PL183959B1 - Zespół szynowy układu jezdnego pojazdu drogowo-szynowego - Google Patents

Abstract

1. Zespół szynowy układu jezdnego pojazdu drogowo-szynowego, składający się z poprzecznej belki wyposażonej na końcach w ułożyskowane koła szynowe, pośrednio sprzężone drążkiem poprzecznym, między którymi poprzeczna belka ma symetrycznie usytuowane węzły łączące ją z urządzeniami pojazdu drogowo szynowego, służące do jej prowadzenia przy jeździe szynowej i pionowego przemieszczania do pozycji transportowej przy jeździe drogowej, znamienny tym, że poprzeczna belka (1) na każdym końcu ma obejmę (3), która poprzez pionowe sworznie (4) jest połączona z piastą (5) koła szynowego (6), a oś obrotu piasty (5) wokół osi sworzni (4) korzystnie pokrywa się z pionową osią styku koła szynowego (6) z szyną, przy czym obie piasty (5) są ze sobą połączone przegubowo drążkiem poprzecznym (9) poprzez swoje poziome wysięgniki (10), ponadto każda piasta (5) jest wyposażona w sprężynowe urządzenie centrujące (11), które współpracując z płytą oporową (15) poprzecznej belki (1) utrzymuje napięciem swojej sprężyny (13) położenie kół szynowych (6) do jazdy na wprost.

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół szynowy układu jezdnego pojazdu drogowoszynowego.

Pojazdy drogowo-szynowe są wyposażone z przodu i z tyłu w opuszczane hydraulicznie zespoły szynowe w postaci belki poprzecznej z kołami szynowymi do jazdy po szynach.

W polskim opisie patentowym 151 366 jest przedstawiony pojazd drogowo-szynowy, którego belka poprzeczna na końcach jest wyposażona w zespoły rolek jezdnych, ułożyskowanych na czopach płyty połączonej pionowym sworzniem z belką poprzeczną. Z kolei płyty są połączone drążkiem poprzecznym. Niedogodnością tego rozwiązania są rolki jezdne o małej średnicy, podatne na wykolejenie, co ogranicza prędkość jazdy szynowej. Ponadto elementy zawieszenia rolek jezdnych zmniejszają prześwit pod belką poprzeczną.

Według wynalazku zespół szynowy charakteryzuje się tym, że poprzeczna belka na każdym końcu ma obejmę, która poprzez pionowe sworznie jest połączona z piastą koła szynowego, a oś obrotu piasty wokół osi sworzni korzystnie pokrywa się z pionową osią styku koła szynowego z szyną, przy czym obie piasty są ze sobą połączone przegubowo drążkiem poprzecznym poprzez swoje poziome wysięgniki. Każda piasta jest wyposażona w sprężynowe urządzenie centrujące, które współpracując z płytą oporową belki, utrzymuje napięciem swojej sprężyny koła szynowe w położeniu dojazdy na wprost. Sprężynowe urządzenie centrujące stanowi obudowa zawierająca wstępnie napiętą sprężynę, która wywiera nacisk na trzpień przechodzący przez wysięgnik, przy czym trzpień opiera się na płycie oporowej belki. Piasta i sworznie znajdują się w wewnętrznej przestrzeni koła szynowego. W poziomej płaszczyźnie

183 959 sprężynowego urządzenia centrującego belka na obu końcach zawiera ograniczniki skrętu kół szynowych, z których każdy współpracuje z odpowiadającą mu piastą koła szynowego.

Rozwiązanie zespołu szynowego według wynalazku pozwala na skręt kół szynowych przy przęjeździe pojazdu po łuku toru, i na ich powrót do pozycji jazdy na wprost po wyjeździe z łuku toru. Urządzenie centrujące zabezpiecza przed niekontrolowanym skrętem kół szynowych. Ułatwia to przejazd po torach o małym łuku, co ma szczególne znaczenie przy jeździe po torach tramwajowych. Korzystne jest również usytuowanie elementów zawieszenia i skrętu w wewnętrznej przestrzeni kół szynowych, gdyż zwiększa prześwit pod belką.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia fragment zespołu szynowego w widoku z góry, fig. 2 - koło szynowe z elementami jego zawieszenia i łożyskowania w pionowym przekroju poprzecznym, a fig. 3 - koło szynowe w półwidoku z góry i w poziomym półprzekroju poprzecznym z ukazaniem przekroju urządzenia centrującego.

Zespół szynowy składa się z poprzecznej belki 1, wyposażonej w symetrycznie usytuowane węzły 2, łączące ją z urządzeniami pojazdu drogowego. Belka 1 na każdym końcu ma obejmę 3, która poprzez pionowe sworznie 4 jest połączona z piastą 5 koła szynowego 6. Obejma 3 i sworznie 4 tworzą zwrotnicę kół szynowych 6. W piaście 5 jest zamontowana poprzez łożyska 7 oś drążona 8, do której jest zamocowane koło szynowe 6, przy czym piasta 5 i sworznie 4 znajdują się w wewnętrznej przestrzeni koła szynowego 6. Oś obrotu piasty 5 wokół sworzni 4 pokrywa się z pionową osią styku koła szynowego 6 z szyną. Zapobiega to wprowadzaniu w koło szynowe 6 momentu obrotowego względem osi sworzni 4, pochodzącego od przypadkowych sił poziomych działających na koło szynowe 6 podczas jazdy. Obie piasty są ze sobą połączone przegubowo drążkiem poprzecznym 9 poprzez swoje poziome wysięgniki 10. Połączenie to zapewnia równoległość położenia kół szynowych 6.

Każda piasta 5 jest wyposażona w sprężynowe urządzenie centrujące 11. Stanowi je obudowa 12 zawierająca wstępnie napiętą sprężynę 13, która wywiera nacisk na trzpień 14 przechodzący przez wysięgnik 10, i który łbem opiera się o płytę oporową 15 zamontowaną na belce 1. Sprężynowe urządzenia centrujące 11 napięciem sprężyn 13 utrzymują koła szynowe 6 w położeniu dojazdy na wprost. Wymuszenie skrętu kół szynowych 6 pojawiające się na łuku toru, napina odpowiednią sprężynę 15. W poziomej płaszczyźnie urządzenia centrującego 11 belka 1 na obu końcach ma ograniczniki skrętu 16 kół szynowych 6, z których każdy współpracuje z odpowiadającą mu piastą 5. Ustalają one maksymalny skręt kół szynowych 6.

183 959

Fig. 2

183 959

Fig.3

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół szynowy układu jezdnego pojazdu drogowo-szynowego, składający się z poprzecznej belki wyposażonej na końcach w ułożyskowane koła szynowe, pośrednio sprzężone drążkiem poprzecznym, między którymi poprzeczna belka ma symetrycznie usytuowane węzły łączące ją z urządzeniami pojazdu drogowo-szynowego, służące do jej prowadzenia przy jeździe szynowej i pionowego przemieszczania do pozycji transportowej przy jeździe drogowej, znamienny tym, że poprzeczna belka (1) na każdym końcu ma obejmę (3), która poprzez pionowe sworznie (4) jest połączona z piastą (5) koła szynowego (6), a oś obrotu piasty (5) wokół osi sworzni (4) korzystnie pokrywa się z pionową osią styku koła szynowego (6) z szyną, przy czym obie piasty (5) są ze sobą połączone przegubowo drążkiem poprzecznym (9) poprzez swoje poziome wysięgniki (10), ponadto każda piasta (5) jest wyposażona w sprężynowe urządzenie centrujące (11), które współpracując z płytą, oporową (15) poprzecznej belki (1) utrzymuje napięciem swojej sprężyny (13) położenie kół szynowych (6) do jazdy na wprost.

2. Zespół szynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że sprężynowe urządzenie centrujące (11) stanowi obudowa (12) zawierająca wstępnie napiętą sprężynę (13), która wywiera nacisk na trzpień (14) przechodzący przez wysięgnik (10), przy czym trzpień (14) opiera się na płycie oporowej (15).

3. Zespół szynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że piasta (5) i sworznie (4) znajdują się w wewnętrznej przestrzeni koła szynowego (6).

4. Zespół szynowy według zastrz. 1, znamienny tym, że w poziomej płaszczyźnie sprężynowego urządzenia centrującego (11) poprzeczna belka (1) na obu końcach zawiera ograniczniki skrętu (16) kół szynowych (6), z których każdy współpracuje z odpowiadającą mu piastą (5).