PL182483B1

PL182483B1 - Wodny klej dyspersyjny

Info

Publication number: PL182483B1
Application number: PL94304804A
Authority: PL
Inventors: Hub A.G. Vonken; Jack J. Bogers
Original assignee: Depron Bv
Priority date: 1993-08-28
Filing date: 1994-08-26
Publication date: 2002-01-31
Also published as: PL304804A1; EP0640674A1; US6288147B1; JPH07102226A; RU2159262C2; ES2183824T3; ATE227761T1; DE59410204D1; RU94030483A; EP0640674B1

Abstract

1. W odny klej dyspersyjny zawierajacy dyspersje polim erow a obejm ujaca polim er wybrany z grupy kopolimeru albo terpolimeru, znam ienny tym , ze zawiera 15 do 50% w agowych zwlaszcza 20 do 30% wagowych - terpolimeru skladajacego sie glównie z jednostek monomerycznych w ybranych z grupy obej- mujacej octan winylu, etylen, chlorek winylu, styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu m etakrylo- wego, ester kwasu maleinowego i ich mieszanin, albo - kopolimeru skladajacego sie glównie z jednostek monomerycznych w ybranych z grupy obej- mujacej styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu metakrylowego i ester kwasu m aleinowego, przy czym wylaczone sa kopolimery styrenu i estrów kwasu akrylowego; - 30-75% wagowych srodka ognioochronnego wybranego z grupy obejmujacej zw iazki boru i zwiazki aluminium lub ich mieszanine, przy czym zwiazek aluminium stanowi wodorotlenek alumi- nium; - 0,3-0,8 % wagowych srodka do przeróbki i srodka zageszczajacego takiego jak hydroksyety- loceluloza i metylohydroksyetyloceluloza; - 0,1-0,7% wagowych srodka zwilzajacego takiego jak polifosforan sodu; - 0,1 -0,7% wagowych srodka zwilzajacego / suspensyjnego takiego jak poliakrylan amonu i ewen- tualnie srodek konserwujacy w ilosci 0,1 do 0,2% wagowych, srodek przeciwpieniacy w ilosci 0,7 do 0,9% wagowych, srodek do obnizenia temperatury tworzenia blony w ilosci 0,9 do 1,0% wagowych i srodek opózniajacy schniecie w ilosci 0,5% wagowych oraz - wode w ilosci uzupelniajacej do 1 0 0 %, kazdorazowo w odniesieniu do calkowitego ciezaru wodnej dyspersji kleju. PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy wodnego kleju dyspersyjnego z dyspersji kopolimeru i udziału środka ognioochronnego na bazie związków boru albo glinu.

Produkt, jako zwiększająca przyczepność warstwa powierzchniowa z tego rodzaju klejem znany jest z europejskiego opisu patentowego EP-B 0 109 663, w którym opisana jest trudno zapalająca się podtapeta ze sztywnej pianki polistyrenowej, która na przynajmniej jednej ze swych powierzchni wykazuje powłokę w celu poprawienia przyczepności pomiędzy podtapetą i palną tapetą. Ta powłoka zawiera dodatek hamujący palenie się oraz klej z kopolimeru albo terpolimeru z przeważającymi jednostkami octanu winylu. Dodatek hamujący palenie się składa się z niepalnego związku nieorganicznego na bazie glinu i boru. Stosunek wagowy kleju do dodatku hamującego palenie się wynosi 1:3 do 1; 8. Powłoka wykazuje ciężar powierzchniowy wynoszący w suchym stanie 100 do 400 g/m², zwłaszcza 200 do 300 g/m². Dodatek hamujący palenie się stanowi mieszanina wodorotlenku glinu i boranu cynku w stosunku wagowym 1:1 do 7 :1, zwłaszcza 2 :1 do 5 : 1. Klej może stanowić również terpolimer z przeważającymi jednostkami octanu winylu oraz jednostkami etylenu i chlorku winylu.

Podtapety ze sztywnej pianki polistyrenowej są opisane przykładowo w opisach patentowych europejskim EP-A - 0036 156 oraz niemieckim DE-U 79 31 745.

Ścienne licowe płyty albo folie ze sztywnej pianki polistyrenowej są ogólnie znane i służą jako tak zwane podtapety do okładania ścian przed naklejeniem tapety. Obok płyt w pofałdowanej albo niepofałdowanej postaci stosuje się również rolki folii. Za pomocą takich płyt albo folii można na przykład osłonić rysy w murze, uzyskać pewną izolację cieplną oraz zapobiec tworzeniu się rosy.

Z europejskiego opisu patentowego EP-A - 0 036 156 znane jest także stosowanie do przyklejania tapet na piankowe okładziny polistyrenowe kleju, który zawiera w zasadzie znany składnik klejący i dodatkowo wykazujący 20 do 80% wagowych, w odniesieniu do swego udziału klejącego, środka hamującego palenie się. Odpowiednimi środkami hamującymi palenie się są związki na bazie fosforanu amonu i sulfaminianu amonu.

Niemiecki opis patentowy DE-U 79 31 745 zaleca sposób postępowania polegający na tym, że w środek ognioochronny zaopatruje się nie klej, lecz zwiększającą przyczepność warstwę powierzchniową nanoszoną na podtapetę ze sztywnej pianki polistyrenowej. Następnie poprzez tę warstwę zwiększającąprzyczepność łączy się tapetę zaopatrzonąw klajster z podtapetą. Według tego opisu płyty przy ich wytwarzaniu powleka się wodną dyspersją w rodzaju napełnionych klejów dyspersyjnych i potem suszy w kanale grzejnym. Zadaniem warstwy zwiększającej przyczepność jest podniesienie przyczepności pomiędzy podtapetą i tapetą zaopatrzoną w klajster. Zwiększająca przyczepność warstwa powierzchniowa podtapety może jednocześnie wykazywać dodatek hamujący palenie się. Jednakże w opisie tym nie ma żadnych danych odnośnie rodzaju oraz ilości tego środka ognioochronnego jak też odnośnie sposobu nanoszenia.

Z niemieckiego opisu patentowego DE-A 22 44 775 wiadomo ponadto, że przy umacnianiu dywanów stosuje się zestawy klejowe na bazie emulsji kopolimeru octan winylu-etylen, które w celu zredukowania palności zawierają odpowiedni napełniacz, jak trihydrat tlenku glinu.

182 483

W przypadku znanego z europejskiego opisu patentowego EP-B 0 109 663 kleju powłokowego występuje niedogodność polegająca na tym, że można go używać tylko jako zwiększającą przyczepność warstwę powierzchniową dla sztywnej pianki polistyrenowej dla zastosowań wewnętrznych oraz, że po magazynowaniu przez kilka tygodni nie daje się on już przerabiać.

Biorąc pod uwagę ten stan techniki istniało zadanie opracowania kleju dyspersyjnego, który miesiącami pozostaje odpowiedni do magazynowania, i który zapewnia dobre właściwości adhezyjne całego szeregu różnych materiałów wobec każdorazowego podkładu, z którym sklejane są te materiały, przy jednoczesnej nieznacznej zapalności warstwy z podkładu i naklejonego materiału.

Zadanie to rozwiązano według wynalazku dostarczając wodny klej dyspersyjny zawierający dyspersję polimerową obejmującą polimer wybrany z grupy kopolimeru albo terpolimeru charakteryzujący się tym że, zawiera 15 do 50% wagowych zwłaszcza 20 do 30% wagowych terpolimeru składający się głównie z jednostek monomerycznych wybranych z grupy obejmującej octan winylu, etylen, chlorek winylu, styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu metakrylowego, ester kwasu maleinowego i ich mieszanin, albo

- kopolimeru składającego się głównie z jednostek monomerycznych wybranych z grupy obejmującej styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu metakrylowego i ester kwasu maleinowego, przy czym włączone są kopolimery styrenu i estrów kwasu akrylowego;

- 30-75% wagowych środka ognioochronnego wybranego z grupy obejmującej związki boru i związki aluminium lub ich mieszaninę, przy czym związek aluminium stanowi wodorotlenek aluminium;

- 0,3-0,8% wagowych środka do przeróbki i środka zagęszczającego takiego jak hydroksyetyloceluloza i metylohydroksyetyloceluloza;

- 0,1-0,7% wagowych środka zwilżającego takiego jak polifosforan sodu;

- 0,1 -0,7% wagowych środka zwilżającego / suspensyjnego takiego jak poliakrylan amonu i ewentualnie środek konserwujący w ilości 0,1 do 0,2% wagowych, środek przeciwpieniący w ilości 0,7 do 0,9% wagowych, środek do obniżania temperatury tworzenia błony w ilości 0,9 do 10,% wagowych i środek opóźniający schnięcie w ilości 0,5% wagowych oraz

- wodę w ilości uzupełniającej do 100%, każdorazowo w odniesieniu do całkowitego ciężaru wodnej dyspersji kleju.

Korzystnie w kleju według wynalazku dyspersja zawiera ko- albo terpomolimer z przeważającymi jednostkami akrylanu winylu.

Korzystnie stosunek wagowy ko- albo terpolimerowej dyspersji do środka ognioochronnego wynosi 1:5 do mniej niż 1:0,8, zwłaszcza od 1:2,5 do 1:2.

Klej dyspersyjny według wynalazku stosuje się między innymi jako klej do sztywnych pianek dla piankowych folii, płyt i kształtek polistyrenowych. Polistyren występuje na przykład w postaci pasm folii albo prostokątnych płyt. Takie płyty składają się z wytłoczonej sztywnej pianki polistyrenowej albo cząstek pianki, a sposoby wytwarzania takich płyt albo folii bądź samych materiałów są znane z miejsc literatury cytowanych w europejskim opisie patentowym EP-A 0 036 156.

W porównaniu ze znanymi z europejskiego opisu patentowego EP-B 0 109 663 środkami zwiększającymi przyczepność klej dyspersyjny według wynalazku wykazuje większy udział środka zwilżającego, zawiera środek suspensyjny i jest znacznie podwyższony w nim udział środka do przeróbki oraz środka zagęszczającego. Przy tym udział środka zagęszczającego występuje jako 33% czysta substancja, natomiast w kleju dyspersyjnym według europejskiego opisu patentowego EP-B 0 109 663 środek zagęszczający stosuje się w 3% wodnym roztworze.

Przez pozytywne oddziaływanie wzajemne tych trzech składników początkowa siła klejenia oraz zdolność do przeróbki kleju dyspersyjnego zostająznacznie podwyższone i zapewnione przez dłuższe okresy czasu wynoszące kilka miesięcy.

W korzystnej postaci wykonania wynalazku klej zawiera: 15 do 50% wagowych, zwłaszcza 20% wagowych, dyspersji kopolimeru, 30 do 62% wagowych środka ognioochronnego i 15 do 21% wagowych wody i dodatków takichjak środek zagęszczający, zwilżający, suspensyjny,

182 483 dyspergujący, konserwujący i środek przeciwpieniący, a stosunek wagowy wodnej dyspersji kopolimeru do środka ognioochronnego wynosi 0,16:1 do 1,67:1.

Środek ognioochronny korzystnie obejmuje mieszaninę wodorotlenku glinu i boranu cynku w stosunku wagowym wynoszącym 3:1 do 8:1.

Udział wody w kleju wynosi korzystnie 5-20% wagowych, zwłaszcza 16,7% wagowych.

W dalszej postaci wykonania wynalazku klej zawiera 21,4% wagowych ko- lub terpolimeru, 58% wagowych środka ognioochronnego, 0,7% wagowych środka zagęszczającego, 0,7% wag. środka suspensyjnego, 0,2% wagowych środka konserwującego, 0,7% wagowych środka zwilżającego, 0,8% środka przeciwpieniącego, 1,0% wagowy środka do obniżenia temperatury topnienia błony i 0,5% wagowych środka opóźniającego schnięcie.

Korzystnie klej zawiera 61,2% wagowych środka ognioochronnego, 0,57% wagowych środka zagęszczającego, 0,33% wagowych środka zwilżającego, 0,11% wagowych środka suspensyjnego, 0,32% wagowych środka zwilżającego i dyspergującego, 0,19% wagowych środka konserwującego i 0,82% środka przeciwpieniącego, przy czym udział wody w nim wynosi 5% do 20% wagowych, zwłaszcza 16% wagowych.

W dalszej korzystnej postaci wodna dyspersja zawiera 20,4% dyspersji kopolimeru lub terpolimeru, 61,2% wagowych środka ognioochronnego, 0,57% wagowych środka zagęszczającego, 0,33% wagowych środka zwilżającego, 0,11% wagowych środka suspensyjnego, 0,32% wagowych środka zwilżającego i dyspersyjnego, 0,19% wagowych środka konserwującego, 0,82% wagowych środka przeciwpieniącego i jako resztę wodę.

Klej zawiera jako środek konserwujący korzystnie alkiloamono- albo izotiazynopochodne, a jako środek przeciwpieniący hydrofobowy kwas krzemowy. Nałożony klej wykazuje ciężar powierzchniowy w stanie mokrym wynoszący 300 do 800 g/m².

W celu oznaczenia stosunków wagowych odnosi się do siebie udziały w procentach wagowych dyspersji ko- albo terpolimerowej albo wodnej dyspersji kopolimeru i środka ognioochronnego z granicznymi wartościami podanych zakresów wagowych.

Środkiem zagęszczającym i środkiem do przeróbki jest korzystnie metylo- albo hydroksyetyloceluloza.

Klej dyspersyjny obejmuje ko- albo terpolimer z przeważającymi jednostkami akrylanu winylu, zwłaszcza stosuje się terpolimer akrylan winylu/ etylen/chlorek winylu, np. Vinnapas LT 500 (wytwórca: Wacker-Chemie, Niemcy), który używa się jako wodną 50% wagowo dyspersję. Terpolimer kleju dyspersyjnego może stanowić również terpolimer z jednostek octanu winylu, etylenu i chlorku winylu, jak na przykład Mowilith^(R) DM 120 albo Mowilith^(R)DM 122 (wytwórca: Hoechst AG). Środek ognioochronny składa się z niepalnych związków nieorganicznych na bazie glinu albo boru i glinu, jakie znane są ze stanu techniki. Do tych związków zalicza się między innymi kwas bomy albo jego sole i wodorotlenek glinu. Jako środek ognioochronny stosuje się korzystnie sam wodorotlenek glinu w ilości 60% wagowych, w odniesieniu do całkowitego ciężaru kleju dyspersyjnego. Jednakże środek ognioochronny może obejmować także mieszaninę wodorotlenku glinu i boranu cynku o stosunku wagowym 3:1 do 8:1.

Jak już przedstawiono w europejskim opisie patentowym EP-B 0 109 663 odnośnie tego stosunku wagowego pomiędzy wodorotlenkiem glinu i boranem cynku, te środki ognioochronne wykazują w porównaniu z innymi środkami ognioochronnymi znacznie mniejsze wydzielanie się gazów spalinowych i powodują wyraźnie zmniejszoną zapalność warstwy z piankowego polistyrenu i podłoża. Poza tym zostaje niespodziewanie polepszone również działanie zwiększające przyczepność surowców kleju, co było nie do przewidzenia. Klej dyspersyjny przy kilku próbach spalania osiąga klasyfikację BI (trudno zapalny) według DIN 4102.

Klejem dyspersyjnym, który poniekąd jest klejem uniwersalnym, można sklejać nie tylko piankowe tworzywa sztuczne z odpowiednim podłożem, lecz poza tym również tapety z włóknem szklanym i tapety tkanina/tekstylia/celuloza, tapety poliestrowe, płyty gipsowo-pilśniowe, płyty wiórowe, płyty okładzinowe, płyty cementowe, karton gipsowy, drewno albo korek. Przy tym jest tylko istotne, żeby jedna z przeznaczonych do sklejenia powierzchni była porowata albo chłonna dla cieczy, zwłaszcza dla wody.

182 483

Klej dyspersyjny, na podstawie jego wysokiej lepkości, nanosi się na ogół zębatą szpachlą albo za pomocą rakla. Można ewentualnie stosować również inne sposoby nanoszenia, jak np. nakładanie za pomocą walców, sposób rozlewania pod zwiększonym ciśnieniem albo normalnym. Ilościowe nanoszenie powłoki tak nastawia się, żeby ciężar powierzchniowy jej w stanie mokrym wynosił 300 do 800 g/m².

Przy powlekaniu poszczególne składniki występują w wodnej dyspersji, do której jeszcze dodatkowo wprowadza się małe ilości środków do przeróbki albo środków zagęszczających, jak metylo- i hydroksyetylocelulozy oraz pomocnicze środki stabilizujące dyspersję i powłokotwórcze. Tak więc, dodaje się jeszcze środki zwilżające, jak polifosforan sodu, środki suspensyjne, jak poliakrylan amonu, środki konserwujące, środki przeciwpieniące, środek zwilżający i dyspergujący, jak sól amonową kwasu poliakrylowego i środek obniżający temperaturę tworzenia się powłoki, jak octan eteru monobutylowego glikolu dietylenowego, oraz środek opóźniający schnięcie, jak 2-(2-butoksyetoksy)-etanol, korzystnie w ogólnej ilości wynoszącej do 3,0 - 4,0% wagowych, w odniesieniu do całkowitego ciężaru dyspersji.

Niżej przedstawione są dwa przykłady korzystnych zestawów wodnego kleju dyspersyjnego według wynalazku. Przykład I 20-40 części wagowych

0,6-0,8 części wagowych

0,2-0,3 procent wagowych

0,1 -0,2 części wagowych

0,7-0,8 części wagowych

0,9-1,0 części wagowych

60-66,4 części wagowych 0,5 części wagowych

10-20 części wagowych

Przykład II 10-50 części wagowych

0,30-0,65 części wagowych

0,3-0,7 części wagowych

0,1-0,3 procent wagowych

0,1 -0,36 części wagowych

0,1-0,2 części wagowych

0,8-0,9 części wagowych

50% wodnej dyspersji surowca klejowego z terpolimeru akrylan winylu albo octan winylu-etylen-chlorek winylu, środka zagęszczającego i środka do przeróbki, jak hydroksyetylocelulozy, środka zwilżającego, 33% wagowo wodnego roztworu polifosforanu sodu, środka suspensyjnego, jak 30% wagowo wodnego roztworu polioakrylanu amonu, środka konserwującego, jak alkiloamono-, izotiazoleno-, formalino-pochodnych, środka przeciwpieniącego, jak hydrofobowego kwasu krzemowego, środka w celu obniżenia temperatury tworzenia się powłoki, jak octanu eteru monobutylowego glikolu dietylenowego (butylodiglikolooctan), środka ognioochronnego, jak wodorotlenku glinu, środka opóźniającego schnięcie, jak 2-(2-butoksyetoksy) -etanolu (butylodiglikol), wody dla wrobienia stałych substancji i dla nastawienia lepkości, aby utrzymać klej dyspersyjny smarownym.

50% wodnej dyspersji surowca klejowego z estru kwasu akrylowego i styrenu, środka zagęszczającego i środka do przeróbki, jak metylohydroksyetylocelulozy, środka zwilżającego, 33% wagowo wodnego roztworu polifosforanu sodu, środka suspensyjnego, 30% wagowo wodnego roztworu poliakrylanu amonu, środka zwilżającego i dyspergującego, jak 30% wodnego roztworu soli amonowej kwasu poliakrylowego, środka konserwującego, jak alkiloamono-, izotiazyno-, formalino-pochodnych, środka przeciwpieniącego, jak hydrofobowego kwasu krzemowego,

182 483

55-65 części wagowych środka ognioochronnego, jak wodorotlenku glinu,

15-21 części wagowych wody dla wrobienia stałych substancji i dla nastawienia lepkości, aby klej dyspersyjny utrzymać smarownym.

Kleje dyspersyjne według wynalazku o powyższych składach majądoskonałe właściwości robocze, wysoką początkową siłę klejenia, dostosowane czasy magazynowania i bardzo dobre właściwości hamujące palenie się w połączeniu z różnymi materiałami budowlanymi i podnoszą niepalność połączeń.

Przykład III

Zgodne z wynalazkiem kleje dyspersyjne według przykładów I i Π przy normalnym składowaniu w czasie powyżej 6 miesięcy nie wykazują ani żelowania, ani zmiany lepkości, ani powstawania pleśni i dają się bezproblemowo przerabiać.

W tabeli przedstawiono bezchlorowcowy klej dyspersyjny według niniejszego wynalazku.

Tabela

Bezchlorowcowy klej dyspersyjny

Nazwa chemiczna	Sposób działania	Udział wagowy w %
Wodna dyspersja kopolimeru z estru kwasu akrylowego i styrenu	klej	20,4
Wodorotlenek glinu	środek ognioochronny	61,2
Metylo- i/albo hydroksyetylo-celuloza	środek zagęszczający	0,57
Polifosforan sodu (33% w wodzie)	środek zwilżający	0,33
Poliakrylan amonu (30% w wodzie)	środek suspensyjny	0,11
Sól amonowa kwasu poliarkylowego (30 % w wodzie)	środek zwilżający i dyspergujący	0,32
Alkiloamono-, izotiazyno-pochodne	środek konserwujący	0,19
Hydrofobowy kwas krzemowy	środek przeciwpieniący	0,82
Woda	rozcieńczalnik	16,0

Przykład IV(przykładporównawczy)

Z europejskiego opisu EP 0109663A2 znana jest zwiększająca przyczepność powłoka dla podtapety z pianki poliestyrenowej. Ta zwiększająca przyczepność warstwa zawiera dodatek hamujący palenie, substancję klejącąi dodatek hamujący palenie w stosunku wagowym 1:1 do 1:8, korzystnie 1:3 do 1:6. Powłoka zwiększająca przyczepność zawiera kopolimer lub terpolimer z przeważającymi jednostkami octanu winylu, zwłaszcza jednostkami chlorku winylu, etylenu, styrenu, estru kwasu akrylowego, estru kwasu metakrylowego i/lub estru kwasu maleinowego.

Środek ognioochronny stanowi mieszaninę wodorotlenku glinu i boranu cynku, zwłaszcza w stosunku wagowym 1:1 do 7:1, a szczególnie 2:1 do 5:1. Powłoka zwiększająca przyczepność nanoszona jest na podtapetę w postaci wodnej dyspersji, przy czym 100 części wagowych wodnej dyspersji zawiera 6-35, korzystnie 10-25 części wagowych terpolimeru, 30-50 części wagowych wodorotlenku glinu i 7-25, korzystnie 10-25 części wagowych boranu cynku.

Trwałość zwiększającej przyczepności warstwy powierzchniowej o składzie opisanym w europejskim opisie EP-0109663A2 wynosi maksymalnie 4 tygodnie. Potem produkt ten przy składowaniu w normalnych warunkach żeluje całkowicie i już nie daje się przerabiać.

Przykład V

Klej dyspersyjny według wynalazku zawierający 20,4% wagowych dyspersji kopolimerowej lub terpolimerowej, 61,2% wagowych mieszaniny wodorotlenku glinu i boranu cynku, 0,57% wagowych hydroksyetylocelulozy, 0,33% wagowych polifosforanu sodu, 0,20% wagowych poliakrylanu amonu, 0,82% wagowych hydrofobowego kwasu krzemowego, 0,19% wagowych pochodnej alkiloamonowej, 1% wagowy octanu butylodiglikolu, 0,50% wagowych butylodiglikolu i 14,79% wagowych wody był nanoszony na różne materiały budowlane na ścia8

182 483 ny i sufity i wykazywał zawsze doskonałą przyczepność tych materiałów budowlanych z każdorazowo stosowanym podłożem. Materiałami tego rodzaju są np. płyty gips-włókno; płyty wiórowe, włókniny, płyty cementowe, płyty gipsowe, drewno, korek, tapety z włókien szklanych, z materiałów włókienniczych (tekstylii) celulozy lub poliestru.

Wyżej wymieniony wodny klej dyspersyjny według wynalazku wykazuje doskonałą przyczepność materiałów budowlanych ze stosowanymi podłożami, podczas gdy dyspersje opisane w przykładzie IV nie mają takiej przyczepności.

W porównaniu do tego dyspersje powlekające zwiększające przyczepność opisane w przykładzie IV nie nadają się do takiego zastosowania jak dyspersje według wynalazku. Te dyspersje powłokowe nie mogąbyć stosowane jako klej, lecz tylko jako produkt, który można nanosić mechanicznie jako zwiększającą przyczepność warstwę powierzchniową dla sztywnej pianki polistyrenowej.

Claims

1. Wodny klej dyspersyjny zawierający dyspersję polimerową obejmującą polimer wybrany z grupy kopolimeru albo terpolimeru, znamienny tym, że zawiera 15 do 50% wagowych zwłaszcza 20 do 30% wagowych

- terpolimeru składającego się głównie z jednostek monomerycznych wybranych z grupy obejmującej octan winylu, etylen, chlorek winylu, styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu metakrylowego, ester kwasu maleinowego i ich mieszanin, albo

- kopolimeru składającego się głównie z jednostek monomerycznych wybranych z grupy obejmującej styren, ester kwasu akrylowego, ester kwasu metakrylowego i ester kwasu maleinowego, przy czym wyłączone są kopolimery styrenu i estrów kwasu akrylowego;

- 30-75% wagowych środka ogniochronnego wybranego z grupy obejmującej związki boru i związki aluminium lub ich mieszaninę, przy czym związek aluminium stanowi wodorotlenek aluminium;

- 0,1-0,7% wagowych środka zwilżającego takiego jak polifosforan sodu;

- 0,1-0,7% wagowych środka zwilżającego / suspensyjnego takiego jak poliakrylan amonu i ewentualnie środek konserwujący w ilości 0,1 do 0,2% wagowych, środek przeciwpieniący w ilości 0,7 do 0,9% wagowych, środek do obniżenia temperatury tworzenia błony w ilości 0,9 do 1,0% wagowych i środek opóźniający schnięcie w ilości 0,5% wagowych oraz

2. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że dyspersja zawiera ko- albo terpomolimer z przeważającymi jednostkami akrylanu winylu.

3. Wodny klej według zastrz. 2, znamienny tym, że stosunek wagowy ko- albo terpolimerowej dyspersji do środka ognioochronnego wynosi 1:5 do mniej niż 1:0,8, zwłaszcza od 1:2,5 do 1 : 2.

4. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 15 do 50% wagowych, zwłaszcza 20% wagowych, dyspersji kopolimeru, 30 do 62% wagowych środka ognioochronnego i 15 do 21 % wagowych wody i dodatków takich jak środek zagęszczający, zwilżający, suspensyjny, dyspergujący, konserwujący i środek przeciwpieniący.

5. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że stosunek wagowy wodnej dyspersji kopolimeru do środka ognioochronnego wynosi 0,16 : 1 do 1,67 : 1.

6. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że środek ognioochronny obejmuje mieszaninę wodorotlenku glinu i boranu cynku w stosunku wagowym wynoszącym 3 : 1 do 8 : 1.

7. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że udział w nim wody wynosi 5 do 20% wagowych, zwłaszcza 16,7% wagowych.

8. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera 21,4% wagowych ko- lub terpolimeru, 58% wagowych środka ognioochronnego, 0,7% wagowych środka zagęszczającego, 0,7% wagowych środka suspensyjnego, 0,2% wagowych środka konserwującego, 0,7% wagowych środka zwilżającego, 0,8% środka przeciwpieniącego, 1,0% wagowych środka do obniżenia temperatury tworzenia błony i 0,5% wagowych środka opóźniającego schnięcie.

9. Wodny klej według zastrz. 4, znamienny tym, że zawiera 61,2% wagowych środka ognioochronnego, 0,57% wagowych środka zagęszczającego, 0,33% wagowych środka zwilżającego, 0,11% wagowych środka suspensyjnego, 0,32% wagowych środka zwilżającego i dyspergującego, 0,19% wagowych środka konserwującego i 0,82% środka przeciwpieniącego.

10. Wodny klej według zastrz. 9, znamienny tym, że udział wody w nim wynosi 5 do 20% wagowych, zwłaszcza 16% wagowych.

182 483

11. Wodny klej według zastrz. 9, znamienny tym, że wodna dyspersja zawiera 20,4% wagowych dyspersji kopolimeru lub terpolimeru, 61,2% wagowych środka ognioochronnego, 0,57% wagowych środka zagęszczającego, 0,33% wagowych środka zwilżającego, 0,11% wagowych środka suspensyjnego, 0,32% wagowych środka zwilżającego i dyspergującego, 0,19% wagowych środka konserwującego, 0,82% wagowych środka przeciwpieniącego i jako resztę wodę.

12. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że jako środek konserwujący zawiera alkiloamono- albo izotiazynopochodne.

13. Wodny klej według zastrz. 1, znamienny tym, że j ako środek przeciwpieniący zawiera hydrofobowy kwas krzemowy.