PL186513B1

PL186513B1 - Mata ze skrętek szklanych i sposób jej wytwarzania

Info

Publication number: PL186513B1
Application number: PL96321732A
Authority: PL
Inventors: Michel Arpin; Fabrice Duchamp; Michel Mottet
Original assignee: Vetrotex France Sa
Priority date: 1995-12-12
Filing date: 1996-12-12
Publication date: 2004-01-30
Also published as: KR100410713B1; EP0819189B1; WO1997021861A3; CA2212921C; RU2171322C2; FR2742172B1; NO973682L; ATE232247T1; WO1997021861A2; CA2212921A1; CN1083028C; ES2191780T3; PL321732A1; CZ248897A3; JPH11500795A; KR19980702060A; SK107497A3; CN1180389A; EP0819189A2; AR005045A1

Abstract

3. Mata ze skretek szklanych uzyskana po obróbce piecowej i ewentualnym kalan- drowaniu arkusza ze skretek szklanych z osadzonym spoiwem, znamienna tym, ze za- wiera skretki szklane zlozone z wlókien szklanych o sredniej srednicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów, a jako spoiwo zawiera wodny roztwór polialkoholu(i) winylowego. 9. Sposób wytwarzania maty ze skretek szklanych przez nanoszenie w sposób ciagly spoiwa na arkusz ze skretek szklanych, które rozlozone sa na poruszajacym sie przeno- sniku, i nastepne poddawanie arkusza ze skretek szklanych pokrytego spoiwem obróbce piecowej i ewentualnie kalandrowaniu, znamienny tym, ze na arkusz ze skretek szkla- nych nanosi sie ciekle spoiwo, którego lepkosc w czasie nanoszenia jest mniejsza od okolo 40 milipaskalosekund, przy czym jako spoiwo stosuje sie wodny roztwór polialko- holu(i) winylu. PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest mata ze skrętek szklanych oraz sposób jej wytwarzania. Pod określeniem maty ze skrętek szklanych rozumiany jest uformowany w postaci arkusza produkt ze skrętek szklanych (stanowią one nici szklane cięte lub ciągłe), których włókna składowe są ze sobą skręcone, co odróżnia je od woalu szklanego, uformowanego przez łączenie rozproszonych włókien szklanych.

Znane są maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem oraz sposoby ich otrzymywania. Jednakże przy wytwarzaniu mat ze skrętek szklanych do głównych problemów, jakie muszą zostać rozwiązane, należą wybór odpowiedniego charakteru spoiwa zapewniającego odpowiednią kohezję maty, postać w jakiej spoiwo będzie stosowane, oraz zapewnienie odpowiedniego kontaktu spoiwa z arkuszem ze skrętek szklanych.

Istnieje wiele rozwiązań powyzszych problemów.

Tak więc, charakter wybranego spoiwa zwykle zależy od jego chemicznej zdolności jednorodnego mieszania się z układem żywicy, która stosowana jest do wzmacniania maty.

Do wytwarzania mat ze skrętek szklanych można stosować spoiwa w postaci proszku, zawiesiny, emulsji lub roztworu. W przypadku stosowania spoiwa wiążącego w postaci odmiennej od suchego proszku, cieczą z którą się je łączy jest coraz częściej woda dla uniknięcia trudności, jakie zawsze towarzyszą stosowaniu rozpuszczalników organicznych.

Sposoby nanoszenia są również bardzo różnorodne.

Jakkolwiek osadzanie spoiwa w postaci suchego proszku pozwala wprawdzie uniknąć stosowania jakiejkolwiek cieczy, która musi być następnie usuwana, to jednak trudno jest proszek rozprowadzić równomiernie w obrębie całej objętości maty. Co więcej, ziarna spoiwa w postaci suchego proszku pozostają niekiedy w kompozycie wzmacnianym taką matą ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, powodując nierówne wykończenie powierzchni tego kompozytu.

Osadzanie spoiwa w postaci emulsji lub roztworu w wodzie lub w rozpuszczalniku organicznym prowadzi do dobrej kohezji mały, ponieważ zazwyczaj przylega ono przynajmniej częściowo do skrętek szklanych. Jednakże, zaleta ta może okazać się mniej korzystną w przypadku, gdy mata ma być łączona z produktem, który musi być przez nią wzmocniony, niezależnie od tego, czy jest on organiczny, czy też nieorganiczny. Wynika to z faktu, że gdy spoiwo pozostaje na skrętkach szklanych w czasie fazy łączenia maty ze wzmacnianym produktem, to może ono stwarzać przeszkodę dla odpowiedniego zwilżania tych nici szklanych przez ten produkt. Dotyczy to zwłaszcza przypadku, gdy mata ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem ma być łączona z produktem w postaci żywicy w wodnej dyspersji lub w wodnej zawiesinie, albo z produktem stanowiącym mieszaninę na bazie cementu i wody. Prowadzi to do pogorszenia właściwości mechanicznych i niskiej jakości wykończenia powierzchni końcowego składnika kompozytowego.

Celem niniejszego wynalazku jest uzyskiwanie maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, wykazującej dobrą kohezję i łatwo zwilżalnej przez żywice, zwłaszcza przez żywice w wodnym środowisku, zwłaszcza w wodnym roztworze, wodnej dyspersji lub wodnej zawiesinie, albo przez mieszaninę na bazie cementu i wody.

Kolejnym celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie sposobu wytwarzania maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, który umożliwiałby równomierne rozprowadzanie spoiwa w obrębie całej objętości maty.

Jeszcze innym celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie sposobu wytwarzania maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, który umożliwiałby ciągłe zawracanie użytego spoiwa do obiegu.

Powyzsze cele osiąga się przez stosowanie sposobu otrzymywania maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem według wynalazku.

Według wynalazku arkusz ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem charakteryzuje się tym, ze zawiera skrętki szklane złożone z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów, a jako spoiwo zawiera spoiwo ciekłe, którego lepkość w czasie nanoszenia na arkusz ze skrętek szklanych jest mniejsza od około 40 milipaskalosekund, przy czym spoiwo to stanowi wodny roztwór polialkoholu(i) winylowego. Korzystnie arkusz ten zawiera spoiwo ciekłe w ilości od około 3 do 15% wagowych w stosunku do masy szkła.

186 513

Według wynalazku mata ze skrętek szklanych uzyskana po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, charakteryzuje się tym, ze zawiera skrętki szklane złożone z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów, a jako spoiwo zawiera wodny roztwór polialkoholu(i) winylowego.

Mata ta może być wykonana z ciętych skrętek szklanych o długości większej od około 20 milimetrów, przy czym korzystnie dadatkowo jako wzmocnienie zawiera ciągłe skrętki szklane rozmieszczone wzdłużnie na przynajmniej części szerokości maty.

Mata ta może być wykonana z ciągłych skrętek szklanych.

Według wynalazku kompozyt otrzymany z maty ze skrętek szklanych uzyskanej po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, charakteryzuje się tym, że zawiera matę utworzoną ze skrętek szklanych złozonych z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów i z wodnego roztworu polialkoholu(i) winylowego, która połączona jest z mieszaniną na bazie cementu i wody ewentualnie zawierającą skrętki szklane.

Według wynalazku kompozyt otrzymany przez formowanie z maty ze skrętek szklanych uzyskanej po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, charakteryzuje się tym, że zawiera matę utworzoną ze skrętek szklanych złozonych z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów i z wodnego roztworu polialkoholu(i) winylowego, która połączona jest z żywicą w środowisku wodnym.

Według wynalazku sposób wytwarzania maty ze skrętek szklanych przez nanoszenie w sposób ciągły spoiwa na arkusz ze skrętek szklanych, które rozłożone są na poruszającym się przenośniku, i następne poddawanie arkusza ze skrętek szklanych pokrytego spoiwem obróbce piecowej i ewentualnie kalandrowaniu, charkteryzuje się tym, ze na arkusz ze skrętek szklanych nanosi się ciekłe spoiwo, którego lepkość w czasie nanoszenia jest mniejsza od około 40 milipaskalosekund, przy czym jako spoiwo stosuje się wodny roztwór polialkoholu(() winylu. Spoiwo nanosi się w postaci ciekłej warstwy lub ściany ciekłych strumieni, które padają na całą szerokość arkusza ze skrętek szklanych.

Korzystnie część spoiwa nanosi się przed obszarem, w którym jest on nanoszony w postaci ciekłej warstwy lub ściany ciekłych strumieni, korzystnie część spoiwa nanosi się przez natryskiwanie.

W sposobie według wynalazku cześć spoiwa, która przeszła przez arkusz ze skrętek szklanych, odzyskuje się spod przenośnika i bezpośrednio zawraca do obiegu.

Poliwinylowy alkohol lub alkohole stosowane w kontekście wynalazku korzystnie posiadają stopień polimeryzacji mniejszy od około 1000.

Spoiwo osadzane jest na arkuszu ze skrętek szklanych w postaci ciekłej warstwy lub ściany z ciekłych strumieni, opadających w kierunku poprzecznym na całej szerokości tego arkusza ze skrętek szklanych. Spoiwo osadzone tym sposobem, ze względu na swą względnie niską lepkość, penetruje ; przechodzi wprost przez arkusz ze skrętek szklanych, rozkładając się na wskroś objętości tego arkusza. Spoiwo zatrzymywane jest zasadniczo na większości punktów styku krzyżujących się skrętek. Spoiwo jest osadzane w temperaturze wyzszej niż około 10°C i najogólniej w zakresie temperatury między 20 i 60°C.

Natężenie przepływu spoiwa osadzanego w ten sposób zalezy zwłaszcza od prędkości przenośnika i od ilości szkła rozmieszczonego na metrze kwadratowym na tym przenośniku. To natężenie przepływu spoiwa ustalane jest w taki sposób, aby uzyskać w przybliżeniu od około 3 do 15% wagowych spoiwa, w przeliczeniu na suchą substancję, w stosunku do masy szkła.

W alternatywnej wersji realizacji wynalazku, część spoiwa może być nanoszona na powierzchni arkusza ze skrętek szklanych przed obszarem, w którym jest ono nanoszone w postaci ciekłych strumieni lub ciekłej warstwy. Spoiwo może na przykład być natryskiwane w obszarze poprzedzającym ten obszar właściwego osadzania, co wywiera działanie lekko sprasowujace arkusz ze skrętek szklanych i zwilzające jego warstwę powierzchniową, sprzyjając dzięki temu penetracji osadzonego spoiwa w położonym głębiej obszarze.

186 513

Część nanoszonego tym sposobem spoiwa przechodzi całkowicie przez arkusz ze skrętek szklanych i może być odzyskiwana pod przenośnikiem. Jedną z zalet stosowanego spoiwa ciekłego będącego wodnym roztworem polialkoholu winylowego stanowi to, ze nie ulega ono zmianom w czasie, nawet po ogrzewaniu do temperatury wyższej od około 30°C, w przeciwieństwie do spoiw, których kompozycja zawiera co najmniej jeden składnik aktywujący jego sieciowanie. Spoiwo stosowane w kontekście wynalazku może więc być natychmiast zawracane do obiegu, co stanowi zaletę o charakterze ekonomicznym.

Po osadzeniu spoiwa, arkusz ze skrętek szklanych poddaje się obróbce termicznej w piecu znanym sposobem, i następnie może być on wprowadzany do kalandra.

Sposób według wynalazku znajduje zastosowanie do wytwarzania mat ze skrętek szklanych na bazie arkuszy uzyskiwanych dowolnymi znanymi sposobami, obejmującymi procesy zarówno ciągłe, jak i nieciągłe.

Pierwszy typ procesu (proces ciągły) stosowany jest do wytwarzania mat z ciągłych skrętek szklanych. Polega on najczęściej na ciągnięciu dużej ilości włókien z roztopionego szkła wypływających z otworów szeregu dysz przędzalniczych, łączeniu tych włókien razem w ilości co najmniej jednej skrętki na dysze przędzalniczą i na rozkładaniu otrzymanych tą drogą skrętek na przenośniku przemieszczającym się pod tymi dyszami przędzalniczymi.

Drugi typ procesu (proces nieciągły) jest ogólnie stosowany do wytwarzania mat z ciętych nici szklanych. Polega on na wyciąganiu ciągłych skrętek szklanych z dużej ilości zwijanych pakunków, równoczesnym ich cięciu i rozkładaniu na poruszającym się przenośniku.

Drugi typ procesu (proces nieciągły) może być stosowany do wytwarzania mat z ciągłych skrętek szklanych, gdy natychmiast po wyciągnięciu skrętek z ich zwiniętego pakunku odbywa się ich rozkładanie na przenośniku.

Dla pewnych zastosowań, mata ze skrętek szklanych może być wzmacniana ciągłymi skrętkami szklanymi, ułożonymi wzdłużnie na co najmniej części szerokości arkusza ze skrętek szklanych. Odnosi się to w szczególności do przypadku, gdy mata ze skrętek szklanych ma być łączona z mieszaniną na bazie cementu.

Tego typu matę otrzymuje się na przykład przez równoczesne rozkładanie ciętych nici szklanych i ciągłych skrętek szklanych na poruszającym się przenośniku, przy czym te ciągłe skrętki szklane ciągnięte są z szeregu zwiniętych pakunków.

Niezależnie od zastosowanego sposobu otrzymywania arkuszy szklanych, średnia średnica włókien tworzących skrętki szklane wynosi w przybliżeniu od 9 do 30 mikrometrów. W przypadku, gdy stosowane są cięte nici szklane, długość tych skrętek szklanych jest ogólnie większa niż 20 milimetrów.

Jedną z zalet maty ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem według wynalazku stanowi to, że spoiwo doprowadzone do zetknięcia z żywicą w wodnym środowisku znika prawie całkowicie, co sprzyja lepszemu zwilżaniu szkła przez żywicę.

Zalety wynalazku są wyraźniej zilustrowane przy pomocy poniższego szczegółowego opisu przykładu wykonania niniejszego wynalazku, nie zawężającego w żadnej mierze jego zakresu

Arkusz z ciętych skrętek szklanych o długości 50 milimetrów układa się, przy całkowitej wydajności 250 kilogramów szkła na godzinę, na przenośniku poruszającym się z prędkością 13 metrów na minutę. Arkusz ten otrzymuje się przez równoczesne cięcie dużej ilości skrętek szklanych ciągnionych z dużej ilości zwijanych pakunków. Te skrętki szklane, posiadające gęstość liniową 30 tex, składają się z dużej ilości włókien szklanych o średniej średnicy 12 mikrometrów; włókna te pokrywane były w czasie ich wytwarzania konwencjonalną klejonką na bazie polioctanu winylowego oraz na środkach sprzęgających takich jak silany.

Wodny roztwór polialkoholu winylowego o stężeniu 8%, utrzymywany w temperaturze 30°C, którego lepkość w tej temperaturze wynosi 15 milipaskalosekund, nanoszony jest na całej szerokości arkusza ze skrętek szklanych, w postaci ściany z ciekłych strumieni. Roztwór ten wytworzony został przez rozpuszczanie w wodzie ogrzanej do temperatury 80°C polialkoholu winylowego charakteryzującego się stopniem polimeryzacji 530 i stopniem hydrolizy 88%. Ten polialkohol winylowy wprowadzany jest na rynek jako produkt o nazwie handlowej F 105 przez firmę LAMBERTI. Roztwór ten jest wylewany na arkusz ze skrętek szklanych

186 513 z natężeniem przepływu 3 metry sześcienne na godzinę. Nadmiar roztworu odsysany jest od spodu przenośnika i zawracany do obiegu.

Następnie arkusz ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem poddawany jest obróbce termicznej, a mianowicie przechodzi on do pieca ogrzewanego gorącym powietrzem, wewnątrz którego poddaje się go oddziaływaniu temperatury rzędu 200°C przez około 50 sekund. Przy opuszczaniu pieca arkusz ze skrętek szklanych jest kalandrowany i ochładzany przed jego nawinięciem na obracający się trzpień.

Otrzymana w ten sposób mata ze skrętek szklanych zawiera 8% spoiwa i posiada gęstość powierzchniową 250 gram na metr kwadratowy. Jej kohezja jest dobra, o czym świadczy jej wytrzymałość na rozciąganie, która mierzona metodą według normy ISO 3342 wynosi średnio 40 dekaniutonów. Dla porównania, mata o takich samych właściwościach, lecz zawierającą 4,5% spoiwa, które stanowi plastyfikowany polioctan winylowy, posiada wytrzymałość na rozciąganie, przy pomiarze tą samą metodą, mniejszą niż 20 dekaniutonów. Zaletą stosowania w niniejszym wynalazku spoiwa na bazie polialkoholu winylowego w postaci wodnego roztworu jest również to, ze w obecności wody spoiwo to ulega częściowemu rozpuszczeniu. Zaletę tą potwierdza następująca próba: z maty wytworzonej w opisanym wyżej procesie wycina się szereg próbek o wymiarach 100 na 125 milimetrów. Próbki te są zanurzane w wodzie o temperaturze 20°C i poddawane obciążeniu 100 gram. Częściowe usunięcie spoiwa do wody i wpływ obciążenia sprawiają, że mata ulega rozerwaniu na dwie części średnio po 25 sekundach. Jest to bardzo krótki czas dla tego rodzaju próby. W istocie, rozerwanie maty związanej wspomnianym wyżej piastyfikowanym polioctanem winylu następuje w tych samych warunkach tylko po średnim okresie czasu przewyższającym 5 minut.

Tak szybkie usunięcie spoiwa umożliwia bardzo łatwe łączenie maty wytworzonej sposobem według wynalazku ze wszystkimi rodzajami produktów zmieszanych z wodą, czy to stanowiących mieszankę cementową, czy tez żywiczną w postaci wodnej dyspersji lub wodnej zawiesiny, oraz umożliwia formowanie składników kompozytowych o szczególnie korzystnych właściwościach mechanicznych i wykończeniu powierzchni. Zademonstrowane jest to przy pomocy opisanego mzej przykładu porównawczego.

Płytki cementowe są wytwarzane przez zastosowanie, w jednej próbie, mieszaniny opartej na cemencie oraz nici szklanych ciętych, nazywanej przedmieszką, oraz w drugiej próbie, maty według wynalazku, i dla porównania, znanej maty.

Sama mieszanina na bazie cementu i wody jest konwencjonalna i jej skład jest następujący:

D sztuczny cement portlandzki, CEMI 100 części wagowych

D piasek krzemionkowy 100 części wagowych

D woda 40 części wagowych

D środek rozcieńczający 1,8 części wagowych

Do mieszaniny tej wprowadzonych jest, w znany sposób, 4,8 części wagowych ciętych skrętek szklanych o średniej długości 12 milimetrów.

Mata ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem według wynalazku posiada gęstość powierzchniową 120 gram na metr kwadratowy i składa się z ciętych skrętek szklanych o długości 50 milimetrów, przy czym skrętki te posiadają gęstość liniową 38 tex i składają się z wielu włókien o średniej średnicy 14 mikrometrów. Zawartość spoiwa w tej macie wynosi 10% wagowych.

Mata stosowana dla celów porównawczych posiada analogiczne właściwości, poza zawartością spoiwa, która wynosi 4,5% wagowych, no i oczywiście samym spoiwem, które stanowi plastyfikowany polioctan winylowy.

Szkłem stosowanym do wytwarzania tych mat ze skrętek szklanych jest odporne na działanie alkaliów szkło wprowadzane na rynek pod nazwą handlową CEMFIL.

Pierwszą warstwę maty umieszcza się na spodzie formy i przykrywa warstwą przedmieszki, którą rozkłada się równomiernie przez wibrowanie tej formy.

Drugą warstwę maty, identyczną do pierwszej, umieszcza się na przedmieszce i następnie dociska do przedmieszki za pomocą walca tak, aby zapewnić jej impregnacje. Uzyskaną

186 513 tym sposobem płytkę przetrzymuje się w formie przez 24 godziny, a następnie przechowuje w komorze w temperaturze 20°C w atmosferze o wilgotności względnej 50%.

Z wytworzonych w ten sposób płytek pobiera się próbki i wykonuje pomiar niektórych ich właściwości mechanicznych, w tym giętkości po 7 dniach i po 28 dniach przechowywania. Wyniki tych pomiarów przeprowadzonych zgodnie z metodą według projektu normy p.r. EN 1170-5 z marca 1995 r., są zestawione w poniższej tabeli.

	% włókna w kompozycie	MOR (MPa) (7) (28)	YS (MPa) (7) (28)	SAB (%) (7) (28)
Przedmieszka + mata wg .wynalazku	3,4	16,1	15,7	8,5	9	0,76	0,72
Przedmieszka + znana mata	3,4	13,5	15,1	8,3	10,2	0,55	0,54

Symbole MOR, YS oraz SAB oznaczają, odpowiednio, wytrzymałość umowną, granicę plastyczności lub granicę proporcjonalności i odkształcenie przy złamaniu w próbie zginania.

Procentowość wzmocnienia w przedmieszce wynosi 2% wagowych, w stosunku do kompozytu dla obu rodzajów płytek, przy czym procentowość wzmocnienia dzięki samej macie wynosi 1,4% dla płytki wzmocnionej matą według wynalazku oraz dla płytki wzmocnionej znaną matą.

Wyniki te świadczą, że mata według wynalazku nadaje doskonałe właściwości mechaniczne kompozytowi, a w szczególności znaczne odkształcenie przy złamaniu, przy stosunkowo małym stopniu wzmocnienia.

Przykłady ilustrujące wynalazek nie stanowią ograniczenia jego zakresu i kombinacja maty ze skrętek szklanych według wynalazku z mieszaniną na bazie cementu i wody w celu wytworzenia kompozytu może być wytwarzana wieloma sposobami, na przykład przez osadzanie na miejscu na całości lub części płyty lub mocowana do ścianki i pokrywana przez natryskiwanie warstwą cementu..

Możliwe jest również łączenie jej z żywicami w środowisku wodnym oraz z innymi dowolnymi środkami znanymi specjalistom z tej dziedziny.

186 513

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Arkusz ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, znamienny tym, że zawiera skrętki szklane złozone z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów, a jako spoiwo zawiera spoiwo ciekłe, którego lepkość w czasie nanoszenia na arkusz ze skrętek szklanych jest mniejsza od około 40 milipaskalosekund, przy czym spoiwo to stanowi wodny roztwór polialkoholu(i) winylowego.
2. Arkusz według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera spoiwo ciekle w ilości od około 3 do 15% wagowych w stosunku do masy szkła.
3. Mata ze skrętek szklanych uzyskana po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, znamienna tym, że zawiera skrętki szklane złożone z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów, a jako spoiwo zawiera wodny roztwór polialkoholu(i) winylowego.
4. Mata według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera cięte skrętki szklane o długości większej od około 20 milimetrów.
5. Mata według zastrz. 4, znamienna tym, że dadatkowo jako wzmocnienie zawiera ciągłe skrętki szklane rozmieszczone wzdłuznie na przynajmniej części szerokości maty.
6. Mata według zastrz. 3, znamienna tym, że zawiera ciągłe skrętki szklane.
7. Kompozyt otrzymany z maty ze skrętek szklanych uzyskanej po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, znamienny tym, ze zawiera matę utworzoną ze skrętek szklanych złożonych z włókien szklanych 0 średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów i z wodnego roztworu polialkoholu(i) winylowego, która połączona jest z mieszaniną na bazie cementu i wody ewentualnie zawierającą skrętki szklane.
8. Kompozyt otrzymany przez formowanie z maty ze skrętek szklanych uzyskanej po obróbce piecowej i ewentualnym kalandrowaniu arkusza ze skrętek szklanych z osadzonym spoiwem, znamienny tym, że zawiera matę utworzoną ze skrętek szklanych złożonych z włókien szklanych o średniej średnicy w zakresie od 9 do 30 mikrometrów i z wodnego roztworu polialkoholu(i) winylowego, która połączona jest z żywicą w środowisku wodnym.
9. Sposób wytwarzania maty ze skrętek szklanych przez nanoszenie w sposób ciągły spoiwa na arkusz ze skrętek szklanych, które rozłozone są na poruszającym się przenośniku, i następne poddawanie arkusza ze skrętek szklanych pokrytego spoiwem obróbce piecowej i ewentualnie kalandrowaniu, znamienny tym, ze na arkusz ze skrętek szklanych nanosi się ciekłe spoiwo, którego lepkość w czasie nanoszenia jest mniejsza od około 40 milipaskalosekund, przy czym jako spoiwo stosuje się wodny roztwór polialkoholu(i) winylu.
10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że spoiwo nanosi się w postaci ciekłej warstwy lub ściany ciekłych strumieni, które padają na całą szerokość arkusza ze skrętek szklanych.
11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, ze część spoiwa nanosi się przed obszarem, w którym jest on nanoszony w postaci ciekłej warstwy lub ściany ciekłych strumieni.
12. Sposób według zastrz. 11, znamienny tym, ze spoiwo nanosi się przed tym obszarem przez natryskiwanie.
13. Sposób według zastrz. 9, albo 10, albo 11, albo 12, znamienny tym, ze część spoiwa, która przeszła przez arkusz ze skrętek szklanych, odzyskuje się spod przenośnika i bezpośrednio zawraca do obiegu.

* * *

186 513