PL186645B1 - Nakrętka - Google Patents

Abstract

1 . Nakretka, zwlaszcza do nakladania na gwintowany pret w dowolnym jego miejscu i na- stepnie dokrecania, zawierajaca ceow a obudo- we posiadajaca czesc srodnikowa i pare ramion otaczajacych gwintowany pret oraz ceow y za- cisk posiadajacy pare ramion do obejmowania gwintowanego preta, znamienna tym, ze obu- dowa ( 1 0 ) zawiera arkusz blaszany, zas zacisk jest zaciskiem sprezynowym ( 1 2 ) posiadajacym czesc srodnikowa (6 6 ) i pare ramion (24, 25) do wkladania w obudowe ( 1 0 ), zas gwintowe w y- stepy (69, 70) na kazdym z ramion sprezyno- w ego zacisku sa przystosowane do polaczenia z gwintem preta, przy czym obudowa zawiera elem enty podparcia (56, , które sa polaczo- ne z ramionami sprezynowego zacisku ( 1 2 ) utrzymujac gwintowe wystepy (6 9 , 70) w polacze- niu z gwintem gwintowanego preta (2 0 ), gdy ra- miona (24, 25) sprezynowego zacisku (12) sa umieszczone w obudowie (1 0 ). FIG. 7 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest nakrętka, zwłaszcza nakrętka do nakładania na gwintowany pręt w dowolnym jego miejscu i następnie dokręcania, w szczególności nakrętka dwuczęściowa.

Znane są gwintowane pręty, które mają znaczne długości i są powszechnie stosowane do budowy lub zawieszenia urządzeń i zespołów Pręt taki jest również wykorzystywany jako śruba ściągająca i ma wiele zastosowań. Długość pręta może być dość znaczna, przekraczając nawet kilka metrów. Nakręcenie zwykłej nakrętki na pręt o takiej długości wymaga wykonania wielu obrotów, co jest żmudną i czasochłonną czynnością. Dla wielu wieszaków w układach mocujących końce takiego pręta mogą być zablokowane wcześniej zamocowanymi zespołami, lub mogą być umocowane, i nakręcenie następnej nakrętki na taki pręt pociąga za sobą liczne zabiegi demontażowe. Pożądane jest więc umożliwienie umieszczenia nakrętki na długim pręcie w potrzebnym położeniu i następnie dokręcenie o kilka obrotów.

Zaproponowano wiele różnych rozwiązań wymienionych problemów. Typowe rozwiązanie ujawniono w amerykańskim opisie patentowym nr U. S. 4,826,376. W tym rozwiązaniu występują dwa ceowo ukształtowane człony nakrętki połączone ze sobą dla ograniczonego przemieszczenia poosiowego lub wzajemnego obrócenia. Obie te części są skomplikowane, a nakrętka, choć efektywna, jest kosztowna. Dalsze znane rozwiązania są skomplikowane lub po prostu nie funkcjonują tak jak konwencjonalna nakrętka, która może być dokręcona po nałożeniu. Inne zajmują zbyt wiele miejsca w kierunku pionowym lub poosiowym wzdłuż pręta. Jeszcze inne są zbyt słabe dla zamocowania obciążenia lub mogą zsuwać się pod wpływem ciężaru, zwłaszcza ciężaru odsądzonego.

Znane są rozwiązania dotyczące nakrętek stosowanych do umieszczenia na długich gwintowanych prętach, na przykład ujawnione w amerykańskich opisach patentowych nr U. S. 3,844,518, 4,473,205, 4,634,327 i 5,098,241 oraz w opublikowanym europejskim zgłoszeniu patentowym EP 066644A1.

Nakrętka, zwłaszcza do nakładania na gwintowany pręt w dowolnym jego miejscu i następnie dokręcania, zawierająca ceową obudowę posiadającą część środnikową i parę ramion otaczających gwintowany pręt oraz ceowy zacisk posiadający parę ramion do obejmowania gwintowanego pręta, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obudowa zawiera arkusz blaszany, zaś zacisk jest zaciskiem sprężynowym posiadającym część środnikową i parę ramion do wkładania w obudowę, zaś gwintowe występy na każdym z ramion sprężynowego zacisku są przystosowane do połączenia z gwintem pręta, przy czym obudowa zawiera elementy podparcia, które są połączone z ramionami sprężynowego zacisku utrzymując gwintowe występy w połączeniu z gwintem gwintowanego pręta, gdy ramiona sprężynowego zacisku są umieszczone w obudowie.

Korzystnie, nakrętka posiada mechanizmy zatrzaskowe zamykające sprężysty zacisk w obudowie, zabezpieczające je przed demontażem, w osadzonym położeniu sprężynowego zacisku.

Korzystnie, mechanizmy zatrzaskowe zawierają pochylone klapki na ramionach sprężynowego zacisku.

Korzystnie, klapki mechanizmów zatrzaskowych posiadają pochylone powierzchnie wprowadzające końcówki ramion za elementy podparcia obudowy.

Korzystnie, klapki mechanizmów zatrzaskowych posiadają pochylone , powierzchnie przemieszczające ramiona sprężynowego zacisku ku sobie oraz gwintowe występy przeciwnie do gwintu gwintowanego pręta.

Korzystnie, elementy podparcia na obudowie zawierają sztywne podparcia ramion sprężynowego zacisku utrzymujące gwintowe występy w połączeniu z gwintem pręta.

Korzystnie, nakrętka zawiera sztywne elementy podparcia usytuowane centralnie za gwintowymi występami.

Korzystnie, nakrętka posiada dwa sztywne elementy podparcia za i na końcach drugich gwintowych występów

Korzystnie, elementy podparcia są utworzone przez klapki utworzone na blaszanej obudowie.

186 645

Korzystnie, nakrętka zawiera parę rowków usytuowanych w jednym ramieniu obudowy, przy czym ramiona sprężynowego zacisku są równoległe i dopasowane do tych rowków i są, korzystnie, umieszczone w tych rowkach, zaś wystające do wewnątrz gwintowe występy na każdym ramieniu sprężynowego zacisku, korzystnie otaczają gwintowany pręt po włożeniu i osadzeniu w rowkach.

Korzystnie, elementy podparcia w obudowie są umieszczone asymetrycznie względem osi gwintowanego pręta.

Korzystnie, ceowa obudowa, posiadająca wybranie między ramionami, ma kształt prostokątny.

Zaleta rozwiązania według wynalazku dotyczącego dwuczęściowej nakrętki, polega na tym, że może być ona poprzecznie nałożona na gwintowany pręt i następnie obrócona celem zamocowania do innego elementu. Jedna część takiej nakrętki jest blaszaną obudową prostopadłą do osi pręta, o profilu ceowym, posiadającą nieokrągły kształt zewnętrzny. Korzystnie w odróżnieniu od otworu pomiędzy ramionami, zarys ma kształt nakrętki kwadratowej. Obudowa jest nakładana na pręt w taki sposób, że ramiona otaczają pręt, a sama obudowa ma stosunkowo krótki wymiar poosiowy. Obudowa może być wykonana z pojedynczego kawałka blachy w tłoczniku wielotaktowym.

Natomiast druga część nakrętki według wynalazku jest ceowym, metalowym zaciskiem sprężynowym, posiadającym płaską część środnikową i równoległe sprężyste ramiona. Ramiona zacisku wchodzą w dwa równoległe rowki w jednym z ramion obudowy. Zacisk posiada dwa położenia, jedno jest położeniem wycofanym, w którym ramiona sprężystego zacisku nie leżą w otworze pomiędzy ramionami obudowy, drugie jest położeniem pełnego osadzenia, w którym ramiona zacisku są umieszczone w otworze pomiędzy ramionami obudowy. W takim położeniu pełnego osadzenia część środnikową zacisku spoczywa na zewnętrznej części jednego ramienia obudowy pomiędzy równoległymi rowkami, a końce ramion sprężynowego zacisku niemal opierają się o bezrowkową część zewnętrzną drugiego ramienia obudowy. Sprężynowe ramiona zacisku posiadają pochylone do wewnątrz prostoliniowe występy gwintowe, które współpracują z gwintem pręta. Gwintowe występy są przestawione wzajemnie o połowę skoku gwintu.

Zaleta rozwiązania według wynalazku wynika z faktu, że zewnętrzna część obudowy jest w większości otwarta, z wyjątkiem niektórych zagiętych kołnierzy. Dwa kołnierze, po jednym z każdej strony obudowy, w części środnikowej obudowy podtrzymują środek jednego ramienia zacisku. Kołnierze w wewnętrznych częściach ramion obudowy nakładają się i podtrzymują drugie ramię zacisku. Tak więc drugie ramię posiada dwa takie podparcia, symetrycznie po jednym z każdej strony gwintowanego pręta. Końcówki obu ramion zacisku są zaopatrzone w zewnętrznie pochylone zaczepy, które zachodzą na takie kołnierze gdy zacisk jest osadzony, blokują zacisk w tym położeniu, gdzie występuje gwintowany pręt. Gdy zacisk jest wycofany, choć zajmuje zmontowane położenie względem obudowy, obudowa jest poprzecznie umieszczana na gwintowanym pręcie, a jej ramiona otaczają pręt. Od wewnętrznej strony ramion obudowy wykonano krawędzie prowadzące ustawiające pręt we właściwym położeniu w rozwidleniu obudowy. Rozmiary nakrętki i pręta są oczywiście dostosowane. Po właściwym usytuowaniu obudowy nakrętki na pręcie wkładany jest następnie sprężynowy zacisk do osadzonego położenia. Końce obu ramion przesuwają się prostopadle do ramion obudowy pomiędzy kołnierzami podtrzymującymi i zewnętrzną częścią pręta. Zaczepy zatrzaskują się na krawędziach kołnierza, a kołnierze oddziaływują na prętowe sekcje jako liniowe krzywki, dociskając te sekcje gwintu na pręcie, lecz co najważniejsze, zapobiegają zsuwaniu się gwintowych sekcji względem siebie pod wpływem obciążenia. Po osadzeniu zacisku nakrętka może być dokręcona kluczem.

Występy zapobiegają wyciągnięciu zacisku z osadzonego położenia jeśli występuje gwintowany pręt. Zwolnienie zaczepów od kołnierzy podtrzymujących wymaga dociśnięcia ramion do siebie. Występy zaczepiają również o równoległe rowki, blokując zmontowany stan zacisku w obudowie w położeniu wycofanym. Wynalazek ten przedstawia tanią nakrętkę do zastosowań doraźnych.

186 645

W celu osiągnięcia powyższych efektów wynalazek obejmuje cechy opisane poniżej i szczegółowo określone w zastrzeżeniach, opisie oraz przedstawione na załączonym rysunku przedstawiającym szczegółowo zalecane przykłady wykonania tego wynalazku, ilustrujące niektóre z licznych różnych sposobów wykorzystania zasad tego wynalazku.

Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dwie części nakrętki według niniejszego wynalazku, w rozłożonym rzucie perspektywicznym, fig. 2 - blaszaną obudowę w rzucie z góry, fig. 3 - obudowę pokazaną na fig. 2 z góry, w rzucie z boku, fig. 4 - półfabrykat blaszanej obudowy, w rzucie z góry, fig. 5 sprężynowy zacisk w powiększonym rzucie perspektywicznym, fig. 6 - gwintowany pręt w przekroju z pokazaniem obudowy i zacisku nałożonego i podpartego w obudowie, w częściowym przekroju w powiększeniu, fig. 7 - zmontowane części z nieosadzonym zaciskiem częściowo umieszczonym na gwintowanym pręcie, w widoku perspektywicznym, fig. 8 - podobny widok perspektywiczny, w którym zacisk został osadzony podczas wkładania i fig. 9 nakrętkę dokręcaną kluczem, w widoku perspektywicznym.

Nakrętka według wynalazku w zalecanym przykładzie wykonania przedstawiona na fig. 1 zawiera dwie części składowe nakrętki, są to blaszana obudowa 10 i sprężynowy zacisk 12. Obudowa jest wykonana z jednego kawałka blachy i posiada dwa ramiona 14 i 15 oraz łączącą je część środnikową 16. Oba ramiona tworzą rozwidlenie lub otwór 18 i otaczają gwintowany pręt 20 pokazany przykładowo na fig. 6 - fig. 9.

W ramieniu 15 obudowy wykonano dwa równoległe rowki 22 i 23, w które wchodzą ramiona 24 i 25 ceowego zacisku sprężynowego 12. W ten sposób po poprzecznym nałożeniu obudowy nakrętki w obudowie może być umieszczony zacisk, którego ramiona 24 i 25 wchodzą w rowki i przemieszczają się do osadzonego położenia prostopadle do ramion obudowy, otaczając również pręt, a po zablokowaniu taka nakrętka jest zamocowana na gwintowanym pręcie.

Na fig. 2, 3 i 4 pokazano, że obudowa może być wykonana z jednego kawałka blachy czyli półfabrykatu 28 przedstawionego przykładowo na fig. 4. Półfabrykat posiada dwie wąskie, generalnie równoległe części 29 i 30, tworzące końce ramion pokazane na fig. 2. Na wewnętrznych narożach półfabrykatu występuje duży promień ułatwiający wyginanie w poszczególnych zabiegach tłocznika postępowego, formującego obudowę nakrętki. Półfabrykat zostaje zagięty wzdłuż linii przerywanych 31 i 32. Tworzy to powierzchnię górną i dolną 34, 35, przedstawione na fig. 3. Krawędzie 37 i 38 widoczne w górnej części na fig. 4 są zagięte do siebie w zewnętrzną część ramienia 14, natomiast zewnętrzna część ramienia 15 jest utworzona przez zagięcie trzech klapek 40, 41 i 42 widocznych na jednym boku półfabrykatu oraz klapek 43, 44 i 45) na drugiej stronie półfabrykatu tworząc rowkowaną ściankę ramienia 15. Tył części środnikowej obudowy nakrętki jest utworzony przez zagięcie do siebie wystających klapek 46 i 47. Klapka 47 posiada występ 48 wchodzący w rowek 49 klapki 46, zamykający obudowę w zaformowanym położeniu. Wnętrze części środnikowej jest utworzone poprzez zagięcie do siebie dwóch kołnierzy 50 i 51. Klapki te tworzą tył rowka bądź otworu 18 a ich powierzchnia zwrócona do rowka/otworu jest wyrównana z lewa krawędzią rowka 22, jak pokazano na fig. 3.

Na jednej stronie rozwidlenia, klapki stanowiące elementy podparcia 54 i 55 są zagięte w kierunku klapek, stanowiących elementy podparcia 56 i 57, na drugim boku rozwidlenia. Krawędzie 60 klapek są wyrównane z prawą krawędzią rowka 23, jak pokazano na fig. 3. Gdy klapki stanowiące elementy podparcia 54 i 55 oraz 56 i 57 są zagięte do siebie, pozostawia to pochylone powierzchnie prowadzące 63 i 64 na każdym boku wnętrza rowka w obudowie. Takie nieco wystające powierzchnie prowadzące osadzają i centrują obudowę względem gwintowanego pręta przy poprzecznym wkładaniu obudowy na pręt z ramionami otaczającymi pręt.

Według fig. 1, 5 i 6 sprężynowy zacisk 12 ma również kształt ceowy i posiada część środnikową oraz dwa równoległe sprężyste ramiona 67 i 68. Każde ze sprężystych ramion posiada wygiętą do wewnątrz część gwintową w postaci występów 69 i 70. Części gwintowe

186 645 są proste, lecz zarys gwintu gwintowego występu 69 jest przesunięty od zarysu gwintu gwintowego występu 70 o połowę skoku gwintu na pręcie. Oprócz gwintowanych sekcji występują dwa palce zawierające pochylone na zewnątrz sprężyste klapki bądź zatrzaski stanowiące mechanizmy zatrzaskowe 72 i 73. Jak pokazano dokładniej na fig. 6, zatrzaski te są przeznaczone do zatrzaskiwania za wystającymi do wewnątrz kołnierzami, ustalając zacisk w osadzonym położeniu pokazanym na fig. 6, i zapobiegając jego wyjęciu jeśli nie nastąpi zbliżenie ramion. Przy włożonym na miejsce gwintowanym pręcie zbliżenie takie będzie bardzo trudne. Pokazano również, że sekcja środnikowa zacisku może być zaopatrzona w stosunkowo długi występ po jednej stronie i w stosunkowo krótki występ po przeciwnej stronie. Tworzy to większe pole powierzchni w tylnej części zacisku, umożliwiając wepchnięcie go pod naciskiem palca w obudowę do osadzonego położenia. Ułatwia również wyjęcie zacisku w odblokowanym stanie.

Na figurach 6-9 pokazano części nakrętki w przykładach wykonania według fig. 7 w zmontowanym położeniu, lecz zacisk nie jest tu wepchnięty do osadzonego położenia. W położeniu pokazanym na fig. 7 zatrzaski stanowiące mechanizmy zatrzaskowe 72 i 73 zaczepią o wewnętrzne krawędzie rowków w obudowie, utrzymując zacisk w zmontowanym położeniu względem obudowy nawet bez osadzenia. Następnie obudowa jest nakładana na gwintowany pręt w taki sposób, że ramiona 14 i 15 otaczają ten pręt. Poprawność ustalenia gwintowanego pręta i obudowy ułatwiają powierzchnie prowadzące 63 i 64. Po należytym osadzeniu gwintowanego pręta w rozwidleniu otworu 18 następuje wepchnięcie sprężynowego zacisku, jak pokazano na fig. 8 do osadzonego położenia pokazanego na fig. 6. Przesunięcie zacisku do osadzonego położenia powoduje wprowadzenie ramion zacisku za pomocą podłużnych, pochylonych powierzchni zatrzasków stanowiących mechanizmy zatrzaskowe 72 i 73 wewnątrz krawędzi 60 i oczywiście wewnątrz zagiętych klapek 50 i 51, zapewniając poprawne połączenie gwintowych sekcji gwintowych występów 69 i 70 z gwintowanym prętem 20.

Przy wchodzeniu ramion zacisku do osadzonego położenia pochylenia zatrzasków zapewniaj ą przejście końcówek za klapki we włożonym położeniu a krawędzie zatrzasków blokują zacisk przy pełnym osadzeniu. Przy pełnym osadzeniu gwintowe sekcje są podtrzymywane i utrzymywane przez pewne krawędzie klapek obudowy. Jak pokazano na fig. 6 klapki 50 i 51 znajdują się bezpośrednio za ramieniem 68 wspierając środek ramienia na gwintowej sekcji gwintowego występu 70 w połączeniu z gwintem pręta. Przeciwne ramię 67 jest podtrzymywane i podparte przez krawędzie 60 klapkowych osadzeń stanowiących elementy podparcia 54 i 55 po jednej stronie pręta i elementy podparcia 56 oraz 57 po drugiej stronie pręta. Krawędzie takie są symetrycznie rozmieszczone względem osi pręta. Tworzy to trzypunktowe podparcie lub podtrzymanie dwóch sprężystych ramion zacisku. Sekcja gwintowa 69 jest podparta i utrzymywana przez krótką belkę względem gwintu pręta 20. Oba ramiona są zatrzaskowo osadzone za pomocą klapek 72 i 73.

Po osadzeniu zacisku w obudowie sekcje gwintowe łączą się z gwintem pręta i nakrętka może być dokręcona poprzez obrócenie kluczem nastawnym 80 pokazanym na fig. 9, umieszczonym na kwadratowym zewnętrznym kształcie nakrętki i dociągnięciu jej do mocowanego przedmiotu przez wykonanie kilku obrotów bądź części jednego obrotu. Pomimo że profil obudowy nakrętki ma kształt ceowy jak pokazano na fig. 2, pomiędzy ramionami 18 ma kształt kwadratowy, a nie okrągły. Umożliwia to łatwe obracanie nakrętki kluczem nastawnym lub nienastawnym, szczypcami lub ręcznie.

Mogą być zastosowane różne wymiary nakrętek i zespołów z różnymi rozmiarami prętów. Choć korzystny jest kształt kwadratowy obudowy ze względu na jego prostotę, mogą być zastosowane inne kształty nieokrągłego profilu obudowy. Poosiowa wysokość nakrętki pręta ma wymiar minimalny, co umożliwia zainstalowanie nakrętek w bardzo wąskiej, dostępnej poosiowo długości pręta.

Jak przedstawiono, nakrętka składa się z blaszanej obudowy w kształcie ceowym, posiadającej część środnikową oraz parę ramion dostosowanych do otoczenia gwintowanego pręta. Odlegle od siebie szczeliny w jednym ramieniu służą do umieszczenia w nich ramion

186 645 sprężystego zacisku, również posiadającego część środnikową. Ramiona tego zacisku są przystosowane do umieszczenia w rozsuniętych szczelinach, w celu zamknięcia gwintowanego pręta gwintowymi występami na każdym ramieniu sprężynowego zacisku, obejmującymi gwint na pręcie. W obudowie występują części łączące się i podpierające ramiona sprężystego zacisku w celu utrzymania gwintowych występów w zazębieniu z gwintem na pręcie, gdy ramiona sprężystego zacisku są umieszczone w rowkach. Dla zapewnienia powyższych celów wynalazek obejmuje cechy opisane i określone w zastrzeżeniach, niniejszym opisie i pokazane na załączonym rysunku szczegółowo, ukazującym pewne ilustracyjne przykłady wykonania wynalazku, które mają charakter poglądowy, z ukazaniem niektórych różnorodnych sposobów wdrożenia zasad wynalazku.

FIG. 8

FIG.9

186 645

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Nakrętka, zwłaszcza do nakładania na gwintowany pręt w dowolnym jego miejscu i następnie dokręcania, zawierająca ceową obudowę posiadającą część środnikową i parę ramion otaczających gwintowany pręt oraz ceowy zacisk posiadający parę ramion do obejmowania gwintowanego pręta, znamienna tym, że obudowa (10) zawiera arkusz blaszany, zaś zacisk jest zaciskiem sprężynowym (12) posiadającym część środnikową (66) i parę ramion (24, 25) do wkładania w obudowę (10), zaś gwintowe występy (69, 70) na każdym z ramion sprężynowego zacisku są przystosowane do połączenia z gwintem pręta, przy czym obudowa zawiera elementy podparcia (56, 57), które są połączone z ramionami sprężynowego zacisku (12) utrzymując gwintowe występy (69, 70) w połączeniu z gwintem gwintowanego pręta (20), gdy ramiona (24, 25) sprężynowego zacisku (12) są umieszczone w obudowie (10).
2. 2. Nakrętka według zastrz. 1, znamienna tym, że posiada mechanizmy zatrzaskowe (72, 73) zamykające sprężysty zacisk (12) w obudowie, zabezpieczające je przed demontażem, w osadzonym położeniu sprężynowego zacisku (12).
3. 3. Nakrętka według zastrz. 2, znamienna tym, że mechanizmy zatrzaskowe (72, 73) zawierają pochylone klapki na ramionach (24, 25) sprężynowego zacisku (12).
4. 4. Nakrętka według zastrz. 3, znamienna tym, że klapki mechanizmów zatrzaskowych (72, 73) posiadają pochylone powierzchnie wprowadzające końcówki ramion (67, 68) za elementy podparcia (56, 57) obudowy (10).
5. 5. Nakrętka według zastrz. 3, znamienna tym, że klapki mechanizmów zatrzaskowych (72, 73) posiadają pochylone powierzchnie przemieszczające ramiona (67, 68) sprężynowego zacisku (12) ku sobie oraz gwintowe występy (69, 70) przeciwnie do gwintu gwintowanego pręta (20).
6. 6. Nakrętka według zastrz. 5, znamienna tym, że elementy podparcia (56, 57) na obudowie (10) zawierają sztywne podparcia ramion (67, 68) sprężynowego zacisku (12) utrzymujące gwintowe występy w połączeniu z gwintem pręta (20).
7. 7. Nakrętka według zastrz.6, znamienna tym, że zawiera sztywne elementy podparcia (54, 55) usytuowane centralnie za gwintowymi występami (69, 70).
8. 8. Nakrętka według zastrz. 7, znamienna tym, że posiada dwa sztywne elementy podparcia (54, 55 i 56, 57) za i na końcach drugich gwintowych występów (69, 70).
9. 9. Nakrętka według zastrz. 8, znamienna tym, że elementy podparcia (54, 55 i 56, 57) są utworzone przez klapki utworzone na blaszanej obudowie (10).
10. 10. Nakrętka, według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, znamienna tym, że zawiera parę rowków (22, 23) usytuowanych w jednym ramieniu obudowy (10), przy czym ramiona (24, 25) sprężynowego zacisku (12) są równoległe i dopasowane do tych rowków i są, korzystnie, umieszczane w tych rowkach (22, 23), zaś wystające do wewnątrz gwintowe występy (69, 70) na każdym ramieniu (24, 25) sprężynowego zacisku (12), korzystnie, otaczają gwintowany pręt (20) po włożeniu i osadzeniu w rowkach (22, 23).
11. 11. Nakrętka według zastrz. 10, znamienna tym, że elementy podparcia (54,55 i 56, 57) w obudowie (10) są umieszczone asymetrycznie względem osi gwintowanego pręta (20).
12. 12. Nakrętka według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, albo 8, albo 9, albo 11, znamienna tym, że ceowa obudowa (10), posiadająca wybranie między ramionami, ma kształt prostokątny.

    * * *

    186 645