PL185345B1 - Zespół narzędzia skrawającego - Google Patents

Abstract

1. Zespól narzedzia skrawajacego, majacy imak do montowania zespolu narzedzia skrawajacego na skra- warce, wkladke montowalna na imaku, element skra- wajacy na wkladce oraz nadajace sie do poluzowania polaczenie srubowe do mocowania wkladki na imaku, przy czym imak posiada czesc gniazdowa do sprzega- nia wkladki, a wkladka posiada czesc gniazdowa do sprzegania imaka tak, ze jedna czesc gniazdowa jest wystajaca czescia oporowa, zas druga czesc gniazdowa jest zaglebieniem dla przyjmowania wystajacej czesci oporowej, przy czym zaglebienie i wystajaca czesc op- orowa sa wzajemnie uksztaltowane w sposób umozli- wiajacy zaklinowanie sie wystajacej czesci oporowej wewnatrz zaglebienia, po dokreceniu polaczenia sru- bowego, by umocowac wkladke na imaku, zas pola- czenie srubowe jest usytuowane tak, aby dzialac w kie- runku zwiekszenia zaklinowania wystajacej czesci opo- rowej w zaglebieniu, znamienny tym, ze czesci gniaz- dowe dopelniaja sie i kazda z nich jest okreslona przez plaskie powierzchnie (15, 17, 25, 27) zbiegajace sie w kierunku dzialania polaczenia srubowego. FIG 2 PL PL PL

Description

Przedmiotowy wynalazek dotyczy zespołu narzędzia skrawającego, który zawiera imak oraz wymienialną wkładkę, przy czym ta wkładka ma na sobie środki skrawające. Środki skrawające mogą stanowić integralną część wkładki lub wkład skrawający zamontowany na wkładce. Zespół narzędzia skrawającego może być wykorzystywany do różnych operacji skrawania, na przykład toczenia, rowkowania, gwintowania, wytaczania lub obróbki powierzchni czołowych, przy czym zespół narzędzia jest zamontowany na wózku maszyny, jak na przykład, tokarki.

Narzędzie skrawające jest stosunkowo drogim elementem, a jego wysoka cena jest zwielokrotniana, jeżeli warsztat zajmujący się skrawaniem musi gromadzić wiele narzędzi skrawających w celu dokonywania różnych operacji cięcia. Przedmiotowy wynalazek pozwala na zmniejszenie tych wydatków przez to, że zapewnia wymianę wkładki skrawającej na imaku, a nie wymianę całego narzędzia skrawającego. Jako że koszt wkładki stanowi ułamek kosztu całego narzędzia, przedsiębiorstwo może ograniczyć wydatki poprzez zgromadzenie zestawu takich wkładek zamiast zestawu narzędzi jako takich, przy czym różne wkładki z zestawu mogą być zaopatrzone w różne środki skrawające lub mieć różne wkłady skrawające do wykonywania różnych operacji.

Problemem związanym z zespołem narzędzia skrawającego mającego wymienialną wkładkę jest to, że sztywność narzędzia maleje, ponieważ nie ma już integralnego imaka podtrzymującego środki skrawające lub wkład. Przedmiotowy wynalazek dotyczy tego zagadnienia, pozwalając jednocześnie na stosunkowo łatwą wymianę jednej wkładki skrawającej na drugą.

Zgodnie z wynalazkiem, przedstawia się zespół narzędzia skrawającego zawierającego imak do zamontowania narzędzia skrawającego na skrawarce, wkładki, która może być montowana na imaku, środków skrawających na wkładce oraz środków nadającej się do luzowania śruby do mocowania wkładki na imaku, przy czym imak zawiera gniazdową część do sprzęgania wkładki, a wkładka zawiera dopełniającą gniazdową część do sprzęgania imaka, natomiast wymienione gniazdowe części są określone powierzchniami nachylonymi ku sobie tak, że jedna gniazdowa część klinuje się w drugiej po dokręceniu środków śruby, by umocować wkładkę na imaku, przez co zasadniczo wszystkie siły skrawania są przenoszone z wkładki na imak via zaklinowane części gniazdowe.

Korzystnie środkami skrawającymi jest wkład skrawający zamontowany na wkładce.

Korzystnie gniazdowa część imaka jest zaopatrzona w powierzchnie określające zagłębienie w imaku, a dopełniająca gniazdowa część wkładki jest czopową częścią do zaklinowania w tym zagłębieniu.

Wynalazek zapewnia stabilne i sztywne wzajemne połączenie pomiędzy wkładką skrawającą aimakiem dzięki zaklinowaniu się jednej części w drugiej. Działanie klinujące jest zapewnione poprzez odpowiadające sobie kształty zagłębienia, znajdującego się korzystnie w imaku, oraz dopełniającej gniazdowej części wkładki, a także środków śruby, która może działać tak, by dociskać dopełniającą gniazdową część wkładki do sprzężenia w zagłębieniu.

Korzystnie zagłębienie zawiera przeciwległe powierzchnie, pochylone ku sobie w stronę dolnej powierzchni zagłębienia, a gniazdowa część wkładki, która jest przyjmowana w tym zagłębieniu korzystnie zawiera przeciwległe powierzchnie mające dopełniające nachylenie w stosunku do powierzchni zagłębienia. Gdy powierzchnie zagłębienia oraz wkładki mają takie

185 345 samo nachylenie, klinowanie wkładki w zagłębieniu jest zapewnione poprzez zapewnienie przestrzeni prześwitu pomiędzy dnem zagłębienia a tylną ścianką wkładki. Alternatywnie, klin części wkładki, który spoczywa w zagłębieniu może być nieco większy niż wyznaczany przez powierzchnie zagłębienia, by zapewnić zaklinowanie.

Korzystnie, zespół jest taki, że siła skrawania na środkach skrawających działa na wkładkę w kierunku klinowania, przez co zwiększana jest siła kontaktu części wkładki w zagłębieniu imaka. Cecha ta wspomaga sztywność połączenia wzajemnego pomiędzy wkładką skrawającą a imakiem. Wynalazek jednak obejmuje inne układy, na przykład takie, gdzie siła skrawania działa w kierunku poprzecznym do klinowania, to jest wzdłuż zagłębienia, a nie prostopadle do niego.

Korzystnie środki śruby zawierają gwintowany otwór we wkładce lub imaku oraz śrubę złączną przechodzącą przez otwór w drugiej części do sprzęgania w gwintowanym otworze i działającą tak, by dociskać wkładkę w sprzężeniu z imakiem.

Korzystnie imak i wkładka zawierają środki ustalające do ustalania położenia wkładki na imaku tak, że otwór przelotowy i otwór gwintowany są wyosiowane do przyjmowania śruby złącznej. Ta cecha wspomaga szybką wymianę wkładki w tym, że przesunięcie względem siebie otworów, a przez to dalsza manipulacja położeniem wkładki względem imaka są, wyeliminowane.

Alternatywnie, wkładka może zawierać gwintowany otwór, a imak może zawierać zagłębienie zamiast otworu do przyjmowania śruby złącznej, mającej łeb, przy czym zagłębienie to ma występ, na którym spoczywa łeb śruby złącznej do umocowania wkładki na imaku. Przy tym rozwiązaniu alternatywnym, wkładka może być usuwana z imaka poprzez poluzowanie śruby złącznej, by pozwolić na wyjęcie jej z zagłębienia, podczas gdy jest ona nadal sprzężona w gwintowanym otworze we wkładce, to jest, wkładka i śruba złączna mogą być usuwane jako całość. To alternatywne rozwiązanie zapewnia szybką wymianę jednej wkładki na drugą przez to, że wszystkim, co jest wymagane do dokonania zamiany jest jedynie poluzowanie, a następnie przykręcenie zamiast całkowitego usunięcia i ponownego włożenia śruby złącznej.

Imak i wkładka ze środkami skrawającymi mogą być ułożone tak, by stanowić narzędzie skrawające dla lewej ręki lub prawej ręki. Imak może również mieć część gniazdową po obu końcach, aby mógł mieć dwie wkładki, na przykład, by umożliwić wykorzystanie tego jednego imaka lewą ręką lub prawą ręką.

Wynalazek stanowi zespół narzędzia skrawającego, który jest prosty i wygodny w ob.słudze, przy zastosowaniu części składowych, które stosunkowo łatwo mogą zostać wyprodukowane i łatwo mogą być złożone, by powstało pełne narzędzie, a także rozłożone celem dopasowania innej wkładki skrawającej, by zmienić to narzędzie. Imak z jego gniazdową częścią i dopełniającą gniazdową częścią każdego z zestawu wkładek, pozwalają na wiarygodnie dokładne umiejscowienie każdej z wybranych wkładek na imaku oraz na to, by taka wkładka była sztywno połączona wzajemnie z imakiem.

Przykłady wykonania wynalazku będą opisane jedynie za pomocą nie ograniczającego przykładu, z odnośnikami do załączonych rysunków.

Krótki opis rysunków

Figura 1 przedstawia widok perspektywiczny zespołu narzędzia skrawającego według pierwszego przykładu wykonania wynalazku,

Figura 2 jest perspektywicznym widokiem rozebranego zespołu narzędzia skrawającego z fig. 1,

Figury 3-11 ilustrują różne wkładki i konfiguracje wkładu skrawającego.

Figury 12-16 ilustrują alternatywną konfigurację zespołu w stosunku do pokazanego na fig. 3-11, a także

Figura 17 stanowi perspektywiczny widok rozebranego zespołu narzędzia skrawającego według dalszego przykładu wykonania, w którym wkładka może być szybko uwalniana z imaka.

Najlepsze sposoby wykonania wynalazku

Na rysunkach podano te same symbole liczbowe na różnych figurach (za wyjątkiem fig. 17), aby wskazać odpowiadające sobie części składowe lub cechy.

185 345

Zespół narzędzia skrawającego pokazany na fig. 1 i 2 zawiera imak 1, wkładkę 3 mającą wkład skrawający 5 zamontowany na niej, a także nadającą się do poluzowania śrubę złączną 7 do mocowania wkładki 3 na imaku 1. Śruba 7 jest korzystnie wykonana ze stali o dużej wytrzymałości na rozciąganie i ma sześciokątne gniazdko (nie pokazano) w kolistym łbie 8, wymagające stosowania klucza Allena do wkrętów z sześciokątnym gniazdkiem (nie pokazano) do dokręcania lub luzowania jej. Imak 1 ma przekrój kwadratu, chociaż imaki o innych kształtach przekroju również objęte są zakresem tego wynalazku. Imak 1 jest zaopatrzony w zagłębienie 9 ciągnące się przez jego szerokość i otwarte przy bocznej powierzchni 11 i tylnej powierzchni 13 imaka 1. Zagłębienie ma przeciwległe powierzchnie 15, 17, pochylone do wewnątrz ku powierzchni podstawy 19 zagłębienia 9. Pochylona powierzchnia 15 styka się z tylną powierzchnią 13 imaka, natomiast pochylona powierzchnia 17 łączy się z powierzchnią 21, która jest zasadniczo równoległa do końcowej płaszczyzny 13 i ciągnie się do płaszczyzny bocznej 11 imaka 1. Kąt wewnętrzny powierzchni 15 i 17 wynosi korzystnie 60°, chociaż i inne kąty objęte są zakresem wynalazku. Zagłębienie 9 w imaku 1 stanowi gniazdową część do sprzęgania wkładki 3. Otwór 23 przebiega przez imak i jest otwarty u podstawy 19 zagłębienia 9, by mogła przezeń przejść śruba złączna 7.

Wkładka 3 jest tak ukształtowana, by stanowić dopełniającą gniazdową część do sprzęgania z imakiem 1, a która to część spoczywa w zagłębieniu 9 i zawiera przeciwległe powierzchnie 25, 27, pochylone do wewnątrz ku tylnej płaszczyźnie 29 z kątem wewnętrznym takim samym jak między płaszczyznami 15 i 17 zagłębienia. Tylna płaszczyzna 29 również ma otwór 31, który jest gwintowany do przyjmowania śruby złącznej 7. Po dokręceniu śruby 7, wkładka 3 jest wciskana w klinujące sprzężenie z imakiem 1 w zagłębieniu 9, a klinowanie jest zabezpieczone poprzez zapewnienie przestrzeni prześwitu 33 (patrz fig. 1) pomiędzy dnem 19 zagłębienia 9 a czołową końcową powierzchnią 29 wkładki 3.

Wkładka 3 zawiera stosownie ukształtowaną wyciętą część mającą wybrany otwór 34 do osadzania wkładu skrawającego 5, który jest umocowany w miejscu za pomocą śruby 35. To zamontowanie wkładu skrawającego na wkładce 3 jest znanym sposobem zamontowania wkładu skrawającego, a zatem nie będzie opisywane bardziej szczegółowo w niniejszym. Wkładka 3 pokazana na fig. 1 i 2 ma odciętą część 37 na swojej przeciwległej powierzchni, a w której kolejny wkład skrawający może być zamontowany, jeżeli jest to potrzebne. Kształt wkładki i/lub jej odciętej części mogą być różne, by pasować do różnych wkładów skrawających do wykonywania różnych operacji skrawania, co stanie się widoczne po przeanalizowaniu fig. 3-16. ,

Położenie zagłębienia 9 w imaku 1 względem usytuowania wkładu skrawającego 5 na wkładce 3, w którym kierunek działania siły skrawania działającej na wkładkę 3 będzie w kierunku klinowania (jak na fig. 1 i 2) jest preferowany, ponieważ zwiększa ono osadzenie wkładki 3 w zagłębieniu 9. Jest to zilustrowane za pomocą strzałki F pokazanej na fig. 1. Tym niemniej, wynalazek obejmuje inne układy, na przykład takie, gdzie siła skrawania działa wzdłuż kierunku zagłębienia (nie zilustrowano) lub w poprzek niego, jak jest w przypadku układów z fig. 12-16.

Imak 1 może zawierać zagłębienie (nie pokazano) przy wejściu otworu 23 do całkowitego lub częściowego przyjmowania łba 8 śruby złącznej 7. Zapewnia to schludne i bezpieczniejsze wykończenie dzięki zredukowaniu elementów odstających. Kolejną modyfikacją jest to, ze otwór 31 może zawierać gładki otwór dla części swej długości od tylnej powierzchni 29 mającą średnicę dokładnie pasującą do otworu 23, a śruba złączna 7 może mieć gładką część imakową pomiędzy łbem 8 a swoją częścią gwintowaną, mającą takie wymiary, by pasować do fragmentu gładkiego otworu i otworu 23 przy minimalnym prześwicie. Modyfikacja ta pozwala dokładnie ustawić wkładkę na imaku i zapewnia bardziej trwałe połączenie wzajemne.

Jak pokazano na fig. 2, imak 1 może również zawierać stożkowy otwór do przyjmowania drugiej śruby 39. Wejście tego otworu jest obniżone, żeby przyjmować łeb śruby 39 i zagłębienie to otwiera się na ściankę 21 tak, że łeb wystaje poza ścianę 21 i do zagłębienia 9. To stanowi środki ustalające dla wkładki 3, które mogą być zaopatrzone ^w zagłębiony występ (nie pokazano) do podpierania powierzchni 41 pod łbem śruby 39. Środki ustalające działają tak, że umieszczają wkładkę 3 na imaku 1, w ten sposób, że otwory 23 i 31 są dokładnie

185 345 wyosiowane do przyjęcia śruby złącznej 7. Alternatywnie, wkładka 3 może być zaopatrzona w sworzeń (nie pokazano) do osadzania w otworze (nie pokazano) w jednej ze ścianek zagłębienia 9. Takie środki ustalające jak przedstawiono, dla przykładu, za pomocą śruby 39 lub sworznia, stanowią cechę dodatkową wynalazku i mogą być pominięte, jeżeli jest taka potrzeba.

Figury 3-11 pokazują różne konfiguracje wkładki i wkładu skrawającego dla zespołu narzędzia skrawającego według wynalazku, przy czym wszystkie one mogą wykorzystywać ten sam układ imaka (ze względu na wyrazistość, środki śruby do mocowania wkładki do imaka zostały pominięte na wszystkich figurach za wyjątkiem 10A). Fig. 3-9, 10A i 11 są widokiem z góry, a fig. 10B jest widokiem z boku obiektu przedstawionego na fig. 10A. Przedmiot obrabiany, na którym działają narzędzia, pokazano za pomocą odnośnika 42.

Figury 12-16 pokazują alternatywną konfigurację dla imaka i wkładki, gdzie zagłębienie 9 jest utworzone w końcowej płaszczyźnie imaka 1, a wkładka 3 ma gwintowany 43 do przeprowadzenia śruby złącznej 7, która jest wkręcana w gwintowany otwór 45 w imaku. Fig. Yl,13, 14A, 15 i 16 sąwidokiemzgóry, afig. 14B jest widokiem z tyłu obiektu z fig. 14A.

Zespół narzędzia skrawającego pokazany na fig. 17 zawiera imak 50, wkładkę 52 mającą zamontowany na niej wkład skrawający 54 oraz nadającą się do luzowania śrubę złączną 56 do mocowania wkładki 52 na imaku 50. Imak 50 jest zaopatrzony w zagłębienie 58, mające przy jednym końcu przeciwległe powierzchnie 60, 62 nachylone do siebie w kierunku dolnej płaszczyzny 64 zagłębienia 58. Kąt wewnętrzny miedzy tymi przeciwległymi powierzchniami 60, 62 wynosi korzystnie 60°. Zagłębienie 58 jest pochylone względem imaka pod kątem 45°, a imak 50 zawiera wystający fragment 66 pasujący do zagłębienia 58. Zagłębienie 68, które jest otwarte przy górnej powierzchni 70 imaka 50, przebiega pomiędzy dolną powierzchnią 64 zagłębienia 58 a przeciwległą boczną powierzchnią imaka 50. Zagłębienie 68 zawiera zakrzywioną powierzchnię dolną i służy do przyjmowania śruby złącznej 56. Zawiera on pierwszą część 71 mającą taką szerokość, by przyjmować łeb 72 śruby złącznej 56, a także drugą część 73 mającą węższą szerokość, by przyjmować część gwintowaną 74 śruby złącznej 56. Zatem występ 76 jest określony tam, gdzie spotykają się pierwsza część 71 i druga część 73 zagłębienia 68.

Wkładka jest tak zaprojektowana, by zapewnić dopełniającą gniazdową część do sprzęgania imaka 50, a która to część osiada w zagłębieniu 58 i zawiera przeciwległe powierzchnie 78, 80, pochylone do siebie ku końcowej powierzchni 82 pod kątem wewnętrznym takim samym jak kąt pomiędzy płaszczyznami 60, 62 zagłębienia 58. Każda płaszczyzna 82 zawiera gwintowany otwór 84, który przyjmuje śrubę złączną 56. Po przykręceniu śruby 56 (dla którego to celu zawiera ona układ gniazdka - nie pokazano - we łbie do przyjmowania narzędzia takiego jak klucz Allena do wkrętów z gniazdkiem sześciokątnym) wkładka 52 jest dociskana w sprzężenie klinujące w zagłębieniu 58 w imaku 50, przy czym to klinowanie jest zabezpieczone poprzez niewielką przestrzeń prześwitu pomiędzy końcową powierzchnią 82 podstawy wkładki 52 a dolną powierzchnią 64 zagłębienia 58. Wkładka 52 również zawiera ciągnący się do tyłu kołnierz 86 przy jej górnej powierzchni, który styka się z górną powierzchnią 70 imaka 50 do ustalania położenia wkładki 52 względem imaka 50 podczas składania narzędzia tak, że gwintowany otwór 84 jest dokładnie wyosiowany względem zagłębienia 68. Kołnierz 86 zawiera wyciętą część 88 na jego spodniej powierzchni, aby zapewnić prześwit dla łba 72 śruby 56.

Wkładka 52 ma część głowicową 90, na której zamontowany jest wkład skrawający 54. Wkład skrawający 54 może być zamontowany na wkładce 52 poprzez układ płytki dociskowej 92 oraz śruby 94 lub też innym znanym i nadającym się do tego sposobem.

Śruba złączną 56 może być wkręcona częściowo w otwór 84 we wkładce 52 przed założeniem wkładki na imak 50. Zatem wkładka 52 i śruba złączną mogą być szybko zamontowane i rozmontowane z imaka 50 jako całość dzięki temu, że śruba złączną 56 może być umieszczana w i usuwana z zagłębienia 68 w kierunku poprzecznym do długości śruby złącznej. Gdy zespół wkładki 52 i śruby złącznej 56 jest umieszczony na imaku 50, śruba złączną może być dokręcona tak, że jej łeb 72 spoczywa na występie 76, przez co dociska wkładkę w klinującym sprzężeniu z imakiem. Wkładka może być usuwana po prostu przez poluzowanie śruby 56, by pozwolić na uniesienie zespołu wkładki 52 i śruby złącznej 56 z imaka 50.

Imak 50 może zawierać podobną część gniazdową 96 na swoim drugim końcu, a która może być pod takim samym kątem lub pod odmiennym kątem względem imaka 50 jak część

185 345 gniazdowa zawierająca zagłębienie 58. Zilustrowana część gniazdowa 96 zapewnia ustawiony pod właściwym kątem zespół wkładki takiej jak 52 na imaku 50.

Części składowe zespołu narzędzia skrawającego w postaci imaka i wkładki według wynalazku mogą być wytwarzane z metalu przy użyciu konwencjonalnych operacji skrawania takich jak frezowanie lub przeciąganie. Alternatywnie, wkładka według wynalazku może być wytwarzana przy zastosowaniu procesu spiekania.

Wynalazek opisany w niniejszym jest podatny na zmiany, modyfikacje i/lub dodatki inne niż te szczegółowo opisane i należy mieć na uwadze to, że wynalazek zawiera wszystkie te odmiany, modyfikacje i/lub dodatki, które objęte są ideą i zakresem podanych dalej zastrzeżeń.

Claims (11)

1. Zespół narzędzia skrawającego, mający imak do montowania zespołu narzędzia skrawającego na skrawarce, wkładkę montowalną na imaku, element skrawający na wkładce oraz nadające się do poluzowania połączenie śrubowe do mocowania wkładki na imaku, przy czym imak posiada część gniazdową do sprzęgania wkładki, a wkładka posiada część gniazdową do sprzęgania imaka tak, że jedna część gniazdowa jest wystającą częścią oporową, zaś druga część gniazdowa jest zagłębieniem dla przyjmowania wystającej części oporowej, przy czym zagłębienie i wystająca część oporowa są wzajemnie ukształtowane w sposób umożliwiający zaklinowanie się wystającej części oporowej wewnątrz zagłębienia, po dokręceniu połączenia śrubowego, by umocować wkładkę na imaku, zaś połączenie śrubowe jest usytuowane tak, aby działać w kierunku zwiększenia zaklinowania wystającej części oporowej w zagłębieniu, znamienny tym, że części gniazdowe dopełniają się i każda z nich jest określona przez płaskie powierzchnie (15,17, 25, 27) zbiegające się w kierunku działania połączenia śrubowego.

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że gniazdową część imaka (1) stanowi zagłębienie (9) w imaku (1), a dopełniającą część gniazdową. wkładki (3) stanowi wystająca część oporowa (25, 27) do klinowania w zagłębieniu (9).

3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że powierzchnie określające zagłębienie (9) w imaku (1) zawierają przeciwległe boczne powierzchnie (15, 17) zbiegające się ku powierzchni (19) podstawy zagłębienia (9).

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że wystająca część oporowa wkładki (3) posiada przeciwległe boczne powierzchnie (25, 27) zbiegające się ku powierzchni czołowej (29) wystającej części oporowej, przy czym pochylenie przeciwległych bocznych powierzchni (25, 27) jest takie samo jak przeciwległych powierzchni zagłębienia (9) w imaku (1), zaś wystająca część oporowa wkładki (3) jest zaklinowana w zagłębieniu (9) imaka (1) dzięki temu, że powierzchnia czołowa (29) wystającej części oporowej znajduje się w odstępie od powierzchni (19) podstawy zagłębienia (9), gdy wkładka (3) jest zamontowana na imaku (1).

5. Zespół według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, znamienny tym, że element skrawający na wkładce (3) jest usytuowany względem gniazdowych części wkładki (3) oraz imaka (1) tak, że podczas używania narzędzia skrawającego, siła skrawania środka skrawającego działa w kierunku zwiększającym klinowanie jednej gniazdowej części w drugiej.

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że element skrawający stanowi wymienialny wkład skrawający (5) zamontowany na wkładce (3).

7. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że imak (1) posiada przelotowy otwór (23) a wkładka (3) posiada gwintowany otwór (31), zaś połączenie śrubowe zawiera gwintowany otwór (31) i śrubę złączną (7), przy czym śruba złączna (7) przechodzi przez przelotowy otwór (23) w imaku (1) i do gwintowanego otworu (31) we wkładce (3), dla umocowania wkładki (3) na imaku (1).

8. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wkładka (52) posiada gwintowany otwór (84), zaś połączenie śrubowe zawiera gwintowany otwór (84) oraz śrubę złączną (56) do sprzęgania w gwintowanym otworze (84), mającą łeb (72), przy czym imak (50) posiada zagłębienie (68) do przyjmowania śruby złącznej (56), a zagłębienie to (68) zawiera próg (76), na którym spoczywa łeb (72) śruby złącznej (56) do umocowania wkładki (52) na imaku (50), przy czym wkładka (52) może być usuwana z imaka (50) poprzez poluzowanie śruby złącznej (56) i wysunięcie jej z zagłębienia (68), podczas gdy jest ona nadal sprzężona w gwintowanym otworze (84) we wkładce (52).

9. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że wkładka (3) posiada przelotowy otwór (43), a imak (1) posiada gwintowany otwór (45), przy czym połączenie śrubowe zawiera gwintowany otwór (45) oraz śrubę złączną (7) przechodzącą przez otwór we wkładce (3) i do gwintowanego otworu (45) w imaku (1), dla mocowania wkładki (3) na imaku (1).

185 345

10. Zespół według zastrz. 9, znamienny tym, że imak (1) posiada powierzchnię czołową pod kątem prostym do osi wzdłużnej imaka (1), przy czym część gniazdowa imaka (1) jest określona przez zagłębienie utworzone w jego powierzchni czołowej, natomiast gwintowany otwór (45) w imaku (1) rozciąga się wzdłuż wzdłużnej osi imaka (1) od podstawy zagłębienia.

11. Zespół według zastrz. 7 albo 8, albo 9, albo 10, znamienny tym, że imak (1) i wkładka (3) posiadają środki ustalające do ustalania położenia wkładki (3) na imaku (1) tak, że otwór przelotowy (23) imaka (1) oraz otwór gwintowany (31) wkładki (3) są wyosiowane do przyjmowania śruby złącznej (7).