PL184057B1 - Obudowa akumulatora ołowiowego - Google Patents

Abstract

1. Obudowa akum ulatora olowiowego, obejm ujaca naczynie z co najmniej jed n a ko- m ora zaw ierajaca elektrolit, w której sa zanu- rzone elementy akumulatora, pokrywe pola- czona z obw odow a krawedzia, która wyznacza otwór pojemnika, co najmniej jed n a laczaca rure adduktywna, która nalezy do bocznej po- wierzchni naczynia i posiada pierwszy otwór tej rury, umieszczony obok obwodowej krawe- dzi, oraz drugi otwór laczacej rury adduktyw- nej, który w nika do wnetrza naczynia i jest umieszczony w poblizu dna, znam ienna tym, ze co najmniej jedna laczaca rura adduktywna (9), tworzy integralna calosc z naczyniem (2), po- siadajacym plaska sciane (16), która ukosnie scina obrzeze (14) naczynia (2) i miesci sie calkowicie w zewnetrznym profilu (17), wy- znaczonym przedluzeniem zewnetrznych po- wierzchni bocznych scian (18) naczynia (2), a nadto laczaca rura adduktywna (9) jest inte- gralna z jego plaska sciana (16), do której przylega od strony zewnetrznej. PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotowy wynalazek dotyczy obudowy akumulatora ołowiowego.

Znane obudowy, używane do wytwarzania akumulatorów, zazwyczaj składają się z naczynia akumulatorowego, z jedną lub więcej komór, wypełnionych elektrolitem, w którym są zanurzone elementy konstrukcyjne akumulatora, oraz mają pokrywę, która jest złączona z obwodową krawędzią otworu naczynia. W pokrywie znajduje się co najmniej jedna para otworów, przewidzianych dla utworzenia biegunów, związanych z elementami konstrukcyjnymi oraz co najmniej jeden otwór przelotowy, który wnika do wnętrza naczynia.

W części wewnętrznej lub na zewnątrz naczynia można umieścić jedną lub więcej rur łączących, których jeden koniec znajduje się w pobliżu otworu naczynia, zaś przeciwny koniec wnika do wnętrza naczynia poprzez jego dno.

Rury łączące tego rodzaju, zwane dalej łączącymi rurami „adduktywnymi”, to jest doprowadzającymi kierunkowo określone medium, pełnią dwojaką funkcję: w trakcie pierwszego ładowania akumulatora są przeznaczone dla przeprowadzenia recyrkulacji elektrolitu, dzięki czemu ładowanie następuje znacznie szybciej, natomiast w czasie powtórnego ładowania w trakcie pracy akumulatora rury te wprowadzają na dno naczynia pewną ilość powietrza, co powoduje ruch elektrolitu i przeciwdziała jego rozwarstwieniu.

Łączące rury adduktywne o znanym kształcie i przeznaczeniu posiadają zwykle specjalne zatyczki do elektrolitu lub powietrza, które przechodzi z otworu przelotowego w pokrywie poprzez rury tam usytuowane.

Znane są także pewnego rodzaju łączące rury adduktywne o określonym kształcie, umieszczane wewnątrz lub na zewnątrz naczynia, które są przytwierdzone do niego poprzez sklejenie.

Zgodnie z innymi wykonaniami, w celu uzyskania lepszej jakości, łączące rury adduktywne wykonuje się spójnie z naczyniem, bezpośrednio w procesie jego formowania. W szczególności łączące rury adduktywne wykonuje się poprzez ich formowanie wraz z naczyniem, przy zastosowaniu etapu dodatkowego wtryskiwania gazu.

184 057

Jednak taki sposób formowania z zastosowaniem dodatkowego wtrysku gazu ma niedogodności, bowiem wiąże się z koniecznością wykonania formy z matrycą oraz blokiem matrycowym górnym, koszty których są wysokie, zwłaszcza, kiedy rury adduktywne należy wykonać z podcięciami.

Istotna jest także, przy usytuowaniu łączących rur adduktywnych na zewnątrz naczynia, konieczność umieszczenia ich na obrzeżach naczynia, aby nie wpływały one na powiększenie zarysu naczynia, zaś w akumulatorach o równoważnych zewnętrznych parametrach ilość elektrolitu w naczyniu musi być o tyle większa, o ile mniejsza jest grubość ściany naczynia. Grubość ścian naczynia w naczyniach formowanych metodą wtryskową lub metodą wtryskową z dodatkowym wtryskiwaniem gazu nie może więc być mniejsza od określonej zadanej wartości minimalnej.

Zadanie przedmiotowego wynalazku polega na opracowaniu takiego rozwiązania konstrukcji naczynia, które w porównaniu z naczyniami znanymi, wyposażonymi w łączące rury adduktywne o tożsamych, jak w znanych akumulatorach, parametrach zewnętrznych, mogłoby pomieścić większą ilość elektrolitu, przy tej samej objętości, wyznaczoną przez zanurzone w nim elementy konstrukcyjne akumulatora.

Zadanie to zostało zrealizowane zgodnie z wynalazkiem poprzez wykonanie obudowy akumulatora ołowiowego, która posiada naczynie z co najmniej jedną komorą zawierającą elektrolit, w której są zanurzone elementy akumulatora, posiada pokrywę połączoną z obwodową krawędzią, który wyznacza otwór pojemnika, oraz ma co najmniej jedną łączącą rurę adduktywną, która należy do bocznej powierzchni naczynia i posiada pierwszy otwór umieszczony obok obwodowej krawędzi, oraz drugi otwór, który wnika do wnętrza naczynia i jest umieszczony w pobliżu dna, a która to obudowa zgodnie z przedmiotowym wynalazkiem charakteryzuje się tym, że co najmniej jedna łącząca rura adduktywna, tworzy integralną całość z naczyniem, utworzoną w procesie rozdmuchiwania pęcherza gazu w trakcie formowania naczynia, które to naczynie posiada płaską ścianę, która ukośnie ścina obrzeże naczynia i mieści się całkowicie w zewnętrznym profilu, wyznaczonym przedłużeniem zewnętrznych powierzchni bocznych ścian naczynia. Łącząca rura adduktywna obudowy, zgodnie z wynalazkiem, jest integralna z płaską ścianą naczynia, do której przylega od strony zewnętrznej.

Korzystnie, naczynie na całej jego wysokości posiada żebro, które łączy łączącą rurę adduktywną z płaską ścianą naczynia.

Korzystnie, drugi otwór w łączącej mrze adduktywnej, znajduje się w dnie naczynia albo w innym korzystnym wykonaniu znajduje się na bocznej ścianie naczynia, w pobliżu jego dna, wnikając w każdym wykonaniu do wnętrza naczynia.

Zaletą obudowy akumulatora ołowiowego, zrealizowanej według przedmiotowego wynalazku jest możliwość jej wytworzenia kosztem nakładów znacząco mniejszych, niż to było dotychczas możliwe, bowiem proces produkcji jest krótszy, a nadto uzyskuje się oszczędności na surowcach.

Inne korzyści, w porównaniu z znanymi rozwiązaniami wynikają stąd, że uzyskuje się obudowę o tych samych, jak dotychczas parametrach, ale o większej objętości wewnętrznej, a tym samym akumulator odznacza się wyższą jakością i wydajnością, co osiąga się wskutek pomieszczenia w naczyniu większej ilości elektrolitu a w rezultacie korzystnych proporcji objętości elektrolitu i objętości zajmowanej przez elementy w nim zanurzone.

Wynalazek zostanie bliżej objaśniony na podstawie preferowanych przykładów jego wykonania, przedstawionych na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój podłużny obudowy akumulatora według wynalazku, fig. 2 - obudowę, jak na fig. 1, ale bez pokrywy, fig. 3 - widok z góry na krawędź naczynia według fig. 2, w której jest umieszczona łącząca rura adduktywna, fig. 4 - część łączącej rury adduktywnej według fig. 3, ograniczonej obrzeżem w płaszczyźnie otworu naczynia, fig. 5 - otwór łączącej rury adduktywnej, wnikający do wnętrza naczynia według fig. 1, w jego obszarze dennym, fig. 6 - zgodnie z innym wykonaniem wynalazku, przykład wykonania otworu łączącej rury adduktywnej, wnikający do wlotu naczynia według fig. 1, w jego obszarze dennym.

Jak pokazano na fig. 1, obudowa 1 według wynalazku składa się z naczynia 2 z komorą 3, zawierającą elektrolit 4, w której są umieszczone elementy konstrukcyjne akumulatora oło4

184 057 wiowego, nie uwidocznione na rysunku oraz z pokrywy 5 złączonej z obwodową krawędzią 6, która wyznacza otwór naczynia 2, złożony z co najmniej dwu pierwszych otworów 7 naczynia, dla utworzenia jednego z biegunów (nie uwidocznionych na rysunku), połączonych z elementami akumulatora ołowiowego oraz ma co najmniej drugi otwór 8 naczynia, który wnika do wnętrza naczynia 2. Ponadto obudowa 1 ma co najmniej jedną łączącą rurę adduktywną 9, która stanowi część bocznej powierzchni naczynia 2, z pierwszym otworem 20 tej rury, umieszczonym przy obwodowej krawędzi 6 naczynia, pokazanym na fig. 2 oraz uwidocznionym na fig. 5 drugim otworem 12 łączącej rury adduktywnej, który znajduje się po przeciwnej stronie, niż pierwszy otwór 20 tej łączącej rury adduktywnej, wnikając do wnętrza komory 3 w części dennej 13 naczynia 2.

Jak przedstawiono na fig. 3 i fig. 4, łącząca rura adduktywna 9 jest umieszczona przy obrzeżu 14 naczynia 2 i, w korzystnym wykonaniu, może mieć żebro 15, które rozciąga się na całej wysokości naczynia 2 oraz łączy łączącą rurę adduktywną 9 z płaską ścianą 16, która ukośnie ścina obrzeże 14 naczynia 2.

Jak pokazano na fig. 4 w widoku z góry obrys łączącej rury adduktywnej 9 przy otworze naczynia 2, pokazanego na fig. 3, łączy się z korpusem tej łączącej rury adduktywnej 9, mieszcząc się w zewnętrznym profilu 17, wyznaczonym przedłużeniem zewnętrznej powierzchni bocznych ścian 18 naczynia 2. W ten sposób łącząca rura adduktywna 9 wyznacza, w połączeniu z obwodową krawędzią 6 naczynia 2, wybranie, które umożliwia złączenie pokrywy 5, tym samym pokrywa 5 przylega do naczynia 2.

Pokrywa 5 może posiadać jeden lub więcej poziomych kanałów 19, pokazanych na fig. 1. Kanały te przenikają się z pierwszym otworem 20 łączącej rury adduktywnej 9, umieszczonej odpowiednio w pobliżu obwodowej krawędzi 6 i łączą pokrywę 5 z urządzeniem zasilającym, nie uwidocznionym na rysunku, znajdującym się na drugim otworze 8 pokrywy 5.

Urządzenie zasilające zapewnia wprowadzenie elektrolitu w trakcie pierwszego ładowania akumulatora ołowiowego lub wdmuchanie powietrza, które dostając się do naczynia 2 przez drugi otwór 12, wykonany w dnie, przeciwdziała rozwarstwieniu elektrolitu w trakcie kolejnych ładowań akumulatora.

Wymaga podkreślenia, że grubość ścian naczynia 2 i grubość ścian łączącej rury adduktywnej 9 jest niewielka, bowiem łączącą rurę adduktywną 9 i naczynie wykonuje się w procesie formowania poprzez rozdmuchiwanie naczynia 2, przez co kształtuje się je jako jedną całość.

Obudowa łączącej rury adduktywnej 9, odpowiednio wraz z zewnętrzną krawędzią naczynia 2 oraz ich cienkie ściany, wykonane metodą rozdmuchiwania, umożliwiają uzyskanie naczynia o pojemności wewnętrznej większej od naczyń dotychczas znanych, pracujących w porównywalnych warunkach.

Zgodnie z innym korzystnym wykonaniem wynalazku, przedstawionym na fig. 6, drugi otwór 12 łączącej rury adduktywnej 9, w kontakcie z wnętrzem naczynia 2, znajduje się na jego bocznej ścianie, niedaleko dna 13.

Oczywiście, w procesie formowania naczynia można także ulokować dowolną łączącą rurę adduktywną po jego zewnętrznej stronie, nawet w pozycji innej, niż kątowa.

W innych wykonaniach wynalazku można także naczynie ukształtować z dowolną liczbą łączących rur adduktywnych, prawidłowo ukształtowanych i rozmieszczonych.

Tym samym, zakres ochrony patentowej obejmuje nie tylko wyżej omówione rozwiązania obudowy, ale także inne odmiany naczynia akumulatora ołowiowego, oczywiste dla zaprojektowania przez fachowca w danej dziedzinie, który zapozna się z wynalazkiem.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Obudowa akumulatora ołowiowego, obejmująca naczynie z co najmniej jedną komorą zawierającą elektrolit, w której są zanurzone elementy akumulatora, pokrywę połączoną z obwodową krawędzią, która wyznacza otwór pojemnika, co najmniej jedną łączącą rurę adduktywną, która należy do bocznej powierzchni naczynia i posiada pierwszy otwór tej rury, umieszczony obok obwodowej krawędzi, oraz drugi otwór łączącej rury adduktywnej, który wnika do wnętrza naczynia i jest umieszczony w pobliżu dna, znamienna tym, że co najmniej jedna łącząca rura adduktywna (9), tworzy integralną całość z naczyniem (2), posiadającym płaską ścianę (16), która ukośnie ścina obrzeże (14) naczynia (2) i mieści się całkowicie w zewnętrznym profilu (17), wyznaczonym przedłużeniem zewnętrznych powierzchni bocznych ścian (18) naczynia (2), a nadto łącząca rura adduktywna (9) jest integralna z jego płaską ścianą (16), do której przylega od strony zewnętrznej.
2. 2. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że naczynie (2) na całej jego wysokości posiada żebro (15), łączące łączącą rurę adduktywną (9) z płaską ścianą (16).
3. 3. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że w łączącej rurze adduktywnej (9) jej drugi otwór (12) wnika do wnętrza naczynia (2) i znajduje się w dnie (13) naczynia (2).
4. 4. Obudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że w łączącej rurze adduktywnej (9) jej drugi otwór (12) wnika do wnętrza naczynia (2) i znajduje się na bocznej ścianie naczynia w pobliżu dna (13).