PL184306B1 - Wciągarka łańcuchowa - Google Patents

Abstract

1. Wciagarka lancucha, zawierajaca rame podporowa, podpierajaca za pomoca przegubu zespól prowadzacy z zaokraglona bieznia, na któ- rej znajduje sie lancuch wyposazony w zespól blokujacy, który posiada przynajmniej jedna za- padke polaczona z lancuchem, zespól uchwyto- wy wyposazony w odpowiadajacy uklad zapadek i zespól podnoszacy lancuch, znamienna tym, ze przy obrzezu (5) zespolu prowadzacego (1) w ksztalcie zasadniczo pólkolistym znajduje sie wspornik (27), usytuowany zasadniczo srednicowo naprzeciwko przegubu (7) podpierajacego zespól prowadzacy (1) na ramie podporowej (6, 33, 34), przy czym ze wspornikiem (7) jest polaczone zako- nczenie liniowego czlonu uruchamiajacego (8), zas zespól uchwytowy zawiera przynajmniej jedna zapadke (12, 24), przytrzymujaca lancuch w trakcie jego ulozenia w biezni (4) zespolu pro- wadzacego (1). Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wciągarka łańcucha.

Ze stanu techniki jest znana wciągarka łańcucha, zawierająca ramę podporową, podpierającą za pomocą przegubu zespół prowadzący z zaokrągloną bieżnią, na której znajduje się łańcuch wyposażony w zespół blokujący, który posiada przynajmniej jedną zapadkę połączoną z łańcuchem, zespół uchwytowy wyposażony w odpowiadający układ zapadek i zespół podnoszący łańcuch.

184 306

Istnieje kilka znanych typów liniowych wciągarek łańcuchów. Składają się one zwykle z trzech oddzielnych jednostek, a mianowicie zespołu blokującego, cylindra przyłączonego do zespołu uchwytowego, który to cylinder może podnosić lub opuszczać łańcuch o trochę więcej niż dwa jarzma łańcucha, i z zespołu prowadzącego łańcuch na kącie 180°, przy czym łańcuch jest podnoszony/opuszczany pionowo z powrotem w kierunku skrzynki lub podobnego zespołu do przechowywania łańcucha. Zespół blokujący i zespół uchwytowy są często wykonane według tej samej zasady: jedna, lub dwie zapadki które łączą się z każdym innymjarzmem łańcucha z zastosowaniem siły ciężkości, sprężyn lub podobnych. Gdy łańcuch jest podnoszony, wówczas zapadka/i porusza się (poruszają) obok, jednakże zapadka/i będzie opadała z powrotem na miejsce gdy łańcuch zostanie podniesiony o 2 jarzma.

Tego rodzaju urządzenia pracują tylko do podnoszenia łańcucha. Jeżeli łańcuch ma być opuszczony, wówczas zapadki w zespole blokuj ącym i zespół uchwytowy musząbyć uruchamiane oddzielnie, przykładowo za pomocą hydraulicznych cylindrów pomocniczych.

Siłowniki cylindryczne posiadające dwa równoległe cylindry mogą stwarzać problemy związane z ich synchronizacją, podczas gdy siłownik mający jeden cylinder może powodować powstawanie dużych momentów zginaj ących na pręt tłoka. Cylindry w których ciśnienie robocze oddziaływuje na bok pręta tłoka (pręt tłokajest ciągniony) majązredukowaną moc w porównaniu z cylindrami w których ciśnienie robocze oddziaływuje na cały tłok (pręt tłokajest popychany).

Znanajest liniowa wciągarka, na spodzie której znajduje się urządzenie blokujące składające się z dwóch uruchamianych hydraulicznie zapadek które pociągają dolne zakrzywienie jarzma łańcucha, przy czym każda z nich znajduje się z jednego boku leżącego poniżej jarzma łańcucha. Dwa jarzma łańcucha powyżej urządzenia blokującego znajduje się urządzenie uchwytowe składające się z równoważnych, uruchamianych hydraulicznie zapadek. Urządzenie uchwytowe może być przesuwane dalej w górę o odcinek odpowiadający dwómjarzmom łańcuchowym z zastosowaniem dwóch cylindrów hydraulicznych. Powyżej tego obszaru, łańcuch przechodzi przez kąt 180° ponad zębatym kołem prowadzącym, zaś ciężar łańcucha zwisającego w dół będzie utrzymywał łańcuch w napięciu po jego przejściu ponad liniową wciągarką. Rozwiązanie tego typu jest przedstawione w norweskim opisie patentowym nr 146530, gdzie oczywiste jest że dwie zapadki zarówno w urządzeniu uchwytowym i blokującym są synchronizowane za pomocą uzębionych segmentów.

W innej znanej liniowej wciągarce, urządzenie uchwytowe jest umieszczone przy spodzie w środku belki która jest zawieszona obydwoma końcami względem prętów tłoka dwóch cylindrów hydraulicznych. Te dwa cylindry są przytwierdzone z każdej strony przez belkę która jest z kolei przytwierdzona do konstrukcji platformy morskiej, statku lub podobnego urządzenia. Urządzenie blokujące dla łańcuchajest zamontowane w środku tej przytwierdzonej belki, zaś powyżej urządzenia blokującegojest umieszczone urządzenie blokujące które może prowadzić łańcuch przez kąt 180° z powrotem do kierunku pionowego.

Znane są dwie wciągarki liniowe które mają zastosowany tylko jeden tłok roboczy, gdzie ciśnienie robocze oddziaływuje na całą powierzchnię tłoka.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 3,845,935 jest znane urządzenie, w którym pręt tłoka jest ruchomy a urządzenie uchwytowe jest przyłączone do cylindra. Ponieważ siła łańcucha powoduje powstawanie dużego momentu wyginającego w pręcie tłoka, zatem pręt ten jest bardzo solidny. Dla cylindra zastosowano dwie podpory nośne, rozmieszczone w znacznej odległości od pręta tłoka, co znacząco powiększa całkowitą długość urządzenia. W rozwiązaniu tym nie pokazano żadnego urządzenie prowadzącego o kącie 180° dla łańcucha, jednakże będzie ono konieczne w przypadku stosowania tego urządzenia do łańcuchów kotwicowych.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4,183,502 jest znane rozwiązanie, w którym próbowano uniknąć występowania momentu zginającego w pręcie tłoka przez umieszczenie cylindra roboczego centralnie pomiędzy dwoma łańcuchami. Jednakże, urządzenie takie nie funkcjonuje właściwie z tego względu, że dwa łańcuchy kotwicowe często mają zasadniczo odmienne obciążenia. Urządzenie blokujące i uchwytowe nie stanowi zapadek, tylko

184 306 dwie równoległe osie przepchnięte po każdej stronie jarzma łańcucha dla zablokowania jarzma powyżej.

Wciągarka łańcucha, zawierająca ramę podporową, podpierającą za pomoc ąprzegubu zespół prowadzący z zaokrąglonąbieżnią, na której znaj duje się łańcuch wyposażony w zespół blokujący, który posiada przynajmniej jedną zapadkę połączoną z łańcuchem, zespół uchwytowy wyposażony w odpowiadający układ zapadek i zespół podnoszący łańcuch, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przy obrzeżu zespołu prowadzącego w kształcie zasadniczo półkolistym znajduje się wspornik, usytuowany zasadniczo średnicowo naprzeciwko przegubu podpierającego zespół prowadzący na ramie podporowej, przy czym ze wspornikiem jest połączone zakończenie liniowego członu uruchamiającego, zaś zespół uchwytowy zawiera przynajmniej jednązapadkę, przytrzymując ąłańcuch w trakciejego ułożenia w bieżni zespołu prowadzącego.

Liniowy człon uruchamiający korzystnie zawiera pojedynczy siłownik hydrauliczny.

Zapadki zespołu blokującego i zespołu uchwytowego są połączone z zakończeniami pomocniczych siłowników hydraulicznych.

Obrzeże półkoliście ukształtowanego zespołu prowadzącego, w obszarze w którym łańcuch wchodzi w kontakt z zespołem prowadzącym podczas suwu członu uruchamiającego, ma stały promień ze środkiem w przegubie podpieraj ącym zespół prowadzący na ramie podporowej.

Zespół prowadzący w położeniu dolnym jest oparty na podporze.

Zespół prowadzący posiada ruchomą podporę w pobliżu swego położeniu górnego, zaś człon uruchamiający posiada na obydwu końcach wahliwe śruby podporowe, podparte w szczelinowych bieżniach, które są otwarte w stronę członu uruchamiającego.

Zapadka zespołu uchwytowego jest osadzona przegubowo wokół tej samej osi co wahliwa śruba podporowa głowicy tłoczyska członu uruchamiającego.

Człon uruchamiający jest przegubowo podparty w ramie podporowej za pomocą wystających śrub.

Zapadki zespołu uchwytowego są umieszczone przy wsporniku zespołu prowadzącego.

Zespół prowadzący jest podparty na przegubie wspornika przytwierdzonego do poziomego pokładu platformy morskiej, zaś zapadki zespołu blokującego i liniowy człon uruchamiający sąpodparte przez wspornik, przytwierdzony do pionowego boku platformy morskiej, usytuowanego w sąsiedztwie poziomego pokładu platformy.

Rozwiązanie według wynalazku umożliwia otrzymanie prostszej wciągarki liniowej do łańcucha, ponieważ stosuje się w niej mniejszą ilość elementów składowych i potrzebna jest mniejsza objętość przestrzeni. Możliwe jest zastosowanie tylko jednego cylindra roboczego, w którym ciśnienie robocze oddziaływuje na całąpowierzchnię tłoka i pręt tłoka nie podlega momentom zginającym.

Urządzenie przytrzymujące lub blokujące może być takie samo jak w poprzednich znanych rozwiązaniach, przy czym urządzenie chwytające stanowi część urządzenia prowadzącego na kącie 180°, które jest zawieszone w obszarze w którym łańcuch biegnie poza liniową wciągarkę w kierunku zwróconym w stronę skrzynki łańcucha. Blisko obszaru urządzenia prowadzącego w którym biegnie łańcuch, znajduje się wspornik pręta tłoka do cylindra hydraulicznego, który może podnosić ten koniec urządzenia prowadzącego o odcinek odpowiadający dwóm jarzmom łańcuchowym i trochę więcej. Urządzenie prowadzące posiada bieżnię dla „pionowych” jarzm łańcucha. Urządzenie chwytające dla łańcucha korzystnie składa się z zapadki, która naciska na zakrzywienie pionowego jarzma łańcuchowego w kierunku podnoszenia wzdłuż określonego okręgu w urządzeniu prowadzącym, jak również w stronę bieżni w urządzeniu prowadzącym. Urządzenie chwytające może również składać się z dwóch zapadek które naciskają na zakrzywienie poziomego jarzma po każdej stronie pionowego jarzma.

Urządzenie prowadzące na kącie 180° dla łańcucha od pionu w górę do pionu w dół stanowi zwykłe wyposażenie wciągarek liniowych, jednakże rozwiązanie według wynalazku może również pracować przy odchyleniach od podanych wyżej dwu kierunków pionowych, przez co zmienia się potrzeba występowania kąta wyginania w urządzeniu prowadzącym. Odnośnie ruchu zrzucania podczas pracy urządzenia, kąt kontaktu 180° łańcucha z urządzeniem prowadzącym

184 306 powinien wzrastać odpowiednio do ruchu zrzucania tak, aby łańcuch był w kontakcie również wówczas gdy ruch zrzucania jest największy a urządzenie prowadzące znajduje się w położeniu górnym. Tor prowadzenia dla zwiększonego kąta kontaktowego powinien mieć stały promień względem środka zrzucania tak, aby kierunek łańcucha w stronę urządzenia blokującego pozostawał niezmieniony w trakcie ruchu zrzucania.

Powyżej opisano cylinder hydrauliczny dla aktywowania ruchu zrzucania, jednakże urządzenie aktywacyjne może stanowić dowolny liniowy człon uruchamiający.

Urządzenie aktywacyjne i urządzenie chwytające są stosowane jedynie wówczas gdy wymaga regulacji długość łańcucha. Mogą one być wykonane jako przenośne i tym samym mogą obsługiwać kilka wciągarek liniowych.

Wysokość powyżej pokładu może być dodatkowo redukowana w przypadku, gdy liniowa wciągarka jest umieszczona na konstrukcji, w której wchodzący łańcuch znajduje się na zewnątrz pionowej płyty bocznej, na przykład na kolumnie platformy morskiej. Następnie na stosunkowo niewielkim wsporniku na pokładzie można umieścić podporę dla urządzenia prowadzącego 180°, podczas gdy podstawą dla urządzenia przytrzymującego i cylindra aktywacyjnego jest wspornik przyspawany do boku kolumny.

Przedmiot wynalazku zostanie opisany w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku liniowej wciągarki według wynalazku w stanie nieczynnym, fig. 2 - przechył wzdłuż linii A-A z fig. 1, fig. 3 - liniową wciągarkę z fig. 1w stanie uruchomionym, fig. 4 - widok z boku podobny do fig. 1 następnego rozwiązania liniowej wciągarki według wynalazku, fig. 5 - liniową wciągarkę z fig. 4 w drugim położeniu, a fig. 6 - wariant rozwiązania, w którym liniowa wciągarka jest umieszczona na kolumnie platformy morskiej.

Na fig. 1 przedstawiono łańcuch, który w stosunku do urządzenia prowadzącego 1 składa się z poziomych 2 i pionowych 3 j arzm łańcuchowych. Urządzenie prowadzące posiada bieżnię 4 dla pionowych jarzm łańcuchowych, zaś poziome jarzma spoczywająna obrzeżu 5 półkolistego urządzenia prowadzącego 1, jak pokazano również na fig. 2. Urządzenie prowadzące jest zawieszone na ramie 6 za pomocąprzelotowego wkręta 7. Do ramy 6 za pomocą śruby 9 jest zawieszony uruchamiany hydraulicznie cylinder podnoszący/opuszczający 8, zaś tłoczysko 10 tłoka w cylindrze 8 jest zawieszone względem urządzenia prowadzącego za pomocą śruby 11. Pręt tłoka jest pokazany w położeniu bliskim położenia podstawowego na fig. 1, to jest prawie całkowicie wsunięty. Urządzenie uchwytowe składa się z zapadki 12, która posiada niewielki prześwit względem pionowego jarzma łańcuchowego 3' i pociąga ona poziome jarzmo 2'. Zapadka 12 jest zawieszona na urządzeniu prowadzącym 1 za pomocą śruby 13.

Urządzenie blokuj ące dla łańcucha składa się z dwóch zapadek 14,14', które pociągająpionowe jarzmo łańcuchowe 3, 3'. Zapadki są przywieszone do ramy 6 za pomocą dwóch śrub 15, 15'. Rama 6 może być przytwierdzona do podstawy 16, jednakże na rysunku pokazano połączenie przywieszone za pomocąpoziomych śrub 17,18. Śruba 18, która znajduje się blisko obciążonej części łańcucha, stanowi korzystnie cylindryczną komorę obciążeniową która umożliwia monitorowanie naprężenia łańcucha dla wszystkich warunków obciążenia.

Na figurze 2 pokazano przekrój wzdłuż linii A-A z fig. 1. Pionowe jarzma 3 mająpodporę w podstawie bieżni 4, że poziome jarzma 2 nie podlegają naprężeniom wyginającym, gdy łańcuch pod naprężeniem spoczywa na obrzeżu 5.

Na figurze 3 pokazano tłoczysko 10 tłoka w położeniu górnym, to jest całkowicie wysunięte. Zapadki 14, 14'w urządzeniu blokującym mają mały prześwit względem jarzma łańcuchowego 3. Pokazano również pomocniczy cylinder 19 do uruchamiania urządzenia uchwytowego i pomocniczy cylinder 20 do uruchamiania urządzenia blokującego.

Na figurach 4 i 5 pokazano rozwiązanie, w którym obrzeże 5 urządzenia prowadzącego 1 jest przedłużone wzdłuż promienia R, ze środkiem stanowiącym śrubę 7. Przedłużenie obrzeża 5 sięga od punktu B, który stanowi punkt styczności łańcucha z urządzeniem prowadzącym 1 w kierunku urządzenia blokującego 14, 14', gdy tłoczysko 10 tłoka w cylindrze 8 znajduje się w położeniu podstawowym, do punktu C, który stanowi równoważny punkt styczności gdy tłoczysko 10 znajduje się w położeniu górnym. Rama 21 może być przyspawana lub przykręcona

184 306 śrubami do pokładu 22. Jedna lub więcej śrub przeznaczonych do zapadek 14, 14' jest/są zastąpione cylindrycznymi komorami obciążeniowymi 23, 23'. Zapadka 24 dla urządzenia chwytającego jest przyłączona do głowicy tłoczyska cylindra 8 za pomocąprzelotowej śruby 25. Pomocniczy cylinder 26 j est przytwierdzony na połączeniu obrotowym, zamontowanym do czopa zapadki 24 najednym końcu i do ślizgowego wspornika 27 przyspawanego do urządzenia prowadzącego 1 przy drugim końcu.

Na figurze 4 pokazano również, że rolka prowadząca 1 jest podparta mocno na przytwierdzonej części podporowej 28, gdy łańcuch jest zawieszony w urządzeniu blokującym 14, 14'. Przedłużenie 29 części podporowej 28 stanowi zawias 30 części podporowej 28, który jest przekręcony obrotowo do położenia niezaładowanego.

Na figurze 5 przedstawiono urządzenie prowadzące 1, przemieszczone do położenia górnego, przy czym przedłużenie 29 części podporowej zostało przekręcone w górę dla spowodowania kontaktu z częściąpodporową28 zaś tłoczysko 10 zostało przesunięte nieznacznie ku tyłowi tak, że urządzenie prowadzące 1 spoczywa na przedłużeniu 29 części podporowej i łańcuch jest zawieszony w urządzeniu blokującym 14,14'.

Pomocniczy cylinder 26 został poluźniony względem ślizgowego wspornika 27 zaś tłoczysko 10 zostało cofnięte z powrotem do położenia podstawowego. W wyniku tego, śruba 25 wysunęła się ze szczelinowej bieżni 30 w ślizgowym wsporniku 27. Cylinder 8 z częściami w nim przytwierdzonymi został podniesiony tak, że wahadłowa śruba 31 została wyciśnięta z jej szczelinowej bieżni 32. W wyniku tego, można zastosować cylinder 8 dla uruchamiania kilku liniowych wciągarek. Jeżeli znajdują się one w tym samym obszarze, wówczas nie jest konieczne rozłączanie hydraulicznych przewodów łączących (nie pokazanych) dla uruchamiania cylindrów 8 i 26. Alternatywnie, śruby 25 i 31 mogąbyć wyciągnięte osiowo i wówczas nie ma potrzeby stosowania szczelinowych bieżni 30, 32.

Figura 6 stanowi widok podobny do pokazanego na fig. 1, jednakże zmodyfikowany dla dopasowania na kolumnie ożaglowania. Pokład 36 tej kolumny kontaktuje się z pionowym bokiem 3 2 kolumny. Urządzenie prowadzące 1, jest przyłączone do wspornika 33 za pomocą śruby 7. Wspornik 33 jest przyspawany do pokładu 36. Zapadki 1^, 14' są przyłączone do wspornika 34 śrubami 15, 15' zaś cylinder 8 jest przyłączony do wspornika 34 za pomocą wspornikowych osi 35, 35'. Wspornik 34 jest przyspawany do boku 32 kolumny.

Na figurach 1 i 3 opisano procedurę podnoszenia łańcucha. Jarzmo łańcucha 3 jest zablokowane za pomocązapadek 14, 14' jak pokazano na fig. 1, i przetrzymuje część łańcucha poniżej. Cylinder 8 podlega oddziaływaniu ciśnienia hydraulicznego i będzie naciskał prawy koniec urządzenia prowadzącego 1 w górę, aż koniec ten obróci się wokół śruby 7. Następnie łańcuch 2,3 do 3” prześlizguje się nieznacznie w stronę prowadzącej rolki 1, aż zapadka 12 skontaktuje się z gniazdem łańcuchowym 3' i łańcuch przesunie się w ślad za urządzeniem prowadzącym 1. Gdy łańcuch zostanie podniesiony, wówczas pionowe jarzmo 3,3' będzie naciskało na zapadkę 14, 14' na bok tak, że będzie ono mogło przejść. Gdy suw cylindra 8 osiągnie wartość maksymalną, wówczas jarzmo łańcuchowe 3, 3' przesunie się poza zapadki 14, 14' i powrócą one do punktu wyjściowego tuż podjarzmem 3. Położenie to jest pokazano na fig. 3. Naprężenie łańcucha jest tymczasowo utrzymywane przez zapadkę 12 w urządzeniu uchwytowym, jednakże gdy tłoczysko cylindra 8 zostanie popchnięte lekko do tyłu, wówczas urządzenie blokujące 14, 14' przytrzyma pionowe jarzmo łańcuchowe 3. Tym samym urządzenie uchwytowe 12 zostaje zwolnione, i zapadka 12 będzie podniesiona z pionowego jarzma łańcuchowego 3 i przesunie się do miejsca pod tym jarzmem 3, gdy cylinder 8 zbliży się do podstawy swej suwu.

Proces ten wymaga, aby ciężar łańcucha w części wychodzącej był wystarczająco duży dla pokonania siły tarcia łańcucha, który musi ślizgać się względem urządzenia prowadzącego 1.

Opuszczanie łańcucha można prześledzić na podstawie fig. 3. Tłoczysko 10 cylindra 8 jest całkowicie wysunięte i następnie łańcuch jest zawieszony na zapadce 12 w urządzeniu chwytającym. Zapadki 14,14' są wysuwane za pomocą pomocniczego cylindra 20. Tłoczysko 10 jest pociągane z powrotem aż zbliży się do swego położenia podstawowego, zaś zapadki 14, 14' są przesuwane do położenia blokowania za pomocą cylindra 20. Zapadka 12 w urządzeniu uchwy184 306 towym jest podłączana od pionowego jarzma łańcuchowego 3' za pomocą pomocniczego cylindra 19 zaś tłoczysko 10 zostaje wysunięte, aż zbliży się do położenia górnego. Zapadka 12 jest załączana z zastosowaniem pomocniczego cylindra 19 i cyk! ten zostaje zakończony gdy tłoczysko 10 znajduje się w stanie całkowicie wysuniętym.

184 306

Fig.6

184 306

184 306

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wciągarka łańcucha, zawierająca ramę podporową, podpierającą za pomocą przegubu zespół prowadzący z zaokrągloną bieżnią, na której znajduje się łańcuch wyposażony w zespół blokujący, który posiada przynajmniej jednązapadkę połączonąz łańcuchem, zespół uchwytowy wyposażony w odpowiadający układ zapadek i zespół podnoszący łańcuch, znamienna tym, że przy obrzeżu (5) zespołu prowadzącego (1) w kształcie zasadniczo półkolistym znajduje się wspornik (27), usytuowany zasadniczo średnicowo naprzeciwko przegubu (7) podpierającego zespół prowadzący (1) na ramie podporowej (6, 33, 34), przy czym ze wspornikiem (7) jest połączone zakończenie liniowego członu uruchamiającego (8), zaś zespół uchwytowy zawiera przynajmniej jedną zapadkę (12,24), przytrzymującą łańcuch w trakcie jego ułożenia w bieżni (4) zespołu prowadzącego (1).
2. 2. Wciągarka według zastrz. 1, znamienna tym, że liniowy człon uruchamiający (8) zawiera pojedynczy siłownik hydrauliczny.
3. 3. Wciągarka według zastrz. 1, znamienna tym, że zapadki (14,14', 12,24) zespołu blokującego i zespołu uchwytowego są połączone z zakończeniami pomocniczych siłowników hydraulicznych (19,20).
4. 4. Wciągarka według zastrz. 1, znamienna tym, że obrzeże (5) półkoliście ukształtowanego zespołu prowadzącego (1), w obszarze w którym łańcuch (2, 3) wchodzi w kontakt z zespołem prowadzącym (1) podczas suwu członu uruchamiającego (8), ma stały promień (R) ze środkiem w przegubie (7) podpierającym zespół prowadzący (1) na ramie podporowej (6).
5. 5. Wciągarka według zastrz. 1 albo 4, znamienne tym, że zespół prowadzący (1) w położeniu dolnym jest oparty na podporze (28).
6. 6. Wciągarka według zastrz. 1 albo 5, znamienna tym, że zespół prowadzący (1) posiada ruchomą podporę (29) w pobliżu swego położeniu górnego, zaś człon uruchamiający (8) posiada na obydwu końcach wahliwe śruby podporowe (25, 31), podparte w szczelinowych bieżniach (30,32), które są otwarte w stronę członu uruchamiającego (8).
7. 7. Wciągarka według zastrz. 1 albo 3, znamienna tym, że zapadka (24) zespołu uchwytowego jest osadzona przegubowo wokół tej samej osi co wahliwa śruba podporowa (25) głowicy tłoczyska (10) członu uruchamiającego (8).
8. 8. Wciągarka według zastrz. 2 albo 7, znamienna tym, że człon uruchamiający (8) jest przegubowo podparty w ramie podporowej (6,34) za pomocą wystających śrub (35).
9. 9. Wciągarka według zastrz. 1, znamienna tym, że zapadki (12,24) zespołu uchwytowego są umieszczone przy wsporniku (27) zespołu prowadzącego (1).
10. 10. Wciągarka według zastrz. 9, znamienna tym, że zespół prowadzący (1) jest podparty na przegubie (7) wspornika (33) przytwierdzonego do poziomego pokładu (36) platformy morskiej, zaś zapadki (14, 14^') zespołu blokującego i liniowy człon uruchamiający (8) są podparte przez wspornik (34), przytwierdzony do pionowego boku (32) platformy morskiej, usytuowanego w sąsiedztwie poziomego pokładu (36) platformy.

    * * *