PL182766B1

PL182766B1 - Proteza zębowa i sposób wytwarzania protezy zębowej

Info

Publication number: PL182766B1
Application number: PL96327734A
Authority: PL
Inventors: Sargon Lazarof
Original assignee: Sargon Lazarof
Priority date: 1996-01-05
Filing date: 1996-11-14
Publication date: 2002-02-28
Also published as: CN1207028A; KR19990076811A; WO1997024996A3; DE69628461D1; EP0877578A4; CA2241926A1; CA2241926C; CN1410032A; ES2200082T3; AU1078397A; HK1017600A1; KR100298157B1; NO983047D0; BR9612428A; AU701809B2; JPH11501856A; ATE241325T1; EP1281372A1; EP0877578B1; US5762500A

Abstract

1 Proteza zebowa, zawierajaca wszczep stomatologiczny z plaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kosci szczekowej pa- cjenta 1 element wsporczy wychodzacy z otworu na zewnatrz, przy czym element wsporczy zawiera co najmniej jedna plaska powierzchnie zwrócona pro- mieniowo na zewnatrz, a plaszcz jest promieniowo ruchomy wewnatrz otworu od pierwszego polozenia skurczonego do drugiego polozenia rozszerzonego i zawiera wewnetrzne odsadzenie, znam ienna tym, ze na wewnetrznym osadzeniu (72) opiera sie leb (74) ciagnacej sruby (70) z gwintowanym trzonem (76) przebiegajacym do konca plaszcza (66), polaczo- nym z rozszerzajaca nakretka (68) o ksztalcie scie- tego stozka (78), sprzegajaca sie z bocznymi scia- nami (80) plaszcza (66), przy czym trzon ciagnacej sruby (70) jest polaczony z wewnetrzna gwintowana wneka rozszerzajacej nakretki (68), zas filarowy kolnierz (100) ma na swej wewnetrznej powierzchni co najmniej jedna plaska powierzchnie, zwrócona promieniowo do wewnatrz, która styka sie ze zwró- conymi promieniowo powierzchniami elementu wsporczego zabezpieczajac filarowy kolnierz (100) przed obrotem wzgledem wszczepu stomatologicz- nego (50), a ponadto............................. FIG. I PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest proteza zębowa i sposób wytwarzania protezy zębowej. Wynalazek dotyczy zwłaszcza wszczepu stomatologicznego, który zawiera rurową część korpusową, która może być w sposób wymuszony mocowana w otworze w kości szczękowej przez mechanizm rozszerzający, dwuczęściowy filar do stosowania w połączeniu z wszczepem stomatologicznym oraz unikatową technikę przenoszenia do wytworzenia protezy zębowej.

Znane są protezy zębowe ze wszczepami stomatologicznymi umieszczonymi w otworze wykonanym w kości szczękowej. Typowo wszczepy takie zawierają część korpusową z otworem, która jest umieszczana w otworze wywierconym w kości. Część korpusowa jest skonstruowana tak, że w czasie około czterech do sześciu miesięcy po umieszczeniu w otworze tkanka kostna wrasta w otwór tak, aby unieruchomić część korpusową wszczepu na miejscu w otworze w kości. Po tych czterech do sześciu miesiącach do części korpusowej mocowany jest sztuczny ząb lub inny element protetyczny.

Rozwiązanie takie jest niepożądane pod kilkoma względami. Po pierwsze sposób ten jest przewlekły i wymaga wielu wizyt u chirurga stomatologa. Po drugie, w długim czasie potrzebnym, by tkanka kostna wrosła we wszczep i wokół niego, pacjent pozostawiony jest z niewygodnym i źle wyglądającym brakiem w uzębieniu, gdzie w końcu ma być umieszczony element protetyczny, taki jak sztuczny ząb. Ponadto sposób taki nie zawsze zapewnia odpowiednie zakotwienie wszczepu w kości szczękowej, tak że po pewnym czasie wszczep może się poluzować.

Ponadto znane są protezy ze wszczepami z zastosowaniem mechanicznych elementów blokujących w otworze w kości szczękowej. Przykładem takich rozwiązań jest urządzenie opisane w patencie USA nr 3.708.883 (Flander). Także ulepszony wszczep stomatologiczny jest przedstawiony w patentach USA nr 5.004.421 i 5.087.199 (Lazarof). Wszczep stomatologiczny Lazarofa wykorzystuje mechaniczny element mocujący, ale w odróżnieniu od urządzenia Flandera urządzenie Lazarofa zawiera środki, za pomocą których wybrane protezy stomatologiczne o standardowej konstrukcji można łączyć ze sobą za pomocą gwintu. W ten sposób można łatwo przeprowadzić korekcje kątowe protezy, takiej jak sztuczny ząb. Ponadto w jednej postaci wszczep Lazarofa jest w sposób wymuszony mocowany w otworze w kości za pomocą dwóch oddzielnych, ale współpracujących ze sobą mechanizmów mocujących. Pierwszy mechanizm mocujący zawiera samonacinający gwint zewnętrzny wykonany na rurowym korpusie, który jest wkręcany w kość przez obracanie tego urządzenia w pierwszym kierunku. Drugi współpracujący mechanizm mocujący zawiera wiele wnikających w kość

182 766 ostrzy kotwiących wykonanych na części płaszczowej rurowego korpusu, które są przemieszczane do położenia sprzężenia z kością dopiero po wkręceniu wszczepu w kość. Ostrza kotwiące są przemieszczane do konfiguracji sprzężenia z kością przez obracanie gwintowanego członu rozszerzającego również w pierwszym kierunku. Jednakże, ponieważ gwint na członie rozszerzającym jest przeciwny w stosunku do gwintu na korpusie rurowym, siły obrotowe wywierane na człon rozszerzający stale ściągają wszczep w kierunku mocowania. Oznacza to, że gdy ostrza kotwiące są ściągane na zewnątrz, wszczep jest stale ściągany do gwintowego sprzężenia z kością. To podwójne blokowanie umożliwia dołączenie wybranego elementu protetycznego do wszczepu natychmiast bez konieczności ponownej wizyty pacjenta u chirurga stomatologa.

Często filar, na którym wykonywana jest proteza zębowa, jest mocowany do odsłoniętego końca wszczepu stomatologicznego. Typowo dotychczasowe filary albo zawierały śrubę, która przechodziła wzdłużnie przez otwarty środkowy otwór do mocowania filaru do wszczepu, albo były wyposażone w integralny gwintowany trzon umożliwiający wkręcanie filaru bezpośrednio we wszczep. Takie mocowanie filaru do wszczepu, nie było jednak całkowicie zadowalające, ponieważ jest bardzo niepożądane by pomiędzy filarem, a wszczepem możliwy był jakikolwiek ruch względny, gdy zostaną one już ze sobą połączone, a zwłaszcza po przymocowaniu protezy do filaru. Bez rzeczywistego przyklejenia filara do wszczepu zawsze istnieje możliwość, że filar odłączy się od niego, co spowoduje niepożądany obrót protezy stomatologicznej .

Ponieważ protezy zębowe są typowo wytwarzane w laboratorium, głównym punktem zainteresowania stomatologów i techników laboratoryjnych jest dokładne przeniesienie informacji od pacjenta i stomatologa do laboratorium. Informacja taka obejmuje wielkość i kształt sąsiednich zębów, położenie wszczepu i dokładną konfigurację filaru, ponieważ jest on często kształtowany przez stomatologa podczas wykonywania prac przygotowawczych.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na protezy zębowe z ulepszonym wszczepem stomatologicznym, który ma uproszczoną konstrukcję i ma zalety wobec stanu techniki. Ponadto istnieje zapotrzebowanie na lepszy, bezpośrednio mocowany filar, który nie ma możliwości obracania się względem wszczepu stomatologicznego po nałożeniu na niego protezy stomatologicznej, takiej jak korona. Potrzebny jest ponadto nowy sposób wytwarzania protezy zębowej, który umożliwia dentyście i laboratorium dokładne odwzorowanie warunków istniejących w jamie ustnej pacjenta, aby ułatwić wykonanie korony w laboratorium.

Według wynalazku proteza zębowa zawiera wszczep stomatologiczny z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta oraz element wsporczy wychodzący z otworu na zewnątrz, przy czym element wsporczy zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz, a płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego i zawiera wewnętrzne odsądzenie. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że na wewnętrznym osadzeniu opiera się łeb ciągnącej śruby z gwintowanym trzonem przebiegającym do końca płaszcza, połączonym z rozszerzającą nakrętką o kształcie ściętego stożka, sprzęgającą się z bocznymi ścianami płaszcza. Trzon ciągnącej śruby jest połączony z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki, zaś filarowy kołnierz ma na swej wewnętrznej powierzchni co najmniej jedną płaską powierzchnię, zwróconą promieniowo do wewnątrz, która styka się ze zwróconymi promieniowo powierzchniami elementu wsporczego zabezpieczając filarowy kołnierz przed obrotem, względem wszczepu stomatologicznego. Z filarowym kołnierzem jest połączona filarowa śruba z łbem stykającym się z filarowym kołnierzem, przy czym szyjka filarowej śruby przechodzi przez wewnętrzną część filarowego kołnierza i jest połączona ze wszczepem stomatologicznym.

Korzystnym jest, ze szyjka filarowej śruby ma gwintowaną trzonową część, filarowy kołnierz zawiera główną część korpusu umieszczaną przynajmniej nad częścią elementu wsporczego i górny kołnierz po przeciwnej stronie zespołu wszczepu względem korpusu głównego, który to górny kołnierz zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz. Górny kołnierz filarowego kołnierza zawiera wiele zwróconych promieniowo na zewnątrz płaskich powierzchni tworzących sześciokątny obwód zewnętrzny.

182 766

Co najmniej jedna zwrócona promieniowo do wewnątrz powierzchnia płaska filarowego kołnierza zawiera wiele takich powierzchni tworzących wewnętrzną sześciokątną powierzchnię, a ponadto filarowy kołnierz zawiera wewnątrz gwintowaną sekcję, przez którą przechodzi szyjka filarowej śruby. Środkowa wnęka filarowego kołnierza tworzy wewnętrzny skos usytuowany przy elemencie wsporczym i skonfigurowany do sprzężenia z komplementarnym zewnętrznym skosem wykonanym na wszczepie stomatologicznym. Płaszcz zawiera co najmniej dwa ruchome kotwiące segmenty przemieszczalne od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego, przy czym płaszcz ma wewnątrz pochyloną boczną ścianę, a rozszerzająca nakrętka zawiera sprzęgającą się z płaszczem pochyloną powierzchnię zewnętrzną o kształcie stożka ściętego, sprzężoną z pochyloną powierzchnią wewnętrzną bocznej ściany płaszcza, przy czym przez wewnętrzną wnękę rozszerzającej nakrętki przechodzi ciągnąca śruba, zaś kotwiące segmenty zawierają ostrzowe występy. Płaszcz zawiera wiele rozmieszczonych obwodowo podłużnych szczelin rozdzielających kotwiące segmenty, a rozszerzająca nakrętka zawiera wiele występów skonfigurowanych do ustawienia zgodnego z przebiegającymi podłużnymi szczelinami. Ciągnąca śruba jest umieszczona całkowicie wewnątrz płaszcza i jest osadzona na elemencie wsporczym, zaś wszczep stomatologiczny ma cylindryczny pierścień o średnicy większej niz średnica otworu oraz odchodzący od niego górny sześciokąt z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz i skos otaczający górny sześciokąt, przy czym filarowy kołnierz jest pokryty azotkiem tytanu.

Proteza zębowa, zgodnie z odmianą wynalazku, zawiera rurowy korpus z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta i element wsporczy wychodzący z otworu na zewnątrz w celu wspierania elementu protetycznego, przy czym element wsporczy zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz, a płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego i zawiera wewnętrzne odsądzenie. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że na wewnętrznym osadzeniu opiera się łeb ciągnącej śruby z gwintowanym trzonem przebiegającym do końca płaszcza, połączonym z rozszerzającą nakrętką o kształcie ściętego stożka, sprzęgającą się z bocznymi ścianami płaszcza wszczepu stomatologicznego, przy czym trzon ciągnącej śruby jest połączony z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki.

Korzystnym jest, ze płaszcz zawiera co najmniej dwa kotwiące segmenty i dodatkowo płaszcz ma pochylone wewnętrzne boczne ściany stykające się ze stożkiem ściętym rozszerzającej nakrętki sprzężonej z ciągnącą śrubą poprzez wewnętrzną wnękę. Kotwiące segmenty zawierają ostrzowe występy do wnikania w kość pacjenta po przemieszczeniu kotwiących segmentów do drugiego położenia rozszerzonego. Płaszcz jest podzielony na kotwiące segmenty przez podłużne szczeliny, zaś w podłużnych szczelinach płaszcza są umieszczone występy rozszerzającej nakrętki. Ciągnąca śruba jest umieszczona całkowicie wewnątrz płaszcza i jest osadzona na elemencie wsporczym. Z płaszczem jest zespolony cylindryczny pierścień o średnicy większej niż średnica otworu z odchodzącym od niego górnym sześciokątem z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz, przy czym cylindryczny pierścień ma górne osadzenie i skos otaczający górny sześciokąt. Wszczep stomatologiczny zawiera sprzęgnięty z co najmniej jedną płaską powierzchnią filarowy kołnierz oraz filarową śrubę posiadającą łeb usytuowany przy filarowym kołnierzu i szyjkę wkręconą w wewnętrzny gwint wszczepu stomatologicznego. Pomiędzy szyjką filarowej śruby, a łbem ciągnącej śruby jest zaciśnięta elastomeryczna kulka. Filarowy kołnierz jest pokryty azotkiem tytanu i zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo do wewnątrz, która odpowiada promieniowo zwróconej powierzchni elementu wsporczego rurowego korpusu. Filarowy kołnierz zawiera główną część korpusu umieszczaną nad przynajmniej częścią elementu wsporczego i górny kołnierz zawierający co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz. Górny kołnierz filarowego kołnierza może zawierać wiele płaskich powierzchni, zwróconych promieniowo na zewnątrz, tworzących sześciokątny obwód zewnętrzny. Filarowy kołnierz zawiera wiele wewnętrznych powierzchni tworzących wewnętrzną sześciokątną powierzchnię, a ponadto filarowy kołnierz zawiera wewnątrz gwintowaną sekcję, w której jest umieszczona szyjka filarowej śruby, przy czym filarowy kołnierz

182 766 zawiera wewnętrzny skos sprzężony ze skosem rurowego korpusu. Filarowa śruba ma łeb umieszczany w przyporze z filarowym kołnierzem naprzeciw rurowego korpusu, a szyjka przechodzi przez filarowy kołnierz i jest połączona z rurowym korpusem, przy czym szyjka ma na swym końcu gwintowaną trzonową część.

Proteza zębowa, zgodnie z inną odmianą wynalazku, zawiera wszczep stomatologiczny z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta, przy czym płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego. Rozwiązanie charakteryzuje się tym, że wszczep stomatologiczny zawiera rozszerzającą nakrętkę, o kształcie ściętego stożka sprzęgającą się z płaszczem oraz element do ciągnięcia rozszerzającej nakrętki wewnątrz płaszcza oraz filarowy kołnierz ze środkową przelotową wnęką, zawierający główną część korpusu umieszczaną na wszczepie stomatologicznym i część kołnierzową przebiegającą pomiędzy wszczepem stomatologicznym, a główną częścią korpusu. Główna część korpusu jest sprzężona z wszczepem stomatologicznym w celu uniemożliwienia względnego obrotu filarowego kołnierza w stosunku do wszczepu stomatologicznego, a także filarową śrubę posiadającą łeb umieszczany w przyporze z filarowym kołnierzem naprzeciw wszczepu stomatologicznego, przy czym szyjka filarowej śruby przechodzi przez wewnętrzną część filarowego kołnierza i jest połączona ze wszczepem stomatologicznym.

Korzystnym jest, że filarowy kołnierz zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo do wewnątrz oraz ma górny kołnierz z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz. Ponadto, filarowy kołnierz ma wewnętrzny skos umieszczony zasadniczo przy co najmniej jednej zwróconej promieniowo do wewnątrz płaskiej powierzchni, odpowiadający skosowi wykonanemu na wszczepie stomatologicznym. Szyjka filarowej śruby ma gwintowaną trzonową część połączoną z wewnętrznym gwintem wszczepu stomatologicznego, zaś łeb filarowej śruby zawiera podłużną wnękę z wewnętrzną sześciokątną powierzchnią. Płaszcz wszczepu stomatologicznego zawiera wewnętrzne odsądzenie, na którym spoczywa element ciągnący w postaci ciągnącej śruby z łbem i z gwintowanym trzonem przebiegającym do końca płaszcza połączonym z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki.

Sposób wytwarzania protezy zębowej mocowanej na zespole filarowym, w którym pobiera się wycisk jamy ustnej pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy charakteryzuje się tym, że na zespole filarowym umieszcza się przejściową tuleję, po czym pobiera się wycisk jamy ustnej pozostawiając w nim przejściową tuleję i wykonuje się wycisk zespołu filarowego za pomocą wyciskowej tulei oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego w wyciskowej tulei materiałem kompozytowym, po czym osadza się wyciskową tuleję na odpowiedniku wszczepu, a następnie usuwa się wyciskową tuleję i jej materiał wyciskowy wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu, stanowiący kopię zespołu filarowego. Dopasowany odpowiednik wszczepu umieszcza się w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję, a następnie tworzy się gipsowy model jamy ustnej przy wykorzystaniu wycisku jamy ustnej z wprowadzonym dopasowanym odpowiednikiem wszczepu, po czym wykorzystuje się gipsowy model do wytwarzania protezy zębowej.

Korzystnym jest, że przejściową tuleję zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego, zaś podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego za pomocą wyciskowej tulei, tuleję tę blokuje się na zespole filarowym tak jak przejściową tuleję. Podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję, tuleję tę blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu tak jak jest ona blokowana na zespole filarowym, uniemożliwiając jej względny obrót. W etapie wykorzystywania gipsowego modelu do wytwarzania protezy zębowej, umieszcza się tuleję modelu woskowego na dopasowanym odpowiedniku wszczepu wystającym z modelu gipsowego, po czym napełnia się tuleję modelu woskowego woskiem i wykonuje model woskowy korony, która ma być wykonana na tulei modelu woskowego, a następnie usuwa model woskowy i tuleję modelu woskowego z modelu gipsowego, po czym formuje się na tracony wosk z tuleją modelu woskowego umieszczoną w modelu gipsowym i odlewa protezę zębową z modelu gipsowego utworzonego z modelu woskowego i z tulei modelu woskowego, przy

182 766 czym tuleję modelu woskowego blokuje się na dopasowanym odpowiedniku oraz w ten sam sposób blokuje się przejściową tuleję na zespole filarowym, zaś protezę zębową mocuje się do zespołu filarowego za pomocą kleju, a część zespołu filarowego powleka się azotkiem tytanu. Po etapie wykonywania wycisku zespołu filarowego za pomocą wyciskowej tulei na zespole filarowym wykonuje się tymczasowy ząb. W etapie wytwarzania tymczasowego zęba tuleję korony leczniczej umieszcza się na zespole filarowym, po czym wypełnia się protetyczny ząb materiałem kompozytowym i umieszcza wypełniony kompozytem protetyczny ząb na tulei korony leczniczej, którą powleka się azotkiem tytanu.

Odmiana sposobu wytwarzania protezy do mocowania do zakotwionego zespołu filarowego wychodzącego z części ciała pacjenta, w którym pobiera się wycisk części ciała pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy charakteryzuje się tym, że na zespole filarowym umieszcza się przejściową tuleję, po czym pobiera się wycisk części ciała pacjenta wokół zespołu filarowego pozostawiając w nim przejściową tuleję i wykonuje się wycisk zespołu filarowego w wyciskowej tulei oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego w wyciskowej tulei materiałem kompozytowym. Następnie osadza się wyciskową tuleję na odpowiedniku wszczepu, a następnie usuwa się wyciskową tuleję i jej materiał wyciskowy wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu, stanowiący kopię zespołu filarowego i dopasowany odpowiednik wszczepu umieszcza się w wycisku części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy poprzez przejściową tuleję, a następnie tworzy się gipsowy model części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy przy wykorzystaniu wycisku części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy z wprowadzonym dopasowanym odpowiednikiem wszczepu, po czym wykorzystuje się gipsowy model do wykonania protezy.

Korzystnym jest, że przejściową tuleję zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego, przy czym podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego w wyciskowej tulei, tuleję tę blokuje się na zespole filarowym w taki sam sposób jak przejściową tuleję. Podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu w wycisku części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy poprzez przejściową tuleję, tę przejściową tuleję blokuje się przed względnym obrotem na dopasowanym odpowiedniku wszczepu w taki sam sposób jak blokuje się na zespole filarowym. W etapie wykorzystywania gipsowego modelu do wykonania protezy, umieszcza się tuleję modelu woskowego na dopasowanym odpowiedniku wszczepu wychodzącym z gipsowego modelu, wypełnia się woskiem tuleję modelu woskowego, a następnie przygotowuje się woskowy model korony, która ma być wytworzona na tulei modelu woskowego, po czym usuwa się model woskowy i tuleję modelu woskowego z gipsowego modelu i traci się model woskowy z tuleją modelu woskowego osadzoną w gipsowym modelu, a następnie odlewa się protezę z gipsowego modelu wykonanego z modelu woskowego i tulei modelu woskowego, przy czym tuleję modelu woskowego blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu w taki sam sposób jak przejściową tuleję blokuje się na zespole filarowym. Protezę mocuje się do zespołu filarowego za pomocą kleju, zaś części zespołu filarowego powleka się azotkiem tytanu. Proteza stanowi protezę zębową do mocowania do zespołu filarowego w jamie ustnej pacjenta, zaś po etapie wykorzystania wyciskowej tulei w celu pobrania wycisku zespołu filarowego, tymczasowy ząb mocuje się na zespole filarowym, przy czym tuleję korony leczniczej umieszcza się na zespole filarowym, po czym wypełnia się protetyczny ząb materiałem kompozytowym, a następnie umieszcza się wypełniony kompozytem protetyczny ząb na tulei korony leczniczej.

Inna odmiana sposobu wytwarzania protezy zębowej mocowanej na zespole filarowym, w którym pobiera się wycisk jamy ustnej pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy charakteryzuje się tym, ze na zespole filarowym umieszcza się przejściową tuleję, po czym pobiera się wycisk jamy ustnej pozostawiając w nim przejściową tuleję i wykonuje się wycisk zespołu filarowego za pomocą wyciskowej tulei oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego w wyciskowej tulei materiałem kompozytowym, po czym osadza się wyciskową tuleję na odpowiedniku wszczepu, a następnie usuwa się wyciskową tuleję i jej materiał wyciskowy wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu, stanowiący kopię zespołu filarowego i dopasowany odpowiednik wszczepu umieszcza się w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję. Następnie tworzy się gipsowy model jamy ustnej przy wykorzystaniu wycisku jamy ustnej

182 766 z wprowadzonym dopasowanym odpowiednikiem wszczepu, po czym przeprowadza się etap wykorzystywania gipsowego modelu do wytwarzania protezy zębowej, w którym umieszcza się tuleję modelu woskowego na dopasowanym odpowiedniku wszczepu wystającym z modelu gipsowego, po czym napełnia się tuleję modelu woskowego woskiem i wykonuje model woskowy korony, która ma być wykonana na tulei modelu woskowego, a następnie usuwa model woskowy i tuleję modelu woskowego z modelu gipsowego. Następnie formuje się na tracony wosk z tuleją modelu woskowego umieszczoną w modelu gipsowym i odlewa protezę zębową z modelu gipsowego utworzonego z modelu woskowego i z tulei modelu woskowego.

Korzystnym jest, że przejściową tuleję zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego, przy czym podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego w wyciskowej tulei, tuleję tę blokuje się na zespole filarowym w taki sam sposób jak przejściową tuleję, zaś podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję, tę przejściową tuleję blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu w taki sam sposób jak blokuje się ją na filarze w celu uniemożliwienia jej względnego obrotu, a ponadto tuleję modelu woskowego blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu w taki sam sposób jak przejściową tuleję, blokuje się na zespole filarowym. Protezę zębową mocuje się do zespołu filarowego za pomocą kleju. Po etapie wykorzystania wyciskowej tulei w celu pobrania wycisku zespołu filarowego, tymczasowy ząb mocuje się na zespole filarowym, przy czym tuleję korony leczniczej umieszcza się na zespole filarowym, po czym wypełnia się protetyczny ząb materiałem kompozytowym, a następnie umieszcza się wypełniony kompozytem protetyczny ząb na tulei korony leczniczej, przy czym tę tuleję korony leczniczej powleka się azotkiem tytanu.

Proteza zębowa według wynalazku z ulepszonym wszczepem stomatologicznym ma uproszczoną konstrukcję. Bezpośrednio mocowany zespół filarowy nie ma możliwości obracania się względem wszczepu stomatologicznego po nałożeniu na niego protezy stomatologicznej, takiej jak korona. Zaś sposób wytwarzania protezy zębowej według wynalazku umożliwia dentyście i laboratorium dokładne odwzorowanie warunków istniejących w jamie ustnej pacjenta i ułatwia wykonanie korony w laboratorium.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest częściowo podzielonym na fragmenty przekrojem ilustrującym wszczep stomatologiczny osadzony w kości szczękowej, przy czym wszczep ten wspiera dopasowany zespół filarowy, do którego przymocowana jest porcelanowa korona, fig. 2 jest widokiem i częściowym przekrojem wszczepu stomatologicznego i zespołu filaru z fig. 1 po rozłożeniu na części, fig. 3 jest przekrojem części przedstawionych na fig. 2 ilustrującym mocowanie zespołu filarowego do wszczepu stomatologicznego, fig. 4 jest powiększonym, podzielonym na fragmenty przekrojem w obszarze ogólnie oznaczonym przez 4 na fig. 3, fig. 5 jest przekrojem części rurowego korpusu wszczepu stomatologicznego przedstawionego na fig. 2 i 3, fig. 6 jest widokiem z góry części rurowego korpusu wzdłuz linii 6-6 z fig. 5, fig. 7 jest widokiem i częściowym przekrojem filarowej śruby przedstawionej na fig. 2 i 3, tworzącej część zespołu filarowego, fig. 8 jest widokiem z góry filarowej śruby wzdłuż linii 8-8 z fig. 7, fig. 9 jest widokiem i częściowym przekrojem filarowego kołnierza przedstawionego na fig. 2 i 3, tworzącego część zespołu filarowego, fig. 10 jest widokiem z góry filarowego kołnierza wzdłuż linii 10-10 z fig. 9, fig. 11 jest widokiem z dołu filarowego kołnierza wzdłuż linii 11-11 z fig. 9, fig. 12 jest przekrojem tulei modelu woskowego, której użycie jest bardziej szczegółowo objaśnione przy opisywaniu fig. 42-45, fig. 13 jest widokiem z góry tulei modelu woskowego wzdłuż linii 13-13 z fig. 12, fig. 14 jest widokiem z dołu tulei modelu woskowego wzdłuz linii 14-14 z fig. 12, fig. 15 jest przekrojem tulei korony leczniczej, której użycie jest dokładniej opisane przy objaśnianiu fig. 35 i 36, fig. 16 jest widokiem z góry tulei korony leczniczej wzdłuz linii 16-16 z fig. 15, fig. 17 jest widokiem z dołu tulei korony leczniczej wzdłuż linii 17-17 z fig. 15, fig. 18 jest przekrojem przejściowej tulei, której użycie jest dokładniej opisane w związku z objaśnianiem fig. 28-30 i 38-40, fig. 19 jest widokiem tulei wyciskowej, która jest dokładniej opisana w związku z objaśnieniem fig. 31-34 i 37, fig. 20 jest powiększonym przekrojem tulei wyciskowej wzdłuz linii 20-20 z fig. 19, fig. 21 jest widokiem z góry tulei wyciskowej wzdłuż linii 21-21 z fig. 20, fig. 22 jest widokiem z dołu tulei

182 766 wyciskowej wzdłuz linii 22-22 z fig. 20, fig. 23 jest widokiem odpowiednika wszczepu, którego użycie jest omówione przy opisie fig. 34 i 37-45, fig. 24 jest powiększonym przekrojem wzdłuz linii 24-24 z fig. 23, fig. 25 jest widokiem z góry odpowiednika wszczepu wzdłuż linii 25-25 z fig. 24, a fig. 26-46 przedstawiają etapy sposobu wytwarzania protezy zębowej według wynalazku, przy czym fig. 26 jest przekrojem kości szczękowej z pokazaniem wszczepu stomatologicznego umieszczonego w niej, fig. 27 przedstawia etapy mocowania zespołu filaru do wszczepu stomatologicznego i kształtowania go, by wykonać dopasowany filar, fig. 28 przedstawia etap umieszczania przejściowej tulei na dopasowanym filarze, fig. 29 przedstawia etap pobierania wycisku uzębienia na dopasowanym filarze i przejściowej tulei, fig. 30 przedstawia etap usuwania przejściowej tulei z materiału wycisku, fig. 31 przedstawia etap umieszczania tulei wyciskowej wypełnionej materiałem wyciskowym na dopasowanym filarze, fig. 32 przedstawia etap usuwania tulei wyciskowej z jamy ustnej, fig. 33 przedstawia etap wypełniania wnęki w tulei wyciskowej, odpowiadającej kształtowi dopasowanego filaru, materiałem kompozytowym, fig. 34 przedstawia etap umieszczania wypełnionej kompozytem tulei wyciskowej na odpowiedniku wszczepu, fig. 35 przedstawia etap umieszczania tulei korony leczniczej z fig. 15 na dopasowanym filarze i wypełniania tymczasowej protezy (tymczasowego zęba) materiałem kompozytowym, fig. 36 przedstawia umieszczanie wypełnionej kompozjhem tymczasowej protezy na dopasowanym odpowiedniku i tulei leczniczej korony jako etap pośredni, by otrzymać tymczasową protezę zębową podczas gdy trwała korona jest wytwarzana w laboratorium, fig. 37 przedstawia etap usuwania tulei wyciskowej z odpowiednika wszczepu z pozostawieniem modelu gipsowego odpowiadającego pod względem kształtu zespołowi dopasowanego filaru, przez co powstaje dopasowany odpowiednik, fig. 38 przedstawia etap wprowadzania dopasowanego odpowiednika w przejściową tuleję umieszczoną w wycisku uzębienia, fig. 39 przedstawia etap wytwarzania gipsowego odlewu uzębienia na dopasowanym odpowiedniku, fig. 40 przedstawia etap usuwania odlewu i wycisku uzębienia z formy gipsowej, fig. 41 jest widokiem perspektywicznym ilustrującym formę gipsową z osadzonym w nim dopasowanym odpowiednikiem, fig. 42 przedstawia etap umieszczania tulei modelu woskowego na dopasowanym odpowiedniku wystającym z formy gipsowej, fig. 43 przedstawia etap wypełniania tulei modelu woskowego woskiem, aby otoczyć odsłoniętą część dopasowanego odpowiednika, fig. 44 przedstawia etap tworzenia modelu woskowego protezy zębowej, fig. 45 przedstawia etap usuwania modelu woskowego w celu wytworzenia korony przy zastosowaniu konwencjonalnych procedur odlewania, zaś fig. 46 przedstawia etap mocowania gotowej korony posiadającej wewnętrzną wnękę dokładnie pasującą do zewnętrznego kształtu zespołu dopasowanego filaru do zespołu dopasowanego filaru w jamie ustnej pacjenta.

Jak pokazano na rysunkach, przedmiotowy wynalazek dotyczy wszczepu stomatologicznego 50 i dwuczęściowego zespołu filarowego 52, który jest montowany z wszczepem stomatologicznym 50, jak również sposobu wytwarzania protezy zębowej 54, która jest ostatecznie mocowana do zespołu filarowego 52.

Jak pokazano na fig. 1-5 wszczep stomatologiczny 50 zawiera podłużny rurowy korpus 56, który jest wprowadzany w otwór 58 utworzony w kości szczękowej 60 pacjenta. Ten rurowy korpus 56 ma wewnętrzny gwint 62, który jest przeznaczony do przyjmowania gwintowanej trzonowej części 64 filarowego zespołu 52. Rurowy korpus 56 zawiera płaszcz 66 ruchomy promieniowo z pierwszego położenia skurczonego (pokazane na fig. 2 i 3) do drugiego położenia wysuniętego (pokazane na fig. 1). Do poruszania płaszcza 66 do drugiego rozszerzonego położenia zastosowano element rozszerzający, pokazany na rysunkach jako zawierający rozszerzającą nakrętkę 68 i ciągnącą śrubę 70. Jak pokazano na fig. 3, rurowy korpus 56 zawiera wewnętrzne odsądzenie 72, na którym spoczywa posiadający szczelinowe nacięcie łeb 74 ciągnącej śruby 70. Gwintowana trzonowa część ciągnącej śruby 70 przebiega poniżej odsądzenia 72 zasadniczo do dolnego końca rurowego korpusu 56, gdzie rozszerzająca nakrętka 68 jest nakręcona na gwintowany trzon 76. Rozszerzająca nakrętka 68 zawiera sprzężoną z płaszczem ścianę boczną w kształcie ściętego stożka 78, która jest przeznaczona do sprzężenia z pochylonymi do wewnątrz bocznymi ścianami 80, usytuowanymi na płaszczu 66 rurowego korpusu 56.

182 766

Jak to najlepiej pokazano na fig. 2 i 5, płaszcz 66 rurowego korpusu 56 ma cztery podłużne, rozmieszczone w odstępach na obwodzie podłużne szczeliny 82, które tworzą cztery oddzielnie ruchome kotwiące segmenty 84 w kości, z których każdy ma środki penetracji w kość wykonane w postaci szeregu rozmieszczonych wzdłużnie, ostrzowych występów 86 wchodzących w kość. Gdy rozszerzająca nakrętka 68 jest wciągana w rurowy korpus 56, kotwiące segmenty 84 w kości będą rozszerzane na zewnątrz, tak ze penetrujące ostrzowe występy 86 wcinają się w kość w taki sposób, aby pewnie blokować rurowy korpus 56 wewnątrz otworu 58 Gdy rozszerzająca nakrętka 68 jest wciągana w rurowy korpus 56, występy 88, które odchodzą na zewnątrz od górnej części rozszerzającej nakrętki 68, poruszają się do góry poprzez podłużne szczeliny 82, by uniemożliwić obrót rozszerzającej nakrętki 68 względem rurowego korpusu 56.

Kiedy wszczep stomatologiczny 50 jest prawidłowo umieszczony w kości szczękowej 60 pacjenta, jak pokazano na fig. 26, górna część tego stomatologicznego wszczepu wystaje do góry z kości szczękowej. Ta część zawiera cylindryczny pierścień 90 o średnicy zasadniczo nieco większej niz średnica otworu 58 oraz górny sześciokąt 92. Cylindryczny pierścień 90 zawiera zasadniczo płaskie górne odsądzenie 94, a skos 96 tworzy przejście pomiędzy górnym odsądzeniem 94, a sąsiednimi powierzchniami górnego sześciokąta 92.

Przed umieszczeniem wszczepu stomatologicznego 50 w kości szczękowej 60 pacjenta najpierw w tej kości szczękowej wierci się otwór 58 o wybranej średnicy, korzystnie nieco mniejszej niż średnica cylindrycznego pierścienia 90. Wszczep stomatologiczny 50 przygotowuje się przez zwykłe umieszczenie ciągnącej śruby 70 w rurowym korpusie 56 tak, że posiadający szczelinowe nacięcie łeb 74 spoczywa na wewnętrznym odsądzeniu 72. Rozszerzającą nakrętkę 68 nakręca się na dolny koniec gwintowanego trzonu 76 tak tylko, aby wystarczyło to do zapewnienia, ze występy 88 rozszerzającej nakrętki 68 będą prawidłowo ustawione zgodnie z podłużnymi szczelinami 82. Ten zespół rurowego korpusu 56, ciągnącej śruby 70 i rozszerzającej nakrętki 68 umieszcza się następnie w otworze 58. Przez górny koniec rurowego korpusu 56 można wprowadzić wkrętak, aby obracać ciągnącą śrubą 70 w celu wciągania rozszerzającej nakrętki 68 do góry w rurowy korpus 56. Jeżeli to konieczne, można zastosować klucz nałożony na górny sześciokąt 92, aby uniemożliwić obrót rurowego korpusu 56. Występy 88 zapewniają, że rozszerzająca nakrętka 68 nie obraca się względem rurowego korpusu 56. Gdy rozszerzająca nakrętka 68 jest wciągana w rurowy korpus 56, kotwiące segmenty 84 rozszerzają się na zewnątrz, tak że penetrujące ostrzowe występy 86 wcinają się w kość w taki sposób, aby pewnie blokować rurowy korpus 56 wewnątrz otworu 58.

Filarowy zespół 52 zawiera dwie podstawowe części składowe, mianowicie filarową śrubę 98 i filarowy kołnierz 100. Filarowa śruba 98 zawiera łeb 102 i szyjkę 104, która przebiega od łba 102 do gwintowanej trzonowej części 64. Łeb 102 ma zewnętrzną powierzchnię w kształcie ściętego stożka z wieloma przebiegającymi obwodowo rowkami 106, które pomagają w krzesełkowej modyfikacji kształtu zespołu filarowego. Łeb 102 zawiera ponadto odsądzenie 108, które tworzy obszar przejściowy pomiędzy zewnętrzną, mającą kształt ściętego stożka powierzchnią łba, a zasadniczo cylindryczną powierzchnią zewnętrzną, która jest usytuowana wewnątrz filarowego kołnierza 100. Wewnątrz łba utworzona jest podłużna wnęka 110, a we wnęce 110 utworzona jest wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 112. Ta wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 112 ułatwia obracanie filarowej śruby 98 za pomocą odpowiedniego narzędzia, aby wkręcać gwintowaną trzonową część 64 w wewnętrzny gwint 62 rurowego korpusu 56 wszczepu stomatologicznego 50.

Filarowy kołnierz 100 zawiera główną część 114 korpusu, która ma taki kształt, aby spoczywała na górnym odsądzeniu 94 cylindrycznego pierścienia 90 rurowego korpusu 56, oraz górny kołnierz 116, który ma zewnętrzną sześciokątną powierzchnię. Środkowa wnęka przechodząca wzdłużnie przez filarowy kołnierz 100 zawiera gwintowaną sekcję 118, przez którą przechodzi gwintowana trzonowa część 64 filarowej śruby 98, oraz wewnętrzną sześciokątną powierzchnię 120, która ma kształt dopasowany do górnego sześciokąta 92 rurowego korpusu 56.

182 766

Ponadto, tuż przy wewnętrznej sześciokątnej powierzchni 120 przewidziany jest filarowy kołnierz 100, którego wewnętrzny skos 122 ma kształt dopasowany do skosu 96 sąsiadującego z górnym odsądzeniem 94.

Filarowy zespół 52 różni się od konstrukcji według stanu techniki, w których zespół ten był podzielony na dwie różne części składowe, śrubę filarową 98 i filarowy kołnierz 100. W przykładzie wykonania filarowy kołnierz 100 jest umieszczony na cylindrycznym pierścieniu 90 rurowego korpusu 56 tak, że wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 120 współpracuje z górnym sześciokątem 92, a dolna krawędź głównej części korpusu 114 spoczywa na górnym odsądzeniu 94. Konstrukcja taka uniemożliwia obrót filarowego kołnierza 100 względem wszczepu stomatologicznego 50. Zwrócone do siebie skosy 96 i 122 służą do zapewnienia prawidłowego ustawienia wzdłużnego pomiędzy filarowym kołnierzem 100, a rurowym korpusem 56. Filarowa śruba 98 jest wkręcona poprzez filarowy kołnierz 100 we wszczep stomatologiczny 50 aż zarówno filarowa śruba 98 jak i filarowy kołnierz 100 są zamocowane pewnie w wszczepie stomatologicznym 50. Konstrukcja taka zapewnia, że proteza zębowa, która jest mocowana do zespołu filarowego 52, jest przymocowana do obu części 98 i 100, uniemożliwiając ich obrót względem siebie. W zespołach filarowych według stanu techniki śruba typowo przechodzi w otwarte wnętrze zespołu filarowego, by trzymać ten zespół filarowy na miejscu. Ta filarowa śruba może poluzować się, ponieważ żadna część protezy nie jest mocowana bezpośrednio do śruby.

Korzystnie, zewnętrzne powierzchnie filarowego kołnierza 100 są powleczone azotkiem tytanu, aby nadać filarowemu kołnierzowi 100 barwę złotą. Jest to pożądane głównie ze względów estetycznych. W niektórych przypadkach, zależnie od rodzaju dziąseł pacjenta, srebrny kołnierz filarowy byłby widoczny. Złota barwa filarowego kołnierza 100 powleczonego azotkiem tytanu zmniejsza do minimum przebłyskiwanie, nadając filarowemu kołnierzowi 100 bardziej naturalną barwę.

Jak pokazano na fig. 2 i 3, elastomeryczna kula 124 jest umieszczona pomiędzy końcem gwintowanej trzonowej części 64, a wierzchem posiadającego szczelinowe przecięcie łba 74 ciągnącej śruby 70. Ta elastomeryczna kula, wykonana korzystnie z silikonowego materiału elastomerycznego, jest umieszczona na posiadającym szczelinowe przecięcie łbie 74 przed wkręceniem filarowej śruby 98 na miejsce. Gdy gwintowana trzonowa część 64 jest wkręcana w wewnętrzny gwint 62 rurowego korpusu 56, kula 124 jest ściskana. Służy to do wywołania siły zarówno do ciągnącej śruby 70 jak i do filarowej śruby 98, przez co powstrzymywany jest obrót tych części względem rurowego korpusu 56. Równoważną konstrukcją byłaby sprężyna.

Figury 12-14 przedstawiają tuleję modelu woskowego 126.

Zadanie tej tulei modelu woskowego jest w pełni opisane poniżej w połączeniu z etapami sposobu przedstawionymi na fig. 42-45. Tuleja modelu woskowego 126 jest korzystnie wykonana z przezroczystego tworzywa sztucznego, które może być wypalane z woskowym modelem korony dentystycznej, która ma być wytworzona przy użyciu standardowych procedur odlewania. Tuleja modelu woskowego 126 jest zasadniczo cylindryczna i ma gómy otwarty koniec 128 oraz dolny otwarty koniec 130. Przewidziano wiele obwodowych pierścieni 132, które ułatwiają manipulowanie tuleją modelu woskowego 126. Wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 134 utworzona jest wewnątrz wewnętrznej wnęki 136 i ma kształt dopasowany do podobnie ukształtowanego górnego kołnierza 138 odpowiednika wszczepu 140 (pokazany na fig. 23-25). Gómy kołnierz 138 odpowiednika wszczepu 140 odpowiada swym kształtem górnemu kołnierzowi 116 filarowego kołnierza 100. Przy wewnętrznej sześciokątnej powierzchni 134 wewnętrzna wnęka 136 zawiera wewnętrzne odsądzenie 142, które ma kształt dostosowany do sprzężenia z górnym końcem górnego kołnierza 138 odpowiednika wszczepu 140.

Figury 15-17 przedstawiają tuleję korony leczniczej 144. Tuleja korony leczniczej 144 jest typowo wykonana z filarowego zespołu 52 i rurowego korpusu 56, zawierających takie same utwardzone metale, i zawiera zasadniczo rurową główną część korpusu 146. Przewidziano wiele przebiegających obwodowo pierścieni 148 do ułatwiania manipulowania tuleją korony leczniczej 144 i do ułatwiania ponadto spojenia z nią materiałów kompozytowych.

182 766

Użycie tulei korony leczniczej 144 zostanie dalej opisane poniżej w połączeniu z etapami sposobu przedstawionymi na fig. 35 i 36.

Wewnętrzna konfiguracja tulei korony leczniczej 144 jest identyczna jak wewnętrzna konfiguracja dolnej części tulei modelu woskowego 126. Pod tym względem tuleja korony leczniczej 144 zawiera wewnętrzną sześciokątną powierzchnię 150, która ma kształt odpowiadający zewnętrznej sześciokątnej powierzchni górnego kołnierza 116 filarowego kołnierza 100. Ponadto, przy wewnętrznej sześciokątnej powierzchni 150 przewidziane jest wewnętrzne odsądzenie 152, aby utworzyć wewnętrzną powierzchnię osadzenia dla tulei korony leczniczej 144 na gómej powierzchni górnego kołnierza 116. Podobnie jak filarowy kołnierz 100 tuleja korony leczniczej 144 jest korzystnie powleczona azotkiem tytanu, by nadać jej barwę złotą z takich samych powodów, jak przedstawiono powyżej.

Figura 18 przedstawia przejściową tuleję 154. Zadanie tej przejściowej tulei zostało opisane w pełni poniżej w połączeniu z etapami sposobu przedstawionymi na fig. 28-30 i 38-40. Widok z góry i widok z dołu tej przejściowej tulei 154 są takie same jak widok z góry i widok z dołu tulei korony leczniczej 144, jak pokazano na fig. 16 i 17.

Przejściowa tuleja 154 jest zasadniczo skróconą wersją tulei korony leczniczej 144. Zawiera ona rurowy główny korpus 156 z wieloma obwodowo przebiegającymi zewnętrznymi pierścieniami 158. Wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 160 przeznaczona jest do dopasowanego sprzężenia z górnym kołnierzem 116 filarowego kołnierza 100. Ponadto, przewidziane jest wewnętrzne odsądzenie 162 do umieszczenia bezpośrednio na górnym końcu górnego kołnierza 116.

Figury 19-22 przedstawiają wyciskową tuleję 164. Zadanie tej wyciskowej tulei 164 zostało opisane poniżej w połączeniu z etapami sposobu przedstawionymi na fig. 31-34 i 37. Tuleja wyciskowa jest korzystnie wykonana z przezroczystego tworzywa sztucznego i zawiera zasadniczo rurowy korpus 166 posiadający cztery przelotowe otwory 168. Otwory te ułatwiają wypieranie materiału kompozytowego przy robieniu wycisku, jak opisano poniżej. Wyciskowa tuleja 164 ma konstrukcję podobną do tulei modelu woskowego 126 i zawiera otwarty gómy koniec 170, otwarty dolny koniec 172 i wewnętrzną wnękę 174. Ta wewnętrzna wnęka 174 ma wewnętrzną sześciokątną powierzchnię 176, która ma kształt dopasowany dokładnie do górnego kołnierza 116 filarowego kołnierza 100 i do górnego kołnierza 138 odpowiednika wszczepu 140. Przewidziane jest wewnętrzne odsądzenie 178 przy wewnętrznej sześciokątnej powierzchni 176 do sprzężenia z górnym końcem górnych kołnierzy 116 i 138. Należy rozumieć, ze wewnętrzny kształt wewnętrznych sześciokątnych powierzchni i wewnętrznych odsadzeń tulei modelu woskowego 126, tulei korony leczniczej 144, przejściowej tulei 154 oraz wyciskowej tulei 164 są identyczne. Celem jest, aby każda z tych części składowych pasowała dokładnie tak samo na identyczne górne kołnierze 116 i 138 zarówno filarowego kołnierza 100 jak i odpowiednika wszczepu 140.

Figury 23-25 przedstawiają odpowiednik wszczepu 140. Zadanie tego odpowiednika wszczepu 140 zostało opisane poniżej w połączeniu z etapami sposobu przedstawionymi na fig. 34 i 37-45. Odpowiednik wszczepu 140 zawiera zasadniczo rurowy korpus, który ma trzy obwodowo przebiegające pierścienie 180. Dolna część odpowiednika wszczepu 140 jest ukształtowana dla ułatwienia manipulowania i mocowania w gipsowym modelu 182 (patrz fig. 41). Górna część 184 odpowiednika wszczepu 140 powiela kształt zewnętrzny filarowego kołnierza 100, zawierają: część 186 głównego korpusu, która powiela główną część korpusu 114 oraz gómy kołnierz 138, który powiela gómy kołnierz 116.

Figury 26-46 przedstawiają sposób wytwarzania protezy zębowej według wynalazku. W pierwszym etapie wszczep stomatologiczny 50 umieszcza się w otworze 58 w kości 60 szczęki, jak opisano powyżej i przedstawiono na fig. 26. Następnie filarowy zespół 52 jest mocowany do wszczepu stomatologicznego 50, jak opisano powyżej. Jak przedstawiono schematycznie na fig. 27, do kształtowania łba 102 filarowej śruby 98 można zastosować pilnik 188 lub inne odpowiednie narzędzie. Jak pokazano na fig. 28 przejściową tuleję 154 umieszcza się następnie na filarowym zespole 52 tak, ze wewnętrzne odsądzenie 162 spoczywa na górnej krawędzi filarowego kołnierza 100 i tak, ze wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 160 sprzęga się z sześciokątną zewnętrzną powierzchnią górnego kołnierza 116.

182 766

Jak przedstawiono na fig. 29 i 30, odpowiedni uchwyt 190 napełnia się materiałem wyciskowym 192 i wykonuje się wycisk jamy ustnej. Kiedy materiał wyciskowy 192 jest wyjmowany z jamy ustnej, wraz z wyciskiem 194 dopasowanego filaru z filarowego zespołu 52 zdejmowana jest również przejściowa tuleja 154.

Jak pokazano na fig. 31-34, następnie wyciskowa tuleja 164 napełniana jest wyciskowym materiałem 192 i umieszcza się ją na dopasowanym filarowym zespole 52 tak, że wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 176 wyciskowej tulei jest sprzężona z górnym kołnierzem 116 filarowego kołnierza 100 (fig. 31). Wyciskową tuleję 164 wyjmuje się następnie z jamy ustnej (fig. 32), wypełnia kompozytem lub materiałem 196 modelu gipsowego (fig. 33), a następnie całkowicie osadza się na górnej części 184 odpowiednika wszczepu 140 (fig. 34). Procedura ta spowoduje powielenie zewnętrznego kształtu zmodyfikowanego zespołu filarowego 52 z kompozytową formą gipsową przymocowaną do górnego końca 184 odpowiednika wszczepu 140.

Jak pokazano na fig. 35 i 36, można przeprowadzić natychmiastowe zabezpieczenie (założenie protezy tymczasowej) po umieszczeniu wszczepu stomatologicznego 50, kiedy wspierająca kość jest dobrej jakości (typu I, II, a często III) i dyktują tak potrzeby estetyczne i/lub potrzeby fizjologiczne pacjenta.

Dopasowaną koronę z żywicy akrylowej lub stałą protezę można wykonać uprzednio z modelowo skorygowanych odlewów uzębienia pacjenta. W przypadku pojedynczych zespołów można zastosować alternatywnie wydrążony, odpowiednio wybrany protetyczny ząb 198 z żywicy akrylowej. Tuleja korony leczniczej 144 używana jest w związku z takim natychmiastowym zabezpieczeniem. Protetyczny ząb 198 wypełnia się materiałem kompozytowym, a na zmodyfikowanym filarowym zespole 152 umieszcza się tuleję korony leczniczej 144 tak, że wewnętrzna, sześciokątna powierzchnia 150 całkowicie sprzęga się z górnym kołnierzem 116 filarowego kołnierza 100. Wewnątrz protezowego zęba (uzupełnienie protetyczne tymczasowe) umieszcza się żywicę akrylową utwardzaną na zimno. Kiedy żywica akrylowa 200 zaczyna utwardzać się, tymczasowy protetyczny ząb 198 umieszcza się na dopasowanym zespole filarowym 52 i tulei korony leczniczej 144 z zapewnieniem ustawienia protetycznego zęba 198 zgodnie z sąsiednimi zębami. Po utwardzeniu żywicy akrylowej 200 tymczasowy ząb 202 usuwa się z jamy ustnej. Ten tymczasowy ząb zawiera teraz tuleję korony leczniczej 144. Tuleja korony leczniczej 144 zapewnia wewnętrzną wytrzymałość tytanu, lepszą odporność na tarcie i margines dokładnego pasowania dla tymczasowego zęba 202. Tymczasowy ząb 202 można następnie konturować, polerować i ustawiać według potrzeb w celu ustalenia naturalnego profilu anatomicznego. Tymczasowy ząb 202 można następnie ponownie zamocować na zmodyfikowanym zespole filarowym 52 do czasu przygotowania trwałej korony, jak omówiono poniżej.

Wracając do odpowiednika wszczepu 140, który otrzymał wyciskową tuleję 164 wypełnioną kompozytowym materiałem 196 gipsowego modelu, gdy materiał kompozytowy jest juz utwardzony, tuleję wyciskową usuwa się (fig. 37). W rezultacie uzyskuje się dopasowany odpowiednik 204, który stanowi dokładne powielenie zmodyfikowanego zespołu filarowego 52. Dopasowany odpowiednik 204 umieszcza się w pierwotnym wycisku 194, aby pasował we wnętrzu przejściowej tulei 154 (fig. 38). Wykorzystuje się foremkę odlewniczą 206, do której wlewa się gips na odsłoniętą część odpowiednika wszczepu 140 (fig. 39). Gdy gips 208 stwardnieje, uchwyt 190 i materiał wyciskowy 192, zawierający przejściową tuleję 154 zdejmuje się z dopasowanego odpowiednika 204, a foremkę 206 zdejmuje się z gipsu 208 (fig. 40). W rezultacie otrzymuje się gipsowy model 182, który jest dokładnym modelem uzębienia (fig· 41).

Następnie tuleję modelu woskowego 126 umieszcza się na dopasowanym odpowiedniku 204 (fig. 42) tak, że wewnętrzna sześciokątna powierzchnia 134 całkowicie sprzęga się z górnym kołnierzem 138 odpowiednika wszczepu 140. Tuleję modelu woskowego 126 napełnia się następnie woskiem 210 (fig. 43), a potem model woskowy 212 w kształcie zęba formuje się w standardowy sposób (fig. 44). Model woskowy 212, zawierający tuleję modelu woskowego 126, która nosi wycisk dopasowanego odpowiednika 204, jest następnie usuwana z dopasowanego odpowiednika (fig. 45) i umieszczana w gipsie do formowania na wosk tra

182 766 eony w celu ukształtowania korony w sposób znany fachowcom w tej dziedzinie (fig. 45). Podczas wytwarzania korony 214 odpowiadającej pod względem kształtu modelowi woskowemu 212, wosk 210 i tuleja modelu woskowego 126 są wypalane. Uzyskana korona 214 ma wewnątrz wnękę 216 o kształcie dokładnie zgodnym z dopasowanym odpowiednikiem 204 i zmodyfikowanym filarowym zespołem 52. Wreszcie wewnątrz wewnętrznej wnęki 216 umieszcza się klej 218 i koronę 214 mocuje się do dopasowanego filarowego zespołu 52 (fig. 46). Wynikowa konstrukcja przedstawi ona jest na fig. 1.

Z powyższego wynika, że przedmiotowy wynalazek stanowi nowy zespół wszczepu stomatologicznego, który zawiera dwuczęściowy filar, który, kiedy przymocowana jest do niego korona 214, nie ma możliwości obracania się względem usytuowanego pod spodem wszczepu stomatologicznego 50. Ponadto, sposób według przedmiotowego wynalazku umożliwia dokładne odwzorowanie w gipsowym modelu 182 warunków panujących w jamie ustnej łącznie z kształtem zespołu wszczepu stomatologicznego. Umożliwia to technikowi w laboratorium dokładne wykonanie korony 214, która będzie odpowiednio pasować po umieszczeniu w jamie ustnej pacjenta.

Chociaż dla celów ilustracji opisano szczegółowo określony przykład wykonania wynalazku, można przeprowadzać różne modyfikacje bez odchodzenia od istoty i zakresu wynalazku.

182 766

FIG. 7

182 766

FIG. 12

182 766

FIG. 35

182 766

190

182 766

FIG. 40

182 766

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 6,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Proteza zębowa, zawierająca wszczep stomatologiczny z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta i element wsporczy wychodzący z otworu na zewnątrz, przy czym element wsporczy zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz, a płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego i zawiera wewnętrzne odsądzenie, znamienna tym, że na wewnętrznym osadzeniu (72) opiera się łeb (74) ciągnącej śruby (70) z gwintowanym trzonem (76) przebiegającym do końca płaszcza (66), połączonym z rozszerzającą nakrętką (68) o kształcie ściętego stożka (78), sprzęgającą się z bocznymi ścianami (80) płaszcza (66), przy czym trzon ciągnącej śruby (70) jest połączony z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki (68), zaś filarowy kołnierz (100) ma na swej wewnętrznej powierzchni co najmniej jedną płaską powierzchnię, zwróconą promieniowo do wewnątrz, która styka się ze zwróconymi promieniowo powierzchniami elementu wsporczego zabezpieczając filarowy kołnierz (100) przed obrotem względem wszczepu stomatologicznego (50), a ponadto z filarowym kołnierzem (100) jest połączona filarowa śruba (98) z łbem (102) stykającym się z filarowym kołnierzem (100), przy czym szyjka (104) filarowej śruby (98) przechodzi przez wewnętrzną część filarowego kołnierza (100) i jest połączona ze wszczepem stomatologicznym (50).
2. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że szyjka (104) filarowej śruby (98) ma gwintowaną trzonową część (64).
3. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) zawiera główną część korpusu (114) umieszczaną przynajmniej nad częścią elementu wsporczego i górny kołnierz (116) po przeciwnej stronie zespołu wszczepu względem korpusu głównego, który to górny kołnierz (116) zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz.
4. Proteza według zastrz. 3, znamienna tym, ze górny kołnierz (116) filarowego kołnierza (100) zawiera wiele zwróconych promieniowo na zewnątrz płaskich powierzchni tworzących sześciokątny obwód zewnętrzny.
5. Proteza według zastrz. 3, znamienna tym, że co najmniej jedna zwrócona promieniowo do wewnątrz powierzchnia płaska filarowego kołnierza (100) zawiera wiele takich powierzchni tworzących wewnętrzną sześciokątną powierzchnię (120), a ponadto filarowy kołnierz (100) zawiera wewnątrz gwintowaną sekcję (118), przez którą przechodzi szyjka (104) filarowej śruby (98).
6. Proteza według zastrz. 3, znamienna tym, że środkowa wnęka filarowego kołnierza (100) tworzy wewnętrzny skos (122) usytuowany przy elemencie wsporczym i skonfigurowany do sprzężenia z komplementarnym zewnętrznym skosem (96) wykonanym na wszczepie stomatologicznym (50).
7. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że płaszcz (66) zawiera co najmniej dwa ruchome kotwiące segmenty (84) przemieszczalne od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego, przy czym płaszcz (66) ma wewnątrz pochyloną boczną ścianę (80), a rozszerzająca nakrętka (68) zawiera sprzęgającą się z płaszczem (66) pochyloną powierzchnię zewnętrzną o kształcie stożka ściętego (78) sprzężoną z pochyloną powierzchnią wewnętrzną bocznej ściany (80) płaszcza (66), przy czym przez wewnętrzną wnękę rozszerzającej nakrętki (68) przechodzi ciągnąca śruba (70), zaś kotwiące segmenty (84) zawierają ostrzowe występy (86).
8. Proteza według zastrz. 7, znamienna tym, ze płaszcz (66) zawiera wiele rozmieszczonych obwodowo podłużnych szczelin (82) rozdzielających kotwiące segmenty (84), a rozszerzająca nakrętka (68) zawiera wiele występów (88) skonfigurowanych do ustawienia zgodnego z przebiegającymi podłużnymi szczelinami (82).

182 766
9. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że ciągnąca śruba (70) jest umieszczona całkowicie wewnątrz płaszcza (66) i jest osadzona na elemencie wsporczym.
10. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że wszczep stomatologiczny (50) ma cylindryczny pierścień (90) o średnicy większej niż średnica otworu oraz odchodzący od niego górny sześciokąt (92) z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz i skos (96) otaczający górny sześciokąt (92).
11. Proteza według zastrz. 1, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) jest pokryty azotkiem tytanu.
12. Proteza zębowa zawierająca rurowy korpus z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta i element wsporczy wychodzący z otworu na zewnątrz w celu wspierania elementu protetycznego, przy czym element wsporczy zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz, a płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego i zawiera wewnętrzne odsądzenie, znamienna tym, że na wewnętrznym osadzeniu (72) opiera się łeb (74) ciągnącej śruby (70) z gwintowanym trzonem (76) przebiegającym do końca płaszcza (66), połączonym z rozszerzającą nakrętką (68) o kształcie ściętego stożka (78), sprzęgającą się z bocznymi ścianami (80) płaszcza wszczepu stomatologicznego, przy czym trzon ciągnącej śruby (70) jest połączony z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki (68).
13. Proteza według zastrz. 12, znamienna tym, że płaszcz (66) zawiera co najmniej dwa kotwiące segmenty (84).
14. Proteza według zastrz. 12, znamienna tym, że płaszcz (66) ma pochylone wewnętrzne boczne ściany (80) stykające się ze stożkiem ściętym (78) rozszerzającej nakrętki (68) sprzężonej z ciągnącą śrubą (70) poprzez wewnętrzną wnękę.
15. Proteza według zastrz. 13, znamienna tym, że kotwiące segmenty (84) zawierają ostrzowe występy (86) do wnikania w kość pacjenta po przemieszczeniu kotwiących segmentów (84) do drugiego położenia rozszerzonego.
16. Proteza według zastrz. 13, znamienna tym, że płaszcz (66) jest podzielony na kotwiące segmenty (84) przez podłużne szczeliny (82).
17. Proteza według zastrz. 16, znamienna tym, że w podłużnych szczelinach (82) płaszcza (66) są umieszczone występy rozszerzającej nakrętki (68).
18. Proteza według zastrz. 12, znamienna tym, że ciągnąca śruba (70) jest umieszczona całkowicie wewnątrz płaszcza (66) i jest osadzona na elemencie wsporczym.
19. Proteza według zastrz. 12, znamienna tym, że z płaszczem (66) jest zespolony cylindryczny pierścień (90) o średnicy większej niż średnica otworu z odchodzącym od niego górnym sześciokątem (92) z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz.
20. Proteza według zastrz. 19, znamienna tym, ze cylindryczny pierścień (90) ma górne osadzenie (94) i skos (96) otaczający górny sześciokąt (92).
21. Proteza według zastrz. 12, znamienna tym, że wszczep stomatologiczny (50) zawiera sprzęgnięty z co najmniej jedną płaską powierzchnią filarowy kołnierz (100) oraz filarową śrubę (98) posiadającą łeb (102) usytuowany przy filarowym kołnierzu (100) i szyjkę (104) wkręconą w wewnętrzny gwint (62) wszczepu stomatologicznego (50).
22. Proteza według zastrz. 21, znamienna tym, ze pomiędzy szyjką (104) filarowej śruby (98), a łbem (74) ciągnącej śruby (70) jest zaciśnięta elastomeryczna kulka (124).
23. Proteza według zastrz. 21, znamienna tym, ze filarowy kołnierz (100) jest pokryty azotkiem tytanu.
24. Proteza według zastrz. 21, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo do wewnątrz, która odpowiada promieniowo zwróconej powierzchni elementu wsporczego rurowego korpusu (56).
25. Proteza według zastrz. 24, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) zawiera główną część korpusu (114) umieszczaną nad przynajmniej częścią elementu wsporczego i górny kołnierz (116) zawierający co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo na zewnątrz.

182 766
26. Proteza według zastrz. 25, znamienna tym, że górny kołnierz (Π6) filarowego kołnierza (100) zawiera wiele płaskich powierzchni, zwróconych promieniowo na zewnątrz, tworzących sześciokątny obwód zewnętrzny.
27. Proteza według zastrz. 26, znamienna tym, ze filarowy kołnierz (100) zawiera wiele wewnętrznych powierzchni tworzących wewnętrzną sześciokątną powierzchnię (120), a ponadto filarowy kołnierz (100) zawiera wewnątrz gwintowaną sekcję (118), w której jest umieszczona szyjka (104) filarowej śruby (98), przy czym filarowy kołnierz (100) zawiera wewnętrzny skos (122) sprzężony ze skosem (96) rurowego korpusu (56).
28. Proteza według zastrz. 21, znamienna tym, że filarowa śruba (98) ma łeb (102) umieszczany w przyporze z filarowym kołnierzem (100) naprzeciw rurowego korpusu (56), a szyjka (104) przechodzi przez filarowy kołnierz (100) i jest połączona z rurowym korpusem (56).
29. Proteza według zastrz. 28, znamienna tym, ze szyjka (104) ma na swym końcu gwintowaną trzonową część (64).
30. Proteza zębowa zawierająca wszczep stomatologiczny z płaszczem umieszczanym w otworze wykonanym w kości szczękowej pacjenta, przy czym płaszcz jest promieniowo ruchomy wewnątrz otworu od pierwszego położenia skurczonego do drugiego położenia rozszerzonego, znamienna tym, że wszczep stomatologiczny (50) zawiera rozszerzającą nakrętkę (68), o kształcie ściętego stożka (78) sprzęgającą się z płaszczem (66) oraz element do ciągnięcia rozszerzającej nakrętki (68) wewnątrz płaszcza (66) oraz filarowy kołnierz (100) ze środkową przelotową wnęką, zawierający główną część korpusu (114) umieszczaną na wszczepie stomatologicznym (50) i część kołnierzową przebiegającą pomiędzy wszczepem stomatologicznym (50), a główną częścią korpusu (114), przy czym główna część korpusu (114) jest sprzężona z wszczepem stomatologicznym (50) w celu uniemożliwienia względnego obrotu filarowego kołnierza (100) w stosunku do wszczepu stomatologicznego (50), a także filarową śrubę (98) posiadającą łeb (102) umieszczany w przyporze z filarowym kołnierzem (100) naprzeciw wszczepu stomatologicznego (50), przy czym szyjka (104) filarowej śruby (98) przechodzi przez wewnętrzną część filarowego kołnierza (100) i jest połączona ze wszczepem stomatologicznym (50).
31. Proteza według zastrz. 30, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) zawiera co najmniej jedną płaską powierzchnię zwróconą promieniowo do wewnątrz.
32. Proteza według zastrz. 31, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) ma górny kołnierz (116) z płaskimi powierzchniami zwróconymi promieniowo na zewnątrz.
33. Proteza według zastrz. 31, znamienna tym, że filarowy kołnierz (100) ma wewnętrzny skos (122) umieszczony zasadniczo przy co najmniej jednej zwróconej promieniowo do wewnątrz płaskiej powierzchni, odpowiadający skosowi (96) wykonanemu na wszczepie stomatologicznym (50).
34. Proteza według zastrz. 30, znamienna tym, że szyjka (104) filarowej śruby (98) ma gwintowaną trzonową część (64) połączoną z wewnętrznym gwintem (62) wszczepu stomatologicznego (50).
35. Proteza według zastrz. 30, znamienna tym, że łeb (102) filarowej śruby (98) zawiera podłużną wnękę (110).
36. Proteza według zastrz. 35, znamienna tym, ze podłużna wnęka (110) ma wewnętrzną sześciokątną powierzchnię (112).
37. Proteza według zastrz. 30, znamienna tym, że płaszcz (66) wszczepu stomatologicznego (50) zawiera wewnętrzne odsądzenie (72), na którym spoczywa element ciągnący w postaci ciągnącej śruby (70) z łbem (74) i z gwintowanym trzonem (76) przebiegającym do końca płaszcza (66) połączonym z wewnętrzną gwintowaną wnęką rozszerzającej nakrętki (68).
38. Sposób wytwarzania protezy zębowej mocowanej na zespole filarowym, w którym pobiera się wycisk jamy ustnej pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy, znamienny tym, ze na zespole filarowym (52) umieszcza się przejściową tuleję (154), po czym pobiera się wycisk jamy ustnej pozostawiając w nim przejściową tuleję (154) i wykonuje się wycisk zespołu filarowego (52) za pomocą wyciskowej tulei (164) oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (164) materiałem kompozytowym, po czym osadza się wyciskową tuleję (164) na odpowiedniku wszczepu (140), a następnie usuwa się wyciskową

182 766 tuleję (164) i jej materiał wyciskowy, wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu (140), stanowiący kopię zespołu filarowego (52) i dopasowany odpowiednik wszczepu (140) umieszcza się w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję (154), a następnie tworzy się gipsowy model jamy ustnej przy wykorzystaniu wycisku jamy ustnej z wprowadzonym dopasowanym odpowiednikiem wszczepu (140), po czym wykorzystuje się gipsowy model do wytwarzania protezy zębowej (54).
39. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, że przejściową tuleję (154) zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego (52).
40. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, że podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego (52) za pomocą wyciskowej tulei (164), tuleję tę blokuje się na zespole filarowym (52) tak jak przejściową tuleję (154).
41. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, ze podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu (140) w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję (154), tuleję tę blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) tak jak jest ona blokowana na zespole filarowym (52), uniemożliwiając jej względny obrót.
42. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, że w etapie wykorzystywania gipsowego modelu do wytwarzania protezy zębowej (54), umieszcza się tuleję modelu woskowego (126) na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) wystającym z modelu gipsowego, po czym napełnia się tuleję modelu woskowego (126) woskiem i wykonuje model woskowy korony (214), która ma być wykonana na tulei modelu woskowego (126), a następnie usuwa model woskowy (212) i tuleję modelu woskowego (126) z modelu gipsowego, po czym formuje się na tracony wosk z tuleją modelu woskowego (126) umieszczoną w modelu gipsowym i odlewa protezę zębową (54) z modelu gipsowego utworzonego z modelu woskowego (212) i z tulei modelu woskowego (126).
43. Sposób według zastrz. 42, znamienny tym, że tuleję modelu woskowego (126) blokuje się na dopasowanym odpowiedniku (204) oraz w ten sam sposób blokuje się przejściową tuleję (154) na zespole filarowym (52).
44. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, ze protezę zębową (54) mocuje się do zespołu filarowego (52) za pomocą kleju.
45. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, że część zespołu filarowego (52) powleka się azotkiem tytanu.
46. Sposób według zastrz. 38, znamienny tym, ze po etapie wykonywania wycisku zespołu filarowego (52) za pomocą wyciskowej tulei (164) na zespole filarowym (52) wykonuje się tymczasowy ząb (202).
47. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, ze w etapie wytwarzania tymczasowego zęba (202) tuleję korony leczniczej (144) umieszcza się na zespole filarowym (52), po czym wypełnia się protetyczny ząb (198) materiałem kompozytowym i umieszcza wypełniony kompozytem protetyczny ząb (198) na tulei korony leczniczej (144).
48. Sposób według zastrz. 47, znamienny tym, że tuleję korony leczniczej (144) powleka się azotkiem tytanu.
49. Sposób wytwarzania protezy do mocowania do zakotwionego zespołu filarowego wychodzącego z części ciała pacjenta, w którym pobiera się wycisk części ciała pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy, znamienny tym, że na zespole filarowym (52) umieszcza się przejściową tuleję (154), po czym pobiera się wycisk części ciała pacjenta wokół zespołu filarowego (52) pozostawiając w nim przejściową tuleję (154) i wykonuje się wycisk zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (164) oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (162) materiałem kompozytowym, po czym osadza się wyciskową tuleję (164) na odpowiedniku wszczepu, a następnie usuwa się wyciskową tuleję (164) i jej materiał wyciskowy wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu, stanowiący kopię zespołu filarowego (52) i dopasowany odpowiednik wszczepu (140) umieszcza się w wycisku części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy (52) poprzez przejściową tuleję (154), a następnie tworzy się gipsowy model części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy (52) przy wykorzystaniu wycisku części ciała pacjenta otaczającej zespół filarowy (52) z wprowadzonym dopasowa-

182 766 nym odpowiednikiem wszczepu (140), po czym wykorzystuje się gipsowy model do wykonania protezy.
50. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, że przejściową tuleję (154) zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego (52), przy czym podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (164), tuleję tę blokuje się na zespole filarowym (52) w taki sam sposób jak przejściową tuleję (154).
51. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, że podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu (140) w wycisku części ciała pacjenta, otaczającej zespół filarowy (52) poprzez przejściową tuleję (154), tę przejściową tuleję (154) blokuje się przed względnym obrotem na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) w taki sam sposób jak blokuje się na zespole filarowym (52).
52. Sposób według zastrz. 51, znamienny tym, że w etapie wykorzystywania gipsowego modelu do wykonania protezy umieszcza się tuleję modelu woskowego (126) na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) wychodzącym z gipsowego modelu, wypełnia się woskiem tuleję modelu woskowego (126), a następnie przygotowuje się woskowy model korony, która ma być wytworzona na tulei modelu woskowego (126), po czym usuwa się model woskowy i tuleję modelu woskowego (126) z gipsowego modelu i traci się model woskowy z osadzoną tuleją modelu woskowego (126) w gipsowym modelu, a następnie odlewa się protezę z gipsowego modelu wykonanego z modelu woskowego (212) i tulei modelu woskowego (126).
53. Sposób według zastrz. 52, znamienny tym, że tuleję modelu woskowego (126) blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) w taki sam sposób jak przejściową tuleję (154) blokuje się na zespole filarowym (52).
54. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, że protezę mocuje się do zespołu filarowego (52) za pomocą kleju.
55. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, że części zespołu filarowego (52) powleka się azotkiem tytanu.
56. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, ze proteza stanowi protezę zębową do mocowania do zespołu filarowego (52) w jamie ustnej pacjenta, zaś po etapie wykorzystania wyciskowej tulei (164) w celu pobrania wycisku zespołu filarowego (52), tymczasowy ząb (202) mocuje się na zespole filarowym (52), przy czym tuleję korony leczniczej (144) umieszcza się na zespole filarowym (52), po czym wypełnia się protetyczny ząb (198) materiałem kompozytowym, a następnie umieszcza się wypełniony kompozytem protetyczny ząb (198) na tulei korony leczniczej (144).
57. Sposób wytwarzania protezy zębowej mocowanej na zespole filarowym, w którym pobiera się wycisk jamy ustnej pacjenta oraz wykonuje się model gipsowy, znamienny tym, że na zespole filarowym (52) umieszcza się przejściową tuleję (154), po czym pobiera się wycisk jamy ustnej pozostawiając w nim przejściową tuleję (154) i wykonuje się wycisk zespołu filarowego (52) za pomocą wyciskowej tulei (164) oraz wypełnia się wycisk zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (164) materiałem kompozytowym, po czym osadza się wyciskową tuleję (164) na odpowiedniku wszczepu (140), a następnie usuwa się wyciskową tuleję (164) i jej materiał wyciskowy wytwarzając dopasowany odpowiednik wszczepu (140), stanowiący kopię zespołu filarowego (52) i dopasowany odpowiednik wszczepu (140) umieszcza się w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję (154), a następnie tworzy się gipsowy model jamy ustnej przy wykorzystaniu wycisku jamy ustnej z wprowadzonym dopasowanym odpowiednikiem wszczepu (140), po czym przeprowadza się etap wykorzystywania gipsowego modelu do wytwarzania protezy zębowej (54), w którym umieszcza się tuleję modelu woskowego (126) na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) wystającym z modelu gipsowego, po czym napełnia się tuleję modelu woskowego (126) woskiem i wykonuje model woskowy korony (214), która ma być wykonana na tulei modelu woskowego (126), a następnie usuwa model woskowy (212) i tuleję modelu woskowego (126) z modelu gipsowego, po czym formuje się na tracony wosk z tuleją modelu woskowego (126) umieszczoną w modelu gipsowym i odlewa protezę zębową (54) z modelu gipsowego utworzonego z modelu woskowego (212) i z tulei modelu woskowego (126).

182 766
58. Sposób według zastrz. 57, znamienny tym, że przejściową tuleję (154) zabezpiecza się przed obrotem względem zespołu filarowego (52), przy czym podczas etapu wykonywania wycisku zespołu filarowego (52) w wyciskowej tulei (164), tuleję tę blokuje się na zespole filarowym (52) w taki sam sposób jak przejściową tuleję (154), przy czym podczas etapu umieszczania dopasowanego odpowiednika wszczepu (140) w wycisku jamy ustnej poprzez przejściową tuleję (154), tę przejściową tuleję (154) blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) w taki sam sposób jak blokuje się ją na filarze w celu uniemożliwienia jej względnego obrotu, a ponadto tuleję modelu woskowego (126) blokuje się na dopasowanym odpowiedniku wszczepu (140) w taki sam sposób jak przejściową tuleję (154) blokuje się na zespole filarowym (52).
59. Sposób według zastrz. 58, znamienny tym, że protezę zębową mocuje się do zespołu filarowego (52) za pomocą kleju.
60. Sposób według zastrz. 57, znamienny tym, że po etapie wykorzystania wyciskowej tulei (164) w celu pobrania wycisku zespołu filarowego (52), tymczasowy ząb (202) mocuje się na zespole filarowym (52), przy czym tuleję korony leczniczej (144) umieszcza się na zespole filarowym (52), po czym wypełnia się protetyczny ząb (198) materiałem kompozytowym, a następnie umieszcza się wypełniony kompozytem protetyczny ząb (198) na tulei korony leczniczej (144), przy czym tę tuleję korony leczniczej (144) powleka się azotkiem tytanu.

* * *