PL185329B1 - Prowadnica szuflady - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest prowadnica szuflady.

Tego typu prowadnica jest stosowana zwłaszcza jako różnicowa prowadnica przedłużana. Z opisu patentowego EP0 664 984 znana jest prowadnica szuflady zawierająca zespół sterujący ruchem poszczególnych części szuflady.

Znana prowadnica szuflady zawiera część szufladową, część pośrednią i część korpusową. Część korpusowa ma przekrój poprzeczny w zasadzie w kształcie litery U, mającej krótkie pierwsze ramię, którym część korpusowa może być przymocowana do ściany korpusu. Część pośrednia ma przekrój poprzeczny w kształcie litery E i przykrywa pierwsze ramię części korpusowej, przy czym między nimi umieszczony jest element ślizgowo-łożyskowy. Część szufladowa ma przekrój poprzeczny w kształcie litery U, przykrywając górną część

185 329 części pośredniej. Łożysko w kształcie koła jest umieszczone między środkowym prętem części pośredniej w kształcie litery E, przy czym oś obrotu koła jest przymocowana do części korpusowej. Zatem część pośrednia jest umieszczona powyżej części korpusowej, część szufladowa jest umieszczona powyżej części pośredniej, częściowo zamknięta między częścią korpusową a częścią pośrednią. Ta znana prowadnica szuflady jest zatem stosunkowo masywna.

Na ścianie części pośredniej, znana prowadnica ma usytuowane, ułożone w kierunku pionowym koła prowadzące pierwsze i drugie, jedno w pobliżu każdego końca wymienionej części, mające oś obrotu rozciągającą się poziomo, prostopadle do wymienionej ściany. Element łączący w postaci drutu jest prowadzony wokół wymienionych kół. Pierwsze połączenie jest połączeniem drutu i części korpusowej w pierwszym położeniu, drugie - połączeniem drutu i części szufladowej w drugim położeniu. Pierwsze i drugie położenia są oddalone o ponad połowę długości drutu. Zatem, kiedy część szufladowa jest przesuwana względem części pośredniej, część korpusowa jest przesuwana o ten sam dystans w przeciwnym kierunku w stosunku do części pośredniej.

Ta znana prowadnica szuflady ma tę wadę, że element łączący rozciąga się w płaszczyźnie pionowej, równolegle do ściany części pośredniej. Oznacza to, że stosunkowo duża przestrzeń musi być dostępna między częścią pośrednią a częścią szufladową w celu usytuowania kół, elementu w kształcie drutu i odpowiednich połączeń. Element w kształcie drutu może przesuwać się na kołach, pogarszając właściwe funkcjonowanie prowadnicy szuflady.

Opis patentowy USA nr 3 912 341 opisuje prowadnicę szuflady zawierającą część korpusową i część szufladową, umieszczoną równolegle do części korpusowej, przy czym między częścią korpusową a częścią szufladową znajduje się część pośrednia. Część szufladowa i część korpusowa są montowane łożyskowo, tak aby mogły być przesuwane względem części pośredniej. Części są tak skonstruowane, aby mogły być przesuwane do położenia krańcowego, w którym część szufladowa i część korpusowa nie przykrywają się, czyli do tak zwanego przedłużonego położenia krańcowego. W części pośredniej usytuowane jest okno, zawierające wałek wykonany ze sprężystego materiału. Dopóki część korpusowa i część szufladowa zakrywają okno, wałek opiera się z jednej strony okna o wnętrze części korpusowej, zaś po przeciwnej stronie o wnętrze części szufladowej. Powoduje to, że wałek jest nieco ściśnięty, tak że występuje mocny, cierny kontakt. Wałek działa jako środek sterujący ruchem części, jak długo części korpusowa i szufladowa przykrywają okno.

Podczas użytkowania wałek obraca się tylko wewnątrz okna wokół osi leżącej w płaszczyźnie okna, pod kątem prostym do kierunku ruchu części. Kiedy część pośrednia przesuwa się względem części korpusowej w pierwszym kierunku, wałek jest obracany w wyniku tarcia, odpychając część szufladową i vice versa. Dystans pokonywany przez część szufladową w stosunku do części pośredniej jest równy dystansowi pokonywanemu przez część pośrednią względem części korpusowej. W efekcie, na części drogi ruchu, w której wałek styka się zarówno z częścią szufladową jak i z częścią korpusową, ruch takiej prowadnicy i, odpowiednio, na przykład zawieszonej na niej szuflady, jest równy, spokojny i dokładnie kontrolowany.

Jednakże znana prowadnica szuflady ma tę wadę, że w części drogi ruchu, gdzie część korpusowa i część szufladowa nie przykrywają już okna, ruchy części szufladowej względem części korpusowej nie są już kontrolowane, a przy tym, przynajmniej albo część korpusowa, albo część szufladowa może przesuwać się swobodnie względem części pośredniej. Tworzy to stosunkowo gwałtowną zmianę na drodze ruchu i w charakterze ruchu prowadnicy szuflady, kiedy jedna z części traci kontakt z wałkiem, lub, przeciwnie, wchodzi z nim w kontakt, tym większą, że następuje wówczas gwałtowne działanie sprężyste wałka, skierowane na zewnątrz, lub też wałek jest nieco ściskany. Ta stosunkowo gwałtowna zmiana powoduje w konsekwencji, że charakter ruchu szuflady, zawieszonej na takich prowadnicach, jest nierówny, a zatem nieprzyjemny, podczas gdy, w dodatku, zawartość szuflady może zacząć ruszać się wewnątrz szuflady w wyniku wstrząsu. Dalej, z powodu tej zmiany, powstaje nieprzyjemny hałas. Dalszą wadą jest to, że ponieważ wałek stale wchodzi w kontakt lub traci kontakt z przynajmniej jedną częścią, wałek ulega zużyciu, a przy tym zużycie to może być nieregularne, ponieważ położenie

185 329 wałka w chwili wchodzenia w kontakt z częścią jest w zasadzie to samo. W konsekwencji, wałek staje się w końcu asymetryczny i powoduje, że ruch szuflady staje się szarpiący.

Inną dużą wadą znanej prowadnicy szuflady jest to, że wałek jest narażony na zużycie, ponieważ na części drogi ruchu raczej ślizga się po jednej z części niż toczy się z nią. Powoduje to spłaszczenie przynajmniej części bieżnika wałka, co negatywnie wpływa na jego charakterystykę toczenia. Można to wyjaśnić następująco. Kiedy prowadnica jest wsunięta, pierwsza część osiągnie już położenie krańcowe względem części pośredniej, podczas gdy nie dotyczy to jeszcze części trzeciej. Zatem, w końcowej części drogi wsuwania trzeciej części obracanie wałka jest zablokowane przez pierwszą część, a zatem, wałek zaczyna ślizgać się po pierwszej części i następuje zużycie.

Niemiecki opis patentowy nr 2 307 041 ujawnia podobną prowadnicę szuflady, z częścią korpusową rozciągającą się wzdłuż dolnej strony części pośredniej i częścią szufladową rozciągającą się wzdłuż jej górnej strony. Między górną stroną korpusu a dolną stroną szuflady, umieszczona jest płoza jako środek kontrolujący ruch. Ta prowadnica szuflady ma wady podobne do wad opisanej powyżej prowadnicy.

Holenderski opis patentowy nr NL-A-8304456 ujawnia prowadnicę szuflady typu przedłużanego, w której klatki kulowe między częściami pierwszą a drugą i między drugą a trzecią odpowiednio są połączone przez dwa kable, tak, że przy ruchu jednej klatki kulowej, druga klatka kulowa przesuwa się o taki sam dystans w przeciwnym kierunku. Zewnętrzne części poruszają się wówczas w przeciwnych kierunkach w stosunku do części pośredniej w wyniku tarcia między klatkami kulowymi, a odpowiednimi częściami. Ta prowadnica szuflady ma tę wadę, że części mogą poruszać się względem odpowiednich klatek kulowych niezależnie od innych części przez ślizganie się po klatkach kulowych, pokonując wymienione tarcie.

Prowadnica szuflady, według wynalazku, zawierająca co najmniej trzy ruchome względem siebie w kierunku wzdłużnym części, przy czym dwie części są przesuwne przeciwnie względem umieszczonej pomiędzy nimi trzeciej części, oraz zespół sterujący ruch poszczególnych części prowadnicy względem siebie, przy czym zespól sterujący ruch ma co najmniej dwa, dynamicznie sprzężone za pomocą zespołu łączącego, elementy sterujące, zaś zespół łączący zawiera wydłużony element łączący, połączony z elementami sterującymi zespołu sterującego, przy czym jeden element sterujący jest na stałe zamocowany z pierwszą częścią prowadnicy, zaś drugi element sterujący jest na stałe umocowany do trzeciej części prowadnicy, a pierwsza część prowadnicy zachodzi na pierwszy bok drugiej części prowadnicy, zaś trzecia część jest usytuowana przeciwległe, po drugiej stronie, drugiej części prowadnicy, charakteryzuje się tym, że element łączący, w poziomej płaszczyźnie, ma postać zamkniętej pętli usytuowanej wokół drugiej części pośredniej prowadnicy, pomiędzy pierwszą częścią korpusową i trzecią częścią szufladową prowadnicy, przy czym jedna z części prowadnicy co najmniej częściowo otacza co najmniej jedną z innych części prowadnicy.

Korzystnym jest gdy, druga część pośrednia zawiera elementy prowadzące element łączący, przy czym każdy element prowadzący ma wałek prowadzący lub gładką powierzchnię sferyczną, a element łączący jest ruchomy wzdłuż tej powierzchni.

Do części korpusowej i części pośredniej jest korzystnie zamocowany element sterujący, przy czym każdy element sterujący ma kształt przypominający strzałkę i zawiera co najmniej jeden zatrzask, a każda z części korpusowa i pośrednia, zawiera elementy mocujące element sterujący, zaś w stanie połączenia odpowiednie elementy sterujące są zablokowane w elementach mocujących za krawędzią oparcia elementów mocujących.

Część korpusowa i część szufladowa są korzystnie połączone ze sobą za pośrednictwem elementów sterujących ruch w dwóch przeciwnych kierunkach pierwszej części korpusowej i trzeciej części szufladowej względem drugiej części pośredniej, przy czym oba przeciwległe końce pierwszej części korpusowej są otwarte, a trzecia część szufladowa jest osadzona na pierwszej części korpusowej suwliwie w dwóch kierunkach.

Korzystnym jest gdy części szufladowe mają przekrój poprzeczny w kształcie litery C, a jedna z części szufladowych co najmniej częściowo otacza inną z części szufladowych.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że elementy sterujące pierwszy i drugi mogą pozostawać w kontakcie z co najmniej jedną częścią, która porusza się względem

185 329 innych części. Elementy łączące powodują, że ruch pierwszego elementu sterującego powoduje podobny ruch drugiego elementu sterującego w taki sposób, że, podczas używania, ruch jednej części, połączonej z elementami sterującymi, powoduje, poprzez odpowiednie elementy sterujące, elementy łączące i inne elementy sterujące, ruch połączonej z nimi części w sposób kontrolowany w przeciwnym kierunku i vice versa, na całej drodze ruchu jednej części względem drugiej. Na skutek kontroli ruchu prowadnicy wzdłuż całej drogi ruchu, tj. aż do położenia przedłużonego, wady znanych prowadnic szuflad nie występują. Zapobiega to, w sposób innowacyjny, powstawaniu wstrząsów itp. w charakterze ruchu prowadnicy szuflady i odpowiednio, również w charakterze ruchu szuflady itp., zawieszonej na prowadnicy. Ruch części prowadnicy jest dokładnie kontrolowany, tak że poruszanie różnych części ma miejsce jednocześnie. Niepożądane zużycie i hałasy są usunięte, tak że prowadnica szuflady według wynalazku jest bardziej przyjemna w użyciu, a ponadto bardziej trwała niż porównywalne prowadnice znanego typu.

Ponieważ w prowadnicy szuflady według niniejszego wynalazku element łączący w kształcie pętli rozciąga się wokół drugiej części prowadnicy, druga część może być łatwo zamknięta między częściami pierwszą i trzecią prowadnicy, zapewniając zwartą prowadnicę szuflady, podczas gdy element łączący nie może oddalić się od drugiej części prowadnicy, umożliwiając w ten sposób właściwe działanie szuflady.

Stałe połączenie elementów sterujących z odpowiednimi częściami szuflady dostarcza stałego połączenia dla każdego położenia, podczas gdy element łączący realizuje w prosty sposób połączenie elementów sterujących. Ponadto, kontrola ruchu części nie zależy od sił tarcia, jak w przypadku wałka w znanej prowadnicy szuflady. Takie siły tarcia w sposób nieunikniony spowodowałyby zużycie, a przy tym w znanej prowadnicy szuflady może wystąpić również poślizg, przy czym części nie osiągają już krańcowego położenia jednocześnie, w wyniku czego, na przykład, prowadnica szuflady nie może być całkowicie wsunięta i/lub wysunięta, zużycie zwiększa się i potrzebne jest użycie dodatkowej siły. W proponowanej prowadnicy szuflady nie może wystąpić poślizg. Ponadto, żadne elementy sterujące lub inne nie muszą być ściskane podczas ruchu części, co jeszcze bardziej wygładza charakter ruchu. Kąt około 180° lub przynajmniej suma kątów możliwie zbliżona w jednym lub w każdym elemencie łączącym oferuje tę korzyść, że elementy sterujące będą pokonywały te same dystanse, ale w przeciwnych kierunkach, przy czym element łączący zapewnia, że będzie tak za każdym razem. Zatem jest uzyskany przeciwny kierunek ruchu pierwszej i trzeciej części.

Przedłużana w obie strony prowadnica szuflady ma tę zaletę, że szuflada lub okno podtrzymujące, zawieszone na prowadnicy, może być wyciągnięta z korpusu z każdej z dwu przeciwnych stron i jest dzięki temu łatwiej dostępna. Ponadto, ta sama część może być użyta z lewej, jak również z prawej strony w korpusie dla tej samej szuflady, co obniża koszt wytwarzania. W ten sposób tylko jeden typ prowadnicy szuflady trzeba zastosować.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia prowadnicę szuflady w widoku od przodu w pierwszym przykładzie wykonania, fig. 2 przedstawia widok z boku rozmontowanej prowadnicy szuflady z fig. 1 bez łożysk, fig. 2a, 2b, 2c przedstawiają trzy przekroje prowadnicy z elementami sterującymi, fig. 3 przedstawia widok z góry przekroju prowadnicy szuflady z fig. 1 i 2 w postaci zmontowanej i z usuniętymi łożyskami oraz częścią środkową, fig. 4 przedstawia widok z boku elementów sterujących do prowadnicy szuflady z fig. 1, fig. 5 przedstawia widok od przodu kolejnego przykładu wykonania prowadnicy szuflady według wynalazku, fig. 6 przedstawia widok z boku pierwszego przykładu wykonania elementów sterujących i łączących prowadnicy szuflady z fig. 5, fig. 7 przedstawia widok z boku drugiego przykładu wykonania elementów sterujących i łączących prowadnicy szuflady z fig. 5, fig. 8 przedstawia widok z boku drugiego alternatywnego przykładu wykonania prowadnicy szuflady według wynalazku, fig. 8a, 8b kolejne położenia prowadnicy szuflady z fig. 8 w widoku z boku, fig. 9 przedstawia widok z boku trzeciego alternatywnego przykładu wykonania prowadnicy szuflady według wynalazku.

Przedstawiona na fig. 1 prowadnica 1 szuflady ma pierwszą część 2, stanowiącą korpus oraz drugą część 3 pośrednią i trzecią część 4, szufladową. Między częścią 2 korpusową

185 329 a częścią pośrednią 3 i między częścią 3 pośrednią a częścią 4 szufladową są osadzone w znany sposób klatki łożysk 5. W wyniku tego, trzy części 2, 3, 4, są przesuwne jedna względem drugiej, w kierunku wzdłużnym prowadnicy 1 szuflady. Część 2 korpusowa zawiera dwa nacięcia 6, dzięki którym może być przymocowana na przykład do ścianki części 2 korpusowej. Część 4 szufladowa zawiera dwa wypusty 7, dzięki którym szuflada itp. jest przymocowana do części 4 szufladowej, jak pokazano przerywanymi liniami na fig. 1. Konstrukcja takiej części 4 szufladowej jest znana.

Figura 2a, 2b, 2c oraz 2 przedstawia przekroje prowadnicy szuflady, jeden nad drugim, wraz z elementami sterującymi i łączącymi 8 według wynalazku.

Część 2 korpusowa jest wytwarzana na przykład z taśmy stalowej i zawiera górny i dolny tor 9 kulowy, między którymi znajduje się pośrednia powierzchnia 10, na której może poruszać się klatka łożyska 5. W sąsiedztwie jednego końca 11, część 2 korpusowa zawiera dwa wypusty stanowiące elementy mocujące 12, ułożone równolegle względem siebie i pod kątem prostym do kierunku ruchu części szuflady i w kierunku drugiej części 3 pośredniej, przy czym elementy mocujące 12 są oddalone jeden od drugiego o pewną odległość, a zatem obejmują pierwszą przestrzeń 13. Przeznaczenie elementów mocujących 12 będzie wyjaśnione poniżej.

Druga część 3 pośrednia wykonana w sposób podobny jak pierwsza część 2 korpusowa, jest wyposażona w górny i dolny zewnętrzny tor kulowy 14, górny i dolny wewnętrzny tor kulowy 15 i w pośrednią. powierzchnię 16. Zewnętrzne tory kulowe 14 współpracują z klatką 5 zewnętrznego łożyska, która może współpracować z częścią 2 korpusową, wewnętrzne tory kulowe 15 współpracują z klatką wewnętrznego łożyska 5, która współdziała z trzecią częścią 4 szufladową. Pośrednia powierzchnia 16 jest co najmniej w pobliżu środka lekko krótsza niż tory kulowe 14, 15 i jest na obu końcach wyposażona we wnęki 17. We wnęce 17 zamontowane jest w każdym z przypadków koło prowadzące 18, które będzie opisane poniżej, wraz z jego przeznaczeniem.

Trzecia część 4 szufladowa, wykonana w podobny sposób jak pierwsza część 2 korpusowa, jest wyposażona w tory kulowe 19 górny i dolny, które współpracują z klatką 5 wewnętrznego łożyska oraz powierzchnię pośrednią 20. W pobliżu drugiego końca 21, który w zmontowanej prowadnicy 1 szuflady jest umieszczony od strony oddalonej od pierwszego końca 11 pierwszej części 2 korpusowej, powierzchnia pośrednia 20 zawiera dwa elementy mocujące 22, podobne do elementów mocujących 12 na części 2 korpusowej. Elementy mocujące 22 obejmują drugą przestrzeń 23, której przeznaczenie będzie omówione bardziej szczegółowo poniżej.

Elementy prowadzące 24 zawierają element łączący 25 w postaci taśmy ułożonej w zamkniętą pętlę, która jest zamocowana wokół wałka prowadzącego 18, obejmując powierzchnię pośrednią 16. Element łączący 25 jest prowadzony nad kołami prowadzącymi wokół pośredniej powierzchni 16. Jak to widać na fig. 4 na przeciwnych końcach element łączący 25 zawiera elementy sterujące 26, w kształcie przypominającym strzałkę wystające na zewnątrz. Każdy element sterujący 26 ma korpus 27, o stosunkowo szerokiej podstawie 28 oraz po przeciwnej stronie, zatrzask 29 w postaci przewężenia. Z każdej strony wolnego końca zatrzasku 29 są usytuowane dwa sprężyste dodatkowe zatrzaski 30, nachylone względem wzdłużnego kierunku zatrzasku 29 w kierunku korpusu 27. Odległość pomiędzy podstawą 28 a skierowanymi w jej stronę wolnymi końcami 31 sprężystych dodatkowych zatrzasków 30 jest w przybliżeniu równa szerokości elementów mocujących 12 i 22 odpowiednio na pierwszej części 2 korpusowej i trzeciej części 4 szufladowej, przy czym szerokość korpusu 27 jest w przybliżeniu równa odległości między elementami mocującymi 12, 22. Sprężyste dodatkowe zatrzaski 30 są wciśnięte w kierunku zatrzasku 29 w postaci przewężenia tak daleko, że każdy sprężysty dodatkowy zatrzask 30 i korpus 27 są wciśnięte w odpowiednio pierwszą 13 lub drugą przestrzeń 23, na tyle, że podstawa 28 opiera się o elementy mocujące 12 lub 22, zaś sprężyste dodatkowe zatrzaski 30 wracają do położenia początkowego i opierają się o przeciwną stronę elementów mocujących 12 lub 22 odpowiednio. Zatem, elementy sterujące 26 są łatwo przyłączone do pierwszej części 2 korpusowej lub odpowiednio trzeciej części 4 szufladowej przez włożenie w przestrzenie 13 lub

185 329 odpowiednio 23, podczas gdy element łączący 25 rozciąga się wokół drugiej części 3 pośredniej. Zapewnia to łatwe połączenie poszczególnych części ze sobą.

Elementy sterujące 26 mają sprężyste zatrzaski 30 korzystnie skierowane w kierunku obwodowym elementu łączącego 25, widzianego w tym samym kierunku, co oznacza, że w położeniu zmontowanym, z elementem sterującym 26 rozciągającym się po każdej stronie drugiej części 3 pośredniej, pierwszej części 2 korpusowej i trzeciej części 4 szufladowej są przesuwane z przeciwnych stron na drugiej części 3 pośredniej i są połączone z elementem łączącym 25 w postaci taśmy.

Korzystnie, elementy sterujące 26 są połączone z elementem łączącym 25 w kształcie taśmy przy pomocy spawania ultradźwiękowego lub przez lutowanie cieplne lub przez klejenie, na przykład przy pomocy chemicznego lub aktywowanego naciskowo kleju. Inne techniki łączenia mogą być oczywiście również użyte. Kiedy element łączący jest prowadzony po wałkach prowadnicy 18, zapobiega się powstawaniu zbytniego tarcia i ewentualnego zbytniego wzrostu temperatury taśmy 25 z której jest wykonany element łączący, pozwalając, aby taśma 25 poruszała się w sposób elastyczny we wszystkich warunkach roboczych, przy czym unika się, a przynajmniej minimalizuje również jej zużycie. Elementy prowadzące 24 są całkowicie wykonane z tworzywa sztucznego, na przykład z polipropylenu.

Pierwsza część 2 korpusowa i trzecia część 4 szufladowa są wyposażone w ograniczniki ruchu 32, działające jak blokada i/lub zamknięcie, a ponadto nie pozwalające, aby części 2, 3 i 4 odłączyły się jedna od drugiej podczas użytkowania.

Wałki prowadzące 18 są umieszczone w obudowie, która jest przymocowana do drugiej części 3 pośredniej przy pomocy połączenia zatrzaskowego. Ścianki obudowy są tak skonstruowane, że element łączący 25 nie może minąć wałków prowadzących 18 prowadnicy 1. Kiedy jest użyta odporna na zużycie i wymiarowo stabilna taśma 25 stanowiąca element łączący, mogą być zastosowane elementy zmieniające kierunek ruchu itp. Ponadto, elementy sprężyste mogą być na przykład zawarte w taśmie elementu łączącego 25 w celu przejęcia zmian napięcia. W związku z tym, element łączący 25 jest wykonany z dwóch części, połączonych ze sobą w kształcie pętli.

Prowadnica 1 szuflady według fig. 1-3 jest używana następująco.

W przeciwnych położeniach, dwie prowadnice 1 szuflady są połączone przez pierwsze części 2 korpusowe z korpusem, po czym, na przykład, szuflada jest zawieszana na trzecich częściach 4 szufladowych. Kiedy szuflada jest wyciągana z położenia całkowicie wsuniętego, trzecia część 4 szufladowa przesuwa się względem drugiej części 3 pośredniej. Powoduje to, że element sterujący 26 połączony z trzecią częścią 4 szufladową jest przesuwany do przodu, co oznacza, że element łączący 25 jest ciągnięty wokół drugiej części 3 pośredniej. Ponieważ pierwsza część 2 korpusowa jest nieruchoma w stosunku do korpusu 23 i, odpowiednio, połączoną z nią elementem łączącym 25 nie może się przesuwać, druga część 3 pośrednia będzie, podczas ruchu trzeciej części 4 szufladowej, przesuwana do przodu, tj. w tym samym kierunku, co szuflada, na dystansie równym połowie dystansu, na którym trzecia część 4 szufladowa jest przesuwana w stosunku do pierwszej części 2 korpusowej. Efekt ten występuje wzdłuż całej drogi ruchu części 2, 3, 4. Inaczej mówiąc, ruchy części 2, 3, 4 i, odpowiednio, szuflady, są ciągle kontrolowane, również wtedy, gdy szuflada jest wsunięta znów do końca.

W prowadnicy 1 szuflady pokazanej na fig. 1-3 trzecia część 4 szufladowa jest przesuwana do przodu tak daleko, że kiedy jest ona w położeniu całkowicie wysuniętym, wystaje całkowicie z pierwszej części 2 korpusowej, patrząc z boku. Oznacza to, że prowadnica szuflady jest przedłużana. Dzięki elementowi łączącemu 25 w kształcie taśmy, kontrola ruchu części 2, 3, 4 względem innej części 2, 3, 4 jest również w pełni utrzymana w przedłużonej części drogi ruchu. Nie pozwala to na występowanie wstrząsów i, w konsekwencji, przesuwanie zawartości szuflady podczas ruchu szuflady. Nieprzyjemne hałasy, które występują w znanych prowadnicach szuflady w wyniku dołączania i odłączania środków kontrolnych nie występują i, kiedy szuflada jest równo obciążona, obciążenie na prowadnicy 1 jest równe przy każdym ruchu szuflady, ponieważ położenie części 2, 3, 4 względem innych, będzie równe w każdym ruchu wsuwania i wysuwania. Ponadto, działanie środków kontrolujących ruch jest utrzymywane podczas całego czasu życia prowadnic szuflady.

185 329

Figura 5 przedstawia schematycznie widziany z boku alternatywny przykład wykonania prowadnicy 101 szuflady według wynalazku. Na tej fig. 5 identyczne części mają takie same oznaczniki liczbowe jak na fig. 1, powiększone o sto. Na fig. 5 przedstawiono tylko odpowiednie części prowadnicy 101 szuflady. Fig. 6 i 7 przedstawiają dwa alternatywne przykłady wykonania elementów prowadzących 124.

Prowadnica 101 szuflady zawiera pierwszą część 102 korpusową, drugą część 103 pośrednią i trzecią część 104 szufladową, zamontowane za pomocą łożyska, w celu przesuwania jednej względem drugiej za pośrednictwem tradycyjnych klatek łożyskowych (nie pokazanych). W centralnym rejonie drugiej części pośredniej 103, widzianej w kierunku wzdłużnym, są umieszczone dwa koła stanowiące elementy sterujące 126. W pokazanym przykładzie wykonania, osie obrotów kół tych elementów są prostopadłe do kierunku ruchu części 102, 103, 104 i prostopadłe do powierzchni drugiej części pośredniej 103. W pierwszym etapie drogi ruchu, kiedy część 102 korpusowa i część 104 szufladowa wciąż częściowo się pokrywają, oba koła elementu sterującego 126 opierają się o tor 140 części 102 korpusowej oraz o tor 141 części 104 szufladowej. Zatem obracanie się kół elementu sterującego 126 powoduje, że część 102 korpusowa jest przesuwana w pierwszym kierunku względem części 103 pośredniej, podczas gdy jednocześnie część 104 szufladowa jest przesuwana w przeciwnym kierunku, gdyż tory 140, 141 opierają się o przeciwne boki kół elementu sterującego 126. Ponieważ koła elementu sterującego 126 są równe, dystanse, które pokonują części są równe.

W drugiej części drogi, tak zwanej przedłużonej części, w której część 102 korpusowa już nie przykrywa części 104 szufladowej, tylko jedno koło 126 jest wciąż w kontakcie z torem 140 części 102 korpusowej, podczas gdy drugie koło 126 jest tylko w kontakcie z torem 141 części 104 szufladowej.

W celu utrzymania jednakowego ruchu obu kół elementu sterującego 126 również w przedłużonym etapie drogi ruchu, koła te są dynamicznie sprzężone przez elementy łączące. Taka prowadnica 101 szuflady może być przedłużana jednostronnie lub dwustronnie.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 6, elementy łączące 125 obejmują pas zębaty, rozciągający się wokół osi kół elementu sterującego 126 i w ten sposób sprzęgający ruchy jednego koła elementu sterującego 126 z ruchami drugiego koła elementu sterującego 126. W efekcie, obroty jednego koła elementu sterującego 126, wymuszone przez ruch trzeciej części 104 szufladowej względem drugiej części 103 pośredniej, powodują jednakowe obroty drugiego koła elementu sterującego 126, którego ruch wywołuje taki sam ruch drugiej 103 części pośredniej względem pierwszej części 102 korpusowej i vice versa. W efekcie, kontrola ruchu części jest również dostarczona w etapie przedłużonym drogi mchu tych części. Długość etapu przedłużonego drogi ruchu w zasadzie odpowiada dystansowi między osiami kół elementu sterującego 126. W rzeczywistości, element łączący 125 w postaci pasa zębatego może być również prowadzony wokół bieżników kół elementu sterującego 126 w taki sposób, że pas zębaty działa jak gąsienica. Ponadto, inne typy elementów taśmowych itp. mogą być oczywiście używane w celu sprzężenia kół elementu sterującego 126, koła mogą być identyczne lub różne w każdym przypadku, jedno lub oba koła elementu sterującego 126 mogą być w kontakcie tylko z jedną z zewnętrznych części, o ile nie jest to ta sama część dla obu kół elementu sterującego 126. Dostarcza to możliwości, przez odpowiedni dobór kół lub powierzchni podtrzymującej dla taśm o różnych średnicach, spowodowania, że ruch pierwszej części 102 korpusowej względem drugiej pośredniej części 103 różni się, przynajmniej pod względem pokonywanego dystansu, od ruchu trzeciej części 104 szufladowej względem drugiej części 103 pośredniej. Może to być na przykład korzystne dla właściwego rozłożenia sił.

W przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 7, elementy łączące mają postać pręta łączącego 142. Pierwszy koniec 143 pręta łączącego 142 jest obrotowo przymocowany do pierwszego koła elementu sterującego 126, w pewnej odległości od osi obrotu, podczas gdy drugi koniec 144 pręta łączącego 142 jest podobnie połączony z drugim kołem elementu sterującego 126. W efekcie, podczas obracania jednego koła elementu sterującego 126, pręt łączący 142 działa jak pręt napędowy dla drugiego koła i vice versa, tak że ruchy obu kół są dokładnie kontrolowane jeden względem drugiego.

185 329

Oczywiście, ruchy kół elementu sterującego 126 mogą być również sprzężone przez na przykład przekładnię zębatą lub inny znany mechanizm przekładniowy. Ponadto, koła elementu sterującego 126 mogą być rozmieszczone w inny sposób, na przykład poziomo między pionowymi częściami lub pochylone pomiędzy na przykład poziomą trzecią częścią 104 szufladową a pionową pierwszą częścią 102 korpusową.

Figury 8, 8a, 8b przedstawiają inny alternatywny przykład wykonania prowadnicy szufladowej 201 według wynalazku. Identyczne części mają identyczne oznaczniki liczbowe jak na fig. 1-4, zwiększone o 200.

Prowadnica 201 szuflady według fig. 8 ma drugą część 203 pośrednią, której ściany górna i dolna są wyposażone w tory dla umieszczonej u góry trzeciej części 204 szufladowej i umieszczonej u dołu pierwszej części 202 korpusowej. Trzecia część 204 szufladowa i pierwsza część 202 korpusowa mogą poruszać się w dwu kierunkach w stosunku do drugiej części 203 pośredniej, tak że prowadnica 201 szuflady jest przedłużana dwustronnie.

W centralnym rejonie drugiej części 203 pośredniej umieszczone są dwie pary kół prowadzących 250, obracające się w płaszczyźnie równoległej do pośredniej powierzchni 216 drugiej części pośredniej 203. Każda para kół 250, pierwsze koło 250A i odpowiednio 250C jest umieszczona bezpośrednio poniżej dolnej ściany trzeciej części 204 szufladowej, zaś drugie koło 250B i odpowiednio 250D są rozmieszczone pod nimi, w sąsiedztwie górnej powierzchni pierwszej części 202 korpusowej. Pierwsza para kół prowadzących 250A, 250B jest umieszczona po stronie osi symetrii M części 203 pośredniej, która jest zwrócona w stronę pierwszego końca 251 prowadnicy szuflady 201, zaś druga para kół 250C, 250D jest rozmieszczona po drugiej stronie, w takiej samej odległości od osi symetrii M.

Pierwszy kabel 252 jest połączony pierwszym końcem 253 z pierwszym końcem części 202 korpusowej, który jest umieszczony w sąsiedztwie pierwszego końca prowadnicy 201 szuflady, a przeciwnym końcem 254 z pierwszym końcem części 204 szufladowej, który znajduje się w sąsiedztwie pierwszego końca prowadnicy 201 szuflady. Między końcami 253, 254 kabel 252 jest prowadzony wokół kół prowadzących 250C, 250D drugiej pary kół prowadzących 250. Dzięki temu pierwszy kabel 252 leży napięty wokół kół prowadzących 250 i wzdłuż części 203 pośredniej. Podobnie, drugi kabel 255 jest połączony pierwszym końcem 256 w sąsiedztwie drugiego końca części 202 korpusowej i drugim końcem 257 w sąsiedztwie drugiego końca części 204 szufladowej. Część drugiego kabla 255, leżąca między dwoma końcami 256, 257, jest prowadzona wzdłuż kół prowadzących 250A, 250B pierwszej pary kół prowadzących 250. Kiedy prowadnica 201 szuflady jest całkowicie wsunięta, pierwszy koniec 253 pierwszego kabla 252 leży bezpośrednio poniżej drugiego końca 254 kabla, pierwszy koniec 256 drugiego kabla 255 leży bezpośrednio pod drugim końcem 257 kabla (fig. 8b).

Jeśli w przypadku prowadnicy 201 szuflady według fig. 8b, część 204 szufladowa jest przesuwana w lewo, część 203 pośrednia jest przesuwana na połowę dystansu, jeśli część 202 korpusowa jest nieruchoma. Przez pierwszy kabel 252, siła ciągnąca jest przenoszona z części 204 szufladowej do części 202 korpusowej podczas całej drogi ruchu tych części, a w wyniku tego ruchy poszczególnych części odbywają się w sposób kontrolowany. To przedłużone położenie jest pokazane na fig. 8a. Kiedy część szufladowa 202 jest wsuwana z powrotem, drugi kabel 255 wywiera siłę ciągnącą od części 204 szufladowej na część 202 korpusową, tak że wsuwanie odbywa się również w sposób kontrolowany. Prowadnica 201 szuflady może być przesuwana poza położenie środkowe (fig. 8b) do położenia na przeciwnym końcu, jak widać na fig. 8. Ruch ten również jest całkowicie kontrolowany przez drugi kabel 255, podczas gdy ruch powrotny do wspomnianego wyżej położenia pośredniego jest znów kontrolowany przez pierwszy kabel. Prowadnica 201 szuflady jest dwustronnie przedłużana na dystansie odpowiadającym dystansowi pomiędzy dwiema parami kół prowadzących 250. Właściwie, prowadnica szufladowa 201 według fig. 8 jest również skonstruowana tak, że będzie przedłużana j edno stronnie.

W szczególności, prowadnica 201 szuflady według fig. 8, 8a, 8b ma ponadto tę zaletę, że ta sama prowadnica szuflady może być użyta po każdej stronie szuflady, tak że tylko jeden typ prowadnicy 201 szuflady jest potrzebny do zawieszenia szuflady.

185 329

Figura 9 przedstawia inny alternatywny przykład wykonania prowadnicy szuflady według wynalazku. Identyczne części mają identyczne oznaczniki liczbowe, jak na fig. 8. W tym przypadku, prowadnica 201 szuflady znów zawiera pośrednią część 203, część 202 korpusową i umieszczoną wyżej część 204 szufladową. Na części 203 pośredniej są dostarczone dwa stosunkowo duże wałki 250, których osie obrotu rozciągają się jak linie normalne do powierzchni pośredniej 216. Pomiędzy dwoma kolami 250, zawarty jest mały wałek 252, jako element łączący. Mały wałek 252 opiera się o bieżniki obu kół 250, tak że obrót jednego z kół zawsze powoduje obrót drugiego koła. Następnie, każde koło 250 w każdym przypadku opiera się swoim bieżnikiem o przynajmniej część korpusową lub część szufladową, co najmniej jedno koło o co najmniej jedną część. W ten sposób łatwo można uzyskać prowadnicę 201 szuflady, która może być skonstruowana tak, aby była jednostronnie lub dwustronnie przedłużana. Strzałki narysowane na fig. 9 pokazują sprzężony ruch kół 250 i części 202, 203 i 204 w kierunku wsuwania. W rzeczywistości, mały wałek 252 jest również zastąpiony przez element taśmowy, na przykład taki, jak pokazano na fig. 6 i/lub taki element taśmowy może być umieszczony wokół dwu par kół 250, jak pokazano na fig. 8, o ile bieżniki co najmniej dwu kół 250 opierają się o części 202 i 204 po przeciwnych stronach i/lub element taśmowy jest owinięty wokół kół.

Elementy sterujące 26 i element łączący 25 mogą być oczywiście skonstruowane na wiele różnych sposobów i można utworzyć kombinacje różnych przykładowych wykonań pokazanych lub opisanych. Różne kształty części i łożysk mogą być użyte w prowadnicach szuflad według wynalazku, zgodnie z preferencjami i życzeniami użytkowników. Na przykład, w celu uzyskania właściwego tarcia, środki kontrolne, takie jak element sterujący 126 mogą być umieszczone pomiędzy częściami szuflady w postaci nieco ściśniętej, albo mogą na przykład mieć odpowiedni do tego celu profil, podobnie jak bieżniki części.

Ponadto, części kontrolujące ruch mogą być napędzane w inny sposób niż przez części prowadnicy szuflady, na przykład elektrycznie.

185 329

σ>

Ο

Ll.

185 329

TT

O

OJ

FIG. 8

204

u

185 329

126

104

126

143

185 329

13 25 22 26 4 10

FIG. 3

185 329

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Prowadnica szuflady, zawierająca co najmniej trzy ruchome względem siebie w kierunku wzdłużnym części, przy czym dwie części są przesuwne przeciwnie względem umieszczonej pomiędzy nimi trzeciej części, oraz zespół sterujący ruch poszczególnych części prowadnicy względem siebie, przy czym zespół sterujący ruch ma co najmniej dwa, dynamicznie sprzężone za pomocą zespołu łączącego, elementy sterujące, zaś zespół łączący zawiera wydłużony element łączący, połączony z elementami sterującymi zespołu sterującego, przy czym jeden element sterujący jest na stałe zamocowany z pierwszą częścią prowadnicy, zaś drugi element sterujący jest na stałe umocowany do trzeciej części prowadnicy, a pierwsza część prowadnicy zachodzi na pierwszy bok drugiej części prowadnicy, zaś trzecia część jest usytuowana przeciwległe, po drugiej stronie, drugiej części prowadnicy, znamienna tym, że element łączący (25, 125), w poziomej płaszczyźnie, ma postać zamkniętej pętli usytuowanej wokół drugiej części (3, 103) pośredniej prowadnicy, pomiędzy pierwszą częścią (2, 102) korpusową i trzecią częścią (4, 104) szufladową prowadnicy, przy czym jedna z części (2, 3, 4,102,103,104) prowadnicy co najmniej częściowo otacza co najmniej jedną z innych części (2, 3, 4, 102,103,104) prowadnicy.
2. 2. Prowadnica, według zastrz. 1, znamienna tym, że druga część (3,103) pośrednia zawiera elementy prowadzące (24) element łączący (25, 125), przy czym każdy element prowadzący ma wałek prowadzący (18, 118) lub gładką powierzchnię sferyczną, a element łączący (25,125) jest ruchomy wzdłuż tej powierzchni.
3. 3. Prowadnica, według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że do części (2) korpusowej i części (3) pośredniej jest zamocowany element sterujący (26), przy czym każdy element sterujący (26) ma kształt przypominający strzałkę i zawiera co najmniej jeden zatrzask (29, 30), a każda z części (2, 3) korpusowa i pośrednia, zawiera elementy mocujące (12, 22) element sterujący (26), zaś w stanie połączenia odpowiednie elementy sterujące (26) są zablokowane w elementach mocujących (12,22) za krawędzią oparcia elementów mocujących (12, 22).
4. 4. Prowadnica, według zastrz. 1, znamienna tym, że część (102) korpusowa i część (104) szufladowa są połączone ze sobą za pośrednictwem elementów sterujących (126) ruch, w dwóch przeciwnych kierunkach pierwszej części (2,102) korpusowej i trzeciej części (4,104) szufladowej względem drugiej części (3, 103) pośredniej, przy czym oba przeciwległe końce pierwszej części (2,102) korpusowej są otwarte, a trzecia część (4,104) szufladowa jest osadzona na pierwszej części (2,102) korpusowej suwliwie w dwóch kierunkach.
5. 5. Prowadnica, według zastrz. 1, znamienna tym, że części (4, 104) szufladowe mają przekrój poprzeczny w kształcie litery C, a jedna z części (4, 104) szufladowych co najmniej częściowo otacza inną z części szufladowych (4,104).