PL186480B1 - Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego - Google Patents

Abstract

1 . Oprawa oswietleniowa podluzna do oswietlenia pasmowe- go, z wannowa obudowa, zamocowana na suficie za pomoca wa- hadla i/lub bezposrednio, na której czolowych sciankach znajduja sie elementy laczace do opcjonalnego bezposredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oswietleniowych podluznych w jedno pasmo oswietleniowe, znamienna tym, ze za wiera jednoczesciowy, stanowiacy bezposrednio obudowe oprawy, uksztaltowany w ukladzie symetrii lustrzanej wzgledem zawie- rajacej wzdluzna os oprawy, pionowej plaszczyzny symetrii, uklad reflektorowy (1), wykonany z cienkosciennego, wstegowego, odblyskowego materialu, którego powierzchnia co najmniej cze- sciowo zawiera powierzchniowe elementy strukturalne nadane w wyniku usztywniajacej obróbki powierzchniowej, który to uklad reflektorowy (1) po stronie odwrotnej do wylotu (2) swiatla ma pare wystajacych na zewnatrz, usytuowanych we wzajemnym odstepie ramion (14) do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów (76) oprawy, ponadto oprawa zawiera elementy laczace, z których kazdy ma postac uniwersalnej, jednoczesciowej czolowej scianki (3), która od wewnatrz, po stronie ukladu reflekto- rowego (1), ma odpowiadajacy jego ksztaltowi rowek wtykowy (33), zas po stronie zewnetrznej ma wpustowo-piórowy element ksztaltowy, skladajacy sie z kilku, równoleglych wzgledem siebie i wzgledem plaszczyzny symetrii oprawy, nastepujacych po sobie przemiennie wpustów (35) i piór (36) o jednakowej szerokosci, przy czym ten wpustowo-piórowy element ksztaltowy jest usytuo- wany w pozycji lezacej, asymetrycznie wzgledem plaszczyzny sy- metrii oprawy, tak, ze identycznie uksztaltowane czolowe scianki sa wprowadzane czolowo w siebie parami i odpowiednio do swego zarysu F IG 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego.

186 480

Znane są oprawy oświetleniowe z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe.

Urządzenia oświetleniowe do dużych pomieszczeń mają często postać pasmowych systemów oświetleniowych, w których pewna ilość opraw jest często umieszczona bezpośrednio obok siebie, tworząc prostoliniowy, zamknięty optycznie, system oświetleniowy. W dużych pomieszczeniach, jak hale montażowe, produkcyjne lub magazynowe, a także sportowe, tego typu pasma oświetleniowe, również w kilku wzajemnie równoległych rzędach, są ustawione korzystnie wzdłuż takich pomieszczeń.

Tego typu pasmowe systemy oświetleniowe są znane przykładowo z europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP-B1-0 486 714. Nośny element konstrukcyjny w takim pasmowym systemie oświetleniowym stanowi szyna nośna o długości, na której można zmieścić kilka wkładek oświetleniowych. W szynie nośnej umieszczone jest zazwyczaj okablowanie przelotowe do elektrycznego zasilania źródeł światła. Wkładki oświetleniowe mają często korpus z płaską, w przybliżeniu płytą nośną, która przy montażu pasma oświetleniowego jest nasadzana na szynę nośną i mocowaną na niej za pomocą zamków obrotowych. Płyta nośna służy jako obsada dla wszystkich, w tym również mechanicznych, elementów oprawy oświetleniowej. Wszystkie te elementy, łącznie z oprawkami lampowymi, są korzystnie montowane wstępnie na górnej powierzchni płyty nośnej i tak rozmieszczane, że przy zamontowanej wkładce oświetleniowej są zagłębione w przekroju szyny nośnej. W wielu znanych pasmowych systemach oświetleniowych na płycie nośnej wkładki oświetleniowej należy oddzielnie zamocować rozłącznie reflektor oświetleniowy, obudowę wraz z osłoną przeciwodblaskową lub osłonę oprawy oświetleniowej. Do mocowania stosuje się często te same zamki obrotowe, za pomocą których samą płytę nośną należy zamocować na szynie nośnej.

Ta znana konstrukcja pasmowych systemów oświetleniowych umożliwia, dzięki swej modułowości, wyjątkową elastyczność rozmieszczenia i doboru opraw oświetleniowych, dzięki czemu tego typu pasmowe systemy oświetleniowe pozwalają na zróżnicowaną realizację indywidualnych projektów oświetleniowych. Ponadto tego typu pasmowe systemy oświetleniowe, dzięki ich modułowej budowie, można bez problemu dopasować do zmiennych wymagań odnośnie oświetlenia pomieszczeń, na przykład przy zmiennym wykorzystaniu pomieszczenia. Pewną niedogodność tej podstawowej konstrukcji znanych pasmowych systemów oświetleniowych o dużej liczbie pojedynczych elementów stanowią, wynikające z żądanej modułowości, dość duże nakłady, przejawiające się w kosztach narzędziowych, produkcyjnych i magazynowych.

W niemieckim zgłoszeniu patentowym nr DE-C1-43 42 657, udoskonalono przedstawione wyżej rozwiązanie. W tym celu opracowano jednostkę oświetleniową dla pasmowych systemów oświetleniowych, której szczególna cecha polega na tym, że element oświetleniowy, zwłaszcza w postaci jednej lub kilku, umieszczonych w jednostce oświetleniowej świetlówek, nie jest już mocowany na płycie nośnej wkładki oświetleniowej, lecz za, pomocą oprawek lampowych bezpośrednio na szynie nośnej pasmowego systemu oświetleniowego. Dzięki temu w tej znanej jednostce oświetleniowej dla pasmowego systemu oświetleniowego zrezygnowano z płyty nośnej, wkładanej w otwór szyny nośnej. Zamiast tego jednostka reflektorowa wkładki oświetleniowej służy bezpośrednio jako osłona szyny nośnej, otwartej w kierunku oświetlanej powierzchni. Aby móc zrealizować to uproszczenie konstrukcji jednostki oświetleniowej dla pasmowego systemu oświetleniowego, wszystkie mechaniczne i elektryczne elementy oprawy oświetleniowej łącznie z oprawkami dla jednego lub więcej elementów oświetleniowych są włożone bezpośrednio w wolny przekrój szyny nośnej i tam zamocowane. Układ reflektorowy, za pomocą którego osłaniana jest powierzchnia szyny nośnej, skierowana w stronę pomieszczenia, musi być wówczas tak ukształtowany, że zamocowane na szynie nośnej oprawki są przekładane przez układ reflektorowy względnie na ich czołowych krawędziach znajdują się odpowiednie wycięcia do obsadzenia oprawek wtykowych.

186 480

W tym znanym rozwiązaniu należy pogodzić się z pewnymi niedogodnościami w zakresie montażu i konserwacji, aby uzyskać prostszą, a co za tym idzie, tańszą konstrukcję oprawy oświetleniowej. Jednak z punktu widzenia kosztów znane rozwiązanie nie może być uznane za całkowicie zadowalające, ponieważ pozbycie się tylko jednej płyty nośnej oznacza stosunkowo niewielkie obniżenie kosztów w porównaniu z istniejącym ograniczeniem możliwości realizacji różnych wariantów oprawy.

Ponadto znane są również pasmowe oprawy oświetleniowe z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, zaopatrzoną w czołowe ścianki, zestawiane bezpośrednio ze sobą dla utworzenia pasma oświetleniowego. W oprawach tych nie stosuje się szyny nośnej, zamiast tego obudowy poszczególnych opraw oświetleniowych są odpowiednio stabilne i tak ukształtowane, że poza elementami oświetleniowymi i otaczającym ich układem reflektorowym mieszczą się w nich również elementy elektryczne i mechaniczne, a w przypadku układu pasmowego także okablowanie przelotowe.

W amerykańskim zgłoszeniu patentowym nr US-A-3 599 911 opisany jest przykład tego typu pasmowej oprawy oświetleniowej. Czołowe ścianki obudowy tej oprawy oświetleniowej mają postać wyciętych z blachy elementów o zagiętych krawędziach, za pomocą których są one zamocowane śrubami lub nitami na obudowie oprawy. Aby czołowe ścianki można było unieruchomić względem siebie, są one zaopatrzone w usytuowane naprzemiennie haki lub ucha. W celu połączenia czołowych ścianek należy je najpierw dosunąć do siebie, w położeniu przesuniętym względem siebie w kierunku poprzecznym, aby haki można było wprowadzić w odpowiednie ucha. Do zaryglowania haków potrzebny jest wówczas poprzeczny ruch łączonych czołowych części ścianek. Proces montażu pasma oświetleniowego jest w związku w tym dość skomplikowany, zaś osiągnięcie dokładnej zbieżności łączonych opraw wymaga dodatkowej regulacji.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP-B-0 264 857 znana jest ponadto pasmowa oprawa oświetleniowa, w której na czołowych ściankach obudowy oprawy umieszczone są łączniki w postaci płyt zamykających, których zewnętrzne powierzchnie mają, na kształt elementów układanych w stos, wchodzące w siebie wzajemnie, łączone ramy wtykowe. Pozwala to łączyć zbieżnie pasmowe oprawy oświetleniowe poprzez zwykłe złożenie zewnętrznych powierzchni tych płyt zamykających. Czołowe wykończenie pojedynczej oprawy oświetleniowej lub zakończenie pasma oświetleniowego wymaga jednak wówczas użycia dodatkowego kołpaka zewnętrznego.

Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego, z wannowa obudowa, zamocowana na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera jednoczęściowy, stanowiący bezpośrednio obudowę oprawy, ukształtowany w układzie symetrii lustrzanej względem zawierającej wzdłużną oś oprawy, pionowej płaszczyzny symetrii, układ reflektorowy, wykonany z cienkościennego, wstęgowego, odbłyskowego materiału, którego powierzchnia co najmniej częściowo zawiera powierzchniowe elementy strukturalne nadane w wyniku usztywniającej obróbki powierzchniowej, który to układ reflektorowy po stronie odwrotnej do wylotu światła ma parę wystających na zewnątrz, usytuowanych we wzajemnym odstępie ramion do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów oprawy, ponadto oprawa zawiera elementy łączące, z których każdy ma postać uniwersalnej, jednoczęściowej czołowej ścianki, która od wewnątrz, po stronie układu reflektorowego, ma odpowiadający jego kształtowi rowek wtykowy, zaś po stronie zewnętrznej ma wpustowo-piórowy element kształtowy, składający się z kilku, równoległych względem siebie i względem płaszczyzny symetrii oprawy, następujących po sobie przemiennie wpustów i piór o jednakowej bullet szerokości, przy czym ten wpustowo-piórowy element kształtowy jest usytuowany w pozycji lezącej, asymetrycznie względem płaszczyzny symetrii oprawy, tak, że identycznie ukształtowane czołowe ścianki są wprowadzane czołowo w siebie parami i odpowiednio do swego zarysu.

186 480

Korzystnie, wystające na zewnątrz ramiona układu reflektorowego mają postać podwójnie wygiętych występów, tworzących wspólnie otwarty na zewnątrz zarys o przekroju w kształcie litery „U”.

Korzystnie, czołowe ścianki stanowią kształtki wtryskowe.

Korzystnie, oprawa zawiera elementy zatrzaskowe, zabezpieczające połączenie wtykowe pomiędzy układem reflektorowym i czołowymi ściankami.

Korzystnie, czołowe ścianki mają płytkowy centralny obszar środkowy, który obejmuje mający kształt litery „U” zarys wystających ramion układu reflektorowego i na którego zewnętrznej powierzchni, odwrotnej względem układu reflektorowego, umieszczony jest wpustowo-piórowy element kształtowy oraz na którym - patrząc w przekroju poprzecznym znajduje się para, wystających widełkowo na zewnątrz, palców do umieszczenia czołowych krawędzi układu reflektorowego.

Korzystnie, czołowe ścianki mają na swej wewnętrznej powierzchni, zwróconej ku układowi reflektorowemu, w obszarze mającego kształt litery „U” zarysu ramion, wybranie, zaś oprawa zawiera osadzane w tym wybraniu uchwyty, stanowiące zakończenie elementu podwieszeniowego od strony oprawy.

Korzystnie, uchwyty maja postać płytkowych tarcz o kołowym przekroju.

Korzystnie, służące do obsadzenia uchwytu wybranie jest tak usytuowane w czołowej ściance od strony jej górnej krawędzi, że osadzony w nim uchwyt oprawy wystaje częściowo poza górną krawędź czołowej ścianki.

Korzystnie, w wystającym z górnej powierzchni czołowej ścianki, krawędziowym obszarze uchwytu oprawy znajdują się karby, służące do obsadzenia i zamocowania okablowania przelotowego, prowadzącego z jednej oprawy do drugiej.

Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego, z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera jednoczęściowy, stanowiący bezpośrednio obudowę oprawy, ukształtowany w układzie symetrii lustrzanej względem zawierającej wzdłużną oś oprawy, pionowej płaszczyzny symetrii, układ reflektorowy, wykonany z cienkościennego, wstęgowego, odbłyskowego materiału, którego powierzchnia co najmniej częściowo zawiera powierzchniowe elementy strukturalne nadane w wyniku usztywniającej obróbki powierzchniowej, i który to układ reflektorowy po stronie odwrotnej do wylotu światła ma parę wystających na zewnątrz, usytuowanych we wzajemnym odstępie ramion do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów, ponadto oprawa zawiera jednoczęściowe czołowe ścianki, które na zwróconej ku układowi reflektorowemu, wewnętrznej powierzchni mają odpowiadający jego zarysowi rowek wtykowy oraz zawiera pałąki mocujące, zaopatrzone w parę palców, obejmujących na kształt szczek, od strony ramion układu reflektorowego, jego boczne powierzchnie i stanowiące obsadę uchwytu, korzystnie elementu podwieszeniowego oprawy do zawieszenia na linie lub wahadle, względnie służące bezpośrednio do zamocowania oprawy na suficie.

Korzystnie, wolne krawędzie bocznych powierzchni układu reflektorowego są wywinięte na zewnątrz, tworząc krawędź zatrzaskową, przy czym na wolnym końcu każdego z palców pałąka mocującego znajduje się, przyporządkowana tej krawędzi zatrzaskowej, szczelina, w której zatrzaśnięta jest jedna z wywiniętych zewnętrznych krawędzi bocznych powierzchni układu reflektorowego.

Korzystnie, pałąk mocujący ma tak ukształtowany przekrój, że obejmuje szynę nośną pasmowego układu oświetleniowego od strony sufitu pomieszczenia przy zamontowanej oprawie oświetleniowej.

Korzystnie, oprawa jest zaopatrzona w element łączący, czołowo łączący ją z inną podłużną oprawą pasmową mający dwie klamry o przekroju w kształcie litery „U”, z których jedna klamra jest prowadzona swymi ramionami w zarysie podwójnie wygiętych ramion

186 480 układu reflektorowego, zaś druga klamra jest usytuowana w układzie symetrii lustrzanej względem pierwszej klamry i wstawiona w wolny przekrój pomiędzy ramionami układu reflektorowego, zaś obie klamry są unieruchomione zaciskowo względem siebie za pomocą połączenia skręcanego.

Korzystnie, oprawa zawiera co najmniej jedną prętową lampę, umieszczoną wewnątrz układu reflektorowego oraz zawiera dodatkowe elementy, oddziałujące na rozkład światła, przechodzącego przez wylot światła z oprawy, korzystnie takie jak rynnowe lustro, pryzmatyczna tarcza i/lub osłona przeciwolśnieniowa.

Korzystnie, układ reflektorowy jest z materiału częściowo przepuszczalnego dla światła.

Zaletą rozwiązania pasmowej oprawy oświetleniowej według wynalazku jest zapewnienie konstrukcji, której wykonanie w ograniczeniu do czysto funkcjonalnych cech jest wyjątkowo korzystne pod względem ekonomicznym, oraz która łączy współczesną technikę oświetleniową z atrakcyjnym kształtem, a także daje się za pomocą prostych środków, wygodnie i bez użycia narzędzi, zastosować również w układzie pasmowym.

W porównaniu do wspomnianych na wstępie, stosunkowo skomplikowanych, znanych rozwiązań pasmowych systemów oświetleniowych z jednostkami oświetleniowymi, osadzanymi w szynach nośnych, rozwiązanie według wynalazku jest bardzo korzystne z uwagi na wyjątkowo prostą konstrukcję. Można je stosować zarówno jako pojedynczą oprawę, jak też w oświetleniu pasmowym, bez konieczności używania dodatkowych elementów montażowych. Łączy ono w sobie zalety szynowych systemów podsufitowego usytuowania elementów elektrycznych i mechanicznych oprawy oświetleniowej z prostym okablowaniem przelotowym w pasmowym układzie oświetleniowym. Dzięki temu konstrukcja rozwiązania według wynalazku jest wyjątkowo prosta w porównaniu z konwencjonalnymi pasmowymi oprawami oświetleniowymi. Szyna nośna, stosowana w znanych sufitowych systemach szynowych, nie jest potrzebna również w układzie pasmowym. W konwencjonalnych oprawach oświetleniowych, nie zawierających własnej szyny nośnej, stosuje się zazwyczaj stabilną obudowę, zapewniającą stabilność oprawy względnie pasmowego układu oświetleniowego i pozwalającą pomieścić elementy elektryczne i mechaniczne. Rozwiązanie według wynalazku nie zawiera również takiej obudowy. Te funkcje konstrukcyjne są przejmowane przez ukształtowanie układu reflektorowego. Jest to możliwe dzięki temu, że wstęga materiału, z którego wykonany jest układ reflektorowy, zostaje usztywniona, na przykład poprzez odkształcenie powierzchni. Tego typu obróbkę powierzchniową prowadzi się korzystnie znanym sposobem (na przykład z międzynarodowego zgłoszenia patentowego nr WO 94/22612). Układ reflektorowy można zatem tanio wykonać również za pomocą znanych narzędzi. Stanowi on w ten sposób nie tylko oświetleniowy element kształtowy, lecz także element konstrukcyjny, który wchodzi w miejsce własnej obudowy oprawy.

Szczególnie korzystne jest przy tym, jeżeli układ reflektorowy i szyna nośna nie są łączone w jedną całość, lecz części te wytwarza się od razu wspólnie z cienkiego materiału płaskiego, odpowiednio go odkształcając. Takie rozwiązanie daje się bez problemu, a zatem tanio, zrealizować przy użyciu urządzeń do profilowania rolkowego, wykorzystywanych zwykle w technice oświetleniowej. Możliwość stosowania opraw oświetleniowych według wynalazku nie tylko pojedynczo, lecz również w pasmowym układzie oświetleniowym, istnieje dzięki odpowiednim czołowym ściankom, wkładanym w siebie za pomocą odpowiednich zagięć. To z kolei umożliwia beznarzędziowy montaż pasma oświetleniowego bez potrzeby stosowania dodatkowych elementów łączących.

Aby oprawa według wynalazku miała szersze zastosowanie, należy zapewnić jej wykorzystanie, na przykład do napraw istniejących systemów oświetleniowych. W drugim przykładzie wykonania, oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe, zawiera jednoczęściowy, stanowiący bezpośrednio obudowę oprawy,

186 480 ukształtowany w układzie symetrii lustrzanej względem zawierającej wzdłużną oś oprawy, pionowej płaszczyzny symetrii, układ reflektorowy, wykonany z cienkościennego, wstęgowego, odbłyskowego materiału, którego powierzchnia co najmniej częściowo zawiera drobną strukturę, nadaną w wyniku usztywniającej obróbki powierzchniowej, i który po stronie odwrotnej do wylotu światła ma parę wystających na zewnątrz, usytuowanych we wzajemnym odstępie ramion do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów oprawy, a także zawiera jednoczęściowe czołowe ścianki, które od wewnątrz, po stronie układu reflektorowego, mają odpowiadający jego kształtowi rowek wtykowy, oraz ponadto zawiera pałąki mocujące, zaopatrzone w parę palców, które obejmują na kształt szczęk, od strony ramion, układ reflektorowy i stanowią obsadę uchwytu oprawy do zawieszenia na linie lub wahadle względnie służą bezpośrednio do zamocowania oprawy na suficie.

W przeciwieństwie do opisanego wyżej przykładu wykonania w tym wariancie rozwiązania, przy niezmienionej koncepcji konstrukcyjnej i wyglądzie zewnętrznym, stosuje się indywidualne pałąki mocujące, które można montować w zasadzie w dowolnym miejscu wzdłuż oprawy oświetleniowej. Jest to korzystne zwłaszcza w przypadku napraw starych urządzeń oświetleniowych, ponieważ można tu wykorzystać istniejące zamocowania sufitowe oprawy/opraw. Poza tym to uzupełnienie oprawy oświetleniowej podłużnej do oświetlenia pasmowego według wynalazku stwarza alternatywną możliwość, która pozwala zrealizować ideę uniwersalnej rodziny produktów, jak ukazują dalsze odmiany obu postaci wykonania, opisane w zastrzeżeniach zależnych.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia konstrukcję oprawy oświetleniowej według wynalazku z układem reflektorowym, stanowiącym bezpośrednio obudowę oprawy, w widoku perspektywicznym, schematycznie, fig. 2, fig.3 i fig. 4 - czołową ściankę tej oprawy oświetleniowej, stanowiącą jednocześnie obsadę dla wahadłowego zamocowania oprawy, w różnych widokach, fig. 5 schemat zestawienia ze sobą czołowych ścianek z uwidocznieniem dopasowania ich zarysów, fig. 6 i 7 - czołową ściankę oprawy, w innym przykładzie wykonania, w postaci pałąka mocującego dla obudowy oprawy oświetleniowej, za pomocą którego jest ona mocowana bezpośrednio na suficie pomieszczenia i montowana na nim w sposób podwieszany, w przekroju poprzecznym, względnie częściowym widoku z boku, fig. 8 - pałąk mocujący do montowania oprawy oświetleniowej na szynie nośnej konwencjonalnego pasmowego układu oświetleniowego, w innym przykładzie wykonania według wynalazku, fig. 9 - czołowe ścianki według jednej z fig. 1 do 5 w przykładzie wykonania w postaci innego elementu łączącego dla opraw oświetleniowych, łączonych w pasmo oświetleniowe, fig. 10 - oprawę oświetleniową, w przykładzie wykonania, w którym wylot światła jest zakryty osłoną przeciwolśnieniową, fig. 11 oprawę oświetleniową w przykładzie wykonania z rynnowym lustrem, osłaniającym źródło światła w kierunku jego wylotu z oprawy, zaś fig. 12 - oprawę oświetleniową, w kolejnym przykładzie wykonania, w którym zamiast rynnowego lustra do osłonięcia wylotu światła służy pryzmatyczna tarcza.

Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego w przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 1, posiada układ reflektorowy 1 usytuowany w układzie symetrii lustrzanej względem pionowej płaszczyzny symetrii, zawierającej wzdłużną oś oprawy. Przykładowo pokazano, że boczne powierzchnie 11 lub 12 układu reflektorowego 1 składają się z płaskich powierzchni częściowych. Powierzchnie te mogą jednak również mieć postać powierzchni przekroju stożka lub mogą się składać z takich powierzchni. Oznacza to, że w niniejszym przypadku do specjalisty należy decyzja, jaki profil powierzchni bocznych 11 lub 12 wybierze on, kierując się względami techniki oświetleniowej.

Korzystna postać wykonania układu reflektorowego 1 polega na tym, że jest on co najmniej na części powierzchni, ewentualnie na całej powierzchni, pokryty strukturą powierzchniową o małej powierzchni deformacji (elementów powierzchniowych). W tym zakresie dysponuje się obecnie sposobami powierzchniowej obróbki wstęgowego materiału, za pomocą których można tanio osiągnąć usztywnienie materiału. Z punktu widzenia techniki oświetleniowej oznacza to, że powierzchnie, na przykład powierzchnie boczne 11 lub 12 układu reflektorowego 1, odbijają światło, emitowane przez umieszczoną wewnątrz lampę, korzystnie je rozpraszając. Takie ukształtowanie reflektora pozwala zatem osiągnąć pewną równomierność przestrzennego rozkładu strumienia światłą, emitowanego przez oprawę oświetleniową. Pod względem mechanicznym ukształtowanie struktury powierzchni układu reflektorowego 1 ma dodatkową zaletę w postaci znacznego zwiększenia jego sztywności w porównaniu z nieukształtowaną, gładką powierzchnią. W ten sposób ukształtowanie powierzchni przyczynia się również w znacznym stopniu do zwiększenia poprzecznej stabilności oprawy oświetleniowej, co pozwala na odpowiednie zmniejszenie grubości materiału, z jakiego jest wykonany układ reflektorowy 1, bez obawy utraty stabilności.

Układ reflektorowy 1 ma w obszarze powierzchni przysufitowej 13, leżącej naprzeciw wylotu 2 światła, parę wystających ramion 14, usytuowanych we wzajemnym odstępie, w układzie symetrii lustrzanej względem pionowej płaszczyzny symetrii oprawy. Każde z ramion 14 jest utworzone w wyniku dwukrotnego zagięcia wstęgi cienkiego materiału układu reflektorowego 1, przy czym materiał ten jest korzystnie wybrany spośród materiałów, stosowanych zazwyczaj na reflektory opraw oświetleniowych. Oba ramiona 14 tworzą zatem wraz z powierzchnią przysufitową 13 układu reflektorowego 1 zamknięty z trzech stron, mający kształt zbliżony do litery „U” kanał, którego wzdłużna oś leży w płaszczyźnie symetrii oprawy i który jest otwarty od strony odwrotnej względem wylotu 2 światła. Wnętrze tego kanału służy do umieszczenia elektrycznych i mechanicznych elementów oprawy oświetleniowej, na przykład elektronicznego przełącznika wstępnego, uruchamiającego lampę/lampy oprawy oświetleniowej za pomocą przechodzących przez powierzchnie przysufitową 13 oprawek lampowych, oraz okablowania oprawy oświetleniowej. Z uwagi na przejrzystość rysunku szczegóły te nie są przedstawione na fig. 1, ponieważ rozwiązania konstrukcyjne w tym zakresie są znane specjaliście, na przykład z omawianych na wstępie sufitowych systemów szynowych.

W przedstawionym na fig. 1 przykładzie wykonania kołpaki zamykające na czołowych powierzchniach układu reflektorowego 1 mają postać tak ukształtowanych, czołowych ścianek 3, że oprawa oświetleniowa nadaje się do oświetlenia pasmowego. W przekroju poprzecznym czołowe ścianki 3 mają środkowy obszar 31, zamykający kanał utworzony z ramion 14 układu reflektorowego 1 i zwężający się trójkątnie do dołu, w kierunku wylotu 2 światła z oprawy oświetleniowej, przy czym obszar ten osłania oprawkę lampową niewidoczną na fig. 1. W dalszej części poprzecznego przekroju układu reflektorowego 1 ze środkowym obszarem 31 połączone są, wystające na boki, palce 32.

Na fig. 2 do 4 ukazana jest - dla uwidocznienia szczegółów w pewnym powiększeniu czołowa ścianka 3 w widoku od zewnątrz, od wewnątrz oraz w widoku z góry. Na przedstawionej na fig. 3, wewnętrznej powierzchni czołowej ścianki 3 znajduje się, odwzorowujący kształt jego zewnętrznego zarysu, wąski rowek wtykowy 33 do umieszczenia czołowego elementu kształtowego układu reflektorowego 1. Z uwagi na przedstawienie czołowej ścianki 3 w sposób, zachowujący w przybliżeniu rzeczywiste proporcje, rowek 33 jest na fig. 3 widoczny jedynie w postaci nieco grubszej linii. Przy montażu oprawy oświetleniowej czołowa krawędź układu reflektorowego 1 jest wsuwana w rowek wtykowy 33 i w nim zatrzaskiwana. Specjalista dysponuje szeregiem elementów zatrzaskowych, na przykład w postaci czołowo równoległych szczelin w układzie reflektorowym 1, którym odpowiadają noski zatrzaskowe w czołowej ściance 3 w związku z czym nie jest tu potrzebne bliższe wyjaśnienie, zaś szczegóły są również pominięte na rysunku. Ponadto wewnętrzna powierzchnia czołowej ścianki 3 ma w swym górnym obszarze krawędziowym wybranie 34 w kształcie wycinka koła. Znaczenie tego wybrania jako obsady dla uchwytu oprawy oświetleniowej jest objaśnione poniżej.

Na fig. 2, zwłaszcza zaś na fig. 4, widać ponadto, że na zewnętrznej powierzchni środkowego obszaru 31 czołowej ścianki 3 równolegle do płaszczyzny symetrii oprawy, usytuowany jest wpustowo-piórowy element kształtowy, składający się z pewnej ilości następujących przemiennie po sobie, wpustów 35 względnie piór 36. Ten element kształtowy ma określoną podziałkę, co oznacza, że wpusty 35 względnie pióra 36 mają w przybliżeniu jednakową

186 480 szerokość, ponadto mają również jednakową głębokość. W położeniu, widocznym na fig. 1 i 2, wpustowo-piórowy element kształtowy 35, 36 wydaje się stanowić całość, zatem zewnętrzna powierzchnia czołowej ścianki 3 wydaje się zamknięta. Jednak przy dokładniejszej obserwacji, zwłaszcza w oparciu o fig. 4, widoczne jest asymetryczne przesunięcie względem płaszczyzny symetrii oprawy, ponieważ wpustowo-piórowy element kształtowy z lewej strony środkowego obszaru 31 jest zakończony piórem 36, zaś z prawej wpustem 35.

Na fig. 5 widoczna jest przyczyna takiego asymetrycznego ustawienia wpustowo-rowkowego elementu kształtowego obejmującego wpusty 35, i pióra 36 środkowego obszaru. Ustawione są tam naprzeciw siebie dwie identycznie ukształtowane, czołowe ścianki 3, skąd wynika wyraźnie, że wpustowo-piórowe elementy kształtowe obejmujące wpusty 35 i pióra 36 dwóch składanych ze sobą czołowych ścianek 3, włożone w siebie, umożliwiają połączenie czołowych ścianek 3 z jednoczesnym wzajemnym dopasowaniem ich zarysów, bez potrzeby ustawiania elementów względem siebie.

Przedstawione na fig. 3 wybranie 34 w postaci wyciętego w kształcie fragmentu koła, ślepego otworu jest w niniejszym przykładzie wykonania przeznaczone do umieszczenia uchwytu 4, stanowiącego końcówkę zawieszenia oprawy oświetleniowej od strony oprawy. W przedstawionym przykładzie wykonania ma on kształt okrągłej tarczy, wkładanej od wewnątrz w czołową ściankę 3. Na fig. 1 i 2 zawieszenie oprawy oświetleniowej jest ukazane przykładowo w postaci wahadła 5 z drutu. Tarczowy kształt uchwytu 4 oprawy umożliwia zmianę jego położenia względem czołowej ścianki 3 w zakresie kąta a - patrz fig. 2. W położeniu roboczym zatem oprawa oświetleniowa może zostać ustawiona, w ramach tego zakresu kątowego, w położeniu odchylonym od pionu, jeżeli w konkretnym przypadku wymaga tego żądane oświetlenie pomieszczenia. Na fig. 2 zaznaczono ponadto schematycznie, że położenie uchwytu 4 oprawy względem czołowej ścianki 3 jest ustalone siłowo za pomocą małego wkreta ustalającego 6. Należy to również rozumieć jedynie w sensie przykładowym, ponieważ uchwyt 4 oprawy i czołowa ścianka 3 mogą być również połączone kształtowo, na przykład za pomocą zazębienia.

Figury 1 i 2 ukazują na zakończenie, że w wystającej z czołowej ścianki 3, brzegowej powierzchni uchwytu 4 oprawy, znajdują się karby 41. W pasmowym układzie opraw oświetleniowych służą one do przeprowadzenia okablowania przelotowego od jednej oprawy do drugiej, a zarazem do jego unieruchomienia.

Na fig. 6 i 7 przedstawiony jest kolejny przykład wykonania oprawy oświetleniowej w widoku z boku, względnie we fragmencie widoku z boku. W odróżnieniu od uprzednio opisanego przykładu wykonania linowe lub wahadłowe zawieszenie oprawy ma tutaj uchwyt w postaci indywidualnych pałąków mocujących 7. Każdy z pałąków mocujących ma powierzchnie przysufitową71 oraz dwa, odstające na boki z tej powierzchni przysufitowej 71, palce 72, które w pobliżu zewnętrznych końców mają wyciętą szczelinę 73. Kształt palców 72 jest dopasowany do kształtu układu reflektorowego 1, w związku z czym pałąk jnocujący 7 jest zakładany na zewnętrzną powierzchnie układu reflektorowego 1. W tym przykładzie wykonania zewnętrzne końce bocznych powierzchni 11, 12 układu reflektorowego 7 są wywinięte na zewnątrz, tworząc boczne krawędzie zatrzaskowe 15. Ponadto pałąki mocujące 7 mają postać elementu z blachy, w którym powierzchnia przysufitowa 71 składa się z dwóch elementów powierzchniowych, z których każdy jest odgięty pod kątem prostym od zarysu palców 72.

Przy montażu pałąka mocującego 7 krawędzie zatrzaskowe 15 układu reflektorowego wskakują w odpowiednią szczelinę 73 pałąka mocującego 7. Są one utrzymywane w tym położeniu przez występ zatrzaskowy 74, umieszczony na zewnętrznych końcach palców 72, po ich wewnętrznej stronie, i wystający nieco poza powierzchnię podstawy szczeliny 73. Powierzchnia przysufitowa 71 pałąka mocującego 1 służy w znany sposób do umieszczenia elementu linowego lub wahadłowego podwieszenia oprawy oświetleniowej. W przykładzie wykonania, przedstawionym na fig. 6 lub 7, widoczny jest linowy element podwieszeniowy 75, w którym mocuje się przesuwnie koniec nie przedstawionej liny od strony oprawy oświetleniowej. Dla specjalisty jest zrozumiałe, że powierzchnię przysufitową 71 pałąka mocującego 7

186 480 można zamocować bezpośrednio na suficie pomieszczenia za pomocą połączenia skręcanego, w związku z czym nie wymaga to dalszego przykładu.

Na fig. 8 przedstawiony jest kolejny przykład wykonania opisanego uprzednio pałąka mocującego 7. W tym wykonaniu pałąka mocującego 7 przestrzeń, zamknięta z trzech stron pomiędzy powierzchnią przysufitową 71 i graniczącymi z nią końcami palców 72, ma tak ukształtowany przekrój, że mieści się w nim szyna nośna 77 znanego sufitowego systemu szynowego dla pasmowych układów oświetleniowych. Za pomocą przedstawionego na fig. 8 przykładu wykonania pałąka mocującego 7, który poza tym odpowiada pałąkowi mocującemu 7 opisanemu w odniesieniu do fig. 6, można zastosować opisaną tutaj oprawę oświetleniową również w naprawach sufitowych systemów szynowych, w których stosuje się powszechnie szynę nośną 8 jako element nośny. Ponadto na fig. 7 przedstawiony jest schematycznie elektroniczny przełącznik wstępny 76 do uruchamiania opisywanej oprawy oświetleniowej umieszczony na powierzchni przysufitowej 13 układu reflektorowego pomiędzy jego obydwoma ramionami 14.

Na fig. 9 przedstawiony jest następny przykład wykonania oprawy oświetleniowej, w którym, w odróżnieniu zwłaszcza od przykładu wykonania, opisanego w odniesieniu do fig. 4 lub 5, czołowe elementy ścienne nie służą same do łączenia dwóch lub więcej pojedynczych opraw oświetleniowych w jedno pasmo oświetleniowe. Do tego celu służy odrębny element łączący 8. Składa się on w zasadzie z dwóch klamer 81 lub 82, unieruchomionych względem siebie za pomocą połączenia skręcanego 83, 84, 85. Każda z obu klamer 81 lub 82 elementu łączącego 8 ma ramiona, wygięte na boki w kształcie litery „U” z płyty, służącej do obsadzenia połączenia skręcanego 83, 84, 85. W przypadku klamry 81 odległość pomiędzy jej ramionami jest tak dobrana, że można ją wsunąć w zarys podwójnie wygiętych ramion 14 układu reflektorowego 1. Usytuowana w układzie symetrii lustrzanej względem pierwszej klamry, druga klamra 82 jest nasadzona na powierzchnię przysufitową 13 układu reflektorowego 1 i włożona pomiędzy jego oba ramiona 14. W ten sposób jedna klamra 81 elementu łączącego 8 obejmuje powierzchnię przysufitową 13 układu reflektorowego 1 od dołu, natomiast jego druga klamra 82 jest prowadzona po wewnętrznej powierzchni ramion 14 układu reflektorowego 1 i nasadzona na jego powierzchnię przysufitową 13. Połączenie skręcane pomiędzy obiema klamrami 81 i 82 składa się tutaj odpowiednio ze śruby łączącej 83, nasadzonej na nią tarczy zębatej 84 oraz tarczy zabezpieczającej 85. Śruba łącząca 83, wkładana przez nie przedstawiony otwór w jednej klamrze 81 elementu łączącego 8 wraz z tarczą zębatą 84, jest tam zamocowana za pomocą tarczy zabezpieczającej 85. Jeżeli śruba łącząca 83 zostanie wkręcona w, również nieprzedstawiony, gwintowany otwór płyty drugiej klamry 82, wówczas obie klamry 81 i 82 elementu łączącego 8 zaciskają się z dwóch stron na układzie reflektorowym 1, zwłaszcza na jego powierzchni przysufitowej 13.

Jeżeli element łączący 8 zachodzi na czołowe obszary dwóch, przystawionych czołowo bezpośrednio do siebie, opraw oświetleniowych i jest skręcony w każdym z tych czołowych obszarów, wówczas obie oprawy oświetleniowe są unieruchomione kształtowo względem siebie, zwłaszcza zaś są one bez dodatkowej regulacji ustawione współosiowo względem siebie, ponieważ jedna klamra 81 elementu łączącego 8 jest prowadzona pomiędzy ramionami 14 układu reflektorowego 1 zaś druga klamra 82 zaczepia swymi rozwartymi lekko na zewnątrz ramionami za wygięte krawędzie pomiędzy powierzchnią przysufitową układu reflektorowego 1 i jego ramionami 14.

Przykład wykonania połączenia dwóch zestawionych ze sobą opraw oświetleniowych w jedno pasmo oświetleniowe, opisany powyżej w odniesieniu do fig. 8 jest stosowany korzystnie zamiast pierwszego przykładu wykonania, opisanego w odniesieniu do fig. 1 do 5, jeżeli w ten sposób mają powstać dłuższe pasma oświetleniowe, zaś w przypadku trudniejszych warunków eksploatacyjnych wymagane jest połączenie opraw oświetleniowych, wyjątkowo pewne pod względem konstrukcyjnym.

186 480

Z punktu widzenia techniki oświetleniowej należy wspomnieć, że opisane powyżej przykłady wykonania oprawy oświetleniowej można oczywiście uzupełniać o dodatkowe elementy, aby uzyskać rozkład światła, dopasowany do konkretnego przypadku zastosowania. Tak na przykład, w razie potrzeby, układ reflektorowy 1 może być częściowo przepuszczalny dla światła, wskutek czego cześć światła, emitowanego na układ reflektorowy 1 przez znajdującą się wewnątrz niego lampę, przechodzi przezeń, służąc tym samym jako oświetlenie pomocnicze, na przykład do podświetlenia sufitu.

Jak przedstawiono schematycznie na fig. 10, w wylocie 2 światła z oprawy oświetleniowej może znajdować się osłona przeciwolśnieniowa 91, przeznaczona do poprzecznego odsłaniania wylotu światła. Podobnie jak w przykładzie wykonania, opisanym w odniesieniu do fig. 6, również w tym przypadku wywinięte z boku na zewnątrz, zewnętrzne krawędzie bocznych powierzchni 11, 12 układu reflektorowego 1 można wykorzystać do zatrzaśnięcia takiej osłony w wylocie 2 światła z oprawy oświetleniowej i jej zatrzaskowego zamocowania na układzie reflektorowym 1.

Na fig. 11 w celu dalszego uzupełnienia, przedstawiony jest schematycznie kolejny przykład wykonania oprawy oświetleniowej w przekroju poprzecznym. W tym przypadku w układzie reflektorowym 1 osadzona jest również lampa 9, korzystnie prętowa świetlówka. W kierunku wylotu 2 światła z oprawy oświetleniowej, poniżej lampy 9, umieszczone jest otaczające ją częściowo współosiowo, rozciągające się w kierunku wzdłużnej osi oprawy, a zatem równoległe do lampy 9, rynnowe lustro 92. To, w przykładzie wykonania zamocowane na lampie 9, lustro rynnowe 92 odbija światło, emitowane przez lampę 9 bezpośrednio w kierunku wylotu 2 światła z oprawy oświetleniowej, na układ reflektorowy 1, działając w związku z tym jak dyfuzor oraz element zacieniający dla lampy 9.

Na fig. 12 przedstawiona jest inna możliwość odsłaniania oprawy oświetleniowej. W tym przypadku wylot 2 światła z oprawy oświetleniowej jest osłonięty pryzmatyczną tarczą 93. Podobnie jak za pomocą rynnowego lustra 92 z fig. 11, poprzez zmianę kierunku światła emitowanego przez lampę 9 bezpośrednio w kierunku wylotu 2 światła, uzyskuje się rozkład światła, obniżający różnicę w natężeniu światła, występujące lokalnie na wylocie 2 światła z oprawy oświetleniowej. Również w tym przypadku wzdłużne krawędzie pryzmatycznej tarczy 93 mogą być zamocowane w uchwycie 94, który analogicznie do zewnętrznych końców palców 72 pałąka mocującego 1 z fig. 6, jest tak ukształtowany, że połączenie na wpust i pióro pomiędzy pryzmatyczną tarczą 93 i układem reflektorowym 1 umożliwia zatrzaskowe połączenie obu tych elementów oprawy oświetleniowej.

Przykłady wykonania, opisane powyżej na podstawie rysunku, dowodzą, że w oparciu o wspólną koncepcję systemu o niewielkiej ilości, zwłaszcza tanich, elementów można stworzyć rodzinę opraw oświetleniowych, którą można stosować zarówno w nowych projektach, jak też w naprawie starych urządzeń oświetleniowych, zachowując jednolity wygląd urządzeń. Poza opisanymi przykładami wykonania specjalista dysponuje szeregiem możliwości, pozwalających na dopasowanie kształtu opraw oświetleniowych do konkretnego zastosowania w ramach odmian koncepcji systemu oświetleniowego. Tak na przykład, dla uzyskania żądanego rozkładu światła może on zmienić kształt układu reflektorowego ewentualnie zmienić położenie lamp, wykorzystywanych jako źródło światła, w odniesieniu do układu reflektorowego.

186 480

186 480

FIG.6 FIG.7

FIG.8

i

186 480

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (15)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego, z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują, się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe, znamienna tym, że zawiera jednoczęściowy, stanowiący bezpośrednio obudowę oprawy, ukształtowany w układzie symetrii lustrzanej względem zawierającej wzdłużną oś oprawy, pionowej płaszczyzny symetrii, układ reflektorowy (1), wykonany z cienkościennego, wstęgowego, odbłyskowego materiału, którego powierzchnia co najmniej częściowo zawiera powierzchniowe elementy strukturalne nadane w wyniku usztywniającej obróbki powierzchniowej, który to układ reflektorowy (1) po stronie odwrotnej do wylotu (2) światła ma parę wystających na zewnątrz, usytuowanych we wzajemnym odstępie ramion (14) do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów (76) oprawy, ponadto oprawa zawiera elementy łączące, z których każdy ma postać uniwersalnej, jednoczęściowej czołowej ścianki (3), która od wewnątrz, po stronie układu reflektorowego (1), ma odpowiadający jego kształtowi rowek wtykowy (33), zaś po stronie zewnętrznej ma wpustowo-piórowy element kształtowy, składający się z kilku, równoległych względem siebie i względem płaszczyzny symetrii oprawy, następujących po sobie przemiennie wpustów (35) i piór (36) o jednakowej szerokości, przy czym ten wpustowo-piórowy element kształtowy jest usytuowany w pozycji leżącej, asymetrycznie względem płaszczyzny symetrii oprawy, tak, że identycznie ukształtowane czołowe ścianki są wprowadzane czołowo w siebie parami i odpowiednio do swego zarysu.
2. 2. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że wystające na zewnątrz ramiona (14) układu reflektorowego (1) mają postać podwójnie wygiętych występów, tworzących wspólnie otwarty na zewnątrz zarys o przekroju w kształcie litery „U”.
3. 3. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że czołowe ścianki (3) stanowią kształtki wtryskowe.
4. 4. Oprawa według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera elementy zatrzaskowe, zabezpieczające połączenie wtykowe pomiędzy układem reflektorowym (1) i czołowymi ściankami (3).
5. 5. Oprawa według zastrz. 2 albo 3, albo 4, znamienna tym, że czołowe ścianki (3) mają płytkowy centralny obszar środkowy (31), który obejmuje mający kształt litery „U” zarys wystających ramion (14) układu reflektorowego (1) i na którego zewnętrznej powierzchni, odwrotnej względem układu reflektorowego (1), umieszczony jest wpustowo-piórowy element kształtowy oraz na którym - patrząc w przekroju poprzecznym - znajduje się para, wystających widełkowo na zewnątrz palców (72) do umieszczenia czołowych krawędzi układu reflektorowego.
6. 6. Oprawa według zastrz. 2 albo 3, albo 4, znamienna tym, że czołowe ścianki (3) mają na swej wewnętrznej powierzchni, zwróconej ku układowi reflektorowemu (1), w obszarze mającego kształt litery „U” zarysu ramion (14), wybranie (34), zaś oprawa zawiera osadzane w tym wybraniu uchwyty (4), stanowiące zakończenie elementu podwieszeniowego od strony oprawy.
7. 7. Oprawa według zastrz. 6, znamienna tym, że uchwyty (4) mają postać płytkowych tarcz o kołowym przekroju.
8. 8. Oprawa według zastrz. 7, znamienna tym, że służące do obsadzenia uchwytu (4) wybranie (34) jest tak usytuowane w czołowej ściance (3) od strony jej górnej krawędzi, że osadzony w nim uchwyt oprawy wystaje częściowo poza górną krawędź czołowej ścianki.

   186 480
9. 9. Oprawa według zastrz. 8, znamienna tym, że w wystającym z górnej powierzchni czołowej ścianki (3) krawędziowym obszarze uchwytu (4) oprawy znajdują się karby (41), służące do obsadzenia i zamocowania okablowania przelotowego, prowadzącego z jednej oprawy do drugiej.
10. 10. Oprawa oświetleniowa podłużna do oświetlenia pasmowego, z wannową obudową, zamocowaną na suficie za pomocą wahadła i/lub bezpośrednio, na której czołowych ściankach znajdują się elementy łączące do opcjonalnego bezpośredniego mocowania w szeregu obok siebie poszczególnych opraw oświetleniowych podłużnych w jedno pasmo oświetleniowe, znamienna tym, że zawiera jednoczęściowy, stanowiący bezpośrednio obudowę oprawy, ukształtowany w układzie symetrii lustrzanej względem zawierającej wzdłużną oś oprawy, pionowej płaszczyzny symetrii, układ reflektorowy (1), wykonany z cienkościennego, wstęgowego, odbłyskowego materiału, którego powierzchnia co najmniej częściowo zawiera powierzchniowe elementy strukturalne nadane w wyniku usztywniającej obróbki powierzchniowej, i który to układ reflektorowy (1) po stronie odwrotnej do wylotu (2) światła ma parę wystających na zewnątrz, usytuowanych we wzajemnym odstępie ramion (14) do umieszczenia elektrycznych i/lub mechanicznych elementów, ponadto oprawa zawiera jednoczęściowe czołowe ścianki (3), które na zwróconej ku układowi reflektorowemu, wewnętrznej powierzchni mają odpowiadający jego zarysowi rowek wtykowy (33) oraz zawiera pałąki mocujące (7, 7'), zaopatrzone w parę palców (72), obejmujących na kształt szczęk, od strony ramion (14) układu reflektorowego, jego boczne powierzchnie (11, 12) i stanowiące obsadę uchwytu, korzystnie elementu podwieszeniowego (75) oprawy do zawieszenia na linie lub wahadle, względnie służące bezpośrednio do zamocowania oprawy na suficie.
11. 11. Oprawa według zastrz. 10, znamienna tym, że wolne krawędzie (15) bocznych powierzchni (11,12) układu reflektorowego (1) są wywinięte na zewnątrz, tworząc krawędź zatrzaskową, prz.y czym na wolnym końcu każdego z palców (72) pałąka mocującego (7) znajduje się, przyporządkowana tej krawędzi zatrzaskowej, szczelina (73, 74), w której zatrzaśnięta jest jedna z wywiniętych zewnętrznych krawędzi bocznych powierzchni układu reflektorowego.
12. 12. Oprawa według zastrz. 11, znamienna tym, że pałąk mocujący (7) ma tak ukształtowany przekrój, że obejmuje szynę nośną (77) pasmowego układu oświetleniowego od strony sufitu pomieszczenia przy zamontowanej oprawie oświetleniowej.
13. 13. Oprawa według zastrz. 10 albo 11, albo 12, znamienna tym, że jest zaopatrzona w element łączący (8), czołowo łączący ją z inną podłużną oprawą pasmową, mający dwie klamry (81, 82) o przekroju w kształcie litery „U”, z których jedna klamra (81) jest prowadzona swymi ramionami w zarysie podwójnie wygiętych ramion (14) układu reflektorowego (1), zaś druga klamra (82) jest usytuowana w układzie symetrii lustrzanej względem pierwszej klamry i wstawiona w wolny przekrój pomiędzy ramionami układu reflektorowego, zaś obie klamry są unieruchomione zaciskowo względem siebie za pomocą połączenia skręscanego (83, 84, 85).
14. 14. Oprawa według zastrz. 10 albo 11, albo 12, znamienna tym, że zawiera co najmniej jedną prętową lampę (9), umieszczoną wewnątrz układu reflektorowego (1) oraz zawiera dodatkowe elementy, oddziałujące na rozkład światła, przechodzącego przez wylot (2) światła z oprawy, korzystnie takie jak rynnowe lustro (92), pryzmatyczna tarcza (93) i/lub osłona przeciwolśnieniowa.
15. 15. Oprawa według zastrz. 10 albo 11, albo 12, znamienna tym, że układ reflektorowy (1) jest z materiału częściowo przepuszczalnego dla światła.