PL182538B1 - Sposób spalania odpadów przemysłowych - Google Patents

Abstract

1. Sposób spalania odpadów przemysłowych, zwłaszcza niebezpiecznych odpadów przemysłowych tworzyw sztucznych w instalacjach pieców bezrusztowych polegający na rozdrobnieniu odpadów, podawaniu ich w strumieniu gazu do komory spalania, znamienny tym, że rozdrobnione odpady miesza się z odpadami drzewnymi, zwłaszcza trocinami i pyłami w ilości do 20% wagowo do wilgotności od 15 do 50% wagowo, następnie mieszaninę podaje się do strumienia paliwa w ilości od 15 do 30% wagowo, do komory spalania i prowadzi się spalanie w temperaturze od 900°C do 1200°C.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób spalania odpadów przemysłowych, zwłaszcza niebezpiecznych odpadów przemysłowych tworzyw sztucznych.

Znane jest z polskiego opisu patentowego nr 135 851 urządzenie do spalania paliw-·, zwłaszcza odpadów produkcyjnych składające się z komory spalania z palnikiem, z doprowadzeniem powietrza i z rozpylaczem, z komory fluidalnej oraz z komory separacyjnej. Komora spalania ma kształt komory cyklonowej i połączona jest z komorą fluidalną, która umieszczona jest za komorą spalania. Znana jest również z opisu patentowego nr 144 586 instalacja do przygotowania, zgazowania i spalania odpadowych paliw stałych składająca się z zasobnika wilgotnych odpadów stałych, dozownika wilgotnych odpadów stałych, odpylającego cyklonu, zasobnika pośredniego wraz z pośrednim dozownikiem i mieszalnikiem, kotłów na czyste spaliny, oraz górnego i dolnego wentylatora i wyposażona jest również w wirową komorę zgazowania i częściowego spalania, wirową komorę do spalania i pionową współprądową ruro suszarkę, która w dolnej części zaopatrzona jest w zbiornik na grubsze odpady, przy czym wirowa komora zgazowania i częściowego spalania połączona jest stycznie z wirową komorą dopalania, natomiast górny wylot pionowej współprądowej rurosuszarki połączony jest z wirową komorą zgazowania i częściowego spalania oraz z wirową komorą dopalania, zaś dolna część pionowej współprądowej rurosuszarki jest poprzez zbiornik na grubsze odpady połączona z wylotem wirowej komory dopalania.

Dotychczas w technice znane są piece francuskiej firmy Muller, które są urządzeniami tunelowymi mającymi trzy komory, wózek szynowy, na którym umieszcza się wsad do wypalania, szyny przebiegające przez trzy komory, oraz zasuwy pomiędzy komorami, umożliwiające przemieszczanie wózka z komory do komory. Komory przeznaczone są do wstępnego wypalania, końcowego wypalania oraz schładzania opalonych z farby zawieszek lakierniczych. Praca pieca jest cykliczna i obejmuje wypalanie zawieszek w temperaturze 300° do 600°C. Komory wypalania wyposażone są w palniki gazowe i instalację wentylacyjną wymuszającą obieg i wyprowadzenie gazów na zewnątrz, przy czym komora wypalania końcowego posiada automatyczną. regulację dopływu gazu i powietrza, która umożliwia szybkie uzyskanie temperatury 1000°C i stabilizację tej temperatury przy wypalaniu wsadu. Wadą tych pieców jest niska wydajność, wynikająca z cyklicznej pracy, nie zadawalająca szczelność powodująca przedostawanie się części gazów do pomieszczeń gdzie są zainstalowane, oraz zwiększone zanieczyszczenie atmosfery w okresie rozruchu kolejnego cyklu.

Znany jest z opisu patentowego polskiego nr 146 281 piec do spalania odpadów palnych i powłok lakierniczych, zwłaszcza na zawieszkach i kratach lakierniczych składający się z komory spalania z palnikiem rozruchowym, dopalacza, kanału dolotowego z inżektorem

182 538 oraz przenośnika z napędem, biegnącego przez komorę spalania. Wlot i wylot przenośnika znajduje się poniżej poziomu roboczego komory spalania, przy czym przenośnik posiada napęd o zmiennym przełożeniu zależnie od temperatury w komorze spalania, a komora spalania połączona jest z dopalaczem, który ma palnik rozruchowy oraz instalację dopływu powietrza, a w kanale odlotowym znajduje się analizator poziomu tlenku węgla, który steruje ilością powietrza podawanego do dopalacza. Przenośnik posiada taśmę w postaci siatki.

Z opisu patentowego polskiego nr 164 272 znane jest urządzenie do kontrolowanego spalania odpadów lakierniczych składające się z komory spalania, urządzeń transportu piasku oraz zbiornika piasku. Komorę spalania stanowi co najmniej jedna zawierająca obrotową pokrywę wanna pirolityczna połączona swoim dnem w kształcie zbliżonym do ostrosłupa z dozownikiem, połączonym z kolei rurociągiem transportu próżniowego z oddzielaczem odśrodkowym, pod którym znajduje się zbiornik piasku posiadający lej zakończony wychylną rynną zsypową, której koniec znajduje się nad wanną pirolityczną, przy czym oddzielacz odśrodkowy jest połączony przewodem rurowym poprzez filtr wodny z pompą próżniową, natomiast wanna pirolityczna przy swoim dnie jest połączona z kolektorem spalin poprzez przepustnicę spalin.

Znany jest układ palenisk rusztowych do detoksykacji trucizn i związków szkodliwych według opisu patentowego polskiego nr 165 625, który składa się z komór połączonych ze sobą kanałem przepływowym, paleniska z rusztem falującym, paleniska z rusztem korytkowym, kanału rozdzielczego, dozownika substancji ciekłych, otworu do wprowadzania substancji stałych, otworu wlotowego powietrza i przewodu kanałowego.

Mechanizm napędowy rusztu falującego ma wały zamocowane na łożyskach w konstrukcji nośnej, przy czym wał aktywny zakończony jest kołem łańcuchowym napędzanym przez silnik elektryczny z reduktorem obrotów za pomocą łańcucha, zaś wał pasywny sprzężony jest z wałem aktywnym za pomocą kół zębatych obracających się przeciwbieżnie, natomiast część robocza wałów napędowych ma przekrój poprzeczny prostokątny i jest skręcona o 90° wzdłuż osi podłużnej, przy czym płaszczyzny obrotu wałów ustalane na kołach zębatych przesunięte o 90° względem siebie.

Znany jest z opisu patentowego polskiego nr 167 734 sposób spalania odpadów i oczyszczania gazów spalinowych oraz układ technologiczny do spalania odpadów i oczyszczania gazów spalinowych.

Sposób polega na tym, że proces spalania odpadów prowadzi się dwuetapowo w komorze pierwotnego spalania odpadów, a następnie wtórnego dopalania gazu w komorze cyklonowej, po czym gazy poddaje się oczyszczeniu, korzystnie metodą wapienno-półsuchą ze związków gazowych oraz odpyleniu.

Układ charakteryzuje się tym, że komora ogniowa składa się z komory spalania dyfuzyjno-kinetycznego odpadu uwarstwionego, korzystnie na ruszcie oraz z cyklonowej komory dopalania w procesie wirowym, przy czym komory te połączone są kształtowym kanałem stanowiącym zblokowany agregat ogniowy we wspólnej obudowie, zaś po cyklonowej komorze dopalania jest zainstalowany osobnie kocioł, reaktor do oczyszczania gazów oraz urządzenie odpylające.

Znany jest również z polskiego opisu patentowego nr 169 511 sposób spalania odpadów palnych polegający na tym, że w zbiorniku miesza się odpady z wapnem, lub dolomitem i tak powstałą mieszaninę ładuje się do pojemników na wózkach, które wprowadza się do strefy wypalania pieca, gdzie wypala się tę mieszaninę w temperaturze 1200°C powietrzem i gazem zassanym z zewnątrz pieca, a następnie przesuwa się wózki do strefy chłodzenia pieca, a następnie przesuwa się wózki do strefy chłodzenia pieca, z którymi przeciwprądowo przechodzi powietrze, które dzieli się na powietrze, spalania i podgrzewania, zaś współprądowo z wózkami przechodzą do strefy chłodzenia spaliny, które chłodzi się powietrzem spalania, a później czyści poza piecem w filtrach i podgrzewa powietrzem podgrzewania, a po zakończeniu tej czynności wózki przesuwa się poza piec i rozładowuje się pojemniki.

Znane są również ze zgłoszenia patentowego polskiego nr P-307 242 sposób dającego się kontrolować i bezpiecznego dla środowiska spalania materiałów łatwopalnych i urządzenie do spalania realizujące ten sposób. Według tego zgłoszenia, z materiału jest wytwarzana

182 538 najpierw kształtka, zwłaszcza wydłużona, osiowo symetryczna kształtka umieszczana następnie w komorze śluzowej, która jest szczelnie połączona ze zbiornikiem, w którym panuje podciśnienie, przy czym przynajmniej powierzchnia boczna kształtki przylegają ściśle do ścianki/nek wewnętrznej/nych komory śluzowej, szczelnie lub w pewnym odstępie, kształtka zostaje zapalona na powierzchni czołowej stykającej się ze zbiornikiem, w wyniku czego tworzy się front spalania sukcesywnie i w sposób ciągły przemieszczający się przez kształtkę. Produkty spalania utworzone we froncie spalania są odsysane do zbiornika celem dalszej eliminacji. Znany jest również z opisu patentowego niemieckiego nr 4 415 355 sposób spalania odpadów tworzyw sztucznych charakteryzujący się tym, że rozdrobnione odpady podaje się do komory spalania w strumieniu gazów.

Istotą sposobu spalania odpadów przemysłowych, zwłaszcza niebezpiecznych odpadów tworzyw sztucznych w instalacjach pieców bezrusztowych polegający na rozdrobnieniu odpadów, podaniu ich w strumieniu gazu do komory spalania jest to, że rozdrobnione odpady miesza się z odpadami drzewnymi, zwłaszcza z trocinami i pyłami w ilości do 20% wagowo do wilgotności od 15 do 50% wagowo, następnie mieszaninę podaje się do strumienia paliwa podstawowego w ilości od 15 do 30% wagowo do bezrusztowej komory spalania i prowadzi się spalanie w temperaturze od 900 do 1200°C. Ilość odpadów i ilość paliwa podstawowego podawanego do komory spalania regulowana jest w określonej temperaturze przez elektroniczny zespół podłączony do komputera.

Korzystnym skutkiem wynalazku jest to, że umożliwia gospodarcze wykorzystanie niebezpiecznych odpadów przemysłowych do produkcji ciepła w sposób zgodny z wymogami ochrony środowiska.

Przykład I. Sposobem według wynalazku zutylizowano około 1000 kg odpadów lakierniczych nitrocelulozowych i akrylowych rozdrabniając je i mieszając z trocinami bukowymi i olchowymi w ilości 15% wagowo, a następnie dodano do paliwa, którym były trociny i pyły drzewne w ilości 20% wagowo. Mieszaninę wprowadzono do komory spalania przy temperaturze 1000°C dozując składniki przez zespół elektroniczny podłączony do komputera. W trakcie procesu spalania wytwarza się parę technologiczną o temperaturze 140°C. Pomiary emisji gazów spalinowych nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych.

Przykład II. Sposobem według wynalazku zutylizowano około 1000 kg odpadów lakierniczych nitrocelulozowych i ftalowych rozdrabniając je i mieszając z trocinami bukowymi i olchowymi w ilości 13% wagowo, a następnie dodano do trocin w ilości 25% wagowo. Mieszaninę wprowadzono do komory spalania przy temperaturze 1100°C dozując składniki przez zespół elektroniczny podłączony do komputera. W trakcie procesu spalania wytwarza się parę technologiczną o temperaturze 140°C. Pomiary emisji gazów odlotowych nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych stężeń substancji szkodliwych.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób spalania odpadów przemysłowych, zwłaszcza niebezpiecznych odpadów przemysłowych tworzyw sztucznych w instalacjach pieców bezrusztowych polegający na rozdrobnieniu odpadów, podawaniu ich w strumieniu gazu do komory spalania, znamienny tym, że rozdrobnione odpady miesza się z odpadami drzewnymi, zwłaszcza trocinami i pyłami w ilości do 20% wagowo do wilgotności od 15 do 50% wagowo, następnie mieszaninę podaje się do strumienia paliwa w ilości od 15 do 30% wagowo, do komory spalania i prowadzi się spalanie w temperaturze od 900°C do 1200°C.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ilości odpadów i ilości paliwa wprowadzane do komory spalania reguluje się automatycznie przez elektroniczny zespół połączony z komputerem.