PL182678B1

PL182678B1 - Palnik do podgrzewania topionego metalu

Info

Publication number: PL182678B1
Application number: PL96316189A
Authority: PL
Inventors: Christian J. Feldermann
Original assignee: Boc Group Plc
Priority date: 1995-09-21
Filing date: 1996-09-20
Publication date: 2002-02-28
Also published as: CN1066202C; AU715437B2; DE69628251D1; AU6574096A; EP0764815A2; DE69628251T2; GB9519303D0; EP0764815B1; EP0764815A3; CA2185752A1; CN1155584A; PL316189A1; NZ299417A; US5927960A; ZA968036B

Abstract

1. Palnik do podgrzewania topionego metalu, znamienny tym, ze zawiera korpus (51) z glównym otworem wylotowym (62), co najmniej jednym otwo- rem wylotowym (52) utleniacza pierwotnego i co naj- mniej jednym otworem wylotowym (54) utleniacza wtórnego, przy czym otwór wylotowy (54) jest rów- nolegly do otworu glównego (62), ponadto palnik po- siada otwór wylotowy (56) paliwa, komore mieszania (58), umieszczona wewnatrz korpusu (51), polaczona z otworem wylotowym (56) paliwa, w której powstaje mieszanina paliwa i utleniacza pierwotnego, dysze (60) przyspieszajaca strumien gazu. usytuowana za komora mieszania (58), i sluzaca do przyspieszania przeplywu gazów wychodzacych z komory mieszania (58), urzadzenie (66, 68) sluzace do regulacji przeplywu utleniacza wyplywajacego z otworów wyplywo- wych (52, 54) utleniacza pierwotnego i wtórnego, korzystnie zawiera oddzielne urzadzenie zaplonowe. FIG. 1 0 PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest palnik do podgrzewania topionego metalu, szczególnie złomu stalowego. Palnik według wynalazku może służyć również do innych celów.

Urządzenie do topienia metalu obejmuje dobrze znany piec łukowy wyposażony dodatkowo w lancę tlenową. Działanie takiego pieca polega na tym, że między elektrodami pieca przeskakuje łuk elektryczny, wytwarzający strumień ciepła, który przechodzi przez warstwę metalu powodując jego topienie, przy czym wdmuchuje się dodatkowąilość tlenku przez lancę tlenową, która w zależności od potrzeb może być zbliżana do, lub odsuwana od powierzchni metalu. Przy jednym przeskoku, łuk podgrzewa metal do temperatury spustu ciekłego metalu wynoszącej 1893 - 1973 K, chwilowo utlenia niepożądane składniki występujące w warstwie metalu i powoduje ich wydzielanie i wytwarzanie izolacyjnej warstwy żużla, która pływa po powierzchni topionego metalu. Izolacyjna warstwa żużlu działa ochronnie na ściany pieca i elektrody chroniąc przed działaniem odprysków stopionego metalu.

Często ściana pieca wyposażona jest w dodatkowe palniki gazowe, które wspomagają efekt grzewczy łuku elektrycznego. Niestety, takie palniki, które przynoszą, duże korzyści we wstępnej fazie topienia, są nieprzydatne podczas końcowego i krytycznego etapu podgrzewania i nie mogą być również wprowadzane do warstwy żużlu, i nie mogą mieć dużego udziału przy uzyskiwaniu końcowej temperatury spustu stopionego metalu. Często stosowane są dodatkowe dysze powietrzne służące do wdmuchiwania tlenu i innych gazów bezpośrednio do warstwy topionego metalu. Takie dysze chwilowo wzbudzają cyrkulację topionego metalu i wspomagają rozchodzenie się ciepła, jednak wdmutch^aą stosunkowo chłodny gaz, który nie przyczynia się do szybkiego osiągnięcia końcowej temperatury spustu stopionego metalu.

Przedmiotem wynalazku jest palnik służący do podgrzewania topionego metalu, który zawiera korpus z głównym otworem wylotowym, co najmniej jednym, otworem wylotowym utle182 678 niacza pierwotnego i co najmniej jednym otworem wylotowym utleniacza wtórnego. Otwór wylotowy utleniacza wtórnego jest równoległy do otworu głównego. Poza tym palnik posiada otwór wylotowy paliwa, komorę mieszania, umieszczoną wewnątrz korpusu palnika, połączoną z otworem wylotowym paliwa, w której powstaje mieszanina paliwa i utleniacza pierwotnego, dyszę przyspieszającą strumień gazu, usytuowaną za komorą mieszania, i służącą do przyspieszania przepływu gazów wychodzących z komory mieszania. Palnik wyposażony został również w urządzenie służące do regulacji przepływu utleniacza wypływającego z otworów wypływowych utleniacza pierwotnego i wtórnego.

Otwory wylotowe utleniacza wtórnego są rozmieszczone promieniowo wokół otworu głównego na ścianie czołowej palnika i stanowią połączenia z otworem głównym, a dysza przyspieszająca jest dyszą. zbieZno-rozbieżną.

Ponadto palnik ma urządzenie do regulacji przepływu utleniacza, które wyznacza dwie drogi przepływu, z którychjedną stanowią źródło utleniacza połączone tylko z otworami wylotowymi utleniacza wtórnego, a drugą połączenie źródła utleniacza z otworami wylotowymi utleniacza pierwotnego i otworami wylotowymi utleniacza wtórnego.

Palnik dodatkowo zawiera oddzielne urządzenie zapłonowe, powodujące zapłon mieszaniny paliwa i jednego lub obydwu utleniaczy.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 i 2 przekroje elektrycznego pieca łukowego o znanej konstrukcji, w różnych fazach działania, fig. 3 - 8 - przekroje pieca wyposażonego w palnik według wynalazku, w różnych fazach działania, fig. 9 - widok palnika według wynalazku od strony komory pieca i fig. 10 - przekrój palnika oznaczony strzałkami A-A na fig. 9.

Ja to przedstawiono na fig. 1 i 2 elektryczny piec łukowy 10 zawiera wyłożoną cegłami podstawę 12, ściany 14 i pokrywę 16, przez którąprzechodząelektrody 18,19,20. Lanca tlenowa 22 osadzona jest przesuwnie w kierunku strzałek I-0, w sposób który będzie opisany poniżej. Palniki dodatkowe oznaczone liczbą 24, mogą być rozmieszczone w różnych punktach wokół ścian pieca, i służą do kierowania płomienia podgrzewaj ącego 26 w dół, w kierunku metalu 28, który topi metal. Dysze gazowe 30 służą do kierowania gazu bezpośrednio do warstwy topionego metalu w sposób, który również został poniżej opisany.

W trakcie działania pieca, łuk przeskakuje między elektrodami, gdy elektrody wysuwane sąw kierunku złomu metalowego 28, tak że łuk podgrzewa i topi złom 28, w sposób dobrze znany fachowcom i dlatego nie będzie on dalej opisany. Gdy złom metalowy zaczyna się topić, elektrody wysuwane są dalej w kierunku niestopionego jeszcze złomu, aby zapewnić efektywne topienie i ograniczyć możliwości uszkodzenia elektrody. Gdy złom jest całkowicie stopiony lanca tlenowa 22 i jeśli to zostało przewidziane, dysze gazowe 30 zostają uruchomione i wdmuchują strumienie tlenku do warstwy stopionego metalu 28, który powoduje utlenianie i usuwanie zanieczyszczeń, które wydostają się na powierzchnię i tworzą izolacyjną warstwę żużla oznaczoną ogólnie liczbą 32. Żużel, stanowiący przez pewien czas ważną warstwę ochronną, która zabezpiecza elektrody i ściany pieca przed uszkodzeniem przez stopiony metal, działajak warstwa izolacji, która skutecznie chroni palniki 24 podgrzewające stopiony metal do końcowej temperatury spustu stopionego metalu. Gaz podawany poprzez dysze gazowe 30 chłodzi stopiony metal, i tym samym utrudnia jeszcze bardziej osiągnięcie temperatury spustu metalu.

W przeciwieństwie do tego co zostało opisane powyżej, przedmiotowy wynalazek, jak to przedstawiono na fig. 3 do 10 wprowadza wyjątkowo proste i skuteczne urządzenie podgrzewające i wdmuchujące gaz, które może bardzo szybko stopić złom metalowy, tworzące skutecznie pożądaną warstwę żużla i ułatwiając osiągnięcie końcowej temperatury spustu metalu. Szczególnie, przedmiotowy wynalazek obejmuj e urządzenie, które jest kombinac jąpalnika i dyszy wydmuchującej gaz, które jest w stanie działać, tak jak to opisano powyżej, w i pod warstwą żużlu, a tym samym eliminuje ono konieczność stosowania elektrod 18,19 i 20, dodatkowych palników 24 i dysz powietrznych 30 i jest w stanie przekazać ciepło bezpośrednio do topionego metalu i doprowadzić temperaturę w piecu do temperatury spustu płynnego metalu.

182 678

Zgodnie z fig. 3 do 10, a zwłaszcza z fig. 9 i 10 przedmiotowy wynalazek obejmuje konstrukcję palnika 50, posiadającego korpus 51 płytę dystansową lub czołową 50a, która przedstawiona jest na fig. 10, otwory wylotowe 52,54 pierwotnego i wtórnego utleniacza, i wylot paliwa 56. Płyta czołowa 50a wykonana jest przeważnie z miedzi, lub z jej stopów. Otwór wylotowy, lub otwory wylotowe 56 paliwa dostarczają paliwo lub utleniacz do komory mieszanina 58, która mieści się całkowicie w korpusie 51, i usytuowana jest przed elementem przyspieszającym strumień wypływający gazu, w postaci zbieżno-rozbieżnej dyszy 60. Końcowy otwór wylotowy dyszy 60 jest jednocześnie głównym otworem 62 palnika, którego przeznaczenie i działanie będzie opisane poniżej. Otwory 54 utleniacza wtórnego zostały wykonane w postaci dużej liczby szczelin rozmieszczonych obwodowo wokół, usytuowanej centralnie dyszy, i kierują strumień utleniacza do obszaru wypływu strumienia gazy z otworu 62. Elementy regulacji przepływu zostały pokazane schematycznie, jako zawory 64,66 i 68, które służą do regulacji przepływu paliwa i utleniacza wypływającego otworami 52 - 56jeśli, i gdy jest to potrzebne. Wokół płyty czołowej 50 a palnika, usytuowanych jest wiele kanałów chłodzących 69, które służą do przepływu płynu chłodzącego (przykładowo wody) używanego do chłodzenia płyty czołowej, w czasie działania palnika.

Przedmiotowy palnik może działać na wiele różnych sposobów'. Na przykład tlen może być dostarczony do przewodu utleniacza pierwotnego, i tym sposobem paliwo mieszane jest z tlenem w komorze mieszania 58 wewnątrz korpusu palnika 51. Po zapaleniu palnika, spalanie zachodzi przed zbieżno-rozbieżną dyszą 60. Jeśli spalanie zachodzi przed tą dyszą, gorące płonące gazy rozprężają się przechodząc przez dyszę 60, co pozwala na wytworzenie przepływu gazu o wysokiej temperaturze z prędkością dźwięku lub z prędkością naddźwiękową, zdolnego do przeniknięcia płynnej stali. Jeżeli tlen nie jest dostarczany do otworu wylotowego utleniacza pierwotnego, palnik działajako palnik o spalaniu zewnętrznym, w którym podstawa płomienia znajduje się poza otworem wylotowym 62. Ten sposób działania podobny jest do sposobu zwanego „rura w rurze”. Według tego sposobu działania tlen może być dostarczany przy wysokiej (H), średniej (M) lub niskiej (L) prędkości wypływu, z jednego, lub drugiego, albo z obydwu otworów wylotowych utleniacza i przy proporcji tlen/paliwo, większej, równej lub mniejszej niż 2:1, dzięki czemu uzyskuje się spalanie bogate lub ubogie w tlen.

W przeciwieństwie do znanych konstrukcji palników o spalaniu zewnętrznym, gdzie gazy mieszaj ą się na zewnątrz korpusu palnika i tlen, równie dobrze j ak rodniki reakcyjne, j est obecny w pewnej odległości na zewnątrz palnika, przedmiotowy wynalazek umożliwia osiągnięcie spalania bliskiego spalaniu zupełnemu. W związku z tym, palnik według przedmiotowego wynalazku pozwala uniknąć problemów związanych z wątpliwymi zakresami różnych reakcji zachodzących z metalem wytwarzających niepożądane zmiany w wydajności i jakości produktu. Chociaż w pewnych okolicznościach, korzystne jest zastosowanie palnika do wdmuchiwania czynników utleniających takich jak O2 do produktów spalania, w przeciwieństwie do znanych palników, gdzie bieżąca ich koncentracja jest albo nieznana, albo niełatwa do przewidzenia, palnik według przedmiotowego wynalazku czyni możliwym, regulowany sposób wdmuchiwania czynników utleniających.

Według fig. 3 do 8 można ocenić, że konstrukcja pieca wyposażonego w palnik zgodny z przedmiotowym wynalazkiem różni się od konstrukcji pokazanej na fig. 1 i 2. Zwłaszcza należy zauważyć, że nie zastosowano elektrod 18,19 i 20, dodatkowych palników 24 i dysz powietrznych 30, a lanca tlenowa 22, została zastąpiona przez jeden lub więcej osadzonych przesuwnie palników 50, których działanie opisane jest dokładnie w tabeli A i zilustrowane na fig. 3 do 7. Aby osiągnąć dobre przenoszenie ciepła i jednorodne topienie metalu, korzystne jest zastosowanie trzech, do sześciu palników, zależnie od rozmiarów pieca i warunkówj ego pracy. Okazało się, że optimum działania pieca można osiągnąć przy nieznacznym kącie nachylenia palnika do powierzchni metalu, to znaczy mniejszym niż 30°, przez co unika się bezpośredniego uderzenia strumienia gazów o powierzchnię ciekłej stali.

Do pieca 10 najpierw dostarcza się metalowy złom 28, a potem palnik 50 rozpala się w położeniu, w którym jest on ochraniany przez ścianę 14 pieca 10 (fig. 3). W tym sposobie (spo182 678 sób A) paliwo w postaci na przykład gazu ziemnego (NG) dostarcza się do wylotu paliwa 56, a tlen chwilowo dostarcza się przy wysokiej prędkości przepływu (H), tylko do otworu wylotowego 54 utleniacza wtórnego. Palnik działa skutecznie jako palnik typu „rura w rurze” i płomień „F” kierowany jest głównie poprzecznie do górnej powierzchni złomu metalowego, i działa przenikając między jego grudkami, dzięki czemu podgrzewa wstępnie i topi złom 28. Palnik 50 utrzymywany jest w pozycji wycofania do momentu, gdy grubość warstwy złomu zostanie zredukowana, i może być on zbliżony do powierzchni złomu bez ryzyka uszkodzenia poprzez bezpośredni kontakt ze złomem (sposób B).

Według tego drugiego sposobu, tlen dostarcza się przy niskiej (L) prędkości przepływu, i średniej (M) prędkości przepływu, i średniej (M) prędkości przepływu gazu wypływającego z otworów wylotowych 52, 54 odpowiednio pierwotnego i wtórnego utleniacza i palnik działa jako palnik rakietowy pracujący przy stosunku utleniacza do paliwa wynoszącym około 2:1 nie będąc palnikiem utleniającym. Gdy poziom złomu obniży się, palnik 50 może być zbliżony do powierzchni stopionego metalu 28, i stosunek utleniacza do paliwa można zmienić na większy niż 2:1. W tym sposobie (sposób C i fig. 4) prędkość przepływu utleniacza wypływającego z otworów utleniacza wtórnego 54 zwiększa się do prędkości wysokiej (H) i płomień F ma działanie utleniające. Stąd, powstaje efektywny i intensywny płomień, zdolny do podgrzewania złomu z dużą prędkością. Odkąd płomień ma działanie utleniające, tlen o wysokiej temperaturze będzie reagował z palnymi gazami takimi jak węglowodór, tlenek węgla i wodór, i tym sposobem zachodzi spalanie wtórne lub dopalanie. Uwalniane dzięki temu ciepło, przyczynia się do wzrostu temperatury złomu. Następny etap w tym procesie (sposób D fig. 5) polega na tym, że palnik porusza się w kierunku powierzchni topionego metalu, zbliżając się do niej, a utleniacz dostarcza się z dużąprędkościąprzepływu (H) z obydwu otworów wylotowych 52, 54 przy nadstechiometrycznym stosunku utleniacza do paliwa, tak że gorący płomień spalanych gazów przyspieszany jest przy przejściu przez dyszę 60 i wypływa z otworu wylotowego 62 z prędkością nadźwiękową.

Wtórny utleniacz wdmuchuje się bezpośrednio do warstwy roztopionego metalu i palnik oczyszcza roztopiony metal tworząc warstwę żużla 32, w której utleniane sa niepożądane elementy znajdujące się w warstwie złomu, jak to przedstawiono na fig. 6. Wtórny tlen podgrzewany jest dzięki oddziaływaniu płomienia F, dzięki czemu eliminuje się efekt chłodzenia związany ze znanym już układem wdmuchiwania tlenu. Gdy niepożądane elementy zostaną usunięte zostanie utworzona warstwa żużlu, palnik przesuwa się do pozycj i zbliżenia do powierzchni granicznej metal/żużel (sposób E fig. 6), i w dalszym ciągu pracuje sposobem naddźwiękowym z dużąprędkościąprzepływu utleniacza (H) wypływającego z otworów wypływowych 52, 54 ale przy stosunku molowym utleniacza do paliwa, mniejszym lub równym 2:1, spieniając żużel. Dwutlenek węgla zawarty w spalinach spienia warstwę żużla w sposób, który pozwala uniknąć problemów związanych z dopalaniem istniejących przy znanych sposobach wdmuchiwania tlenu. Gdy powstanie warstwa żużlu o odpowiedniej grubości, palnik przesuwa się nieznacznie, tak że jego płyta czołowa znajduje się w warstwie żużlu, a palnik pracuje na dwa różne sposoby, mianowicie z prędkością dźwięku i naddźwiękową, które zostały określone etapem F w tabeli A i są przedstawione na fig. 7. Zarówno przy prędkości dźwięku, jak i naddźwiękowej, prędkość gazu znacznie przewyższa tę, jaka występuje, gdy palnik działa jako palnik rakietowy

Zwykle spienianie żużla uzyskuje się poprzez równoczesne wdmuchiwanie węgla i tlenu, lub dzięki wdmuchiwaniu jedynie tlenu. Węgiel wdmuchiwany lub rozpuszczany w płynnym metalu, zawsze będzie reagował z tlenem tworząc CO, który jest preferowanym produktem w danych warunkach. Tlenek węgla wnika do warstwy żużlu i wytwarza pęcherzyki gazu, które pomagają w tworzeniu piany pokrywającej obszar wokół lancy tlenowej. Operator próbuje często skierować pianę do obszaru otaczającego elektrody, jak również wytworzyć ją przy ścianach pieca, aby je ochronić i wydłużyć ich czas pracy. Znany sposób wytwarzania CO powoduje niekorzystne zjawisko niezupełnego spalania, i wysoki poziom emisji szkodliwych substancji wraz z obniżeniem efektów energetycznych i materiałowych. Problemów tych można uniknąć przy zastosowaniu niedawno odkrytego sposobu dopalania służącego do obróbki gazu wpływającego

182 678 z pieca, który to sposób obejmuje reakcję spalania poprzez spalanie CO do CO, przy wdmuchiwaniu dodatkowego O₂, dzięki czemu odzyskuje się pewną ilość energii reakcji chemicznych i obniża poziom emisji szkodliwych związków. Niestety takie sposoby oddzielnego dopalania są bardzo kosztowne i skomplikowane, i ciągle poszukiwane sąlepsze rozwiązania w tym zakresie.

Przedmiotowy wynalazek omija wyżej omówione problemy, dzięki temu, że unika się potrzeby takiego oddzielnego dopalania w fazie gazowej, i unika się wytwarzania dużych ilości CO potrzebnego do wytworzenia spienionego żużlu. Zaproponowany w przedmiotowym wynalazku palnik 50 wdmuchuje gorący CO₂ według sposobu E i dodatkowo O₂ według nadstechiometrycznego sposobu D, F i G do warstwy żużlu, lub metalu. Dwutlenek węgla jest bezpośrednio wykorzystywany do spieniania żużlu, i w związku z tym zachodzi zjawisko utleniania węgla do CO i konsekwentnie CO spala się do CO₂, przy określonej ilości O₂, w warstwie żużlu, zanim może przejść w fazę gazową, ponad warstwą żużlu. W związku z powyższym, nie ma potrzeby wdmuchiwania węgla, a energia zużywana do tego celu może być spożytkowana bardziej skutecznie, ponieważ ciepło uwalniane w reakcji spalania węgla do CO2 nie jest uzyskiwane przy oddzielnym dopalaniu, jak w znanych rozwiązaniach,

Przedostatni etap procesu podgrzewania dotyczy działania palnika, jak to przedstawiono na fig. 8, a szczegółowo w sposobie G tabeli A, w którym płyta czołowa palnika zanurzona jest w płynnym metalu, przy czym gaz wypływa z palnika z prędkością naddźwiękową, co chroni palnik zgaszony lub uszkodzony przez roztopiony metal. W tym sposobie tlen dostarcza się z dużą prędkością (H) do obydwu otworów wylotowych 52, 54 i stosunek tlenu do paliwa jest równy, lub większy niż 2:1. Gazy spalinowe, które zawierająCO2 mogą wywołać gwałtowną reakcję, która może spowodować uwalnianie małych ilości azotu z roztopionego metalu, podobnie jak wprowadzanie ciepła bezpośrednio do warstwy roztopionego metalu.

Końcowy sposób podgrzewaniajest szczegółowo opisany pod literąH w tabeli A i dotyczy doprowadzenia palnika 50 do powierzchni granicznej metal/żużel i jego działanie przy prędkości dźwięku, lub naddźwiękowej prędkości gazów, przy stosunku tlenu do paliwa mniejszym lub równym 2:1. Takie bezpośrednie podgrzewanie wraz z zastosowaniem działania według sposobu G, podnosi temperaturę roztopionego metalu do końcowej temperatury spustu, i prowadzi do temperatury wynoszącej 2973 K. Według sposobu M płomień F nie działa utleniająco i przekazuje ciepło bezpośrednio na górną powierzchnię metalu i tym sposobem nie wpływa na ochronę izolacyjną warstwy żużlu 32.

Tabela A

Sposób	Gaz ziemny		02(2)	Sposób	Q_ł: paliwo	Położenie palnika
1. A	X	-	XH	rura w rurze		W ścianie
B	X	XL	XM	rakietowy	2 . 1	Początek wysuwania palnika ze ściany
C	X	^XL	XH	rakietowy	>2 : 1	Wysunięty ze ściany
2. D	X	XH	XH	naddźwiękowy	>2. 1	W pobliżu płynnego metalu
E	X	XH	XH	naddźwiękowy	<2 : 1	Powierzchnia graniczna metal/zużel
F	X	XH/M	XH/M	dźwiękowy/ naddźwiękowy	>2 : 1	Żużel
G	X	XH	XH	naddźwiękowy	>2 : 1	Metal
3. H	X	XH/M	XH	dźwiękowy naddźwiękowy	<2 : 1	Powierzchnia graniczna metal/zużel

182 678

DepartamentWydawnictw UPRP.Nakaad 50egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Palnik do podgrzewania topionego metalu, znamienny tym, że zawiera korpus (51) z głównym otworem wylotowym (62), co najmniej jednym otworem wylotowym (52) utleniacza pierwotnego i co najmniej jednym otworem wylotowym (54) utleniacza wtórnego, przy czym otwór wylotowy (54) jest równoległy do otworu głównego (62), ponadto palnik posiada otwór wylotowy (56) paliwa, komorę mieszania (58), umieszczoną wewnątrz korpusu (51), połączoną z otworem wylotowym (56) paliwa, w której powstaje mieszanina paliwa i utleniacza pierwotnego, dyszę (60) przyspieszającą strumień gazu, usytuowaną za komorą mieszania (58), i służącą do przyspieszania przepływu gazów wychodzących z komory mieszania (58), urządzenie (66,68) służące do regulacji przepływu utleniacza wypływającego z otworów wypływowych (52,54) utleniacza pierwotnego i wtórnego, korzystnie zawiera oddzielne urządzenie zapłonowe.
2. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory wylotowe (54) utleniacza wtórnego są rozmieszczone promieniowo wokół otworu głównego (62) na ścianie czołowej palnika i stanowią połączenie z otworem głównym (62).
3. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że dysza przyspieszająca (60) jest dyszą zbieżno-rozbieżną.
4. Palnik według zastrz. 1, znamienny tym, że ma urządzenia (66, 68), do regulacji przepływu utleniacza, które wyznacza dwie drogi przepływu, z których jedną stanowi źródło utleniacza połączone tylko z otworami wylotowymi (54) utleniacza wtórnego, a drugą połączenie źródła utleniacza z otworami wylotowymi (52) utleniacza pierwotnego i otworami wylotowymi (54) utleniacza wtórnego.