PL185600B1

PL185600B1 - Artykuł do palenia dla palacza, papieros, sposób wytwarzania aerozolu w papierosie, sposób dostarczania materiałów gazowych do ust palacza oraz sposób dostarczania gazów do ust palacza

Info

Publication number: PL185600B1
Application number: PL97334390A
Authority: PL
Inventors: Christopher J. Cook; Adriano Polo; Matthew H. Zoller; Beth E. Waltermire; Sandra F. Smith
Original assignee: Brown & Williamson Tobacco Corp
Priority date: 1996-12-30
Filing date: 1997-12-29
Publication date: 2003-06-30
Also published as: CA2276425A1; NO993224D0; HUP0000835A3; AU721540B2; CN1248888A; EP0949873A4; PL334390A1; HUP0000835A2; CN1177545C; NO311002B1; WO1998028994A1; UA47514C2; JP2001507576A; TW407047B; IL130690A0; US5944025A; KR100483502B1; BR9713807A; NO993224L; RU2195849C2

Abstract

1 . A rtykul do palenia dla palacza m ajacy ustnik, sekcje zródla ciepla um iejscow iona na koncu tego artykulu dla w ytwarzania gazów spalania, które plyna do ustnika, a pom iedzy którym i je st um ieszczona sekcja tytoniowa, znam ien n y tym , ze w sekcji zródla ciepla (16) sa um ieszczone boczne otwory wentylacyjne (21 ) , przez które pow ietrze wply w a 17 A rtykul do palenia dla palacza m ajacy ustnik dla w ytw a- rzania arom atycznych gazów przy zaciaganiu sie przez ustnik oraz sekcje zródla ciepla dla w ytw arzania ogrzanych gazów spalania, z n a m ie n n y ty m , ze sekcja zródla ciepla (16) posiada zbiorniczek (22) zaw ierajacy paliw o plynne .................. 33 P ap iero s m ajacy ustnik i sekcje zródla ciepla um iejsco- w iona na koncu tego papierosa dla w ytw arzania arom atycznych gazów i w ciagania ich w kierunku i przez ustnik, z n am ien n y ty m , ze w sekcji zródla ciepla (16) je s t um ieszczony zbiorniczek (22) zaw ierajacy paliw o .......................... 35 Sposób w ytwarzania aerozolu w papierosie wlaczajac tw o- rzenie gazów spalania i ich transport w czasie zaciagania sie papiero- sem, który najpierw zapala sie, az przestanie wytwarzac „z acia g n ie- cia” aerozolowe przez sekcje w ytwarzania aerozolu do ust palacza obejm ujacy dostarczenie korpusu papierosa majacego zbiorniczek paliw a z absorbentem , w którym wybrana ilosc dostepnego paliw a cieklego i pow ietrza okresowo m iesza sie tworzac szereg mieszanin paliw o/pow ietrze, które dostarcza sie kolejno do sekcji spalania z katalizatorem , z n am ie n n y ty m , ze sekcja spalania z uzyciem katalizatora obejm uje m aterial cera 43 Sposób dostarczania gazów do ust palacza obejm ujacy do - starczenie artykulu do palenia majacego scianke boczna koniec z ustnikiem i zakonczenie, znam ienny tym , ze um ieszcza sie boczne otwory w entylacyjne pom iedzy ustnikiem . . . . FIG 1 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest artykuł do palenia dla palacza, papieros, sposób wytwarzania aerozolu w papierosie, sposób dostarczania materiałów gazowych do ust palacza, sposób dostarczania gazów do ust palacza.

Znane jest z opisu patentowego nr 5211684 stosowanie katalizatorów w artykułach do palenia, w których katalizator jest zmieszany z substancją węglową tworząc składnik - substancję palną.

W opisie patentowym USA nr 5115820 zaproponowano także użycie prekursora aerozolu z materiału ceramicznego dla tworzenia aerozolu w artykule do palenia.

W opisie patentowym USA nr 5040551 zaproponowano także powlekanie paliwa w papierosie palacza tlenkiem ceru.

Celem wynalazku jest artykuł do palenia dla palacza.

Celem wynalazku jest papieros.

Celem wynalazku jest sposób wytwarzania aerozolu w papierosie.

Celem wynalazku jest sposób dostarczania materiałów gazowych do ust palacza.

Celem wynalazku jest sposób dostarczania gazów do ust palacza.

Artykuł do palenia dla palacza mający ustnik, sekcję źródła ciepła umiejscowioną na końcu tego artykułu dla wytwarzania gazów spalania, które płyną do ustnika, a pomiędzy którymi jest umieszczona sekcja tytoniowa, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w sekcji źródła ciepła są umieszczone boczne otwory wentylacyjne, przez które powietrze wpływa z zewnątrz; za którymi w kierunku tworu końcowego, jest umieszczony zbiorniczek paliwa, z absorbentem bardziej oddalony od ustnika niż boczne otwory wentylacyjne, przez które przepływa to powietrze tworząc mieszankę paliwowo-powietrzną; a za zbiorniczkiem paliwa znajduje się sekcja spalania katalitycznego bardziej oddalona od ustnika niż zbiorniczek paliwa do której i przez którą przepływa mieszanka paliwowo-powietrzną, która spala się w niej tworząc gazy spalania, przy czym sekcja spalania katalitycznego zawiera element do odwracania kierunku przepływu gazów na kierunek do ustnika oraz przewód doprowadzający połączony z sekcją

185 600 spalania katalitycznego do prowadzenia gazów spalania w kierunku ustnika zaś pomiędzy sekcją spalania katalitycznego a sekcją tytoniową jest umieszczona sekcja aerozolowa, do której i przez którą płyną gazy spalania tworząc aerozol.

Korzystnie w sekcji spalania katalitycznego jest umieszczony wkład w postaci ceramicznego elementu podłoża typu plastra miodu pokrytego tlenkiem glinu, który z kolei jest pokryty pierwszą powłoką katalityczną.

Korzystnie pierwszą powłoką katalityczną jest tlenek ziem rzadkich.

Korzystnie pierwszą powłoką katalityczną jest tlenek metalu przejściowego.

Korzystnie pierwsza powłoka katalityczna obejmuje azotan ceru.

Korzystnie tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.

Korzystnie wkład jest ponadto pokryty drugą powłoką katalityczną zawierającą metal szlachetny.

Korzystnie metalem szlachetnym jest pallad.

Korzystnie tlenek glinu jest tlenkiem glinu gamma.

Korzystnie pierwsza powłoka katalityczna zawiera tlenek ceru IX.

Korzystnie pierwsza powłoka katalityczna zawiera Ce(NO3)₃.

Korzystnie zbiorniczek paliwa zawiera etanol absolutny jako paliwo.

Korzystnie element ceramiczny ma podłoże o gęstości komórek od 9 do 400 komórek/cal².

Korzystnie pole powierzchni pierwszej powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m²/g.

Korzystnie pole powierzchni drugiej powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m2/g.

Korzystnie podłożem ceramicznym jest materiał kordieryt.

Artykuł do palenia dla palacza mający ustnik dla wytwarzania aromatycznych gazów przy zaciąganiu się przez ustnik oraz sekcję źródła ciepła dla wytwarzania ogrzanych gazów spalania według wynalazku charakteryzuje się tym, że sekcja źródła ciepła posiada zbiorniczek zawierający paliwo płynne, element do przewodzenia prowadzący do i ze zbiorniczka, tak że gdy następuje zaciąganie się papierosem powstaje odpowiednia mieszanka paliwowo-powietrzna; i sekcja spalania katalitycznego do której jest wciągana mieszanka paliwowo-powietrzna dla spalania w niej, w której znajduje się wkład z podłożem element typu plastra miodu pokryty warstwą tlenku glinu i warstwą powłoki katalitycznej, która to sekcja ma przewód, w którym mieszanka paliwowo-powietrzna spala się tworząc gazy spalania wychodzące z sekcji spalania katalitycznego za którą w kierunku ustnika jest umieszczona sekcja substancji nadającej aromat dla przyjmowania gazów spalania wskutek czego w artykule do palenia po jego zapaleniu i po zaciągnięciu się nim gazy spalania przechodzą z sekcji źródła ciepła do i przez sekcję substancji nadającej aromat do ustnika.

Korzystnie powłoka katalityczna jest tlenkiem ziem rzadkich.

Korzystnię powłoka katalityczna jest tlenkiem metalu przejściowego.

Korzystnie powłoka katalityczna obejmuje azotan ceru.

Korzystnie tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.

Korzystnie podłoże jest ponadto pokryte drugą powłoką katalityczną włączając metal szlachetny.

Korzystnie metal szlachetny jest palladem.

Korzystnie podłoże jest pokryte tlenkiem glinu.

Korzystnie tlenek glinu jest tlenkiem glinu gamma.

Korzystnie powłoka katalityczna zawiera tlenek ceru IV.

Korzystnie powłoka katalityczna zawiera Ce(NO₃)3.

Korzystnie zbiorniczek paliwa zawiera etanol absolutny jako paliwo.

Korzystnie podłoże element typu plastra miodu obejmuje podłoże o gęstości komórkowej 9 do 400 komórki/cal2.

Korzystnie pole powierzchni pierwszej powłoki katalitycznej, nad którymi przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m2/g.

185 600

Korzystnie pole powierzchni drugiej powłoki katalitycznej, nad którymi przepływają gazy spalania wynosi około 16 do 65 m²/g.

Korzystnie podłoże ceramiczne stanowi materiał kordieryt.

Papieros mający ustnik i sekcję źródła ciepła umiejscowioną na końcu tego papierosa dla wytwarzania aromatycznych gazów i wciągania ich w kierunku i przez ustnik, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w sekcji źródła ciepła jest umieszczony zbiorniczek zawierający paliwo, który jest połączony z przewodem prowadzący do i ze zbiorniczka tak że gdy przy zaciąganiu się papierosem powstaje odpowiednia mieszanka paliwowo-powietrzna, która jest dostarczana do sekcji spalania katalitycznego, w której są wytwarzane gazy spalania i gdzie jest umieszczony wkład w postaci elementu podłoża typu plastra miodu pokryty warstwami tlenku glinu, związku ceru i związku metalu szlachetnego; element do odwracania kierunku przepływu gazów spalania, gdy wypływają z sekcji spalania katalitycznego oraz sekcję substancji nadającej aromat umieszczonej na drodze przepływu gazów spalania z sekcji spalania katalitycznego dla przyjęcia i aromatyzowania gazów spalania.

Korzystnie elementem podłoża typu plastra miodu jest kordieryt o strukturze około 400 komórek/cal2.

Sposób wytwarzania aerozolu w papierosie włączając tworzenie gazów spalania i ich transport w czasie zaciągania się papierosem, który najpierw zapala się, aż przestanie wytwarzać „zaciągnięcia” aerozolowe przez sekcję wytwarzania aerozolu do ust palacza obejmujący dostarczenie korpusu papierosa mającego zbiorniczek paliwa z absorbentem, w którym wybraną ilość dostępnego paliwa ciekłego i powietrza okresowo miesza się tworząc szereg mieszanin paliwo/powietrze, które dostarcza się kolejno do sekcji spalania z katalizatorem według wynalazku polega na tym, że sekcja spalania z użyciem katalizatora obejmuje materiał ceramiczny pokryty co najmniej jedną warstwą katalityczną; nad powierzchnią których seryjnie transportuje się mieszanki paliwowo-powietrznej do sekcji spalania z katalizatorem, gdzie ulegają spaleniu przy czym wspomniana powierzchnia jest taka, że gazy spalania uzyskane w wyniku takiego przejścia takich serii mieszanin paliwo/powietrze do i przez sekcję spalania i nad taką powierzchnią wytwarzają wybrany całkowity ciężar CO2, całkowity ciężar wody i całkowity ciężar CO i w którym całkowity ciężar CO wynosi około 0,2 mg dla takiego szeregu zaciągnięć.

Korzystnie wytwarza się sekcję spalania poprzez dostarczenie ceramicznego elementu podłoża typu plastra miodu w odcinku; umieszczenie powłoki tlenku glinu na podłożu; a następnie umieszczenie na powłoce tlenku glinu powłoki katalitycznej.

Korzystnie stosuje się powłokę katalityczną obejmującą tlenek ceru.

Korzystnie stosuje się powłokę katalityczną obejmującą azotan ceru.

Korzystnie stosuje się powłokę katalityczną obejmującą tlenek ceru (IV).

Korzystnie stosuje się powłokę katalityczną obejmującą cer, na którą nakłada się powłokę zawierającą metal szlachetny.

Sposób dostarczania materiałów gazowych do ust palacza, obejmujący dostarczenie rurki mającej ustnik, dostarczenie sekcji mieszania paliwo/powietrze, w którym jest tworzona mieszanka paliwowo-powietrzna, gdy osoba wciąga taką rurkę; i mieszanka przechodzi do ust palacza, znamienny tym, że w rurce umieszcza się materiał typu plastrów miodu gdzie element typu plastra miodu poddaje się obróbce, polegającej na pokryciu elementu typu plastra miodu stabilizatorem -tlenkiem glinu; następnie suszeniu pokrytego elementu typu plastra miodu; wprowadzeniu elementu typu plastra miodu do roztworu wodnego Ce(NO₃)₃.H₂O; mieszaniu elementu typu plastra miodu we wspomnianym roztworze; następnie ogrzewaniu tego elementu typu plastra miodu; suszeniu elementu typu plastra miodu i umieszczeniu go w takiej komorze; przy czym mieszaninę paliwa i powietrza przepuszcza się nad materiałem typu plastra miodu w takiej komorze w warunkach spalania takiej mieszanki paliwowo-powietrznej i przepływ takich gazów spalania odbywa się w dół przez sekcję aerozolową do ust osoby palącej.

Korzystnie dodatkowo dostarcza się ceramiczny element podłoża typu plastra miodu, na podłożu tym umieszcza się powłokę tlenku glinu, na której z kolei umieszcza się powłokę tlenku ceru (IV), a następnie na tę powłokę nakłada się powłokę chlorku platyny.

185 600

Sposób dostarczania gazów do ust palacza obejmujący: dostarczenie artykułu do palenia mającego ściankę boczną, koniec z ustnikiem i zakończenie według wynalazku polega na tym, że umieszcza się boczne otwory wentylacyjne pomiędzy ustnikiem i zakończeniem; umieszcza się zbiorniczek paliwa płynnego, w który wprowadza się powietrze wchodzące przez otwory wentylacyjne, gdy dym jest wciągany do artykułu; spowodowanie, by mieszanka paliwowopowietrzna płynęła ze zbiorniczka do sekcji spalania katalitycznego z nośnikiem podłoża - elementem typu plastra miodu wspierającym warstwy materiału katalitycznego, gdzie jest spalana mieszanka paliwowo-powietrzna; następnie spowodowanie, by gazy spalania płynęły w kierunku ustnika, podczas której to drogi przechodzą przez sekcję tworzenia aerozolu, i niespalony tytoń.

Korzystnie w sekcji spalania katalitycznego stosuje się podłoże pokryte tlenkiem glinu.

Korzystnie stosuje się pokryte podłoże mające pierwszą powłokę katalityczną.

Korzystnie jako pierwszą powłokę katalityczną stosuje się tlenek ziem rzadkich.

Korzystnie jako pierwszą powłokę katalityczną stosuje się tlenek metalu przejściowego.

Korzystnie stosuje się pierwszą powłokę katalityczną obejmującą azotan ceru.

Korzystnie tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.

Korzystnie ponadto podłoże pokrywa się drugą powłoką katalityczną włączając metal szlachetny.

Korzystnie jako metal szlachetny stosuje się pallad.

Korzystnie jako tlenek glinu stosuje się tlenk glinu gamma.

Korzystnie stosuje się pierwszą powłokę katalityczną zawierającą tlenek ceru IV.

Korzystnie stosuje się pierwszą powlokę katalityczną zawierającą Ce(NO₃)₃.

Korzystnie w zbiorniczku umieszcza się jako paliwo etanol absolutny.

Korzystnie stosuje się odcinek ceramiczny obejmujący podłoże o gęstości komórkowej 9 do 400 komórek/caf.

Korzystnie stosuje się pole powierzchni powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynoszące około 16 do 65 m2/g.

Korzystnie jako podłoże ceramiczne stosuje się kordieryt.

Reasumując niniejszy wynalazek obejmuje papieros i sposób jego budowy i działania włączając źródło ciepła, część odpowiadającą aerozolowi substancji nadającej aromat i ustnik, w którym źródło ciepła obejmuje paliwo ciekłe i komorę mieszania z powietrzem oraz komorę spalania katalitycznego, w której mieszanina paliwa z powietrzem spala się pod wpływem katalizatora.

Wynalazek obejmuje sposób kontrolowania produktów spalania włączając wytworzone ilości tlenku węgla. Taka kontrola polega na budowie i działaniu układu podłoża katalizatora włączając matrycę - nośnik i powłoki na niej, które mogą obejmować jedną lub więcej powłok tlenku glinu, powłokę tlenku ceru i ostatecznie powłokę platyna/chlorek palladu, Powłoki tlenkowe i z metali szlachetnych są powłokami katalitycznymi.

Papieros według niniejszego wynalazku obejmuje sekcję mieszania paliwa/powietrza, który zawiera zbiorniczek z absorbentem cieczy zawierający paliwo ciekłe. Powietrze jest przesuwane przez zbiorniczek, by zebrać cząstki paliwa tworząc mieszaninę dostarczaną do komory spalania katalitycznego. Produkty są wciągane przez część odpowiadającą substancji nadającej aromat obejmującą glicerynę, tworząc aerozol oparty na glicerynie. Następnie aerozol zawierający aromat jest dostarczany do ustnika palacza.

Papieros według niniejszego wynalazku ma wymiary i wygląd ogólny typowych papierosów.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskano efektywny sposób eliminowania dymu w papierosie przy wykorzystaniu katalitycznego źródła ciepła dla kontrolowania produktów spalania.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry artykułu do palenia według wynalazku; fig. 1a przedstawia przekrój wzdłuż linii 1a-1a z fig.. 1; fig. 2 przedstawia ten sam widok co fig. 1 pokazując ponadto schematy przepływu powietrza, mieszaniny paliwo/powietrze i aerozolu podczas

185 600 palenia; a fig. 3a-d stanowią rzuty perspektywiczne elementów typu plastrów miodu użytych w wynalazku.

Na figurach, papieros lub artykuł do palenia 10 przez palacza posiada ustnik z filtrem 11, sekcję substancji nadającej aromat 12, sekcję aerozolową 13, sekcję magazynowania paliwa i mieszania paliwa z powietrzem 16 oraz sekcję spalania katalitycznego 17. Papieros/artykuł do palenia 10 jest otoczony przez zewnętrzną cylindryczną papierową gilzę 10r, która może być pojedynczym kawałkiem gilzy lub może się składać z połączonych odcinków lub nakładających się. Można stosować też dodatkowe bibułki do zawijania i zakańczania papierosa 10.

Ustnik 11 stanowi filtr dla filtrowania gazów papierosowych i może być typowym filtrem papierosowym. Sekcją substancji nadającej aromat 12 tworzy cięty tytoń 12a włączając w to wierzchnie wyrównywanie lub inne materiały oraz aromaty dla poprawy smaku gazów dochodzących do ust palacza.

W korzystnym rozwiązaniu cięty tytoń 12a wypełnia przestrzeń pomiędzy ustnikiem 11 i materiałem nośnika aerozolu 19.

Sekcja aerozolowa 13 zawiera zatyczkę nośnika aerozolu 19 z gliceryną na niej. Jako alternatywę dla gliceryny, można stosować alkohole wielowodorotlenowe, takie jak glikol propylenowy. Materiałami nośnika aerozolu mogą być mata węglowa, tlenek magnezu, tlenek glinu, kulki szklane, wermikulit, węgiel, folia aluminiowa i papier pokryty hydrolizowanymi organosiloksanami. Do ciętego tytoniu lub rekonstytuowanego materiału typu tytoniu można także dodać/włączyć substancję sprzyjającą tworzeniu aerozolu. Gdy nastąpi przepływ gorących gazów spalania zawierających parę wodną, CO2, i CO przez zatyczkę nośnika aerozolu 19, to powstanie aerozol glicerynowy.

W sekcji magazynowania paliwa i mieszania paliwa z powietrzem 16 są umieszczone boczne otwory wentylacyjne 21 usytuowane na obwodzie papierosa/artykułu do palenia 10. W czasie palenia papierosa/artykułu do palenia 10, powietrze z zewnątrz wpływa do papierosa/artykułu do palenia 10. Sekcja magazynowania paliwa i mieszania paliwa z powietrzem 16 zawiera zbiorniczek z absorbentem paliwa 22 (łącznie z materiałem typu knota) dla przechowywania ciekłego paliwa w ilościach sięgających od około 300-500 mikrolitrów (pl).

Zbiorniczek z absorbentem paliwa 22 zawiera materiał knotowy z włókna syntetycznego przenoszącego ciecz, wykorzystującego zjawisko włoskowatości. Korzystnie, w rozwiązaniu według wynalazku stosuje się knoty marki Transorb. Zbiorniczek z absorbentem paliwa 22 może zawierać jakikolwiek odpowiedni materiał dla utrzymywania paliwa ciekłego i umożliwiający jego zmieszanie z powietrzem w temperaturze, przy ciśnieniach i szybkościach przepływu powietrza występujących w papierosie/artykule do palenia 10. Korzystnym paliwem jest ciekły etanol absolutny. W temperaturze otoczenia korzystne są stosunki ilościowe etanolu do powietrza sięgające od 3,3 do 19,0 (objętościowo).

Można stosować też inne substancje palne paliw, takie jak alkohole, estry, węglowodory, metanol, izopropanol, heksan, metylowęglany przypraw alkoholowych itp.

Ponadto, można stosować paliwa z uwalnianiem ciepła, które to paliwa są względnie nielotnymi prekursorami paliw składającymi się ze składnika lotnego paliwa chemicznie lub fizycznie związanego z materiałem podłoża. Po ogrzaniu uwalnia się składnik w postaci lotnego paliwa. Paliwa te mają zaletę polegającą na zapobieżeniu stracie paliwa wskutek jego odparowania podczas przechowywania i na zapewnieniu uwalniania paliwa w kontrolowanych i ograniczonych ilościach wystarczających do spalania i wytwarzania ciepła. Przykładami paliw z uwalnianiem ciepła są: metylowęglan mentolu, dimetylowęglan, trietylo-ortomrówczan, alkohol zaabsorbowany na celicie lub sitach molekularnych i paliwo marki „STERNO”.

Ostatecznie, aktywność katalityczna ma miejsce w sekcji spalania katalitycznego 17, która zawiera zewnętrzną rurkę 24 do dostarczania mieszaniny paliwa z powietrzem i wewnętrzną rurkę ceramiczną 26 zawierającą katalizator, w której jest usytuowany wkład 25 w postaci plastrów miodu wpasowany na zasadzie tarcia lub za pomocą innego środka zamocowania. Rurki ceramiczne 24, 26 są wykonane z gęstego mulitu (3Al₂O₃.2SiO₂) w szklistej matrycy. Materiał jest drobnoziarnisty, funkcjonujący w wysokiej temperaturze i nieporowaty. Materiał ma pozorny ciężar właściwy 2,4; temperaturę pracy 1650°C i wytrzymałość na zginanie 20000 psi.

185 600

Zewnętrzna rurka 24 i wewnętrzna rurka 26 korzystnie są wykonane z materiału termoodpornego, takiego jak rurki ceramiczne z mulitu MV20.

Wkład 25 stanowi jednostkę katalityczną którą korzystnie jest materiał ceramiczny typu plastrów miodu Celcor 9475 lub Celcor 15 pokryty tlenkiem glinu, a następnie pokryty powłoką katalityczną włączając w to tlenek metali ziem rzadkich lub przejściowych, taki jak tlenek ceru (IV), i ostatecznie pokryty powłoką katalityczną włączając w to roztwór metalu szlachetnego, korzystnie, palladu lub platyny. Po takiej obróbce polegającej na powlekaniu kolejnymi powłokami wkład 25 w postaci plastra miodu (patrz fig. 3a-d) jest umieszczany w wewnętrznej rurce 26 (fig. 1, 1a i 2). Oprócz materiału ceramicznego można stosować jakikolwiek inny odpowiedni niepalny materiał jako nośnik katalizatora, taki jak włókninowa mata węglowa, filc grafitowy, przędza z włókna węglowego, filc węglowy, tkane włókna ceramiczne, materiały monolitowe. Materiały monolitowe, określane także jako materiały typu plastra miodu, są handlowo dostępne. Zamiast tlenku ceru można zastosować tlenki metali przejściowych, takie jak Ta^^₅, ZnO, ZrO_;?, MgTiO₃, LaCoO₃, RuO2 CuO, MnO2 i ZnO.

Struktura w postaci typu plastra miodu charakteryzuje się małym spadkiem ciśnienia, dużym polem powierzchni i dużą wytrzymałością cieplną i mechaniczną. Struktury typu plastra miodu charakteryzują się małym spadkiem ciśnienia (różnica ciśnienia wytworzona przy przepływie powietrza przez wkład) w porównaniu ze szczelnie upakowanym materiałem typu włókna ceramiczne. Typowy spadek ciśnienia (opór przy wciąganiu) dla papierosa wynosi 635 mm słupa wody (pięć cali słupa wody w jednostkach nadciśnienia) przy czym ciśnienie to jest mierzone na końcu papierosa od strony ust. Struktura typu plastra miodu korzystnie ma kwadratowe komórki i wzór 2MgO.2Al₂O3.5SiO2. Ponadto element ten wykazuje otwartą porowatość 33%; średnią wielkość poru 3,5 mikrona, współczynnik rozszerzalności cieplnej 10 (251l000°C x 10//°C) i temperaturę topnienia około 1450°C . Materiał typu plastra miodu tworzy heterogeniczny katalizator.

Jak pokazano na fig. 3a, wkład 25 typu plastra miodu zawiera szesnaście komórek 29. Wymiary wkładu 25 typu plastra miodu wynoszą a = 5,7 mm; b = 5,7 mm i c = 7 mm.

Jak pokazano na fig. 3b, wkład 25 typu plastra miodu zawiera dziewięć komórek 29. Wymiary wkładu 25 typu plastra miodu wynoszą: d = 4,5 mm, e = 4,5 mm i f —7 mm.

Jak pokazano na fig. 3c i 3d wymiary takiego wkładu wynoszą g = 13,09 ± 1,17 mm; h = 4,3 mm; i = 1,8 mm; j = 1,8 mm; k = 4,3 mm; 1 = 12,29 ± 0,69 mm; m = 2,0 mm i n.= 3,0 mm. Fig. 3c przedstawia wkład o pięciu komórkach, a fig. 3d przedstawia wkład o dwóch komórkach.

Po powlekaniu przemywającym za pomocą stabilizatora tlenku glinu, która to powłoka jest stabilizowana na wysokie temperatury obecne w urządzeniu, wkład typu plastra miodu uzyskuje obróbkę katalityczną.

Układy kordierytu Celcor przedstawione na fig. 3a-d katalizowano przez obróbkę jak podano w następujących przykładach.

Przykład 1

Dwieście jednostek monolitycznego ceramicznego materiału typu plastrów miodu Celcor Kordieryt #9475 (2MgO.2Al₂O₃.5SiO2; pokryty stabilizatorem delta-ALO·, w celu stosowania w wysokiej temperaturze, średnica: 4 cale; wysokość: 1 cal; o 400 komórkach na cal kwadratowy) pocięto na kwadraty, jednostki monolitowe, składające się z dziewięciu komórek o wymiarach 4,5 mm x 4,5 mm x 7 mm (fig. 3b). Materiał typu plastrów miodu suszono na powietrzu w 110°C przez około 0,5 do 3 godz., by zmniejszyć poziom zaokludowanej lub przylegającej cieczy (w tym H₂O). Następnie wprowadzono dwieście jednostek do ogrzewanego (90°C) roztworu składającego się z 200 ml demineralizowanej wody destylowanej 1 17,3692 g Ce(NO₃)3.6H₂O.Ce(NO₃)₃jest rozpuszczalne w wodzie. Jednostki monolityczne, które mieszano ręcznie co 10 min, utrzymywano w ogrzewanym roztworze przez pół godziny. Po usunięciu z roztworu nadmiarową ciecz usunięto z jednostek monolitowych stosując sprężone powietrze. Następnie jednostki monolitowe umieszczono w szklanej szalce Petriego i ogrzewano w 60°C na gorącej płycie przez 20 min. Następnie jednostki monolitowe osuszono na powietrzu w 110°C przez 1 godz. Powyższą obróbkę powtórzono jeszcze dwa razy uzyskując łącznie 3 obróbki przy użyciu roztworu Ce(NO3)3. Po trzeciej i ostatniej obróbce,

185 600 jednostki monolitowe osuszono na powietrzu w 110°C przez noc jako zasadniczo suchy impregnowany materiał, a następnie prażono na powietrzu w 550°C przez 5 godz.

Dwieście jednostek tak impregnowanych Ce(NO₃)₃ podzielono na cztery równe partie.

Każdą partię potraktowano jednym z czterech różnych roztworów PdCL.

Roztwór 1

2% (wag./obj.) roztwór Pd wytworzony przez rozcieńczenie 15,7233 ml PdCL· roztworu (0,0318 g Pd/ml) do 25 ml przy użyciu demineralizowanej wody destylowanej.

Roztwór 2

1% (wag./obj.) roztwór Pd wytworzony przez rozcieńczenie 15,7233 ml PdCl2 roztworu (0,0318 g Pd/ml) do 50 ml przy użyciu demineralizowanej wody destylowanej.

Roztwór 3

0,5% (wag./obj.) roztwór Pd wytworzony przez rozcieńczenie 15,7233 ml PdCl2 roztworu (0,0318 g Pd/ml) do 100 ml przy użyciu demineralizowanej wody destylowanej.

Roztwór 4

0,25% (wag./obj.) roztwór Pd wytworzony przez rozcieńczenie 15,7233 ml roztworu PdCl2 (0,0318 g Pd/ml) do 200 ml przy użyciu demineralizowanej wody destylowanej.

Pięćdziesiąt impregnowanych Ce(NO₃)3 jednostek monolitowych dodano do roztworu 1 i ogrzewano do 70-80°C. Pięćdziesiąt jednostek monolitowych dodano do każdego z pozostałych roztworów 2-4 w ten sam sposób. W każdym przypadku jednostki monolitowe, które mieszano ręcznie co 10 min, utrzymywano w ogrzewanym roztworze przez 1 godz. Po usunięciu z roztworów, nadmiarową ciecz usunięto z jednostek monolitowych stosując sprężone powietrze. Jednostki monolitowe następnie umieszczono na szklanej szalce Petriego i ogrzewano w 60°C na gorącej płycie przez 20 min.

Jednostki monolitowe następnie osuszono na powietrzu w 110°C przez noc i potem prażono na powietrzu w 550°C przez 5 godz. Poddane takiej obróbce jednostki zastosowano w rozwiązaniu według wynalazku.

Przykład 2

Około trzystu osuszonych jednostek monolitowych, składających się z dwóch komórek (fig. 3d) o wymiarach 3 mm x 3 mm x 12,3 mm, impregnowano Ce(NO₃)3.6H₂O w podobny sposób do opisanego w przykładzie 1 oprócz tego, że użyto 26,0538 g Ce(NO₃)₃.6H₂O w 150 ml demineralizowanej wody destylowanej.

Sto z trzystu impregnowanych Ce(NO₃)3 jednostek monolitowych poddano działaniu ogrzanego (70°C) roztworu zawierającego 1,ó667 g PdCty 0,25 ml H₂PtCl₆ (8% wag. roztworu w wodzie), 10 ml HCl (1M) i 90 ml demineralizowanej wody destylowanej w sposób podobny do opisanego w przykładzie 1. Sto poddanych obróbce jednostek zastosowano w rozwiązaniu według wynalazku.

Przykład 3

Około 60 osuszonych dziewięciokomórkowych jednostek monolitowych impregnowano Ce(NO₃)3.6H₂O w sposób podobny do opisanego w przykładzie 1 oprócz tego, że użyto 8,6846 g Ce(NO₃)3.6H₂O w 100 ml demineralizowanej wody destylowanej.

Około 30 impregnowanych Ce(NO₃)₃ jednostek monolitowych poddano działaniu ogrzanego (90°C) roztworu zawierającego 6,445 g ZrCl₂O.8H₂O w 100 ml demineralizowanej wody destylowanej. 10 jednostek monolitowych, które mieszano ręcznie co 5 min, utrzymywano w ogrzewanym roztworze przez 0,5 godz. Po usunięciu z roztworu, nadmiarową ciecz usunięto z jednostek monolitowych stosując sprężone powietrze. Jednostki monolitowe następnie umieszczono na szklanej szalce Petriego i ogrzewano w 60°C na gorącej płycie przez 20 min. Jednostki monolitowe osuszono na powietrzu w 110°C przez 1 godz. Powyższą obróbkę powtórzono, jeszcze dwa razy uzyskując ogółem 3 obróbki roztworem ZrCl₂O.8H₂O. Po trzeciej i ostatniej obróbce, jednostki monolitowe osuszono na powietrzu w 110°C przez noc tak, by zasadniczo osuszyć impregnowany materiał i następnie prażono na powietrzu w 720°C przez 5 godz. Około trzydzieści jednostek okazało się przydatne w rozwiązaniu według wynalazku.

Przykład 4

Piętnaście poddanych obróbce jednostek monolitowych z przykładu 3 dodano do roztworu 0,005% wag. Pt wytworzonego przez rozcieńczenie 0,125 ml roztworu chlorku platyny

185 600 (8% wag. Pt w wodzie) do 200 ml przy użyciu demineralizowanej wody destylowanej. Po zanurzeniu w roztworze przez 10 min, jednostki monolitowe usunięto i nadmiarową ciecz usunięto stosując sprężone powietrze. Jednostki monolitowe następnie umieszczono na szklanej szalce Petriego i ogrzewano w 60°C na gorącej płycie przez 20 min. Jednostki monolitowe następnie osuszono na powietrzu w 110°C przez noc, a potem prażono na powietrzu w 720°C przez 5 godz. Piętnaście jednostek poddanych takiej obróbce było przydatne w rozwiązaniu według wynalazku.

Przykład 5

Około trzydzieści osuszonych 9-komórkowych jednostek monolitowych impregnowano ZrCl₂O.8H₂O w sposób podobny do opisanego w przykładzie 3.

Piętnaście impregnowanych ZrCl₂O.8H₂O jedńostek monolitowych poddano działaniu CeCNOJi.ółUO w sposób podobny do opisanego w przykładzie 3 oprócz tego, że użyto temperatury prażenia 720°C. Piętnaście jednostek poddanych takiej obróbce było przydatne w rozwiązaniu według wynalazku.

Przykład 6

Piętnaście poddanych obróbce monolitowych jednostek z przykładu 5 poddano obróbce przy użyciu roztworu 0,005% Pt w sposób podobny do opisanego w przykładzie 4.

Jednostki kordierytu ceramicznego mogą mieć gęstości komórkowe od 9 do 400 komórek/cal2. Takie komórki są pokryte jednorodną warstwą tlenku glinu gamma, by zwiększyć trwałość i powlekanie powierzchni stokrotnie lub więcej jak opisano w przykładach powyżej. Zasadniczo, powłoka tlenku glinu jest z kolei pokryta roztworem Ct^NO,),, lub zawiesiną tlenku ceru (tlenek ceru: CeO2). Korzystny jest azotan ceru CefNOjh, ponieważ można uzyskać bardziej jednorodną powłokę. Związki ceru, włączając szczawian, węglan lub azotan ceru (III), mogą być użyte jako materiał startera pod warunkiem, że są poddane przemianie w tlenek ceru (IV) przed użyciem w wynalazku. Ostatecznie, na powłokę zawierającą cer nanosi się trzecią powłokę w postaci rozcieńczonego roztworu chlorku platyny lub chlorku palladu. Te powlekania katalityczne, gdy są aktywowane (gdy jest zainicjowane spalanie) wytwarzają temperatury od około 700°C do 1000°C. Wysokie temperatury wspomagają osiągnięcie pełnego spalania mieszaniny paliwa ciekłego i powietrza oraz osiągnięcie dalszego spalania tlenku węgla (CO).

Przy posługiwaniu się papierosem/artykułem do palenia 10, palacz bierze do ust ustnik 11 i wciąga powietrze powodując, że powietrze z zewnątrz przepływa przez otwory boczne 21 umieszczone w sekcji magazynowania paliwa i mieszania paliwa z powietrzem 16 a ponadto dodatkowy strumień powietrza wpływa z zewnątrz przez otwór końcowy 31 w sekcji spalania katalicznego 17. Na fig. 2 pokazano sześć strzałek przedstawiających strumienie przepływu powietrza AF,-AF₄1 B, i B2. Strumień powietrza z zewnątrz pokazany strzałkami AF,-AF₄przepływa przez sekcję magazynowania paliwa i mieszania paliwa z powietrzem 16, która ma postać zbiorniczka zawierającego paliwo etanolowe, i gdzie tworzy się mieszanina paliwa z powietrzem. Mieszanina ta jest nasycona, gdy opuszcza zbiorniczek z absorbentem paliwa 22.

Stosunek powietrza do paliwa zwiększa się wraz ze zwiększaniem ilości powietrza wciąganego przez otwór końcowy 31, zanim mieszanina ta wejdzie w kontakt z powierzchniami katalizatycznymi wkładu 25 w postaci plastra miodu. Pola powierzchni katalitycznych, nad którymi przepływają gazy, mają około 16 do 65 m2/g. Mieszanina paliwa z powietrzem zmienia kierunek i zaczyna płynąć w kierunku ustnika 11. W miarę przepływu mieszanina paliwa z powietrzem wchodzi w kontakt z powleczonym ceramicznym wkładem 25 typu plastra miodu umieszczonym w wewnętrznej rurce 26, gdy papieros 10 zostaje zapalony za pomocą typowej zapalniczki przez przyłożenie jej do otworu końcowego 31. W miarę jak gazy przesuwają się w kierunku ustnika 11 są one ogrzewane przez katalizowane spalanie (patrz strzałki AR-Ar^; fig. 2). Trwa przepływ gazu przez doprowadzającą rurkę 27.

W miarę jak palacz nadal zaciąga się papierosem/artykułem do palenia 10, gazy spalania wypływają z doprowadzającej rurki 27 przez zatyczkę nośnika aerozolowego 19 zawierającego glicerynę tworząc aerozol gliceryny, który przepływa przez sekcję 12 nadającą aromat ciętemu tytoniowi 12a. Aerozol zawierający aromat ostatecznie przechodzi przez filtr ustnika 11 do ust palacza. Gdy palacz kończy zaciąganie się, katalizator zatrzymuje wystarczająco ciepła w sekcji

185 600 spalania katalitycznego 17, tak że po tym jak palacz wykona drugie i następne zaciągnięcia, spalanie będzie kontynuowane bez konieczności powtórnego zapalenia papierosa.

Produkty spalania wypływające przez doprowadzającą rurkę 27 i ostatecznie dochodzące do ust palacza to woda, CO2 i CO.

Ciężar wagowy CO na papieros jest mniejszy niż ciężar w standardowych obecnie sprzedawanych papierosach. Np. papierosy według wynalazku zawierają 0,2 mg lub poniżej CO na papieros.

Obniżenie wielkości CO przypisywane jest procesowi, w którym mieszanina powietrza i paliwa przechodzi przez wkład 25 typu plastra miodu, który jest powleczony i działa jako katalizator jak opisano w niniejszym zgłoszeniu. Podczas takiego przepływu działanie katalityczne powoduje utlenienie CO do CO2 zasadniczo obniżając zawartość CO, gdy takie gazy wypływają doprowadzającą rurką 27.

Biorąc pod uwagę ciepło wytworzone w sekcji spalania katalicznego 17, sekcja ta może być izolowana przy zastosowaniu laminatów typu folia aluminiowa/papier, folia grafitowa, włókno szklane, włókninowe maty węglowe i tkane włókna ceramiczne. Taka izolacja także utrzymuje katalizator powyżej jego temperatury zapalenia (aktywacji) pomiędzy kolejnymi zaciągnięciami się papierosem.

Część zawierającą katalizator można powtórnie użyć. Rozważa się rozwiązanie, w którym paczka lub karton artykułów do palenia może zawierać co najmniej jedną jednostkę katalizatora, do której palacz dołączyłby koniec urządzenia do palenia.

Określenie „bezdymny” oznacza dla wielu w przemyśle papierosowym urządzenie, które raczej ogrzewa niż spala tytoń.

„Bezpłomieniowy” dotyczy katalitycznego spalania bezpłomieniowego włączając katalityczne utlenienie lotnych par organicznych na metalu lub tlenku metalu.

Niniejsze innowacyjne urządzenie jest zarówno „bezdymne”, jak i „bezpłomieniowe”.

Gdy całe paliwo w zbiorniczku z absorbentem paliwa 22 zostaje zużyte, to papieros/artykuł do palenia 10 wygasza się sam. Papieros 10 jest zaprojektowany do wykonania około 6 do 12 zaciągnięć.

185 600

l--J

FIG. 3a r\ś

FIG. 3b

FIG. 3d

185 600

CU

FIG.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz.

Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Artykuł do palenia dla palacza mający ustnik, sekcję źródła ciepła umiejscowioną na końcu tego artykułu dla wytwarzania gazów spalania, które płyną do ustnika, a pomiędzy którymi jest umieszczona sekcja tytoniowa, znamienny tym, że w sekcji źródła ciepła (16) są umieszczone boczne otwory wentylacyjne (21), przez które powietrze wpływa z zewnątrz; za którymi w kierunku tworu końcowego (31) jest umieszczony zbiorniczek paliwa (22) z absorbentem bardziej oddalony od ustnika (11) niż boczne otwory wentylacyjne (21), przez które przepływa to powietrze tworząc mieszankę paliwowo-powietrzną; a za zbiorniczkiem paliwa (22) znajduje się sekcja spalania katalitycznego (17) bardziej oddalona od ustnika (11) niż zbiorniczek paliwa (22), do której i przez którą przepływa mieszanka paliwowo-powietrzna, która spala się w niej tworząc gazy spalania, przy czym sekcja spalania katalitycznego (17) zawiera element do odwracania kierunku przepływu gazów na kierunek do ustnika (11) oraz przewód doprowadzający (27) połączony z sekcją spalania katalitycznego (17) do prowadzenia gazów spalania w kierunku ustnika (11), zaś pomiędzy sekcją spalania katalitycznego (17) a sekcją tytoniową (12a) jest umieszczona sekcj a aerozolowa (13), do której i przez którą płyną gazy spalania tworząc aerozo l.
2. Artykuł według zastrz. 1, znamienny tym, że w sekcji spalania katalitycznego (17) jest umieszczony wkład (25) w postaci ceramicznego elementu podłoża typu plastra miodu pokrytego tlenkiem glinu, który z kolei jest pokryty pierwszą powłoką katalityczną.
3. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwszą powłoką katalityczną jest tlenek ziem rzadkich.
4. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwszą powłoką katalityczną jest tlenek metalu przejściowego.
5. Artykuł według zastrz. 3, znamienny tym, że pierwsza powłoka katalityczna obejmuje azotan ceru.
6. Artykuł według zastrz. 3, znamienny tym, że tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.
7. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że wkład (25) jest ponadto pokryty drugą powłoką katalityczną zawierającą metal szlachetny.
8. Artykuł według zastrz. 7, znamienny tym, że metalem szlachetnym jest pallad.
9. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że tlenek glinu jest tlenkiem glinu gamma.
10. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwsza powłoka katalityczna zawiera tlenek ceru IX.
11. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że pierwsza powłoka katalityczna zawiera Ce(NO₃)₃.
12. Artykuł według zastrz. 1, znamienny tym, że zbiorniczek paliwa (22) zawiera etanol absolutny jako paliwo.
13. Artykuł według zastrz. 1, znamienny tym, że element ceramiczny ma podłoże o gęstości komórek od 9 do 400 komórek/cal2
14. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że pole powierzchni pierwszej powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m²/g.
15. Artykuł według zastrz. 7, znamienny tym, że pole powierzchni drugiej powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m2/g.
16. Artykuł według zastrz. 2, znamienny tym, że podłożem ceramicznym jest materiał kordieryt.
17. Artykuł do palenia dla palacza mający ustnik dla wytwarzania aromatycznych gazów przy zaciąganiu się przez ustnik oraz sekcję źródła ciepła dla wytwarzania ogrzanych gazów spalania, znamienny tym, że sekcja źródła ciepła (16) posiada zbiorniczek (22) zawierający paliwo płynne, element do przewodzenia prowadzący do i ze zbiorniczka (22),

185 600 tak że, gdy następuje zaciąganie się papierosem powstaje odpowiednia mieszanka paliwowopowietrzna; i sekcja spalania katalitycznego (17), do której jest wciągana mieszanka paliwowopowietrzna dla spalania w niej, w której znajduje się wkład (25) z podłożem element typu plastra miodu pokryty warstwą tlenku glinu i warstwą powłoki katalitycznej, która to sekcja ma przewód, w którym mieszanka paliwowo-powietrzna spala się tworząc gazy spalania wychodzące z sekcji spalania katalitycznego (17), za którą w kierunku ustnika (11) jest umieszczona sekcja substancji nadającej aromat (12) dla przyjmowania gazów spalania wskutek czego w artykule do palenia po jego zapaleniu i po zaciągnięciu się nim gazy spalania przechodzą z sekcji źródła ciepła (16) do i przez sekcję substancji nadającej aromat (12) do ustnika (11).
18. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że powłoka katalityczna jest tlenkiem ziem rzadkich.
19. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że powłoka katalityczna jest tlenkiem metalu przejściowego.
20. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że powłoka katalityczna obejmuje azotan ceru.
21. Artykuł według zastrz. 18, znamienny tym, że tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.
22. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że podłoże jest ponadto pokryte drugą powłoką katalityczną włączając metal szlachetny.
23. Artykuł według zastrz. 22, znamienny tym, że metal szlachetny jest palladem.
24. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że podłoże jest pokryte tlenkiem glinu.
25. Artykuł według zastrz. 24, znamienny tym, że tlenek glinu jest tlenkiem glinu gamma.
26. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że powłoka katalityczna zawiera tlenek ceru IV.
27. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że powłoka katalityczna zawiera Ce(NO₃)₃.
28. Artykuł według zastrz. 18, znamienny tym, że zbiorniczek paliwa (22) zawiera etanol absolutny jako paliwo.
29. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że podłoże -element typu plastra miodu obejmuje podłoże o gęstości komórkowej 9 do 400 komórki/cal².
30. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że pole powierzchni pierwszej powłoki katalitycznej, nad którymi przepływają gazy spalania, wynosi około 16 do 65 m2/g.
31. Artykuł według zastrz. 22, znamienny tym, że pole powierzchni drugiej powłoki katalitycznej, nad którymi przepływają gazy spalania wynosi około 16 do 65 m2/g.
32. Artykuł według zastrz. 17, znamienny tym, że podłoże ceramiczne stanowi materiał kordieryt.
33. Papieros mający ustnik i sekcję źródła ciepła umiejscowioną na końcu tego papierosa dla wytwarzania aromatycznych' gazów i wciągania ich w kierunku i przez ustnik, znamienny tym, że w sekcji źródła ciepła (16) jest umieszczony zbiorniczek (22) zawierający paliwo, który jest połączony z przewodem (27) prowadzący do i ze zbiorniczka (22), tak że gdy przy zaciąganiu się papierosem powstaje odpowiednia mieszanka paliwowo-powietrzna, która jest dostarczana do sekcji spalania katalitycznego (17), w której są wytwarzane gazy spalania i gdzie jest umieszczony wkład (25) w postaci elementu podłoża typu plastra miodu pokryty warstwami tlenku glinu, związku ceru i związku metalu szlachetnego; element do odwracania kierunku przepływu gazów spalania, gdy wypływają z sekcji spalania katalitycznego (17) oraz sekcję substancji nadającej aromat (12) umieszczonej na drodze przepływu gazów spalania z sekcji spalania katalitycznego (17) dla przyjęcia i aromatyzowania gazów spalania.
34. Papieros według zastrz. 33, znamienny tym, że elementem podłoża typu plastra miodu jest kordieryt o strukturze około 400 komórek/caf.
35. Sposób wytwarzania aerozolu w papierosie włączając tworzenie gazów spalania i ich transport w czasie zaciągania się papierosem, który najpierw zapala się, aż przestanie wytwarzać „zaciągnięcia” aerozolowe przez sekcję wytwarzania aerozolu do ust palacza obejmujący dostarczenie korpusu papierosa mającego zbiorniczek paliwa z absorbentem,

185 600 w którym wybraną ilość dostępnego paliwa ciekłego i powietrza okresowo miesza się tworząc szereg mieszanin paliwo/powietrze, które dostarcza się kolejno do sekcji spalania z katalizatorem, znamienny tym, że sekcja spalania z użyciem katalizatora obejmuje materiał ceramiczny pokryty co najmniej jedną warstwą katalityczną; nad powierzchnią których seryjnie transportuje się mieszanki paliwowo-powietrznej do sekcji spalania z katalizatorem, gdzie ulegają spaleniu przy czym wspomniana powierzchnia jest taka, że gazy spalania uzyskane w wyniku takiego przejścia takich serii mieszanin paliwo/powietrze do i przez sekcję spalania i nad taką powierzchnią wytwarzają wybrany całkowity ciężar CO,, całkowity ciężar wody i całkowity ciężar CO i w którym całkowity ciężar CO wynosi około 0,2 mg dla takiego szeregu zaciągnięć.
36. Sposób według zastrz. 35, znamienny tym, że wytwarza się sekcję spalania poprzez dostarczenie ceramicznego elementu podłoża typu plastra miodu w odcinku; umieszczenie powłoki tlenku glinu na podłożu; a następnie umieszczenie na powłoce tlenku glinu powłoki katalitycznej.
37. Sposób według zastrz. 33, znamienny tym, że stosuje się powłokę katalityczną obejmującą tlenek ceru.
38. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że stosuje się powłokę katalityczną obejmującą azotan ceru.
39. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że stosuje się powłokę katalityczną obejmującą tlenek ceru (IV).
40. Sposób według zastrz. 37, znamienny tym, że stosuje się powłokę katalityczną obejmującą cer, na którą nakłada się powłokę zawierającą metal szlachetny.
41. Sposób dostarczania materiałów gazowych do ust palacza, obejmujący dostarczenie rurki mającej ustnik, dostarczenie sekcji mieszania paliwo/powietrze, w którym jest tworzona mieszanka paliwowo-powietrzna, gdy osoba wciąga taką rurkę; i mieszanka przechodzi do ust palacza, znamienny tym że w rurce (26) umieszcza się materiał typu plastrów miodu (25), gdzie element typu plastra miodu poddaje się obróbce, polegającej na pokryciu elementu typu plastra miodu stabilizatorem tlenkiem glinu; następnie suszeniu pokrytego elementu typu plastra miodu; wprowadzeniu elementu typu plastra miodu do roztworu wodnego Ce(NO₃)₃.H₂O; mieszaniu elementu typu plastra miodu we wspomnianym roztworze; następnie ogrzewaniu tego elementu typu plastra miodu; suszeniu elementu typu plastra miodu i umieszczeniu go w takiej komorze; przy czym mieszaninę paliwa i powietrza przepuszcza się nad materiałem typu plastra miodu w takiej komorze w warunkach spalania takiej mieszanki paliwowo-powietrznej i przepływ takich gazów spalania odbywa się w dół przez sekcję aerozolową (13) do ust osoby palącej.
42. Sposób według zastrz. 41, znamienny tym, że dodatkowo dostarcza się ceramiczny element podłoża typu plastra miodu, na podłożu tym umieszcza się powłokę tlenku glinu, na której z kolei umieszcza się powłokę tlenku ceru (IV), a następnie na tę powłokę nakłada się powłokę chlorku platyny.
43. Sposób dostarczania gazów do ust palacza obejmujący: dostarczenie artykułu do palenia mającego ściankę boczną koniec z ustnikiem i zakończenie, znamienny tym, że umieszcza się boczne otwory wentylacyjne pomiędzy ustnikiem i zakończeniem; umieszcza się zbiorniczek paliwa płynnego, w który wprowadza się powietrze wchodzące przez otwory wentylacyjne, gdy dym jest wciągany do artykułu; spowodowanie, by mieszanka paliwowo-powietrzna płynęła ze zbiorniczka do sekcji spalania katalitycznego z nośnikiem podłoża elementem typu plastra miodu wspierającym warstwy materiału katalitycznego, gdzie jest spalana mieszanka paliwowo-powietrzna następnie spowodowanie, by gazy spalania płynęły w kierunku ustnika, podczas której to drogi przechodzą przez sekcję tworzenia aerozolu, i niespalony tytoń.
44. Sposób według zastrz. 43, znamienny tym, że w sekcji spalania katalitycznego stosuje się podłoże pokryte tlenkiem glinu.
45. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że stosuje się pokryte podłoże mające pierwszą powłokę katalityczną.
46. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że jako pierwszą powłokę katalityczną stosuje się tlenek ziem rzadkich.

185 600
47. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że jako pierwszą powłokę katalityczną stosuje się tlenek metalu przejściowego.
48. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że stosuje się pierwszą powłokę katalityczną obejmującą azotan ceru.
49. Sposób według zastrz. 46, znamienny tym, że tlenkiem ziem rzadkich jest tlenek ceru.
50. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że ponadto podłoże pokrywa się drugą powłoką katalityczną włączając metal szlachetny.
51. Sposób według zastrz. 50, znamienny tym, że jako metal szlachetny stosuje się pallad.
52. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że jako tlenek glinu stosuje się tlenki glinu gamma.
53. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że stosuje się pierwszą powłokę katalityczną zawierającą tlenek ceru IV.
54. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że stosuje się pierwszą powłokę katalityczną zawierającą Ce(NO3)₃.
55. Sposób według zastrz. 43, znamienny tym, że w zbiorniczku (22) umieszcza się jako paliwo etanol absolutny.
56. Sposób według zastrz. 43, znamienny tym, że stosuje się odcinek ceramiczny obejmujący podłoże o gęstości komórkowej 9 do 400 komórek/cal2
57. Sposób według zastrz. 45, znamienny tym, że stosuje się pole powierzchni powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynoszące około 16 do 65 m²/g.
58. Sposób według zastrz. 49, znamienny tym, że stosuje się pole powierzchni powłoki katalitycznej, nad którą przepływają gazy spalania, wynoszące około 16 do 65 m²/g.
59. Sposób według zastrz. 44, znamienny tym, że jako podłoże ceramiczne stosuje się kordieryt.