PL184722B1 - Sposób pakowania próbek i urządzenie na próbki - Google Patents

Abstract

1. Sposób pakowania próbek, znamienny tym, ze formuje sie warstwe wzmacniajaca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) majaca oslone ochronna, której wymiary sa okreslone przez grubosc i scianki boczne (44) warstwy wzmacniajacej (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640), gdzie warstwa wzmacniajaca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) jest uformowana z w zasadzie sztywnego materialu, nastepnie trwale mocuje sie dolna warstwe (30,130,230,430,530,630) komory do tej warstwy wzmacniaja- cej (40, 140,240, 440, 540, 590, 640), tak, ze dolna warstwa (30, 130, 230, 430,530, 630) komory wchodzi do oslony i w zasadzie dopasowuje sie do niej, umieszcza sie material próbny (70, 170, 270, 470, 670) na dolnej warstwie (30, 130, 230,430, 530,630) komory, gdzie w przyblizeniu caly material próbny (70, 170, 270, 470, 670) jest osadzany na czesci dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory wewnatrz oslony, po czym spaja sie górna warstwe (20, 120, 220, 420, 620) komory z dolna warstwa (30, 130, 230,430, 530, 630) komory wokól materialu próbnego (70, 170, 270,470,670), gdzie warstwa wzmacniajaca (40, 140,240,440, 540, 590, 640) chroni komore (60,460,560,660) uformowana przez dolna warstwe (30 130,230,430,530,630) i górna warstwe (20,120,220,420,620) komory pr/e peknieciem w wyniku dzialania sil sciskajacych. 14 Urzadzenie na próbki, znam ienne tym, ze zawiera górna warstwe (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o wlasciwosciach bariero- wych dla próbki; dolna warstwe (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o wlasciwosciach barierowych dla próbki, spojenie (50, 450, 650) mocuja- ce górna warstwe (20, 120, 220,420, 520, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, tworzac co najmniej jedna za- mknieta komore (60,460, 560, 660) na material próbny (70, 170, 270, 470, 670), oraz co najmniej jedna warstwe wzmacniajaca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowana, w dopasowany sposób do co najmniej jednej z warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630), w celu ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460,560,660), gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniajaca (40, 140, 240,440,540, 590,640) wyznacza oslone zawierajaca w przyblizeniu cala co najmniej jedna komore (60,460,560,660) F IG .1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób pakowania próbek i urządzenie na próbki.

Urządzenia na próbki jest przeznaczone do pakowania materiału próbnego, takiego jak leki, wyroby kosmetyczne, wyroby higieny osobistej, wyroby spożywcze, napoje i inne suche, płynne lub półpłynne wyroby lub materiały, w szczelnie zamkniętej komorze odpornej na przecieki, absorpcję i przenikanie materiału próbnego.

Producenci różnorodnych wyrobów, takich jak środki medyczne i kosmetyki, rozprowadzają często próbki z niewielkimi ilościami lub próbki swoich wyrobów do swoich aktualnych lub potencjalnych klientów. Przykładowo, producenci z sektora kosmetycznego pozyskują często klientów oferując im próbki swoich wyrobów. Dotyczy to zwłaszcza przemysłu perfumeryjnego. Takie próbniki rozprowadza się często osobiście do poszczególnych sprzedawców w domach towarowych. Dołącza się je również do stron publikacji, takich jak katalogi reklamowe i czasopisma, które rozprowadza się do potencjalnych klientów.

Zazwyczaj takie próbniki składają się z giętkiej torebki lub koperty, w której znajduje się niewielka ilość materiału próbnego szczelnie zamknięta pomiędzy dwiema giętkimi płatkami materiału barierowego albo pomiędzy złożonymi kawałkami tego samego arkusza. Torebki te są narażone na poważne siły mechaniczne i wrażliwe na przecieki i pękanie. Szczególnie dotyczy to próbników ze spojeniem rozłączalnym w odróżnieniu od spojenia trwałego. Z tego względu materiał wybrany do wyrobu takich torebek musi być na tyle mocny, żeby wytrzymał transport i manipulowanie bez przeciekania lub pękania, który to wymóg znacznie ogranicza wybór materiałów do tych o trwałej budowie. Wytwarzane z takich materiałów torebki muszą mieć mocne trwałe spojenie i z tego względu trzeba je otwierać rozrywając lub przecinając. Tego typu próbniki nie są wygodne dla użytkownika. Geometria tych torebek również ogranicza ilość materiału próbnego, jaki można do nich wkładać, unikając równocze184 722 śnie problemów z przeciekaniem i pękaniem. Jeszcze bardziej ogranicza tę ilość rezerwa ekspansyjna lub powietrze w torebce.

Znane jest kilka typów próbników wyspecjalizowanych. Przykładowo, w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4,998,621 wydanego Meehanowi, ujawniono opakowanie i sposób pakowania płynnych próbek kosmetyków, w którym torebka o konstrukcji nie samonośnej, zawierająca materiał próbny, jest chroniona sztywnym złożonym wokół niej arkuszem nośnym. W arkuszu nośnym znajduje się wycięcie lub otwór, w który wkłada się torebkę tak, żeby mogła wypaść. Torebka jest przymocowana w sposób odłączalny do arkusza nośnego, a użytkownik musi wyciągnąć ją z niego przez wycięcie w celu wypróbowania kosmetyku.

Konstrukcja Meehana ma służyć do ochrony torebki przed „siłami zgniatającymi” występującymi w wyniku działania na opakowanie sił zewnętrznych. Siły te na ogół pojawiają się przy ustawianiu wielu opakowań w stosy na sobie. Natomiast w celu wyciągnięcia torebki z ochronnej otoczki w postaci arkusza nośnego, użytkownik może silnie przytrzymać i zgnieść ten obszar, który wymaga ochrony. Ponadto opakowanie Meehana nie nadaje się do dodawania do drukowanych publikacji i wymaga kosztownego procesu produkcyjnego. Ponadto wycięcie w arkuszu nośnym zakłóca estetyczny wygląd opakowania.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5,161,688, wydanego Muchinowi, ujawniono próbnik do wyrobów kosmetycznych, w którym próbka kosmetyku jest zamknięta w umieszczonej w nim komorze ochronnej. W warstwie bazowej mającej dwie przeciwległe powierzchnie jest wycięty otwór, a sama warstwa bazowa jest przyklejona jedną powierzchnią do warstwy zamykającej, w wyniku czego powstaje komora ochronna, w którą wkłada się próbkę. Komorę wraz ze znajdującą się w niej próbką materiału pokrywa się warstwą folii, którą przykleja się do drugiej powierzchni warstwy bazowej. Dzięki temu próbka wyrobu kosmetycznego jest chroniona trzema warstwami oraz dwiema warstwami kleju mocującymi je ze sobą.

Istnieją pewne problemy z konstrukcją Muchina. Wszystkie trzy warstwy i klej stykają się bezpośrednio z materiałem próbnym, więc wszystkie materiały złożone z tych elementów muszą być zgodne z materiałem próbnym i muszą nadawać się do tego, aby ten materiał w nim utrzymać. Materiały te nie powinny zawierać, na przykład, środków plastyfikujących, środków utleniających ani innych składników migrujących, które mogłyby wpływać na materiał próbny, degradować go lub destabilizować, albo skracać jego żywotność. I na odwrót, materiał próbny lub jego składniki nie powinny niekorzystnie wpływać na wybrane materiały. Materiały spełniające te surowe wymagania mogą być drogie. Ponadto warstwa bazowa musi mieć odpowiednią grubość ze względu na konieczność ochrony materiału próbnego, co przyczynia się do zwiększenia kosztów takiej konstrukcji. Innym problemem z konstrukcją tego typu jest zwartość i niezawodność pojemnika na próbki. Pojemnik na próbki konstrukcji Muchina ma dwa szwy zamykające. Każdy dodatkowy szew zwiększa trudności z utrzymaniem zmiennych procesu wytwórczego.

W opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 4,884,680, wydanego Izraelowi i innym, ujawniono prezentacyjny pojemnik na kosmetyki, w którym materiał kosmetyczny znajduje się w wielu gniazdach wyznaczonych sekcjami w kształcie torusów, przymocowanymi do arkusza bazowego lub warstwy bazowej. Materiał kosmetyczny jest pokryty przezroczystą folią przyklejoną do toroidalnych sekcji. W ten sposób materiał próbny jest chroniony przez arkusz bazowy, toroidalne sekcje prezentacyjne, folię ochronną, oraz klej łączący ze sobą te elementy. Taki układ jest podobny do układu pojemnika na próbki Muchina i dlatego występują w nim podobne problemy. Ponadto prezentacyjny pojemnik na kosmetyki Izraela nie nadaje się na próbki płynne.

W związku z tym potrzebne jest urządzenie na próbki o maksymalnej skuteczności, w którym znajduje się komora w gnieździe przeznaczona na materiał próbny; które ma scaloną strukturę; ma konstrukcję przyjazną dla użytkownika z odrywalnym szczelnym spojeniem; zapewnia ochronę przed pękaniem, a jednocześnie maksymalnie wykorzystuje dostępną przestrzeń; minimalizuje problemy kompatybilności materiałów; oraz można je z łatwością mo8

184 722 cować do oddzielnego nośnika, takiego jak środek reklamowy, przy czym nie traci swojego atrakcyjnego wyglądu. Ponadto potrzebny jest sposób pakowania materiału próbnego, cechujący się minimalną liczbą zmiennych technologicznych i zapewniający niezawodność produkcyjną.

Celem wynalazku jest sposób pakowania próbek.

Celem wynalazku jest urządzenie na próbki.

Sposób pakowania próbek według wynalazku charakteryzuje się tym, że formuje się warstwę wzmacniającą mającą osłonę ochronną, której wymiary są określone przez grubość i ścianki boczne warstwy wzmacniającej, gdzie warstwa wzmacniająca jest uformowana z w zasadzie sztywnego materiału; następnie trwale mocuje się dolną warstwę komory do tej warstwy wzmacniającej, tak, że dolna warstwa komory wchodzi do osłony i w zasadzie dopasowuje się do niej umieszcza się materiał próbny na dolnej warstwie komory, gdzie w przybliżeniu cały materiał próbny jest osadzany na części dolnej warstwy komory wewnątrz osłony; po czym spaja się górną warstwę komory z dolną warstwą komory wokół materiału próbnego; gdzie warstwa wzmacniająca chroni komorę uformowaną przez dolną warstwę i górną warstwę komory przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających.

Korzystnie stosuje się jako sztywny materiał arkusz materiału samoprzylepnego z warstwą abhezyjną, zaś warstwę wzmacniającą formuje się techniką cięcia matrycowego arkusza materiału samoprzylepnego w taki sposób, żeby powstało gniazdo.

Korzystnie warstwę wzmacniającą formuję się techniką gofrowania w zasadzie sztywnego materiału.

Korzystnie osłonę formuje się techniką formowania na zimno z w zasadzie sztywnego materiału.

Korzystnie jako materiał próbny stosuje się płyn.

Korzystnie wyznacza się chroniona przestrzeń komory uformowaną przez dolną warstwę komory i górną warstwę komory za pomocą wysokości ścianek bocznych warstwy wzmacniającej.

Korzystnie chroni się komorę przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających wywieranych przez płaskie powierzchnie za pomocą warstwy wzmacniającej.

Korzystnie chroni się komorę przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających, jakie występują kiedy ustawi się szereg urządzeń na próbki nałożone jedno na drugim za pomocą warstwy wzmacniającej.

Korzystnie chroni się komorę przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających, jakie występują, kiedy urządzenie na próbki jest przymocowane do stron publikacji za pomocą warstwy wzmacniającej.

Sposób pakowania próbek według wynalazku charakteryzuje się tym, że matrycowo wykrawa się pierwszy arkusz z w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego dla wytworzenia wielu gniazd o wymiarach wyznaczonych przez wspomniane wycinanie matrycowe i grubość lub głębokość pierwszego arkusza z, w zasadzie, sztywnego materiału samoprzylepnego, w którym w skład pierwszego arkusza wchodzi warstwa abhezyjna; po czym trwale spaja się drugi giętki arkusz materiału samoprzylepnego z pierwszym arkuszem, tak, żeby części drugiego giętkiego arkusza w zasadzie dopasowały się do konturów każdego gniazda; następnie umieszcza się wiele wsadów materiału próbnego na drugim arkuszu tak, żeby w przybliżeniu wszystkie spośród wsadów materiału próbnego leżały wewnątrz każdego gniazda; po czym umieszcza się trzeci arkusz na drugim arkuszu i na wielu wsadach materiału próbnego i spaja się trzeci arkusz z drugim arkuszem wokół każdego wsadu materiału próbnego; oraz wykrawa się matrycowo pierwszy, drugi i trzeci arkusz na poszczególne urządzenia na próbki tak, żeby każde urządzenie na próbki pozostawało przymocowane do warstwy abhezyjnej pierwszego arkusza i gdzie każde urządzenie na próbki zawierało wsad materiału próbnego, oraz gdzie grubość wspomnianego pierwszego arkusza z w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego chroniła każde urządzenie na próbki przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających.

Korzystnie ponadto zwija się warstwę abhezyjną i urządzenia na próbki na zwój z przeznaczeniem do przechowywania.

184 722

Korzystnie skład ponadto mocuje się każde urządzenie na próbki do nośnika dla rozprowadzania.

Korzystnie ilość materiału próbnego, jaka może być chroniona w każdym gnieździe przez pierwszy arkusz w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego wyznacza się za pomocą wymiarów gniazda oraz grubości lub głębokości pierwszego arkusza w zasadzie sztywnego materiału.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy kamara, tworząc co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną, w dopasowany sposób do co najmniej jednej z warstw komory, górnej i dolnej, w celu ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę zawierającą, w przybliżeniu całą, co najmniej jedną, komorę.

Korzystnie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma ściankę boczną otaczającą w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę.

Korzystnie ścianka boczna jest uformowana za pomocą karbu w co najmniej jednej warstwie wzmacniającej.

Korzystnie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca oraz dolna warstwa komara są uformowane z materiału laminatowego.

Korzystnie ścianka boczna jest uformowana za pomocą otworu wyciętego w tej co najmniej jednej warstwie wzmacniającej.

Korzystnie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma wystającą ściankę przymocowaną do warstwy bazowej, która to wystająca ścianka tworzy ściankę boczną.

Korzystnie ściankę boczną tworzy wystająca ścianka przymocowana do dolnej warstwy komory.

Korzystnie ścianka boczna jest uformowana techniką, gofrowania.

Korzystnie ścianka boczna jest ciągła.

Korzystnie górna warstwa komory jest ciągła z dolną warstwą komory.

Korzystnie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca jest przymocowana do oddzielnego nośnika.

Korzystnie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca jest trwale przymocowana do tej co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej.

Urządzenie na próbki według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą do ochrony komory, w którym ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma ściankę boczną, wyznaczającą osłonę, która zawiera w zasadzie całą komorę, i w którym co najmniej jedna spośród warstw komory, górnej i dolnej warstwy komory jest przymocowana do w zasadzie całej ścianki bocznej tej co najmniej jednej warstwy wzmacniającej.

Korzystnie warstwa wzmacniając^jest przymocowana do oddzielnego nośnika.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując co najmniej jedną zamkniętą, komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma ściankę boczną otaczającą w zasadzie całą co najmniej jedną komorę, gdzie ścianka boczna jest uformowana techniką wycinania otworu w tej co najmniej jednej warstwie wzmacniającej.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy

184 722 komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną, w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma ściankę boczną otaczającą w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę, gdzie ścianka boczna jest uformowana techniką gofrowania.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki, gdzie dolna warstwa komory jest ciągła z górną warstwą komory; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowana w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę; oraz oddzielny nośnik przymocowany do co najmniej jednej warstwy wzmacniającej.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując komorę na materiał próbny; co najmniej jedną warstwę wzmacniającą dla ochrony komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca ma ściankę boczną wyznaczającą osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą komorę i gdzie co najmniej jedna spośród warstw komory, górnej i dolnej, jest przymocowana do, w przybliżeniu, całej ścianki bocznej co najmniej jednej warstwy wzmacniającej; oraz oddzielny nośnik przymocowany, do co najmniej jednej, warstwy wzmacniającej.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory mająca w przybliżeniu równoległe powierzchnie, górną i dolną, i właściwości barierowe dla próbki; dolną warstwę komory mającą w przybliżeniu równoległe powierzchnie, górną i dolną, i właściwości barierowe dla próbki; spojenie mocujące dolną powierzchnię górnej warstwy komory z górną powierzchnią dolnej warstwy komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę.

Korzystnie spojenie jest rozłączalne, co zapewnia oddzielenie co najmniej części górnej warstwy komory od dolnej warstwy komory.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, w celu ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki, gdzie górna warstwa komory jest spojona w sposób odrywalny z dolną warstwą komory, tworząc co najmniej jedna zamknięta komora na materiał prób184 722 ny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniająca przymocowana w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę.

Urządzenie na próbki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera 'górną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę komory o właściwościach barierowych dla próbki; trwałe spojenie mocujące górną warstwę komory do dolnej warstwy komory, tworząc co najmniej jedną komorę na materiał próbny; oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej i dolnej, dla ochrony tej co najmniej jednej komory, gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę, gdzie co najmniej jedna spośród warstw komory, górnej i dolnej jest zrywana dla uzyskania dostępu do materiału próbnego.

Wynalazek dotyczy urządzenia na próbki złożonego z trzech głównych elementów: warstwy wzmacniającej ze ścianką boczną wyznaczającą chronioną objętość komory z materiałem próbnym; dolnej warstwy komory przymocowanej do warstwy wzmacniającej i pasującej do konturów ścianki bocznej; oraz górnej warstwy komory, szczelnie połączonej z dolną warstwą komory tak, że powstaje komora na materiał próbny.

Wynalazek dotyczy również sposobu pakowania materiału próbnego, w skład którego to sposobu wchodzą cztery główne etapy: formowanie warstwy wzmacniającej mającej ściankę boczną wyznaczająca komorę lub gniazdo; silne mocowanie dolnej warstwy komory do warstwy wzmacniającej tak, że część dolnej warstwy komory wchodzi do wewnątrz komory i dopasowuje się do jej konturów; osadzanie materiału próbnego na części dolnej warstwy komory wewnątrz komory; oraz szczelne mocowanie górnej warstwy komory z dolną warstwą komory wokół materiału próbnego.

Konstrukcja urządzenia na próbki zapewnia to, że materiał w nim przechowywany zachowuje swoje właściwości oraz chroni ten materiał przed wpływami otoczenia. Ponadto zapewnia urządzenie na próbki z przyjaznym dla użytkownika, odrywalnym szczelnym spojeniem i ząpewnia urządzenie na próbki z elementami wzmacniającymi zapewniającymi pełną ochronę materiału próbnego, gdzie element wzmacniający stanowi integralną, część urządzenia na próbki. Dzięki rozwiązaniu uzyskano minimalizację używania drogich materiałów i zmaksymalizację wykorzystania dostępnej przestrzeni na dane pole powierzchni oraz ilość materiału, jaki można w nim umieścić.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku zapewniono prosty sposób pakowania materiału próbnego, umożliwiającego producentowi szybkie, tanie i niezawodne wytwarzanie dużej liczby urządzeń na próbki. Uzyskano urządzenie na próbki, które jest łatwe i tanie w produkcji maszynowej podczas jednego przebiegu technologicznego. Uzyskano urządzenie na próbki nadające się do automatycznego mocowania i umieszczania na drukowanym nośniku reklamowym. Ponadto uzyskano urządzenie na próbki, które można mocować do nośnika za pomocą standardowego urządzenia do mocowania etykiet i rozprowadzać bez konieczności dodatkowego pakowania.

Uzyskano urządzenie na próbki, które można łatwo wytwarzać na nośniku dającym się zwijać w ciągły zwój. Uzyskano urządzenie na próbki, na którym można atrakcyjnie i korzystnie przedstawiać elementy reklamowe. Uzyskano szybki, sprawny, ekonomiczny i niezawodny sposób pakowania materiału próbnego i sposób pakowania materiału próbnego nadający się do produkcji masowej.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 - urządzenie na próbki według wynalazku, w pierwszym przykładzie wykonania, w rzucie perspektywicznym; fig. 2A - urządzenie na próbki z fig. 1, w przekroju poprzecznym; fig. 2B - urządzenie na próbki z fig. 2A w stanie rozłożonym na elementy składowe; fig. 3 - urządzenie na próbki w alternatywnym przykładzie wykonania, z warstwą wzmacniającą z karbem, w stanie rozłożonym na elementy składowe; fig. 4 - urządzenie na próbki z oddzielnym nośnikiem, w stanie rozłożonym na elementy składowe; fig. 5A - urządzenie na próbki mające warstwę wzmacniającą z podniesioną ścianką, w przekroju poprzecznym;

184 722 fig. 5B - urządzenie na próbki z fig. 5A, w stanie rozłożonym na elementy składowe; fig. 5C warstwa wzmacniaj ącą urządzenia na próbki z fig. 5A i 5B, w rzucie perspektywicznym; fig. 5D - warstwa wzmacniająca z nieciągła uniesioną ścianką, w rzucie perspektywicznym; fig. 5E - warstwa wzmacniająca z okrągłymi uniesionymi segmentami, w rzucie perspektywicznym; fig. 6A - warstwa wzmacniająca z pionowymi ściankami uformowanymi w dolnej warstwie komory, w przekroju poprzecznym; fig. 6B urządzenie na próbki, w alternatywnym przykładzie wykonania, z warstwą wzmacniającą i dolną warstwą komory z fig. 6A, w przekroju poprzecznym; fig. 6C - urządzenie na próbki z fig. 6B w stanie rozłożonym na elementy składowe; fig. 7A -warstwa wzmacniająca z perforowanymi otworami, w rzucie z góry; fig. 7B - podobna do siatki warstwa wzmacniająca w rzucie z góry; fig. 8 - warstwa wzmacniająca ze zdobieniem gofrowym, w rzucie z góry; fig. 9 - warstwa wzmacniająca z wielu gniazdami, w rzucie z góry; fig. 1()A - warstwa wzmacniająca w alternatywnym przykładzie wykonania z komorą wielopoziomową; oraz fig. 10B - alternatywny przykład wykonania z fig. 10A, w przekroju poprzecznym.

Na fig. 1, 2A i 2B przedstawiono urządzenie 10 na próbki w pierwszym przykładzie wykonania według wynalazku. Jak widać na fig. 1, w skład urządzenia 10 na próbki wchodzi górna warstwa 20 komory, która jest przymocowana do dolnej warstwy 30 komory, która z kolei jest przymocowana do warstwy wzmacniającej 40. Górną warstwa 20 komory jest spojona z dolną warstwą 30 komory za pomocą spojenia 50, w wyniku czego powstaje komora 60 na materiał próbny 70.

Jak widać na fig. 2B, warstwa wzmacniająca 40 ma powierzchnię górną 46, ściankę boczną 44 z obrzeżem zewnętrznym 43, oraz gniazdo 42 przechodzące przez całą grubość warstwy wzmacniającej 40. Ścianka boczna 44 jest prostopadła do górnej powierzchni 46 warstwy wzmacniającej 40, ale w alternatywnych przykładach wykonania może również być pod pewnym kątem. W tym przykładzie wykonania obrzeże zewnętrznej 43 ma kształt kołowy. Alternatywnie, obrzeże zewnętrzne 43 może mieć różne kształty, takie jak, ale nie wyłącznie, owalne, kołowe, eliptyczne, trójkątne, prostokątne, sześciokątne i gwiaździste. Może ono być symetryczne lub niesymetryczne.

W pierwszym przykładzie wykonania urządzenia 10 na próbki, warstwa wzmacniająca 40 jest wykonana z arkusza materiału samoprzylepnego, w którym wycina się matrycowe gniazdo 42. Materiał samoprzylepny jest dobrze znany w technice i na ogół w jego skład wchodzi warstwa bazowa z dwiema przeciwległymi powierzchniami oraz warstwa abhezyjna przymocowana do jednej z tych powierzchni, na której jest warstwa kleju samoprzylepnego. Kleju samoprzylepnego można używać do mocowania urządzenia na próbki do oddzielnego nośnika, takiego jak strona w czasopiśmie (patrz, na przykład, fig. 4). W skład materiału samoprzylepnego może również wchodzić warstwa abhezyjna przymocowana do drugiej powierzchni warstwy bazowej za pomocą drugiej warstwy kleju samoprzylepnego. Ta druga warstwa kleju samoprzylepnego może być użyta do mocowania warstwy wzmacniającej 40 do dolnej warstwy 30 komory.

Warstwa wzmacniająca 40 nie styka się z materiałem próbnym 70, więc nie musi mieć żadnych specjalnych właściwości, z wyjątkiem mechanicznych. Z tego względu warstwa wzmacniająca 40 może być wykonana z różnorodnych materiałów, z których wiele jest tanich i łatwo dostępnych. Przykładowo, warstwa wzmacniająca 40 może być wykonana z różnorodnych tworzyw sztucznych, w tym z pełnych, porowatych i częściowo porowatych; materiałów podobnych do pianek; materiałów włókninowych, w tym z papieru lub kartonu; laminatów; lub innych materiałów o budowie kompozytowej lub niekompozytowej. Zaleca się wyroby papierowe ze względu na ich taniość. Można stosować najtańsze materiały wytwarzane z najgorszych gatunków włókien, oraz nie wymaga się żadnej specjalnej obróbki powierzchniowej lub barwienia. W przypadku wykonania warstwy wzmacniającej 40 z materiału sztywnego, może ona chronić materiał próbny 70 nie tylko przed siłami zgniatającymi ale również przed siłami skręcającymi i gnącymi.

W drugim przykładzie wykonania, pokazanym na fig. 3, w warstwie wzmacniającej 140 znajduje się karb 142 zamiast gniazda przechodzącego przez całą grubość warstwy wzmacniającej. Ta część warstwy wzmacniającej 140, która nie jest odcięta, stanowi główną pod184 722 stawę 148 zapewniającą dodatkową podporę lub ochronę materiału próbnego 170. W tym urządzeniu 110 na próbki dolna warstwa 130 komory jest przymocowana do warstwy wzmacniającej 140 w taki sposób, że jest dopasowana do konturów karbu 142. Podobnie jak w pierwszym przykładzie wykonania, materiał próbny 170 jest zamknięty w komorze pomiędzy górną warstwą 120 komory a dolną warstwą 130 komory.

W widocznym na fig. 4 urządzeniu 210 na próbki można zastosować dodatkową podporę lub ochronę materiału próbnego 270 poprzez przymocowanie warstwy wzmacniającej 240 do oddzielnego nośnika 280. W przypadku warstwy wzmacniającej 240 wykonanej z materiału samoprzylepnego, oddzielnym nośnikiem 280 może być warstwa abhezyjna materiału samoprzylepnego.

W pierwszym przykładzie wykonania, dolna warstwa 30 komory jest przymocowana do warstwy wzmacniającej 40 w taki sposób, że pasuje do konturów warstwy wzmacniającej 40 jak pokazano na fig. 2A. W szczególności, dolna warstwa 30 komory styka się i jest silnie przymocowana zarówno do górnej powierzchni 46 jak i w zasadzie do całej ścianki bocznej 44 warstwy wzmacniającej 40. Ta część dolnej warstwy 30 komory, która leży wewnątrz gniazda, tworzy zagłębienie 62.

Dzięki ścisłemu dopasowaniu dolnej warstwy 30 komory do ścianki bocznej 44 warstwy wzmacniającej 40, całkowicie wykorzystano przestrzeń i pojemność ochronną warstwy wzmacniającej 40. Ilość materiału próbnego 70, jaką można chronić za pomocą warstwy wzmacniającej 40, jest określona wymiarami gniazda 42 oraz grubością lub głębokością warstwy wzmacniającej 40.

W alternatywnych przykładach wykonania, dolna warstwa 30 komory może mniej ściśle pasować do konturów warstwy wzmacniającej 40. Innymi słowy, tylko część ścianki bocznej 44 może być przymocowana do dolnej warstwy 30 komory. W drugim przykładzie wykonania, pokazanym na fig. 3, tylko część dolnej warstwy 130 komory może być przymocowana do głównej podpory 148. Podobnie, w trzecim przykładzie wykonania pokazanym na fig. 4, tylko cześć dolnej warstwy 230 komory może być przymocowana do oddzielnego nośnika 280.

W pierwszym przykładzie wykonania, dolna warstwa 30 komory jest również wykonana z arkusza materiału samoprzylepnego, w którego skład wchodzi, jak już wspomniano wcześniej, warstwa bazowa, warstwa abhezyjna i klej samoprzylepny. W celu przymocowania dolnej warstwy 30 komory do warstwy wzmacniającej 40, zdejmuje się warstwę abhezyjną z materiału samoprzylepnego, a warstwę bazową mocuje się do warstwy wzmacniającej 40 za pomocą warstwy kleju samoprzylepnego na warstwie bazowej. Warstwę bazowa dolnej warstwy 30 komory silnie przyciska się do górnej powierzchni 44 i ścianki bocznej 44 warstwy wzmacniającej 40 tak, żeby dolna warstwa 30 komory ściśle pasowała do konturów warstwy wzmacniającej 40. Alternatywnie, warstwę wzmacniającą 40 można przymocować do dolnej warstwy 30 komory za pomocą kleju innego niż klej samoprzylepny, albo za pomocą znanych w technice alternatywnych elementów mocujących.

Dolna warstwa 30 komory może być wykonana z różnorodnych materiałów alternatywnych pod warunkiem, że spełnia następujące wymagania. Po pierwsze, materiał ten musi mieć „właściwości barierowe”. Oznacza to, że materiał ten musi stanowić odpowiednią barierę dla materiału próbnego 70. Materiał ten nie tylko musi uniemożliwiać materiałowi próbnemu 70 i jego składnikom migrację na zewnątrz komory 60, ale musi również chronić materiał próbny 70 przed otoczeniem. Po drugie, materiał ten musi być na tyle giętki, żeby dopasował się do kształtu warstwy wzmacniającej 40 i gniazda 42. Ponadto, dla zapewnienia zachowania materiału próbnego 70 w jego formie oryginalnej, materiał, z jakiego jest wykonana dolna warstwa 30 komory nie powinien oddziaływać z materiałem próbnym 70. W przypadku materiału próbnego złożonego z leków, bardzo ważne dla pacjentów jest otrzymanie tych leków nie zmienionych przez ich opakowanie. Również przedsiębiorstwa kosmetyczne pragną dostarczać swoim potencjalnym klientom próbki kosmetyków w ich zamierzonej postaci komercyjnej. Istnieje możliwość łatwego dostępu do wielu odpowiednich do tych celów materiałów, które można dostać w stanie gotowym.

Jak widać na fig. 1 i 2A, górna warstwa 20 komory jest przymocowana do dolnej warstwy 30 komory za pomocą szczelnego spojenia 50. Warstwy komory, górna 20 i dolna 30,

184 722 tworzą komorę 60 zamkniętą za pomocą spojenia 50, przeznaczoną na przechowywania i ochronę materiału próbnego 70. Korzystnie, komora 60 wypełnia się taką ilością materiału próbnego 70, na jaką pozwalają jej wymiary bez wybrzuszania górnej warstwy 20 komory. Górna warstwa 20 komory może być co prawda wykonana z materiału giętkiego, który kompensuje wybrzuszenie spowodowane nadmiarem ilościowym materiału próbnego 70, ale ta dodatkowa ilość mogłaby osłabić wytrzymałość urządzenia na pękanie i przecieki.

Górna warstwa 20 komory jest wykonana z giętkiego płata materiału. Można stosować szeroki asortyment różnorodnych, nadających się do tego materiałów, z których wiele jest łatwo dostępnych. Materiał ten również musi zapewniać skuteczną barierę dla materiału próbnego 70 oraz nie może oddziaływać z materiałem próbnym 70. Natomiast, odmiennie niż w przypadku dolnej warstwy 30 komory, górna warstwa 20 komory może być wykonana z materiałów sztywnych lub usztywnionych. Można stosować materiał przezroczysty lub materiał z jedną lub więcej sekcjami przezroczystymi tak, żeby potencjalny klient mógł zobaczyć zawartość urządzenia 10 na próbki. Podobnie, dolna warstwa 30 komory również może być wykonana z materiału przezroczystego tak, żeby potencjalny klient mógł zobaczyć zawartość urządzenia na próbki z jego obu stron.

Jak można łatwo zauważyć, ze względu na symetryczny układ górnej i dolnej warstwy komory, warstwy te można zamienić miejscami. Innymi słowy, warstwę wzmacniającą 40 można przymocować do górnej warstwy 20 komory a nie do dolnej warstwy 30 komory. W alternatywnym przykładzie wykonania, mogą być dwie warstwy wzmacniające, przymocowane odpowiednio do górnej warstwy 20 komory i dolnej warstwy 30 komory, co zapewnia dodatkową ochronę materiału próbnego 70.

W pierwszym przykładzie wykonania, jak widać na fig. 1, spojenie 50, która mocuje górną warstwę 20 komory do dolnej warstwy 30 komory, stanowi w zasadzie kołowe obwód w pobliżu zewnętrznego obrzeża 43 gniazda 42. Taki układ minimalizuje niechroniony obszar komory 60 i ogranicza rozprzestrzenianie się materiału próbnego 10 poza gniazdo 42, zmniejszając w ten sposób prawdopodobieństwo pęknięcia. Ponadto, z estetycznego punktu widzenia lepsze jest oglądanie małej ilości materiału próbnego kiedy jest on ograniczony małym, mającym kształt gniazda obszarem.

Szczelne spojenie 50 jest hermetycznym, odrywalnym spojeniem wykonanym techniką termozgrzewania. W technice znane są zarówno spojenia hermetyczne jak i odrywalne. Spojenie 50 może być również spojeniem wielokrotnie zamykanym. Spojenie 50 hermetyczne całkowicie uszczelnia komorę 60 przed ucieczką lub wnikaniem powietrza. Taki typ spojenia może być niepotrzebny, w zależności od typu materiału próbnego umieszczonego w komorze. Alternatywnie do termozgrzewania, spojenie 50 można wykonać za pomocą kleju. Bez względu na wybrany klej, musi on być stabilny względem materiału próbnego 70, tj. nie powinien on reagować ani uplastyczniać się po zetknięciu się z materiałem próbnym 70, ani jego elementami składowymi. Taka reakcja mogłaby spowodować niepożądane pogorszenie stanu materiału próbnego 70 lub spojenia 50.

Alternatywnie, spojenie 50 może być spojeniem trwałym. Również spojenia trwałe, nazywane także spojeniami niszczonymi lub rozrywanymi, są znane w technice. Spojenia trwałe również można formować za pomocą klejów lub techniką termozgrzewania. W przypadku stosowania spojenia trwałego, urządzenie 10 na próbki musi być również zaopatrzone w elementy do otwierania komory 60, które prawdopodobnie działają w taki sposób, że rozrywają jedną z warstw komory, górną 20 lub dolną 30. Elementy tego typu są dobrze znane w technice i należą do nich nacięcie lub tasiemka zapoczątkowujące lub ułatwiające rozerwanie materiału.

W alternatywnych przykładach wykonania spojenie 50 można uformować wszędzie pomiędzy warstwami komory 60, górną 20 i dolną 30, pod warunkiem, że spaja ono te warstwy w taki sposób, żeby w gnieździe 42 mieściła się większość materiału próbnego 70. Spojenie 50 może również stanowić dowolny z różnorodnych zamkniętych konturów, takich jak, ale nie wyłącznie, okręgi, owale, trójkąty i prostokąty, które mogą, ale nie muszą, być podobne do kształtu zewnętrznego obrzeża 43 gniazda 42.

Ponadto w alternatywnych przykładach wykonania spojenie 50 może mieć różne szerokości. W razie konieczności, spojenie 50 może pokrywać cały obszar pomiędzy górną i dolną

184 722 warstwą 20, 30 komory 60 poza zewnętrznym obrzeżem gniazda 42. Ponadto można stosować wiele zamknięć. Spojenia te mogą mieć różne konfiguracje, takie jak koncentryczne okręgi, krzyżujące się linie i ich kombinacje, pod warunkiem, że co najmniej jedno zamknięte szczelne spojenie otacza komorę 60.

W urządzeniu na próbki według wynalazku mogą również znajdować się alternatywne konfiguracje warstwy wzmacniającej. Ścianka boczna warstwy wzmacniającej może mieć postać uniesionej ścianki lub ścianek albo uniesionych segmentów, a nie gniazda. Tego typu rozwiązanie przedstawiono w piątym przykładzie wykonania w urządzeniu 410 na próbki widocznym na fig. 5A-5C.

Jak widać na fig. 5A, dolna warstwa 430 komory 460 jest przymocowana do warstwy wzmacniającej 440, ściśle pasując zarówno do górnej powierzchni 446 jak i uniesionej ścianki 442. Dolna warstwa 430 komory tworzy gniazdo 462 w komorze wyznaczonej przez wystającą ściankę 442. Grubość i wysokość wystającej ścianki 442 wynika z ilości materiału próbnego 470, jaki ma być umieszczony w komorze 460 i stopnia potrzebnej ochrony. Materiał próbny 470 umieszcza się w gnieździe 462, po czym szczelnie spaja się poza komorą 460 górną warstwę 420 komory z dolną warstwą 430 komory za pomocą spojenia 450. Jak widać na fig. 5A, górna warstwa 420 komory zakrzywia się na wystającą ściankę 442, w wyniku czego tworzy się element do utrzymywania materiału próbnego 470 w gnieździe 462 oprócz spojenia 450. Alternatywnie, na górnej części wystającej ścianki 442 można uformować spojenie, samodzielne albo dodatkowo oprócz spojenia 450.

Wystającą ściankę 442 można wykonać z materiałów litych, wypełnionych litych, piankowych lub podobnych do filcu. Materiały te można nanosić z roztworu, emulsji, zawiesiny, substancji topliwych lub oligomerów, płynnych lub żelowych, techniką drukowania, powlekania punktowego, natryskiwania lub znanymi technikami przenoszenia, a następnie, w razie konieczności, suszyć, utwardzać lub utrwalać. Wybór materiału może zależeć od typu urządzenia produkcyjnego, jakie ma być użyte.

Wystająca ścianka 442 warstwy wzmacniającej 440 może mieć postać różnorodnych alternatywnych wzorów. Nie musi ona być ciągłą, ani nie musi otaczać materiału próbnego 470. Przykładowo, wystająca ścianka 442 może składać się z dwóch wystających prostoliniowych segmentów, jak widać na fig. 5D, albo okrągłych wystających segmentów 442' rozmieszczonych w układzie pięciokątnym, jak widać na fig. 5E. Alternatywnie, uniesione ścianki lub elementy mogą być uformowane na zewnątrz lub wewnątrz gniazda. Może się okazać, że korzystne jest umieszczenie uniesionych elementów wewnątrz dużych gniazd w celu dodatkowego wzmocnienia.

W szóstym przykładzie wykonania urządzenia 610 na próbki pokazanym na fig. 6A-6C, w skład warstwy wzmacniającej 640 wchodzą pionowe ścianki 642, które są uformowane bezpośrednio na dolnej powierzchni dolnej warstwy 630 komory. Podobnie do przykładu wykonania widocznego na fig. 5A-5C oraz widocznego na fig. 6B, dolna warstwa 630 komory jest wykonana w taki sposób, żeby pasowała do pionowych ścianek 642, w wyniku czego powstaje gniazdo 662, w którym umieszcza się materiał próbny 670. Górna warstwa 620 komory jest przymocowana do dolnej warstwy 630 komory za pomocą spojenia 650, w wyniku czego powstaje komora 660 na materiał próbny 670. Dolna warstwa 642 komory oraz warstwa wzmacniająca 640 są przymocowane do nośnika 680.

W celu uzyskania giętkości, warstwa wzmacniająca 440 może być podobna do siatki, może być ponacinana lub perforowana otworkami (patrz fig. 7A i 7B). Takie arkusze lub siatki są dobrze znane w technice i często można je dostać w postaci wstępnie wykonanej.

Alternatywnie, warstwa wzmacniająca 440 może być zdobiona ozdobnymi gniazdami lub podwyższonymi kształtami, dającymi przyjemny estetyczny wygląd (patrz fig. 8). Kształty te mogą być w ramach spojenia lub poza nim. W warstwie wzmacniającej może znajdować się również wiele gniazd (patrz fig. 9). Gniazda te mogą być oddzielone od siebie, jak pokazano na fig. 9, albo połączone ze sobą, albo też można stosować kombinację obu tych układów. Dolna warstwa komory pasuje do konturów co najmniej jednego z tych gniazd, w wyniku czego powstaje co najmniej jedno zagłębienie. Materiał próbny może całkowicie lub częściowo wypełniać każde zagłębienie, albo też część z nich. Wszystkie gniazda mogą

184 722 być otoczone jednym spojeniem 450. Alteróatawóit, każde gniazdo, lub zespół gniazd, może być zamknięte indywidualnie.

W siódmym przykładzie wykonania widocznym na fig. 10A i 10B, urządzenie 510 na próbki ma wielopoziomową komorę 560. Wielopoziomową komorę 560 tworzy się za pomocą dwóch, spojonych ze sobą warstw wzmacniających 540, 590. Dolna warstwa 530 komory pasuje do konturów obu warstw wzmacniających 540, 590.

Na urządzeniu na próbki według wynalazku można atrakcyjnie i z korzyścią umieszczać materiały ilustracyjne lub reklamowe. Konfiguracja urządzenia na próbki umożliwia umieszczanie nie zakłóconych materiałów ilustracyjnych lub pomocniczych, które można nanosić techniką poligraficzną na dowolne kombinacje górnej i dolnej warstwy komory oraz warstwa wzmacniających 20, 30, 40. Wszystkie elementy składowe wynalazku razem zapewniają ciągłą powierzchnię pod nadruk całego materiału reklamowego lub ilustracyjnego.

Wynalazek dotyczy również sposobów pakowania materiału próbnego. W skład sposobów według wynalazku wchodzą zazwyczaj następujące etapy: formowaóit warstwy wzmacniającej ze ścianką boczną wyznaczającą gniazdo lub komorę; silne mocowanie dolnej warstwy komory z warstwą wzmacniającą tak, żeby część dolnej warstwy komory wchodziła do gniazda i pasowała do jego konturu; umieszczanie materiału próbnego na części dolnej warstwy komory wewnątrz gniazda; oraz spajanie górnej warstwy komory z dolną, warstwą komory wokół materiału próbnego.

W pierwszym sposobie pakowania materiału próbnego formuje się warstwę wzmacniającą 40 (takąjak pokazana na fig. 1, 2A i 2B) techniką wykrawania matrycowego z pierwszego arkusza lub warstwy materiału samoprzylepnego w sposób znany w technice, tworząc gniazdo 42 z obrzeżem zewnętrznym 43 i ścianką boczną 44 przechodzącą przez grubość pierwszego arkusza materiału samoprzylepnego z wyjątkiem warstwy abhezajnej. Zewnętrzne obrzeże 43 gniazda 42 może mieć różnorodne kształty.

Dolna warstwa 30 komory jest wykonana z drugiego arkusza materiału samoprzylepnego. Najpierw usuwa się warstwę abhezyjną drugiego arkusza i umieszcza dolną warstwę 30 komory na warstwie wzmacniającej 40 tak, że klej samoprzylepny na dolnej warstwie 30 komory styka się z warstwą wzmacniającą 40, a także tak, że część dolnej warstwy 30 komory leży wewnątrz gniazda 42 warstwy wzmacniającej 40, tworząc w ten sposób zagłębienie 62.

Dolną warstwa 30 komory jest wykonana tak, żeby pasowała do gniazda 42 w warstwie wzmacniającej 40. Innymi słowy, dolna warstwa 30 komory jest mocno przymocowana zarówno do górnej powierzchni 46, jak i do ścianki bocznej 44 warstwy wzmacniającej 40. W urządzeniu 10 na próbki pokazanym na fig. 2A, dolna warstwa 30 komory jest przymocowana do w przybliżeniu całej ścianki bocznej 44 warstwy wzmacniającej 40. Cele wynalazku można jednak osiągnąć mocując tylko część zagłębienia 62 do ścianki bocznej 44. Osiąga się to przepuszczając obie te warstwy przez zespół gumowych rolek. Alternatywnie, można zastosować inne urządzenie, takie jak formy prasujące, szczotki, poduszki lub dysze powietrza. Szczotki mogą być magnetyczne, albo też mogą być wykonana z włókien. Materiał samoprzylepny zawierający dolną warstwę 30 komory jest arkuszem giętkim i z tego względu może ściśle dopasowywać się do konturów gniazda 42 w pierwszym arkuszu.

Następnym krokiem jest umieszczenie materiału próbnego 70 w zagłębieniu 62 w dolnej warstwie 30 komory. Korzystnie, ilość materiału próbnego umieszczona na zewnątrz zagłębienia 62 jest minimalna. Ilość materiału próbnego 70 określa się z wymiarów urządzenia 10 na próbki, które mogą zmieniać się w szerokim zakresie. Korzystnie, ilość materiału próbnego 70 w każdym urządzeniu 10 na próbki wynosi od 50 mg do 3000 mg. Natomiast ilość materiału próbnego nie jest ograniczona do tego zakresu. Następnie na dolnej warstwie 30 komory i materiale próbnym 70 umieszcza się trzeci arkusz materiału, tj. górna warstwę 20 komory. Obie warstwy komory, górna 20 i dolna 30 stykają się z materiałem próbnym 70, więc oba muszą mieć właściwości barierowe.

Na końcu, do dolnej warstwy 30 komory mocuje się znanymi sposobami termozgrztwania górną warstwę 20 komory⁷. Spojenie 50 formuje się bezpośrednio poza zewnętrznym obrzeżem 43 gniazda w celu utrzymania w gnieździe 62 możliwie maksymalnej ilości materiału próbnego w celu ochrony i estetycznego wyglądu, jak wspomniano wcześniej. Spojenie

184 722 ze sobą warstw komory, górnej 20 i dolnej 30, zamyka materiał próbny 70 wewnątrz komory 60, gdzie będzie on chroniony i trzymany aż do chwili użycia.

Te trzy warstwy można dalej ciąć lub wykrawać na zadany kształt, tworząc indywidualne, podobne do etykiety urządzenia 10 na próbki. Następnie usuwa się matrycę odpadową, pozostawiając równocześnie nienaruszoną warstwę abhezyjną warstwy wzmacniającej 40. Alternatywnie, usuwa się warstwę abhezyjną i zastępuje oddzielnym nośnikiem 280 (jak widać na fig. 4) za pomocą kleju samoprzylepnego warstwy wzmacniającej 40. Następnie urządzenie 10 na próbki można rozprowadzać w tej postaci. Jeżeli materiał wybrany na warstwę wzmacniającą 40 lub dolną warstwę komory nie ma warstwy kleju samoprzylepnego, to można zastosować inny, nadający się do tego klej.

W alternatywnym sposobie pakowania materiału próbnego, na warstwie bazowej formuje się uniesione ścianki, tworząc warstwę wzmacniającą. Uformowane w ten sposób warstwy wzmacniające pokazano na fig. 5C, 5D i 5E. Wystające ścianki 442 lub wystające segmenty 442' można zadrukowywać, powlekać punktowo, natryskiwać lub wybiórczo przenosić na warstwę bazową. Te wystające ścianki 442 i wystające segmenty 442' wyznaczają osłonę, która działa w ten sposób, że chroni materiał próbny 470. Następnie do warstwy wzmacniającej 440 mocuje się dolną warstwę 430 komory tak, że pasuje ona do wystających ścianek 442 lub wystających segmentów 442' na warstwie wzmacniającej 440. Na dolnej warstwie 430 komory umieszcza się materiał próbny 470 tak, żeby w przybliżeniu cały znalazł się wewnątrz osłony ochronnej. Następnie spaja się górną warstwę 420 komory z dolną warstwą 430 komory, utrzymując w ten sposób materiał próbny 470 wewnątrz komory ochronnej. Pozostałe etapy tego alternatywnego sposobu są w przybliżeniu podobne do tych z pierwszego sposobu.

Zamiast formowania uniesionych ścianek lub uniesionych segmentów na warstwie bazowej w celu utworzenia warstwy wzmacniającej, bezpośrednio na dolnej warstwie komory można uformować warstwę wzmacniającą z uniesionymi ściankami lub uniesionymi segmentami (bez warstwy bazowej). Można to zrobić umieszczając materiał na powierzchni dolnej warstwy komory, naprzeciwko powierzchni, na której umieszcza się materiał próbny. I znowu, te uniesione ścianki lub uniesione segmenty wyznaczają osłonę ochronną, do której pasuje dolna warstwa komory, i w której znajduje się materiał próbny. Urządzenie tego typu na próbki widać na fig. 6A-6C.

Alternatywnie, warstwę wzmacniającą można uformować z niektórych materiałów sztywnych, które są gofrowane, formowane na zimno lub termoformowane w celu wytworzenia uniesionych ścianek. Następnie mocuje się dolną warstwę komory do warstwy wzmacniającej tak, że pasuje ona do uniesionych ścianek. Alternatywnie, dolna warstwa komory i warstwa wzmacniająca mogą być ze sobą spojone jak laminat, a laminat ten może być gofrowany lub termoformowany do wytworzenia uniesionych ścianek. W takim laminacie warstwa wzmacniająca może być z polimeru olefinowego lub innego termoplastycznego.

Alternatywny sposób według wynalazku dotyczy masowej produkcji urządzeń na próbki na standardowym urządzeniu do wyrobu etykiet. W jego skład wchodzą ogólnie następujące etapy: matrycowe wycinanie pierwszego arkusza lub warstwy materiału samoprzylepnego w celu utworzenia wielu gniazd; trwałe mocowanie drugiego giętkiego arkusza materiału samoprzylepnego do pierwszego arkusza tak, że części drugiego arkusza znajduj ą się wewnątrz każdego gniazda i pasują do konturów każdego gniazda; umieszczanie materiału próbnego na drugim arkuszu tak, że w przybliżeniu cały materiał próbny znajduje się wewnątrz gniazd; umieszczanie trzeciego arkusza na drugim arkuszu i na materiale próbnym; spajanie trzeciego arkusza z drugim arkuszem wokół każdego umieszczonego materiału próbnego; oraz matrycowe wykrawanie trzech spojonych ze sobą arkuszy na pojedyncze urządzenia na próbki.

W tym alternatywnym sposobie, warstwa abhezyjna pierwszego arkusza materiału samoprzylepnego pozostaje nie zakłócona podczas procedur wykrawania matrycowego. Warstwa abhezyjna, z którą jest spojone każde pojedyncze urządzenie na próbki, jest jednym ciągłym arkuszem lub wstęgą, i można ją nawijać w zwoje, składać lub ciąć na arkusze do dalszego przetwarzania.

184 722

W przypadku zwinięcia w zwoje na warstwie abhezyjnej, urządzenia 10 na próbki muszą pasować do krzywizny zwojów, oraz trzeba unikać oddzielania się urządzeń 10 od warstwy abhezyjnej. W tym celu pierwszy arkusz może być ponacinany lub perforowany w celu zwiększenia jego giętkości.

FIG.2A

FIG.2B

184 722

120

IZ Z Z Z z Z Z Z Z Z / Z / z / / z / / / / / Z<f

yy///y/tt z z z / /'·//%

270

220

230

-- /'

z

280 [ΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΖΣΖΣΖΖΖΖ1

FIG.4

184 722

410

460

420

430 ^k442 450

430

442

JŁ

462

442

.446:

.440

FIG.5B

FIG.5C

184 722

FIG.6C

184 722

FIG.7B

184 722

FIG.9

184 722

510

570

FIG.10B

184 722

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (37)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób pakowania próbek, znamienny tym, że formuje się warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) mającą osłonę ochronną, której wymiary są określone przez grubość i ścianki boczne (44) warstwy wzmacniającej (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640), gdzie warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) jest uformowana z w zasadzie sztywnego materiału; następnie trwale mocuje się dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory do tej warstwy wzmacniającej (40,140,240,440, 540, 590, 640), tak, że dolna warstwa (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory wchodzi do osłony i w zasadzie dopasowuje się do niej; umieszcza się materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670) na dolnej warstwie (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, gdzie w przybliżeniu cały materiał próbny (70, 170, 270., 470, 670) jest osadzany na części dolnej warstwy (30,130, 230, 430, 530, 630) komory wewnątrz osłony; po czym spaja się górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory z dolną warstwą. (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory wokół materiału próbnego (70, 170, 270,470, 670); gdzie warstwa wzmacniająca (40,140,240,440, 540, 590, 640) chroni komorę (60, 460, 560, 660) uformowaną. przez dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) i górną warstwę (20,120,220,420, 620) komory przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się jako sztywny materiał arkusz materiału samoprzylepnego z warstwą abhezyjną, zaś warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) formuje się techniką cięcia matrycowego arkusza materiału samoprzylepnego w taki sposób, żeby powstało gniazdo (42).
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że warstwę wzmacniającą (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) formuje się techniką gofra wania w zasadzie sztywnego materiału.
4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że osłonę formuje się techniką formowania na zimno z w zasadzie sztywnego materiału.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako materiał próbny (70, 170, 270, 470,670) stosuje się płyn.
6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wyznacza się chronioną przestrzeń komory (60, 460, 560, 660) uformowaną przez dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory i górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory za pomocą wysokości ścianek bocznych (44) warstwy wzmacniającej.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że chroni się komorę (60,460, 560, 660) przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających wywieranych przez płaskie powierzchnie za pomocą warstwy wzmacniającej (40,140,240,440,540,590, 40).
8. 8. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że chroni się komorę (60,460, 560, 660) przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających, jakie występują kiedy ustawi się szereg urządzeń (10, 110, 210, 410, 510, 610) na próbki nałożone jedno na drugim za pomocą warstwy wzmacniającej (40,140,240,440, 540, 590, 640).
9. 9. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że chroni się komorę (60,460, 560, 660) przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających, jakie występują, kiedy urządzenie (10, 110, 210, 410, 510, 610) na próbki jest przymocowane do stron publikacji za pomocą warstwy wzmacniającej (40,140,240,440,540,590, 40).
10. 10. SposóSpakowirniapróbek ónamienny tym, że matiycowe wykrawa się pierwszy arkusz z w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego dla wytworzenia wielu gniazd (42) o wymiarach wyznaczonych przez wspomniane wycinanie matrycowe i grubość lub głębokość pierwszego arkusza z, w zasadzie, sztywnego materiału samoprzylepnego, w którym w skład pierwszego arkusza wchodzi warstwa abhezyjna; po czym trwale spaja się drugi giętki arkusz materiału samoprzylepnego z pierwszym arkuszem tak, żeby części drugiego giętkiego arkusza w zasadzie dopasowały się do konturów każdego gniazda (42); następnie umieszcza się wiele wsadów materiału próbnego (70,170, 270, 470, 670) na drugim arkuszu

    184 722 tak, żeby w przybliżeniu wszystkie spośród wsadów materiału próbnego (70, 170, 270, 470, 670) leżały wewnątrz każdego gniazda (42); po czym umieszcza się trzeci arkusz na drugim arkuszu i na wielu wsadach materiału próbnego (70, 170, 270, 470, 670) i spaja się trzeci arkusz z drugim arkuszem wokół każdego wsadu materiału próbnego (70, 170, 270, 470, 670); oraz wykrawa się matrycowo pierwszy, drugi i trzeci arkusz na poszczególne urządzenia (10, 110, 210, 410, 510, 610) na próbki tak, żeby każde urządzenie (10, 110, 210, 410, 510, 610) na próbki pozostawało przymocowane do warstwy abhezyjnej pierwszego arkusza i gdzie każde urządzenie (10,110, 210, 410, 510, 610) na próbki zawierało wsad materiału próbnego (70,170, 270,470, 670), oraz gdzie grubość wspomnianego pierwszego arkusza z w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego chroniła każde urządzenie (10, 110, 210, 410, 510, 610) na próbki przed pęknięciem w wyniku działania sił ściskających.
11. 11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że ponadto zwija się warstwę abhezyjną i urządzenia (10,110, 210, 410, 510, 610) na próbki na zwój z przeznaczeniem do przechowywania.
12. 12. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że skład ponadto mocuje się każde urządzenie (10,110., 210,410, 510, 610) na próbki do nośnika (280, 680) dla rozprowadzania.
13. 13. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że ilość materiału próbnego (70, 170, 270, 470, 670), jaka może być chroniona w każdym gnieździe (42) przez pierwszy arkusz w zasadzie sztywnego materiału samoprzylepnego wyznacza się za pomocą wymiarów gniazda (42) oraz grubości lub głębokości pierwszego arkusza w zasadzie sztywnego materiału.
14. 14. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230,430, 530, 630) komory, tworząc co najmniej jedną zamkniętą komorę (60,460, 560, 660) na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną, w dopasowany sposób do co najmniej jednej z warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630), w celu ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę zawierającą w przybliżeniu całą, co najmniej jedną, komorę (60,460,560,660).
15. 15. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) ma ściankę boczną (44) otaczającą w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60,460,560,660).
16. 16. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że ścianka boczna (44) jest uformowana za pomocą karbu (142) w co najmniej jednej warstwie wzmacniającej (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640).
17. 17. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240,440,540, 590, 640) oraz dolna warstwa (30, 130, 230,430,530, 630) komory są uformowane z materiału laminatowego.
18. 18. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że ścianka boczna (44) jest uformowana za pomocą otworu wyciętego w tej co najmniej jednej warstwie wzmacniającej (40, 140, 240,440,540, 590, 640).
19. 19. Urządzenie według zastrz. 16, znamienne tym, że co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) ma wystającą ściankę (442, 442, 642, 642') przymocowaną do warstwy bazowej, która to wystająca ścianka (442, 442', 642, 642') tworzy ściankę boczną (44).
20. 20. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że ściankę boczną (44) tworzy wystająca ścianka (442, 442, 642, 642') przymocowana do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory.
21. 21. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że ścianka boczna (44) jest uformowana techniką gofrowania.
22. 22. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że ścianka boczna (44) jest ciągła.

    184 722
23. 23. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że górna warstwa (20, 120, 220, 420,620) komory jest ciągła z dolną warstwą (30,130, 230, 430, 530,630) komory.
24. 24. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) jest przymocowana do oddzielnego nośnika (280, 680).
25. 25. Urządzenie według zastrz. 14, znamienne tym, że co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) jest trwale przymocowana do tej co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530,630).
26. 26. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując zamkniętą komorę (60, 460, 560, 660) na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) do ochrony komory (60, 460, 560, 660), w którym ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) ma ściankę boczną (44) wyznaczającą osłonę, która zawiera w zasadzie całą komorę (60, 460, 560, 660), i w którym co najmniej jedną spośród warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630) warstwy komory jest przymocowana do w zasadzie całej ścianki bocznej (44) tej co najmniej jednej warstwy wzmacniającej (40,140,240,440,540,590,640).
27. 27. Urządzenie według zastrz. 26, znamienne tym, że warstwa wzmacniająca (40,140, 240,440,540,590,640) jest przymocowana do oddzielnego nośnika (280,680).
28. 28. Urządzenie na próbki, znamienne tym, zawiera górną warstwę (20,120, 220, 420, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20,120,220,420, i>20) i dolnej (30,130,230,430,530,630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60,460, 560., 660), gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) ma ściankę boczną (44) otaczającą w zasadzie całą co najmniej jedną komorę (60, 460, 560, 660), gdzie ścianka boczna (44) jest uformowana techniką wycinania otworu w tej co najmniej jednej warstwie wzmacniającej (40, 140, 240, 440, 540, 590,640).
29. 29. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną, w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) ma ściankę boczną (44) otaczającą w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60, 460, 560, 660), gdzie ścianka boczna (44) jest uformowana techniką gofrowania.
30. 30. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki, gdzie dolna warstwa (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory jest ciągła z górną warstwą (20«, 120, 220, 420, 620) komory; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedną zamkniętą

    184 722 komorę na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240,440, 540, 590., 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60,460, 560,660).
31. 31. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedna zamkniętą komorę na materiał próbny (70,170,270,470, 670); co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40,140, 240, 440, 540, 590,640) przymocowćmą w dopasowany sposób, do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 520, 620) i dolnej (30,130, 230, 430, 530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240,440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu cała co najmniej jedną komorę (60, 460, 560, 660); oraz oddzielny nośnik (280, 680) przymocowany do co najmniej jednej warstwy wzmacniającej (40,140,240,440,540,590,640).
32. 32. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując komorę (60, 460, 560, 660) na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) dla ochrony komory (60,460, 560., 660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) ma ściankę boczną (44) wyznaczającą osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą komorę (60, 460, 560, 660) i gdzie co najmniej jedna spośród warstw komory, górnej (20,120, 220, 420, 620) i dolnej (30,130, 230, 430, 530, 630), jest przymocowana do, w przybliżeniu, całej ścianki bocznej (44) co najmniej jednej warstwy wzmacniającej (40,140, 240, 440, 540,, 590, 640); oraz oddzielny nośnik (280, 680) przymocowany, do co najmniej jednej, warstwy wzmacniającej (40,140, 240,440,540, 590, 640).
33. 33. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory mająca w przybliżeniu równoległe powierzchnie, górną i dolną, i właściwości barierowe dla próbki; dolną warstwę (30,130,230,430,530,630) komory mającą w przybliżeniu równoległe powierzchnie, górną i dolną, i właściwości barierowe dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące dolną powierzchnię górnej warstwy (20,120., 220,420, 620) komory z górną powierzchnią dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedną zamkniętą komorę na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430,530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60,460,560,660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60,460,560, <60).
34. 34. Urządzenie według zastrz. 33, znamienne tym, że spojenie (50, 450, 650) jest rozłączalne, co zapewnia oddzielenie co najmniej części górnej warstwy (20, 120,220, 420, 620) komory od dolnej warstwy (30, 130, 230,430, 530, 630) komory.
35. 35. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 520, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, formując co najmniej jedną zamknięta. komorę (60, 460, 560, 660) na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230,

    184 722

    430, 530, 630), w celu ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60,460,560, 660).
36. 36. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki, gdzie górna warstwa (20, 120, 220,420, 620) komory jest spojona w sposób odrywalny z dolną warstwą (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, tworząc co najmniej jedna zamkniętą komorę na materiał próbny (70, 170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) przymocowana w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30,130, 230, 430, 530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40,140, 240, 440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60,460,560,660).
37. 37. Urządzenie na próbki, znamienne tym, że zawiera górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory o właściwościach barierowych dla próbki; dolną warstwę (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory o właściwościach barierowych dla próbki; trwałe spojenie (50, 450, 650) mocujące górną warstwę (20, 120, 220, 420, 620) komory do dolnej warstwy (30, 130, 230, 430, 530, 630) komory, tworząc co najmniej jedną komorę (60, 460, 560, 660) na materiał próbny (70,170, 270, 470, 670); oraz co najmniej jedną warstwę wzmacniającą (40., 140, 240,440,540,590, 640) przymocowaną w dopasowany sposób do co najmniej jednej spośród warstw komory górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630), dla ochrony tej co najmniej jednej komory (60, 460, 560, 660), gdzie ta co najmniej jedna warstwa wzmacniająca (40, 140, 240, 440, 540, 590, 640) wyznacza osłonę, która zawiera w przybliżeniu całą co najmniej jedną komorę (60, 460, 560, 660), gdzie co najmniej jedna spośród warstw komory, górnej (20, 120, 220, 420, 620) i dolnej (30, 130, 230, 430, 530, 630) jest zrywaną dla uzyskania dostępu do materiału próbnego (70,170,270,470,670).