PL184637B1 - Zespół odpowietrzający zwłaszcza do pojemników do przechowywania żywności - Google Patents

Abstract

1 . Zespól odpowietrzajacy, zwlaszcza do poje- mników do przechowywania zywnosci, które maja uszczelke i wierzchni plaski panel z zewnetrzna i wewnetrzna powierzchnia oraz posiadajacy czesc panelu wcisnieta do wewnatrz wzgledem zewnetrz- nej powierzchni tworzaca wglebienie otwarte na zewnatrz, które ma dno, a otwór odpowietrzajacy umieszczony jest na dnie wglebienia, zas pokrywka zespolu odpowietrzajacego oslaniajaca wglebienie wyposazona jest w korek zamykajacy otwór odpo- wietrzajacy w pozycji zamknietej pokrywki, przy czym pokrywka zespolu odpowietrzajacego w pozy- cji zamknietej lezy, dokola wglebienia, w tej samej plaszczyznie co wierzchni panel pojemnika, przy czym podparta obrotowo na osi pokrywka znajduje sie w pozycji zamknietej, kiedy korek znajduje sie w otworze odpowietrzajacym, a w pozycji otwartej, kiedy korek jest wyciagniety ku górze z otworu od- powietrzajacego, znamienny tym, ze obrotowe za- mocowanie pokrywki (56) zawiera pierwszy podzespól zawiasy (30), zajmujacy znaczna czesc wglebienia (26) i dzielacy je na sekcje....................... FIG. 4 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół odpowietrzający, zwłaszcza do pojemników do przechowywania żywności.

Pojemniki do przechowywania żywności, zwykle wykonywane z odpowiednich tworzyw sztucznych lub żywic syntetycznych jak na przykład polipropylen, są często poddawane działaniu bardzo niskich temperatur, gdy są przechowywane w zamrażalniku, a także wysokich temperatur podczas podgrzewania w kuchenkach mikrofalowych.

Dla zmniejszenia wytwarzanego ciśnienia wewnętrznego, szczególnie w czasie podgrzewania, pojemnik jest zwykle odpowietrzany przez częściowe uchylenie uszczelki, lub przez umieszczenie otworu odpowietrzającego albo w pojemniku, albo w uszczelce.

Przykład znanego zespołu wentylacyjnego jest przedstawiony w opisie patentowym nr US 5,363,978.

Znane zespoły odpowietrzające posiadają uszczelkę i wierzchni płaski panel z zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnią oraz posiadają część panelu wciśniętą do wewnątrz względem zewnętrznej powierzchni tworzącą wgłębienie otwarte na zewnątrz, które ma dno. Otwór odpowietrzający umieszczony jest na dnie wgłębienia, zaś pokrywka zespołu odpowietrzającego osłaniająca wgłębienie wyposażona jest w korek zamykający otwór odpowietrzający w pozycji zamkniętej pokrywki. Pokrywka zespołu odpowietrzającego w pozycji zamkniętej leży, dokoła wgłębienia, w tej samej płaszczyźnie co wierzchni panel pojemnika. Podparta obrotowo na osi pokrywka znajduje się w pozycji zamkniętej, kiedy korek znajduje się w otworze odpowietrzającym, a w pozycji otwartej, kiedy korek jest wyciągnięty ku górze z otworu odpowietrzającego.

W większości pojemników przeznaczonych do przechowywania żywności zamrażanie i podgrzewanie, a więc poddawanie ich dwóm ekstremalnym temperaturom, powoduje kurczenie i rozszerzanie się ich poszczególnych elementów w różnym stopniu. Nie ma to znaczenia na styku uszczelki i pojemnika. Jednak, gdy otwór odpowietrzający jest umieszczony w uszczelce i specjalna pokrywka do otworu odpowietrzającego jest zamocowana do uszczelki ruchomo na przegubie, dla selektywnego otwierania i zamykania otworu odpowietrzającego, to przy działaniu ekstremalnych temperatur podczas zamrażania i podgrzewania zdarza się, że pokrywka otworu odpowietrzającego przemieszcza się, a nawet pękają lub łamią się elementy zawiasy i koreczka. Również w sytuacji, gdy pokrywka jest otwarta, a chce się ją zamknąć w czasie gdy pojemnik poddawany jest którejś z ekstremalnych temperatur, różny stopień rozszerzania lub kurczenia się poszczególnych materiałów powoduje przemieszczanie się elementów uszczelniających pokrywki na przykład koreczka czy samego otworu odpowietrzającego.

184 637

Ponieważ pojemnik otwiera się lub zamyka w temperaturach ekstremalnych, może to powodować istotne trudności.

Zespół odpowietrzający, zwłaszcza do pojemników do przechowywania żywności, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obrotowe zamocowanie pokrywki zawiera pierwszy podzespół zawiasy, zajmujący znaczną część wgłębienia i dzielący je na sekcje, pierwszą i drugą, korzystnie jednakowej wielkości, znajdujące się po obu stronach pierwszego podzespołu zawiasy. Otwór odpowietrzający jest umieszczony w pierwszej sekcji, zaś pokrywka zawiera drugi podzespół zawiasy, związany z pierwszym podzespołem zawiasy do obrotu pokrywki z pozycji zamkniętej do pozycji otwartej.

Pierwszy podzespół zawiasy zawiera prowadnice, a drugi podzespół zawiasy składa się z cylindrycznego trzpienia zawiasy o określonej średnicy, wnęki wyznaczonej przez konstrukcję prowadnic do obrotowego usytuowania trzpienia zawiasy. Wnęki w przekroju poprzecznym mają kształt eliptyczny odpowiadający poprzecznemu ustawieniu trzpienia wewnątrz wnęki.

Pierwszy podzespół zawiasy zawiera dwie rozstawione prowadnice, a wnęki stanowią parę identycznych wnęk, po jednej w każdej prowadnicy.

Każda prowadnica zawiera dwie poprzecznie rozstawione sekcje, a w każdej z nich znajduje się gniazdo w kształcie łuku. Dwa gniazda każdej prowadnicy są skierowane do wewnątrz do siebie, wyznaczając w ten sposób wielkość wnęki.

Gniazda w każdej prowadnicy mają różne łuki i tworzą mniejsze gniazdo ściśle odpowiadające kształtem trzpieniowi zawiasy, który to trzpień jest w tym gnieździe obrotowo usytuowany, oraz większe gniazdo do względnego przesunięcia pomiędzy trzpieniem i wnękami.

Zespół między prowadnicami zawiera wzdłużne łoże trwale zamontowane, które ma wklęsłą powierzchnię skierowaną poprzecznie na zewnątrz, tworzącą przedłużenie mniejszego gniazda, w którym jest obrotowo usytuowany trzpień zawiasy.

Korzystnie sekcje każdej prowadnicy zawierają bocznie rozstawione górne części końcowe elementów, wyznaczające wielkość otworu wylotowego w górnej części prowadnic, o mniejszej szerokości niż średnica trzpienia do zatrzaskowego zamykania tego trzpienia we wnękach.

Ponadto pokrywka zespołu odpowietrzającego zawiera płaski człon zewnętrzny rozciągający się nad wgłębieniem i swobodnie ruchomy w nim wokół podzespołu zawiasy. Ponadto płaski człon zewnętrzny jest podzielony na pierwszą uszczelniającą sekcję, mocującą korek nad otworem odpowietrzającym oraz drugą sekcję do nastawiania, znajdującą się nad wgłębieniem po drugiej stronie w stosunku do otworu odpowietrzającego.

W pierwszej sekcji wgłębienia znajduje się stożkowe wydrążenie mające ściankę, skierowane na zewnątrz, zakończone ściętym górnym końcem, stanowiące otwór odpowietrzający, przy czym na otworze odpowietrzającym i korku są usytuowane elementy do zamykania i zwalniania korka zamkniętego w otworze odpowietrzającym.

Ponadto w każdej prowadnicy, sekcja prowadnicy mająca większe gniazdo jest wyższa niż przeciwległa sekcja prowadnicy. Otwór wylotowy między tymi sekcjami jest położony w płaszczyźnie nachylonej pod kątem do pionowej linii środka między tymi sekcjami.

Sekcje każdej prowadnicy zawierają bocznie rozstawione górne części końcowe elementów, wyznaczające wielkość otworu wylotowego w górnej części prowadnic, o mniejszej szerokości niż średnica trzpienia, do zatrzaskowego zamykania tego trzpienia we wnękach.

Zespół odpowietrzający według wynalazku służy do przechowywania żywności oraz podobnych, w warunkach, gdy są one przeznaczone do użytku w ekstremalnych temperaturach, na przykład, gdy pojemniki na żywność, wykonane z odpowiednich żywic syntetycznych, wkłada się do kuchenki mikrofalowej prosto z zamrażalnika.

Zamontowanie zespołu odpowietrzającego, który ma właściwości przystosowania się do zmieniającego się ciśnienia w pojemniku, w szczególności przy ekstremalnych temperaturach, bezpośrednio w wierzchnim panelu pojemnika, pozwala uniknąć uszkodzenia uszczelki wierzchniego panelu przy jego uchylaniu lub zdejmowaniu. W takim wariancie wykonania jest

184 637 możliwe pewne zaciśnięcie wierzchniego panelu wokół pojemnika, a dzięki sprężystości zarówno samego pojemnika jak i panelu, całość pozostaje szczelna aż do momentu ręcznego otwarcia.

Zespół odpowietrzający jest wpuszczony w wierzchni panel pojemnika. Pokrywka zespołu odpowietrzającego zamontowana jest nad nim, dla kontrolowania otwierania i zamykania otworu. W pozycji zamkniętej jest położona w płaszczyźnie wierzchniego panelu pojemnika, tworząc w ten sposób równą górną powierzchnię, co umożliwia wygodne przechowywanie pojemników i ustawianie ich jeden na drugim. Mimo tego, że pokrywka otworu odpowietrzającego tworzy równą powierzchnię, można ją łatwo poruszać na zasadzie wahadła, dzięki czemu zamontowany w pokrywce korek zamyka i otwiera otwór odpowietrzający.

Aby pokrywka otworu odpowietrzającego mogła pracować w ruchu wahadłowym, zwykle wykonuje się ją ze stosunkowo sztywnego materiału, mniej elastycznego niż wierzchni panel pojemnika i sam pojemnik. Powoduje to, że w ekstremalnych temperaturach w różnym stopniu następuje rozszerzanie się lub kurczenie pomiędzy pokrywką otworu odpowietrzającego i samym otworem, a pokrywką otworu odpowietrzającego i wierzchnim panelem, którego częścią jest ta pokrywka. Konstrukcja zespołu odpowietrzającego według wynalazku kompensuje skutki różnego rozszerzania i kurczenia się, ułatwiając otwieranie i zamykanie pokrywki otworu odpowietrzającego. W szczególności zaś, pozwala uniknąć niepotrzebnych naprężeń pomiędzy pokrywką a otworem odpowietrzającym lub uszkodzenia pokrywki, gdy jest ona w pozycji zamkniętej. Innymi słowy, kompensacja skutków różnego rozszerzania i kurczenia się materiałów umożliwia szczelne zamknięcie korka, gdy wypełniony pojemnik przechowuje się w zamrażalniku.

Wariant rozwiązania zapewnia samoregulację pokrywki, która może przesuwać się do lub od otworu odpowietrzającego, aby zmniejszyć różnice w stopniu rozszerzanie się i kurczenie między pokrywką otworu odpowietrzającego, wierzchnim panelem i poszczególnymi elementami zespołu odpowietrzającego, co zapewnia łatwe zamknięcie korka i jego szczelność. Dzięki temu, że końce trzpienia mogą swobodnie obracać się w otworach prowadnic, jest możliwa także niewielka wzdłużna regulacja ich położenia w prowadnicach, co dodatkowo kompensuje zróżnicowane rozszerzanie się i kurczenie. Łoże podtrzymujące trzpień jest umieszczone na dnie wgłębienia i rozciąga się pomiędzy prowadnicami, aby trzpień był stabilny w normalnej pozycji, to jest, kiedy nie ma żadnych bądź są minimalne różnice w rozszerzaniu i kurczeniu się materiałów.

Przedmiot wynalazku zostanie objaśniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia perspektywiczny widok pojemnika wraz z uszczelką i całym zespołem odpowietrzającym według wynalazku, fig. 2 - widok z góry zespołu odpowietrzającego i przylegającej części uszczelki, fig. 3 - przekrój płaszczyzną przechodzącą wzdłuż linii 3-3 na fig. 1, w powiększeniu, z ukazaniem zespołu odpowietrzającego z zamkniętą pokrywką, fig. 4 - częściowy przekrój, podobnie jak na fig. 3, ale z pokrywką w pozycji otwartej, fig. 5 - zespół odpowietrzający z rozłączoną pokrywką w widoku perspektywicznym, a fig. 6 przedstawia powiększony detal, ilustrujący wahadłowe mocowanie pokrywki, w przekroju wzdłuż linii 6-6 na fig. 2.

Na fig. 1 przedstawiono pojemnik 10 ze ścianami bocznymi 12, uszczelkę 14, zespół odpowietrzający 16. Wszystkie powyższe elementy wykonane są z tworzyw sztucznych lub żywic syntetycznych nadających się do przechowywania żywności i podgrzewania w kuchenkach mikrofalowych.

Jak zilustrowano, uszczelka 14 oraz pojemnik 10 mają kształt prostokątny. Kształt pojemników może być różny, kształt obwodu uszczelki 14 odpowiada kształtowi otworu samego pojemnika 10. Uszczelka 14 jest połączona z wierzchnim panelem 18 pojemnika 10, na obwodzie znajduje się kryza 20 pozwalająca na zatrzaskowe zamykanie pojemnika 10. W ten sposób uszczelka szczelnie przylega do otworu pojemnika 10. Wierzchni panel 18 ma płaską

184 637 górną powierzchnię 22, co pozwala na wygodne stawianie jednych pojemników 10 na drugich oraz podobną płaską dolną powierzchnię 24.

Ze względu na fakt, że pojemnik 10 ma być używany w szerokim zakresie temperatur, od zamrażania do podgrzewania w kuchence mikrofalowej lub podobnych, zespół odpowietrzający 16 oraz jego zdolność do przystosowania się do ekstremalnych temperatur mają szczególne znaczenie. Zespół odpowietrzający 16 znajduje się we wgłębieniu 26, korzystnie w kształcie pierścienia, jak przedstawiono na rysunku. Wgłębienie 26 znajduje się w wierzchnim panelu 18, korzystnie blisko brzegu uszczelki i na ogół na środkowej linii pojemnika 10. Wgłębienie 26 jest wykonane całkowicie poniżej płaskiej górnej powierzchni 22 wierzchniego panelu 18 i ma pochyłe dno 28 centrycznie podzielone przez wystający ku górze podłużny podzespół zawiasy 30. Podzespół zawiasy 30, który będzie szczegółowo opisany w dalszej części, dzieli wgłębienie 26 na dwie niemal równe sekcje, pierwszą 32 górną i drugą 34 dolną.

Ścianka 36 w kształcie stożka znajduje się na dnie 28 w pierwszej sekcji 32 wgłębienia 26. Jej koniec jest ścięty od góry tworząc otwór odpowietrzający 38, co umożliwia przepływ powietrza przez wierzchni panel 18. Otwór odpowietrzający 38 jest zaopatrzony w obwodowy, skierowany w dół występ z otworem, dzięki czemu górna krawędź ścianki 36 znajduje się poniżej, albo w płaszczyźnie górnej powierzchni 22 panelu 18.

Pierwszy podzespół zawiasy 30 znajdujący się na dnie 28 wgłębienia 26 składa się z dwóch wzdłużnie położonych w pewnej odległości od siebie prowadnic 40 zawieszenia obrotowego, z których każda składa się z dwóch położonych naprzeciwko siebie sekcji w postaci elementów 42 i 44. Na każdej prowadnicy 40 znajduje jeden element 42, a każdy z nich ma gniazdo 46 w kształcie łuku, odpowiadające łukowi koła lub cylindra i bokiem do środka skierowane na sąsiadujący - położony po przeciwległej stronie - element 44 prowadnicy 40. Z kolei w każdym elemencie 44 prowadnicy 40 znajduje się bokiem skierowane do środka wklęsłe gniazdo 48, którego dolna część jest w jednej linii z dolną częścią przeciwległego gniazda 46, co pozwala na kontynuację łukowego kształtu. Gniazdo 48, również w kształcie łuku, ma większy promień niż gniazdo 46 i wystaje poza wysokość gniazda 46, podobnie jak element 44 prowadnicy 40 wystaje poza przeciwległy element 42. Położone po przeciwległych stronach gniazda 46 i 48 każdej prowadnicy 40 wyznaczają wnękę 50 prowadnicy, której kształt jest zwykle eliptyczny, zwłaszcza owalny. Górne części krańcowe przeciwległych elementów 42 i 44 każdej prowadnicy 40 ograniczają wielkość otworu wylotowego 52 wnęki 50 prowadnicy 40, która z powodu zróżnicowanej wysokości obu elementów leży w płaszczyźnie nachylonej pod kątem w stosunku do pionowej środkowej linii między tymi elementami.

Wzdłużnie rozstawione prowadnice 40 są połączone trwale za pomocą podłużnego łoża 54, którego górna powierzchnia na całej długości jest wklęsła i odpowiada łukowi dolnych części gniazd 46 i 48 i ma takąjak one wysokość.

Zespół odpowietrzający 16 jest ponadto zaopatrzony w pokrywkę 56 mającą płaski człon zewnętrzny 57, który odpowiada kształtem dolnej części otworu wgłębienia 26 i jest nieco mniejszy, aby umożliwić pionowy ruch wahadłowy pokrywki 56 w i względem wgłębienia 26, co będzie później wyjaśnione. Pokrywka 56, podobnie jak wgłębienie 26, są centrycznie podzielone rowkiem 58.

Równolegle do linii rowka 58, w odległości względem dolnej powierzchni członu zewnętrznego 57, jest umieszczony cylindryczny trzpień 60, którego środkową część ze spodnią powierzchnią pokrywki łączy występ 62. Jest to drugi podzespół zawiasy.

Położone przeciwległe po obu stronach końcowe części trzpienia 60 są sprzężone z przeciwległymi prowadnicami 40 przez zatrzaskowe wprowadzenie tych zakończeń poprzez otwór wylotowy 52 prowadnic 40, do wnęk 50. Końcówki trzpienia 60 mają kształt cylindryczny dostosowany do gniazd 46 znajdujących się w prowadnicach 40 i mogą się w nich obracać. Środkowa część trzpienia 60 umieszczona jest w łożu 54 pomiędzy prowadnicami. Szczególną uwagę należy zwrócić na fig. 6 ukazującą trzpień 60 całkowicie leżący w prowadnicach 40 i ograniczony poprzez wielkość otworu wylotowego 52 pomiędzy górną częścią prowadnic, wyznaczoną przez górne zakończenia elementów 42 i 44 prowadnic 40. Pokrywka 56

184 637 jest zamontowana w sposób pozwalający na swobodny wahadłowy ruch trzpienia, który zwykle położony jest na wklęsłej górnej powierzchni łoża 54 i wewnątrz mniejszego gniazda 46. Z kolei większe gniazdo 48 jest położone tak, aby wyznaczyć powierzchnię, w której mogą poruszać się końce trzpienia w kierunku do otworu odpowietrzającego 38. Trzpień 60 poruszając się w stronę większego gniazda 48 przesuwa się w górę w stosunku do dna wgłębienia do momentu, gdy jego ruch jest ograniczony przez otwór wylotowy 52, którego wielkość wyznaczają górne końce elementów prowadnicy. Pozwala to na znaczną, ale ograniczoną regulację ruchu.

Człon zewnętrzny 57 jest usztywniony na obwodzie brzegową obwódką 64. Na części pokrywki 56, stanowiącej pierwszą uszczelniającą sekcję, która zakrywa pierwszą część wgłębienia 26, zamontowany jest korek 66, który ma na dolnym obwodzie uszczelniające zgrubienie 68. Kiedy pokrywka jest w pozycji zamkniętej, człon zewnętrzny 57, jak ilustruje fig. 3, znajduje się na poziomie powierzchni wierzchniego panelu 18, tworząc jedną płaską powierzchnię do wygodnego układania pojemników jeden na drugim. W tej pozycji korek 66 jest pewnie i szczelnie osadzony w otworze odpowietrzającym 38, a uszczelniające zgrubienie 68 działa na zasadzie zatrzasku i znajduje się tuż pod krawędzią otworu odpowietrzającego 38. Tak więc brzeg otworu odpowietrzającego 38 przylega do spodu członu zewnętrznego. W górnej powierzchni pokrywki 56, tuż ponad korkiem 66, znajduje się małe zagłębienie 70, wskazujące jak mocno należy nacisnąć korek, aby był szczelnie zamknięty.

Druga część pokrywki 56 to jest ta, na której nie jest zamontowana zawiasa 30, zakrywa drugą 34 dolną sekcję wgłębienia 26, wyznaczonego przez pochyłe dno 28. Znajduje się na niej niewielka kopułka 72, którą należy nacisnąć, aby korek 66 otworzył otwór odpowietrzający 38. Ilustruje to fig. 4. Jest to druga sekcja do nastawiania pokrywki 56 zespołu odpowietrzającego 16.

Pokrywka 56 zespołu odpowietrzającego 16 powinna być właściwie skonstruowana, aby zapewnić jej sprawne funkcjonowanie w związku z faktem, że pojemnik 10 jest używany w ekstremalnych temperaturach, co powoduje, że poszczególne jego elementy rozszerzają się i kurczą w różnym stopniu. Aby osiągnąć ten cel i zapewnić właściwe działanie pokrywki zespołu odpowietrzającego, zarówno podczas otwierania, jak i zamykania, rozwiązanie według wynalazku zawiera zespół zawiasowy umożliwiający centrowanie korka nawet wtedy, gdy wystąpią różnice w rozszerzaniu się elementów podczas grzania i odpowiednio różnice w ich kurczeniu się w czasie zamrażania. Pojemnik do przechowywania żywności według wynalazku zachowuje wszystkie właściwości tradycyjnego pojemnika, a jednocześnie rozszerza jego zastosowanie o możliwość używania w powszechnie stosowanych ekstremalnych temperaturach.

184 637

FIG.4

184 637

FIG. 6

184 637

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zespół odpowietrzający, zwłaszcza do pojemników do przechowywania żywności, które mają uszczelkę i wierzchni płaski panel z zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnią oraz posiadający część panelu wciśniętą do wewnątrz względem zewnętrznej powierzchni tworzącą wgłębienie otwarte na zewnątrz, które ma dno, a otwór odpowietrzający umieszczony jest na dnie wgłębienia, zaś pokrywka zespołu odpowietrzającego osłaniająca wgłębienie wyposażona jest w korek zamykający otwór odpowietrzający w pozycji zamkniętej pokrywki, przy czym pokrywka zespołu odpowietrzającego w pozycji zamkniętej leży, dokoła wgłębienia, w tej samej płaszczyźnie co wierzchni panel pojemnika, przy czym podparta obrotowo na osi pokrywka znajduje się w pozycji zamkniętej, kiedy korek znajduje się w otworze odpowietrzającym, a w pozycji otwartej, kiedy korek jest wyciągnięty ku górze z otworu odpowietrzającego, znamienny tym, że obrotowe zamocowanie pokrywki (56) zawiera pierwszy podzespół zawiasy (30), zajmujący znaczną część wgłębienia (26) i dzielący je na sekcje, pierwszą (32) i drugą (34), korzystnie jednakowej wielkości, znajdujące się po obu stronach pierwszego podzespołu zawiasy (30), przy czym otwór odpowietrzający (38) jest umieszczony w pierwszej (32) sekcji, zaś pokrywka (56) zawiera drugi podzespół zawiasy (30), związany z pierwszym podzespołem zawiasy (30) do obrotu pokrywki (56) z pozycji zamkniętej do pozycji otwartej.
2. 2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pierwszy podzespół zawiasy (30) zawiera prowadnice (40), a drugi podzespół zawiasy (30) składa się z cylindrycznego trzpienia (60) zawiasy (30) o określonej średnicy, wnęki (50) wyznaczonej przez konstrukcję prowadnic (40) do obrotowego usytuowania trzpienia (60) zawiasy (30), przy czym wnęki (50) w przekroju poprzecznym mają kształt eliptyczny odpowiadający poprzecznemu ustawieniu trzpienia (60) wewnątrz wnęki (50).
3. 3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwszy podzespół zawiasy (30) zawiera dwie rozstawione prowadnice (40), a wnęki (50) stanowią parę identycznych wnęk, po jednej w każdej prowadnicy (40).
4. 4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że każda prowadnica (40) zawiera dwie poprzecznie rozstawione sekcje, a w każdej z nich znajduje się gniazdo w kształcie łuku, przy czym dwa gniazda każdej prowadnicy (40) są skierowane do wewnątrz do siebie, wyznaczając w ten sposób wielkość wnęki (50).
5. 5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że gniazda w każdej prowadnicy (40) mają różne łuki i tworzą mniejsze gniazdo (46) ściśle odpowiadające kształtem trzpieniowi (60) zawiasy (30), który to trzpień (60) jest w tym gnieździe (46) obrotowo usytuowany, oraz większe gniazdo (48) do względnego przesunięcia pomiędzy trzpieniem (60) i wnękami (50).
6. 6. Zespół według zastrz. 3 albo 5, znamienny tym, że między prowadnicami (40) zawiera wzdłużne łoże (54) trwale zamontowane, które ma wklęsłą powierzchnię skierowaną poprzecznie na zewnątrz, tworzącą przedłużenie mniejszego gniazda (46), w którym jest obrotowo usytuowany trzpień (60) zawiasy (30).
7. 7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że sekcje każdej prowadnicy (40) zawierają bocznie rozstawione górne części końcowe elementów (42, 44) wyznaczające wielkość otworu wylotowego (52) w górnej części prowadnic (40), o mniejszej szerokości niż średnica trzpienia (60) do zatrzaskowego zamykania tego trzpienia (60) we wnękach (50).
8. 8. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że pokrywka (56) zespołu odpowietrzającego (16) zawiera płaski człon zewnętrzny (57) rozciągający się nad wgłębieniem i swobodnie ruchomy w nim wokół podzespołu zawiasy (30), a ponadto płaski człon zewnętrzny

   184 637 (57) jest podzielony na pierwszą uszczelniającą sekcję, mocującą korek (66) nad otworem odpowietrzającym (38) oraz drugą sekcję do nastawiania, znajdującą się nad wgłębieniem (26) po drugiej stronie w stosunku do otworu odpowietrzającego (38).
9. 9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że w pierwszej sekcji wgłębienia (26) znajduje się stożkowe wydrążenie mające ściankę (36), skierowane na zewnątrz, zakończone ściętym górnym końcem, stanowiące otwór odpowietrzający (38), przy czym na otworze odpowietrzającym (38) i korku (66) są usytuowane elementy do zamykania i zwalniania korka (66) zamkniętego w otworze odpowietrzającym (38).
10. 10. Zespół według zastrz. 5 albo 7, znamienny tym, że w każdej prowadnicy (40), sekcja prowadnicy mająca większe gniazdo (48) jest wyższa niż przeciwległa sekcja prowadnicy (40), a otwór wylotowy (52) między tymi sekcjami jest położony w płaszczyźnie nachylonej pod kątem do pionowej linii środka między tymi sekcjami.
11. 11. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że sekcje każdej prowadnicy (40) zawierają bocznie rozstawione górne części końcowe elementów (42, 44), wyznaczające wielkość otworu wylotowego (52) w górnej części prowadnic (40), o mniejszej szerokości niż średnica trzpienia (60), do zatrzaskowego zamykania tego trzpienia (60) we wnękach (50).