PL185842B1

PL185842B1 - Złącze sklejone rur i tuleja łącząca do złącza sklZłącze sklejone rur i tuleja łącząca do złącza sklejonego rurejonego rur

Info

Publication number: PL185842B1
Application number: PL98325125A
Authority: PL
Inventors: Hans E.Guitoneau Hans E. Guitoneau
Original assignee: Polva Pipelife Bv
Priority date: 1997-03-03
Filing date: 1998-03-03
Publication date: 2003-08-29
Also published as: CZ63398A3; EP0863358B1; HU221924B1; HUP9800452A3; HUP9800452A2; DE69806284T2; NL1005423C2; ES2178099T3; ATE220188T1; EP0863358A1; PT863358E; DE69806284D1; DK0863358T3; PL325125A1; HU9800452D0

Abstract

1 . Zlacze sklejone rur, zawierajace tuleje laczaca i koniec rury umieszczony w tej tulei laczacej, przy czym pomiedzy tuleja laczaca i koncem rury jest uksztaltowana co najmniej jedna pierscieniowa pierwsza komora, która jest ograniczona co najmniej dwiema zwezonymi czesciami wystajacymi do wewnatrz, usytu- owanymi w osiowym kierunku z odstepem od siebie i pierscieniowa komora jest wypelniona srodkiem klejacym, zas w scianie tulei laczacej w obrebie pierscieniowej komory jest otwór wlotowy, znamienne tym, ze pomiedzy tuleja laczaca (3, 11) i koncem rury (2) jest usytu- owana co najmniej jedna pierscieniowa druga komora (28, 29; 16) sasiadujaca z pierwsza komora (4; 15), przy czy druga komora (28,29; 16) jest polaczona z pierwsza komora (4; 15) dla przeplywu do niej nadmiaru kleju z pierw- szej komory (4; 15). F i g . 2 PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze sklejone rur i tuleja łącząca do złącza sklejonego rur.

Wynalazek dotyczy złącza klejonego przewodów rurowych zawierającego tuleję łączącą jak również koniec przewodu rurowego umieszczony w tej tulei łączącej, w którym tuleja łącząca i przewód rurowy razem tworzą jedną komorę pierścieniową, ograniczoną przez co najmniej dwie przewożone części tulei łączącej wystającymi do wewnątrz, usytuowanymi w kierunku osiowym z odstępem względem siebie i wypełnioną środkiem klejącym.

Takie złącze klejone zawierające tuleję łączącą jest ujawnione w opisie patentowym CH-A-661109. To znane złącze klejone ma kilka wad. Szczelność pomiędzy zwężonymi częściami i końcem przewodu rurowego, która zależy od tolerancji, nie zawsze jest odpowiednia i pozostawia wiele do życzenia. Wskutek tego, klej wprowadzony do komory może uciekać, co powoduje niewystarczające połączenie i szczelność. Klej może wydostawać się z komory i przywierać do zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych powierzchni przewodów rurowych. Zwłaszcza nadmiar kleju wewnątrz przewodu rurowego może powodować problemy. Ten nadmiar kleju jest trudny do wykrycia i może powodować wzrost zanieczyszczenia i zaburzenia środka transportowanego przez przewód rurowy.

Następna wada jest spowodowana przez fakt, że znane tuleje łączące nie mogą być wytwarzane właściwie za pomocą kształtowania wtryskowego. Zwłaszcza występy usytuowane głęboko wewnątrz tulei łączącej powodują problemy, kiedy ten produkt jest wyjmowany z formy.

Celem wynalazku jest więc zapewnienie złącza klejonego bez tych wad.

Złącze sklejone rur, według wynalazku, zawiera tuleję łączącą i koniec rury umieszczony w tej tulei łączącej, przy czym pomiędzy tuleją łączącą i końcem rury jest ukształtowana co najmniej jedna pierścieniowa komora, która jest ograniczona co najmniej dwiema zwężonymi częściami wystającymi do wewnątrz, usytuowanymi w osiowym kierunku z odstępem od siebie i pierścieniowa komora jest wypełniona środkiem klejącym, zaś w ścianie tulei łączącej w obrębie pierścieniowej komory jest otwór wlotowy.

Złącze sklejone rur, według wynalazku, charakteryzuje się tym, że pomiędzy tuleją łączącą i końcem rury jest usytuowana co najmniej jedna pierścieniowa druga komora sąsiadująca z pierwszą komorą przy czy druga komora jest połączona z pierwszą komorą dla przepływu do niej nadmiaru kleju z pierwszej komory.

Tuleja łącząca ma trzy zwężone części usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a pomiędzy tymi zwężonymi częściami są usytuowane dwie pierścieniowe komory.

W innym wariancie wynalazku tuleja łącząca ma cztery zwężone części usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a pomiędzy tymi zwężonymi częściami są usytuowane trzy pierścieniowe komory przy czym otwór wlotowy jest usytuowany w środkowej komorze.

185 842

Osiowy wymiar środkowej komory jest większy niż osiowy wymiar każdej z bocznych komór.

Boki każdej ze zwężonych części skierowane w stronę komór są nachylone pod katem 10-20°, a korzystnie pod kątem 15°, względem wewnętrznej ściany tulei łączącej.

Osiowy wymiar komór, z pominięciem otworu wlotowego, jest równy wymiarowi osiowemu powierzchni cylindrycznej zwężonej części. Pierwsza komora ma wylot do uwalniania powietrza wydobywającego się przy wprowadzaniu kleju.

Każda ze zwężonych części ma wewnętrzną średnicę większą niż zewnętrzna średnica końca rury.

Każda ze zwężonych części ma wewnętrzną cylindryczną powierzchnię, której wymiar w kierunku osiowym jest większy niż promieniowa wysokość, na którą zwężona część wystaje od wewnętrznej ściany tulei łączącej.

Tuleja łącząca do złącza sklejonego rur, według wynalazku zawiera co najmniej dwie zwężone części wystające do wewnątrz, usytuowane w osiowym kierunku z odstępem od siebie, pomiędzy którymi jest usytuowany odcinek jej ściany z otworem wlotowym kleju.

Tuleja łącząca do złącza sklejonego rur, według wynalazku charakteryzuje się tym, że co najmniej jedna dodatkowa zwężona część, wystająca do wewnątrz jest usytuowana w osiowym kierunku z odstępem od pozostałych zwężonych części.

Tuleja łącząca ma cztery zwężone części usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a otwór wlotowy jest usytuowany pomiędzy środkowymi zwężonymi częściami.

Osiowa odległość pomiędzy środkowymi zwężonymi częściami jest większy niż pomiędzy każdą z tych środkowych zwężonych części i sąsiadującą z nią zewnętrzną zwężoną częścią.

Boki każdej ze zwężonych części skierowane w stronę sąsiadujących zwężonych części są nachylone pod katem 10-20°, korzystnie pod kątem 15°, względem wewnętrznej ściany tulei łączącej.

Osiowy wymiar pomiędzy zwężonymi częściami w pobliżu końca zasilającego tulei łączącej, jest równy wymiarowi osiowemu powierzchni cylindrycznej jednej ze zwężonych części.

Pomiędzy co najmniej dwiema zwężonymi częściami jest umieszczony otwór wylotowy do uwalniania powietrza wydobywającego się przy wprowadzaniu kleju. Każda ze zwężonych części ma wewnętrzną cylindryczną powierzchnię, której wymiar w kierunku osiowym jest większy niż promieniowa wysokość, na którą zwężona część wystaje od wewnętrznej ściany tulei łączącej.

Kiedy wprowadza się klej przez otwór wlotowy, gromadzi się on w pierwszej komorze pomiędzy zwężonymi częściami, które wystają do końca rury w taki sposób, że klej jest początkowo przytrzymywany w tej komorze. Dopiero po wypełnieniu tej komory i dalszym dodawaniu do niej kleju, występuje nadmierne ciśnienie i klej może przejść za zwężone części. W przypadku zastosowania tulei łączącej według wynalazku, ten nadmiar kleju jest zatrzymywany w drugiej komorze. Zwężone części zatrzymują go w drugiej komorze, to jest klej jest w niej najpierw gromadzony i nie wydostaje się na zewnątrz. Dzięki temu jest możliwe zapobieżenie wydobywaniu się kleju do wewnątrz lub na zewnątrz rur.

Stosunkowo duży wymiar osiowy zwężonych części zapewnia to, że środek klejący nie może wyciec przez szczelinę, nawet jeśli jest on tam wprowadzony pod zwiększonym ciśnieniem. Wąskie szczeliny występujące pomiędzy powierzchniami każdej ze zwężonych części i końcem rury zatrzymuje klej wskutek przylegania.

Następną zaletą wynalazku jest to, że tuleja łącząca w tym złączu może być łatwo wyjmowana z formy. Zwężone części są stosunkowo sztywne z powodu ich dużego osiowego wymiaru, co może powodować pewne tarcie i odkształcenie przy wyjmowaniu ich z formy, ale nie powoduje trwałego odkształcenia zwężonych części.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pierwszy przykład wykonania złącza sklejonego rur według wynalazku, częściowo w przekroju, fig. 2- tuleję łączącą złącza rur według pierwszego przykładu wy

185 842 konania, w przekroju wzdłużnym, fig. 3 - tuleję łączącą w drugim przykładzie wykonania, w przekroju poprzecznym.

Przedstawione na fig. 1, złącze sklejone rur pierwszej 1 i drugiej 2 zawiera tuleję 3 według wynalazku, w której jest umieszczony koniec drugiej rury 2. Pomiędzy tuleją 3 i drugą rurą 2 jest ukształtowana pierścieniowa środkowa komora 4, która jest wypełniana środkiem klejącym przez otwór 5 w celu złączenia i uszczelnienia rur pierwszej 1 i drugiej 2. Po obu stronach środkowej komory 4 są usytuowane dwie pierścieniowe boczne komory 28, 29. Przeciwległe względem średnicy do otworu wlotowego 5 jest usytuowany wylot powietrza, co umożliwia wychodzenie powietrza ze środkowej komory 4 bez tworzenia się wtrąceń.

Jak przedstawiono na fig. 1, tuleja łącząca 3 według pierwszego przykładu wykonania ma cztery zwężone części 6, 26, 7, 27, z których wszystkie mają cylindryczne powierzchnie od wewnątrz. Osiowy wymiar tych cylindrycznych powierzchni zwężonych części 6, 26, 7, 27 jest większy niż wysokość, na jaką te zwężone części 6, 26, 7, 27 wystają względem wewnętrznej ściany 8 tulei 3. Pochylone boki 9,10 zwężonych części 26, 27, o kącie nachylenia 10-20°, a korzystnie około 15°, są połączone z częściami wewnętrznej ściany 8 tulei łączącej 3 ograniczającymi komory 4, 28, 29.

Zaletą takiej konstrukcji jest to, że wprowadzony przez otwór 5 klej jest zebrany w środkowej komorze 4 i nie może wydostać się przez wąskie szczeliny pomiędzy zwężonymi częściami 6, 26, 7, 27 i drugą rurą 2. Wynika to między innymi z osiowego wymiaru cylindrycznych powierzchni zwężonych części 6, 26, 7, 27, które tworzą szczelinę tak wąską, że klej najpierw będzie zbierany w środkowej komorze 4 zanim się z niej wydostanie, o ile w ogóle to nastąpi.

W przypadku wprowadzenia nadmiernej ilości kleju, w środkowej komorze 4 następuje najpierw wzrost ciśnienia. Następnie, klej dostanie się do bocznych komór 28, 29. W tych bocznych komorach 28, 29 klej jest zatrzymany przed dalszym wydostawaniem się przez zwężone części 6, 27, które zabezpieczają przed wydobywaniem się kleju do wewnątrz lub na zewnątrz rur 1, 2.

W przykładzie wykonania pokazanym na fig. 3, tuleja łącząca 11 ma trzy zwężone części 12, 13, 14, z których każda ma wewnętrzną cylindryczną powierzchnię. Te trzy zwężone części 12, 13, 14 tworzą dwie cylindryczne pierścieniowe komory pierwszą 15 i drugą 16 odpowiednio pomiędzy odcinkami 17, 18 wewnętrznej ściany tulei łączącej 11 i drugą rurą 2.

Kiedy wprowadza się klej przez otwór 5, jest on wpierw zbierany w pierwszej komorze 15. Ze względu na osiowy wymiar cylindrycznej powierzchni zwężonych części 12, 13, jest mało prawdopodobne, aby klej szybko wydobył się z pierwszej komory 15. W przypadku wprowadzenia nadmiernej ilości kleju, wywołującej pomimo wszystko wydobywanie się kleju, będzie on najpierw gromadził się w drugiej komorze 16, która z kolei jest usytuowana w styku z cylindryczną powierzchnią zwężonej części 14. W tym przykładzie wykonania jest nieprawdopodobne, aby klej wydobył się na zewnętrzną powierzchnię drugiej rury 2.

To samo dotyczy drugiego przykładu wykonania, to jest zwężone części 12, 13, 14 są połączone z odcinkami 16,17 ściany za pośrednictwem nachylonych boków 19, 20, 21, 22.

Zaletą tych nachylonych przejściowych boków w obu przykładach wykonania jest to, że tuleja może być łatwo wyjmowana z formy. Stempel formy może być skonstruowany bez ruchomych części, ponieważ podatność tworzywa sztucznego umożliwia łatwe prześlizgiwanie się zwężonych części po stemplu wskutek występowania tych przejściowych nachylonych boków 9, 10 w pierwszym przykładzie wykonania i 19, 20, 21, 22 w drugim przykładzie wykonania.

185 842

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Złącze sklejone rur, zawierające tuleję łączącą i koniec rury umieszczony w tej tulei łączącej, przy czym pomiędzy tuleją łączącą i końcem rury jest ukształtowana co najmniej jedna pierścieniowa pierwsza komora, która jest ograniczona co najmniej dwiema zwężonymi częściami wystającymi do wewnątrz, usytuowanymi w osiowym kierunku z odstępem od siebie i pierścieniowa komora jest wypełniona środkiem klejącym, zaś w ścianie tulei łączącej w obrębie pierścieniowej komory jest otwór wlotowy, znamienne tym, że pomiędzy tuleją łączącą (3,11) i końcem rury (2) jest usytuowana co najmniej jedna pierścieniowa druga komora (28,29; 16) sąsiadująca z pierwszą komorą (4; 15), przy czy druga komora (28, 29; 16) jest połączona z pierwszą komorą (4; 15) dla przepływu do niej nadmiaru kleju z pierwszej komory (4; 15).
2. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że tuleja łącząca (11) ma trzy zwężone części (12,13,14) usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a pomiędzy tymi zwężonymi częściami (12,13,14) są usytuowane dwie pierścieniowe komory (15,16).
3. Złącze według zastrz. 1, znamienne tym, że tuleja łącząca (3) ma cztery zwężone części (6, 26, 7, 27) usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a pomiędzy tymi zwężonymi częściami (6, 26, 7, 27) są usytuowane trzy pierścieniowe komory (4, 28, 29) przy czym otwór wlotowy jest usytuowany w środkowej komorze (4).
4. Złącze według zastrz. 3, znamienne tym, że osiowy wymiar środkowej komory (4) jest większy niż osiowy wymiar każdej z bocznych komór (28,29).
5. Złącze według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że boki każdej ze zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12,13,14) skierowane w stronę komór (4, 28, 29; 15,16) są nachylone pod katem 10-20° względem wewnętrznej ściany (8; 17,18) tulei łączącej (3,11).
6. Złącze według zastrz. 5, znamienne tym, że nachylenie boków zwężonych części (6,26, 7,27; 12,13,14) wynosi 15°.
7. Złącze według zastrz. 5, znamienne tym, że osiowy wymiar komór (28, 29; 16), z pominięciem otworu wlotowego (5), jest równy wymiarowi osiowemu powierzchni cylindrycznej zwężonej części (14,27).
8. Złącze według zastrz. 5, znamienne tym, że pierwsza komora (4,15) ma wylot do uwalniania powietrza wydobywającego się przy wprowadzaniu kleju.
9. Złącze według zastrz. 5, znamienne tym, że każda ze zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12,13,14) ma wewnętrzną średnicę większą niż zewnętrzna średnica końca rury (2).
10. Złącze według zastrz. 9, znamienne tym, że każda ze zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12, 13, 14) ma wewnętrzną cylindryczną powierzchnię, której wymiar w kierunku osiowym jest większy niż promieniowa wysokość, na którą zwężona część (6, 26, 7, 27; 12, 13, 14) wystaje od wewnętrznej ściany (8; 17,18) tulei łączącej (3,11).
11. Tuleja łącząca do złącza sklejonego rur, co najmniej dwie zwężone części wystające do wewnątrz, usytuowane w osiowym kierunku z odstępem od siebie, pomiędzy którymi jest usytuowany odcinek jej ściany z otworem wlotowym kleju, znamienna tym, że co najmniej jedna dodatkowa zwężona część, wystająca do wewnątrz jest usytuowana w osiowym kierunku z odstępem od pozostałych zwężonych części.
12. Tuleja łącząca według zastrz. 11, znamienna tym, że ma cztery zwężone części (6, 26, 7, 27) usytuowane w kierunku osiowym z odstępem pomiędzy nimi, a otwór wlotowy (5) jest usytuowany pomiędzy środkowymi zwężonymi częściami (26, 7).
13. Tuleja łącząca według zastrz. 12, znamienna tym, że osiowa odległość pomiędzy środkowymi zwężonymi częściami (7, 26) jest większy niż pomiędzy każdą z tych środkowych zwężonych części (7,26) i sąsiadującą z nią zewnętrzną zwężoną częścią (6,27).
14. Tuleja łącząca według zastrz. 12, znamienna tym, że boki każdej ze zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12, 13, 14) skierowane w stronę sąsiadujących zwężonych części są na

185 842 chylone pod katem 10-20° względem wewnętrznej ściany (8; 17,18) tulei łączącej (3,11).
15. Tuleja łącząca według zastrz. 14, znamienna tym, że nachylenie boków zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12,13,14) wynosi 15°.
16. Tuleja łącząca według zastrz. 14, znamienna tym, że osiowy wymiar pomiędzy zwężonymi częściami (6,26, 7,27; 12,13,14) w pobliżu końca zasilającego tulei łączącej (11), jest równy wymiarowi osiowemu powierzchni cylindrycznej jednej ze zwężonych części.
17. Tuleja łącząca według zastrz. 16, znamienna tym, że pomiędzy co najmniej dwiema zwężonymi częściami (26, 7; 12, 13) jest umieszczony otwór wylotowy do uwalniania powietrza wydobywającego się przy wprowadzaniu kleju.
18. Tuleja łącząca według zastrz. 17, znamienna tym, że każda ze zwężonych części (6, 26, 7, 27; 12, 13, 14) ma wewnętrzną cylindryczną powierzchnię, której wymiar w kierunku osiowym jest większy niż promieniowa wysokość, na którą zwężona część (6, 26, 7, 27; 12,13,14) wystaje od wewnętrznej ściany (8; 17,18) tulei łączącej (3,11).

* * *