PL186465B1

PL186465B1 - Pakiet do zaparzania

Info

Publication number: PL186465B1
Application number: PL96326672A
Authority: PL
Inventors: Timothy Drury; Dante Ghirlandi
Original assignee: Unilever Nv
Priority date: 1995-11-17
Filing date: 1996-11-15
Publication date: 2004-01-30
Also published as: AU721532B2; MY121214A; ATE199696T1; EA199800379A1; WO1997019005A1; EP0865391B1; CA2237933C; EA000262B1; DE69612109D1; JP3838376B2; JP2000500418A; SA97170689B1; TR199800873T2; DE69612109T2; CA2237933A1; ES2155630T3; EP0865391A1; ZA969614B; AU7581796A; PL326672A1

Abstract

1. Pakiet do zaparzania, zawierajacy pare przedzialów, uszczelnionych za pomoca po- przecznych uszczelnien i zawierajacych ma- terial do zaparzania, przy czym przeciwlegle konce tych przedzialów sa polaczone ob- szarem laczacym przy jednym koncu i scie- giem koncowym przy drugim koncu, zna- mienny tym, ze pomiedzy przedzialami znajduje sie sciagany sznurek (14, 40), który sklada sie z koncowych czesci (18, 42, 42a), przychwyconych przesuwnie przez sciegi koncowe (22, 54), pociaganych czesci (15, 46, 46a, 48, 48a), które sa umieszczone po- miedzy przedzialami (12a, 12b, 32a, 32b) i które sa dluzsze niz odleglosc pomiedzy obszarem laczacym (8, 36), a sciegiem kon- cowym (22, 54) oraz z posredniej czesci (16, 50) przytwierdzonej do obszaru lacza- cego (8, 36). Fig.1d. PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest pakiet do zaparzania, zawierający materiał do zaparzania taki jak herbata lub kawa i wyposażony w ściągany sznurek dla ściskania pakietu w celu jego wyciśnięcia po zaparzeniu.

Ze stanu techniki jest znany pakiet do zaparzania, zawierający parę przedziałów, uszczelnionych za pomocą poprzecznych uszczelnień i zawierających materiał do zaparzania,

186 465 przy czym przeciwległe końce tych przedziałów są połączone obszarem łączącym przy jednym końcu i ściegiem końcowym przy drugim końcu.

Tego rodzaju wyciskane pakiety są niewydajne lub zawodne, np. umożliwiają przeciekanie materiału po użyciu lub zbyt łatwo pękają przy przykładanym nacisku ściskającym. Inne znane pakiety nie są wytwarzane w sposób ekonomiczny, a jeszcze inne są niewygodne do stosowania lub nieatrakcyjne.

Pożądane jest zatem opracowanie pakietu, który przynajmniej w większej części umożliwi ekonomiczne wytwarzanie w sposób konwencjonalny, i w którym ściągany sznurek jest łączony stosunkowo prosto i w sposób zapewniający właściwy stopień niezawodności podczas stosowania.

Pakiet do zaparzania, zawierający parę przedziałów, uszczelnionych za pomocą poprzecznych uszczelnień i zawierających materiał do zaparzania, przy czym przeciwległe końce tych przedziałów są połączone obszarem łączącym przy jednym końcu i ściegiem końcowym przy drugim końcu, według wynalazku charakteryzuje się tym, że pomiędzy przedziałami znajduje się ściągany sznurek, który składa się z końcowych części, przychwyconych przesuwnie przez ściegi końcowe, pociąganych części, które są umieszczone pomiędzy przedziałami i które są dłuższe niż odległość pomiędzy obszarem łączącym a ściegiem końcowym oraz z pośredniej części przytwierdzonej do obszaru łączącego.

Przedziały korzystnie są połączone razem przy górnym końcu pakietu za wyjątkiem swobodnych kanałów, przechodzących przez ścieg końcowy, w których są uchwycone przesuwnie końcowe części ściąganego sznurka.

Pośrednia część ściąganego sznurka korzystnie jest przytwierdzona do wewnętrznej powierzchni obszaru łączącego za pomocą elementów uszczelniających.

Pociągane części ściąganego sznurka korzystnie są przyłączone odłączalnie do przynajmniej jednego z przedziałów.

Każda z pociąganych części ściąganego sznurka korzystnie jest przyłączona odłączalnie do odpowiedniego jednego z dwóch przedziałów.

Pociągane części ściąganego sznurka korzystnie są przytwierdzone odłączalnie do jednego lub obydwu przedziałów w obszarze poprzecznego uszczelnienia albo do odpowiadającego mu przedziału według wzoru serpentynowego o przebiegu usytuowanym zasadniczo w poprzek szerokości przedziału.

Do końcowych części ściąganego sznurka korzystnie są przyłączone zawieszki.

Zawieszki korzystnie są przyłączone również do ściegu końcowego.

Zawieszki korzystnie są przyłączone do części ściegu końcowego oddzielonej od pozostałej części ściegu końcowego za pomocą linii osłabienia.

Zawieszka korzystnie zawiera dwie rozdzielne części, z których każda jest przytwierdzona do odpowiedniej końcowej części ściąganego sznurka.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1a do 1d przedstawiaj ją kolejne etapy wytwarzania pakietu do zaparzania według wynalazku, fig. 2 - pakiet wykonany sposobem przedstawionym na fig. 1, fig. 3 - parę przedziałów tworzących drugi pakiet do zaparzania według wynalazku, wraz ze ściąganym sznurkiem, w pośrednim etapie wytwarzania pakietu, fig. 4 i 5 - wzajemnie poprzeczne widoki późniejszego etapu wytwarzania drugiego pakietu, fig. 6 - skompletowany pakiet, fig. 7 - następny wzór nici stanowiący alternatywę do wzoru pokazanego na fig. 3, fig. 8 - modyfikację pakietu z fig. 5, fig. 9 - pakiet z fig. 8 po wyciągnięciu nadmiarowej nici z pomiędzy przedziałów, a fig. 10 - dalszy alternatywny wzór nici, w sposób analogiczny do fig. 7.

Na fig. 1a do 1d przedstawiono szereg etapów procesu, który może być prowadzony na ciągłym paśmie uszczelnianego cieplnie materiału dla utworzenia osłony pakietu gdy pasmo przesuwa się przez kolejne stanowiska robocze. Na pierwszym stanowisku pokazanym na fig. la dawki materiału do zaparzania 2 są układane na początkowo płaskim paśmie 4. Boczne obrzeża pasma 4 są następnie złożone ponad dawkami materiału do zaparzania 2 i uszczelnione cieplnie za pomocą podłużnego szwu 6 dla utworzenia płaskiej rury, która zawiera dawki materiału (fig. Ib). Następnie wykonuje się poprzeczne uszczelnienia 10 i obszar łączący 8 pomiędzy przedziałami w postaci pasków w odstępach dla uszczelnienia indywidualnych

186 465 dawek materiału do zaparzania w oddzielnych przedziałach 12a, 12b (fig. 1c). Korpus każdego pakietu, jakkolwiek niekoniecznie oddzielony w tym etapie od ciągłego pasma, zawiera parę przedziałów 12a, 12b ułożonych końcami ku sobie, połączonych razem przy jednym końcu pakietu za pomocą obszaru łączącego 8 i zamkniętych przy drugim końcu pakietu przez trochę węższe poprzeczne uszczelnienie 10.

Na jednym przedziale 12a z pary przedziałów zostaje teraz umieszczony ściągany sznurek 14. Sznurek 14 zawiera pośrednią część 16, pociągane części 15 i końcowe części 18. Pociągane części 15 są w postaci pętli, która może być formowana na materiale pakietu lub może być przenoszona na ten materiał po wstępnym wytworzeniu. Środkowa część 16 pętli jest umieszczona na obszarze łączącym 8 utworzonym przez pasek uszczelniający (fig. 1d), zaś końcowe części 18 ściąganego sznurka 14 wystają poza poprzeczne uszczelnienie 10 przy przeciwległym końcu przedziału. Wystające końcowe części 18 są przytrzymywane w zawieszce 20. Nić sznurka 14 jest trwale przytwierdzona do obszaru łączącego 8 i do zawieszki 20, przedzielonej linią osłabienia 24, na przykład przez uszczelnienie cieplne. Pociągane części 15 są zdejmowalnie przyłączone do ściany przedziału 12a, np. przez formowanie zgrzein (nie pokazanych) w odstępach wzdłuż zwiniętego wzoru, według którego pociągane części są ułożone na ścianie przedziału 12a.

Następnie para przedziałów 12a, 12b zostaje nałożona na siebie dla ułożenia ich przodem ku sobie, i zamyka ściągane części 15 sznurka 14 pomiędzy sobą. Uszczelniający pasek jest zawinięty wzdłuż swej długości dla ukształtowania obszaru łączącego 8 w kształcie V, wystającego wewnętrznie pomiędzy przedziałami 12a, 12b. Swobodne końce przedziałów 12a, 12b są uszczelnione cieplnie przy uszczelnionych krawędziach 10, jednakże mają pozostawione nieuszczelnione kanały, przez które biegną końcowe części 18 sznurka pomiędzy tymi krawędziami 10.

W ten sposób powstaje pakiet z fig. 2, w którym dwa przedziały 12a, 12b są przymocowane razem przy swych przeciwległych końcach za pomocą uszczelniającego paska obszaru łączącego 8 w kształcie V i poprzez ścieg końcowy 22. Ściągany sznurek 14 jest trwale przytwierdzony do obszaru łączącego 8 przy spodzie pakietu, który miał nadane zagięcie w kształcie V, jednakże główna część sznurka (tj. pociągane części 15) jest zdejmowalnie utrzymywana na miejscu względem ściany jednego przedziału. Wystające końcowe części 18 ściąganego sznurka 14 są przechwycone jednakże ślizgają się w ściegu końcowym 22 przy szczycie pakietu, z którego wystają dla przytwierdzenia do zawieszki 20.

Podczas stosowania pakietu, przez ściąganie zawieszki 20 zostają przerwane zgrzeiny pomiędzy ściąganymi częściami 15 i ścianą przedziału 12a, a nadmierna długość pociąganych części 15 zostaje luźno wyciągnięta z przestrzeni pomiędzy przedziałami. Następnie pakiet można poddać zaparzaniu, przy czym zawieszka 20 pozostaje sucha na zewnątrz płynu. Po zaparzeniu, zawieszka 20 zostaje rozdzielona na dwie części przez przerwanie poprzez jej środkową perforację 24. Następnie przez pociąganie końcowych części 18 sznurka 14 od siebie, pociągane części 15 ściągają szczyt i spód przedziałów 12a, 12b razem, ściskając pakiet i wyciskając ciecz z przedziałów. Sposób w jaki pociągane części 15 biegną zasadniczo od obydwu końców obszaru łączącego 8 do średnicowo przeciwległych, szeroko rozstawionych położeń przy szczycie przedziałów powoduje przestrzenne wyciskanie zaparzanego materiału.

Na fig. 3 pokazano spłaszczone rurowe pasmo materiału osłonowego, z którego jest wytworzony pakiet, podzielone na dwa oddzielne przedziały 32a, 32b za pomocą pary podobnych poprzecznych uszczelnień 34a, 34b tworzących centralny obszar łączący 36, przy czym przedziały 32a, 32b są zamknięte przy ich oddalonych, swobodnych końcach za pomocą następnych poprzecznych uszczelnień 38a, 38b. Każdy przedział 32a, 32b zawiera dawkę materiału do zaparzania (nie pokazanego) która jest włożona przed zaniknięciem przedziałów poprzez uszczelnienie.

Sznurek 40 jest układany na ścianę jednego z przedziałów 32a, 32b według wzoru zawierającego pierwszą końcową część 42 przechodzącą podłużnie względem pasma ponad końcowym poprzecznym uszczelnieniem 38a w pobliżu jednej krawędzi bocznej 44a przedziału, przechodzącą w zwiniętą pociąganą część 46 i prostą pociąganą część 48. Zwinięta pociągana część 46 zawiera dwie serpentynowe fałdy częściowo przykrywające poprzeczne

18(6465 uszczelnienie 38a i przechodzące przez prawie całą szerokość przedziału. Zwinięta pociągana część 46 jest zakończona w pobliżu przeciwległej krawędzi bocznej 44b i jest kontynuowana poprzez prostą pociąganą część 48 biegnącą wzdłuż części przedziału usytuowanej blisko przeciwległej krawędzi bocznej 44b do obszaru łączącego 36. Środkowa część 50 sznurka 40 przechodzi poprzecznie ponad środkiem obszaru łączącego 36, rozciągające się na prawie cały boczny zasięg przedziału. Wzór układu sznurka zostaje powtórzony w odwrotnej postaci na drugim przedziale 32b, zaś odpowiadające części sznurka są oznaczone tymi samymi oznacznikami cyfrowymi z dodatkiem wyróżnika „a”.

Sznurek jest przyłączony do materiału przedziałów, korzystnie poprzez uszczelnienie cieplne (jakkolwiek we wszystkich tych przykładach można zamiennie zastosować klej), z trwałym wiązaniem pośredniej części 50 do obszaru łączącego 36 i ze słabszymi, rozłączalnymi wiązaniami pociąganych części, wystarczającymi do utrzymania sznurka według wzoru, w którym został ułożony, jednakże zdolnymi do uwolnienia dla umożliwienia funkcjonowania pociąganych części ściąganego sznurka 40 jako para pociąganych części podczas stosowania. Połączenia zwiniętych pociąganych części 46, 46a mogą być ograniczone całkowicie do obszarów poprzecznych uszczelnień 38a, 38b dla wyeliminowania niebezpieczeństwa przerwania ścian przedziałów.

Korzystnie, ciągłe rurowe pasmo ma uformowany szereg poprzecznych uszczelnień cieplnych w ciągłym procesie dozowania materiału do zaparzania i uszczelniania przedziałów, jak opisano w pierwszym przykładzie, przy czym odpowiadające sobie pary przedziałów są utworzone jako ciągły szereg podwójnych przedziałów łączonych końcami i rozdzielanych w późniejszym etapie. Ściągany sznurek jest układany w ciągłej długości na paśmie, zaś pary przedziałów pozostają połączone razem. Jakkolwiek wzór ściąganego sznurka będzie biegł w sposób ciągły wzdłuż kolejnych par przedziałów, to jednak w każdej kolejnej parze przedziałów będzie on układany według odbicia lustrzanego względem wzoru w poprzedzającej parze przedziałów.

Każda para przedziałów zostaje oddzielona wzdłuż długości ciągłego pasma po przyłączeniu ściąganego sznurka według opisanego wzoru. Następnie oddzielona para przedziałów zostaje złożona dookoła ich obszaru łączącego z ułożeniem przy sobie ich wzajemnie oddalonych końców, które są przymocowane razem poprzez ścieg końcowy 54 nałożony na skrajnie końcowe obszary, tak daleko jak sięga granica 52. Zwinięte pociągane części 46, 46a są pozostawione poza ściegiem końcowym 54, zaś końcowe części 42, 42a biegnące poza tymi skrajnie końcowymi obszarami przedziałów 32a 32b są przytrzymywane w sposób który umożliwia wyciągnięcie ich poprzez nieuszczelnione części ściegu końcowego 54, tworzące kanały. W trakcie etapu składania, obszar łączący 36 zostaje zawinięty do wewnątrz, przy pomiędzy głównymi częściami przedziałów 32a, 32b zostają utworzone poprzeczne uszczelnienia 34a, 34b tworzące kształt odwróconego V (pokazany na fig. 4). Pośrednia część 50 sznurka leży przy wierzchołku V.

Złożona zawieszka 58, korzystnie mająca na swych wewnętrznych powierzchniach uszczelniającą powłokę, zostaje nałożona ponad połączonymi końcami przedziałów, częściowo przykrywając nieuszczelnione części ściegu końcowego, i zostaje uszczelniona cieplnie na miejscu. W obszarach ściegu końcowego 54 zostają teraz utworzone poprzeczne linie osłabienia 56, zgodne z dolną krawędzią zawieszki 58 zasadniczo w środku szerokości ściegu. Podczas uszczelniania tekturowej zawieszki 58 na miejscu, końcowe części 42, 42a ściąganego sznurka 40 są trwale przytwierdzone pomiędzy ścianami przedziałów i są przykryte przez kartonową zawieszkę 58. W ten sposób zostaje zakończone wytwarzanie pakietu, jakkolwiek dla zapakowania kartonowa zawieszka może być złożona jak pokazano na fig. 6, dla nadania pakietowi postaci bardziej zwartej.

Należy uwzględnić, że złożona tekturowa zawieszka 58 może być zastąpioną płaską zawieszką, przyłączoną do jednego boku połączonych końców pakietu.

Podczas stosowania pakietu, kartonowa zawieszka 58 zostaje oderwana od głównego korpusu pakietu wzdłuż linii osłabienia 56, jednakże pozostaje przyłączone do głównego korpusu za pomocą dwóch końcowych części 42, 42a sznurka, przytrzymywanych ruchomo w kanałach ściegu końcowego 54 pomiędzy linią osłabienia 56 i granicą 52. Zawieszka 58

186 465 posiada środkową linię osłabienia 60 umożliwiającą rozdzielenie jej na dwie pojedyncze zawieszki, każda przyłączona do jednej z końcowych części 42, 42a. Następnie przez rozciągnięcie dwóch zawieszek można przerwać rozłączalne spoiny zwiniętych pociąganych części 46, 46a, i te pociągane części 46, 46a ściąganego sznurka mogą być wyciągnięte z pomiędzy przedziałów 32a, 32b. Pakiet może teraz być użyty do zaparzania, przy czym dwie zawieszki 58 zwisają swobodnie ponad powierzchnią płynu, w którym jest zanurzony pakiet.

Po zakończeniu zaparzania, zawieszki 58 można dalej rozciągnąć, i wówczas proste pociągane części 48, 48a sznurka 40 zostają pociągnięte przez ścieg końcowy 54 uszczelnienie dla ściśnięcia pakietu i wyciśnięcia z niego nadmiaru wilgoci. Dla ułatwienia stosowania pakietu, można połączyć proste pociągane części 48, 48a przez uszczelnienia które mają większą odporność na przerwanie niż zwinięte pociągane części 46, 46a, wyczuwalną przez użytkownika gdy po raz pierwszy wyciągnie nadmiarową długość sznurka, przez co łatwiej uniknie ściśnięcia pakietu przed zaparzeniem.

Na fig. 7 pokazano alternatywny układ ściąganego sznurka który można zastosować przykładowo w pakiecie z fig. 3. Pociągane części 70, 70a są ułożone według wzoru zygzakowatego 70, 70a który przebiega od pośredniej części 50 przez długość i szerokość pakietu, a nie tylko przez szerokość pakietu tak jak pokazano na fig. 3.

Pakiet z fig. 8 i 9 jest zasadniczo podobny do pakietu pokazanego na fig. 4-6, przy czym odpowiadające części tych pakietów zostały oznaczone tymi samymi oznacznikami cyfrowymi. Ściegi końcowe 54 łączące dwa przedziały razem są utworzone tak, aby pozostawić otwarte kanały 62, przez które przechodzą końcowe części 42, 42a sznurka, umożliwiając w ten sposób łatwiejsze wyciągnięcie sznurka. Na fig. 9 przedstawiono pakiet w etapie, w którym został wyciągnięty nadmiar pociąganych części 46, 46a, 48, 48a z pomiędzy przedziałów 32a, 32b, podczas przygotowania pakietu do zanurzenia dla zaparzenia zawartości, ale przed rozdzieleniem dwóch zawieszek 58 i wykorzystaniem ich do pociągnięcia ściąganego sznurka i ściśnięcia pakietu.

Na fig. 10 pokazano następny alternatywny układ ściąganego sznurka 14, który można zastosować w pakietach opisanych powyżej, np. w pakiecie z fig. 3. Pociągane części 80, 80a są rozmieszczone w dwóch zwiniętych ciągach według wzoru serpentynowego, i mogą być umieszczone z dala od pośredniej, części 50, w obszarach ściegu końcowego pakietu (nie pokazanego) podobnie do pociąganych części 46, 46a z fig. 3.

W każdej pociąganej części 80. 80a sznurek jest ułożony w pętlę w poprzek szerokości przedziału w trzech przejściach tak jak w pociąganej części 46, 46a z fig. 3, jednakże wzajemnie się nakładających.

Sposoby wytwarzania uszczelnionych przedziałów pakietów wytworzonych z materiału pasmowego mogą być konwencjonalne i mogą być wykonywane na istniejącym urządzeniu. Wytwarzanie pętli sznurka i ich mocowanie do pakietów można stosunkowo prosto wprowadzić do tego procesu.

W pakietach można zastosować dowolną pożądaną długość ściąganego sznurka w taki sposób że jest ona przytwierdzona, co w szczególności minimalizuje niebezpieczeństwo pozostawienia zwisającego, swobodnie sznurka, mogącego spowodować splątanie pakietów. Możliwe jest też stosowanie szerokiej rozmaitości konfiguracji pętli sznurka bez potrzeby zmiany konstrukcji przedziałów w pakietach.

Należy również zauważyć, że ponieważ ściągamy sznurek jest utrzymywany zewnętrznie względem przedziałów, zatem nie wywiera oddziaływania na uszczelnioną zawartość materiału do zaparzania, znajdującego się w przedziałach.

Przyłączenie sznurka nie pociąga za sobą osłabienia pakietu, a w szczególności sznurek nie jest trwale przyłączony do ściany przedziału, w którym to przypadku naprężenie przykładane poprzez sznurek mogłoby przerwać przedział i umożliwić wydobycie się jego zawartości na zewnątrz.

186 465

I

186 465

Fig.1 a. Fig.lb.

Fig.1 c.

15'

8f

I *

l „U.

“ł

I5

U

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Pakiet do zaparzania, zawierający parę przedziałów, uszczelnionych za pomocą poprzecznych uszczelnień i zawierających materiał do zaparzania, przy czym przeciwległe końce tych przedziałów są połączone obszarem łączącym przy jednym końcu i ściegiem końcowym przy drugim końcu, znamienny tym, że pomiędzy przedziałami znajduje się ściągany sznurek (14, 40), który składa się z końcowych części (18, 42, 42a), przychwyconych przesuwnie przez ściegi końcowe (22, 54), pociąganych części (15, 46, 46a, 48, 48a), które są umieszczone pomiędzy przedziałami (l2a, 12b, 32a, 32b) i które są dłuższe niż odległość pomiędzy obszarem łączącym (8, 36), a ściegiem końcowym (22, 54) oraz z pośredniej części (16, 50) przytwierdzonej do obszaru łączącego (8, 36).
2. Pakiet według zastrz. 1, znamienny tym, że przedziały (32a, 32b) są połączone razem przy górnym końcu pakietu za wyjątkiem swobodnych kanałów (62), przechodzących przez ścieg końcowy (22, 54), w których są uchwycone przesuwnie końcowe części (18, 42, 42a) ściąganego sznurka (14,40).
3. Pakiet według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pośrednia część (16, 50) ściąganego sznurka (14, 40) jest przytwierdzona do wewnętrznej powierzchni obszaru łączącego (8, 36) za pomocą elementów uszczelniających.
4. Pakiet według zastrz. 1, znamienny tym, że pociągane części (15, 46, 46a, 48, 48a) ściąganego sznurka (14, 40) są przyłączone odłączalnie do przynajmniej jednego z przedziałów (12a, 12b, 32a, 32b).
5. Pakiet według zastrz. 4, znamienny tym, że każda z pociąganych części (15, 46, 46a, 48, 48a) ściąganego sznurka (14, 40) jest przyłączona odłączalnie do odpowiedniego jednego z dwóch przedziałów (12a, 12b, 32a, 32b).
6. Pakiet według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że pociągane części (15, 46, 46a, 48, 48a) ściąganego sznurka (14, 40) są przytwierdzone odłączalnie do jednego lub obydwu przedziałów (12a, 12b, 32a, 32b) w obszarze poprzecznego uszczelnienia (10, 38a, 38b).
7. Pakiet według zastrz. 6, znamienny tym, że pociągane części (15, 46, 46a, 48, 48a, 80, 80a) ściąganego sznurka (14, 40) są przyłączone odłączalnie do odpowiadającego mu przedziału według wzoru serpentynowego o przebiegu usytuowanym zasadniczo w poprzek szerokości przedziału.
8. Pakiet według zastrz. 1, znamienny tym, że do końcowych części (18, 42, 42a) ściąganego sznurka (14, 40) są przyłączone zawieszki (20, 58).
9. Pakiet według zastrz. 8, znamienny tym, że zawieszki (58) są przyłączone również do ściegu końcowego (22, 54).
10. Pakiet według zastrz. 9, znamienny tym, że zawieszki (58) są przyłączone do części ściegu końcowego (22, 54) oddzielonej od pozostałej części ściegu końcowego (22, 54) za pomocą linii osłabienia (56).
11. Pakiet według zastrz. 8 albo 9, albo 10, znamienny tym, że zawieszka (20, 58) zawiera dwie rozdzielne części, z których każda jest przytwierdzona do odpowiedniej końcowej części (18, 42, 42a) ściąganego sznurka (14, 40).