PL184105B1

PL184105B1 - Stent i sposób wytwarzania stenta

Info

Publication number: PL184105B1
Application number: PL97321656A
Authority: PL
Inventors: Jacob Richter; Ira Yaron
Original assignee: Medinol Ltd
Priority date: 1996-10-30
Filing date: 1997-08-18
Publication date: 2002-08-30
Also published as: PL321656A1; IL152108A; HK1010853A1; US20040098107A1; IL121186A0; IL152107A; KR19980032240A; JP3784941B2; CN1181294A; DE69733534T2; NO973879D0; CA2208777A1; AU2837097A; US20080091258A1; UA52599C2; IL211194A; CZ257197A3; IL121186A; EE03948B1; CN1438046A

Abstract

1. Stent rozszerzalny z podluznym przeswitem, znamienny tym, ze zawiera pierwszy dlugi bok (123) i drugi dlugi bok (124), i w pierwszym dlugim boku (123) znajduje sie wiele par korytek sprzeganych (128, 129), a w drugim dlugim boku (124) znajduje sie wiele par wystepów sprzeganych (131, 132), oraz wiele par korytek sprzegajacych (128, 129) i wspomnianych wiele par wystepów sprzegajacych (131, 132) jest umieszczonych w zasadzie naprzeciwko siebie, przy czym wspomniane liczne korytka sprzegajace (128, 129) maja wymiary i sa rozmieszczone w taki sposób, ze wchodza w nie i sprzegaja sie z nimi wspomniane wystepy sprzegajace (1 3 1 , 132), a ponadto wspomniane korytka sprzegajace (128, 129) sa przymocowane do wspomnia- nych wystepów sprzegajacych (131, 132). 19. Sposób wytwarzania stenta, znamienny tym, ze najpierw wyci- na sie wiele wzorów stenta w plaskim kawalku metalu, przy czym kazdy z tych wzorów ma pierwszy dlugi bok i drugi dlugi bok, zas we wspomnianym pierwszym dlugim boku znajduje sie wiele par korytek sprzegajacych, a we wspomnianym drugim dlugim boku znajduje sie wiele par wystepów sprzega- jacych, a ponadto wspomnianych wiele par korytek sprzegajacych i wspo- mnianych wiele par wystepów sprzegajacych jest umieszczonych w naprzeciwko siebie, zas kazda ze wspomnianych wielu par wspomnianych korytek sprzegajacych zawiera pierwsze korytko sprzegajace i drugie korytko sprzegajac, a wspomniane korytka sprzegajace maja wymiary i sa rozmiesz- czone w taki sposób, ze kiedy wspomniany wzór jest odksztalcany i zwijany w rurke, to wchodza w me i sprzegaja sie z nimi wspomniane wystepy sprzega- jace, oraz na kazdej parze wspomnianych korytek sprzegajacych znajduje sie mostek umieszczony pomiedzy wspomnianym pierwszym korytkiem sprze- g a n y m a wspomnianym drugim korytkiem sprzegajacym, nastepnie we wspomnianej blasze wytwarza sie wiele otworów centrujacych, po czym odksztalca sie wzór do ksztaltu cylindrycznego tak, ze wspomniane pary korytek sprzegajacych sprzegaja sie ze wspomnianymi parami wystepów sprzegajacych, wycina sie wspomniany mostek, oraz mocuje sie kazde ze wspomnianych korytek sprzegajacych do wystepu sprzegajacego, z którym jest sprzezony, w celu utworzenia wspomnianego rozszerzalnego stenta. FIG. 3 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest stent i sposób wytwarzania stenta.

Stenty oraz sposoby ich wytwarzania są powszechnie znane. Zazwyczaj wytwarza się je z cylindrycznych siatek metalowych, które mogą się rozszerzać pod działaniem ciśnienia wewnętrznego. Alternatywnie, można je wytwarzać z drutu zwiniętego w kształt cylindryczny.

Jak ujawniono w opisie, na który wydano Palmazowi patent Stanów Zjednoczonych Ameryki Nr 4,776,337, cylindryczną metalową siatkę wytwarza się techniką, cięcia laserowego cienkościennej rurki metalowej. Laser wycina wszystko z wyjątkiem linii i krzywych siatki.

Ujawniony w opisie Stanów Zjednoczonych Ameryki Nr 4,776,337 sposób nadaje się do stosunkowo dużych siatek oraz do siatek, których linie są stosunkowo szerokie. Natomiast do siatek bardziej delikatnych i/lub o bardziej skomplikowanych kształtach, wielkość plamki promienia laserowego jest za duża.

Stent rozszerzalny z podłużnym prześwitem, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera pierwszy długi bok i drugi długi bok, i w pierwszym długim boku znajduje się wiele par korytek sprzęgających, a w drugim długim boku znajduje się wiele par występów sprzęgających, oraz wiele par korytek sprzęgających i wspomnianych wiele par występów sprzęgających jest umieszczonych w zasadzie naprzeciwko siebie, przy czym wspomniane liczne korytka sprzęgające mają wymiary i są rozmieszczone w taki sposób, że wchodzą w nie i sprzęgają się z nimi wspomniane występy sprzęgające, a ponadto wspomniane korytka sprzęgające są przymocowane do wspomnianych występów sprzęgających.

Korytka sprzęgające są przymocowane do występów sprzęgających za pomocą zgrzeiny.

Zgrzeina jest odsadzoną od miejsca, w którym korytka sprzęgające i występy sprzęgające stykają się ze sobą, korzystnie o około 0,01 mm.

Wspomniana zgrzeina jest zgrzeiną punktową.

Stent zawiera wiele zgrzein punktowych, korzystnie 5 zgrzein punktowych.

Korytka sprzęgające są zamocowane do występów sprzęgających za pomocą kleju.

Korytka sprzęgające są zamocowane do wspomnianych występów sprzęgających za pomocą elementu podobnego do gwoździa.

Stent zawiera:

a) wzór stenta zawierający wiele giętkich połączonych celek, przy czym każda ze wspomnianych giętkich celek zawiera:

a) pierwszy człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

b) drugi człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

c) trzeci człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

d) czwarty człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

e) pierwszą pętlę wyznaczającą pierwszy kąt pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego pierwszego członu i wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego drugiego członu;

f) drugą pętlę wyznaczającą drugi kąt pomiędzy wspomnianym drugim końcem wspomnianego trzeciego członu i wspomnianym drugim końcem wspomnianego czwartego członu, i umieszczoną w przybliżeniu naprzeciwko wspomnianej pierwszej pętli;

g) pierwszy giętki człon kompensacyjny lub giętkie złączę z pierwszym końcem i drugim końcem umieszczonymi pomiędzy wspomnianym pierwszym członem a wspomnianym trzecim członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza jest połączony ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego członu i wspomniany drugi koniec wspomnianego pierwszego

184 105 giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza jest połączony ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego trzeciego członu, a ponadto wspomniany pierwszy koniec i wspomniany drugi koniec znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości od siebie;

h) drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze mające pierwszy koniec i drugi koniec umieszczone pomiędzy wspomnianym drugim członem a wspomnianym czwartym członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza jest połączony ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego członu, a wspomniany drugi koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza jest połączony ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego czwartego członu, przy czym wspomniany pierwszy koniec i wspomniany drugi koniec znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości od siebie, zaś wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza rozszerzają się lub kurczą w zróżnicowany sposób kiedy stent jest wyginany w kierunku zakrzywionym od podłużnej osi wspomnianego otworu; przy czym wspomniany pierwszy człon, wspomniany drugi człon, wspomniany trzeci człon i wspomniany czwarty człon oraz wspomniana pierwsza pętla i wspomnianą druga pętla, oraz wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza, które są umieszczone tak, że kiedy stent rozszerza się, to rośnie odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim giętkim członem kompensacyjnym lub giętkimi złączami oraz zmniejsza się podłużny element wspomnianego pierwszego członu, drugiego członu, trzeciego członu i czwartego członu, natomiast wspomniane pętle, pierwsza i druga, pozostają w przybliżeniu naprzeciwko siebie, przy czym końce wspomnianych giętkich członów kompensacyjnych, pierwszego i drugiego, albo giętkich złączy, otwierają się tak, że zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem i wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza oraz zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem i wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza tak, że kompensuje się zmniejszanie podłużnego elementu wspomnianego pierwszego członu, drugiego członu, trzeciego członu i czwartego członu oraz znacząco zmniejsza skrócenie stenta podczas jego rozszerzania.

Pierwsza pętla, druga pętla, pierwszy człon kompensacyjny oraz drugi człon kompensacyjny są szersze niż człony, pierwszy człon, drugi człon, trzeci człon i czwarty człon.

Człony kompensacyjne, pierwszy i drugi, są szersze niż człony, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty, oraz pętle, pierwsza i druga, są szersze niż pierwszy i drugi człon kompensacyjny.

Pierwsza pętla i druga pętla mają szerokość o około 40% większą od szerokości członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego, oraz pierwszy i drugi człon kompensacyjny mają szerokość o około 20% większą od szerokości wspomnianych członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego.

Podczas rozszerzania się stenta ku wewnętrznej ściance naczynia w zasadzie żadna część stenta nie wystaje do wspomnianego prześwitu.

Stent zawiera liczne części połączone ze sobą za pomocą licznych giętkich członów kompensacyjnych, przy czym wspomniane giętkie człony kompensacyjne wystają z zewnętrznej powierzchni stenta kiedy stent jest w stanie nie rozszerzonym oraz wspomniane giętkie człony łączące są w zasadzie zsynchronizowane pozycyjnie z pozostałymi częściami stenta i stent rozszerza się ku wewnętrznym ściankom naczynia krwionośnego.

Stent jest wykonany z w zasadzie płaskiej blachy.

Stent zawiera liczne części połączone za pomocą licznych giętkich członów kompensacyjnych, przy czym w zasadzie żadna część stenta nie wystaje do wspomnianego prześwitu kiedy stent rozszerza się ku wewnętrznym ściankom naczynia krwionośnego.

Sposób wytwarzania stenta według wynalazku polega na tym, że najpierw wycina się wiele wzorów stenta w płaskim kawałku metalu, przy czym każdy z tych wzorów ma pierwszy długi bok i drugi długi bok, zaś we wspomnianym pierwszym długim boku znajduje się

184 105 wiele par korytek sprzęgających, a we wspomnianym drugim długim boku znajduje się wiele par występów sprzęgających, a ponadto wspomnianych wiele par korytek sprzęgających i wspomnianych wiele par występów sprzęgających jest umieszczonych w zasadzie naprzeciwko siebie, zaś każda ze wspomnianych wielu par wspomnianych korytek sprzęgających zawiera pierwsze korytko sprzęgające i drugie korytko sprzęgające, a wspomniane korytka sprzęgające mają wymiary i są rozmieszczone w taki sposób, że kiedy wspomniany wzór jest odkształcany i zwijany w rurkę, to wchodzą w nie i sprzęgają się z nimi wspomniane występy sprzęgające, oraz na każdej parze wspomnianych korytek sprzęgających znajduje się mostek umieszczony pomiędzy wspomnianym pierwszym korytkiem sprzęgającym a wspomnianym drugim korytkiem sprzęgającym, następnie we wspomnianej blasze wytwarza się wiele otworów centrujących, po czym odkształcą się wzór do kształtu cylindrycznego tak, że wspomniane pary korytek sprzęgających sprzęgają się ze wspomnianymi parami występów sprzęgających, wycina się wspomniany mostek, oraz mocuje się każde ze wspomnianych korytek sprzęgających do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony, w celu utworzenia wspomnianego rozszerzalnego stenta.

Stosuje się blachę z wieloma otworami centrującymi.

Mostek wycina się za pomocą lasera.

Każde z korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony techniką spawania.

Każde z korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą zgrzewanej spoiny, która jest odsadzoną od miejsca, w którym wspomniane korytka sprzęgające i wspomniane występy sprzęgające stykają. się ze sobą.

Wspomnianą zgrzewaną spoinę wykonuje się w miejscu odsadzonym o około 0,01 mm od miejsca, w którym wspomniane korytka sprzęgające i wspomniane występy sprzęgające stykają się ze sobą

Wspomnianą spoinę wykonuję się jako zgrzeinę punktową.

Wykonuje się wiele zgrzein punktowych, korzystnie 5 zgrzein punktowych.

Każde ze wspomnianych korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą kleju.

Alternatywnie, każde ze wspomnianych korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą elementu podobnego do gwoździa.

Każdy z wycinanych wzorów zawiera wiele giętkich połączonych celek, zaś każda ze wspomnianych giętkich celek zawiera:

g) pierwszy giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze z pierwszym końcem i drugim końcem umieszczonymi pomiędzy wspomnianym pierwszym członem a wspomnianym trzecim członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego członu i wspomniany drugi koniec wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego trzeciego członu, przy czym wspomniany pierwszy i wspomniany drugi koniec znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym¹ odległości od siebie;

h) drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze mające pierwszy koniec i drugi koniec umieszczone pomiędzy wspomnianym drugim członem a wspomnianym czwartym

184 105 członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego członu, a wspomniany drugi koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego czwartego członu, przy czym wspomniany pierwszy i wspomniany drugi koniec znajdują, się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości od siebie, zaś . wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza rozszerzają się lub kurczą w zróżnicowany sposób kiedy wspomniany stent jest wyginany w kierunku zakrzywionym od podłużnej osi wspomnianego otworu; oraz

i) wspomniany pierwszy, wspomniany drugi, wspomniany trzeci i wspomniany czwarty człon oraz wspomniana pierwsza i wspomniana druga pętla, oraz wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza umieszcza się tak, że kiedy wspomniany stent rozszerza się, to rośnie odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim giętkim członem kompensacyjnym lub giętkimi złączami oraz zmniejszą się podłużny element wspomnianego pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego członu, natomiast wspomniane pętle, pierwsza i druga, pozostają w przybliżeniu naprzeciwko siebie, przy czym końce wspomnianych giętkich członów kompensacyjnych, pierwszego i drugiego, albo giętkich złączy, otwierają się tak, że zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza oraz zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza tak, że kompensuje się zmniejszanie podłużnego elementu wspomnianego pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego członu oraz znacząco zmniejsza się skrócenie stenta podczas jego rozszerzania.

Wspomnianą pierwszą pętlę, wspomnianą drugą pętlę, wspomniany pierwszy człon kompensacyjny oraz wspomniany drugi człon kompensacyjny wykonuję się jako szersze niż wspomniane człony, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty.

Wspomniane człony kompensacyjne, pierwszy i drugi, wykonuje się jako szersze niż wspomniane człony, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty, zaś wspomniane pętle, pierwszą i drugą, wykonuję się jako szersze niż wspomniany pierwszy i wspomniany drugi człon kompensacyjny.

Wspomnianą pierwszą i wspomnianą drugą pętlę wykonuje się tak, że ich szerokość jest o około 40% większa od szerokości wspomnianych członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego, zaś wspomniany pierwszy i wspomniany drugi człon kompensacyjny wykonuje się tak, że ich szerokość jest o około 20% większa od szerokości wspomnianych członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego.

Wspomniany mostek wycina się za pomocą lasera.

Zaletą wynalazku jest łatwość wykonania stenta.

Sposób według wynalazku polega na tworzeniu najpierw płaskiej wersji pożądanego wzoru stenta z kawałka cienkiej blachy. Płaski wzór można wykonać dowolną, nadającą się do tego celu techniką, na przykład techniką wytrawiania wzoru w blasze albo wycinania bardzo cienkim laserem, o ile taki będzie dostępny na rynku, albo dowolną inną techniką.

Po wycięciu blachy odkształca się ją do stanu, w którym jej krawędzie styk^j^ się ze sobą. W celu wykonania cylindrycznej rurki stenta z blachy płaskiej, w przybliżeniu z prostokątnego kawałka blachy z wzorem, płaska blachę zwija się doprowadzając jej krawędzie do spotkania się ze sobą W miejscu spotkania się krawędzi łączy się je ze sobą, na przykład techniką zgrzewania punktowego. Następnie stent poleruje się mechanicznie lub elektrochemicznie.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schemat blokowy sposobu wytwarzania stenta według wynalazku; fig. 2A, 2B i 2C - ilustracje trzech alternatywnych wytrawianych wzorów stenta sposobem zobrazowanym na fig. 1, w płaskiej blasze; fig. 3 - stent po odkształceniu, w rzucie izomerycznym, dla ułatwienia zrozumienia sposobu z fig. 1; fig. 4 - stent uformowany sposobem według fig. 1,

184 105 w rzucie izomerycznym; fig. 5A i 5B - położenie jednego z miejsc łączenia stenta z fig. 4, w rzutach z boku i z góry; fig. 6 - położenie jednego z miejsc łączenia stenta z fig. 4, który jest łączony w sposób podobny do łączenia gwoździami, w rzucie z boku; fig. 7 - kawałek blachy z licznymi deseniami wykonanymi według wynalazku; fig. 8 - jeden z deseni z fig. 7, w rzucie szczegółowym; fig. 9 - parę korytek sprzęgających widocznych na fig. 8, w rzucie szczegółowym; fig. 10 - parę występów sprzęgających widocznych na fig. 8, w rzucie szczegółowym; fig. 11 - korytka sprzęgające i występy sprzęgające z fig. 9 i 10 w położeniu sprzężonym; fig. 12 - spawanie wykonywane według wynalazku; fig. 13 - spawanie widoczne na fig. 12, w rzucie szczegółowym; fig. 14 - celkę stenta wykonanego według wynalazku, w rzucie szczegółowym; fig. 15 - celkę wykonaną według wynalazku, w rzucie szczegółowym; fig. 16 - celkę stenta wykonanego według wynalazku; fig. 17 - celkę widoczną na fig. 16, w powiększeniu; fig. 18 - podłużny element stenta wykonanego według wynalazku, w przekroju poprzecznym; fig. 19 - stent według wynalazku, w przekroju poprzecznym; fig. 20 - stent wykonany według wynalazku, w rzucie perspektywicznym; fig. 21 - nierozszerzony stent wykonany według wynalazku, w przekroju poprzecznym, w rzucie od czoła; fig. 22 - stent z fig. 21 po rozszerzeniu, w przekroju poprzecznym, w rzucie od czoła; fig. 23 - nierozszerzony stent wykonany techniką wycinania deseniu w rurce, w przekroju poprzecznym, w rzucie od czoła; oraz fig. 24 - stent z fig. 23 po rozszerzeniu, w przekroju poprzecznym, w rzucie od czoła.

Na figurze 1 pokazano sposób wytwarzania stenta według wynalazku, natomiast na fig. 2A, 2B, 2C i 4 objaśniono sposób z fig. 1.

W sposobie wytwarzania stenta według wynalazku, projektant stenta najpierw sporządza rysunek pożądanego jego wzoru w układzie płaskim (krok 10).

Na figurach 2A, 2B i 2C pokazano trzy przykłady deseni wzorów stentów. Wzór z fig. 2A ma sekcje dwóch typów 20 i 22. Każda sekcja 20 ma dwa leżące naprzeciwko siebie powtarzalne wzory a każda sekcja 22 ma wiele linii łączących 24. Wzór z fig. 2A może mieć dowolne wymiary, natomiast zaleca się, żeby każda sekcja 20 miała szerokość od 1do 6 mm, a każda sekcja 22 z liniami łączącymi 24 długość 1-6 mm. Przy każdych wymiarach wzoru z fig. 2A nie da się wyciąć za pomocą lasera.

Wzór z figury 2b jest podobny do wzoru z fig. 2A, ponieważ również on ma sekcje 20 o przeciwległych powtarzalnych wzorach. Wzór z fig. 2B ma również sekcje łączące oznakowane 30, które mają kształt litery Z.

Wzór z figury 2C nie ma sekcji łączących. Zamiast nich ma on zmienne wzory, oznakowane 32 i 34.

We wzorach z fig. 2A, 2B i 2C mogą również znajdować się liczne małe występy 38 przydatne podczas formowania stenta, co opisano dalej.

Wracając do fig. 1, w etapie 12 wzór stenta wycina się w płaskim kawałku metalu, czyli w blasze. Metal blachy może być dowolnym materiałem zgodnym biologicznie, na przykład stalą nierdzewną lub materiałem pokrytym, materiałem zgodnym biologicznie. Proces wycinania można zrealizować na wiele sposobów, na przykład techniką trawienia, albo techniką wycinania za pomocą bardzo cienkiego narzędzia tnącego, albo techniką ciecia za pomocą bardzo cienkiej wiązki laserowej, po jej pojawieniu się na rynku.

W przypadku realizacji etapu 12 techniką trawienia, trzeba następnie zapewnić cięcie blachy. Taka technika ciecia jest znana, ale dla pełnego zrozumienia opisano ja pokrótce dalej.

Rysunek wzoru zmniejsza się i drukuje na przezroczystej folii. Ponieważ należy ciąć na wskroś przez metal, wiec rysunek drukuje się na dwóch foliach, które łączy się ze sobą w kilku miejscach wzdłuż ich krawędzi. Blachę pokrywa się obustronnie warstwą fotolitograficzną i umieszcza pomiędzy dwiema przezroczystymi zadrukowanymi foliami. Cała strukturę oświetla się z obu stron, w wyniku czego części warstwy fotolitograficznej, do których dociera światło (które odpowiadają pustym miejscom we wzorze, takim jak obszary 26 na fig. 2A), zmieniają swoje własności.

Blachę wkłada się do kwasu, który wytrawia tę części warstwy fotolitograficznej, które zmieniły własności. Następnie blachę wkłada się do roztworu trawiącego, a ten wytrawia cały materiał, na którym nie ma roztworu usuwającego warstwę fotolitograficzna, pozostawiając metal z pożądanym wzorem stenta.

184 105

W etapie 14 odkształca się metalowy wzór w taki sposób, żeby jego długie boki (oznakowane 28 na fig. 2A, 2B i 2C) zetknęły się ze sobą.. Na figurze 3 pokazano proces odkształcania. W przypadku stentów cylindrycznych proces odkształcania jest, jak pokazano, procesem zwijania.

W przypadku kiedy wytworzono występy 38, po odkształceniu metalowego wzoru występy 38 wystają nad krawędzią 28, z którą nie są połączone. Sytuację tę przedstawiono na fig. 5A.

W etapie 16 krawędzie 28 łączy się ze sobą dowolną, nadając ą się do tego techniką, na przykład zgrzewania punktowego. Jeżeli wykonano występy 38, to łączy się je z przeciwległą krawędzią 28 techniką zgrzewania, klejenia lub, jak pokazano na fig. 6, za pomocą elementu 40 podobnego do gwoździa. Na fig. 5B pokazano łączenie występu z przeciwległą krawędzią 28. Ponieważ występ 38 jest zazwyczaj skonstruowany tak, że biegnie wzdłuż szerokości jednej pętli 39, wzór się z grubsza zachowuje. Widać to na fig. 5B.

Alternatywnie, krawędzie 28 można dosunąć do siebie i połączyć w odpowiednich miejscach.

Na figurze 4 pokazano stent 31 utworzony w procesie w etapach 10-16 dla wzoru z fig. 2A. Należy zwrócić uwagę, że stent tego typu ma punkty łączenia 32 uformowane poprzez łączenie punktów 30.

Na końcu stent 31 poleruje się, usuwając z niego wszelki zbyteczny materiał, który nie został usunięty podczas procesu cięcia (etap 12). Polerowanie można wykonać mechanicznie, pocierając wnętrze stenta 31 końcówka polerująca pokrytą z zewnątrz proszkiem diamentowym. Alternatywnie, możną zastosować urządzenie do elektropolerowania.

Na figurze 7 pokazano alternatywny przykład wykonania według wynalazku, w którym wytrawia się i wycina w blasze 121 w opisany wcześniej sposób wiele wzorów 120. Na fig. 8 pokazano w powiększeniu jeden z wielu wzorów 120 z fig. 7.

Na figurze 9 pokazano w powiększeniu jedną parę spośród wielu korytek sprzęgających 128 i 129 widocznych na fig. 8. Na fig. 10 pokazano w powiększeniu jedną parę 130 spośród wielu występów sprzęgających 131 i 132 widocznych na fig. 8. W blasze 121 oraz w każdym z wzorów 120 znajduje się wiele otworów centrujących 122 i 122', w które mogą wchodzić ząbki (nie pokazane) do precyzyjnego przemieszczania i utrzymywania precyzyjnego centrowania blachy 121 i wzoru 120 podczas różnych etapów procesu produkcji. Każdy wzór 120 ma pierwszy długi bok 123 i drugi długi bok 124, pierwszy krótki bok 125 i drugi krótki bok 126. Na pierwszym długim boku 123 znajduje się wiele par 127,127' i 127 korytek sprzęgających 128 i 129 (pokazanych szczegółowo na fig. 9). Każda para 127, 127' i 127 korytek sprzęgających ma pierwsze korytko sprzęgające 128 i drugie korytko sprzęgające 129. Na drugim długim boku 124 znajduje się wiele par 130, 130' i 130 występów sprzęgających (pokazanych bardziej dokładnie na fig. 10).

Każda para 130, 130' i 130 występów sprzęgających składa się z pierwszego występu sprzęgającego 131 i drugiego występu sprzęgającego 132. Pary występów sprzęgających 130, 130' i 130 znajdują się w przybliżeniu naprzeciwko par korytek sprzęgających 127, 127' i 127.

Korytka sprzęgające 128 i 129 są rozmieszczone i przystosowane do przyjmowania, i sprzęgania się z występami sprzęgającymi 131 i 132 tak, że stent jest zsynchronizowany pozycyjnie podczas odkształcania i zwijania płaskiej blachy do stanu, w którym pierwszy długi bok 123 spotka się z drugim długim bokiem 124, w wyniku czego powstaje rurka pokazana na fig. 19 i 20.

Pomiędzy każdą parą 127, 127' i 127 korytek sprzęgających 128 i 129 znajduje się mostek 133 z materiału. Mostek 133 nadaje dodatkową stabilność i ułatwia synchronizację położeniową podczas wytwarzania oraz nadaje dodatkową wytrzymałość mechaniczną spoinie w gotowym stencie, co omówiono dalej.

Po zwinięciu blachy w cylindryczną rurkę udrażniającą, kiedy w korytka sprzęgające 128 i 129 weszły występy sprzęgające 131 i 132, stosuję się środki (nie pokazane) do utrzymania synchronizacji położeniowej i przecina się mostek 133 pozostawiając dwie w zasadzie równe części.

184 105

Mostek 133 można przecinać różnymi sposobami powszechnie znanymi w tej dziedzinie, ale zaleca się robienie tego za pomocą lasera. Korytko sprzęgające 128 zgrzewa się z występem sprzęgającym 131, a korytko sprzęgające 129 z występem sprzęgającym 132, co pokazano na fig. 12 i 13. Można to zrobić różnymi, powszechnie znanymi w tej dziedzinie technikami, ale zaleca się robienie tego techniką zgrzewania punktowego. W specjalnie zalecanym przykładzie wykonania stosuje się około 5 zgrzein punktowych w każdej spoinie, co pokazano na fig. 12 i 13. Powstające podczas zgrzewania ciepło topi materiał odciętego mostka 133, a materiał ten płynie do korytka sprzęgającego 128 lub 129, z którym jest połączony i wpływa w obszar zgrzewania pomiędzy korytkiem sprzęgającym a występem sprzęgającym, gdzie przyłączą się do niego dodatkowy materiał mostka nadając zgrzeinie dodatkową wytrzymałość. Następnie rurkę stenta można wykończyć w opisany wcześniej sposób.

Na figurze 13 pokazano w powiększeniu obszar zgrzewania widoczny na fig. 12. W zalecanym przykładzie wykonania spoina jest odsadzoną od miejsca, w którym stykają się ze sobą korytko sprzęgające i występ sprzęgający. W szczególnie zalecanym przykładzie wykonania spoina jest odsadzoną o około 0,01 mm.

Na figurze 14 pokazano szczegółowy widok wzoru z fig. 8. Jak widać na fig. 14 i 20, wynalazek można również opisać jako rozszerzalną rurkę z podłużnym otworem 80 mającym oś podłużną lub wydłużenie 79 oraz oś obwodową lub wydłużenie 105, zawierającą wiele elastycznie łączonych celek 50, z których każda ma pierwszy podłużny koniec 77 i drugi podłużny koniec 78. Każda celka 50 ma również pierwszy podłużny wierzchołek 100 usytuowany na pierwszym podłużnym końcu 77, oraz drugi podłużny wierzchołek 104 usytuowany na drugim podłużnym końcu 78. Każda celka 30 ma również pierwszy człon 51 z podłużnym elementem z pierwszym, końcem 52 i drugim końcem 53; drugi człon 54 z podłużnym elementem z pierwszym końcem 55 i drugim końcem 56; trzeci człon 57 z podłużnym elementem z pierwszym końcem 58 i drugim końcem 59; oraz czwarty człon 60 z podłużnym elementem z pierwszym koncern 61 i drugim końcem 62. Stent zawiera również pierwszą pętlę 63 wyznaczającą pierwszy kąt 64 pomiędzy pierwszym końcem 52 pierwszego członu 51 a pierwszym końcem 55 drugiego członu 54. Druga pętla 65 wyznaczająca drugi kat 66 jest usytuowana pomiędzy drugim końcem 59 trzeciego członu 57 a drugim końcem 62 czwartego członu 60 i znajduje się w przybliżeniu naprzeciwko pierwszej pętli 63. Pomiędzy pierwszym członem 51 a trzecim członem 57 znajduje się pierwszy giętki element kompensacyjny lub giętkie złącze 67 z pierwszym końcem 63 i drugim końcem 69, przy czym pierwszy koniec 68 pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 67 łączy się z drugim końcem 53 pierwszego członu 51, a drugi koniec 69 pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 67 łączy się z pierwszym końcem 58 trzeciego członu 57. Pierwszy koniec 68 i drugi koniec 69 znajdują się w różnych odległościach 70 od siebie w kierunku podłużnym, zaś pomiędzy drugim członem 54 a czwartym członem 60 znajduje się drugi giętki człon kompensacyjny 71 z pierwszym końcem 72 i drugim końcem 73. Pierwszy koniec 72 drugiego giętkiego członu lub giętkiego złącza 71 łączy się z drugim końcem 56 drugiego członu 54, a drugi koniec 73 drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 71 łączy się z pierwszym końcem 61 czwartego członu 60. Pierwszy koniec 72 i drugi koniec 73 znajdują, się w różnej odległości podłużnej 74 od siebie. W zalecanym przykładzie wykonania, pierwszy i drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza 67 i 71 są łukowe. Pierwszy i drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza 67 i 71 wydłużają się lub skracają w różny sposób podczas wyginania stenta w kierunku krzywoliniowym od podłużnej osi 79 otworu 80, jak widać na fig. 20. Pierwszy człon 51, drugi człon 54, trzeci człon 57 i czwarty człon 60 oraz pierwsza pętla 63 i druga pętla 65 oraz pierwszy giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze 67 i drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze 71 są rozmieszczone w taki sposób, że w miarę rozszerzania się stenta rośnie odległość pomiędzy pierwszym giętkim członem kompensacyjnym lub giętkim złączem 67 a drugim giętkim członem kompensacyjnym lub giętkim członem 71 oraz skraca się podłużny element pierwszego członu 51, drugiego członu 57 i czwartego członu 60, natomiast pierwsza pętla 63 i druga pętla 65 pozostają. w przybliżeniu naprzeciwko siebie, końce 68 i 69 pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 67 oraz końce 72 i 73 drugiego giętkiego

184 105 członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 71 otwierają się tak, że zwiększa się zmienna odległość podłużna 70 pomiędzy pierwszym końcem 68 a drugim końcem 69 pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 67 i tak, że zwiększa się zmienna podłużna odległość 74 pomiędzy pierwszym końcem 72 i drugim końcem 73 drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza 71. Kompensuje to skracanie się podłużnego elementu pierwszego członu 51, drugiego członu 54, trzeciego członu 57 i czwartego członu 60 i znacząco obniża skracanie stenta podczas jego rozszerzania. Podczas wydłużania pierwszy giętki człon kompensacyjny 67 i drugi giętki człon kompensacyjny 71 podtrzymują prześwit, w którym znajduje się stent.

Na figurze 15 pokazano wymiary specjalnie zalecanego przykładu wykonania wynalazku. Punkty ugięcia, tj. pierwsze i drugie pętle 63 i 65 oraz pierwszy i drugi człon kompensacyjny 67 i 71, są szersze niż pierwszy, drugi, trzeci i czwarty człon 51, 54, 57 i 60 tak, że siła ugięcia jest rozprowadzana na szerszym polu podczas rozszerzania stenta. Punkty ugięcia można wykonać w sposób zróżnicowany szersze niż pierwszy, drugi, trzeci i czwarty człon tak, że ugięcie wystąpi w węższym obszarze ze względu na zmniejszoną wytrzymałość. W zalecanym przykładzie wykonania, pierwszy i drugi człon kompensacyjny są szersze niż pierwszy, drugi, trzeci i czwarty człon oraz pierwsza i druga pętla są szersze niż pierwszy i drugi człon kompensacyjny. Jedną z zalet takiego nadania wymiarów pierwszej i drugiej pętli, że są one szersze niż pierwszy i drugi człon kompensacyjny jest to, że stent w znaczący sposób kompensuje skracanie podczas rozszerzania. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 15, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty człon 51, 54, 57 i 60 mają szerokość około 0,1 mm. Pierwsza i druga pętla 63 i 64 mają szerokość około 0,14 mm. Pierwszy i drugi człon kompensacyjny 67 i 71 mają pogrubione części 75 i 76 o szerokości około 0,12 mm. Zatem, w szczególnie zalecanym przykładzie wykonania, pierwsza i druga pętla mają szerokość, która jest około 40% większa a pierwszy i drugi człon kompensacyjny mają szerokość, która jest około 20% większa od szerokości pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego członu.

Na figurach 16 do 20 pokazano szczegóły stenta wykonanego według wynalazku.

Kolejną zaletę wynalazku pokazano na fig. 21 do 24. Dla uproszczenia wymiary i stopień przemieszczenia elementów stentów pokazanych na fig. 21 do 24 specjalnie wyolbrzymiono.

Na figurze 21 pokazano przekrój poprzeczny płaszczyzną A-A w rzucie od czoła nie rozszerzonego stenta, wykonanego według wynalazku i pokazanego na fig. 20. Nie rozszerzony stent 200 z fig. 21 widać umieszczoną w prześwicie 202 naczynia krwionośnego 201 przed jego rozszerzeniem. Jak wspomniano wcześniej, stent ten wytwarza się wycinając najpierw jego wzór w płaskim kawałku blachy, a następnie zwijając blachę w rurkę, w wyniku czego powstaje cylindryczna rurka stenta. Jak widać na fig. 21, po zwinięciu pierwszy i drugi człon kompensacyjny 67 i 71 nie rozszerzonego stenta wykazują skłonność do rozchylania się w kierunku na zewnątrz od podłużnej osi lub prześwitu stenta. Zatem giętkie człony kompensacyjne 67 i 71 wyznaczają zewnętrzne średnice, które są większe niż zewnętrzne średnice wyznaczone przez pozostałe części stenta. Na fig. 22 pokazano stent z fig. 21 po jego rozszerzeniu w prześwicie i oparciu się o wewnętrzną ściankę naczynia krwionośnego. Jak widać na fig. 22, po rozszerzeniu się nie rozszerzonego stenta ku ściance naczynia krwionośnego, ścianki naczynia krwionośnego wywierają siłę mechaniczną na pierwszy i drugi człon kompensacyjny 67 i 71, a człony kompensacyjne przemieszczają się ku podłużnej osi lub prześwitowi stenta do położenia, w którym znajdą się w przybliżeniu zsynchronizowane pozycyjnie z pozostałą częścią stenta. Zatem prześwit stenta rozszerzonego jest w zasadzie kołowy kiedy patrzy się na jego przekrój poprzeczny, przy czym w zasadzie żadna z części rozszerzonego stenta nie wystaje do prześwitu lub ku podłużnej osi rozszerzonego stenta.

Na figurze 23 pokazano układ podobny do widocznego na fig. 21, ale z tym wyjątkiem, że wzór w członie cylindrycznym wycięto konwencjonalnymi metodami wytwarzania stentów. Jak widać na fig. 23, giętkie człony kompensacyjne nie rozchylają się od podłużnej osi nierozszerzonego stenta 203. Po rozszerzeniu pokazanego na fig. 23 stenta ku ściankom naczynia krwionośnego 201, giętkie człony kompensacyjne 67' i 71' wykazują skłonność do zwijania się i wystają do prześwitu 204 rozszerzonego stenta 203.

184 105

Na figurze 24 pokazano stent 203 z fig. 23 po jego rozszerzeniu w prześwicie 204 naczynia krwionośnego 201. Giętkie człony kompensacyjne 67' i 71' nie są zsynchronizowane pozycyjnie z pozostałymi częściami stenta i wyznaczają średnicę mniejszą od średnicy pozostałych części stenta. Wspomniane występy w prześwit stenta wy^arzaaą zawirowania płynu płynącego wzdłuż podłużnej osi rozszerzonego stenta i mogą powodować tworzenie się skrzepów.

Rozumie się samo przez się, że wynalazek nie ogranicza się do opisanych i pokazanych powyżej na figurach przykładów wykonania. Zakres wynalazku określają załączone zastrzeżenia patentowe.

184 105

FIG.

FIG. 5A

FIG. 6

184 105

FIG. 2B

184 105

FIG. 15

184 105

FIG. 13

184 105

riuaułu.i

FIG. 17

FIG. 21 FIG. 22

FIG. 23 FIG. 24

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Stent rozszerzalny z podłużnym prześwitem, znamienny tym, że zawiera pierwszy długi bok (123) i drugi długi bok (124), i w pierwszym długim boku (123) znajduje się wiele par korytek sprzęgających (128, 129), a w drugim długim boku (124) znajduje się wiele par występów sprzęgających (131,132), oraz wiele par korytek sprzęgających (128, 129) i wspomnianych wiele par występów sprzęgających (131, 132) jest umieszczonych w zasadzie naprzeciwko siebie, przy czym wspomniane liczne korytka sprzęgające (128,129) mają wymiary i są rozmieszczone w taki sposób, że wchodzą w nie i sprzęgają się z nimi wspomniane występy sprzęgające (131, 132), a ponadto wspomniane korytka sprzęgające (128, 129) są przymocowane do wspomnianych występów sprzęgających (131,132).
2. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że korytka sprzęgające (128, 129) są przymocowane do występów sprzęgających (131,132) za pomocą zgrzeiny.
3. Stent według zastrz. 2, znamienny tym, że zgrzeina jest odsadzona od miejsca, w którym korytka sprzęgające (128,129) i występy sprzęgające (131,132) stykają się ze sobą.
4. Stent według zastrz. 3, znamienny tym, że zgrzeina jest odsadzoną o około 0,01 mm od miejsca, w którym korytka sprzęgające (128,129) i występy sprzęgające (131, 132) stykają się ze sobą.
5. Stent według zastrz. 4, znamienny tym, że wspomniana zgrzeina jest zgrzeiną punktową.
6. Stent według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera wiele zgrzein punktowych.
7. Stent według zastrz. 6, znamienny tym, że zawiera 5 zgrzein punktowych.
8. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że korytka sprzęgające (128, 129) są zamocowane do występów sprzęgających (131,132) za pomocą kleju.
9. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że korytka sprzęgające (128, 129) są zamocowane do wspomnianych występów sprzęgających (131, 132) za pomocą elementu (40) podobnego do gwoździa.
10. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera:

a) wzór stenta zawierający wiele giętkich połączonych celek (50), przy czym każda ze wspomnianych giętkich celek (50) zawiera:

a) pierwszy człon (51) zawierający podłużny element z pierwszym końcem (52) i drugim końcem (53);

b) drugi człon (54) zawierający podłużny element z pierwszym końcem (55) i drugim końcem (56);

c) trzeci człon (57) zawierający podłużny element z pierwszym końcem (58) i drugim końcem (59);

d) czwarty człon (60) zawierający podłużny element z pierwszym końcem (61) i drugim końcem (62);

e) pierwszą pętlę (63) wyznaczającą pierwszy kąt (64) pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem (52) wspomnianego pierwszego członu (51) i wspomnianym pierwszym końcem (55) wspomnianego drugiego członu (54);

f) drugą pętlę (65) wyznaczającą drugi kąt (66) pomiędzy wspomnianym drugim końcem (59) wspomnianego trzeciego członu (57) i wspomnianym drugim końcem (62) wspomnianego czwartego członu (60), i umieszczoną w przybliżeniu naprzeciwko wspomnianej pierwszej pętli (63);

g) pierwszy giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze (67) z pierwszym końcem (68) i drugim końcem (69) umieszczonymi pomiędzy wspomnianym pierwszym członem (51) a wspomnianym trzecim członem (57), przy czym wspomniany pierwszy koniec (68) wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złączą (67) jest połączony ze wspomnianym drugim końcem (53) wspomnianego pierwszego członu (51) i wspomniany dragi

184 105 koniec (69) wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza (67) jest połączony ze wspomnianym pierwszym końcem (58) wspomnianego trzeciego członu (57), a ponadto wspomniany pierwszy koniec (68) i wspomniany drugi koniec (69) znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości (70) od siebie;

h) drugi giętki człon kompensacyjny (71) lub giętkie złącze mające pierwszy koniec (72) i drugi koniec (73) umieszczone pomiędzy wspomnianym drugim członem (54) a wspomnianym czwartym członem (60), przy czym wspomniany pierwszy koniec (72) wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego (71) lub giętkiego złącza (71) jest połączony ze wspomnianym drugim końcem (56) wspomnianego drugiego członu (54), a wspomniany drugi koniec (73) wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza (71) jest połączony ze wspomnianym pierwszym końcem (61) wspomnianego czwartego członu (60), przy czym wspomniany pierwszy koniec (72) i wspomniany drugi koniec (73) znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości (74) od siebie, zaś wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza (67, 71) rozszerzają się lub kurczą w zróżnicowany sposób kiedy stent jest wyginany w kierunku zakrzywionym od podłużnej osi wspomnianego otworu; przy czym wspomniany pierwszy człon (51), wspomniany drugi człon (54), wspomniany trzeci człon (57) i wspomniany czwarty człon (60) oraz wspomniana pierwsza pętla (63) i wspomniana druga pętla (65), oraz wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza (67, 71) są umieszczone tak, że kiedy stent rozszerza się to rośnie odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim giętkim członem kompensacyjnym lub giętkimi złączami (67, 71) oraz zmniejsza się podłużny element wspomnianego pierwszego członu (51), drugiego członu (54), trzeciego członu (57) i czwartego członu (60), natomiast wspomniane pętle (63, 65), pierwsza i druga, pozostają w przybliżeniu naprzeciwko siebie, przy czym końce (68, 69, 72, 73) wspomnianych giętkich członów kompensacyjnych, pierwszego i drugiego, albo giętkich złączy (67, 71), otwierają się tak, że zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość (70) pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem (68) i wspomnianym drugim końcem (69) wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza (67) oraz zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość (74) pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem (72) i wspomnianym drugim końcem (73) wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza (71) tak, że kompensuje się zmniejszanie podłużnego elementu wspomnianego pierwszego członu (51), drugiego członu (54), trzeciego członu (57) i czwartego członu (60) oraz znacząco zmniejsza skrócenie stenta podczas jego rozszerzania.
11. Stent według zastrz. 10, znamienny tym, że pierwsza pętla (63), druga pętla (65), pierwszy człon kompensacyjny oraz drugi człon kompensacyjny (67, 71) są szersze niż człony, pierwszy człon (51), drugi człon (54), trzeci człon (57) i czwarty człon (60).
12. Stent według zastrz. 11, znamienny tym, że człony kompensacyjne (67, 71), pierwszy i drugi, są szersze niż człony (51, 54, 57, 60), pierwszy, drugi, trzeci i czwarty, oraz pętle (63,65), pierwsza i druga, są szersze niż pierwszy i drugi człon kompensacyjny (67, 71).
13. Stent według zastrz. 12, znamienny tym, że pierwsza pętla (63) i druga pętla (65) mają szerokość o około 40% większą od szerokości członów (51, 54, 57, 60), pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego, oraz pierwszy i drugi człon kompensacyjny (67, 71) mają szerokość o około 20% większa od szerokości wspomnianych członów (51, 54, 57, 60), pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego.
14. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że podczas jego rozszerzania się ku wewnętrznej ściance naczynia w zasadzie żadna część stenta nie wystaje do wspomnianego prześwitu.
15. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera liczne części połączone ze sobą za pomocą licznych giętkich członów kompensacyjnych (67, 71), przy czym wspomniane giętkie człony kompensacyjne (67, 71) wystają z zewnętrznej powierzchni stenta kiedy stent jest w stanie nie rozszerzonym oraz wspomniane giętkie człony łączące są w zasadzie zsynchronizowane pozycyjnie z pozostałymi częściami stenta i stent rozszerza się ku wewnętrznym ściankom naczynia krwionośnego.

184 105
16. Stent według zastrz. 15, znamienny tym, że jest wykonany z w zasadzie płaskiej blachy.
17. Stent według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera liczne części połączone za pomocą licznych giętkich członów kompensacyjnych (67, 71), przy czym w zasadzie żadna część stenta nie wystaje do wspomnianego prześwitu kiedy stent rozszerza się ku wewnętrznym ściankom naczynia krwionośnego.
18. Stent według zastrz. 17, znamienna tym, że jest wykonany z w zasadzie płaskiej blachy.
19. Sposób wytwarzania stenta, znamienny tym, że najpierw wycina się wiele wzorów stenta w płaskim kawałku metalu, przy czym każdy z tych wzorów ma pierwszy długi bok i drugi długi bok, zaś we wspomnianym pierwszym długim boku znajduje się wiele par korytek sprzęgających, a we wspomnianym drugim długim boku znajduje się wiele par występów sprzęgających, a ponadto wspomnianych wiele par korytek sprzęgających i wspomnianych wiele par występów sprzęgających jest umieszczonych w zasadzie naprzeciwko siebie, zaś każda ze wspomnianych wielu par wspomnianych korytek sprzęgających zawiera pierwsze korytko sprzęgające i drugie korytko sprzęgające, a wspomniane korytka sprzęgające mają wymiary i są rozmieszczone w taki sposób, że kiedy wspomniany wzór jest odkształcany i zwijany w rurkę, to wchodzą w nie i sprzęgają się z nimi wspomniane występy sprzęgające, oraz na każdej parzę wspomnianych korytek sprzęgających znajduję się mostek umieszczony pomiędzy wspomnianym pierwszym korytkiem sprzęgającym a wspomnianym drugim korytkiem sprzęgającym, następnie we wspomnianej blasze wytwarza się wiele otworów centrujących, po czym odkształca się wzór do kształtu cylindrycznego tak, że wspomniane pary korytek sprzęgających sprzęgają się ze wspomnianymi parami występów sprzęgających, wycina się wspomniany mostek, oraz mocuję się każde ze wspomnianych korytek sprzęgających do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony, w celu utworzenia wspomnianego rozszerzalnego stenta.
20. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że stosuje się blachę z wieloma otworami centrującymi.
21. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że mostek wycina się za pomocą lasera.
22. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że każde z korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony techniką spawania.
23. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że każde z korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą zgrzewanej spoiny, która jest odsadzoną od miejsca, w którym wspomniane korytka sprzęgające i wspomniane występy sprzęgające stykają się ze sobą.
24. Sposób według zastrz. 23, znamienny tym, że wspomnianą zgrzewaną spoinę wykonuje się w miejscu odsadzonym o około 0,01 mm od miejsca, w którym wspomniane korytka sprzęgające i wspomniane występy sprzęgające stykają się ze sobą.
25. Sposób według zastrz. 22, znamienny tym, że wspomnianą spoinę wykonuję się jako zgrzeinę punktową
26. Sposób według zastrz. 25, znamienny tym, że wykonuje się wiele zgrzein punktowych.
27. Sposób według zastrz. 26, znamienny tym, że wykonuje się 5 zgrzein punktowych.
28. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że każde ze wspomnianych korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą kleju.
29. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że każde ze wspomnianych korytek sprzęgających mocuje się do występu sprzęgającego, z którym jest sprzężony za pomocą elementu podobnego do gwoździa.
30. Sposób według zastrz. 19, znamienny tym, że każdy z wycinanych wzorów zawiera wiele giętkich połączonych celek, zaś każda ze wspomnianych giętkich celek zawiera:

a) pierwszy człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem drugim końcem;

b) drugi człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

c) trzeci człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

d) czwarty człon zawierający podłużny element z pierwszym końcem i drugim końcem;

184 105

e) pierwszą pętlę wyznaczającą pierwszy kąt pomiędzy wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego pierwszego członu i wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego drugiego członu;

f) drugą pętlę wyznaczającą drugi kąt pomiędzy wspomnianym drugim końcem wspomnianego trzeciego członu i wspomnianym drugim końcem wspomnianego czwartego członu, i umieszczoną w przybliżeniu naprzeciwko wspomnianej pierwszej pętli;

g) pierwszy giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze z pierwszym końcem i drugim końcem umieszczonymi pomiędzy wspomnianym pierwszym członem a wspomnianym trzecim członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego członu i wspomniany drugi koniec wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego trzeciego członu, przy czym wspomniany pierwszy i wspomniany drugi koniec znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości od siebie;

h) drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącze mające pierwszy koniec i drugi koniec umieszczone pomiędzy wspomnianym drugim członem a wspomnianym czwartym członem, przy czym wspomniany pierwszy koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego członu, a wspomniany drugi koniec wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza łączy się ze wspomnianym pierwszym końcem wspomnianego czwartego członu, przy czym wspomniany pierwszy i wspomniany drugi koniec znajdują się w zmiennej w kierunku podłużnym odległości od siebie, zaś wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza rozszerzają się lub kurczą w zróżnicowany sposób kiedy wspomniany stent jest wyginany w kierunku zakrzywionym od podłużnej osi wspomnianego otworu; oraz

i) wspomniany pierwszy, wspomniany drugi, wspomniany trzeci i wspomniany czwarty człon oraz wspomniana pierwsza i wspomniana druga pętla, oraz wspomniany pierwszy i wspomniany drugi giętki człon kompensacyjny lub giętkie złącza umieszcza się tak, że kiedy wspomniany stent rozszerza się, to rośnie odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim giętkim członem kompensacyjnym lub giętkimi złączami oraz zmniejsza się podłużny element wspomnianego pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego członu, natomiast wspomniane pętle, pierwsza i druga, pozostają w przybliżeniu naprzeciwko siebie, przy czym końce wspomnianych giętkich członów kompensacyjnych, pierwszego i drugiego, albo giętkich złączy, otwierają się tak, że zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim końcem wspomnianego pierwszego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza oraz zwiększa się wspomniana zmienna w kierunku podłużnym odległość pomiędzy wspomnianym pierwszym i wspomnianym drugim końcem wspomnianego drugiego giętkiego członu kompensacyjnego lub giętkiego złącza tak, że kompensuje się zmniejszanie podłużnego elementu wspomnianego pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego członu oraz znacząco zmniejsza się skrócenie stenta podczas jego rozszerzania.
31. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że wspomnianą pierwszą pętlę, wspomnianą drugą pętlę, wspomniany pierwszy człon kompensacyjny oraz wspomniany drugi człon kompensacyjny wykonuje się jako szersze niż wspomniane człony, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty.
32. Sposób według zastrz. 31, znamienny tym, że wspomniane człony kompensacyjne, pierwszy i drugi, wykonuje się jako szersze niż wspomniane człony, pierwszy, drugi, trzeci i czwarty, zaś wspomniane pętle, pierwszą i drugą, wykonuje się jako szersze niż wspomniany pierwszy i wspomniany drugi człon kompensacyjny.
33. Sposób według zastrz. 32, znamienny tym, że wspomnianą pierwszą i wspomnianą drugą, pętlę wykonuje się tak, że ich szerokość jest o około 40% większa od szerokości wspomnianych członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego, zaś wspomniany pierwszy i wspomniany drugi człon kompensacyjny wykonuje się tak, że ich szerokość jest

184 105 o około 20% większa od szerokości wspomnianych członów, pierwszego, drugiego, trzeciego i czwartego.
34. Sposób według zastrz. 30, znamienny tym, że wspomniany mostek wycina się za pomocą lasera.