PL185215B1

PL185215B1 - Okucie dla okna lub temu podobnych

Info

Publication number: PL185215B1
Application number: PL97323096A
Authority: PL
Inventors: Holger Beyer; Erwin Röder
Original assignee: Roto Frank Ag
Priority date: 1996-11-18
Filing date: 1997-11-13
Publication date: 2003-04-30
Also published as: DE19647591C2; ATE205573T1; DE19647591A1; PL323096A1; DE59704590D1; EP0843061B1; EP0843061A3; EP0843061A2; SI0843061T1

Abstract

1. Okucie dla okna lub temu podobnych, z elementem okucia, umieszczanym w rowku okuciowym okna, i znajdujacym sie na koncu elementu okucia elementem oporowym, który przylega do naroza skrzydla okiennego, zacze- piajac o nie, znamienne tym, ze element opo- rowy (6, 6'; 6” ; 45’; 50; 60; 60’) jest osadzony na elemencie (3; 40; 51) okucia ruchomo wzgledem niego pomiedzy dwoma poloze- niami skrajnymi, w których element oporowy (6, 6’; 6” ; 45’; 50; 60; 60’) pokrywa sie z jednym z dluzszych boków (11 albo 12; 58 albo 59) elementu (3; 40; 51; 61) okucia i wystaje poza drugi z dluzszych boków (12 albo 11; 59 albo 58). FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest okucie dla okna lub temu podobnych.

Z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr DE 43 39 752 Al znane jest okucie dla okna lub temu podobnych, z elementem okucia, umieszczanym w rowku okuciowym okna, i znajdującym się na końcu elementu okucia elementem oporowym, który przylega do naroża skrzydła okiennego, zaczepiając o nie.

Przy montażu elementów okuć skrzydła okiennego, zwłaszcza mechanizmu przekładniowego i szyn nakładkowych, konieczne jest ich dokładne ustawienie w kierunku rowka okuciowego. Aby stworzyć ogranicznik dla elementów okuć, mają one na swym końcu poszerzenie z powierzchnią oporową, która przy wprowadzaniu w okucia w rowek opiera się o czołową powierzchnię zewnętrzną rowka okuciowego, to znaczy o naroże profilu skrzydła okiennego, umożliwiając tym samym precyzyjne ustawienie wzdłuż tego rowka.

W okuciu znanym z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr DE 43 39 752 Al powierzchnia oporowa znajduje się na elemencie oporowym, umieszczonym na końcu szyny nakładkowej i służącym do oparcia o czołową powierzchnię zewnętrzną rowka okuciowego względnie o naroże skrzydła. Ten element oporowy jest z jednej lub z obu stron na tyle szeroki, że powierzchnia oporowa wystaje poza boki szyny nakładkowej. Ta wystająca względnie wystające powierzchnie oporowe dochodzą przy montażu szyny nakładkowej do czołowej powierzchni zewnętrznej rowka okuciowego, zapewniając w ten sposób prawidłowe i dokładne ustawienie szyny nakładkowej wzdłuż rowka okuciowego. Dzięki temu szyna nakładkowa może stale zachowywać jednakowe położenie oporowe wzdłuż rowka okuciowego. Wystające powierzchnie oporowe znajdują się przy tym w wybraniach żeber przylgowych, przeznaczonych pod elementy okucia, na przykład szyny nakładkowe, na czołowej powierzchni zewnętrznej.

W profilach skrzydeł okiennych, w których możliwe jest tylko jednostronne poszerzenie elementu oporowego, na przykład tylko na zewnątrz, nie można stosować elementów oporowych z obustronnymi powierzchniami oporowymi. W zależności od tego, czy chodzi o okno okute prawo-, czy też lewostronnie, elementy okucia muszą mieć z odpowiedniej strony jednostronne powierzchnie oporowe. Daje to w rezultacie dwa różne rodzaje elementów oporowych dla okien okutych prawo- i lewostronnie.

Celem wynalazku jest takie udoskonalenie okucia opisanego na wstępie rodzaju, aby ten sam element oporowy można było zastosować w oknach okutych zarówno lewo-, jak i prawostronnie.

Okucie dla okna lub temu podobnych, z elementem okucia, umieszczanym w rowku okuciowym okna, i znajdującym się na końcu elementu okucia elementem oporowym, który przylega do naroża skrzydła okiennego, zaczepiając o nie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że element oporowy jest osadzony na elemencie okucia ruchomo względem niego pomiędzy dwoma położeniami skrajnymi, w których element oporowy pokrywa się z jednym z dłuższych boków elementu okucia i wystaje poza drugi z dłuższych boków.

Korzystnie element oporowy jest osadzony uchylnie względem elementu okucia pomiędzy dwoma skrajnymi położeniami.

Korzystnie element oporowy ma ogranicznik ruchu uchylnego w postaci występu ograniczającego, który wchodzi w wybranie w elemencie okucia.

Korzystnie element oporowy jest osadzony przesuwnie względem elementu okucia pomiędzy dwoma skrajnymi położeniami.

185 215

Korzystnie element okucia zawiera odcinek prowadzący, który stanowi prowadnicę dla elementu oporowego.

Korzystnie odcinek prowadzący elementu okucia przechodzi przez, rozciągający się w kierunku przesuwu elementu oporowego, otwór prowadzący w elemencie oporowym, zaś wystający poza element oporowy, końcowy odcinek elementu okucia jest zagięty.

Korzystnie element oporowy ma postać łącznika.

Korzystnie element oporowy jest osadzony ruchomo pomiędzy elementem okucia i zamocowanym na nim elementem łącznikowym.

Korzystnie element oporowy jest osadzony przesuwnie na elemencie łącznikowym.

Korzystnie element łącznikowy stanowi ogranicznik przesuwu elementu oporowego.

Korzystnie na elemencie łącznikowym znajduje się występ ograniczający, który wchodzi w wybranie elementu oporowego, rozciągające się w kierunku przesuwu elementu oporowego.

Korzystnie element okucia stanowi ogranicznik przesuwu elementu oporowego.

Korzystnie element oporowy ma występ ograniczający, który wchodzi w wybranie w elemencie okucia, rozciągające się w kierunku przesuwu elementu oporowego.

Korzystnie element oporowy i element łącznikowy stanowią jednoczęściowy odlew, zaopatrzony w miejsca zadanego pękania.

Korzystnie w miejscu oddzielenia elementu oporowego od elementu łącznikowego usytuowane jest połączenie, zwłaszcza w postaci złącza nitowanego, pomiędzy elementem łącznikowym i elementem okucia.

Korzystnie element oporowy jest odkształcalny sprężyście, zwłaszcza za pomocą zginania, w co najmniej jedno, korzystnie w oba, skrajne położenia.

Korzystnie element oporowy ma końcówkę oporową, która w odkształconym stanie elementu oporowego jest przechylona lub przesunięta względem jego pozostałej części i zajmuje jedno ze skrajnych położeń.

Zaleta okucia według wynalazku polega na tym, że zależnie od strony zamocowania okna można wybrać jedno z obu skrajnych położeń elementu oporowego. Element oporowy jest w tym celu przemieszczany w odpowiednie skrajne położenie, w którym jeden jego zewnętrzny koniec nie wystaje poza jeden dłuższy bok elementu okucia, zaś drugi zewnętrzny koniec wystaje poza drugi dłuższy bok elementu okucia. Ten wystający drugi koniec stanowi ogranicznik współpracujący z narożem skrzydła.

Element oporowy może być umieszczony na przykład na czołowym końcu szyny nakładkowej i tuż przed zamontowaniem go w skrzydle okiennym przemieszczany odpowiednio w jedno z obu skrajnych położeń, zależnie od rodzaju zamocowania skrzydła. Element oporowy jest przy tym korzystnie zamocowany na elemencie okucia na stałe. Pozwala to wykonać bez dodatkowych nakładów ogranicznik, który na przykład w oknach okutych prawo- lub lewostronnie zawsze przylega do ich zewnętrznej powierzchni. Element oporowy może być również wykorzystywany jako ogranicznik obustronny, jeżeli oba zewnętrzne końce wystają poza odpowiednie dłuższe boki szyny nakładkowej, to znaczy, jeżeli element oporowy znajduje się w położeniu pośrednim między obydwoma położeniami skrajnymi, pokrywającymi się z odpowiednimi dłuższymi bokami szyny nakładkowej.

W przypadku, gdy element oporowy jest osadzony uchylnie względem elementu okucia pomiędzy swoimi dwoma skrajnymi położeniami, ruch uchylny elementu oporowego następuje przy odpowiednio dużym kącie obrotu w przybliżeniu prostopadle do wzdłużnego kierunku elementu okucia. Element oporowy może być na przykład zanitowany uchylnie na elemencie okucia.

Ograniczenie ruchu uchylnego elementu okucia przez wybranie w elemencie okucia i wchodzący w to wybranie występ ograniczający elementu oporowego zajmuje wyjątkowo mało miejsca, ponieważ występ ograniczający może wchodzić w centralne wybranie w elemencie okucia, w związku z czym nie występują tu elementy ograniczające, wystające poza element okucia.

W przeciwieństwie do uchylnego elementu oporowego, którego wychylanie wymaga istnienia nieprzydatnej do innych celów przestrzeni, ruch przesuwnego elementu oporowego odbywa się prostopadle do wzdłużnego kierunku elementu okucia. Zależnie od zastosowania

185 215 można poprzez przesuwanie elementu oporowego stworzyć ogranicznik, który w prawo- lub lewostronnie okutych oknach zawsze przylega do powierzchni zewnętrznej. Jeżeli element oporowy jest prowadzony i zamocowany na odcinku prowadzącym elementu okucia, wówczas nie są potrzebne żadne inne elementy mocujące.

Prowadzenie elementu oporowego, a jednocześnie jego trwałe zamocowanie na elemencie okucia, są wyjątkowo łatwe, jeżeli odcinek prowadzący elementu okucia przechodzi przez rozciągający się w kierunku przesuwu elementu oporowego otwór prowadzący w elemencie oporowym, zaś wystający poza element oporowy, końcowy odcinek elementu okucia jest zagięty. Przy montażu elementu okucia, na przykład szyny nakładkowej, element oporowy nasadza się na odcinek prowadzący szyny nakładkowej, po czym zagina ten, wystający poza element oporowy, koniec szyny nakładkowej o około 90°, mocując w ten sposób element oporowy na szynie nakładkowej.

Jeżeli element oporowy ma postać łącznika, wówczas za pomocą takiego łącznika, umieszczonego na przykład na szynie nakładkowej, można zamocować narożnik, otaczający odpowiednie naroże skrzydła. W tym celu łącznik jest zaopatrzony na przykład w elementy zatrzaskowe lub mocujące, które współpracują z narożnikiem.

Aby na elemencie okucia było jak najmniej części przesuwnych, element oporowy jest prowadzony przesuwnie na elemencie łącznikowym. Sam element łącznikowy może być połączony na stałe z elementem okucia, tak że element oporowy jest przesuwny względem elementu okucia i elementu łącznikowego. Do prowadzenia elementu oporowego mogą służyć rowki prowadzące i rowki mocujące, w których element oporowy jest prowadzony w kierunku swego ruchu, w pewnej odległości pomiędzy elementem okucia i elementem łącznikowym.

Jeżeli przesuw elementu oporowego jest ograniczony przez element łącznikowy, wówczas na samym elemencie okucia nie trzeba umieszczać żadnych elementów ograniczających ruch elementu oporowego.

Przesuw elementu oporowego można ograniczyć szczególnie łatwo, jeżeli na elemencie łącznikowym znajduje się występ ograniczający, który wchodzi w rozciągające się w kierunku przesuwu elementu oporowego wybranie elementu oporowego. Element oporowy jest wówczas przesuwny względem elementu łącznikowego tak daleko, jak to umożliwia występ ograniczający w wybraniu elementu oporowego. Możliwe jest także odwrotne usytuowanie występu ograniczającego na elemencie łącznikowym, zaś wybrania w elemencie oporowym.

Szczególnie proste rozwiązanie konstrukcyjne polega na tym, że przesuw elementu oporowego jest ograniczony przez element okucia. Osiąga się zwłaszcza tak, że występ ograniczający na elemencie oporowym wchodzi w biegnące w kierunku przesuwu elementu oporowego wybranie w elemencie okucia. Element okucia ma na przykład otwarte od czoła wybranie, w którym jest osadzony przesuwnie występ ograniczający elementu oporowego. Możliwe jest również odwrotne usytuowanie występu ograniczającego na elemencie okucia, zaś wybrania w elemencie oporowym.

Aby uprościć wytwarzanie elementu oporowego i elementu łącznikowego, stanowią one jednoczęściowy odlew z miejscami zadanego pękania. Najpóźniej w trakcie montażu w rowku elementu okucia element oporowy i element łącznikowy oddziela się od siebie w miejscach zadanego pękania, dzięki czemu element oporowy jest ruchomy względem elementu łącznikowego. Korzystnie jednoczęściowy element oporowy i łącznikowy są jednak rozdzielane w osobnym urządzeniu i w miarę możności mocowane jednocześnie na elemencie okucia.

Element oporowy jest łatwo oddzielany od elementu łącznikowego, jeżeli element łącznikowy jest połączony, zwłaszcza za pomocą nitowania, z elementem okucia. Gdy jednoczęściowy odlew jest umieszczony w odpowiednim uchwycie, można wówczas, jeżeli element oporowy wystaje z uchwytu dalej niż element łącznikowy, oddzielić element oporowy od elementu łącznikowego w pierwszej operacji poprzez przyłożenie i dociśnięcie elementu okucia. Wdrugiej operacji, przy dociśniętym elemencie okucia, element łącznikowy nituje się z elementem okucia, dzięki czemu oddzielony element oporowy jest zamocowany pomiędzy elementem okucia i elementem łącznikowym na trwałe, lecz zarazem ruchomo.

Jeżeli element oporowy jest odkształcalny, zwłaszcza za pomocą zginania, w co najmniej jedno, korzystnie w obydwa, skrajne położenia, wówczas podstawowe położenie elementu opo6

185 215 rowego znajduje się korzystnie w środku pomiędzy obydwoma skrajnymi położeniami, w związku z czym element oporowy jest jednakowo odkształcalny w oba skrajne położenia.

Według wynalazku część elementu oporowego, zaopatrzona w końcówkę oporową, jest osadzona uchylnie względem pozostałej części elementu oporowego pomiędzy dwoma położeniami skrajnymi, natomiast w drugim wariancie jest osadzona przesuwnie. Pozostała część elementu oporowego może być zamocowana nieruchomo na elemencie okucia.

Ukazane i opisane ukształtowania wynalazku nie stanowią jedynej możliwości jego realizacji, lecz mająjedynie przykładowy charakter i służą do jego przedstawienia.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia naroże skrzydła okiennego z szyną nakładkową, zaopatrzoną w przesuwny element oporowy, w widoku perspektywicznym od góry, fig. 2a do 2c - element oporowy z fig. 1 w różnych przykładach wykonania, fig. 3 - element oporowy w postaci jednoczęściowego odlewu z elementem łącznikowym w widoku bocznym i częściowym przekroju, fig. 4 - umieszczony w rowku elementu okucia, jednoczęściowy odlew z fig. 3 przed rozdzieleniem, w widoku bocznym i częściowym przekroju, fig. 5 - części ukazane na fig. 4 po ich rozdzieleniu i w stanie zamocowanym na szynie nakładkowej, fig. 6 - element oporowy i szynę nakładkową w drugim przykładzie wykonania, w widoku z góry, fig. 7 - element oporowy z fig. 6 w przekroju, fig. 8 - element oporowy i szynę nakładkową w trzecim przykładzie wykonania, fig. 9 - element oporowy z fig. 8 w widoku bocznym, fig. 10a i 10b - element oporowy i szynę nakładkową w czwartym przykładzie wykonania, zaś fig. 11a i 11b - element oporowy i szynę nakładkową w piątym przykładzie wykonania.

Przedstawione na fig. 1 skrzydło okienne 1 ma, dla umożliwienia montażu (nie przedstawionego) okucia z drążkiem napędowym, obwodowy rowek okuciowy 2, osłonięty od strony otworu szyną nakładkową 3. Szyna nakładkowa 3 leży w jednej płaszczyźnie z czołową powierzchnią zewnętrzną 4 wewnętrznej ścianki 5 skrzydła okiennego 1, stanowiącej ściankę rowka okuciowego 2. Aby można było precyzyjnie ustawić to położenie szyny nakładkowej 3, przewidziany jest element oporowy 6, zamocowany na szynie nakładkowej 3 za pomocą elementu łącznikowego 7. Element oporowy 6, a wraz z nim powierzchnia oporowa 8, jest przesuwny równolegle do czołowej powierzchni zewnętrznej 4 i prostopadle do szyny nakładkowej 3 w kierunku oznaczonym podwójną strzałką 9, pomiędzy dwoma położeniami skrajnymi.

W ukazanym na fig. 1, jednym ze skrajnych położeń elementu oporowego 6 jeden zewnętrzny koniec 8a powierzchni oporowej 8 wystaje poza jeden (wewnętrzny) dłuższy bok 11 szyny nakładkowej 3, tak że koniec ten przylega do czołowej zewnętrznej powierzchni 4 od zewnątrz względnie zachodzi za nią, natomiast drugi koniec 8b powierzchni oporowej 8 przylega do zewnętrznej ścianki 10 skrzydła okiennego 1 i pokrywa się z drugim (zewnętrznym) dłuższym bokiem 12 szyny nakładkowej 3. W drugim, nie ukazanym, skrajnym położeniu jeden koniec 8a pokrywa się z wewnętrznym dłuższym bokiem 11 szyny nakładkowej 3, zaś drugi koniec 8b wystaje poza zewnętrzny dłuższy bok 12.

Na figurach 2a do 2c ukazane są różne warianty zamocowania elementu oporowego 6 pomiędzy szyną nakładkową 3 i elementem łącznikowym 7. Szyna nakładkowa 3 ma centralne wzdłużne wybranie 13 oraz, umieszczony na jej przednim końcu, otwór nitowy 14. Element łącznikowy 7 jest w celu połączenia z innymi (nie przedstawionymi) częściami okucia zaopatrzony w występ łącznikowy 26 (fig. 3) i otwór mocujący 16 oraz występ nitowy 17, który zostaje zanitowany w otworze nitowym 14 szyny nakładkowej 3, powodując w ten sposób zamocowanie elementu łącznikowego 7 na szynie nakładkowej 3. Za pomocą powierzchni prowadzącej 19, usytuowanej pomiędzy szyną nakładkową 3 i elementem łącznikowym 7 element oporowy 6 jest prowadzony przesuwnie względem szyny nakładkowej 3 w kierunku strzałki 9, przy czym powierzchnia oporowa 8 jest prowadzona po czołowej powierzchni szyny nakładkowej 3. Występ ograniczający 18 na powierzchni oporowej 8 wchodzi w wybranie ograniczające 15 szyny nakładkowej 3, rozciągające się w kierunku przesuwu oznaczonym strzałką 9, co sprawia, że ruch elementu oporowego 6 jest ograniczony pomiędzy obydwoma położeniami skrajnymi.

W wariancie ukazanym na fig. 2b ruch elementu oporowego 6’ jest ograniczony przez element łącznikowy 7’. W tym celu występ ograniczający 20 elementu łącznikowego 7’

185 215 wchodzi w rozciągające się w kierunku przesuwu oznaczonym strzałką 9 wybranie 21 w powierzchni prowadzącej 19’ elementu oporowego 6’. Za pomocą tego występu ograniczającego 20 element oporowy 6’ jest na stałe zamocowany pomiędzy szyną nakładkową 3 i elementem łącznikowym 7’.

Na figurze 2c ukazany jest następny wariant ograniczenia ruchu elementu oporowego 6” za pomocą elementu łącznikowego 7”. Występ ograniczający 22 na elemencie łącznikowym 7” wchodzi w otwarte od strony czołowej, rozciągające się w kierunku przesuwu oznaczonym strzalką9, wybranie 23 w powierzchni prowadzącej 19” elementu oporowego 6”.

Figura 3 ukazuje wykonane w postaci jednoczęściowego odlewu, element oporowy 6 i element łącznikowy 7. Oba te elementy są połączone ze sobą za pomocą dwóch miejsc zadanego pękania 24, 25. Element łącznikowy 7 ma poza otworem mocującym 16, występem nitowym 17 i występem łącznikowym 26, rowek prowadzący 27, zaś na przednim końcu występ mocujący 28, rozciągający się w kierunku przesuwu. Jak opisano poniżej, rowek prowadzący 27 i występ mocujący 28 współpracują z występem prowadzącym 29 względnie z rowkiem mocującym 30 elementu oporowego 6, przy czym ukośna ścianka 27a rowka prowadzącego 27 współpracuje dodatkowo z ukośną powierzchnią 29a występu prowadzącego 29.

Na figurach 4 i 5 pokazano, w jaki sposób ukazane na fig. 3, stanowiące jedną część, element oporowy 6 i element łącznikowy 7 można oddzielić od siebie, a następnie znitować z szyną nakładkową 3. Element oporowy 6 i element łącznikowy 7 wkłada się w odpowiedni uchwyt 31 kowadła 32, po czym na elemencie tym układa się szynę nakładkową 3, przy czym nit 17 elementu łącznikowego 7 przechodzi przez otwór nitowy 16 w szynie nakładkowej 3. Ponieważ górna część powierzchni prowadzącej 19 leży nad górną powierzchnią elementu łącznikowego 7, szyna nakładkowa 3 opiera się początkowo dolną powierzchnią na powierzchni prowadzącej 19. Za pomocą działającego w dół dociskacza 33 element oporowy 6 jest dociskany do elementu łącznikowego 7, wskutek czego element oporowy 6 w miejscach zadanego pękania 24 i 25 zostaje oddzielony od elementu łącznikowego 7. Występ prowadzący 29 elementu oporowego 6 wchodzi w rowek prowadzący 27 elementu łącznikowego 7, zaś występ mocujący 28 elementu łącznikowego 7 wchodzi w rowek mocujący 30 elementu oporowego 6, przy czym obie ukośne powierzchnie 27a, 29a ułatwiają ten proces. Szyna nakładkowa 3 spoczywa teraz na górnej powierzchni elementu łącznikowego 7, zaś wystający z otworu nitowego 16 występ nitowy 17 zostaje zanitowany za pomocą działającego w dół (kierunek strzałki 34) zakuwnika 35 (fig. 5).

Na figurach 6 i 7 ukazany jest kolejny przykład wykonania przesuwnego względem szyny nakładkowej 40 elementu oporowego 45. Szyna nakładkowa 40 ma centralne wzdłużne wybranie 41 i cofnięty za pomocą odsadzenia 42 odcinek prowadzący 43, przy czym na przednim końcu odcinka prowadzącego 43 znajduje się, ponownie cofnięty odcinek końcowy 44. Element oporowy 45 jest nasuwany na odcinek prowadzący 43 szyny nakładkowej 40, przy czym odcinek prowadzący 43 przechodzi przez otwór prowadzący 46 elementu oporowego 45, zaś zewnętrzna powierzchnia szyny nakładkowej 3 przylega do powierzchni przylegania 47 elementu oporowego 45. Ponieważ otwór prowadzący 46 w kierunku przesuwu oznaczonym strzałką 9 elementu oporowego 45 jest szerszy niż odcinek prowadzący 43, element oporowy 45 można przesuwać względem szyny nakładkowej 40 w otworze prowadzącym 46 w kierunku przesuwu oznaczonym strzałką 9. Dla zabezpieczenia elementu oporowego 45 na odcinku prowadzącym 43 końcowy odcinek 44 szyny nakładkowej 40 jest zagięty o 90° i wchodzi w wolną przestrzeń 48 elementu oporowego 45, co sprawia, że element oporowy 45 jest zamocowany na szynie nakładkowej 40 pomiędzy odcinkiem końcowym 44 i odsądzeniem 42. Za pomocą występu łącznikowego 49 element oporowy 45 można połączyć z innymi częściami okucia.

Figury 8 i 9 ukazują kolejny przykład wykonania elementu oporowego 50 z powierzchnią oporową 57, zamocowanego na szynie nakładkowej 51 uchylnie w kierunku oznaczonym strzałką 56. Ponadto nit 52 na elemencie oporowym 50 przechodzi przez odpowiedni otwór nitowy 53 w szynie nakładkowej 51. Aby ograniczyć przechylanie elementu oporowego 50, występ ograniczający 54 elementu oporowego 50 wchodzi w wybranie 55 w szynie nakładkowej 51, przy czym wymiar występu ograniczającego 54 w kierunku przechylania jest mniej8

185 215 szy niż wymiar wybrania 55, to znaczy ruch uchylny elementu oporowego 50 jest ograniczony ruchem występu ograniczającego 54 w wybraniu 55. Występ ograniczający 54 i wybranie 55 mogą być tak dopasowane do siebie, że w obu skrajnie wychylonych położeniach elementu oporowego 50 każdy z zewnętrznych końców 57a względnie 57b powierzchni oporowej 57 wystaje poza jeden dłuższy bok 58 względnie 59 szyny nakładkowej 51, podczas gdy drugi koniec nie wystaje poza drugi dłuższy bok 59 względnie 58, lecz korzystnie kończy się na jego wysokości. Jak ukazuje fig. 9, element oporowy 50 ma postać kątownika łączącego, zaopatrzonego w występ łącznikowy 60.

Na figurze 10 i 11 przedstawione są dwa następne przykłady wykonania okucia w postaci szyny nakładkowej 6l i elementu oporowego 60 względnie 60’, przy czym a) przedstawia obie części w stanie nie zmontowanym, zaś b) w stanie zmontowanym.

Za pomocą elementów zatrzaskowych 63, które są poprowadzone w kierunku strzałki 64 przez wybranie 62 w szynie nakładkowej 61 i zaczepiają o to wybranie 62, element oporowy 60, 60’ jest zamocowany na szynie nakładkowej 61.

Na figurze 10 końcówka oporowa 65 elementu oporowego 60 jest za pomocą żebra 66 połączona z zamocowaną na szynie nakładkowej 61 częścią, elementu oporowego 60. Żebro 66 ma takie wymiary, że końcówka oporowa 65 może być przechylana względnie przeginana w kierunku oznaczonym strzałką 67 pomiędzy obydwoma skrajnymi położeniami elementu oporowego 60.

Na figurze 11 końcówka oporowa 65’ jest za pomocą dwóch żeber 66’ tak połączona z zamocowaną częścią elementu oporowego 65’, że końcówka oporowa 65’ może być przesuwana równolegle względnie przeginana w kierunku oznaczonym podwójną strzałką 67’ w oba skrajne położenia.

185 215

67’

185 215

FIG.10

185 215

FIG.7

FIG.8

185 215

FIG. 6

185 215

FIG. 5

185 215

FIG.3

FIG.4

185 215

FIG. 2

FIG.2c

FIG.2b

185 215

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4.00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Okucie dla okna lub temu podobnych, z elementem okucia, umieszczanym w rowku okuciowym okna, i znajdującym się na końcu elementu okucia elementem oporowym, który przylega do naroża skrzydła okiennego, zaczepiając o nie, znamienne tym, że element oporowy (6, 6’; 6”; 45’; 50; 60; 60’) jest osadzony na elemencie (3; 40; 51) okucia ruchomo względem niego pomiędzy dwoma położeniami skrajnymi, w których element oporowy (6, 6’; 6”; 45’; 50; 60; 60’) pokrywa się z jednym z dłuższych boków (11 albo 12; 58 albo 59) elementu (3; 40; 51; 6l) okucia i wystaje poza drugi z dłuższych boków (12 albo 11; 59 albo 58).
2. Okucie według zastrz. 1, znamienne tym, że element oporowy (50) jest osadzony uchylnie względem elementu (51) okucia pomiędzy dwoma skrajnymi położeniami.
3. Okucie według zastrz. 2, znamienne tym, że element oporowy (50) ma ogranicznik ruchu uchylnego w postaci występu ograniczającego (54), który wchodzi w wybranie (55) w elemencie (51) okucia.
4. Okucie według zastrz. 1, znamienne tym, że element oporowy (6, 6’; 6”; 45) jest osadzony przesuwnie względem elementu (3; 40) okucia pomiędzy dwoma skrajnymi położeniami.
5. Okucie według zastrz. 4, znamienne tym, że element (40) okucia zawiera odcinek prowadzący (43), który stanowi prowadnicę dla elementu oporowego (45).
6. Okucie według zastrz. 5, znamienne tym, że odcinek prowadzący (43) elementu (40) okucia przechodzi przez, rozciągający się w kierunku (9) przesuwu elementu oporowego (45), otwór prowadzący (46) w elemencie oporowym (45), zaś wystający poza element oporowy (45), końcowy odcinek (44) elementu (40) okucia jest zagięty.
7. Okucie według zastrz. 1, znamienne tym, że element oporowy (6, 6’; 6”; 45; 50) ma postać łącznika.
8. Okucie według zastrz. 4, znamienne tym, że element oporowy (6, 6’; 6”) jest osadzony ruchomo pomiędzy elementem (3) okucia i zamocowanym na nim elementem łącznikowym (7; 7’; 7”).
9. Okucie według zastrz. 8, znamienne tym, że element oporowy (6, 6’; 6”) jest osadzony przesuwnie na elemencie łącznikowym (7; 7’; 7”).
10. Okucie według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że element łącznikowy (7’; 7”) stanowi ogranicznik przesuwu elementu oporowego (6’; 6”).
11. Okucie według zastrz. 10, znamienne tym, że na elemencie łącznikowym (7’; 7”) znajduje się występ ograniczający (20; 22), który wchodzi w wybranie (21; 23) elementu oporowego (6’; 6”), rozciągające się w kierunku (9) przesuwu elementu oporowego (6’; 6”).
12. Okucie według zastrz. 1 albo 4, znamienne tym, że element (3) okucia stanowi ogranicznik przesuwu elementu oporowego (6).
13. Okucie według zastrz. 12, znamienne tym, że element oporowy (6) ma występ ograniczający (18), który wchodzi w wybranie (15) w elemencie (3) okucia, rozciągające się w kierunku przesuwu (9) elementu oporowego (6).
14. Okucie według zastrz. 8, znamienne tym, że element oporowy (6; 6’; 6”) i element łącznikowy (7; 7’; 7”) stanowią jednoczęściowy odlew, zaopatrzony w miejsca zadanego pękania (24, 25).
15. Okucie według zastrz. 14, znamienne tym, że w miejscu oddzielenia elementu oporowego (6; 6’; 6”) od elementu łącznikowego (7; 7’; 7”) usytuowane jest połączenie, zwłaszcza w postaci złącza nitowanego, pomiędzy elementem łącznikowym (7; 7’; 7”) i elementem (3) okucia.
16. Okucie według zastrz. 1, znamienne tym, że element oporowy (60; 60’) jest odkształcalny sprężyście, zwłaszcza za pomocą zginania, w co najmniej jedno, korzystnie oba, skrajne położenia.

185 215
17. Okucie według zastrz. 16, znamienne tym, że element oporowy (60) ma końcówkę oporową (65), która w odkształconym stanie elementu oporowego (60) jest przechylona względem jego pozostałej części i zajmuje jedno ze skrajnych położeń.
18. Okucie według zastrz. 16, znamienne tym, że element oporowy (60’) ma końcówkę oporową (65’), która w odkształconym stanie elementu oporowego (60) jest przesunięta względem jego pozostałej części i zajmuje jedno ze skrajnych położeń.