PL186419B1 - Wyrób korygujący i obciskający typu skarpety - Google Patents

Abstract

1. W yrób korygujacy i obciskajacy typu skarpety do wspomagania obciskajacego nóg po owrzodzeniach zylnych, na calej nodze lub jej czesci, degresyjnie od kostki, obejm ujacy obci- skajaca czesc w ksztalcie rury w ykonana z dzianiny o zróznicowanym obszarze, utw o- rzona przez czesc nogawkowa elastycznej skar- pety odpowiedniej do obciskania nogi na calej dlugosci, wlacznie z obszarem wrzodu i opatrunkiem, znamienny tym, ze czesc no- gawkowa elastycznej skarpety jest bez stopy lub piety; a obciskajaca czesc (2) w ksztalcie rury jest przedluzona na dolnym koncu nieobci- skajaca czescia (3) bez wyrobionej piety lub stopy, w stanie wolnym stanowiaca otwarty element rurowy, przy czym nieobciskajaca czesc (3) z dzianiny o splocie rozciagliwym, bedacym splotem podstawowym, osnowowym okrywa przynajmniej czesc stopy do postawy palców bez obciskania 1 bez faldowania. F I G .1 FIG . 2 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyrób korygujący i obciskający typu skarpety do wspomagania obciskającego nóg po owrzodzeniach żylnych, na całej nodze lub jej części, degresyjnie od kostki, obejmujący obciskającą część w kształcie rury wykonaną z dzianiny o zróżnicowanym obszarze, utworzoną przez część nogawkową elastycznej skarpety odpowiedniej do obciskania nogi na całej długości, włącznie z obszarem wrzodu i opatrunkiem. Istotą wynalazku jest wyrób korygujący i obciskający, w którym część nogawkowa elastycznej skarpety jest bez stopy lub pięty, a obciskająca część w kształcie rury jest przedłużona na dolnym końcu nieobciskającą częścią bez wyrobionej pięty lub stopy, w stanie wolnym stanowiącą otwarty element rurowy. Nieobciskającą część z dzianiny o splocie rozciągliwym, będącym splotem podstawowym, osnowowym okrywa przynajmniej część stopy do postawy palców bez obciskania i bez fałdowania. Korzystnie nieobciskającą część w kształcie rury ma wzmocnioną przędzę, przędzę poliamidową, przynajmniej w części swojego obwodu. Wyrób korygujący i obciskający korzystnie ma obciskającą część w kształcie rury wydłużoną na swoim górnym końcu drugą nieobciskającą częścią w kształcie rury.

Wyrób korygujący i obciskający według wynalazku wykonuje się w formie rury dzianej w jednym kawałku, złożonym z wykonanych splotem niespruwalnym, poszczególnych części, które mogą być bądź obciskające, bądź nieobciskające. Rura składa się z sekwencji podobnych oddzielnych elementów, które można rozdzielić poprzez przecięcie rury, każdy z tych elementów tworzących oddzielną skarpetę zawiera się pomiędzy dwoma strefami podziału, określającymi skarpetę i umieszczonymi w części dzianej splotem nieściągającym.

W szczegółowym omówieniu pierwszego wykonania poszczególne elementy tworzą sekwencję elementów rozmieszczonych w przeciwnym kierunku, każdy element jest odbiciem lustrzanym elementu przylegającego, przy czym osie symetrii usytuowane są w miejscach stref podziału.

W drugim wykonaniu poszczególne elementy tworzą sekwencje elementów rozmieszczonych w tym samym kierunku, każdy element stanowi kopię przylegającego elementu reprezentującego przesunięcie modułu o długości równej jednemu całemu elementowi.

186 419

Dzianina, z której zbudowana jest rura, posiada w każdej strefie odcinania przynajmniej jedną nić, którą można łatwo usunąć.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

Figura 1 przedstawia rzut pionowy tylny skarpety w stanie luźnym, będącej przedmiotem wynalazku, przed założeniem jej przez pacjenta.

Figura 2 przedstawia rzut pionowy boczny skarpety będącej przedmiotem wynalazku, umieszczonej na nodze i stopie pacjenta.

Figura 3 przedstawia obraz rury dzianej bez przerwy, w pierwszym wykonaniu

Figura 4 przedstawia drugie wykonanie

Figura 5 przedstawia pierwszą możliwą budowę splotu stosowanego do dziania rury.

Figura 6 przedstawia drugą możliwą budowę splotu dzianiny.

Figury 7 i 8 przedstawiają dwa możliwe sposoby podzielenia rury na poszczególne skarpety.

Figura 9 przedstawia budowę rury w pobliżu linii podziału dla przypadku pokazanego na fig. 8.

Figury 1 i 2 przedstawiają wyrób korygujący i obciskający typu skarpety, będący przedmiotem wynalazku, odpowiednio w stanie luźnym (przed założeniem) oraz umieszczony na nodze i stopie pacjenta.

Skarpeta i jest zasadniczo zbudowana z części środkowej 2 wykonanej splotem ściągającym, o kształcie i budowie odpowiadającej znanym dotąd skarpetom elastycznym, lecz nie posiadającej wyrobionej stopy lub pięty. Długość a tej części obciskającej zmienia się od wyrobu do wyrobu, w zależności od rozmiaru i kształtu nogi pacjenta, oraz jest stosowana jako element obciskający, na opatrunek owrzodzenia.

Obciskająca część środkowa 2 jest wydłużona, na swoim dolnym lub dalszym końcu, o część nieobciskającą 3, która korzystnie jest pozbawiona wyrobionej stopy lub pięty. Oznacza to, że w stanie luźnym, tworzy prosty element w kształcie rury. Splot zastosowany do wykonania części 3 powinien być dostatecznie rozciągliwy, aby umożliwić łatwe osłonięcie stopy przez skarpetę, i jednocześnie nie powodować obciskania stopy, ani fałdowania się skarpety, jak przedstawiono na fig. 2.

W stanie luźnym, długość b części nieobciskającej 3 może wynosić na przykład b = 14 cm. Długość ta wystarcza do osłonięcia głównej części stopy aż do postawy palców, jednocześnie unikając niebezpieczeństwa powstawania niepożądanych fałd. Część 3 jest dłuższa niż długość B, która zmienia się od krótkiej, obejmującej wierzch stopy do znacznie dłuższej w okolicach tylnych, ze względu na obecność pięty, którą musi osłonić.

Górna lub bliższa część obciskającej części 2 może być przedłużona o drugą nieobciskającą część 4, stosunkowo krótszą, o długości c, np. c = 8 cm.

Przed założeniem przez pacjenta, skarpeta będąca przedmiotem wynalazku, ma zatem kształt rury wykonanej z dzianiny, złożonej z różnych części. Skarpeta ta ma górny otwór 5, do którego wkłada się stopę i dolny otwór 6, umożliwiający swobodne wystawanie końca stopy.

Gdy skarpeta jest umieszczona na nodze 7 i stopie 8 pacjenta, środkowa obciskająca część 2 służy do zapewniania obciskającego wspomagania nodze w zależności od długości A, która obejmuje okolicę owrzodzenia wraz z opatrunkiem.

W szczególności, budowa skarpety, będącej przedmiotem wynalazku, umożliwia łatwe dostosowywanie i korektę linii przejścia 9 pomiędzy częścią obciskającą i nieobciskającą 3, odpowiadającą strefie, gdzie rozpoczyna się obciskanie (a także strefie, gdzie siła ucisku jest najwyższa).

Lekarz wykonujący zabieg może zatem być pewnym, że pozycja 11 linii przejścia 9 jest dokładnie ustalona, a także może dostosować inklinację tej linii (strzałka 12), tak aby móc objąć wszystkie możliwe sytuacje, zwłaszcza w przypadku owrzodzenia znajdującego się w obszarze części kostnej stawu skokowego 10, która to sytuacja występuje stosunkowo często. Zatem linia 9 może być umieszczona poniżej kostki nogi (obejmując część stawu skokowego), może przechodzić przez kostkę, lub może być umieszczona powyżej kostki.

186 419

Nieobciskająca dolna część skarpety obejmuje i ochrania stopę poniżej całego obszaru wyższego, przylegającego do strefy obciskania. Ważne jest aby koniec dalszy skarpety był otwarty, gdyż konfiguracja ta umożliwia lekarzowi łatwe uniesienie części nieobciskajacej 3, w celu wizualnego zbadania rany, poprawienia opatrunku itp., bez konieczności zdejmowania całej skarpety.

W celu ułatwienia noszenia części nieobciskajacej 3 w okolicy pięty, korzystne jest włączenie przędzy wzmacnianej 13 do splotu podstawowego, na przykład całkiem surowej przędzy poliamidowej. Korzystnie wzmocnienie to obejmuje jedynie część obwodu 14 rury utworzonej przez nieobciskającą część 3, np. jak przedstawiono na fig. 1, pokazującej skarpetę od tyłu, obejmuje ono ponad połowę tej średnicy 14.

Rozmiary poszczególnych części wyznacza się poprzez zastosowanie odpowiedniego splotu dziewiarskiego, tak aby wypełniały one następujące kryteria w przedstawionych wskazaniach:

- dla części obciskającej 2:

- stopień obciskania musi być odpowiedni, tak aby zapewnić żądane wspomaganie obciskające, lecz zastosowany ucisk musi być mniejszy niż ten, który stosuje się do redukcji obrzęku powstającego wskutek niedrożności naczyń chłonnych (nie jest celem wynalazku umożliwienie sączkowania, lecz jedynie zastosowanie obciskania prostopadłego do powierzchni skóry);

- obciskanie musi być degresyjne, zmniejszające się w górę od kostki, oraz musi być skuteczne dopiero od kostki (przeciwnie niż w przypadku zmniejszania obrzęku wskutek niedrożności naczyń chłonnych, gdzie obciskanie musi zaczynać się od palców stopy);

- ponadto w żadnym razie, stopa nie może być obciskana, podobnie jak w przypadku konwencjonalnych skarpet elastycznych, gdzie obciskanie stopy praktycznie nie występuje, dzieje się tak dlatego, że stopa i pięta w skarpecie są wykonane z dzianiny;

- biorąc pod uwagę elastyczność splotu, elastyczna siła ściągająca musi być odpowiednia dla skarpety noszonej nocą, gdy pacjent może leżeć odwrócony twarzą do dołu, w czasie tym następuje znaczące zmniejszenie ciśnienia żylnego i ciśnienia wywołanego przez obrzęk lub guz. Jednakowoż, pewna ilość elastyczności musi być obecna i dostosowana do rozmiaru oraz kształtu nogi pacjenta, ze względu na konieczność noszenia tego wyrobu w dzień i w nocy, bez przerwy przez kilka dni lub nawet kilka tygodni, co oznacza, że nie możliwe jest użycie wyrobu nierozciągliwego, ani nie jest możliwe użycie wyrobu, który wytwarza siłę obciskającą tak dużą, że nie może on być stosowany podczas leżenia twarzą do dołu;

- wyrób musi być łatwy w zakładaniu na nogę, która jest zdeformowana, ma delikatne powłoki i na której umieszcza się duże opatrunki, zawierające płytki hydrokoloidalne, których stosowanie w terapii jest obecnie polecane w celu zmniejszenia owrzodzeń żylnych nóg;

- musi być możliwe poprawianie umiejscowienia skarpet oraz opatrunku na kostce, co jest możliwe w szczególności dzięki nieobecności końcówki stopy wykonanej z dzianiny oraz dzięki niewywieraniu nacisku na stopę.

Skarpeta według wynalazku jest korzystnie produkowana w formie ciągłej „rury” wykonanej z dzianiny, złożonej z połączonych poszczególnych skarpet. Rurę tę rozdziela się na poszczególne skarpety poprzez rozcinanie zaraz po wyprodukowaniu, lub później rurę rozcina lekarz w celu zastosowania skarpety na opatrunek na owrzodzeniu.

W wariancie przedstawionym na fig. 3, rura 20 jest wykonana z kolejnych skarpet 1, 2, umieszczonych symetrycznie względem odpowiednio osi 16 i 17 połączonych poprzez część obejmującą kostkę lub udo (lub kolano), to jest kolejne skarpety są połączone poprzez część obejmującą kostkę, a następnie poprzez część obejmującą udo.

Każdy element 1 może być rozdzielony tworząc oddzielny element o długości L, zawierający część nogawkową 2, rozciągającą się pomiędzy nieobciskającą częścią obejmującą udo a nieobciskającą częścią obejmującą kostkę 3.

W przypadku, jak przedstawiono na fig. 4, elementy 1 mogą być wszystkie takie same na całej długości, z umieszczeniem na każdym elemencie osi 18, gdzie część skarpety obejmująca udo 4 jest połączona z częścią skarpety przylegającej obejmującą kostkę 3.

186 419

Rura 15 jest dziana bez przerw (i dzięki temu z dużą szybkością i małym kosztem) ze zróżnicowanymi częściami, tak aby poszczególne elementy odpowiadały poszczególnym kształtom nogi oraz zapewniały pożądane obciskanie degresyjne.

Proces dziania jest standardowy, lecz musi zapewniać zastosowanie splotu niespruwalnego, tak aby nie mogły lecieć oczka z żadnego końca. Skarpeta musi być zaprojektowana tak, aby umożliwić obciskanie degresyjne odpowiadające klasie II lub klasie III w obszarze części nogawkowej 2, gdzie klasa obciskania jest szczególnie odpowiednia do leczenia owrzodzeń żylnych. W nieobciskających częściach skarpety 3 i 4, można zastosować na przykład splot podstawowy osnowowy.

Skarpeta może być wykonana z przędzy dowolnie powlekanej i nie wymaga farbowania po wykonaniu. Zatem wartość kosztów może być bardzo niska i dzięki temu odpowiednia dla artykułu jednorazowego użytku.

W celu zaprezentowania przykładu, i jak przedstawiono na fig. 5, splot dziewiarski może być okrężnym splotem z wypełnieniem wątkowym: odnośnik 19 określa przędzę wątkową, przy czym przędza ta może dowolnie być powlekana oraz będzie elastyczna w części nogawkowej 2. Natomiast odnośnik 20 określa przędzę wątkową, która może być dowolnie elastyczna. W przypadku skarpet elastycznych struktura ta jest tradycyjna.

W innym przypadku, część nogawkowa 2 może mieć strukturę wyrobu korygującego typu skarpety, jak przedstawiono na fig. 6 np. strukturę 1x1 typ mikrosieci (micromesh) wykonanej z przędzy płaskiej lub upostaciowionej 21 oraz dowolnie powlekaną elastyczną przędzę 22, lub nawet zwykłą strukturę mikrosieci dziania przemiennego 1x1, itp.

Którakolwiek ze struktur zostanie wybrana, przędza nieelastyczna może być na przykład: przędzą typu poliamidowego płaskiego lub upostaciowionego, a przędza elastyczna może być powlekaną przędzą (tradycyjnie powlekana lub powlekana metodą na przykład Air Jet lub przędzą nie powlekaną (elastan, lateks naturalny itp.)).

W pierwszym przypadku, jak przedstawiono na fig. 7, w celu rozcięcia rury na poszczególne skarpety, w części udowej 4 i w części kostkowej 3, używa się nożyczek. Istnieje również możliwość dostosowania długości skarpety.

W przypadku przedstawionym na fig. 8, w celu ułatwienia rozdzielenia poszczególnych skarpet, do strefy rozdziału może być wprowadzona specjalna nić, łatwo topliwa lub umożliwiająca łatwe przerywanie 23 (to jest EMS lub typu Luxilon). Figury 9 przedstawia wprowadzenie do strefy rozdziału dzianiny nici łatwo się przerywającej. Nić ta jest umieszczona poprzecznie, to znaczy w jednym lub dwóch rzędach rury.

186 419

186 419

186 419

186 419

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyrób korygujący i obciskający typu skarpety do wspomagania obciskającego nóg po owrzodzeniach żylnych, na całej nodze lub jej części, degresyjnie od kostki, obejmujący obciskającą część w kształcie rury wykonaną z dzianiny o zróżnicowanym obszarze, utworzoną przez część nogawkową elastycznej skarpety odpowiedniej do obciskania nogi na całej długości, włącznie z obszarem wrzodu i opatrunkiem, znamienny tym, że część nogawkowa elastycznej skarpety jest bez stopy lub pięty; a obciskająca część (2) w kształcie rury jest przedłużona na dolnym końcu nieobciskającą częścią (3) bez wyrobionej pięty lub stopy, w stanie wolnym stanowiącą otwarty element rurowy, przy czym nieobciskającą część (3) z dzianiny o splocie rozciągliwym, będącym splotem podstawowym, osnowowym okrywa przynajmniej część stopy do postawy palców bez obciskania i bez fałdowania.
2. 2. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że nieobciskająca część w kształcie rury ma wzmocnioną przędzę (13), przędzę poliamidową, przynajmniej w części swojego obwodu.
3. 3. Wyrób według zastrz. 1, znamienny tym, że obciskająca część w kształcie rury jest wydłużona na swoim górnym końcu drugą nieobciskającą częścią (4) w kształcie rury.

   Wynalazek dotyczy wyrobu korygującego i obciskającego typu skarpety, stosowanego w leczeniu chorób krążenia w kończynach dolnych. Jedną z bardziej znanych chorób, w której można korzystnie zastosować niniejszy wynalazek jest leczenie owrzodzenia żylnego lub ran, wymagających ucisku. Leczenie owrzodzenia żylnego nogi bezsprzecznie wymaga zastosowania odpowiedniego i skutecznego wsparcia obciskającego, w którym podstawowym elementem leczenia jest obciskanie.

   Stosowany w niniejszym opisie termin „wyrób korygujący” jest rozumiany wkonwencjonalym znaczeniu medycznym. Termin ten oznacza wyrób zastosowany jako wspomaganie pewnego obszaru ciała, w celu poprawienia nieprawidłowego funkcjonowania układu lokomotorycznego, z wyłączeniem protez, które zastępują narządy. „Skarpeta” oznacza wyrób korygujący obejmujący nogę i stopę. Zrozumiałe jest, że skarpeta może sięgać w górę, w zależności od potrzeby: aż do kolana, do połowy uda lub do końca uda oraz, że całkowite przykrycie stopy nie jest konieczne, a wręcz przeciwnie, często skarpeta powinna kończyć się na poziomie podstawy palców stopy.

   Nieprawidłowe funkcjonowanie oznacza nieprawidłowe krążenie w kończynach dolnych, które może zostać usprawnione poprzez zastosowanie wspomagania obciskającego. Bardziej szczegółowo, wspomaganie to polega na zastosowaniu nacisku degresyjnego, to znaczy nacisku który obejmuje kończynę dolną na całej długości, rozpoczynając od kostki, przy czym siła zastosowanego nacisku zmniejsza się wraz ze wzrostem odległości od kostki.

   Przeważającą część przypadków, wymagających zastosowania powyżej opisanego ucisku, leczy się przy użyciu nieusuwalnych, elastycznych skarpet obciskających (NECS - nonremovable elasto-compressive socks). Skarpety te umieszczane są w odpowiednim miejscu przez lekarza (z odpowiednimi kwalifikacjami), przy użyciu samoprzylepnych elastycznych bandaży, które mogą być użyte jedynie raz, lub przy użyciu suchych bandaży, które mogą być zmywane, lecz które gwałtownie tracą swoje wyjściowe właściwości obciskające. Skarpety te zmienia się co 3 do 10 dni, w zależności od ilości wysięku produkowanego przez ranę, a przeciętna długość leczenia wynosi około 70 dni w przypadku owrzodzenia żylnego, jeśli nie pojawiają się komplikacje i w przypadku powierzchni mniejszych niż 15 cm². NECS charakteryzują się następującymi wadami:

   - skórappajenta musibyy chroniooa zapooiocą spoddichskarpp't;

   186 419

   - do umieszczenia bandaży w określonym miejscu konieczna jest specjalnie wyszkolona osoba; bandaże te następnie pozostawia się w tym miejscu na kilka dni;

   - ucisk zastosowany przy pomocy tych bandaży nie jest dokładnie określony i zależy w dużej mierze od umiejętności osoby zakładającej te bandaże;

   - kłopotliwe fałdy pojawiające się na bandażu podczas chodzenia;

   - słaba stabilność pionowa bandaży podczas chodzenia.

   Automatyczne degresyjne obciskanie w sensie skarpet elastycznych mogłoby być lepiej przystosowane do takiego leczenia i znacznie bardziej wygodne dla pacjenta, jednocześnie będąc równie skuteczne terapeutycznie jak sąNECS. Jednakże obecnie w powyżej opisanych schorzeniach, skarpety elastyczne są stosowane w bardzo nieznacznym zakresie, gdyż są one bardzo drogie. Ponieważ owrzodzenia nóg obficie się sączą skarpety bardzo szybko brudzą się i niszczą. Zjawisko to praktycznie uniemożliwia leczenie owrzodzeń z zastosowaniem skarpet elastycznych ze względów ekonomicznych, gdyż jak opisano powyżej leczenie to trwa bardzo długo.

   Celem niniejszego wynalazku jest wyeliminowanie tych niedogodności, dzięki opracowaniu nowego wyrobu korygującego i obciskającego, typu skarpety (w znaczeniu podanym powyżej), który spełnia wszystkie przedstawione poniżej warunki:

   - wyrób jednorazowy,

   - wyrób tani,

   - wyrób łatwy w obsłudze dla lekarzą

   - wyrób tylko w jednym rozmiarze,

   - wspomaganie obciskające skuteczne zwłaszcza w leczeniu opisanych powyżej chorób,

   - wspomaganie obciskające ma charakter degresyjny,

   - możliwe poprawienie umiejscowienia wyrobu, bez konieczności jego zdejmowania,

   - odpowiedni jako wyrób noszony stale, przez kilka dni lub nawet kilka tygodni, a zwłaszcza gdy pacjent leży twarzą do dołu (zwykle w nocy).