanie ulepszonego, uszczelnionego olejem, kanalizacyjnego syfonu przeciwzapachowego przeznaczonego do pisuaru bez spłukiwania lub podłogowego ścieku zabezpieczonego przed parowaniem, który nie tylko spełnia zwykłe cele eliminowania potrzeby P-kształtnego syfonu w systemie kanalizacyjnym, lecz jednocześnie odpowiada standardom sanitarnym.

Znany jest z amerykańskiego opisu patentowego nr 303822 rurowy, S-ksztahny syfon kanalizacyjny, do którego wprowadza się środek odkażający lub środek odwadniający.

Zastosowanie oleju jako recyrkulowanego medium spłukującego w systemie toaletowym znane jest z amerykańskiego opisu patentowego nr US 3,829,909.

Zastosowanie oleju w toaletach z utworzeniem syfonu przeciwzapachowego znane jest z niemieckiego opisu patentowego nr 121356 oraz amerykańskich opisów patentowych nrUS 1050290 i nr 4028747.

Syfony dzwonowe, tj. w zasadzie współosiowa postać syfonu S-kształtnego, znane są od stulecia. Popularny przykład znany jest na przykład z niemieckiego opisu patentowego nr 318264, natomiast konstrukcja z wieloma przegrodami znana jest z amerykańskiego opisu patentowego nr 4,026,317. Konfiguracje współosiowych syfonów z wlotem centralnym znane są z amerykańskich opisów patentowych nr 4,045,346 i nr 5,203,369.

Znane jest także wprowadzenie oleistej ciekłej warstwy unoszącej się w syfonie jako bariera zapachowa, przez którą mocz i woda mogą przenikać w kierunku do dołu. Ujawniono sposób sporządzania mieszaniny olejowej o różnych właściwościach odkażających i mających „wrodzonąsiłę adhezyjnądo przyczepiania się do części zamykających zapachy, tak że te ostatnie nie mogą być atakowane przez mocz”. Podano także zasady codziennej konserwacji, włącznie z czyszczeniem i powlekaniem części żeliwnych pisuaru i korpusem syfonu przeciwzapachowego, za pomocą mieszaniny olejowej, stwierdzając, że „olej ma taką właściwość, że wymienione części pochłaniają go tak wiele, że cienka warstewka odpycha w jakiś sposób mocz”. Wymaganie codziennego czyszczenia i konserwacji podyktowały dającą się łatwo demontować, trój częściową konstrukcję z uszczelką pomiędzy powierzchniami przylegania w dnie mającym tendencję do przeciekania i obecnie sądzi się, że jego wymagania odnośnie środka uszczelniającego pełniącego równocześnie rolę środka odkażającego przyczyniają się do nadmiernego zużywania się środka uszczelniającego.

Inne przykłady syfonów uszczelnianych olejem znane są z niemieckiego opisu patentowego nr 2816597.1 i szwajcarskiego opisu patentowego nr 606,646.

Powyższe przykłady syfonów znalazły ograniczone zastosowanie w Europie. Typowo stosowane są one raczej jako syfony z nieznacznym spłukiwaniem, niż syfony bezwodne, patent Beetza został zaklasyfikowany do linii wodociągowych, a jego opis dotyczy „wody i moczu”. Syfon przeciwzapachowy montowano poniżej poziomu podłogi i osadzano w betonowym zagłębieniu działającym jako okazyjnie spłukiwany pisuar typu korytowego lub pisuar typu stajniowego, jednakże nie spełnia on współczesnych norm w budownictwie i w przepisach sanitarnych.

W pisuarze bez spłukiwania, znanym z amerykańskiego opisu patentowego nr 4,244,061 nie stosuje się oleju, lecz zamiast niego wykorzystuje się mały otwór wlotowy z przepływem plastycznym ze sztywnym rdzeniem, związany z syfonem P-kształtnym, opierając się na przesłance, że „mocz w syfonie w czasie normalnego stosowania jest świeży, a zatem pozbawiony nieprzyjemnego zapachu”.

Ujednolicone uszczelnienie od zapachu z wkładem cylindrycznym do pisuaru bezwodnego ujawnione zostało również w amerykańskim zgłoszeniu patentowym nr 08/052,668 oraz w opisie patentowym US nr 08/512,453, w kategorii uszczelnionego olejem, współosiowego syfonu z wlotem krawędziowym, wyposażonego w część kołpakową z przyłączonym, rozciągającym się do dołu, pionowym przedziałem rurowym.

182 461

Kluczowym parametrem uszczelnionych olejem syfonów przeciwzapachowych pisuarów bezwodnych jest wielkość zużycia środka uszczelniającego, jakie ma miejsce w normalnych warunkach pracy, okresu i częstotliwości jego używania. W związku z tym możliwa jest częściowa lub całkowita utrata środka uszczelniającego na skutek nienormalnych warunków niepotrzebnego, lecz nie do uniknięcia spłukiwania wodąpod wysokim ciśnieniem. O ile niektóre nowoczesne, uszczelnione olejem syfony przeciwzapachowe są znacznie ulepszone w porównaniu z wcześniejszymi konstrukcjami, to wciąż istnieje zapotrzebowanie na dalsze ulepszenia w opisanych wyżej aspektach zabezpieczenia środka uszczelniającego i takie ulepszenia są przedmiotem niniejszego wynalazku.

Urządzenie kanalizacyjne syfonowe, z uszczelnieniem olejowym, zawierające główny zbiornik cieczy z pokrywągómą, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie górnej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego wzdłuż drogi przepływu cieczy poniżej przegrody, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającą poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot łączący się z kanalizacją zewnętrzną, przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego, przy czym warstwa środka uszczelniającego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie górnej zbiornika do końca przegrody, wokół której przepływają ścieki, jest większa niż odległość pionowa Y zmierzona od poziomu przelewowego do spodu przegrody, przy czym droga przepływu cieczy poniżej przegrody jest, korzystnie, pozioma.

Korzystnie, przegroda ma część pionową w górnym obszarze zbiornika i część nachyloną odchyloną od pionu rozciągającą się od dolnego końca pionowej części przegrody do przedziału wlotowego.

Korzystnie, część nachylona przegrody odchylona od pionu jest nachylona do góry od dolnego końca przegrody.

Korzystnie, znaczna część drogi przepływu znajduje się bezpośrednio poniżej poziomu cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego.

Korzystnie, przegroda zawiera część nachyloną usytuowaną bezpośrednio nad znaczną częścią drogi przepływu.

Korzystnie, zbiornik ma kształt cylindryczny, przy czym pozioma odległość X jest równa co najmniej 30% promienia cylindra tego zbiornika.

Korzystnie, promień cylindra zbiornika wynosi od około 5 cm do około 6,4 cm.

Korzystnie, wzdłuż całej wysokości i na spodzie przegrody odległość od środka zbiornika do jego boku ma wymiar R, zaś pozioma odległość X, zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie górnej do końca przegrody, wynosi co najmniej 30% długości wymiaru R.

Korzystnie, zbiornik ma stały promień na całej wysokości pionowej części przegrody rozciągającej się do dołu zbiornika.

Korzystnie, zbiornik zawiera w swojej górnej części obszar ochronny T, przylegający do co najmniej jednego otworu wlotowego.

Korzystnie, urządzenie wyposażone jest ponadto w usytuowany w górnym końcu zbiornika otwór odpowietrzający połączony z obszarem ochronnym T.

Korzystnie, pokrywa górna jest nachylona ku dołowi, przy czym co najmniej jeden otwór jest usytuowany na dolnej stronie pochylenia, zaś obszar ochronny T jest usytuowany pod górną stroną pochylenia.

Korzystnie, urządzenie zawiera ponadto człon narzędziowy w postaci korka, korzystnie mocowany wewnątrz pionowego ścieku, wyposażony w występy łączące się z co najmniej jednym otworem, utrzymujący zbiornik.

Korzystnie, urządzenie zawiera warstwę środka uszczelniającego w postaci cieczy uszczelniającej umieszczonej w zbiorniku, korek pasujący szczelnie do pionowego ścieku oraz przy

182 461 lepna nalepkę umieszczoną na co najmniej jednym otworze zamykającą tę ciecz uszczelniającą wewnątrz zbiornika.

Korzystnie, zbiornik jest z tworzywa sztucznego.

Korzystnie, zbiomikjest z tworzywa sztucznego należącego do grupy tworzyw sztucznych obejmującej polietylen, polipropylen i poliester wzmocniony włóknem szklanym.

Korzystnie, zbiornik zawiera warstwę środka uszczelniającego w postaci cieczy oleistej.

Korzystnie, zbiornik zawiera warstwę środka uszczelniającego w postaci cieczy zawierającej alkohol alifatyczny.

Korzystnie, warstwa środka uszczelniającego zawiera alkohol alifatyczny, którego łańcuch chemiczny zawiera od dziewięciu do jedenastu atomów węgla.

Korzystnie, zbiornik zawiera warstwę środka uszczelniającego zawierającą ciecz o ciężarze właściwym nie przekraczającym 0,9.

Korzystnie, odległość pozioma X jest większa niż 50% wymiaru R.

Urządzenie kanalizacyjne syfonowe z uszczelnieniem olejowym, zawierające główny zbiornik cieczy z pokrywą górną, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie górnej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającą poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot łączący się z kanalizacjązewnętrzną, przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy o niskiej gęstości tworzącej warstwę środka uszczelniającego, gdy zbiornik jest wypełniony ściekami do poziomu przelewowego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie górnej zbiornika do końca przegrody, wokół której przepływają ścieki, jest większa niz 30% wymiaru R na wysokości spodu przegrody, od środka zbiornika do jego boku.

Korzystnie, przegroda ma część pionową w górnym obszarze zbiornika i część odchyloną od pionu rozciągającą się od dolnego końca pionowej części przegrody do przedziału wlotowego.

Korzystnie, część przegrody odchylona od pionu jest nachylona do góry od dolnego końca przegrody.

Korzystnie, zbiornik ma kształt cylindryczny, przy czym pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie górnej do końca przegrody jest równa co najmniej 30% promienia cylindra tego zbiornika.

Korzystnie, promień cylindra zbiornika wynosi od około 5 cm do około 6,4 cm.

Korzystnie, zbiornik ma stały promień na całej wysokości pionowej części przegrody rozciągającej się od dołu zbiornika.

Korzystnie, zbiornik zawiera w swojej górnej części obszar ochronny T, przylegający co najmniej do jednego otworu wlotowego.

Korzystnie, urządzenie wyposażone jest ponadto w usytuowany w gómym końcu zbiornika otwór odpowietrzający połączony z obszarem ochronnym T.

Korzystnie, pokrywa górna jest nachylona ku dołowi, przy czym co najmniej jeden otwór jest usytuowany na dolnej stronie tego pochylenia, zaś obszar ochronny T jest usytuowany pod górną stroną pochylenia.

182 461

Korzystnie, urządzenie zawiera warstwę środka uszczelniającego w postaci cieczy uszczelniającej umieszczonej w zbiorniku, korek pasujący szczelnie do pionowego ścieku oraz przylepna nalepkę umieszczoną na co najmniej jednym otworze zamykającą tę ciecz uszczelniającą wewnątrz zbiornika.

Korzystnie, zbiornik jest z tworzywa sztucznego.

Korzystnie, zbiornik jest z tworzywa sztucznego należącego do grupy tworzyw sztucznych obejmującej polietylen, polipropylen i poliester wzmocniony włóknem szklanym.

Korzystnie, zbiornik zawiera warstwę środka uszczelniającego, zawierającą ciecz o ciężarze właściwym nie przekraczającym 0,9.

Korzystnie, odległość pozioma X jest większa niż 50% wymiaru R.

Urządzenie kanalizacyjne syfonowe, z uszczelnieniem olejowym do odprowadzania ścieków, w skład którego wchodzi syfon przeciwzapachowy z uszczelnieniem olejowym zawierający główny zbiornik cieczy z pokrywą górną, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie gómej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającą poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot połączony z kanalizacją zewnętrzną, przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego, przy czym warstwa środka uszczelniającego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, zaś urządzenie zawiera ponadto powierzchniowy człon ściekowy kierujący ścieki do co najmniej jednego otworu wlotowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie gómej zbiornika do końca przegrody, wokół której przepływają ścieki, jest większa niż odległość pionowa Y zmierzona od poziomu przelewowego do spodu przegrody, przy czym droga przepływu cieczy poniżej przegrody jest, korzystnie, pozioma a ponadto, pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie górnej do końca przegrody jest większa niż 30% wymiary R na wysokości spodu przegrody, od środka zbiornika do jego boku.

Konstrukcja urządzenia syfonowego kanalizacyjnego uszczelnionego olejem, według wynalazku pozwala na przedłużone zachowanie szczelności oraz ochrony przed spłukiwaniem wodą pod ciśnieniem.

Urządzenie kanalizacyjne syfonowe według wynalazku jest ekonomiczne i łatwe do wytwarzania i instalowania oraz działa niezawodnie i skutecznie przy niskich wymaganiach dotyczących konserwacji, a zwłaszcza pod względem zużywania się olejowego środka uszczelniającego. Konstrukcja syfonu według wynalazku zapobiega upływowi środka uszczelniającego w taki sposób, że rozproszone krople środka uszczelniającego, wznoszące się do góry pod działaniem siły wyporu na drodze przepływu, powracają do głównej masy środka uszczelniającego.

Urządzenie można łatwo instalować i wyjmować ze stałej, kanalizacyjnej armatury końcowej .

Jednocześnie konstrukcja i układ urządzenia według wynalazku, zapobiega utracie środka uszczelniającego w przypadku spłukiwania wodą pod wysokim ciśnieniem.

182 461

Urządzenie według wynalazku jest skonstruowane i rozmieszczony w specjalny sposób, polegający na tym, że podstawowa część całej drogi przepływu jest w ogólności pozioma i znajduje się w obszarze, w którym rozproszone krople środka uszczelniającego migrują do góry na skutek siły wyporu hydrostatycznego z powrotem do głównej masy środka uszczelniającego, albo bezpośrednio, albo kierowane za pomocą konstrukcji z nachylonymi przegrodami, a zatem zapobiega się w znacznym stopniu upływowi środka uszczelniającego do kanalizacji.

Ponadto urządzenie kanalizacyjne jest skonfigurowane w taki sposób, że można go wykonać ekonomicznie z dwóch formowanych części z tworzyw sztucznych, to jest części z przedziałem głównym i części z kołpakiem/przegrodą, które można formować z tworzywa sztucznego i łączyć termicznie w jednąjednostkę skonfigurowaną w postaci wymiennego wkładu cylindrycznego, który można napełniać środkiem uszczelniającym i uszczelniać środkiem przylepnym przy transporcie, tak że konieczne jest tylko zainstalowanie wkładu w instalacji i usunięcie środka przylepnego.

W czasie działania urządzenia, konieczną konserwację, to jest sprawdzanie i uzupełnianie środka uszczelniającego, jeżeli jest to konieczne, można łatwo wykonać na miejscu zainstalowania.

Kolejna zaleta rozwiązania według wynalazku polega na tym, że wkład jest ukształtowany w taki sposób, że wciska się go łatwo na swoje miejsce ręcznie i utrzymuje na zasadzie tarcia we współpracującym wgłębieniu stanowiącym obudowę, którą można zainstalować jako część macierzystej instalacji wodociągowo-kanalizacyjnej, albo w pisuarze, albo w spuście podłogowym. Dla celów czyszczenia i wymiany syfon przeciwzapachowy można wyjmować za pomocą specjalnego, prostego narzędzia ręcznego.

Kształt przedziału wlotowego daje możliwość utworzenia chronionego obszaru, do którego środek uszczelniający ma skłonność przemieszczać się czasowo przy spłukiwaniu wodą pod wysokim ciśnieniem, unikając zatem krytycznej utraty środka uszczelniającego.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia uszczelnione olejem, współosiowe znane urządzenie syfonowe w widoku w przekroju poprzecznym, fig. 1A - schemat działania przedstawiający lewą część znanego urządzenia syfonowego przedstawionego na fig. 1, fig. 2 - schemat działania ilustrujący istotę niniejszego wynalazku, z wykorzystaniem dominującego przepływu poziomego, fig. 3 i 4 - dwie różne konfiguracje przegród w konstrukcjach współosiowych syfonów z wlotem krawędziowym według niniejszego wynalazku, schematycznie, fig. 5 i 8 - różne konfiguracje przegród w konstrukcjach współosiowych urządzeń kanalizacyjnych syfonowych z wlotem centralnym według niniejszego wynalazku, schematycznie, fig. 9 - wkład cylindrycznego urządzenia kanalizacyjnego z wlotem centralnym w widoku przestrzennym, fig. 10 - rozwiązanie wkładu syfonu kanalizacyjnego z przepływem poziomym według niniejszego wynalazku, w widoku przestrzennym w częściowym przekroju perspektywicznym, wyposażonego w cylindryczny pojemnik i niewspółosi ową konstrukcję wewnętrzną z pionowymi i poziomymi częściami przegród oraz przesuniętym ściekiem pionowym, fig. 11 - alternatywny przykład wykonania rozwiązania wkładu przedstawionego na fig. 10 z płasko rozdzielonym ściekiem pionowym, fig. 12 - korzystny przykład wykonania rozwiązania według wynalazku wkładu podobnego do przedstawionych na fig. 10 lub 11, lecz wyposażonego w dolną część przegrody, nachyloną celem dodatkowego odzyskiwania rozproszonego środka uszczelniającego, fig. 13 - inny korzystny przykład wykonania według wynalazku w widoku w przekroju poprzecznym, fig. 14 - przykład wykonania pisuaru zamontowanego na ścianie, w którym można zamontować syfon kanalizacyjny według wynalazku, fig. 15-18 - korzystny przykład wykonania konstrukcji korzystnego rozwiązania pisuaru przedstawionego na fig. 13, przy czym fig. 15 przedstawia człon górny w widoku od dołu, fig. 16 - jego człon środkowy w widoku z boku, fig. 17 - jego człon dolny w perspektywicznym widoku z boku (z górnym i środkowym członem przedstawionym częściowo liniami przerywanymi), a fig. 18 - człon korka/uchwytu dopasowany do wkładania syfonu według tego przykładu wykonania, w perspektywicznym widoku z boku.

182 461

Na figurze 1 przedstawiono opisane wyżej, znane urządzenie kanalizacyjne syfonowe 1OA o konfiguracj i z wlotem krawędziowym, w widoku w środkowym przekroju poprzecznym, skonfigurowany w postaci cylindrycznego wkładu.

Znane urządzenie kanalizacyjne 10A wyposażone jest w główny zbiornik cieczy 14, rozciągający się od ścianki zewnętrznej do ścianki wewnętrznej, która tworzy pionowy ściek 14A wyznaczający swoją górną krawędzią poziom przelewowy cieczy w zbiorniku 14. Górna część kołpakowa 16 utworzona jest w celu utworzenia pionowej przegrody 16A rozciągającej się do dołu zbiornika 14 i dzielącej go na wewnętrzny przedział odpływowy i otaczający przedział wlotowy. Masa resztkowego moczu 18 rozciąga się do poziomu przelewowego na wierzchu pionowej rury 14A i łączy z górnym obszarem kompensacyjnym utworzonym przez część kołpakową 16, przy czym resztkowa masa moczu 18 służy do wyłapywania gazów kanalizacyjnych z zewnętrznej instalacji kanalizacyjnej zgodnie z przepisami wodociągowo-kanalizacyjnymi.

Masa oleistego, ciekłego środka uszczelniającego 20, lżejsza niż woda lub mocz, unosząca się w przedziale wlotowym na wierzchu zatrzymanej masy moczu 18, służy do wychwytywania zapachów z moczu 18 przed ich ulotnieniem się z urządzenia 1 OA.

Podczas działania pisuaru mocz spływający od góry, blisko zewnętrznej krawędzi, rozdziela się na krople, które przenikają przez warstwę środka uszczelniającego 20, a następnie łączą się z główną masą moczu 18. Jako dodatkowy mocz wchodzą do masy moczu 18, która przelewa się przez pionowy ściek 14A, a część przelewająca się spływa do kanalizacji na zasadzie siły ciężkości.

Znane, uszczelnione olejem urządzenia kanalizacyjne syfonowe skonfigurowane sąz pionową przegrodą 16A, jak przedstawiono na fig. 1. Z doświadczenia wynika, ze ślady środka uszczelniającego mogą upływać w czasie działania urządzenia. Takie zużywanie się odbywa się następująco: w postaci turbulencji lub emulsji podczas każdego używania syfonu, pomimo wewnętrznej siły wyporu środka uszczelniającego 20 na skutek jego mniejszej gęstości i braku powinowactwa z wodą/moczem, część kropelek środka uszczelniającego może oddzielić się od masy głównej i zostać porwana z głównym strumieniem moczu do komory zewnętrznej. Takie rozproszone kropelki będą miały skłonność do spowalniania swojego ruchu na skutek ich wewnętrznej siły wyporu i w zależności od prędkości przepływu moczu do dołu oraz głębokości wnikania niektóre z nich mogą przyjąć stan spoczynku, a następnie zawrócić i wznosić się pod prąd strumienia powracając do znajdującej się wyżej głównej masy środka uszczelniającego, a zatem zostają odzyskane. Jednakże wszelkie kropelki, które zostały przeciągnięte przez strumień moczu poza dolną krawędź przegrody 16A nabierają przyspieszenia do góry w przedziale wewnętrznym 18 na skutek ich siły wyporu, a następnie spływają w dół przewodu ściekowego w pionowym ścieku 14A.

Konstrukcja urządzenia kanalizacyjnego syfonowego według wynalazku zmodyfikowana w stosunku do postaci opisanej wyżej ma odmienną budowę wewnętrzną, zachowując taki sam generalnie cylindryczny kształt zewnętrzny, jak kształt syfonu kanalizacyjnego przedstawionego na fig. 1. Syfon może być wykonany w taki sposób, aby pasować do wnękowego gniazda, które jest częścią systemu pisuaru wyposażonego w znajdującą się wyżej wlotowa część czaszową 12A, prowadzącą do stożkowych górnych krawędzi ścianki zewnętrznej głównego zbiornika cieczy urządzenia kanalizacyjnego 1 OA i rozciągającą się do dołu, dookoła syfonu, do redukcyjnej części 12B, która łączy się za pomocą regularnych zamocowań wodociągowo-kanalizacyjnych z zewnętrznym systemem ściekowym.

Na figurze 1A przedstawiono uproszczony schemat lewej połowy symetrycznej konfiguracji przedstawionej na fig. 1, która jest współosiowa względem osi centralnej C-C', pokazujący ponownie relację pomiędzy środkiem uszczelniającym 20, moczem 18 i drogą przepływu środka uszczelniającego 22 w moczu w przedziale wejściowym. Widoczne jest, ze w tej konfiguracji, dzięki pionowej orientacji przegrody 16A, droga przepływu 22 jest w zasadzie pionowa: przepływ w dół do przedziału zewnętrznego, jak przedstawiono na rysunku, i do góry do komory wewnętrznej, z tylko niewielkimi, stosunkowo małymi składowymi poziomymi dookoła przegrody 16A i dookoła wierzchołka pionowego ścieku 14A. Droga przepływu 22, mając w gómej

182 461 części środek uszczelniający 20, jest tylko częścią całej drogi przepływu, w której może mieć miejsce odzyskiwanie środka uszczelniającego, a zatem odpowiedni parametr można określić, jak wskazano, wymiarem X, reprezentującym skuteczną poziomą długość drogi przepływu dla odzyskiwania środka uszczelniającego. W typowym syfonie przeciwzapachowym kategorii przedstawionej na fig. 1 i 1 A, z głównym zbiornikiem cieczy 14 o promieniu wewnętrznym R, jak wskazano równym 5,4 cm, i z przegrodą 16A o promieniu zewnętrznym 4 cm, poziomy wymiar odzyskiwania X wynosi około 6 cm, z którego można ustalić bezwymiarowy stosunek X/R = 14,8%, charakteryzujący tę szczególną konstrukcję wewnętrzną.

Składowa X zaznaczona na rysunku jest w przybliżeniu średnią poziomych składowych wektorowych X przepływu ścieków, rozciągających się od środka otworu wlotowego (to jest średniego punktu wejścia ścieków do środka uszczelniającego) do najdalszego punktu wzdłuż drogi przepływu (to jest dookoła przegrody), w której może mieć miejsce odzyskiwanie środka uszczelniającego. Chociaż według wynalazku rozważa się korzystnie wartość X opartą na przybliżonej średniej, to w ogólności wszystkie ścieki przepływają drogą zawierającą składową X, to jest każdy ściek nie postępujący takądrogąprzepływu nie miałby istotnego wpływu na właściwe działanie wynalazku, jak gdyby utworzono zewnętrzne otwory umożliwiające minimalną prędkość przepływu objętościowego przez nie.

Pionowa składowa wektora Y drogi przepływu może być w przybliżeniu określona jako odległość pionową od wierzchołka pionowego ścieku 14A do spodu przegrody 16A. Zgodnie z tym alternatywna cecha charakterystyczna może opierać się na stosunku Χ/Υ, który można wykorzystać do oceny skutecznego nachylenia drogi przepływu. Na przykład stosunek Χ/Υ < 1 wskazuje na przeważającą pionową drogę przepływu, natomiast stosunek Χ/Υ > 1 wskazuje na przeważającą poziomą składową drogi przepływu.

Ta kategoria syfonu kanalizacyjnego jest podatna na całkowitą utratę środka uszczelniającego, jeżeli jest on poddany spłukiwaniu wodą pod wysokim ciśnieniem, na skutek stosunkowo małej szerokości zewnętrznego przedziału i nieobecności jakiegokolwiek wymiarowego przedziału ochronnego dookoła obszaru wlotowego, do którego może czasowo przemieścić się środek uszczelniający przy spłukiwaniu wodą zamiast być wytłoczonym do kanalizacji.

Na rysunku fig. 2-8 przedstawiono uproszczone schematy działania, reprezentujące różne przykłady wykonania syfonów kanalizacyjnych w przekroju poprzecznym i ilustrujące zasady działania urządzenia według wynalazku, który ukierunkowany jest na zabezpieczenie środka uszczelniającego. Dla uproszczenia, jak przedstawiono na fig. 1 A, pokazana jest tylko połowa symetrycznych przekrojów poprzecznych wzdłuż osi środkowej. Pokazane kształty stosują się w ogólności do konstrukcji, którajest współosiowa względem pokazanej osi, przy czym wynalazek można także realizować przez zastosowanie takich przekrojów do innych, niewspółosiowych i ewentualnie niesymetrycznych konfiguracji, takich jak zbiorniki cylindryczne lub zbiorniki cylindryczne z niewspółosiową budową wewnętrzną.

Na figurze 2 przedstawiono schemat koncepcyjny ilustrujący podstawowe zasady niniejszego wynalazku, w którym urządzenie kanalizacyjne syfonowe 11 OB jest skonstruowane w nowy sposób. Zamiast wykonać przegrodę pionową tak jak przedstawiono na fig. 1 i 1 A, co najmniej część przegrody ma kształt odchylony od pionu (niepionowy) tworząc w ten sposób drogę przepływu cieczy w przeważającym stopniu poziomą co jest główną różnicą w stosunku do całkowicie pionowych przegród, a w konsekwencji do przeważające pionowego przepływu cieczy, uniwersalnego w opisanych wyżej, znanych rozwiązaniach.

Przegroda przedstawiona na fig. 2 składa się z pionowej części 116A naprzeciw pionowej ścianki pionowego ścieku 114A, i nachylonej, pod niewielkim kątem w stosunku do poziomu części 116B, dochodzącej pod kątem do pokrywy 116C, która ma po lewej stronie otwór wlotowy 116D. Dla uproszczenia zarys dolnej części 114B głównego zbiornika 114 cieczy pokazano jako tworzący ścieżkę przepływu w zasadzie o stałej głębokości, przy czym jednakże w praktyce może istnieć znaczna różnica głębokości wzdłuż drogi przepływu.

Od otworu wlotowego 116D po lewej stronie przepływ następuje w kierunku na prawo. Jak pokazano, droga 122A, 122B przepływu cieczy składa się z dwóch części odzyskiwania cieczy.

182 461

W części 122A drogi przepływu, rozpoczynającej się od lewego wlotu, przepływ ma kierunek poziomy, pod główną masą środka uszczelniającego tworzącą warstwę uszczelniającą20. Następnie w części 122B droga przepływu 122A, 122B nachyla się do dołu, lecz jeszcze pozostaje w zasadzie pozioma, ponieważ kierowana jest nachyloną częścią przegrody 116B. Następnie droga przepływu załamuje się gwałtownie do góry w płaszczyźnie pionowej części przegrody 116A do przelewowego pionowego ścieku 114A, po czym spływa w dół do kanalizacji w taki sam sposób, jak przedstawiono na fig. 1 i 1 A.

Widoczne j est, że w obydwu częściach drogi 122 A i 122B przepływu, droga przepływu j est w przeważającej części pozioma, w odróżnieniu od przeważających, pionowych dróg przepływu przedstawionych na fig. 1 i 1 A.

Na figurze 2, na pokazanym odcinku długości drogi przepływu X, praktycznie wszystkie rozproszone krople środka uszczelniającego migrujące do góry do górnej strony drogi przepływu są odzyskiwane i powracają do głównej masy środka uszczelniającego w postaci warstwy uszczelniającej 20. W części drogi 122A przepływu cała masa środka uszczelniającego znajduje się bezpośrednio na wierzchu, natomiast wzdłuż części drogi 122B nachylona część 116B przegrody ponownie kieruje migrujący do góry rozproszony środek uszczelniający 20 z powrotem do głównej masy środka uszczelniającego 20, jak to pokazano zakrzywionymi strzałkami. Ponieważ odzyskiwanie środka uszczelniającego odbywa się wzdłuż obydwu części drogi przepływu, to długość drogi odzyskiwania wyrażona poziomą odległością X, jak przedstawiono na fig. 2, jest sumą poziomych składowych tych dwóch części.

Przekrój przedstawiony na fig. 2 można zastosować do współosiowej konstrukcj i cylindrycznej z osią środkową dookoła linii C-C' i ścianką zewnętrzną cylindrycznego zbiornika 114, pokrywającą się z linią D-D, takąjak przedstawiona ścianka zbiornika 114. Alternatywnie przekrój przedstawiony na fig. 2 można zastosować odwrotnie tworząc współosiową, cylindryczną konstrukcję syfonu przeciw-zapachowego, typu syfonu z otworem wlotowym z osią środkową w linii D-D i zewnętrzną ścianką cylindrycznego zbiornika w linii C-C'.

W alternatywnym przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 2 może występować przekrój obudowy, która jest inna niż cylindryczna, na przykład prostokątna. Zbiornik może być ponadto wykonany alternatywnie ze ściankami bocznymi zarówno w linii 0-17, jak i C-C, tak że tworzy się urządzenie niesymetryczne, nieosiowe.

Konstrukcja współosiowa oparta bezpośrednio na fig. 2 byłaby płytsza i o większej średnicy niz wkłady ukształtowane w sposób przedstawiony na fig. 1. Z praktycznych ograniczeń wynika, że dla spełnienia przepisów odnośnie powstrzymania ciśnienia gazów w kanalizacji wymagana jest minimalna głębokość cieczy w syfonie, to jest 2 cale w Stanach Zjednoczonych i 50 mm w Europie. Na skutek istniejących ograniczeń przestrzeni pisuarowej syfony cylindryczne są typowo ograniczone do maksymalnej średnicy około 150 mm (5,9) i maksymalnej wysokości około 90 mm (3,54). Dla prawidłowego działania takiej zwartej konstrukcji przykład wykonania przedstawiony na fig. 2 ma korzystnie zmieniony kształt, przy czym korzystnie wykorzystuje się przestrzeń pomiędzy częściami przegrody 116A, 116B i pokrywą 116C.

Zasady i zalety zatrzymywania środka uszczelniającego przedstawione na fig. 2 można zrealizować w różnych konfiguracjach syfonów przeciwzapachowych według niniejszego wynalazku oraz konstruować i rozmieszczać je w taki sposób, że spełniają szczególne wymagania praktyczne, jak to przedstawiono w następujących przykładach.

Figura 3 przedstawia konstrukcję syfonu przeciwzapachowego z wlotem krawędziowym 110C, wyposażonego w przegrodę skonfigurowaną z pionową częścią górną 116A i nachyloną częścią 116B, jak przedstawiono na rysunku, tworząc drogę przepływu 122 odpowiadającą poziomej drodze odzyskiwania, w postaci odległości X, jak pokazano na rysunku i rozciągającą się od uśrednionego punktu wejścia do krańca nachylonej części przegrody 116B.

Na figurach 2 i 3, przedstawiających przykłady wykonania kształtów przegród, część pionowa 116A może być usytuowana gdziekolwiek wzdłuż nachylonej części 116B pomiędzy krańcami pokazanymi na tych figurach, utrzymując część nachyloną 116B, jak pokazano na rysunku, przy czym podstawowa zasada działania i pozioma odległość X pozostająfaktycznie zmienione

182 461

Na figurze 4 przedstawiono syfon przeciwzapachowy 11 OD jako kolejny przykład wykonania syfonu przedstawionego na fig. 3, wyposażony w przegrodę 116B nachyloną na całej swojej długości. Droga przepływu 122 i pozioma odległość X są w przybliżeniu takie same, jak przedstawiono na fig. 3.

Na figurze 5 przedstawiono przykład wykonania syfonu przeciwzapachowego z wlotem centralnym 110E, w którym przegroda jest skonfigurowana z pionową górną częścią 116 A i poziomą dolną częścią 116B z wywiniętym na zewnątrz kołnierzem, jak przedstawiono na rysunku. Jak przedstawiono na rysunku, powoduje to powstanie pofałdowanej drogi 122A, 122B przepływu cieczy, składającej się z górnej części drogi 122A i dolnej części drogi 122B, przy czym ponieważ przegroda 116B nie jest nachylona, to tylko część górna jest skuteczna przy zawracaniu rozproszonego środka uszczelniającego. Zatem rozproszony środek uszczelniający w części dolnej drogi 122B będzie mieć tendencję do ulegania porywaniu wzdłuż prawej strony i będzie upływać do kanału ściekowego razem ze ściekami. Pozioma składowa długości drogi odzyskiwania w postaci odległości X będzie, jak wskazano, pochodzić od górnej części drogi przepływu 122 A.

Na figurze 6 przedstawiono przykład wykonania urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 11OF jako odmianę syfonu przedstawionego na fig. 5, w którym dolna część przegrody 116B jest nachylona, jak pokazano na rysunku, celem ponownego wyłapywania rozproszonego środka uszczelniającego z dolnej, poziomej części drogi 122B przepływu, a zatem dodając się do górnej części drogi 122A i dając w wyniku o wiele większą poziomą, wskazaną długość drogi odzyskiwania.

Na figurze 7 przedstawiono przykład wykonania urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 110G jako odmianę syfonu przedstawionego na fig. 6, w którym nachylona część kołnierzowa przegrody 116B wykonana jest w taki sposób, ze jest wyposażona w przeciwnie nachyloną powierzchnię górną, która służy do zapobiegania gromadzeniu się różnych okruchów na powierzchni górnej kołnierza, co mogłoby mieć miejsce w tym obszarze w konstrukcji przedstawionej na fig. 6. Długość X jest w rzeczywistości taka sama, jak na fig. 6.

Na figurze 8 przedstawiono przykład wykonania urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 11 OH w postaci odwróconej odmiany wyżej przedstawionych współosiowych konstrukcji z centralnym wlotem, w którym postać przeważającej części poziomej drogi przepływu uzyskuje się za pomocą prostej, pojedynczej przegrody 116A, otoczonej pionową ścianką pionowego ścieku 114A', która wyznacza poziom przelewowy. Ścianka pionowego ścieku 114A', otoczona ścianką zewnętrzną rozciągającą się do dołu od obrzeża pokrywy 116C, jest połączona z obrzeżem podłogi 114B tworząc prostą, cylindryczną miskę głównego zbiornika 114, która może być podparta przez otaczającą pokrywę 116C lub obudowę ściekową 112B za pomocą promieniowych skrzydełek (nie pokazanych). Wlot centralny powoduje radialne rozpraszanie się cieczy na nachylonej, lecz w zasadzie poziomej drodze przepływu 122, prowadzącej, jak pokazano na rysunku, do dolnej krawędzi przegrody 116A, odpowiadającej, jak wskazano, długości drogi odzyskiwania X.

Na rysunku fig. 5-8 nad środkiem uszczelniającym widoczny jest trójkątny w przekroju, niewypełniony obszar, uformowany przez nachylenie pokrywy. Ten trójkątny obszar pełni ważna funkcję obszaru ochronnego środka uszczelniającego, do którego środek uszczelniający ma tendencję przemieszczać się w przypadku spłukiwania wodą pod wysokim ciśnieniem, zamiast być wciskanym do kanalizacji ściekowej z czołem spłukującej wody, co mogłoby mieć miejsce w przypadku konstrukcji syfonu dotychczasowego typu, tak jak w znanych konstrukcjach przedstawionych na fig. 1 i 1A, wyposażonych w konwencjonalną pionową przegrodę 116A i konwencjonalne, w zasadzie pionowe drogi przepływu.

Na figurze 9 przedstawiono w widoku perspektywicznym cylindryczny wkład syfonu w postaci urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 1101 z centralnym otworem wlotowym 116D zgodnie z korzystnym przykładem wykonania niniejszego wynalazku. Powierzchnia górna nachylonajest do dołu w postaci płytkiego odwróconego stożka skierowanego do środka, gdzie otwór

182 461 wlotowy 116D wyposażony jest w siatkę filtracyjną lub drobną perforację utworzoną w materiale pokrywy.

Obudowa może mieć wymiary na przykład około 11,4 cm (4 1 /2) średnicy i 7,0 cm wysokości (2 3/4). Jak widać, dzięki istniejącym ograniczeniom przemysłowym wielkość syfonu musi być także ograniczona. Na przykład średnica syfonu wynosi korzystnie od około 5,08 - 6,35 cm (2-2 1/2 cali). Formuje się go korzystnie z polietylenu albo z innego odpowiedniego tworzywa sztucznego, takiego jak polipropylen, ABS lub polistyren, zapewniając gładką odporną na plamy powierzchnię. Materiał może obejmować także poliester wzmocniony włóknem szklanym, przy czym można stosować także inne odpowiednie materiały. Ponieważ dostęp do wnętrza normalnie nie jest konieczny, to zbiornik 114 główny i część kołpakowo-podziałową 116 formuje się typowo jako oddzielne części, a następnie łączy ze sobą tworząc integralną obudowę. Konfiguracja wlotu do syfonu daje możliwość uszczelnienia otworu wlotowego 116D (z dennym otworem wylotowym, niewidocznym na fig. 9, uszczelnionym w podobny lub inny sposób) i transportu w postaci wkładu już napełnionego środkiem uszczelniającym i gotowego do stosowania. Do uszczelnienia otworu 116D można wykorzystać nalepkę, przy czym taka nalepka może ponadto zawierać oznakowanie i tym podobne, takie jak instrukcje instalacji oraz oznakowanie produktu.

Na figurze 10 przedstawiono w częściowym przekroju perspektywicznym przykład wykonania cylindrycznego urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 11 OJ, z centralnym wlotem o niewspółosiowej konfiguracji wewnętrznej, pokazany dla jasności bez cieczy uszczelniającej. Przegroda ma dwie płaskie części: część pionową 116A rozciągającą się w dół od górnej powierzchni odsądzonej na prawo od otworu wlotowego 116D. W dolnej części pionowej części przegrody 116A część pozioma 116B rozciąga się całkowicie do lewej ścianki syfonu. Okrągły otwór 116E, w przybliżeniu o takiej samej wielkości j ak otwór 116D, j est usytuowany w poziomej części 116B, przy krawędzi znajdującej się najdalej od pionowej części przegrody 116A. Otwór 116E prowadzi do dolnego przedziału, który posiada płaską podłogę 114B, której część jest wyciągnięta do góry po prawej stronie tworząc pionowy ściek 114C, którego krawędź górna wyznacza poziom przelewowy zbiornika, jak przedstawiono na rysunku. Pokazano dwie części drogi 122A i 122B przepływu cieczy, a odpowiednią długość drogi odzyskiwania X wskazano jako pochodzącą od części drogi 122A.

Na figurze 11 przedstawiono przykład wykonania urządzenia kanalizacyjnego syfonowego 11 OK, który jest odmianą syfonu z przegrodą skonstruowaną tak jak przedstawiono na fig. 10, lecz w którym pionowy ściek ma postać płaskiej pionowej ścianki 114D połączonej w jedną całość z podłogą i wewnętrzną ścianką głównego zbiornika 114 urządzenia kanalizacyjnego syfonowego HOL, korzystnie uformowanego razem w jeden element.

Na figurze 12 przedstawiono przykład wykonania urządzenia syfonowego kanalizacyjnego w przekroju środkowym, który stanowi ważnąodmianę syfonu, dającąsię zastosować zarówno w przykładzie wykonania syfonu przedstawionego na fig. 10, jak i na fig. 11. Pozioma część przegrody 116B jest nachylona w taki sposób, że odzyskuje rozproszony środek uszczelniający i zawraca go do głównej masy środka uszczelniającego. Wynikowa pozioma wielkość długości odzyskiwania wyrażona odległością X jest o wiele większa niz wielkość wymiaru X przedstawiona na fig. 10 i 11, dzięki dodatkowemu odzyskiwaniu zapewnionemu przez nachyloną część przegrody 116B.

Widoczne jest, że przekroje poprzeczne przedstawione na fig. lOill przypominają w ogólności przekrój przedstawiony na fig. 5, a przekrój przedstawiony na fig. 12 przypomina w ogólności przekrój przedstawiony na fig. 6. Jednakże, jak pokazano na rysunku, korzystne konstrukcje według przykładów wykonania przedstawionych na fig. 5 i fig. 6 oznaczają w pełni współosiową, wewnętrzną i zewnętrzną konfigurację o osi C-C', natomiast konstrukcja wewnętrzna przedstawiona na fig. 10-12 jest wyraźnie niewspółosiowa z raczej odsądzonym niż usytuowanym osiowo wylotem, a przegrody są raczej płaskie niż cylindryczne.

Względne skuteczności powyższych konstrukcji w odzyskiwaniu środka uszczelniającego, jak ustalono w przybliżeniu za pomocą skutecznej długości odzyskiwania dróg

182 461 przepływu wyrażona poziomą odległością X względem promienia zbiornika R, można odczytać z przedstawionej poniżej tabeli szacunkowej. Tabela 1 przedstawia wykaz przykładów szacunkowych wartości, które można uzyskać dla stosunku X/R w przedstawionych rozwiązaniach, przy czym przedstawione rozwiązania nie stanowią ograniczenia wynalazku.

Tabela 1

Figura	X/R
1, 1A	15%
2	76%
3, 4, 5	50%
6,7	105%
8	56%
10, 11	71%
12	165%

Alternatywnie względną skuteczność odzyskiwania środka uszczelniającego przy powyższych konstrukcjach, przedstawionych tytułem przykładów, można przedstawić także jako funkcję nachylenia ΧΙΎ drogi przepływu. W przedstawionej poniżej tabeli 2 zestawiono przykłady wartości szacunkowych, które można uzyskać dla stosunku Χ/Υ w przedstawionych rozwiązaniach, przy czym przedstawione rozwiązania nie stanowią ograniczenia wynalazku.

Tabela 2

Figura	Χ/Υ
1, 1A	0,12
2	4,64
3,4	3,50
5	5,50
6	5,75
7	8,60
8	3,67
10, 11	3,08
12	5,82

Zgodnie z korzystnymi przykładami wykonania niniejszego wynalazku umiejscowienie wlotów i wylotów oraz budowa przegrody i tym podobne parametry dają w wyniku przeważający przepływ poziomy. Na przykład w niektórych przykładach wykonania niniejszego wynalazku korzystne wartości X/R wynoszą ponad 30%, w odróżnieniu na przykład od dominującego przepływu pionowego w znanych dotychczas rozwiązaniach według powyższej tabeli. Jak widać z tabeli 1 w niniejszym wynalazku mogąpojawiać się nawet wartości większe niz 50%, co umożliwia szeroki margines ponad 15%, szacowany dla odnotowanych poprzednich rozwiązań. W innym przykładzie niniejszego wynalazku można uzyskać korzystne wartości stosunku Χ/Υ większe niż 1,0, podczas gdy odnotowana wyżej wielkość szacunkowa dla dotychczasowych rozwiązań osiąga wartość znacznie niższą niż 1,0. Chociaż jest to wyraźnie mniej korzystne, to rozwaza się wykorzystanie, w pewnych przypadkach rozwiązań według wynalazku, wartości X/R i ewentualnie Χ/Υ mniejszych niż w korzystnych przykładach wykonania.

182 461

Ponieważ jednowymiarowy parametr, taki jak X/R jest zaledwie pierwszą, przybliżoną miarą skuteczności, to uważa się, że bardziej subtelny, dwuwymiarowy parametr mógłby uwzględnić skuteczny, poziomy obszar odzyskiwania znajdujący się nad drogą przepływu. Jeszcze bardziej subtelny parametr trójwymiarowy mógłby uwzględniać lepkości, szerokość, głębokość i długość oraz wynikające stąd szybkości przepływu w różnych punktach przyrostowych dróg przepływu.

Względna skuteczność podana w powyższych tabelach stosuje się do normalnego działania i nie obejmuje koniecznie dodatkowych ulepszeń dokonanych drogąniniejszego wynalazku w celu zabezpieczenia przed nadmierną utratą środka uszczelniającego w warunkach spłukiwania wodąpod wysokim ciśnieniem, jak opisano wyżej. W związku z tym, zgodnie z innym aspektem wynalazku, tworzy się obszar ochronny dla środka uszczelniającego, przy czym taki obszar ochronny można utworzyć w każdym rozwiązaniu według wynalazku. Konstrukcje rozwiązań przedstawionych w przykładzie wykonania na fig. 10-12 zawierają przedziały wlotowe z obszarami ochronnymi (to jest T na fig. 12), w których woda spłukująca pod wysokim ciśnieniem ma tendencję wybierania bezpośredniej drogi od otworu wlotowego 116D do otworu przegrody 116E, rozdzielając większość środka uszczelniającego i wciskając go chwilowo do obszarów ochronnych po obydwu stronach. Między innymi nachylona pod kątem ścianka górna oraz szeroki przedział wlotowy sprzyjają tworzeniu się takich obszarów ochronnych. Obszar ochronny jest utworzony korzystnie przez przestrzeń powietrzną nad normalnym poziomem środka uszczelniającego, taką jak przestrzeń oznaczona jako T na fig. 12. Dla umożliwienia szybkiego wejścia środka uszczelniającego do obszaru ochronnego urządzenie może być wyposażone w jeden lub kilka otworów odpowietrzających dla umożliwienia ujścia powietrza z obszaru ochronnego na zewnątrz. Na przykład w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 12 przewidziano przynajmniej jeden otwór odpowietrzający 116F przy górnym końcu syfonu. Otwór odpowietrzający 116F ma korzystnie wielkość umożliwiającą przejście przez niego powietrza, a jednocześnie zapobiegającą w znacznym stopniu przechodzeniu przez niego cieczy, korzystnie średnicę około 1-2 mm. Jak przedstawiono na rysunku otwór odpowietrzający znajduje się korzystnie w górnej ściance urządzenia. W ten sposób, w przypadku, gdy jakikolwiek środek uszczelniający jest przetłaczany przez otwór odpowietrzający, to może on być ponownie kierowany wzdłuż górnej powierzchni do górnego otworu 116D, powracając do głównej masy środka uszczelniającego.

Na figurze 13 przedstawiono inny korzystny przykład wykonania wynalazku. Urządzenie przedstawione na fig. 13 charakteryzuje się pewną liczbą cech charakterystycznych, które sąpodobne do cech przedstawionych na fig. 10-12. Na figurze 13 przedstawiono syfon kanalizacyjny stanowiący urządzenie kanalizacyjne syfonowe 11 OM w trójwymiarowym częściowym przekroju perspektywicznym, o niewspółosiowej konfiguracji wewnętrznej. Przegroda ma w ogólności pionową część 116A rozciągającą się do dołu od powierzchni górnej, przesuniętą na prawo od otworu wlotowego 116D, oraz część poziomą 116B rozciągającą się całkowicie do lewej ścianki syfonu przy dolnej, pionowej części przegrody 116A. Przegroda pozioma rozciąga się tylko częściowo poprzez syfon, tak że pozostawia otwór 116E przy krawędzi najbardziej oddalonej od pionowej części przegrody 116A. Otwór 116E prowadzi do dolnego przedziału, który jest skonfigurowany z podłogą 114B. Przewidziany jest pionowy ściek 114C, który rozciąga się do góry po prawej stronie podłogi 114B. Górna krawędź pionowego ścieku w postaci pionowej rury ściekowej 114C wyznacza poziom przelewowy zbiornika. Dwie przedstawione części drogi 122A, 122B przepływu gwarantują odpowiednią długość drogi odzyskiwania wyrażoną odległością X, podobną do odległości X w rozwiązaniu przedstawionym na fig. 12, to jest sumy XI i X2 odpowiednio części drogi 122A, 122B przepływu. Jak przedstawiono na fig. 13, masa ścieków 118 ma warstwę środka uszczelniającego 20, unoszącą się na niej na zasadzie siły wyporu. Ścieki 118 płyną drogą przepływu a) 1221 do otworu wlotowego 116D, b) 122A nad przegrodą c) 122B pod przegrodą 116B, d) 122C do góry i nad górną krawędzią pionowego ścieku 114C oraz e) w dół pionowej rury ściekowej stanowiącej pionowy ściek 114C.

182 461

Na figurze 15-18 przedstawiono szczególnie korzystny przykład wykonania konstrukcji rozwiązania przedstawionego na fig. 13. Ta konstrukcja składa się z członu górnego 150 (fig. 15), członu środkowego 160 (fig. 16), członu dolnego 170 (fig. 17) oraz członu narzędziowego w postaci korka 180 (fig. 18). Człon górny 150 zawiera w ogólności ściankę w obrzeżu cylindrycznym 151, nachyloną do dołu ściankę górną 152 oraz otwór wlotowy 153 w środku ścianki górnej. Ścianka górna 152 jest nachylona w sposób podobny do przedstawionego na fig. 13. Jak pokazano na rysunku, otwór wlotowy ma korzystnie trzy otwory 154 w środkowym obszarze ścianki górnej. Ścianka górna zawiera także korzystnie dwa podłużne występy uszczelniające 155 do przyjmowania i uszczelniania przegrody 165 (omówione niżej).

Człon środkowy 160 zawiera ściankę obwodową 161 i przegrodę mającą w ogólności pionową część 165 oraz nachyloną do góry część 166. Część 166 ma w ogólności prostą krawędź górną 167, zabezpieczającą przechodzenie płynu 168 dookoła przegrody.

Człon dolny 170 zawiera ściankę okrężną 171, ściankę dolną 172 oraz rozciągającą się do góry pionowy ściek w postaci pionowej rury ściekowej 173. Pionowa rura ściekowa jest korzystnie cylindryczną rurą rozciągającą się nad ścianką 171 z górnym otworem 175 i dolnym otworem 176. Krawędź dolna członu dolnego, jak przedstawiono na rysunku, może zawierać na przykład stożkową ściankę 174.

Urządzenie jest zmontowane z członem środkowym tak dopasowanym, że ścianka okrężna 161 wygodnie pasuje do okrężnej ścianki 151, a część przegrody 165 pasuje dogodnie do wydłużonych zgrubień 155. Ścianka 151 rozciąga się do dołu tylko nad częścią wysokości ścianki 161. Człon dolny 170 pasuje do pionowej rury ściekowej 173 wewnątrz obszaru na prawo od części przegrody 165, a dolna część cylindrycznej ścianki 161 wygodnie pasuje do cylindrycznej ścianki 171. W wyniku tego można skonstruować szczelny zbiornik, wyposażony w oddzielny przedział wlotowy i spustowy.

Na figurze 18 przedstawiono człon narzędziowy w postaci korka 180, który można wykorzystać w tym przykładzie wykonania wynalazku. Korek 180 składa się korzystnie z elementu rurkowego 181, występów uchwytowych 182 i L-kształtnych występów 183 przy górnej ściance 184. Korek ma korzystnie taki kształt i wielkość, że lekko pasuje do pionowej rury ściekowej 173. Przy takiej konstrukcji syfon kanalizacyjny może być transportowany z masą środka uszczelniającego w zmontowanej konstrukcji, jeżeli korek 180 jest wsunięty w otwór 176, a uszczelnienie (takie jak nalepka klejowa) jest umieszczone na otworze 153. Jak przedstawiono na rysunku, L-kształtne występy majątakąwielkość i kształt, że pasujądo otworów 154, dzięki czemu zmontowane urządzenie może być mocowane przez zwykłe wsunięcie występów w otwory i obrócenie korka 180 w kierunku L (fig. 18), tak że L-kształtne występy sczepiająsię pod górną ścianką 152. Zatem korek 180 stanowi narzędzie, które można wykorzystać do uszczelnienia nowej, nieużywanej jednostki i wyjmowania brudnej jednostki wypełnionej ściekami. Chociaż funkcje korka 180 i uchwytów łączą się korzystnie w jednym narzędziu, to uważa się, że można włączyć oddzielne urządzenia realizujące te cechy i ewentualnie wyeliminować albo korek albo uchwyt, w zależności od pożądanego obchodzenia się z urządzeniem.

Warstwa środka uszczelniającego 20 jest korzystnie ulegającą degradacji biologicznej, oleistą cieczą. Korzystna kompozycja cieczy stanowiącej środek uszczelniający obejmuje alkohol alifatyczny, zawierający 9-11 atomów węgla w łańcuchu chemicznym, którego ciężar właściwy wynosi 0,84 w temperaturze 20°C (68 stopni Fahrenheita). Ponieważ działanie pisuaru opiera się na różnicy pomiędzy ciężarem właściwym oleistej cieczy i ciężarem właściwym moczu, typowo około 1,0, to ciężar właściwy oleistej cieczy powinien być możliwie niski i nie przekraczać korzystnie 0,9, a najlepiej poniżej 0,9. Środek uszczelniający tworzący warstwę środka uszczelniającego 20 dobiera się korzystnie w taki sposób, aby miał bardzo niskie powinowactwo do wody, tak aby środek uszczelniający i mocz silnie odpychały się fizycznie bez chemicznego lub innego oddziaływania, niezależnie od czystego rozdzielenia fizycznego, które umożliwia oddzielenie się od niego moczu/wody i przenikanie do dołu poprzez warstwę środka uszczelniającego. Środek uszczelniający jest korzystnie zabarwiony, na przykład na niebiesko, dla celów konserwacji i identyfikacji.

182 461

Na figurze 14 przedstawiono przykład typowego pisuaru, w którym można umieścić różne urządzenia kanalizacyjne syfonowe, oznaczone ogólnie jako 110. Przedstawiony pisuar 140 jest jednostką zamontowaną na ścianie, nad powierzchnią podłogi (nie pokazanej). Pisuar przedstawiono tylko dla celów ilustracji, a urządzenie według niniejszego wynalazku można stosować w każdym typie pisuaru. Należy podkreślić, że użyteczność wynalazku, który jest ukierunkowany głównie do stosowania w pisuarach bezwodnych, jak przedstawiono wyżej, nie jest ograniczona tylko do tego. Ponieważ na przykład stosowany korzystny środek uszczelniający jest pod względem parowania znacznie bardziej stabilny niż woda, to niniejszy wynalazek ma szerokie zastosowanie w konstrukcjach spustów podłogowych, rozwiązując na przykład problemy związane z wydzielaniem się gazów kanalizacyjnych z konwencjonalnych ścieków podłogowych typu S, wynikającym na przykład z całkowitego braku uszczelnienia na skutek odparowania resztek wody i braku jej uzupełnienia, zwłaszcza w gorącym, suchym klimacie.

Wynalazek można realizować praktycznie w innych specyficznych postaciach bez odchodzenia od jego idei i charakterystycznych cech. Przedstawione w niniejszym opisie rozwiązania można zatem uważać pod każdym względem jako mające charakter ilustracyjny i nieograniczający zakresu wynalazku podanego w dołączonych zastrzeżeniach patentowych. Wszystkie odmiany, ekwiwalenty i zmiany, które objęte są znaczeniem i zakresem równoważności zastrzeżeń uważa się zatem jako objęte zakresem wynalazku.

182 461

FIG. 9

182 461

χ * FIG. 12

182 461

1S2 461

FIG. 17

182 461

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie kanalizacyjne syfonowe, z uszczelnieniem olejowym, zawierające główny zbiornik cieczy zpokrywągómą, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie górnej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego wzdłuż drogi przepływu cieczy poniżej przegrody, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającą poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot łączący się z kanalizacją zewnętrzną przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego, przy czym warstwa środka uszczelniającego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, znamienne tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu (116D, 153) w pokrywie górnej (116C) zbiornika (114) do końca przegrody (116A, 116B, 165, 166), wokół której przepływają ścieki, jest większa niż odległość pionowa Y zmierzona od poziomu przelewowego do spodu przegrody, przy czym droga (122,122A, 122B) przepływu cieczy poniżej przegrody jest, korzystnie, pozioma.
2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przegroda ma część pionową(116A) w górnym obszarze zbiornika (114) i część nachyloną (116B) odchyloną od pionu rozciągającą się od dolnego końca pionowej części (116A) przegrody do przedziału wlotowego.
3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że część nachylona (116B) przegrody odchylona od pionu jest nachylona do góry od dolnego końca przegrody.
4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że znaczna część drogi (122, 122A, 122B) przepływu znajduje się bezpośrednio poniżej poziomu cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego (20).
5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że przegroda (116A, 116B, 165) zawiera część nachyloną (116B) usytuowaną bezpośrednio nad znaczną częścią drogi (122,122A, 122B) przepływu.
6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik (114) ma, korzystnie, kształt cylindryczny, przy czym pozioma odległość X jest równa co najmniej 30% promienia cylindra tego zbiornika.
7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że promień cylindra zbiornika (114) wynosi od około 5 cm do około 6,4 cm.
8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wzdłuż całej wysokości i na spodzie przegrody (116A, 116B, 165,166) odległość od środka zbiornika (114) do jego boku ma wymiar R, zaś pozioma odległość X, zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie (116C) górnej do końca przegrody, wynosi co najmniej 30% długości wymiaru R.
9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik (114) ma, korzystnie, stały promień na całej wysokości pionowej części przegrody (116A, 116B, 165,166) rozciągającej się do dołu zbiornika.
10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera w swojej górnej części obszar ochronny T, przylegający do co najmniej jednego otworu (116D, 153) wlotowego.
11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że wyposażone jest ponadto w usytuowany w górnym końcu zbiornika (114) otwór odpowietrzający (116F) połączony z obszarem ochronnym T.

182 461
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że pokrywa górna (116C) jest nachylona ku dołowi, przy czym co najmniej jeden otwór (116D, 153) jest usytuowany na dolnej stronie pochylenia, zaś obszar ochronny T jest usytuowany pod górną stroną pochylenia.
13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zawiera ponadto człon narzędziowy w postaci korka (180), korzystnie mocowany wewnątrz pionowego ścieku (114A, 114A', 114D, 114C), wyposażony w występy (183) łączące się co najmniej jednym otworem (153,154,116D), utrzymujący zbiornik (114).
14. Urządzenie według zastrz. 13, znamienne tym, że zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy uszczelniającej umieszczonej w zbiorniku (114), korek (180) pasujący szczelnie do pionowego ścieku (114A, 114A', 114C, 114D) oraz przylepną nalepkę umieszczoną na co najmniej jednym otworze (153, 154, 116D) zamykająca tę ciecz uszczelniającą wewnątrz zbiornika.
15. Urządzenie według zastrz. 1 albo 6, albo 8, albo 9, albo 10, albo 11, albo 14, znamienne tym, że zbiornik (114) jest, korzystnie z tworzywa sztucznego.
16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, ze zbiornik (114) jest, korzystnie z tworzywa sztucznego należącego do grupy tworzyw sztucznych obejmującej polietylen, polipropylen i poliester wzmocniony włóknem szklanym.
17. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy oleistej.
18. Urządzenie według zastrz. 1, znamienny tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy zawierającej alkohol alifatyczny.
19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że warstwa środka uszczelniającego zawiera alkohol alifatyczny, którego łańcuch chemiczny zawiera od dziewięciu do jedenastu atomów węgla.
20. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) zawierającą ciecz o ciężarze właściwym nie przekraczającym 0,9.
21. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że odległość pozioma X jest większa niż 50% wymiaru R.
22. Urządzenie kanalizacyjne syfonowe z uszczelnieniem olejowym, zawierające główny zbiornik cieczy z pokrywą górną, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie gómej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającąpoziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot łączący się z kanalizacją zewnętrzną, przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy o niskiej gęstości tworzącej warstwę środka uszczelniającego, gdy zbiomikjest wypełniony ściekami do poziomu przelewowegojestusytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, znamienne tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu (116D, 153) w pokrywie gómej (116C) zbiornika (114) do końca przegrody (116A, 116B, 165,166), wokół której przepływają ścieki, jest większa niż 30% wymiaru R na wysokości spodu przegrody, od środka zbiornika (114) do jego boku.
23. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że przegroda ma część pionową(116A) w górnym obszarze zbiornika (114) i część (116B) odchylonąod pionu rozciągającą się od dolnego końca pionowej części (116A) przegrody do przedziału wlotowego.
24. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że część (116B) przegrody odchylona od pionu jest nachylona do góry od dolnego końca przegrody.
25. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że znaczna część drogi (122, 122A, 122B) przepływu znajduje się bezpośrednio poniżej poziomu cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego (20).
26. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że przegroda (116A, 116B, 165) zawiera część nachyloną (116B) usytuowaną bezpośrednio nad znaczną częścią drogi (122, 122A, 122B) przepływu.

182 461
27. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zbiornik (114) ma, korzystnie, kształt cylindryczny, przy czym poziom odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu (116D, 153) w pokrywie górnej (116C) do końca przegrody (116A, 116B, 165,166) jest równa co najmniej 30% promienia cylindra tego zbiornika.
28. Urządzenie według zastrz. 27, znamienne tym, że promień cylindra zbiornika (114) wynosi od około 5 cm do około 6,4 cm.
29. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że wzdłuż całej wysokości i na spodzie przegrody (116A, 116B, 165,166) odległość od środka zbiornika (114) do jego boku ma wymiar R, zaś pozioma odległość X, zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu w pokrywie (116C) górnej do końca przegrody, wynosi co najmniej 30% długości wymiaru R.
30. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zbiornik (114) ma, korzystnie, stały promień na całej wysokości pionowej części przegrody (116A, 116B, 165,166) rozciągającej się do dołu zbiornika.
31. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera w swojej górnej części obszar ochronny T, przylegający co najmniej do jednego otworu (116D, 153) wlotowego.
32. Urządzenie według zastrz. 31, znamienne tym, że wyposażone jest ponadto w usytuowany w górnym końcu zbiornika (114) otwór odpowietrzający (116F) połączony z obszarem ochronnym T.
33. Urządzenie według zastrz. 32, znamienne tym, że pokrywa góma (116C) jest nachylona ku dołowi, przy czym co najmniej jeden otwór (116D, 153) jest usytuowany na dolnej stronie tego pochylenia, zaś obszar ochronny T jest usytuowany pod górną stroną pochylenia.
34. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zawiera ponadto człon narzędziowy w postaci korka (180), korzystnie mocowany wewnątrz pionowego ścieku (114A, 114A', 114D, 114C), wyposażony w występy (183) łączące się z co najmniej jednym otworem (153, 154), utrzymujący zbiornik (114).
35. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy uszczelniającej umieszczonej w zbiorniku (114), korek (180) pasujący szczelnie do pionowego ścieku (114A, 114A, 114C, 114D) oraz przylepną nalepkę umieszczoną na co najmniej jednym otworze zamykającą tę ciecz uszczelniającą wewnątrz zbiornika.
36. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zbiornik (114) jest, korzystnie z tworzywa sztucznego.
37. Urządzenie według zastrz. 36, znamienne tym, że zbiornik (114) jest, korzystnie z tworzywa sztucznego należącego do grupy tworzyw sztucznych obejmującej polietylen, polipropylen i poliester wzmocniony włóknem szklanym.
38. Urządzenie według zastrz. 22, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy oleistej.
39. Urządzenie według zastrz. 22, znamienny tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) w postaci cieczy zawierającej alkohol alifatyczny.
40. Urządzenie według zastrz. 39, znamienne tym, że warstwa środka uszczelniającego (20) zawiera alkohol alifatyczny, którego łańcuch chemiczny zawiera od dziewięciu do jedenastu atomów węgla.
41. Urządzenie według zastrz. 22 albo, 28 albo, 29, znamienne tym, że zbiornik (114) zawiera warstwę środka uszczelniającego (20) zawierającą ciecz o ciężarze właściwym nie przekraczającym 0,9.
42. Urządzenie według zastrz. 27, znamienne tym, że odległość pozioma X jest większa niż 50% wymiaru R.
43. Urządzenie kanalizacyjne syfonowe, z uszczelnieniem olejowym do odprowadzania ścieków, w skład którego wchodzi syfon przeciwzapachowy z uszczelnieniem olejowym zawierający główny zbiornik cieczy z pokrywą górną, zaopatrzoną w co najmniej jeden otwór odprowadzający ścieki do tego zbiornika, przegrodę w wymienionym zbiorniku, dzielącą zbiornik

182 461 na dwa przedziały, przedział wlotowy przyjmujący ścieki przez co najmniej jeden otwór w pokrywie górnej, oraz przedział spustowy przyjmujący ścieki z przedziału wlotowego, ponadto urządzenie zawiera pionowy ściek usytuowany w przedziale spustowym, wyposażony w górną krawędź wyznaczającą poziom przelewowy zbiornika i w dolny wylot połączony z kanalizacją zewnętrzną przy czym w zbiorniku zawarta jest pewna ilość cieczy uszczelniającej tworzącej warstwę środka uszczelniającego, przy czym warstwa środka uszczelniającego jest usytuowana w przedziale wlotowym na masie ścieków, zaś urządzenie zawiera ponadto powierzchniowy człon ściekowy kierujący ścieki do co najmniej jednego otworu wlotowego, znamienne tym, że pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu (116D, 153) w pokrywie górnej (116C) zbiornika (114) do końca przegrody (116A, 116B, 165, 166), wokół której przepływają ścieki, jest większa niż odległość pionowa Y zmierzona od poziomu przelewowego do spodu przegrody, przy czym droga (122,122A, 122B) przepływu cieczy poniżej przegrody jest, korzystnie, pozioma a ponadto, pozioma odległość X zmierzona od każdego co najmniej jednego otworu (116D, 153) w pokrywie górnej (116C) do końca przegrody (116A, 116B, 165, 166) jest większa niż 30% wymiary R na wysokości spodu przegrody, od środka zbiornika (114) do jego boku.

* * *