PL184899B1

PL184899B1 - Pas bezpieczeństwa

Info

Publication number: PL184899B1
Application number: PL97332419A
Authority: PL
Inventors: Cox┴Ronald┴J.
Original assignee: Dalloz Safety
Priority date: 1996-09-24
Filing date: 1997-08-07
Publication date: 2003-01-31
Also published as: NO318608B1; CA2230713A1; CZ294962B6; YU16499A; GR3036759T3; DE69705515D1; NZ334692A; NO991397D0; JP4464467B2; HUP0200523A2; JP2001500769A; US6006700A; EP0902710A4; PT902710E; CN1236328A; ES2160362T3; ATE202717T1; WO1998013104A1; JP5180692B2; CZ93999A3

Abstract

1. Pas bezpieczenstwa, przeznaczony do noszenia przez osobe dla ochrony w przypadku upadku z wysokosci, zawie- rajacy element tasmowy sytuowany na cze- sci tulowia osoby, do utrzymywania osoby w pasach bezpieczenstwa, znamienny tym, ze przynajmniej odcinek elementu tasmo- wego jest dostosowany do sprezystego wy- dluzania sie o przynajmniej 3% pod obciaze- niem rozciagajacym wynoszacym od 45 N do 90 N, a graniczne dopuszczalne obciaze- nie rozciagajace elementu tasmowego wy- nosi przynajmniej 22,5 kN, przy czym przynajmniej odcinek elementu tasmowego zawiera splot przynajmniej dwóch mate- rialów, z których jeden jest materialem nie- sprezystym, o duzej wytrzymalosci na roz- ciaganie, a drugi material jest materialem sprezystym. Fig. 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pas bezpieczeństwa, stanowiący urządzenie zabezpieczające przeznaczone do noszenia przez osobę, w celu zabezpieczenia tej osoby przez obrażeniami w razie upadku z wysokości.

Pasy bezpieczeństwa są zwykle stosowane jako część pełnego systemu zabezpieczającego dla osób narażonych na niebezpieczeństwo upadku z wysokości. Na stanowisku roboczym stosuje zwykle pasy obejmujące całe ciało. Takie pasy, które zwykle stanowią pasy barkowe, mogą być konstruowane na wiele różnych sposobów, na przykład według opisów patentowych USA 5.531.292, 5.329.884 1 5.203.829.

Aktualnie dostępne pasy bezpieczeństwa na cały tułów są wytwarzane zwykle z materiałów giętkich, lecz stosunkowo niesprężystych, jak na przykład stylon lub poliester. Takie materiały mają zwykle właściwość sprężystego wydłużania się o około 1% lub mniej, pod działaniem siły rozciągającej o wartości w przybliżeniu 45 N. Rzeczywiście, w praktyce nawet przy obciążeniu rozciągającym w przybliżeniu 450 N, takie materiały zwykle wykazują wydłużenie sprężyste wynoszące około 2,5% lub mniej. Jakkolwiek wytrzymałość takich materiałów jest odpowiednia do ochrony przed upadkiem, to pasy wytworzone z takich materiałów utrudniają ruchy zapiętemu w te pasy pracownikowi. To utrudnienie ruchu często powoduje dyskomfort, zmniejszenie wydajności i szybkie zmęczenie pracownika. Ograniczony zakres ruchów, niewygoda i zmęczenie, związane ze znanymi pasami bezpieczeństwa może w wyniku powodować pogorszenie bezpieczeństwa pracownika. Różne próby zaprojektowania pasów bezpieczeństwa dla zapewnienia większej wygody i zakresu ruchów kończyły się bardzo ograniczonymi sukcesami.

Pas bezpieczeństwa przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający element taśmowy sytuowany na części tułowia osoby, do utrzymywania osoby w pasach bezpieczeństwa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, a graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające elementu taśmowego wynosi przynajmniej 22,5 kN, przy czym przynajmniej odcinek elementu taśmowego zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.

Przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.

Korzystnie przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Korzystnie przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11 % pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Cały element taśmowy zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest: materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym, przy czym rozciągalność sprężysta tego splotu przynajmniej dwóch materiałów wynosi przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym od 45 N do 90 N, przy czym rozciągalność sprężysta tego splotu przynajmniej dwóch materiałów wynosi nie więcej niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

Korzystnie element taśmowy ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.

Korzystnie element taśmowy ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

W odmianie wynalazku pas bezpieczeństwa przeznaczony do noszenia przez osobę, dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający górną część dla tułowia, przy czym górna część dla tułowia zawiera taśmę barkową. charakteryzuje się tym, że przynajmniej część taśmy barkowej jest dostosowana do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod

184 899 obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, przy czym taśma barkowa ma wytrzymałość na rozciąganie wynoszącą przynajmniej 22,5 kN. Przynajmniej część taśmy barkowej zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.

Korzystnie przynajmniej część taśmy barkowej jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.

Korzystnie przynajmniej część taśmy barkowej 20 jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym 45 N.

Korzystnie przynajmniej część taśmy barkowej jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym 45 N.

Cała taśma barkowa zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym, a splot przynajmniej dwóch materiałów ma rozciągalność sprężystą, wynoszącą przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym od 45 N do 90 N, przy czym splot przynajmniej dwóch materiałów ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

Korzystnie taśma barkowa ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.

Korzystnie taśma barkowa ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

Korzystnie taśma barkowa ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20%, pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

Korzystnie taśma barkowa połączona jest funkcjonalnie z taśmą piersiową a taśma piersiowa jest sytuowana na części klatki piersiowej osoby i jest wykonana z materiału niesprężystego.

Ponadto taśma barkowa jest połączona funkcjonalnie z taśmą, udową przy czym taśma udowa jest sytuowana wokół uda osoby, a przynajmniej odcinek taśmy udowej jest dostosowany do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, a taśma udowa ma wytrzymałość na rozciąganie wynoszącą przynajmniej 22,5 kN. Przynajmniej odcinek taśmy udowej zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.

Korzystnie przynajmniej odcinek taśmy udowej jest. dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Ponadto cała taśma udowa zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.

Korzystnie taśma udowa ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 450 N.

Korzystnie taśma udowa ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 4,5 kN.

W odmianie wynalazku pas bezpieczeństwa przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający element taśmowy sytuowany na części tułowia osoby, do utrzymywania osoby w pasach bezpieczeństwa, charakteryzuje się tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego zawiera pojedynczą taśmę posiadającą sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające elementu taśmowego wynosi przynajmniej 22,5 kN.

Korzystnie przynajmniej pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.

Korzystnie pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do

15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Korzystnie pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do

11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Cały element taśmowy składa się z pojedynczej taśmy.

184 899

Korzystnie pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 450 N.

Korzystnie pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

W innej odmianie wynalazku pas bezpieczeństwa przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający górną część dla tułowia, przy czym górna część dla tułowia zawiera taśmę barkową sytuowaną na odpowiednim barku osoby, charakteryzuje się tym, że przynajmniej część taśmy barkowej zawiera pojedynczą taśmę posiadającą sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające taśmy barkowej wynosi przynajmniej 22,5 kN.

Korzystnie pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.

Korzystnie pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Korzystnie pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Ponadto cała część taśmy barkowej składa się z pojedynczej taśmy.

Korzystnie pojedyncza taśma md sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.

Korzystnie taśma barkowa połączona jest funkcjonalnie z taśmą piersiową, przy czym taśma piersiowa jest sytuowana na części klatki piersiowej osoby i jest wykonana z materiału niesprężystego.

Ponadto taśma barkowa jest połączona funkcjonalnie z taśmą udową, przy czym taśma udowa jest sytuowana wokół uda osoby, a przynajmniej odcinek taśmy udowej składa się z drugiej pojedynczej taśmy posiadającej sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające taśmy udowej wynosi przynajmniej 22,5 kN.

Korzystnie druga pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Ponadto cała taśma udowa składa się z drugiej pojedynczej taśmy.

Korzystni druga pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 450 N.

Korzystnie druga pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 4,5 kN.

Stosowane pojęcie procentowego wydłużenia sprężystego przy konkretnym obciążeniu rozciągającym oblicza się z wykorzystaniem następującego wzoru:

(Długośćp) rozciągnięciu) - Długość_(wstępna)) / Długość_(wstępna) * 100%

Materiały sprężyste stosowane na części taśm według niniejszego wynalazku po zdjęciu obciążenia rozciągającego powracają w zasadzie od wydłużnnia mieszczącngo sii? w zakresie wydłużenia sprężystego do swoich pierwotnych długości (w stanie nierozciągnięma).

184 899

Stosowany termin „niesprężysty” odnosi się ogólnie do materiałów wykazujących wydłużenie sprężyste poniżej około 1% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 45 N.

Zastosowanie materiału (materiałów) zapewniającego wydłużenie sprężyste przynajmniej około 3% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym 45 do 90 N, w jednej, lub więcej części taśmy nośnej pasów bezpieczeństwa, w znacznym stopniu zmniejsza, jeżeli nie eliminuje problemy ograniczenia ruchów i związanego z tym zmęczenia odczuwanego w przypadku pasów bezpieczeństwa obecnie dostępnych. Ponadto takiemu włączeniu materiałów sprężystych w jedną lub więcej części nośnych taśmy według niniejszego wynalazku towarzyszy powstanie możliwości wystąpienia wygodnego dopasowania do ciała bez ograniczania ruchów. W odróżnieniu od obecnie dostępnych pasów bezpieczeństwa nie ma w zasadzie potrzeby częstego doregulowywania pasów bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku. Poza tym to wygodne dopasowanie pasów bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku w zasadzie zapobiega zwisaniu z ciała użytkownika części taśmowych, części które mogłyby zaczepić o jakiś przedmiot lub maszynę w obszarze roboczym.

Wydłużenie (sprężyste lub nie) elementu taśmowego większe, niż o 20% jest niepożądane, ponieważ zwiększa ryzyko zsunięcia się pasów z użytkownika. Korzystne jest, jeśli unika się takich stosunkowo dużych wydłużeń w normalnych warunkach roboczych i w przypadkach zatrzymywania, kiedy obciążenia rozciągające na te taśmy nośne mogą być stosunkowo duże. Korzystne zatem jest, jeśli sprężyste pasy nośne według niniejszego wynalazku nie podlegają w tych warunkach wydłużaniu sprężystemu powyżej 20%. Te taśmy nośne według niniejszego wynalazku, nie wykazują wydłużeń większych, niż około 20%, nawet przy obciążeniach rozciągających do około 450 N, a korzystniej, przy obciążeniach rozciągających aż do około 4,5 k N.

Poza wykorzystywaniem wspomnianych powyżej parametrów sprężystych, część taśmy sprężystej według niniejszego wynalazku mus i być w stanie wytrzymywać siły rozciągające występujące przy ogólnym używaniu ich i w przypadkach powstrzymywania upadków. Zaletą jest, jeśli część taśmy sprężystej według wynalazku ma pewną minimalną końcową wytrzymałość na obciążenie rozciągające, wynoszącą około 22,5 kN. To końcowe obciążenie rozciągające 22,5 kN jest ogólnym standardem przemysłowym.

Przedmiot wynalazku, w przykładach wykonania, został bliżej objaśniony na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia w widoku od tyłu odmiany wykonania pasa na cały tułów według niniejszego wynalazku, fig. 2 - osobę noszącą pasy bezpieczeństwa z fig. 1 w widoku od przodu, fig. 3 - osobę noszącą pasy bezpieczeństwa z fig. 1 w widoku od tyłu, fig. 4A - w przekroju zwykły podwójny splot odpowiedni do zastosowania w plecionym pasie parcianym stosowanym według niniejszego wynalazku, fig. 4B - złożoną część taśmy odpowiednią do wykorzystania według niniejszego wynalazku, fig. 5 - inną odmianę wykonania pasów bezpieczeństwa na cały tułów, według niniejszego wynalazku, w widoku od tyłu, natomiast fig. 6 przedstawia następną odmianę wykonania pasów bezpieczeństwa na cały tułów, według niniejszego wynalazku, w widoku od tyłu.

Na figurze 1 przedstawiono jedną z odmian wykonania pasa bezpieczeństwa 10 na cały tułów według niniejszego wynalazku, którą omówiono szczegółowo poniżej. Ogólna budowa strukturalna według fig. 1 odpowiada w zasadzie pasom bezpieczeństwa Model 650 firmy Miller Equipment z Franklin, w stanie Pennsylvania. Pasy bezpieczeństwa 10 zawierana górną część dla tułowia, zawierającą pierwszą i drugą taśmę barkową 20 i 30, do złożenia na odpowiedni bark, oraz taśmę piersiową 40 (fig. 2), do założenia na część klatki piersiowej użytkownika.

Jak to przedstawiono na fig. 3, pierwszy koniec każdej taśm barkowych 20 i 30, schodzi w dół po plecach użytkownika, stanowiąc pierwszą i drugą wzdłużną taśmą plecową, odpowiednio 22 i 32. Wzdłużne taśmy plecowe 22 i 32 tych taśm barkowych 20 i 30 krzyżują się, i łączą się z typowym pierścieniem D 50 w sposób znany. Pierścień D 50 ma część 52 do połączenia z pasami, i część zaczepową 54. Część 52, do połączenia z pasami, umożliwia założenie pierścienia D 50 do pasów bezpieczeństwa 10 za pośrednictwem wzdłużnych pasów plecowych 22 i 32. Część zaczepową 54 dostosowana jest do połączenia z liną nylonową,

184 899 łańcuchem, taśmą lub inną złączką, na której może być zaczepiona osoba nosząca pasy bezpieczeństwa 10.

W odmianie wykonania z fig. 1, po skrzyżowaniu się i przejściu przez pierścień D 50 taśmy barkowe 20 i 30 połączone są przez, ogólnie biorąc, wzdłużną taśmę plecową 60. Jak to przedstawiono na fig. 3, ta wzdłużna taśma plecowa 60 przechodzi, ogólne biorąc wzdłużnie, po części pleców użytkownika, i, korzystnie, jest spleciona ze stosunkowo niesprężystego materiału, jak na przykład nylon i/lub poliester).

Drugi koniec każdej z taśm barkowych 20, 30, przechodzi w dół z przodu użytkownika, w sposób przedstawiony na fig. 2, tworząc, wzdłużną, pierwszą i drugą, taśmę przednią, odpowiednio 24 i 34. Pierwsza część piersiowa 42 taśmy piersiowej połączona jest, korzystnie, z przednią taśmą 24 a druga część 44 tej taśmy piersiowej dołączona jest do taśmy przedniej 34. Obie taśmy piersiowe, pierwsza i druga, 44 i 42 mają współdziałające elementy mocujące, 46 i 48 na końcach, dla umożliwienia połączenia taśmy piersiowej pierwszej i drugiej, 42 i 43, z, utworzeniem taśmy piersiowej 40. Korzystne jest, jeśli w sposób znany, pierwsza i druga taśma są połączone za pośrednictwem regulowanego dopasowującego mechanizmu zamka, zawierającego współdziałające elementy mocujące 46 i 48.

Taśmy przednie, pierwsza i druga, 24 i 34, przechodzą dalej w dół i, korzystnie, zawierają elementy połączeniowe 24 i 36 (na przykład regulowane sprzączki) znane w praktyce, służące do regulacji dopasowania pasów bezpieczeństwa 10 do górnej części tułowia użytkownika. Przechodząc dalej w dół, w sposób przestawiony na fig. 1, taśmy przednie, pierwsza i druga, 24 i 34, zbiegają się i schodzą się w zasadzie centralnie, tworząc część siedzeniową 70, lub część podbrzuszną. Jak to przedstawiono na fig. 2 i 3, taśmy przednie, pierwsza i druga, 24 i 36, przechodzą z tyłu użytkownika, a część siedzeniowa 70 przechodzi pod siedzeniem użytkownika.

Połączone z częścią siedzeniową 70 i odchodzące od niej są taśmy udowe 80 i 90, odpowiednio, pierwsza i druga. Każda z tych taśm udowych 80 i 90, pierwszej i drugiej, przechodzi wokół górnej części uda użytkownika, łącząc się z dalszym końcem pierwszej taśmy plecowej, odpowiednio 22 i 32. Odległe końce każdej z taśm udowych 80 i 90, pierwszej i drugiej, oraz dalsze końce każdej z wzdłużnych taśm plecowych 22 i 32 stanowią zatem, korzystnie, współdziałające elementy mocujące (odpowiednio 82 i 92 oraz 28 i 38), na przykład w postaci znanych elementów sprzączkowych.

Korzystne jest, jeśli taśmy barkowe 20 i 30 (włącznie z wzdłużnymi taśmami plecowymi 22 i 32 oraz taśmami przednimi, 24 i 34) oraz pierwsza i druga taśma udowa 80 i 90 są, mają właściwości sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 15% pod działaniem obciążenia rozciągającego wynoszącego około 45 N. Korzystniej, te taśmy są dobrane do sprężystego wydłużania w zakresie od 7% do 11% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 45 N. Tym niemniej te części taśmowe, korzystnie, wykazują pewną minimalną, końcową wytrzymałość na obciążenie rozciągające, wynoszącą przynajmniej około 22,5 kN.

Na rysunku modelowym z fig. 1, dolna część pasów 10 bezpieczeństwa jest wykonana z pojedynczego integralnego odcinka materiału sprężystego. Z tego względu odcinek opinanego powyżej materiału sprężystego rozpoczyna się przy pierwszym końcu 94A na taśmie udowej 90. Następnie materiał przechodzi w dół przez element mocujący 92, a następnie biegnie w górę, do części siedzeniowej 70, tworząc w ten sposób taśmę udową 90. Po dojściu do części siedzeniowej 70, materiał wędruje wzdłuż drogi wyznaczonej przez lewą stronę części siedzeniowej 70, stanowiąc jej stronę tylną. Materiał dochodzi do elementu regulacyjnego 36, gdzie jest, korzystnie, złożony pętlowo wokół elementu regulacyjnego 36, lub jest przezeń przetknięty. Następnie materiał przechodzi w dół (podwójnie) do dolnej wzdłużnej części taśmy przedniej 34 i lewej strony części siedzeniowej 70. Materiał następnie wędruje przez środek części siedzeniowej 70, i w górę, wzdłuż drogi wyznaczonej przez prawą stronę części siedzeniowej 70.

Po dojściu do elementu regulacyjnego 26, materiał jest, korzystnie, założony pętlowo wokół elementu regulacyjnego 26, lub jest przezeń przetknięty.

Po zapętleniu przez element regulacyjny 26 materiał przechodzi w dół (podwójnie), pod dolną częścią wzdłużnej taśmy przedniej 24 i wzdłuż prawej strony części siedzeniowej 70.

184 899

Przed dojściem do środka części siedzeniowej 70 materiał ostro odchodzi od drogi części siedzeniowej 70 rozciągając się w dół i tworząc taśmę udową 80. Korzystne jest, jeśli materiał jest zapętlony, korzystnie, przez element mocujący 82 i kończy się w na drugim końcu 94b. Korzystne jest, jeśli na obszarach podwójnego złożenia materiał jest łączony razem, przez przeszycie w kilku obszarach 96A do 96J.

Zakres rozmieszczenia poszczególnych części pasów bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku można dobrać inaczej, dla zapewnienia dostatecznego zakresu ruchu i dostatecznego komfortu, przy zachowaniu odpowiedniego bezpieczeństwa. W konstrukcji z fig. 1, na przykład, taśma piersiowa 40 i wzdłużna taśma plecowa 60 może być wykonywana z materiału stosunkowo niesprężystego, takiego, jak na przykład poliester i/lub nylon. Dla łatwości poruszania się użytkownika pasów bezpieczeństwa 10 wywarzanie tych części z materiału sprężystego nie jest konieczne. Ponadto wytwarzanie tych części jako niesprężystych może zapewnić dodatkowe zabezpieczenie zapobiegające niepożądanemu wypadnięciu użytkownika pasów, kiedy na przykład taśmy barkowe 20 i 30 mają wydłużenie sprężyste w górnym wymienianym niniejszym zakresie. Dla zapewnienia nowego połączenia parametrów sprężystości i wytrzymałości na obciążenie rozciągające części taśmowych niniejszych pasów bezpieczeństwa, korzystne jest zastosowanie materiału zespolonego zawierającego przynajmniej jeden materiał sprężysty i przynajmniej jeden stosunkowo niesprężysty materiał o dużej wytrzymałości. Cały element taśmowy może być wytwarzany z takiego materiału zespolonego lub też z takiego materiału może być wytwarzana tylko część, czyi i odcinek elementu taśmowego. Na przykład, odcinek takiego materiału sprężystego może być wszyty w część taśmową, poza tym wykonaną z materiałów konwencjonalnych, niesprężystych, jak nylon i/lub poliester. Jeżeli część materiału sprężystego wszywa się w część taśmową, to szew musi spełniać kryteria końcowego obciążenia rozciągającego wymienione powyżej dla części taśmowych według niniejszego wynalazku.

W jednej z odmian wykonania, części sprężyste lub odcinki pasów bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku (to znaczy te części lub odcinki, które mają wydłużenie sprężyste przynajmniej około 3%) zawierają, korzystnie, przynajmniej odcinak materiału zespolonego, takiego jak tkana taśma parciana o splocie z jednym lub więcej materiałem stosunkowo niesprężystym i mocnym (to znaczy o dużej wytrzymałości na końcowe obciążenie rozciągające), i z jednym lub więcej materiałem o mniejszej wytrzymałości na końcowe obciążenie rozciągające, lecz o większej sprężystości. Na przykład w jednej z odmian wykonania według niniejszego wynalazku zastosowano taśmę 2434, z firmy Murdoch Webbing Company, Inc., z Central Falls, z Rhode Island, o szerokości 44,5 mm. W jednej z odmian wykonania splot (splot dwuwarstwowy) zawierał około 71% nylonu, około 16% poliestru i około 13% włókna poliuretanowego (71/16/13). Inne taśmy 2434 z firmy Murdoch Webbing Company, Inc. zawierały splot 62/23/15. Materiał 2436, z firmy Murdoch Webbing Company, Inc., stanowił splot 78/9/13. Takie materiały zespolone mają minimalną wytrzymałość na końcowe obciążenie rozciągające, odpowiednią do zastosowania w pełnokorpusowych pasach bezpieczeństwa, wykazując najkorzystniejszy zakres wydłużeń, od 7 % do 11% w przy obciążeniu rozciągającym 45 do 90 N. W tej odmianie wykonania, zapobiega się znacznej nadwyżce sprężystości ponad pożądany zakres, przez zastosowanie włókien o dużej wytrzymałości na rozciąganie i stosunkowo niesprężystych włókien takich jak przędza nylonowa i/lub poliestrowa.

Figura 4A przedstawia przekrój przykładowego splotu z dwoma wiązaniami górnymi i dwoma dolnymi, jak stosowany w pasach 2434 i 243G firmy Murdoch Webbing Company, Ino. Na tym przedstawieniu 2a do 2j reprezentuje przędzę wypełniającą czyli wątki przechodzące poprzecznie przez szerokość pasa. Nici osnowy, czyli nici przędzy podstawowej 4 są przeplecione z nitkami wypełniającymi 2a do 2j w kierunku wzdłużnym. Nitki wiążące 6 przędzy przeplecione są od wierzchu, czyli od lica 8 pasa, do spodu, czyli grzbietu 9 pasa. Nitki wiążące 6 wiążą ze sobą lico 8 i grzbiet 9. W obecnie dostępnych materiałach pasowych stosowanych na pasy bezpieczeństwa, nici przędzy podstawowej 4 i nitki wiążące 6 są włóknami ciągłymi przędzy nylonowej i/lub poliestrowej. W pasie wykorzystywanym w częściach taśmowych według niniejszego wynalazku natomiast, nitki wiążące 6 są nićmi przędzy sprężystej, na przykład z włókna poliuretanowego. Taka przędza sprężysta utrzymuje również

184 899 razem lico 8 i grzbiet 9, lecz umożliwia rozciąganie, czyli sprężyste wydłużanie pasa. Na stopień rozciągnięcia oddziałuje się , liczbą nici przędzy wypełniającej, czyli wątku 2a do 2j, przypadające na jednostkę długości. Im więcej nici wątku na jednostkę długości, tym mniejsze jest wydłużenie sprężyste. Im mniej nici wątku na jednostkę długości, tym wydłużenie sprężyste jest większe. Końcowa wytrzymałość na obciążenie rozciągające i górna granica wydłużenia sprężystego zależą od nici przędzy podstawowej 4, które, korzystnie, są dobrane spośród niesprężystych, wysokowytrzymałych włókien przędzy, na przykład nylonowej lub poliestrowej.

Porównanie wydłużenia pasa sprężystego odpowiedniego do zastosowania według niniejszego wynalazku (jak przedstawiony na fig. 4A) i dwóch standardowych materiałów nylonowych na pasy (do nabycia z firmy Southwest Weaving, z Greenville, w stanie South Carolina) przedstawiono poniżej w tabelach 1 i 2, dla różnych obciążeń rozciągających. W danych doświadczalnych zamieszczonych w tabelach 1 i 2, odcinki testowanego materiału poddawano wymienionemu obciążeniu rozciągającemu za pomocą przyrządu rozciągającego Tinus Olsen. Przed rozciąganiem na każdej próbce zaznaczono dwa punkty w odstępie 30,5 cm. Odstęp między tymi punktami mierzono przy wskazanym obciążeniu rozciągającym i w sposób opisany powyżej obliczano wydłużenie procentowe.

Tabela 1

	Pas sprężysty 2434	Pas 1010RN	Pas 998MN
Obciążenie rozciągające (w funtach/ niutonach)	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe
0	12/304,8	0	12/304,8	0	12/304,8	0
20/90	123/4/323,8	6,25	121/16/306,4	0,53	121/8/308	1,04
40/180	127/8/327	7,29	121/8/308	1,04	123/16/309,6	1,56
60/270	1215/16/328,6	7,81	123/16/309,6	1,56	121/4/311,2	2,08
80/360	13/330	8,33	121/4/311,2	2,08	121/4/311,2	2,08
100/450	131/16/331,8	8,85	121/4/311,2	2,08	125/16/312,8	2,6

Tabela 2

	Pas sprężysty 2434	Pasl010RN	Pas 998MN
Obciążenie rozciągające (w funtach/ niutonach)	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe	Odstęp (w calach/ milimetrach)	Wydłużenie procentowe
500/2250	133/4/349,2	14,58	123/8/314,3	3,12	127,/8/327	7,29
1000/4500	141/2/368,3	18,66	123/4/323,8	6,25	131/2/342,9	12,5
1500/6750	15/381	25	131/8/333,4	9,38	135/8/346,1	13,5
2000/9000	151/4/387,4	27,08	133/8/339,7	11,46	14/355,6	16,7
2500/11500	151/2/393,7	29,17	131/2/342,9	12,5	141/8/358,8	17,7
3000/13500	153/4/400	31,25	133/4/349,2	14,58	141/4/362	18,7
3500/15750	16/406,4	31,33	137/8/352,4	15,65	143/8/365,1	19,7
4000/18000	161/16/408	33,85	14/355,6	16,67	141/2/368,3	20,8

184 899

Łatwość rozciągania pasa sprężystego według niniejszego wynalazku ponadto przedstawiono w danych poniższej tabeli 3. W danych doświadczalnych zamieszczonych w tabeli 3, odcinek 254 cm materiału przyłączono do przyrządu rozciągającego z siłą 225 N. Próbkę rozciągano do wydłużeń procentowych wskazanych w tabeli, 3 i zapisywano odpowiadające im wartości siły.

Tabela 3

Wydłużenie procentowe	Siła (w funtach/ niutonach)
1	2,9/13
2	3,6/16
3	4,1/18
4	4,7/21
5	5,1/23
6	5,7/26
7	6,6/30
8	7,6/34
9	9,4/42
10	14,9/67

Na figurze 4B przedstawiono inną odmianę wykonania części 100 pasa zespolonego, według niniejszego wynalazku. Taśmowa część 100 zawiera niesprężystą taśmę 102 o dużej wytrzymałości (na przykład standardowy nylonowy i/lub poliestrowy płaski) oraz taśmę sprężystą 104 (która może mieć niewielką wytrzymałość na rozciąganie) połączoną z wnętrzem taśmy 102 za pośrednictwem obszarów zszycia 106A i 106B. W przypadku na przykład taśmowej części barkowej, część 100 jest przewieszona przez bark użytkownika, tak że taśma sprężysta 104, korzystnie, jest ściśle dopasowana do barku, a taśma o dużej wytrzymałości pozwala na wydłużanie sprężyste, czyli „luz” taśmy 102 w zakresie od 3% do 20%, jak to opisano powyżej. Część 102 taśmy (która może być ze standardowego materiału pasowego nylonowego/poliestrowego) jednakowoż ogranicza wydłużanie sprężyste elementu taśmowego 102 do około 20%, i zapewnia wytrzymałość na rozciąganie potrzebną w sytuacjach wyhamowywani a upadku. W niektórych sytuacjach, których występuje niebezpieczeństwo zaczepienia luźno zwisających pasów bezpieczeństwa o różne przedmioty, pas sprężysty z fig. 4A może być wykonany zgodnie z odmianą wykonania z fig. 4B, ponieważ odmiana wykonania z fig. 4A wymaga nieco luźniejszego dopasowania taśmy 102 o dużej wytrzymałości.

Sprzączki stosowane w pasach bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku mogą być wykonywane z kutej stali o minimalnej wytrzymałości na końcowe obciążenie rozciągające wynoszącej około 18 kN. Takie sprzączki są, korzystnie, kadmowane lub cynkowane i spełniają wymagania 50-godzirme j próby ASTM w mgle solnej. Pierścienie D do zastosowania w pasach bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku stanowią, korzystnie, pierścienie stalowe o minimalnej wytrzymałości na rozciąganie wynoszącej około 22,5 kN. Takie pierścienie D są, korzystnie, kadmowane lub cynkowane i spełniają wymagania 50-godzinnej próby ASTM w mgle solnej. Korzystne jest, jeśli szycie odbywa się nicią nylonową, na przykład VT-295E, Type II, klasy A, o rozmiarach 415 i F. Korzystne jest szycie za pomocą 4 do i, ściegów na 2,54 cm przy nici o rozmiarze 415, i za pomocą 6 do 8 ściegów na 2,54 cm przy nici rozmiaru F. Wszystkie końce szwów są zakończone przynajmniej dwoma ściegami wstrzecznymi.

Pełnokorpusowe pasy bezpieczeństwa według niniejszego wynalazku ogólnie spełniają lub przewyższają wymagania wszelkich standardów, OSHA, CSA (Canadian Standard Assocation) i ANSI. Ponadto korzyści uzyskiwane z włączenia materiałów sprężystych według niniejszego wynalazku do pasów bezpieczeństwa nie ograniczają się do pewnych tylko

184 899 konstrukcji pasów bezpieczeństwa. Praktycznie każde znane pasy bezpieczeństwa mogą być modernizowane lub nowe pasy mogą być projektowane z uwzględnieniem włączenia takich materiałów sprężystych. Figury 5 i 6 na przykład przedstawiają dwie możliwości konstrukcji pasów bezpieczeństwa, omówione w związku z fig. 1 do 3.

Figura 5 przedstawia pełnokorpusowe pasy bezpieczeństwa, podobne w konstrukcji do przedstawionych na fig. 1. Pasy bezpieczeństwa 110 są podobne w ogólnej strukturze do pasów Model 850 firmy Miller Equipment. Pasy bezpieczeństwa 110 z fig. 5 natomiast zawierają niesprężystą pasową część siedzeniową w szerszej części elementu taśmowego 170. Taśmy barkowe 120 i 130, włącznie ze wzdłużnymi przednimi górnymi częściami taśmowymi 124a i 134a są, korzystnie, wykonane z pasa sprężystego w sposób opisany powyżej. Korzystne jest, jeśli taśmowe części piersiowe 142 i 144, pierwsza i druga, są wykonane z materiałów niesprężystych, jak na przykład nylon i/lub poliester. Dolne przednie części taśmowe 124b i 134b są, korzystnie, wykonane z pasa sprężystego. Nie- sprężysta taśmowa część siedzeniowa 170 jest połączona, korzystnie, z dolnymi przednimi częściami taśmowymi 124b i 134b przez zszycie. Korzystne jest, jeśli pasy bezpieczeństwa 110 zawierają plecowy pierścień D 150a i nie - sprężystą taśmy plecową 160. Pasy bezpieczeństwa 110 zawierają również dodatkowy pierścień D 150b i 150c, do zapewnienia znanej regulacji pozycji. Pasy bezpieczeństwa 110 zawierają także taśmy nożne 180 i 190.

Figura 6 przedstawia pasy bezpieczeństwa 210, zawierające splataną niesprężystą taśmę stanowiącą pas brzuszny 265. Pasy bezpieczeństwa 210 są podobne w konstrukcji ogólnej do pasów Model 8095 firmy Miller Equipment. Niesprężystą taśma pasa brzusznego 265 przymocowana jest do dolnej części taśm barkowych 220 i 230. Taśmy barkowe 220 i 230 są, korzystnie, wykonane z pasa sprężystego w sposób opisany powyżej. Jak w konstrukcjach omówionych powyżej, pasy bezpieczeństwa 210 zawierają korzystnie, pierwszą i drugą taśmową część piersiową, 242 i 242, wykonane z pasa nie - sprężystego. Pasy bezpieczeństwa 210 zawierają też taśmową część siedzeniową 270, połączona z dolnymi częściami taśmowych części barkowych 220 i 230. Siedzeniowa część elementu taśmowego 270 wykonana jest, korzystnie, z pasa sprężystego. Z taśmową częścią siedzeniową 270 połączone są części udowe 280a, 280b, 290a i 290b, które wykonane są, korzystnie, z pasa sprężystego w sposób opisany powyżej. Pasy bezpieczeństwa 210 są zapinane za pomocą pierścienia D 250.

184 899

Fig. 2 Fig. 3

Fig. 4A

184 899

Fig. 4B

184 899

-Ο co

Fig. 5

184 899

Fig. 6

184 899

Fig. 1

CD 'ΤDepartament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pas bezpieczeństwa, przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający element taśmowy sytuowany na części tułowia osoby, do utrzymywania osoby w pasach bezpieczeństwa, znamienny tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, a graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające elementu taśmowego wynosi przynajmniej 22,5 kN, przy czym przynajmniej odcinek elementu taśmowego zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.
2. Pas według zastrz. 1, znamienny tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.
3. Pas według zastrz. 2, znamienny tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
4. Pas według zastrz. 3, znamienny tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
5. Pas według zastrz. 1, znamienny tym, że cały element taśmowy zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym, przy czym rozciągalność sprężysta tego splotu przynajmniej dwóch materiałów wynosi przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym od 45 N do 90 N, przy czym rozciągalność sprężysta tego splotu przynajmniej dwóch materiałów wynosi nie więcej niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
6. Pas według zastrz. 1, znamienny tym, że element taśmowy ma rozciągliwość sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.
7. Pas według zastrz. 1, znamienny tym, że element taśmowy ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
8. Pas według zastrz. 5, znamienny tym, że element taśmowy ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.
9. Pas według zastrz. 5, znamienny tym, że element taśmowy ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
10. Pas bezpieczeństwa, przeznaczony do noszenia przez osobę, dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający górną część dla tułowia, przy czym górna część dla tułowia zawiera taśmę barkową znamienny tym, że przynajmniej część taśmy barkowej (20) jest dostosowana do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, przy czym taśma barkowa (20) ma wytrzymałość na rozciąganie wynoszącą przynajmniej 22,5 kN, a przynajmniej część taśmy barkowej (20) zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.
11. Pas według zastrz. 10, znamienny tym, że przynajmniej część taśmy barkowej (20) jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.
12. Pas według zastrz. 11, znamienny tym, że przynajmniej część taśmy barkowej (20) jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym 45 N.

184 899
13. Pas według zastrz. 12, znamienny tym, że przynajmniej część taśmy barkowej (20) jest dostosowana do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym 45 N.
14. Pas według zastrz. 10, znamienny tym, że cała taśma barkowa (20) zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym, a splot przynajmniej dwóch materiałów ma rozciągalność sprężystą wynoszącą przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym od 45 N do 90 N, przy czym splot przynajmniej dwóch materiałów ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
15. Pas według zastrz. 10, znamienny tym, że taśma barkowa (20) ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.
16. Pas według zastrz. 10, znamienny tym, że taśma barkowa (20) ma rozciągalność sprężystą większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
17. Pas według zastrz. 14, znamienny tym, że taśma barkowa (20) ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 450 N.
18. Pas według zastrz. 14, znamienny tym, że taśma barkowa (20) ma rozciągalność sprężystą nie większą niż 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
19. Pas według zastrz. 10, znamienny tym, że taśma barkowa (20) połączona jest funkcjonalnie z taśmą piersiową (40), a taśma piersiowa (40) jest sytuowana na części klatki piersiowej osoby i jest wykonana z materiału niesprężystego.
20. Pas bezpieczeństwa według zastrz. 10, znamienny tym, że taśma barkowa (20) jest połączona funkcjonalnie z taśmą udową (80), przy czym taśma udowa (80) jest sytuowana wokół uda osoby, a przynajmniej odcinek taśmy udowej (80) jest dostosowany do sprężystego wydłużania się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, a taśma udowa (80) ma wytrzymałość na rozciąganie wynosząca przynajmniej 22,5 kN, a przynajmniej odcinek taśmy udowej (80) zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.
21. Pas według zastrz. 20, znamienny tym, że przynajmniej odcinek taśmy udowej (80) jest dostosowany do sprężystego wydłużania się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
22. Pas według zastrz. 19, znamienny tym, że cała taśma udowa (80) zawiera splot przynajmniej dwóch materiałów, z których jeden jest materiałem niesprężystym, o dużej wytrzymałości na rozciąganie, a drugi materiał jest materiałem sprężystym.
23. Pas według zastrz. 22, znamienny tym, że taśma udowa (80) ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 450 N.
24. Pas według zastrz. 22, znamienny tym, że taśma udowa (80) ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 4,5 kN.
25. Pas bezpieczeństwa przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający element taśmowy sytuowany na części tułowia osoby, do utrzymywania osoby w pasach bezpieczeństwa, znamienny tym, że przynajmniej odcinek elementu taśmowego zawiera pojedynczą taśmę posiadającą sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające elementu taśmowego wynosi przynajmniej 22,5 kN.
26. Pas według zastrz. 25, znamienny tym, że przynajmniej pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.
27. Pas według zastrz. 26, znamienny tym, że pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
28. Pas według zastrz. 27, znamienny tym, że pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
29. Pas według zastrz. 25, znamienny tym, że cały element taśmowy składa się z pojedynczej taśmy.

184 899
30. Pas według zastrz. 25, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 450 N.
31. Pas według zastrz. 25, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
32. Pas według zastrz. 29, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 450 N.
33. Pas według zastrz. 29, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
34. Pas bezpieczeństwa, przeznaczony do noszenia przez osobę dla ochrony w przypadku upadku z wysokości, zawierający górną część dla tułowia, przy czym górna część dla tułowia zawiera taśmę barkową sytuowaną na odpowiednim barku osoby, znamienny tym, że przynajmniej część taśmy barkowej (20) zawiera pojedynczą taśmę posiadającą sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczał no obciążenie rozciągające taśmy barkowej (20) wynosi przynajmniej 22,5 kN.
35. Pas według zastrz. 33, znamienny tym, że pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 20% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N.
36. Pas według zastrz. 35, znamienny tym, że pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 3% do 15% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
37. Pas według zastrz. 36, znamienny tym, że pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniom rozciągającym wynoszącym około 45 N.
38. Pas według zastrz, 34, znamienny tym, że cała część taśmy barkowej składa się z pojedynczej taśmy.
39. Pas według zastrz. 35, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 450 N.
40. Pas według zastrz. 34, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
41. Pas według zastrz. 38, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 450 N.
42. Pas według zastrz. 38, znamienny tym, że pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym do 4,5 kN.
43. Pas według zastrz. 34, znamienny tym, że taśma barkowa (20) połączona jest funkcjonalnie z taśmą piersiową (40), przy czym taśma piersiowa (40) jest sytuowana na części klatki piersiowej osoby i jest wykonana z materiału niesprężystego.
44. Pas według zastrz. 34, znamienny tym, że taśma barkowa (20) jest połączona funkcjonalnie z taśmą udową (80), przy czym taśma udowa (80) jest sytuowana wokół uda osoby, a przynajmniej odcinek taśmy udowej (80) składa się z drugiej pojedynczej taśmy posiadającej sprężyste wydłużanie się o przynajmniej 3% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym od 45 N do 90 N, zaś graniczne dopuszczalne obciążenie rozciągające taśmy udowej (80) wynosi przynajmniej 22,5 kN.
45. Pas według zastrz. 44, znamienny tym, że druga pojedyncza taśma posiada sprężyste wydłużanie się w zakresie od 7% do 11% pod obciążeniem rozciągającym wynoszącym około 45 N.
46. Pas według zastrz. 44, znamienny tym, że cała taśma udowa (80) składa się z drugiej pojedynczej taśmy.
47. Pas według zastrz. 44, znamienny tym, że druga pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 450 N.
48. Pas według zastrz. 44, znamienny tym, że druga pojedyncza taśma ma sprężyste wydłużanie się nie większe niż 20% przy obciążeniu rozciągającym wynoszącym około 4,5 kN.

* * *

184 899