PL185379B1

PL185379B1 - Butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt

Info

Publication number: PL185379B1
Application number: PL96324886A
Authority: PL
Inventors: Craig I. Brown; Robert J. Brown; Bernard J. Kemper; David E. Hays
Original assignee: New Vent Designs Inc
Priority date: 1995-08-04
Filing date: 1996-08-02
Publication date: 2003-04-30
Also published as: AU6767296A; EP0845971A4; IL123822A0; MX9800913A; EP0845971B1; CA2228431A1; US5779071A; ES2166902T3; TR199800143T1; ATE207336T1; PL324886A1; CN1197385A; WO1997005853A1; UA51658C2; RU2161028C2; CN1113641C; PT845971E; JPH10510458A; CA2228431C; EP0845971A1

Abstract

l. Butelka ze smoczkiem do karmienia nie- mowlat, której wnetrze, wypelnione do ustalonego poziomu ciecza bedaca plynnym pokarmem, pozo- staje pod cisnieniem atmosferycznym, gdy polozenie butelki jest odwrócone podczas karmienia, zawiera- jaca uklad napowietrzania z przewodem plynowym i rurka powietrzna, znamienna tym, ze uklad napo- wietrzania zawiera pojemnik rezerwuarowy (125, 225, 325, 425) umieszczony na zewnatrz zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) i usytuowany powyzej poziomu plynu w nim umieszczonego oraz polaczony od dolu z rurka rezerwuarowa (121, 221, 321, 421) skierowana w poblize dna zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) i polaczona z wnetrzem zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) bez- posrednio nad jego dnem, przy czym wewnatrz pojemnika rezerwuarowego (125, 225, 325, 425) jest umieszczona rurka powietrzna (135, 235, 335, 435), której górny koniec jest polaczony z atmosfera, zas drugi, zamkniety jej koniec, znajdujacy sie mniej wiecej w srodkowej czesci wysokosci pojemnika rezerwuarowego (125, 225, 325, 425), ma otwór wentylacyjny (137, 237, 337, 437). FIG 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt.

W szczególności wynalazek dotyczy butelek do karmienia niemowląt z układem napowietrzania, uniemożliwiającym powstawanie podciśnienia wewnątrz butelki podczas ssania pokarmu przez niemowlę.

Noworodki rodzą się z instynktem ssania mleka z piersi matki, ale często muszą pić płyny z innych źródeł. Niemowlęta nie potrafią pić płynów ze szklanek lub filiżanek, bez

185 379 rozlewania. W związku z tym na całym świecie płyny podaje się niemowlętom w butelkach do karmienia niemowląt, zwanych także butelkami niemowlęcymi. Butelka taka ma gumowy smoczek z otworkiem na jego wierzchołku, zamocowany na otworze zbiornika z płynem. Zbiomik butelki do karmienia niemowląt napełnia się płynem, mocuje się smoczek, odwraca się butelkę i wkłada się smoczek w usta dziecka. Dziecko ssie smoczek i wyciąga płyn z butelki.

Znana butelka do karmienia niemowląt jest szczelnie zamknięta, za wyjątkiem małego otworka w smoczku. Gdy dziecko ssie, objętość płynu wewnątrz butelki zmniejsza się, a objętość powietrza zwiększa się. Powietrze z otoczenia nie może dostać się do wnętrza butelki, w związku z czym wewnątrz butelki powstaje podciśnienie. Podciśnienie to z kolei utrudnia wypływ płynu ze smoczka i zmusza niemowlę do większego wysiłku podczas ssania, by wyciągnąć płyn. Gdy dziecko mocniej ssie smoczek, powietrze z otoczenia nieuchronnie dostaje się do jego ust i do żołądka. Nadmiar powietrza w żołądku i innych częściach przewodu pokarmowego powoduje kolkę, stan charakteryzujący się przykrym uczuciem w brzuchu i bólem.

Z opisu patentowego US 598 231 jest znana butelka do karmienia niemowląt z rurką powietrzną w kształcie litery U. Jeden koniec tej rurki łączy się z górną częścią wnętrza zbiornika, podczas gdy drugi koniec łączy się z powietrzem otoczenia na zewnątrz butelki. Kiedy butelkę odwraca się, płyn wznosi się w rurce i hamuje dopływ powietrza do wnętrza zbiornika. Kiedy butelkę ustawi się szybko pionowo, płyn w rurce nie ma możliwości odpłynąć i pozostaje w tej rurce. Gdy butelkę znowu odwróci się, płyn wylewa się z tego końca rurki, który łączy się z powietrzem otoczenia.

W opisach patentowych US 927 013, US 1 441 623, US 2 061 477 są także ujawnione butelki do karmienia niemowląt z napowietrzaniem jednak żadna z nich nie rozwiązuje w pełni problemu napowietrzania wnętrza butelki z równoczesnym zapobieganiem przeciekom i rozlewaniu.

Potrzebna jest zatem butelka do karmienia niemowląt z odpowietrznikiem umożliwiającym dostawanie się powietrza z otoczenia do wnętrza zbiornika podczas ssania, a jednocześnie niedopuszczającym do rozlewania się płynu.

Butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt, której wnętrze, wypełnione do ustalonego poziomu cieczą będącą płynnym pokarmem, pozostaje pod ciśnieniem atmosferycznym, gdy położenie butelki jest odwrócone podczas karmienia, zawierająca układ napowietrzania z przewodem płynowym i rurką powietrzną, według wynalazku jest charakterystyczna tym, że układ napowietrzania zawiera pojemnik rezerwuarowy umieszczony na zewnątrz zbiornika butelki i usytuowany powyżej poziomu płynu w nim umieszczonego, oraz połączony od dołu z rurką rezerwuarową skierowaną w pobliże dna zbiornika butelki i połączoną z wnętrzem zbiornika butelki bezpośrednio nad jego dnem. Wewnątrz pojemnika rezerwuarowego jest umieszczona rurka powietrzna, której górny koniec jest połączony z atmosferą, zaś drugi, zamknięty jej koniec, znajdujący się mniej więcej w środkowej części wysokości pojemnika rezerwuarowego, ma otwór wentylacyjny.

Korzystnie, rurka rezerwuarowa ma objętość mniejszą od objętości pojemnika rezerwuarowego.

Korzystnie, rurka rezerwuarowa i pojemnik rezerwuarowy są usytuowane wewnątrz zbiornika butelki, zasadniczo przyległe do jego wewnętrznej powierzchni.

Korzystnie, rurka rezerwuarowa i pojemnik rezerwuarowy są odłączalne od zbiornika butelki.

Butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt, której wnętrze, wypełnione do ustalonego poziomu cieczą będącą płynnym pokarmem, pozostaje pod ciśnieniem atmosferycznym, gdy położenie butelki jest odwrócone podczas karmienia, zawierająca układ napowietrzania z przewodem płynowym i rurką powietrzną, według odmiany wynalazku jest charakterystyczna tym, że układ napowietrzania zawiera pojemnik rezerwuarowy umieszczony wewnątrz zbiornika butelki i usytuowany powyżej poziomu płynu w nim umieszczonego, oraz połączony z rurką rezerwuarową sięgającą w pobliże dna zbiornika butelki. Wewnątrz pojemnika rezerwuarowego jest umieszczona rurka powietrzna, której górny koniec jest połączony z at4

185 379 mosferą, zaś drugi, zamknięty jej koniec, znajdujący się mniej więcej w środkowej części wysokości pojemnika rezerwuarowego, ma otwór wentylacyjny.

Korzystnie, rurka powietrzna jest osadzona we wkładce.

Korzystnie, układ napowietrzania jest odłączalny od zbiornika butelki.

Zaletą butelki według wynalazku jest to, że oprócz zapobiegania powstawaniu podciśnienia wewnątrz butelki podczas karmienia, całkowicie eliminuje możliwość wycieków i rozlewania, gdy jest prawidłowo stosowana, i nie wymaga stosowania uszczelek. Płyn przepływa swobodnie przez smoczek i niemowlę karmione z butelki jest znacznie mniej narażone na połykanie powietrza, a co za tym idzie na występowanie kolki jelitowej.

Po odwróceniu napełnionego płynem zbiornika, płyn z dolnej części tylko częściowo przepływa do górnej części zbiornika, a rurka napowietrzająca umożliwia dopływ powietrza atmosferycznego do wnętrza butelki. Zatem podczas wyciągania przez niemowlę płynu z butelki niemożliwe jest powstawanie podciśnienia wewnątrz niej.

Przedmiot wynalazku w przykładach realizacji jest odtworzony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia butelkę do karmienia niemowląt z pojemnikiem rezerwuarowym umieszczonym na zewnątrz zbiornika, wrzucie aksonometrycznym; fig. 2 - butelkę z fig. 1, w widoku perspektywicznym; fig. 3 - butelkę z fig. 2, w przekroju poprzecznym wzdłuż płaszczyzny 3-3; fig. 4 - butelkę z fig. 2, w przekroju poprzecznym wzdłuż płaszczyzny 4-4; fig. 5 - butelkę z fig. 2 w położeniu karmienia, w widoku z boku; fig. 6 - drugi przykład wykonania butelki do karmienia niemowląt, w przekroju wzdłużnym; fig. 7 - butelkę z fig. 6, w przekroju poprzecznym wzdłuż płaszczyzny 7-7; fig. 8 - butelkę z fig. 6, w przekroju poprzecznym wzdłuż płaszczyzny 8-8; fig. 9 - butelkę z fig. 6 w położeniu karmienia, w przekroju wzdłużnym; fig. 10 - trzeci przykład wykonania butelki do karmienia niemowląt, w przekroju wzdłużnym; fig. 11 - czwarty przykład wykonania butelki do karmienia niemowląt, w przekroju wzdłużnym; fig. 12 - druga odmiana butelki do karmienia niemowląt z pojemnikiem rezerwuarowym umieszczonym wewnątrz zbiornika, w widoku perspektywicznym; fig. 13 - butelkę z fig. 12, w widoku z boku; fig. 14 - butelkę z fig. 12, w przekroju wzdłużnym; fig. 15 - butelkę z fig. 12 w położeniu karmienia, w przekroju wzdłużnym; fig. 16 - butelkę z fig. 12, wrzucie aksonometrycznym; fig. 17 - drugi przykład wykonania drugiej odmiany butelki do karmienia niemowląt, w widoku perspektywicznym; fig. 18 - butelkę z fig. 17, w widoku z boku; fig. 19 - butelkę z fig. 17, w przekroju wzdłużnym; fig. 20 butelkę z fig. 17 w położeniu karmienia, w przekroju wzdłużnym; fig. 21 - butelkę z fig. 17, w rzucie aksonometrycznym, zaś fig. 22 przedstawia przykrywkę napowietrzającą butelki z fig. 17, w widoku od dołu.

Analogiczne oznaczenia cyfrowe odnoszą się do analogicznych części poszczególnych wykonań butelki.

Butelka do karmienia niemowląt 100, przedstawiona na fig. 1-5, składa się z trzech oddzielnych części: zbiornika 110, układu rezerwuarowego 120 na płyn, w postaci pojemnika rezerwuarowego 125 z rurką rezerwuarową 121, oraz układu doprowadzającego powietrze 130, w postaci kołnierza 131 z rurką powietrzną 135. Te trzy części dają się łatwo demontować i ponownie montować, co ułatwia ich czyszczenie.

Pokazaną liniami przerywanymi na fig. 1, 2 i 5, konwencjonalną przykrywkę smoczkową 500 mocuje się do butelki 100 przed jej użyciem. Na wierzchołku gumowej lub silikonowej części 510 przykrywki smoczkowej 500 znajduje się co najmniej jeden mały otworek 511, przez który przepływa płyn wysysany przez niemowlę. Przykrywka smoczkowa 500 ma również część kołnierzową 520 z wewnętrznym gwintem do mocowania jej na szyjce 112 zbiornika 110 butelki 100.

Określenie „smoczek” używa się tutaj, zależnie od kontekstu, w odniesieniu do gumowej części 510 przykrywki smoczkowej 500, do całej przykrywki smoczkowej 500 i do każdego rodzaju wystającego członu z otworem, przeznaczonego do trzymania w ustach podczas ssania z butelki 100.

185 379

Kiedy zbiomik 110 butelki 100 znajduje się w położeniu pionowym (fig. 2), w jego części dolnej 140 znajduje się pewna ilość płynu, a w części górnej 150 znajduje się pewna ilość powietrza. Przy tym poziom płynu w zbiorniku 110 nie może przewyższać maksymalnego dopuszczalnego poziomu, który jest zaznaczony trwale na ściance zbiornika 110 linią 111 (fig. 1 i 2). Ta linia 111 zwykle znajduje się w pobliżu punktu połączenia 123 rurki rezerwuarowej 121 z pojemnikiem rezerwuarowym 125.

Zbiomik 110 ma zwykle kształt cylindra, to znaczy ma wysokość kilkakrotnie większą niż jego średnica. Korzystnie, średnica zbiornika 110 wynosi około 3-8 cm, tak że może on być łatwo trzymany w rękach dziecka. Jeśli trzeba, do zbiornika 110 dodaje się odłączalne lub stałe uchwyty. Korzystnie, zbiomik 110 jest zaokrąglony na całym swym obwodzie lub na większej części swego obwodu. W pierwszym przykładzie wykonania zbiomik 110 ma kołowy przekrój poprzeczny w przybliżeniu na trzech czwartych swego obwodu (fig. 3 i 4). Pozostała jedna czwarta obwodu jest stosunkowo płaska. Natomiast w innych przykładach wykonania przekrój poprzeczny zbiornika, na większej części jego wysokości, jest zbliżony do koła lub wielokąta.

Zbiomik 110 butelki 100 ma nagwintowaną szyjkę 112 przeznaczoną do mocowania na niej znormalizowanej przykrywki smoczkowej 500. Szyjka 112 jest zwykle usytuowana wokół środka zbiornika 110 (patrząc z góry). Zbiomik 110 ma pojemność około 0,05-1 1 i jest wykonany ze sztywnego lub półsztywnego materiału, takiego jak szkło lub tworzywo sztuczne. Odpowiednim tworzywem sztucznym jest polipropylen, poliwęglan i polietylen (zarówno o małej gęstości jak i o dużej gęstości). Korzystnie, zbiomik 110 ma pewne elementy umożliwiające wizualne określanie poziomu płynu. Może on być więc przezroczysty lub półprzezroczysty, tak że poziom płynu można obserwować poprzez zbiomik 110. Alternatywnie, zbiomik 110 może być nieprzezroczysty ale powinien mieć szczelinę lub szereg otworów, poprzez które można by obserwować wnętrze.

Przy dnie zbiornika 110, z bocznej jego ściany wystaje część 113 (fig. 1) zawierająca rurkę 114 skierowaną do góry. Rurka 114 ma wysokość około 1-2 cm i średnicę około 0,5-1 cm. Ta rurka 114, po zmontowaniu butelki 100, stanowi przedłużenie rurki rezerwuarowej 121.

Drugą częścią składową butelki do karmienia niemowląt 100 (fig. 1) jest układ rezerwuarowy 120 pojemnika z rurką. Wprawdzie jest on ukształtowany jako jedna część, ale korzystniej jest traktować go jako dwa oddzielne elementy, tj.: rurkę rezerwuarową 121 i pojemnik rezerwuarowy 125. Po zmontowaniu butelki 100 (fig. 1), układ rezerwuarowy 120 jest sprzężony ciernie z rurką 114 zbiornika 110. Takie dopasowanie jest wystarczające aby zapewnić uszczelnienie i uniemożliwić wyciekanie płynu znajdującego się w zbiorniku 110. Jeden koniec rurki rezerwuarowej 121 znajduje się w punkcie 122 (fig. 2 i 5), w odległości 1-5 cm od dna zbiornika 110. Korzystnie, po odwróceniu butelki 100 do pozycji karmienia, punkt 122 znajduje się w przestrzeni powietrznej zbiornika 110 (fig. 5). Drugi koniec 123 rurki rezerwuarowej 121 łączy się z dnem pojemnika rezerwuarowego 125. Kiedy butelka 100 z płynem znajduje się w pozycji pionowej (fig. 2), wówczas płyn wchodzi do rurki rezerwuarowej 121 i osiąga taki sam poziom jak w zbiorniku 110.

Głównym zadaniem pionowej rurki rezerwuarowej 121 jest zapewnienie częściowego przepływu powietrza z otoczenia do zbiornika 110, w sytuacji gdy butelka 100 jest odwrócona, a zawarty w niej płyn jest wyciągany przez smoczek. Pole przekroju poprzecznego rurki rezerwuarowej 121 nie musi być bardzo duże. Korzystnie, wynosi ono około 5-75 mm² Chociaż nie jest to krytyczne dla wynalazku, rurka rezerwuarowa 121, w omawianym korzystnym przykładzie wykonania, zwęża się od góry w kierunku dna zbiornika 110. Zwężenie to ułatwia przepływ płynu do zbiornika 110 kiedy butelka 100 jest odwrócona, dzięki zminimalizowaniu zjawiska wloskowatości.

Pojemnik rezerwuarowy 125 jest usytuowany tak, że zasadniczo cała jego objętość znajduje się powyżej linii 111 oznaczającej maksymalny poziom płynu w zbiorniku 110. W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 1-5 pojemnik rezerwuarowy 125 jest usytuowany blisko górnej części 150 zbiornika 110, w której znajduje się powietrze. Takie usytuowanie pojemnika rezerwuarowego 125 zapewnia, że kiedy wypełniony płynem zbiornik 110 znaj6

185 379 duje się w stojącej, pionowej pozycji (fig. 2), pojemnik rezerwuarowy 125 jest zasadniczo pozbawiony płynu.

Objętość pojemnika rezerwuarowego 125 jest większa niż objętość rurki rezerwuarowej 121. Dzięki temu po odwróceniu butelki 100 pojemnik rezerwuarowy 125 jest w stanie zatrzymać płyn pochodzący z rurki rezerwuarowej 121 z równoczesnym zachowaniem przestrzeni na powietrze i uniemożliwieniem wycieku płynu przez otwór wentylacyjny 137 rurki powietrznej 135. Chociaż maksymalna wielkość pojemnika rezerwuarowego 125 nie jest w żaden sposób ograniczona, to jednak korzystnym jest gdy ma on objętość mniejszą niż jedna czwarta objętości zbiornika 110.

Pojemnik rezerwuarowy 125 łączy się z rurką rezerwuarową 121 w punkcie 123 znajdującym się na poziomie płynu w zbiorniku 110 lub nieco powyżej tego poziomu. Jeżeli poziom płynu w zbiorniku 110 znajduje się zasadniczo powyżej punktu 123, istnieje niebezpieczeństwo, że w pojemniku rezerwuarowym 125 znajdzie się zbyt dużo płynu, po odwróceniu butelki 100, i płyn może zacząć wylewać się przez otwór wentylacyjny 137 rurki powietrznej 135. Połączenie między rurką rezerwuarową 121 a pojemnikiem rezerwuarowym 125 w punkcie 123 jest ukształtowane tak, by zapewnić, że wszystek płyn spływający w dół rurką rezerwuarową 121, po odwróceniu butelki 100, dostanie się do pojemnika rezerwuarowego 125.

Kształt pojemnika rezerwuarowego 125 nie ma znaczenia byleby zwężał się ku dołowi w kierunku rurki rezerwuarowej 121. Dzięki temu niewiele płynu (jeśli w ogóle) będzie zatrzymywało się w pojemniku rezerwuarowym 125, kiedy butelka 100 powróci do położenia pionowego. W pierwszym przykładzie wykonania (fig. 1-5) pojemnik rezerwuarowy 125 ma kształt gruszki. Możliwe są również inne kształty, takie jak kulisty czy cylindryczny. Od góry pojemnik rezerwuarowy 125 jest zakończony gwintowaną szyjką 126 służącą do mocowania tego pojemnika w kołnierzu 131 układu doprowadzającego powietrze 130.

Układ doprowadzający powietrze 130 (fig. 1) jest trzecią częścią składową butelki do karmienia niemowląt 100. Kołnierz 131 układu doprowadzającego powietrze 130 nakłada się na gwintowaną szyjkę 112 zbiornika 110 butelki 100. Kołnierz 131 mocuje się w tym miejscu przez mocne nakręcenie przykrywki smoczkowej 500 na gwintowaną szyjkę 112.

Kołnierz 131 na części swojego obwodu jest poszerzony i ma występ 132, który wystaje w bok od zbiornika 110 butelki 100, ponad układ rezerwuarowy 120 pojemnika z rurką. Pod tym występem 132 jest usytuowany, skierowany w dół, człon 133 z wewnętrznym gwintem, w który wkręca się gwintowaną szyjkę 126 pojemnika rezerwuarowego 125. Po obu stronach członu 133 wystają w dół dwa kołki 134 (fig. 3). Kiedy butelka 100 jest zmontowana, kołki 134 opierają się o pojemnik rezerwuarowy 125 i nie pozwalają na jakikolwiek ruch boczny układu rezerwuarowego 120 pojemnika z rurką względem układu doprowadzającego powietrze 130.

W środek pojemnika rezerwuarowego 125 wchodzi rurka powietrzna 135 z otworami na obu końcach. Wlot powietrza 136 rurki powietrznej 135 jest usytuowany w występie 132 kołnierza 131 i łączy się z powietrzem otoczenia. Dolny otwór 137 jest usytuowany z boku dolnej części rurki powietrznej 135 tak, że kiedy butelka 100 jest odwrócona (fig. 5), znajduje się on w przestrzeni powietrznej pojemnika rezerwuarowego 125. Korzystnie, dolny otwór 137 jest usytuowany na obwodzie zewnętrznym rurki powietrznej 135, aby zmniejszyć do minimum możliwość dostawania się płynu do rurki powietrznej 135, kiedy butelka 100 jest odwrócona.

Przed użyciem butelki 100 do karmienia niemowląt trzeba ją zmontować tak, aby wewnątrz zbiornika 110 nie wytwarzało się podciśnienie, kiedy płyn jest wysysany przez niemowlę. W tym celu układ rezerwuarowy 120 pojemnika z rurką mocuje się do układu doprowadzającego powietrze 130 przez wkręcenie gwintowanej szyjki 126 pojemnika rezerwuarowego 125 w człon 133 z wewnętrznym gwintem układu doprowadzającego powietrze 130. Te dwie części następnie łączy się ze zbiornikiem 110 przez nałożenie kołnierza 131 na szyjkę 112 zbiornika 110 przy równoczesnym nałożeniu rurki rezerwuarowej 121 na wystającą u dołu, z bocznej ściany zbiornika 110, rurkę 114. Zbiomik 110 częściowo napełnia się płynem. Poziom płynu nie powinien przekraczać zaznaczonej na zbiorniku 110 linii 111 napełniania, odpowiadającej linii połączenia pomiędzy rurką rezerwuarową 121 a pojemnikiem rezerwuarowym 125. Jeśli poziom płynu przekroczy tę linię 111, istnieje niebezpieczeństwo wycieka185 379 nia płynu przez wlot powietrza 136 rurki powietrznej 135, kiedy butelka 100 jest odwrócona. Na fig. 2 poziom płynu w zbiorniku 110 butelki 100 znajduje się około 5 mm poniżej linii 111 napełniania. Następnie na szyjkę 112 zbiornika 110 nakręca się przykrywkę smoczkową 500 i butelka 100 jest gotowa do użycia.

Kiedy butelka 100 jest odwrócona, układ rezerwuarowy 120 pojemnika z rurką znajduje się w położeniu odwróconym do góry (fig. 5). W tym położeniu: (1) cały płyn z rurki rezerwuarowej 121 przepływa do pojemnika rezerwuarowego 125; (2) do rurki rezerwuarowej 121 nie dopływa dodatkowo płyn; (3) powietrze z otoczenia może swobodnie dopływać do wnętrza zbiornika 110. Powietrze wtedy swobodnie przepływa przez rurkę powietrzną 135, przestrzeń powietrzną pojemnika rezerwuarowego 125 oraz rurkę rezerwuarową 121. Niemożliwe jest zatem powstawanie podciśnienia we wnętrzu zbiornika 110 butelki 100 podczas jej użycia, a niemowlę karmione z butelki 100 nie musi ssać tak mocno, żeby w sposób nie zamierzony nałykać się powietrza. W rezultacie znacznie zmniejsza się ryzyko kolki jelitowej u niemowlęcia.

Drugi przykład wykonania butelki 200 do karmienia niemowląt, według wynalazku, przedstawiono na fig. 6-9. Butelka 200 zawiera te same części składowe, które pełnią takie same funkcje, jak w pierwszym przykładzie wykonania. Występują jednak dwie główne różnice między tymi przykładami wykonania. Po pierwsze, poszczególne elementy butelki 200 nie dają się rozmontować do czyszczenia. Po drugie, zarówno rurka rezerwuarowa 221, jak pojemnik rezerwuarowy 225 oraz rurka powietrzna 235 są usytuowane wewnątrz zbiornika 210. Na fig. 9 widać, że bardzo ważne jest, aby w pozycji odwróconej butelki 200 rurka rezerwuarowa 221 i pojemnik rezerwuarowy 225 z rurką powietrzną 235 były zwrócone do góry tak, aby płyn nie dopływał do rurki powietrznej 235. Jeśli butelka 200 zostanie odwrócona nieprawidłowo, płyn przepłynie w dół do rurki rezerwuarowej 225 i będzie wyciekał na zewnątrz przez otwór 236 rurki powietrznej 235.

Figura 10 przedstawia trzeci przykład wykonania butelki 300 do karmienia niemowląt, według wynalazku. Ta butelka 300 jest bardzo podobna do butelki przedstawionej na fig. 6-9. Główna różnica polega na tym, że nie ma rurki powietrznej, a tylko w górnej części ścianki zbiornika 310 znajduje się po prostu otwór 336 dla powietrza.

Na fig. 11 jest przedstawiony czwarty przykład wykonania butelki 400 do karmienia niemowląt, według wynalazku. Butelka 400 ma rurkę rezerwuarową 421, pojemnik rezerwuarowy 425 i rurkę powietrzną 435 usytuowane na zewnątrz zbiornika 410 ale są one integralnie połączone ze zbiornikiem 410 butelki 400.

Figury 12-16 przedstawiają piąty przykład wykonania butelki 600 do karmienia niemowląt. Butelka 600 różni się od omówionych poprzednio tym, że układ napowietrzania złożony z układu rezerwuarowego 614 i układu doprowadzającego powietrze 612 (fig. 16) nie wystaje na zewnątrz zbiornika 602 butelki 600, lecz jest usytuowany całkowicie wewnątrz zbiornika 602 i umieszczony w górnej części butelki 600 w otworze 604 zbiornika 602, otoczonym gwintowaną szyjką 606, pod pierścieniowym gwintowanym kołnierzem 610 smoczka 608.

Układ rezerwuarowy 614 zawiera pojemnik rezerwuarowy 622, którego otwarty koniec jest usytuowany przy wierzchołku zbiornika 602 butelki 600, a drugi koniec jest połączony z rurką rezerwuarową 624. Otwarty drugi koniec rurki rezerwuarowej 624 sięga w pobliże dna zbiornika 602. Dzięki temu, kiedy butelka 600 jest odwrócona, ten dolny koniec rurki rezerwuarowej 624 znajduje się powyżej poziomu płynu.

Układ doprowadzający powietrze 612 jest złożony z rurki powietrznej 630 i wkładki napowietrzającej 616, która jest osadzona między pojemnikiem rezerwuarowym 622 układu rezerwuarowego 614 a smoczkiem 608. Wkładka napowietrzająca 616 zapobiega zalewaniu płynem wlotu powietrza 618, umożliwiając równocześnie wydostanie się powietrza z układu rezerwuarowego 614 poprzez wlot powietrza 618, na zewnątrz. Wewnątrz wkładki napowietrzającej 616 znajdują się łukowate szczeliny 620 umożliwiające przepływ płynu poprzez tę wkładkę z wnętrza zbiornika 602 do smoczka 608.

Kiedy butelka 600 jest odwrócona, kanał powietrzny - od otworu znajdującego się z boku wkładki napowietrzającej 616 (stanowiącego wlot powietrza 618) do końca rurki rezerwuarowej 624 - łączy przestrzeń powietrzną, powstającą powyżej poziomu płynu,

185 379 z atmosferą. Kanał ten uniemożliwia powstawanie częściowego podciśnienia w butelce 600, gdy płyn jest wysysany przez smoczek 608.

Pojemnik rezerwuarowy 622 układu rezerwuarowego 614 ma znacznie większe pole przekroju poprzecznego niż rurka rezerwowa 624. Dzięki temu płyn zamknięty w rurce rezerwuarowej 624, po odwróceniu butelki 600, może się łatwo zmieścić w pojemniku rezerwuarowym 622.

Wkładka napowietrzająca 616 ma od wewnątrz gwintowany kołnierz 626 do mocowania układu napowietrzania na gwintowanej szyjce 606 zbiornika 602 butelki 600. Górna część wkładki napowietrzającej 616 ma zewnętrzny gwint 628, na którym mocuje się kołnierz 610 ze smoczkiem 608.

Układ doprowadzający powietrze 612 jest osadzony wewnątrz pojemnika rezerwuarowego 622 układu rezerwuarowego 614. Rurka powietrzna 630 jest włożona w pojemnik rezerwuarowy 622 na tyle głęboko, że po odwróceniu butelki 600 dolny koniec rurki powietrznej 630 z otworem wentylacyjnym 632, jest usytuowany powyżej poziomu płynu zamkniętego w pojemniku rezerwuarowym 622. Otwór wentylacyjny 632 jest dość mały i znajduje się w bocznej ściance rurki powietrznej 630, co dodatkowo zapobiega wyciekaniu płynu przez kanał powietrzny i otwór wlotu powietrza 618.

Przed użyciem butelki 600 zbiomik 602 napełnia się płynem i w jego górny otwór 604 wkłada się układ rezerwuarowy 614 z osadzonym w nim układem doprowadzającym powietrze 612, nakręcając go na gwintowaną szyjkę 606 zbiornika. Następnie pierścieniowo ukształtowany kołnierz 610 ze smoczkiem 608 nakręca się na układ doprowadzający powietrze 612. Kiedy zmontowana butelka 600 zostanie odwrócona (fig. 15), a dziecko ssie płyn ze smoczka 608, część płynu zamknięta dotąd w rurce rezerwuarowej 624 przepłynie do pojemnika rezerwuarowego 622. Odpowiednia objętość pojemnika rezerwuarowego 622 w stosunku do objętości rurki rezerwuarowej 624 i długość rurki powietrznej 630 zapewniają, że dolny koniec rurki powietrznej 630, a zwłaszcza otwór wentylacyjny 632 w dolnym końcu rurki powietrznej 630, jest usytuowany powyżej poziomu płynu zamkniętego w odwróconym pojemniku rezerwuarowym 622.

Istnieje zatem ciągła droga powietrza z zewnątrz butelki 600 poprzez rurkę powietrzną 630 i poprzez rurkę rezerwuarową 624 do przestrzeni powietrznej w części dolnej butelki 600. Dzięki temu powietrze atmosferyczne zastępuje przestrzeń po płynie wysysanym przez smoczek, co zapobiega powstawaniu podciśnienia, które utrudniałoby dziecku ssanie.

Szósty przykład wykonania butelki 700 do karmienia niemowląt jest przedstawiony na fig. 17-22. Butelka 700 zawiera zbiomik 702, którego otwarty górny koniec 704 jest otoczony przez gwintowaną szyjkę 706. Butelka 700 zawiera również konwencjonalny smoczek 708, który jest mocowany za pomocą pierścieniowo ukształtowanego gwintowanego kołnierza 710. Układ napowietrzania butelki 700 jest złożony z układu rezerwuarowego 716 i układu doprowadzającego powietrze 712 (fig. 21) i jest umieszczony wewnątrz butelki 700, w otworze 704 zbiornika 702, otoczonym gwintowaną szyjką 706, pod pierścieniowym gwintowanym kołnierzem 710 smoczka 708.

Układu rezerwuarowy 716 jest złożony z pojemnika rezerwuarowego 736 i rurki rezerwuarowej 738. Wewnątrz układu rezerwuarowego 716 jest osadzony układ doprowadzający powietrze 712 złożony z wkładki napowietrzającej 714 i rurki powietrznej 718, zamocowanej od spodu wkładki napowietrzającej 714 i opadającej w głąb pojemnika rezerwuarowego 736.

Wkładka napowietrzająca 714 ma cylindryczną ściankę boczną 720 i płaską kołową powierzchnię górną 722, względem której może być uszczelniony smoczek 708. U dołu ścianki bocznej 720 znajduje się obwodowy rowek 724, przeznaczony do sprzężenia i uszczelnienia wkładki napowietrzającej 714 z brzegiem szyjki 706 zbiornika 702. We wkładce napowietrzającej 714 znajdują się też łukowate szczeliny 726 umożliwiające przepływ płynu z wnętrza zbiornika 702 do smoczka 708.

Wzdłuż średnicy wkładki napowietrzającej 714 jest wydrążony kanał 728 łączący otwory znajdujące się na jej ściance bocznej 720, stanowiące wloty powietrza 730. Od spodu wkładki napowietrzającej 714 wystaje wydłużenie rurowe 732. Łukowate szczeliny 726 biegną wokół wydłużenia rurowego 732 na zewnątrz, tak że nie przeszkadza ono w przepływie

185 379 płynu poprzez te szczeliny 726. Wydłużenie rurowe 732 ma wewnętrzny gwint. W środku wkładki napowietrzającej 714 od spodu jest wydrążony otwór 734 połączony z kanałem 728 łączącym wloty powietrza 730.

Układ rezerwuarowy 716 w górnej swej części ma pojemnik rezerwuarowy 736 a w dolnej części ma rurkę rezerwuarową 738. Górna część pojemnika rezerwuarowego 736 ma zewnętrzny gwint do sprzęgania z wewnętrznym gwintem wydłużenia rurowego 732 wkładki napowietrzającej 714. Układ rezerwuarowy 716 sięga na tyle głęboko w zbiomik 702, że kiedy butelka 700 jest napełniona płynem i jest odwrócona, wówczas otwarty dolny koniec rurki rezerwuarowej 738 znajduje się powyżej poziomu płynu. Pojemnik rezerwuarowy 736 ma znacznie większe pole przekroju poprzecznego niż rurka rezerwuarowa 738. Dzięki temu objętość płynu zamknięta w rurce rezerwuarowej 738, po odwróceniu butelki 700, może się łatwo zmieścić w pojemniku rezerwuarowym 736.

Rurka powietrzna 718 ma część cylindryczną 740, na której górnym końcu 744 znajduje się duży pierścieniowy kołnierz 742, a której dolny koniec 746 jest zaokrąglony i zamknięty. Rurka powietrzna 718 jest osadzona w wydłużeniu rurowym 732 wkładki napowietrzającej 714. Górny koniec pojemnika rezerwuarowego 736 dociska szczelnie od spodu kołnierz 742 rurki powietrznej 718 do spodu wkładki napowietrzającej 714. W dolnym końcu 746 rurki powietrznej 718, korzystnie na bocznej jej ściance, znajduje się niewielki otwór wentylacyjny 748. Rurka powietrzna 718 wchodzi wystarczająco głęboko w pojemnik rezerwuarowy 716 aby zapewnić, że kiedy butelka 700 napełniona płynem zostanie odwrócona, dolny koniec 746 rurki powietrznej 718, a zwłaszcza otwór wentylacyjny 748 będzie znajdował się powyżej poziomu płynu zamkniętego w pojemniku rezerwuarowym 716.

Korzystnie, rurka powietrzna 718 nie wchodzi jednak tak daleko w głąb pojemnika rezerwuarowego 716, aby jej dolny koniec 746 znalazł się poniżej poziomu płynu w pojemniku rezerwuarowym 716, gdy butelka 700 jest usytuowana pionowo.

Układ doprowadzający powietrze 712 tworzy zatem drogę dla powietrza pomiędzy zewnętrzną stroną butelki 700 a takim punktem pojemnika rezerwuarowego 716, który jest usytuowany powyżej poziomu płynu zamkniętego w pojemniku rezerwuarowym 716, gdy butelka jest odwrócona. Układ doprowadzający powietrze 712 dostarcza powietrze do wnętrza butelki 700 tak, że kiedy dziecko wysysa płyn z butelki 700, wówczas przestrzeń po wyssanym płynie jest wypełniana przez powietrze, przez co uniemożliwione jest powstawanie podciśnienia wewnątrz butelki 700, które utrudniałoby dziecku ssanie.

Przed użyciem butelki 700 najpierw montuje się układ doprowadzający powietrze 712 w układzie rezerwuarowym 716. W tym celu umieszcza się górny koniec 744 rurki powietrznej 718 w wydłużeniu rurowym 732 wkładki napowietrzającej 714 i wkręca się nagwintowaną górną część pojemnika rezerwuarowego 736 w wewnętrzny gwint wydłużenia rurowego 732 wkładki napowietrzającej 714. Po napełnieniu zbiornika 702 płynem, np. wodą, sokiem lub mlekiem, wkładkę napowietrzającą 714 umieszcza się na górnym końcu szyjki 706 zbiornika 702. Należy przy tym zwrócić uwagę aby obwodowy rowek 724 wkładki napowietrzającej 714 był osadzony szczelnie na górnym końcu szyjki 706. Na wierzchu wkładki napowietrzającej 714 umieszcza się smoczek 708 z kołnierzem 710 i całość nakręca się starannie na gwint na szyjce 706 zbiornika 702, aby docisnąć smoczek 708 do kołowego gniazda na wkładce napowietrzającej 714, a wkładkę napowietrzającą 714 docisnąć do górnego brzegu szyjki 706.

Dziecko może teraz łatwo ssać płyn z butelki 700 poprzez smoczek 708, przy czym płyn ten przepływa swobodnie z wnętrza zbiornika 702 poprzez szczeliny 726 we wkładce napowietrzającej 714. Kiedy butelka 700 zostaje odwrócona do ssania płynu przez smoczek 708, część płynu zamknięta w rurce rezerwuarowej 738 przepływa do pojemnika rezerwuarowego 736, a do układu doprowadzania powietrza 712 nie dostaje się żaden płyn. Dzięki odpowiedniemu dobraniu objętości pojemnika rezerwuarowego 736 i rurki rezerwuarowej 738 względem siebie oraz długości rurki powietrznej 718, w odwróconej butelce 700 koniec rurki powietrznej 718 będzie usytuowany powyżej poziomu płynu zamkniętego w pojemniku rezerwuarowym 736, zapewniając ciągłą drogę powietrza z zewnątrz butelki 700 do przestrzeni powietrznej nad płynem. Gdy płyn jest zasysany z wnętrza zbiornika 702, jest on zastępowany powietrzem, które przechodzi pomiędzy gwintowanym kołnierzem 710 smoczka 708 a gwintem na szyjce 706

185 379 zbiornika 702 i następnie poprzez wloty powietrza 730 do kanału powietrznego 728. Stąd poprzez otwór 734 we wkładce napowietrzającej 714 powietrze dostaje się do rurki powietrznej 718 i dalej przez otwór wentylacyjny 748 na dolnym końcu 746 rurki powietrznej 718 do układu rezerwuarowego 716. Z dolnego końca rurki rezerwuarowej 738 powietrze dostaje się do przestrzeni powietrznej nad płynem w zbiorniku 702 odwróconej butelki 700. Dzięki temu uniemożliwione jest powstawanie podciśnienia wewnątrz zbiornika 702. Niemowlę karmione z butelki 700 nie musi w sposób nie zamierzony połykać powietrza, a zatem zmniejsza się ryzyko kolki jelitowej.

185 379

722

FIG. 20

185 379

718

FIG. 17

FIG. 18

185 379

612

FIG. 16

185 379

616

185 379

FIG. 12

FIG. 13

185 379

FIG. 10

I 300

FIG. 11

185 379

FIG. 7

185 379

FIG. 3

111

185 379

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt, której wnętrze, wypełnione do ustalonego poziomu cieczą będącą płynnym pokarmem, pozostaje pod ciśnieniem atmosferycznym, gdy położenie butelki jest odwrócone podczas karmienia, zawierająca układ napowietrzania z przewodem płynowym i rurką powietrzną, znamienna tym, że układ napowietrzania zawiera pojemnik rezerwuarowy (125, 225, 325, 425) umieszczony na zewnątrz zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) i usytuowany powyżej poziomu płynu w nim umieszczonego oraz połączony od dołu z rurką rezerwuarową (121, 221, 321, 421) skierowaną w pobliże dna zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) i połączoną z wnętrzem zbiornika (110, 210, 310, 410) butelki (100, 200, 300, 400) bezpośrednio nad jego dnem, przy czym wewnątrz pojemnika rezerwuarowego (125, 225, 325, 425) jest umieszczona rurka powietrzna (135, 235, 335, 435), której górny koniec jest połączony z atmosferą, zaś drugi, zamknięty jej koniec, znajdujący się mniej więcej w środkowej części wysokości pojemnika rezerwuarowego (125, 225, 325, 425), ma otwór wentylacyjny (137, 237, 337, 437).
2. Butelka według zastrz. 1, znamienna tym, że rurka rezerwuarowa (121, 221, 321, 421) ma objętość mniejszą od objętości pojemnika rezerwuarowego (125, 225, 325, 425).
3. Butelka według zastrz. 1, znamienna tym, że rurka rezerwuarowa (221, 321) i pojemnik rezerwuarowy (225, 325) są usytuowane wewnątrz zbiornika (210, 310) butelki (200, 300) zasadniczo przyległe do jego wewnętrznej powierzchni.
4. Butelka według zastrz. 1, znamienna tym, że rurka rezerwuarowa (121) i pojemnik rezerwuarowy (125) sąodłączalne od zbiornika (110) butelki (100).
5. Butelka ze smoczkiem do karmienia niemowląt, której wnętrze, wypełnione do ustalonego poziomu cieczą będącą płynnym pokarmem, pozostaje pod ciśnieniem atmosferycznym, gdy położenie butelki jest odwrócone podczas karmienia, zawierająca układ napowietrzania z przewodem płynowym i rurką powietrzną znamienna tym, że układ napowietrzania zawiera pojemnik rezerwuarowy (622, 736) umieszczony wewnątrz zbiornika (602, 702) butelki (600, 700) i usytuowany powyżej poziomu płynu w nim umieszczonego oraz połączony z rurką rezerwuarową. (624, 738) sięgającą w pobliże dna zbiornika (602, 702) butelki (600, 700), przy czym wewnątrz pojemnika rezerwuarowego (622, 736) jest umieszczona rurka powietrzna (630, 718), której górny koniec jest połączony z atmosferą, zaś drugi, zamknięty jej koniec, znajdujący się mniej więcej w środkowej części wysokości pojemnika rezerwuarowego (622, 736), ma otwór wentylacyjny (632, 748).
6. Butelka według zastrz. 5, znamienna tym, że rurka rezerwuarowa (624, 738) ma objętość mniejszą od objętości pojemnika rezerwuarowego (622, 736).
7. Butelka według zastrz. 5, znamienna tym, że rurka powietrzna (630, 718) jest osadzona we wkładce (616, 714).
8. Butelka według zastrz. 5, znamienna tym, że układ napowietrzania jest odłączalny od zbiornika (602, 702) butelki (600, 700).