PL182644B1 - Kotew do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej - Google Patents

Abstract

1. Kotew do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej, zwłaszcza łuków lub stojaków ociosowych, znamienna tym, że ma postać kotwi zespolonej, wykonanej z żerdzi (2) wygiętej w kształcie litery "U", której ramiona tworzą dwa kotwiowe pręty (3, 4) zaopatrzone w głowice (6, 7), a integralna część środkowa (5) jest dostosowana do zarysu profilu obudowy od strony chodnika.

Description

Przedmiotem wynalazku jest kotew do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej, zwłaszcza łuków lub stojaków ociosowych.

Chodniki są najczęściej obudowywane stalowymi odrzwiami łukowymi lub prostokątnymi. Dopuszczalne pionowe, symetrycznie rozłozone obciążenie odrzwi na ogół mieści się w przedziale 300-600 kN. Natomiast ociążenie boczne ze strony ociosów wyrobiska jest nieznaczne, mieści się w granicach 5-10 kN w przypadku obciążenia siłą skupioną, przyłożoną do łuków lub stojaków ociosowych w podliżu spodku wyrobiska. Stanowi to istotną wadę obudowy odrzwiowej, szczególnie w warunkach zagrożenia tąpaniami. Próby poprawy odporności odrzwi na obciążenia boczne poprzez ich budowanie na specjalnych stopach oraz zabudowywanie spągnic okazały się mało skuteczne, a równocześnie w istotny sposób zwiększające koszty obudowy.

Znana jest, na przykład z polskiego opisu patentowego nr 146 870, skuteczna stabilizacja odrzwi obudowy chodnikowej poprzez kotwienie. Po obu stronach mocowanego elementu odrzwi wierci się tutaj dwa kotwiowe otwory, odległe od siebie o wartość zbliżoną do szerokości profilu tego elementu oraz utwierdza w nich kotwiowe pręty. Wystające z kotwiowych otworów końcówki kotwiowych prętów łączy się za pomocą nakrętek z kołnierzami dodatkowej łubki, dostosowanej do zarysu profilu obudowy od strony chodnika.

Kotew do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej, zwłaszcza łuków lub stojaków ociosowych, według wynalazku, ma postać kotwi zespolonej wykonanej z żerdzi wygiętej w kształcie litery U, której ramiona tworzą dwa kotwiowe pręty zaopatrzone w głowice, a integralna część środkowa jest dostosowana do zarysu profilu obudowy od strony chodnika. Głowice korzystnie stanowią pierścienie lub ścięte stożki o średnicy mniejszej od średnicy kotwiowych otworów, osadzone trwale w pobliżu końcówek kotwiowych prętów. Końcówki kotwiowych prętów korzystnie są rozwidlone.

Kotew zespolona według wynalazku umożliwia skuteczną stabilizację odrzwi obudowy chodnikowej, a przy tym nie wymaga stosowania dodatkowych łączników, dzięki czemu charakteryzuje się prostą i tanią konstrukcją.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment stabilizowanych odrzwi i spodka chodnika w rzucie poziomym, a fig. 2 - ten fragment w rzucie pionowym.

Kotew zespolona do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej, zwłaszcza łuków 1 lub stojaków ociosowych, jest wykonana z żerdzi 2 wygiętej w kształcie litery U. Ramiona wygiętej żerdzi 2 tworzą dwa kotwiowe pręty 3, 4 a jej integralna część środkowa 5, jest dostosowana do zarysu profilu obudowy od strony chodnika Kotwiowe pręty 3, 4 są zaopatrzone

182 644 w głowice 6 lub 7 w postaci pierścieni lub ściętych stożków o średnicy d mniejszej od średnicy D kotwiowych otworów 8. Głowice 6, 7 są osadzone trwale w pobliżu rozwidlonych końcówek 9 kotwiowych prętów 3,4.

Dla stabilizacji łuków 1 lub stojaków ociosowych po obu ich stronach, prostopadle do ociosu wyrobiska, w odległości H od spodku 10, wierci się dwa kotwiowe otwory 8 odlegle od siebie o wartość L zblizoną do szerokości profilu tych łuków 1 lub stojaków. Otwory 8 wierci się pod kątem a większym od kąta naturalnego zsypu materiału ciernego 11 i na głębokość S większą od strefy spękań skał przy wyrobisku. Do odwierconych kotwiowych otworów 8 wprowadza się kotwiowe pręty 3, 4 wygiętej żerdzi 2 kotwi zespolonej, aż do oparcia się jej środkowej części 5 o łuki 1 lub stojaki ociosowe, po czym wypełnia się te otwory 8 sypkim, nierozmakalnym materiałem ziarnistym 11, na przykład piaskiem, który zmniejszając swoją objętość zakleszcza głowice 6, 7 wspomnianych prętów 3,4. Zamiast materiałem ciernym 11, kotwiowe otwory 8 mogą być wypełniane materiałem wiążącym, na przykład betonem.

Takie zastabilizowanie łuków 1 lub stojaków ociosowych wyklucza ich przemieszczanie do środka wyrobiska, przez co wielokrotnie zwiększa odporność obudowy odrzwiowej wyrobisk chodnikowych na obciążenia boczne, a zwłaszcza na obciążenia dynamiczne.

182 644

182 644

Fig.2.

182 644

Fig.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Kotew do stabilizacji odrzwi obudowy chodnikowej, zwłaszcza łuków lub stojaków ociosowych, znamienna tym, że ma postać kotwi zespolonej, wykonanej z żerdzi (2) wygiętej w kształcie litery U, której ramiona tworzą dwa kotwiowe pręty (3, 4) zaopatrzone w głowice (6, 7), a integralna część środkowa (5) jest dostosowana do zarysu profilu obudowy od strony chodnika.

2. Kotew według zastrz. 1, znamienna tym, ze głowice (6, 7) stanowią pierścienie lub ścięte stożki o średnicy (d) mniejszej od średnicy (D) otworów kotwiowych (8), osadzone trwale w pobliżu końcówek (9) kotwiowych prętów (3, 4).

3. Kotew według zastrz. 2, znamienna tym, ze końcówki (9) kotwiowych prętów (3, 4) są rozwidlone.