PL184523B1 - Urządzenie zasysające - Google Patents

Abstract

1 . Urzadzenie zasysajace skladajace sie z trzech cze- sci, którymi sa, po pierwsze korpus rurowy tworzacy w zasadniczej czesci swojej dlugosci gladka od wewnatrz, cylindryczna obudowe, otwarta na jednym koncu i posiadajaca na drugim koncu zwienczenie, przy czym w zwienczeniu znajduje sie centralny otwór otoczony pierscieniowym, zbieznym, nachylonym na zewnatrz od osi obudowy obrzezem, zas korpus ma dwa uchwyty wystajace promieniowo na zewnatrz, po drugie zespól trzonowo-tlokowy skladajacy sie z trzonu, który przecho- dzi przez otwór wspomnianego zwienczenia i styka sie szczelnie z pierscieniowym obrzezem oraz z tloka zaopa- trzonego na brzegu w plaszcz, który jest rozbiezny i skierowany w kierunku otwartego konca obudowy i styka sie szczelnie z w ewnetrzna gladka scianka tej obudowy, po trzecie przycisk uruchamiajacy, przymoco- wany do przeciwleglego wzgledem tloka konca trzonu, znam ienne tym , ze sklada sie tylko z wymienionych trzech czesci, przy czym trzon (12) jest pelny, zas kor- pus (1) zaopatrzony jest w srodki oporowe (9), na których przycisk (3) opiera sie w polozeniu, w którym plaszcz (15) tloka (14) znajduje sie w poblizu otwartego konca (5) obudowy (4) i styka sie z nia. FIG. 1 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie zasysające. Urządzenia zasysające, wchodzące w skład strzykawek zasysających przeznaczonych przede wszystkim do zasysania jadu pochodzącego z ugryzienia lub ukąszenia, przedstawione zostały w dokumencie FR-A-2 408 738. Strzykawka według tego dokumentu składa się z czterech części: korpusu rurowego, zespołu trzonowo-tłokowego, przycisku i zamykającej ścianki końcowej. Tłok wchodzący w skład zespołu trzonowo-tłokowego jest wydrążony wzdłuż tak, że przechodzi przez niego wewnętrzny kanał.

Strzykawki opisanego typu osiągnęły znaczący sukces handlowy, ale są to urządzenia stosunkowo skomplikowane, składające się z wielu części i produkcja ich jest też skomplikowana.

Celem wynalazku jest opracowanie tańszej strzykawki jednorazowego użytku, zawierającej urządzenie zasysające.

Urządzenie zasysające według wynalazku składa się z trzech części, którymi są, po pierwsze, korpus rurowy tworzący w zasadniczej części swojej długości gładką od wewnątrz, cylindryczną obudowę, otwartą na jednym końcu i posiadającą na drugim końcu zwieńczenie, przy czym w zwieńczeniu znajduje się centralny otwór otoczony pierścieniowym, zbieżnym, nachylonym na zewnątrz od osi obudowy obrzeżem, zaś korpus ma dwa uchwyty wystające promieniowo na zewnątrz, po drugie zespół trzonowo-tłokowy, składający się z trzonu, który przechodzi przez otwór wspomnianego zwieńczenia i styka się szczelnie z pierścieniowym obrzeżem oraz z tłoka zaopatrzonego na brzegu w płaszcz, który jest rozbieżny i skierowany w kierunku otwartego końca obudowy i styka się szczelnie z wewnętrzną, gładką ścianką tej obudowy, po trzecie przycisk uruchamiający, przymocowany do przeciwległego względem tłoka końca trzonu.

Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że składa się tylko z wymienionych trzech części, przy czym trzon jest pełny, zaś korpus zaopatrzony jest w środki oporowe, na których przycisk opiera się w położeniu, w którym płaszcz tłoka znajduje się w pobliżu otwartego końca obudowy i styka się z nią.

Korzystnie, korpus ma na końcu od strony przycisku, ponad zwieńczeniem, przedłużenie, które ogranicza dwa wycięcia, rozmieszczone symetrycznie względem średnicy.

W korzystnym wariancie urządzenia według wynalazku, końcowa część trzonu ma zmniejszony przekrój poprzeczny, zaś położenie przycisku względem korpusu ograniczone jest przez środki pozycjonujące tak, że końcowa część znajduje się w otworze obrzeża zwieńczenia i nie styka się z tym obrzeżem.

Również korzystnie, położenie przycisku względem korpusu ograniczone jest przez środki pozycjonujące tak, że koniec płaszcza tłoka znajduje się na zewnątrz otwartego końca obudowy czyli poza obudową i nie styka się z nią.

Środki pozycjonujące może stanowić wycięcie w korpusie, znajdujące się bliżej zwieńczenia niż środki oporowe oraz ząb ograniczający powrót przycisku do wycięcia po przekroczeniu środków oporowych.

W innym, korzystnym wariancie, do otwartego końca obudowy przyłączona jest szczelnie przynajmniej jedna końcówka.

Końcówka może zawierać dwa przewody zasysające ukształtowane odmiennie i środki przyłączające jeden lub drugi ze wspomnianych przewodów.

Korzystnie, oba przewody wystają z wolnego krańca końcówki, przy czym przynajmniej jeden z tych przewodów jest odłączalny za pomocą łamliwego elementu, łączącego go z pozostałą częścią końcówki.

Przewody mogą wystawać odpowiednio z przeciwległych brzegów końcówki, która zawiera środki łączące ją z otwartym końcem obudowy w jednym lub w drugim kierunku.

W kolejnym, korzystnym wariancie wynalazku, urządzenie zasysające zawiera przynajmniej dwie wymienne końcówki o odmiennych układach zasysania.

Przykłady realizacji wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym: fig. 1 jest to przekrój podłużny urządzenia zasysającego według wynalazku, w konfiguracji, w której jest

184 523 ono przechowywane; fig. 2 przedstawia przekrój podłużny urządzenia, który ilustruje pierwszy etap jego użytkowania urządzenia; fig. 3 przedstawia przekrój podłużny urządzenia, który ilustruje drugi etap jego użytkowania; fig. 4 przedstawia końcówkę przeznaczoną do mocowania na urządzeniu z fig. 1-3, w przekroju podłużnym ; fig . 5 przedstawia tę samą końcówkę w przekroju wzdłuż linii V-V z fig. 4; fig. 6 przedstawia przekrój wariantu końcówki, analogiczny do tego z fig. 4; fig. 7 do 9 są to przekroje analogiczne do tych z fig. 1-3, lecz odnoszące się do kolejnego wariantu urządzenia.

Urządzenie zasysające przedstawione na fig. 1 składa się z trzech części uformowanych z tworzywa sztucznego, a mianowicie z korpusu rurowego 1, zespołu trzonowo-tłokowego 2 i przycisku uruchamiającego 3.

Korpus rurowy 1 tworzy w zasadniczej części swojej długości obudowę cylindryczną 4 o przekroju kołowym, o stałej grubości ścianki, gładką od wewnątrz na całej długości, otwartą na jednym końcu w ten sposób, że odcinek końcowy 5 jest płaski i okrągły. Dla wygody opisu zakłada się, że urządzenie zorientowane jest jak na rysunku, to znaczy jego oś główna X-X jest pionowa a otwarty koniec na dole.

Na górnym końcu obudowa 4 posiada zwieńczenie poziome 6. Zwieńczenie to posiada otwór w środku otoczony pierścieniowym, zbieżnym obrzeżem 7, wystającym do góry.

Obudowa 4 rozciąga się ponad zwieńczenie 6 jako przedłużenie 8 o tym samym przekroju, zaopatrzone od wewnątrz w środki oporowe 9, w tym przypadku dwa pionowe żebra rozmieszczone symetrycznie względem średnicy, które kończą się w niewielkiej odległości od górnego końca przedłużenia 8. Przedłużenie 8 posiada ponadto, znajdujące się pod kątem 90° w stosunku do żeber, dwa wycięcia 10 oraz, pod kątem prostym do żeber, dwa uchwyty 11 wystające promieniowo na zewnątrz. Uchwyty te są poziome i znajdują się na poziomie górnego końca przedłużenia 8.

Zespół trzonowo-tłokowy 2 stanowi pełny trzon 12, który przechodzi, w połączeniu szczelnym, przez obrzeże 7, posiadający na górnym końcu czop 13. Dolny koniec trzonu 12 tworzy płaski tłok 14 posiadający na brzegu płaszcz 15, rozbieżny i skierowany w dół. Trzon 12 przechodzi przez otwór w zwieńczeniu 6 stykając się szczelnie z obrzeżem 7, a płaszcz 15 styka się szczelnie z gładką ścianką wewnętrzną obudowy 4.

Przycisk 3 jest płaski, poziomy i zaopatrzony w centralny otwór, który zatrzaskuje się na czopie 13 trzonu 12.

Podczas montażu urządzenia trzon 12 wprowadzany jest od dołu do korpusu 1, przechodzi trąc przez obrzeże 7 i wypychany jest do góry tak, aby płaszcz 15 znalazł się w całości wewnątrz obudowy 4. Czop 13 znajduje się wówczas prawie na poziomie uchwytów 11, a przycisk 3 zostaje zatrzaśnięty na czopie. Jego brzeg opiera się na najwyższym brzegu środków oporowych 9, a powierzchnia górna przycisku zrównuje się z powierzchnią uchwytów 11.

W tym położeniu, w którym urządzenie jest przechowywane, w pierścieniowej komorze 16, ograniczonej obudową 4, zwieńczeniem 6, trzonem 12 i tłokiem 14, panuje ciśnienie równe w zasadzie atmosferycznemu.

Aby zastosować urządzenie należy uchwycić korpus 1 jedną ręką, dwa palce przełożyć przez wycięcia 10 i unieść przycisk 3. Czynności te powodują przeciągnięcie do góry zespołu 2-3 i wypchnięcie powietrza zawartego w komorze 16 dzięki szczelnemu przyleganiu sprężystego obrzeża 7 do trzonu 12 i płaszcza 15 do obudowy 4.

Uzyskuje się w ten sposób stabilną pozycję z fig. 2, w której tłok 14 znajduje się pod samym zwieńczeniem 6.

Dalsza część użytkowania urządzenia przebiega przy użyciu tylko jednej ręki, chwyta się urządzenie dwoma palcami pod uchwytami 11 i przesuwa przycisk 3 w dół, popychając go kciukiem.

W czasie tego ruchu obrzeże 7 i płaszcz 15 zapewniają szczelność na zasadzie zaworu, wskutek czego w komorze 16 powstaje rosnące podciśnienie, którego maksimum odpowiada położeniu, w którym zespół 2-3 znajduje się z powrotem w punkcie wyjścia, określonym środkami oporowymi 9.

184 523

Położenia z fig. 1 i fig. 3 różnią się wszelako ciśnieniem panującym w komorze 16.

Przykłada się następnie dolny odcinek końcowy 5 do skóry 17 wokół ukąszenia lub ugryzienia (fig. 3) i zwalnia się przycisk 3. Wskutek podciśnienia panującego w komorze 16 tłok 14 wznosi się sam (strzałka F), co powoduje powstanie podciśnienia między tłokiem a skórą. Skóra jest wówczas zasysana do góry, jak pokazano linią przerywaną na fig. 3, co powoduje wydobycie jadu.

Należy zauważyć, że można w razie potrzeby odsunąć odcinek 5 od skóry, nacisnąć przycisk i przyłożyć znów odcinek 5 do skóry, aby wzmocnić efekt zasysania. Normalnie jednak nie jest już możliwe przywrócenie ciśnienia atmosferycznego w komorze 16, ponieważ urządzenie zasadniczo wyrzuca się po użyciu.

Urządzenie można uzupełnić kompletem wymiennych końcówek mocowalnych na lub w końcu dolnym obudowy 4. Można też wariantowo, jak pokazują fig. 4 i 5, zastosować przynajmniej jedną końcówkę 18 wyposażoną w dwa koncentryczne przewody 19 i 20, przy czym dłuższy, w tym przykładzie przewód wewnętrzny 19, można wyeliminować przez złamanie łamliwego elementu 21, znajdującego się u jego nasady. W tym przykładzie przewód 19 posiada wolny koniec 22 w kształcie siodła, dopasowany do kształtu palca, szczególnie palca dziecka.

Końcówkę 18 mocuje się szczelnie na dolnym końcu obudowy 4 za pomocą kołnierza górnego 23, lekko rozbieżnego, który wieńczy brzeg spodu 24. W przypadku wariantu z fig. 6 natomiast, końcówkę przyłącza się szczelnie do dolnego końca za pomocą kołnierza górnego 25, przesuniętego promieniowo w stosunku do brzegu spodu 24, o kształcie lekko zbieżnym.

Ponadto w przypadku wariantu z fig. 6 przewidziano drugi kołnierz 26, symetryczny do kołnierza 25 względem dna 24 oraz przewody zasysające 19 i 20, które wystają z dna, jeden w dół a drugi w górę.

Wariant urządzenia z fig. 7 do 9 różni się od poprzedniego w następujących punktach.

Po pierwsze, górna część 30 trzonu 12, położona bezpośrednio pod przyciskiem 3, ma zmniejszoną średnicę.

Po drugie, oba żebra, tzn. środki oporowe 9 mają na poziomie pośrednim wycięcie 31 ograniczone od dołu poziomą powierzchnią 32, a od góry występem 33 zbieżnym ku górze. Występ ten łączy się z poziomą powierzchnią 34 górnego końca żebra tworząc ząb.

W konfiguracji, w której urządzenie jest przechowywane (fig. 7), przycisk 3 jest umieszczony w wycięciu 31. Wskutek tego, zwężona część 30 trzonu 12 wprowadzona jest w otwór obrzeża 7, zaś wolny koniec płaszcza 15, poza dolny koniec 5 korpusu 1. Dzięki temu połączenia 7 i 15 zachowują sprawność nawet po długotrwałym przechowywaniu.

Aby zastosować urządzenie, użytkownik przekłada dwa palce pod przyciskiem 3 przez wycięcia 10 i unosi ten przycisk. Podatność przedłużenia 8 i występów 33 pozwala na przesunięcie przycisku ponad żebra.

Następnie, jak opisano powyżej w odniesieniu do fig. 2 i 3, zespół przycisku 3 i trzonu 12 wyciąga się maksymalnie do góry (fig. 8). Początek tego przesunięcia powoduje odkształcenie połączeń 7 i 15 odpowiednio trzonem 12 i obudową 4.

W końcu przycisk 3 jest znów zagłębiany (fig. 9) w celu wytworzenia próżni w korpusie 1. Ruch ten jest w sposób pewny ograniczony przez oparcie się przycisku 3 o górne powierzchnie 34 środków oporowych 9, dzięki czemu zapewniona jest na stałe szczelność na poziomie obu połączeń.

W innym wariancie, w konfiguracji, w której urządzenie jest przechowywane, płaszcz 15 mógłby być umieszczony w wydrążeniu wewnętrznym na obudowie 4, w taki sposób, że nie stykałby się z obudową.

184 523

184 523

184 523

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie zasysające składające się z trzech części, którymi są, po pierwsze korpus rurowy tworzący w zasadniczej części swojej długości gładką od wewnątrz, cylindryczną obudowę, otwartą na jednym końcu i posiadającą na drugim końcu zwieńczenie, przy czym w zwieńczeniu znajduje się centralny otwór otoczony pierścieniowym, zbieżnym, nachylonym na zewnątrz od osi obudowy obrzeżem, zaś korpus ma dwa uchwyty wystające promieniowo na zewnątrz, po drugie zespół trzonowo-tłokowy składający się z trzonu, który przechodzi przez otwór wspomnianego zwieńczenia i styka się szczelnie z pierścieniowym obrzeżem oraz z tłoka zaopatrzonego na brzegu w płaszcz, który jest rozbieżny i skierowany w kierunku otwartego końca obudowy i styka się szczelnie z wewnętrzną, gładką ścianką tej obudowy, po trzecie przycisk uruchamiający, przymocowany do przeciwległego względem tłoka końca trzonu, znamienne tym, że składa się tylko z wymienionych trzech części, przy czym trzon (12) jest pełny, zaś korpus (1) zaopatrzony jest w środki oporowe (9), na których przycisk (3) opiera się w położeniu, w którym płaszcz (15) tłoka (14) znajduje się w pobliżu otwartego końca (5) obudowy (4) i styka się z nią.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1 znamienne tym, że korpus (1) ma na końcu, od strony przycisku (3), ponad zwieńczeniem (6), przedłużenie (8), które ogranicza dwa wycięcia (10), rozmieszczone symetrycznie względem średnicy.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że końcowa część (30) trzonu (12) ma zmniejszony przekrój poprzeczny oraz tym, że położenie przycisku (3) względem korpusu (1) ograniczone jest przez środki pozycjonujące tak, że końcowa część (30) znajduje się w otworze obrzeża (7) zwieńczenia (6) i nie styka się z tym obrzeżem.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 3, znamienne tym, że położenie przycisku (3) względem korpusu (1) ograniczone jest przez środki pozycjonujące tak, że koniec płaszcza (15) tłoka (14) znajduje się na zewnątrz otwartego końca obudowy (4) czyli poza obudową (4) i nie styka się z obudową (4).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że środki pozycjonujące stanowi wycięcie (31) w korpusie (1), znajdujące się bliżej zwieńczenia (6) niż środki oporowe (9) oraz występ (33, 34), ograniczający powrót przycisku (3) do wycięcia (31), po przekroczeniu środków oporowych (9).
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do otwartego końca obudowy (4) przyłączona jest szczelnie przynajmniej jedna końcówka (18).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że końcówka (18) zawiera dwa przewody zasysające (19, 20) ukształtowane odmiennie i środki przyłączające jeden lub drugi ze wspomnianych przewodów.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że oba przewody (19, 20) wystają z wolnego krańca końcówki (18), przy czym przynajmniej jeden z tych przewodów jest odłączalny za pomocą łamliwego elementu (21), łączącego go z pozostałą częścią końcówki (18).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że przewody (19, 20) wystają odpowiednio z przeciwległych brzegów końcówki (18), która zawiera środki (25, 26) łączące ją z otwartym końcem (5) obudowy (4) w jednym lub w drugim kierunku.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 6 albo 7, albo 8, znamienne tym, że zawiera przynajmniej dwie wymienne końcówki o odmiennych układach zasysania.

    * * *

    184 523