PL186887B1

PL186887B1 - Sposób i urządzenie do wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich

Info

Publication number: PL186887B1
Application number: PL97332164A
Authority: PL
Inventors: Bernhard W. Kuchel; Michael Maudlin
Original assignee: Dreamwell
Priority date: 1996-09-10
Filing date: 1997-09-08
Publication date: 2004-03-31
Also published as: RU2154601C1; KR100328306B1; TR199900513T2; NO314395B1; CA2265871C; CN1237145A; BR9711742A; CN1106342C; WO1998011015A1; AU712216B2; KR20000036023A; ZA978142B; EP0928283A4; NO991134L; NO991134D0; EP0928283A1; PL332164A1; JP3701316B2; IL121721A; US5749133A

Abstract

1. Sposób wytwarzania sprezyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, gdzie kazda sprezyna jest zamknieta w osobnych tkaninowych kieszeniach posiadajacych plaskie, zachodzace na siebie boczne szwy i w którym falduje sie dwukrotnie tasme tkani- ny w celu utworzenia rurki posiadajacej pierwszy i drugi plat, po czym wprowadza sie do rurki sprezyne i zamyka ja, znam ienny tym, ze najpierw falduje sie wydluzona tasme tkaniny az do wy- tworzenia pierwszego wzdluznego plata, po czym falduje sie tasme po raz drugi az do wytworzenia drugiego wzdluznego plata pod pierwszym platem i tworzy sie tkaninowa rurke posiadajaca strone wierzchnia i strone spodnia, przy czym pierwszy plat na wierzch- niej stronie rurki zachodzi z boku na dragi plat na jej wierzchniej stronie, a nastepnie przemieszcza sie tkaninowa rurke wzdluznie poprzez wpychacz zwojowej sprezyny i rozdziela sie zachodzace na siebie platy przy uzyciu wpychacza zwojowej sprezyny, oraz tworzy sie otwór w rurce, po czym wklada sie scisnieta zwojowa sprezyne do otworu w rurce oraz przesuwa sie tkaninowa rurke do kowadla, a nastepnie zamyka otwór w rurce w pierwszym placie zachodzacym bocznie na drugi plat i laczy sie ze soba, zachodzace bocznie na siebie pierwszy i drugi plat az do wytworzenia pomie- dzy nimi zamkniecia na zakladke. 8. Urzadzenie do wytwarzania sprezyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, znamienne tym, ze zawiera mechanizm wprowadzania (30) tkaniny (32) posiadajacy element faldowania tasmy tkaniny i tworzenia pierwszego plata tasmy tkaniny oraz element faldowania tasmy i tworzenia drugiego plata pod pierwszym platem, element rozdzielania pierwszego plata od umieszczonego pod nim drugiego plata, wpychacz (72) zwojowej sprezyny (16) o wymia- rach i budowie dostosowanej do charakterystyki zwojowej sprezyny (16) oraz do otworu tkaninowej rurki (33), .................................. F IG . 6 PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich zwłaszcza materacy.

Znane są liczne techniki wytwarzania materacy, poduszek i tym podobnych. Jedna z tych technik, szeroko stosowana, znana jest jako konstrukcja Marshalla. W konstrukcji tej zespół wewnętrznych sprężyn obejmuje rdzeń materaca lub poduszki i jest wytwarzany z wielu sprężyn, przy czym każda z nich jest osobno zamknięta w kieszeni z odpowiedniej tkaniny. Kieszenie sprężyn są korzystnie połączone ze sobą w postaci szeregu o założonej długości i są uszeregowane w ściśle upakowany układ, przy czym wszystkie mają wzdłużne osie równoległe do siebie, a ich końce określają płaszczyznę. W konstrukcji materaca ten układ sprężyn jest zwykle przykryty stebnowaną pianką i podkładką z tkaniny i tworzy powierzchnię do spania.

Szeregi kieszeniowych sprężyn zwojowych wytwarza się różnymi sposobami. Dawny sposób wytwarzania obejmował fałdowanie na pół odpowiedniej tkaniny i poprzeczne zszywanie w regularnych odległościach w celu określenia kieszeni, do których wkładane są sprężyny. Ten sposób został w ostatnim czasie zastąpiony sposobem stosującym wrażliwą na ciepło tkaninę i techniki ultradźwiękowego zgrzewania zamiast zszywania. Przykład szeregu kieszeniowych zwojowych sprężyn wytwarzanych tym ostatnim sposobem ujawniono w patencie US nr 4,234,983. W opisanym tam rozwiązaniu szereg kieszeniowych zwojów wytwarza się w wyniku ultradźwiękowego zgrzewania zwojów w osobnych kieszeniach, najpierw przez wzdłużne fałdowanie na pół wrażliwej na ciepło tkaniny i zastosowanie zgrzewów poprzecznie do wzdłużnej osi tkaniny. Po włożeniu zwojowych sprężyn do kieszeni zamyka się kieszenie przez zgrzewanie ich wzdłuż szwu przebiegającego wzdłuż szeregu zwojów stykających się z jednym końcem sprężyn. Ujawniono urządzenie do wytwarzania wyżej wymienionych sprężyn, na przykład w patencie US nr 4,439,977.

186 887

Wadą szeregów zwojowych sprężyn o przedniej konstrukcji jest to, że przebiegający wzdłuż szew tworzy dwa płaty utworzone z nadmiaru materiału tkaninowego na jednym końcu kieszeniowych sprężyn. Pewien nadmiar materiału jest potrzebny wzdłuż szwu w celu uzyskania właściwego ustawienia szeregu podczas wytwarzania i zapewnienia odpowiedniej wytrzymałości występujących w nim zgrzewów. Jednak gdy zespół sprężyn jest uszeregowany w celu określenia materaca z wewnętrznych sprężyn lub w celu określenia rdzenia poduszki, to nadmiar materiału wystający na zewnątrz sprężyn wytwarza fałszywą zwięzłość, nazywaną w technice „fałszywym poziomem”, poniżej zewnętrznej powierzchni podkładki materaca lub poduszki. Ten stan fałszywego poziomu może powodować niepożądane i budzące zastrzeżenia obniżenia powstające, gdy użytkownik leży na materacu lub poduszce.

Próbowano eliminować ten fałszywy poziom przez skonstruowanie szeregu sprężyn zwojowych posiadających płaski, nakładający się boczny szew zamiast górnego szwu. Maszynę do wytwarzania takich szeregów zwojowych ujawniono na przykład w patencie US nr 4,234,983. Jednak maszyna ta ma skomplikowany układ podnośnika do wkładania sprężyn, który okazał się nieprzydatny w warunkach produkcyjnych.

Wczesną postać urządzenia do wytwarzania szeregów kieszeniowych sprężyn zwojowych ujawniono w amerykańskim opisie patentowym nr 2,093,531. Ujawnione tam urządzenie zawiera mechanizm, w którym operator ściska ręcznie zwój sprężyny za pomocą uchwytu. Następnie uformowaną rurkę tkaniny z wszytymi, wytworzonymi w niej kieszeniami przenosi się do urządzenia, po czym ręcznie otwiera się kieszenie, płaty rurki rozdziela się i umieszcza nad dwoma umieszczonymi równolegle wpustami. Ściśnięte sprężyny wkłada się do kieszeni przez naciskanie nożnego pedału i wślizguje się sprężynę pomiędzy wypusty, po czym można wyciągnąć rurkę tkaninową z wypustów i ręcznie ustawić płaty w zamkniętym położeniu.

Wadą tego urządzenia jest to, że wymaga ręcznej obsługi i zupełnie nie nadaje się do szybkiej produkcji. Oczywiście rurka tkaninowa musi być tak wytwarzana, aby określić kieszenie. Kieszenie muszą być otwierane ręcznie w celu włożenia zwojowych sprężyn za pomocą wpustów'. W opisie 2,093,531 nie ujawniono, jak szereg zwojowych sprężyn może być wytwarzany z zastosowaniem całkowicie zautomatyzowanego sposobu, zaczynając od taśmy niesfałdowanej tkaniny i kończąc na wytworzonym całkowicie szeregu kieszeniowych zwojowych sprężyn posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy.

Tak więc stwierdzono, że pożądane są konstrukcje materaca lub poduszki, w których zespół wewnętrznych sprężyn jest zamknięty w kieszeniach posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy. Stwierdzono w szczególności, że są pożądane takie konstrukcje materaców i poduszek, które nie zawierają fałszywego poziomu spowodowanego przez nadmiar kieszeniowego materiału w pobliżu końców zwojów. Ponadto stwierdzono, że są pożądane zespoły sprężyn zwojowych dla konstrukcji wewnętrznych sprężyn, które zużywają mniej tkaninowego materiału kieszeniowego niż jest to wymagane w znanych dotychczas konstrukcjach.

Stwierdzono ponadto, że jest pożądane urządzenie do konstrukcji kieszeniowych zwojowych sprężyn, które są umieszczane w kieszeniach posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy. Stwierdzono, że takie urządzenie jest skuteczne, wydajne i pewne w zastosowaniu i że ma ono konstrukcję, którą można z łatwością i niskim kosztem dostosować do istniejących urządzeń według stanu techniki.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, gdzie każda sprężyna jest zamknięta w osobnych tkaninowych kieszeniach posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy i w których fałduje się dwukrotnie taśmę tkaniny w celu utworzenia rurki posiadającej pierwszy i drugi płat, po czym wprowadza się do rurki sprężynę i zamyka ją. W sposobie według wynalazku najpierw fałduje się wydłużoną taśmę tkaniny aż do wytworzenia pierwszego wzdłużnego płata, po czym fałduje się taśmę po raz drugi aż do utworzenia drugiego wzdłużnego płata pod pierwszym płatem i tworzy się tkaninową rurkę posiadającą stronę wierzchnią i stronę spodnią. Pierwszy płat na wierzchniej stronie rurki zachodzi z boku na drugi płat na jej wierzchniej stronie. Następnie przemieszcza się tkaninową rurkę wzdłużnie przez wpychacz zwojowej sprężyny i rozdziela się zachodzące na siebie płaty przy użyciu wpychacza zwojowej sprężyny, oraz tworzy się otwór w rurce, po

186 887 czym wkłada się ściśniętą zwojową sprężynę do otworu w rurce oraz przesuwa się tkaninową rurkę do kowadła. Następnie zamyka się otwór w rurce w pierwszym płacie zachodzącym bocznie na drugi płat; i łączy się ze sobą, zachodzące bocznie na siebie pierwszy i drugi płat aż do wytworzenia pomiędzy nimi zamknięcia na zakładkę.

Korzystnie wytwarza się poprzeczne szwy pomiędzy zwojowymi sprężynami i tworzy się osobne poszczególne kieszenie do umieszczenia w nich zwojowych sprężyn. Wydłużoną taśmę tkaniny fałduje się i tworzy się pierwszy wzdłużny płat przez przepuszczenie taśmy tkaniny nad krawędziami rombowej fałdującej płyty. Wydłużoną taśmę tkaniny fałduje się i tworzy się drugi wzdłużny płat przez odwrócenie krawędzi taśmy dokoła elementu haka. Sprężynę zwojową ściska się wzdłuż wzdłużnej osi zorientowanej prostopadle do wzdłużnej osi tkaninowej rurki po czym sprężynę zwojową wkłada się poprzecznie do wzdłużnej osi tkaninowej rurki. Ściśniętą sprężynę zwojową obraca się i rozszerza się w kieszeni.

W trakcie zamykania ponownie odchyla się drugi płat od miejsca poniżej pierwszego płata do położenia ponownego zachodzenia na pierwszy płat.

Przedmiotem wynalazku jest także urządzenie do wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, gdzie każda ze sprężyn jest zamknięta w osobnych tkaninowych kieszeniach posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy. Urządzenie zawiera mechanizm wprowadzania tkaniny posiadający element fałdowania taśmy tkaniny i tworzenia pierwszego płata taśmy tkaniny oraz element fałdowania taśmy i tworzenia drugiego płata pod pierwszym płatem, element rozdzielania pierwszego płata od umieszczonego pod nim drugiego płata, wpychacz zwojowej sprężyny, o wymiarach i budowie dostosowanej do charakterystyki sprężyny oraz otworu tkaninowej rurki, elementy zamykania otworu przy użyciu drugiego płata umieszczonego pod pierwszym płatem na zwojowej rurce i na ściśniętej sprężynie zwojowej, zamkniętej w rurce oraz element łączenia ze sobą zamkniętych pierwszych i drugich płatów'.

Korzystnie jako element zamykania urządzenie zawiera ramię odchylacza. Mechanizm wprowadzania tkaniny zawiera rombową płytę i element haka. Korzystniej element haka posiada środki umieszczania drugiego płata powstałego z drugiej fałdy pod pierwszym z pierwszej fałdy oraz środki odwracania krawędzi taśmy.

Korzystnie element łączenia zawiera elementy wytwarzania poprzecznych szwów pomiędzy kieszeniowymi sprężynami zwojowymi, zwłaszcza urządzenie zawiera zgrzewarkę jako element wytwarzania poprzecznych szwów pomiędzy kieszeniowymi sprężynami zwojowymi. Korzystnie zgrzewarka jest zgrzewarką ultradźwiękową, a tkanina jest tkaniną wrażliwą na ciepło.

Również korzystnie urządzenie zawiera zespół bijaka, a wpychacz zwojowej sprężyny zawiera sprężyny ściśnięte wzdłuż wzdłużnej osi zorientowanej prostopadle do wzdłużnej osi tkaninowej rurki, przy czym wpychacz zwojowej sprężyny ze ściśniętymi sprężynami jest usytuowany poprzecznie do wzdłużnej osi tkaninowej rurki. Wpychacz zwojowej sprężyny zawiera umieszczone równolegle górną i dolną płytę, przy czym pierwsza z równoległych płyt zawiera otwór o wymiarach odpowiadających sprężynie do przeciśnięcia przez otwór·. Korzystnie pomiędzy płytami umieszczony jest postępowo-zwrotny pręt.

Korzystnie element łączenia zawiera zgrzewarkę.

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym: fig. 1 jest rzutem perspektywicznym materaca według stanu techniki, częściowo oderwanego w celu pokazania zwykłej konstrukcji wewnętrznych sprężyn, fig. 2 jest fragmentarycznym rzutem bocznym wewnętrznych sprężyn według stanu techniki pokazanych na fig. 1; fig. 3 jest częściowym perspektywicznym rzutem stacji wprowadzania tkaniny w urządzeniu według niniejszego wynalazku; fig. 4 jest innym rzutem perspektywicznym stacji wprowadzania tkaniny z fig. 3, pokazującym fałdowanie w nim tkaniny według niniejszego wynalazku; fig. 5 jest schematycznym widokiem bocznym rurki tkaniny skonstruowanej według niniejszego wynalazku; fig. 6 jest schematycznym widokiem stacji wkładania sprężyn według niniejszego wynalazku, przedstawiającym etap w sposobie według wynalazku, w którym sprężyna w stanie nie ściśniętym jest umieszczana na miejscu przed włożeniem jej do rurki tkaninowej; fig. 7 jest schematycznym widokiem stacji wkładania sprężyn z fig. 6,

186 887 przedstawiającym sprężyny w stanie całkowicie ściśniętym w celu włożenia ich do tkaninowego płata; fig. 8 jest innym schematycznym widokiem stacji wkładania sprężyn z fig. 6, przedstawiającym ustawione w linii wpychacz zwojowej sprężyny w całkowicie ściśniętym stanie do rurki tkaninowej; fig. 9 jest schematycznym widokiem stacji wkładania sprężyn z fig. 7 przedstawiającym sprężynę włożoną do rurki tkaninowej; fig. 10 jest schematycznym widokiem stacji odchylania według pierwszej odmiany niniejszego wynalazku, przedstawiającym ten etap sposobu, w którym płaty rurki tkaninowej są ponownie ustawiane w linii po włożeniu sprężyny; fig. 11 jest schematycznym widokiem, przedstawiającym urządzenie do wykonywania następnego etapu wytwarzania według niniejszego wynalazku, w którym płaty są umieszczane na rurce tkaninowej w celu przerobu jej po włożeniu sprężyny; fig. 12 jest schematycznym widokiem pierwszej stacji zgrzewania urządzenia według niniejszego wynalazku, przedstawiającym etap sposobu według wynalazku, w którym płaty na rurce tkaninowej są uszczelniane na zakładkę; fig. 13 jest schematycznym widokiem pierwszej stacji zgrzewania urządzenia według niniejszego wynalazku, przedstawiającym etap w sposobie według wynalazku, w którym wytwarza się poszczególne tkaninowe kieszenie z zamkniętymi w nich zwojowymi sprężynami; fig. 14 jest schematycznym widokiem stacji napędu urządzenia według niniejszego wynalazku, przedstawiającym mechanizm przeciągania rurki tkaninowej przez urządzenie w celu dalszego przerobu; fig. 15 jest schematycznym widokiem końcowej stacji wytwarzania urządzenia według niniejszego wynalazku, przedstawiającym mechanizm właściwego zorientowania sprężyny w kieszeni tkaniny; fig. 16 jest schematycznym widokiem, przedstawiającym urządzenie do wykonywania etapu przerobu według drugiej odmiany niniejszego wynalazku, w którym płaty rurki tkaninowej nie są orientowane ponownie, tak jak na fig. od 10 do 15; fig. 17 jest schematycznym widokiem, przedstawiającym pierwszą stację zgrzewania urządzenia według drugiej odmiany niniejszego wynalazku, w którym płaty na rurce tkaninowej są uszczelniane; fig. 18 jest schematycznym widokiem drugiej stacji zgrzewania urządzenia według drugiej odmiany niniejszego wynalazku, przedstawiającym etap sposobu według wynalazku, w którym wytwarzane są poszczególne tkaninowe kieszenie z zamkniętymi w nich zwojowymi sprężynami; fig. 19 jest schematycznym widokiem stacji napędu urządzenia według drugiej odmiany niniejszego wynalazku, przedstawiającym mechanizm przeciągania tkaninowej rurki przez urządzenie w celu dalszego przerobu; fig. 20 jest schematycznym widokiem końcowej stacji wytwarzania urządzenia według drugiej odmiany niniejszego wynalazku, przedstawiającym mechanizm właściwej orientacji sprężyny w tkaninowej kieszeni; i fig. 21 jest fragmentarycznym rzutem bocznym szeregu kieszeniowych zwojów skonstruowanych według zasad niniejszego wynalazku.

Nawiązując do rysunków, a na początku do fig. 1, zespół materaca typu znanego według stanu techniki jest oznaczony ogólnie numerem 10 i obejmuje zespół rdzenia sprężyn wewnętrznych 12 w tak zwanej konstrukcji Mashalla. Rdzeń 12 zawiera szereg 14 zwojowych sprężyn 16 w kieszeniach 18 tkanin uszeregowanych w ściśle upakowanym układzie o prostokątnym kształcie w planie. Wszystkie zwojowe sprężyny 16 są zorientowane równolegle do siebie swoimi wzdłużnymi osiami, przy czym ich końce leżą na wspólnej płaszczyźnie. Istnieje odpowiednie pokrycie 19 dla rdzenia 12 wewnętrznych sprężyn, które zwykle jest wykonane ze stebnowanej pianki i/lub z materiału tkaninowego określającego powierzchnię do spania.

Na figurze 2 pokazano część szeregu 14 według stanu techniki. Zwojowa sprężyna 16 zamknięta w tkaninowych kieszeniach 18 jest przedstawiona w rzucie bocznym i zawiera zwój 20 tkaniny, który jest sfałdowany wzdłuż na połowę. Tkanina jest korzystnie tkaniną wrażliwą na ciepło i jest wytwarzana w postaci szeregu kieszeni rozmieszczonych za pomocą poprzecznych zgrzewów 22. Zgrzewy 22 określają zwoje 24 łączące kieszenie z wytworzeniem szeregu 14, który może mieć dowolną, uprzednio ustaloną długość. Ponieważ zwój 20 jest sfałdowany na połowę, to szew 26 jest zgrzewany poprzez gómą krawędź szeregu 14, jak pokazano na fig. 2, w celu zamknięcia kieszeni. Wytwarza to parę płatów 28, z których tylko jeden jest widoczny, przebiegających wzdłuż szeregu 14 powyżej płaszczyzny określonej przez górne końce zwojowej sprężyny 16. Płaty 28 są potrzebne do rozmieszczenia zgrzewów szwu 22 skierowanych do wewnątrz względem krawędzi zwoju 20 i dzięki temu nadają one

186 887 dostateczną wytrzymałość szwu 26, jak również zapewniają właściwe ustawienie szeregu 14 podczas wytwarzania.

Przy mechanizmie wprowadzania 30 wprowadza się do urządzenia taśmę wrażliwej na ciepło tkaniny 32 poprzez rombową płytę 34 do fałdowania. Korzystnie tkaniną 32 jest nietkana kompozycja polipropylenowa, na przykład kompozycja o nazwie handlowej DUON. Prowadzący pręt 35 przechodzi nad tkaniną 32 w pewnej odległości od rombowej płyty 34 w celu zapewnienia płaskiego ułożenia tkaniny 32 na rombowej płycie 34. Nastawne prowadzące pręty 36 są umieszczone wzdłuż przeciwnych krawędzi taśmy tkaniny 32 w celu właściwego ustawienia tkaniny do fałdowania. Tkanina 32 przechodzi nad krawędziami 38 rombowej płyty 34, które są zbieżne do punktu 40. Poniżej rombowej płyty 34 i wychodząc od elementu ramy 42 znajduje się para dokładnie rozmieszczonych, równoległych prętów prowadzących 44. Pręty prowadzące 44 są ustawione liniowo z punktem 40 rombowej płyty 34 i mogą zawierać konstrukcję montażową, która obejmuje urządzenie do napinania sprężyny (nie pokazane) w celu ustalenia ich wzajemnej odległości. Tkanina 32 przechodzi pomiędzy prętami prowadzącymi 44 i wytwarza pierwszą fałdę 46 w tkaninie 32, określającą pierwszy płat 46 w tkaninie 32, który będzie następnie nazywany płatem A.

Następnie taśma tkaniny 32 przechodzi dokoła luźnej rolki 48, która przechodzi od ramy 42 i jest na niej zaczopowana obrotowo. Jak najlepiej widać na fig. 4 tkanina 32 przechodzi następnie dokoła drugiej rolki 50. Ta rolka jest zaczopowana na elemencie ramy (nie pokazanym), który jest umieszczony naprzeciwko ramy i w pewnej odległości od ramy 42. Rolka 50 przechodzi tylko wzdłuż części szerokości sfałdowanej tkaniny 32, tworząc luźną krawędź tkaniny 32, która przechodzi dokoła swobodnego końca 54 drugiej rolki 50. Gładko zaokrąglony element haka 56 przechodzi do ramy 42 w pobliżu końca 54 rolki 52 i zaczepia luźny koniec 52 tkaniny 32, powodując, że krawędź 52 obraca się odwrotnie nad tkaniną 32 i tworzy drugą fałdę 58. Druga fałda 58 tworzy drugi płat, który będzie nazywany dalej płatem B. Według wynalazku element haka 56 zaczepia krawędź 52 tkaniny 32 w taki sposób, że płat B jest zawinięty pod płat A. Tkanina 32, która już jest dwukrotnie sfałdowana, przechodzi następnie nad trzecią rolką 60, która jest zaczopowana obrotowo na ramie 42 i tkanina 32 wychodzi z mechanizmu wprowadzania 30 tkaniny w orientacji poziomej.

Konfiguracja tkaniny 32 według niniejszego wynalazku po opuszczeniu przez tkaninę mechanizmu wprowadzania 30 jest pokazana schematycznie na fig. 5. Tkanina 32 jest wytwarzana w postaci tkaninowej rurki 33, posiadającej korzystnie zasadniczo płaski, rurkowy kształt z płatem A sfałdowanym na tylnej części 62 drugiego płata 58. W korzystniej odmianie niniejszego wynalazku płat A ma szerokość około 6 cali (15,3 cm), podczas gdy płat B ma szerokość około 3 cali (7,6 cm). Płat A także zachodzi korzystnie na płat B na długości około pół cala (1,25 cm). Przyjmuje się także, że szerokość płata A można wstępnie ustalić przez regulowane boczne ustawienie tkaniny 32 względem punktu 40 na rombowej płycie 34. Ponadto, szerokość płata B można wstępnie ustalić przez odpowiednie umieszczenie drugiej rolki 50 i związanego z nią elementu haka 56.

Skonstruowana w ten sposób tkaninowa rurka 33 przechodzi do stacji wkładania zwoju przedstawionej na fig. 6 i oznaczonej ogólnie numerem odniesienia 70. Wpychacz 72 obejmuje górną płytę 74 i dolną płytę 76, ustawione równolegle względem siebie i umieszczone w odległości około 3/8 cala (0,95 cm) od siebie. Górna płyta 74 posiada kołowy otwór 78, który ma takie wymiary, aby umożliwić przechodzenie przezeń zwojowej sprężyny 16 i aby mogła się ona opierać na dolnej płycie 76 ze zorientowaną pionowo wzdłużną osią zwojowej sprężyny 16. Należy zauważyć, że zwojowa sprężyna 16 jest przenoszona do urządzenia wkładającego w stanie całkowicie rozciągniętym za pomocą przenośnego urządzenia (nie pokazanego) i jest umieszczana pod sprężarką 80, która jest w pionowym ustawieniu liniowym z otworem 78 w górnej płycie 74. Stan tkaninowej rurki 33 w tym miejscu jest taki, że płat B jest tak umieszczony, aby mógł on przechodzić pod dolną płytą 76 wpychacza 72 do wkładania, podczas gdy płat A przechodzi pod płytą nośną 82 i ma krawędziową część 84 opartą na górnej płycie 74 wpychacza 72. Krawędziowa część 84 płata A jest przyciśnięta mocno do płyty 74 przez naprężoną rolkę 86.

186 887

Na figurze 7 przedstawiono zwojową sprężynę 16 w postaci ściśniętej kompresorem 80.

Figura 8 przedstawia następny etap sposobu wkładania sprężyny, w którym tkaninową rurkę 33 przesuwa się w taki sposób, aby krawędziowa część 84 płata A przesunęła się do przyjęcia jej przez butlę na powietrze 88. Wkładanie zwoju jest zakończone na schematycznym widoku na fig. 9, który pokazuje nurnik 90 butli na powietrze 88 uruchomiony w celu sztywnego przytrzymania krawędziowej części 84 płata A przy górnej płycie 74 wpychacza, przy czym uruchamiany powietrzem postępowo-zwrotny pręt 92 wpychacza przesuwa poziomo ściśniętą zwojową sprężynę 16 od sprężarki 80 do położenia poniżej płata A.

Po zakończeniu wkładania zwoju tkaninowa rurka 13 według pierwszej odmiany niniejszego wynalazku przesuwa się ze ściśniętą zwojową sprężyną 16 pod nośną płytą 82 do stacji odchylacza 94 na fig. 10. Przy tej stacji ramie odchylacza 96 ma część ze swobodnym końcem 98, która zazębia się i podnosi płat B do ponownie liniowego ustalonego stanu zachodzenia na siebie względem płata A.

Figura 11 przedstawia element zamykania 100 otworu przy użyciu drugiego płata do wykonania następnego etapu sposobu według pierwszej odmiany niniejszego wynalazku, w którym tkaninowa rurka 33 zostaje przyjęta przez kowadło 102. Kowadło 102 może być podparte przez płytę 82 i zawiera pierwsze górne ramię 104, nad którym przechodzi płat B. Płat B jest dociśnięty sztywno do zetknięcia z ramieniem 104 przez drugą naprężoną rolkę 106. W tym etapie sposobu płat A przechodzi pod pierwszym ramieniem kowadła 104 i nad szczytem drugiego dolnego ramienia 108, które jest podwieszone jako wspornik pierwszego ramienia 104. Kowadło 102 jest tak skonstruowane, że dolne ramię 108 także wystaje poziomo spod górnego ramienia 104 w kierunku urządzenia.

Przechodząc teraz do fig. 12, element łączenia 110 ze sobą zamkniętych pierwszych i drugich płatów zawiera ultradźwiękową zgrzewarkę 112. Przy tym elemencie 110 tkaninowa rurka 33 przechodzi przez górne ramię 104 kowadła 102, po czym płat B wraca do zachodzącego na siebie sczepienia z płatem A, przy czym oba płaty opierają się na dolnym ramieniu 108 kowadła 102. Następnie uruchamia się ramię 112 zgrzewarki w celu umieszczenia jednego lub kilku zgrzewów na zakładce pomiędzy płatem A i płatem B, w wyniku czego powstaje uszczelnienie zakładki.

Na figurze 13 przedstawiono drugą stację zgrzewania 114, która zawiera ramię 116 zgrzewarki ultradźwiękowej, które jest zorientowane poprzecznie względem tkaninowej rurki 33. Sposobem znanym w technice, to drugie ramię zgrzewarki 116 ma za zadanie wytworzenie liniowego szeregu oddzielnych zgrzewów pomiędzy górną i dolną stroną tkaninowej rurki 33, przy czym pośrednie kolejne zwoje tworzą szereg 14 osobnych tkaninowych kieszeni 18 z poszczególnymi sprężynami zwojowymi 16 zamkniętymi w każdej kieszeni poszczególnymi zwojami sprężyn.

Figura 14 przedstawia schematycznie stację 120 napędu urządzenia, która zawiera parę ściśle rozmieszczonych równoległych rolek 122 i 124. Rolki 122 i 124 są razem tak naprężone, aby mogły służyć do przeciągania przez urządzenie tkaninowej rurki 33 od elementu wprowadzania 30 poprzez wszystkie kolejne przerobowe elementy urządzenia. W jednej z rolek 122 lub 124 tworzy się odpowiednie wgłębienie, aby zwojowe sprężyny 16 mogły przechodzić swobodnie pomiędzy rolkami 122 i 124.

Końcową stację wytwarzania według pierwszej odmiany niniejszego wynalazku przedstawiono schematycznie na fig. 15 i oznaczono ogólnym numerem odniesienia 130. W tej stacji 130 znajduje się zespół obrotowego bijaka 132, który ma sprężynujące ramiona 134 do uderzania w tkaninową rurkę 33 w obszarze kieszeniowych zwojowych sprężyn 16. Te uderzenia zespołu obrotowego bijaka 132 powodują obrót zwojowych sprężyn w ich kieszeniach o 90 stopni i ich rozprężenie ze stanu ściśniętego do stanu rozprężonego z jednoczesnym wypełnieniem kieszeni 18.

W drugiej odmianie niniejszego wynalazku, tkaninowa rurka 33, taka jak w pierwszej odmianie wynalazku, fig. 5, może być wytworzona początkowo, jak przedstawiono na fig. 4, przy czym hak 56 prowadzi luźną krawędź 52 tkaniny 32 z wytworzeniem płata B, który podchodzi pod płat A. Ponadto można tę rurkę 33 przesuwać do przodu takimi samymi sposobami wkładania zwoju, jak przedstawione na fig. od 6 do 9. Jednak po włożeniu zwoju rurkę 33

186 887 przesuwa się bezpośrednio do stacji 140, jak przedstawia fig. 16, przy czym rurka 33 zostaje przyjęta przez kowadło 142 bez żadnego odchylania płata B. Kowadło 142 ma ogólnie konfigurację w kształcie litery S, przy czym jego dolna część 144 przechodzi nad płytą i opiera się na płycie 82 w taki sposób, że kowadło 142 jest wspomikowane znad płyty 82. Konfiguracja w kształcie litery S przekazuje pierwszą część ramienia 146 do opierania płata B na rurce 33 i drugą część ramienia 148 do opierania płata A na rurce 33. Płat A jest mocno dociskany do styku z drugą częścią ramienia 148 przez naprężoną rolkę 150. Na następnej stacji 160, jak to przedstawiono na fig. 17, pierwsza część ramienia 146 kowadła 142 ponownie łączy zachodzące na siebie płaty A i B i wspomaga to zachodzenie w celu zgrzewania za pomocą zgrzewarki 112. Podobnie jak w pierwszych odmianach niniejszego wynalazku rurka 33 przechodzi następnie do drugiej stacji zgrzewania 162, jak to przedstawiono na fig. 18, przy czym tworzy się poprzeczne zgrzewy na rurce 33 w celu utworzenia tkaninowych kieszeni. Następnie rurka 33 przesuwa się przez stację napędu 164 (fig. 19) i w końcu do stacji bijaka 166 (fig. 20). Należy szczególnie zwrócić uwagę na to, że z fig. 20 wynika, iż rurka 33 w tej drugiej odmianie niniejszego wynalazku jest w końcu zmontowana z płatem B podchodzącym pod płat A i dlategoppat B może zdarty przez zwojową spręiżyię 16, gdy bi_iak 1/3/2 uderza w rnrkę 33 w celu obrócenia zwojowej sprężyny w odpowiedniej kieszeni. Podczas gdy zdzieranie mogłoby sprawić trudność, gdyby bijak 132 obracał się w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara, jak widać na fig. 20, to w praktyce, w wyniku obracania bijaka 132 zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara, dno sprężyny 16 przesuwa się wzdłuż dolnej powierzchni 62 rurki 33, gdy zwojowa sprężyna 16 jest reorientowana. W wyniku tego sprężyna 16 ma luz względem prowadzącej krawędzi 168 płata B i nie występuje zdzieranie płata B.

Można zatem uznać, że urządzenie według niniejszego wynalazku jest bardzo wydajne i skuteczne do konstruowania szeregów kieszeniowych zwojowych sprężyn 16, które posiadają uszczelnienie wytwarzane wzdłuż boku zamiast uszczelnienia w sąsiedztwie końców sprężyn. Boczny widok szeregu kieszeniowych tkaninowych zwojów przedstawia fig. 21. Jak widać, płaski, zachodzący na siebie, boczny szew 172 eliminuje dwa górne płaty 28 według stanu techniki, jak pokazano na fig. 2. Tak więc zastosowanie zwojowego zespołu 170 jest bardzo pożądane w zespole wewnętrznych sprężyn materaca, ponieważ eliminuje niepożądany fałszywy poziom. Można także oczekiwać, że ponieważ boczny szew 172 może zachodzić tylko na długości około pół cala (1,27 cm), to można uzyskać oszczędności tkaniny 32 w porównaniu z konstrukcjami według stanu techniki, które mają dwa nadmiarowe płaty 28. Ponadto, urządzenie według niniejszego wynalazku można z łatwością dostosować do istniejących znanych urządzeń w wyniku dodania i/lub wymiany kilku części i podzespołów. Tak więc wynalazek można zastosować do bardzo ekonomicznej modyfikacji urządzeń stosowanych obecnie.

Jakkolwiek na fig. 21 pokazano szereg 170 ze zgrzewami 174 umieszczonymi wzdłuż górnej strony szwu 172, to można uznać, że jeśli ten szereg 170 byłby skonstruowany zgodnie z opisaną powyżej pierwszą odmianą niniejszego wynalazku, to odpowiedni szereg skonstruowany według drugiej odmiany niniejszego wynalazku będzie po prostu różnił się tylko tym, że zgrzewy 174 będą znajdowały się po przeciwnej stronie szwu 172, gdy szereg opuszcza urządzenie. Ponadto można uznać, że podczas gdy osobne punktowe zgrzewy 174 przedstawiono jako utworzone z tkaniny 32 wzdłuż szwu 172, to można by z łatwością zastosować także liniowy zgrzew wzdłuż szwu 172, gdyby uznano za pożądane bardziej skuteczne zamykanie szwu 172.

Chociaż niniejszy wynalazek opisano w związku z jego korzystnymi odmianami, to dla fachowca jest oczywiste, że można wprowadzić wiele zmian i modyfikacji bez odchodzenia od istoty i zakresu wynalazku. Załączone zastrzeżenia patentowe obejmują odpowiednio takie wszystkie zmiany i modyfikacje, które wchodzą w istotę i w zakres niniejszego wynalazku.

186 887

FIG. 3

FIG. 4

186 887

FIG. 13

186 887

FIG. 16

MO

150

> ^Mi A
Ζ77:7Ζ7ΖΖ772Ζ^

FIG. 17 X H

186 887

FIG. I

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, gdzie każda sprężyna jest zamknięta w osobnych tkaninowych kieszeniach posiadających płaskie, zachodzące na siebie boczne szwy i w którym fałduje się dwukrotnie taśmę tkaniny w celu utworzenia rurki posiadającej pierwszy i drugi płat, po czym wprowadza się do rurki sprężynę i zamyka ją, znamienny tym, że najpierw fałduje się wydłużoną taśmę tkaniny aż do wytworzenia pierwszego wzdłużnego płata, po czym fałduje się taśmę po raz drugi aż do wytworzenia drugiego wzdłużnego płata pod pierwszym płatem i tworzy się tkaninową rurkę posiadającą stronę wierzchnią i stronę spodnią, przy czym pierwszy płat na wierzchniej stronie rurki zachodzi z boku na drugi płat na jej wierzchniej stronie, a następnie przemieszcza się tkaninową rurkę wzdłużnie poprzez wpychacz zwojowej sprężyny i rozdziela się zachodzące na siebie płaty przy użyciu wpychacza zwojowej sprężyny, oraz tworzy się otwór w rurce, po czym wkłada się ściśniętą zwojową sprężynę do otworu w rurce oraz przesuwa się tkaninową rurkę do kowadła, a następnie zamyka otwór w rurce w pierwszym płacie zachodzącym bocznie na drugi płat i łączy się ze sobą, zachodzące bocznie na siebie pierwszy i drugi płat aż do wytworzenia pomiędzy nimi zamknięcia na zakładkę.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wytwarza się poprzeczne szwy pomiędzy zwojowymi sprężynami i tworzy się osobne poszczególne kieszenie do umieszczania w nich zwojowych sprężyn.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że fałduje się wzdłużną taśmę tkaniny i tworzy pierwszy wzdłużny płat przez przepuszczenie taśmy tkaniny nad krawędziami rombowej fałdującej płyty.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że fałduje się wzdłużną taśmę tkaniny i tworzy drugi wzdłużny płat przez odwrócenie krawędzi taśmy dokoła elementu haka.
5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że ściska się sprężynę zwojową wzdłuż wzdłużnej osi zorientowanej prostopadle do wzdłużnej osi tkaninowej rurki po czym sprężynę zwojową wkłada się poprzecznie do wzdłużnej osi wymienionej tkaninowej rurki.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że obraca się ściśniętą sprężynę zwojową i rozszerza się ją w kieszeni,
7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w trakcie zamykania ponownie odchyla się drugi płat od miejsca poniżej pierwszego płata do położenia ponownego zachodzenia na pierwszy płat.
8. Urządzenie do wytwarzania sprężyn w kieszeniach wyrobów tapicerskich, znamienne tym, że zawiera mechanizm wprowadzania (30) tkaniny (32) posiadający element fałdowania taśmy tkaniny i tworzenia pierwszego płata taśmy tkaniny oraz element fałdowania taśmy i tworzenia drugiego płata pod pierwszym płatem, element rozdzielania pierwszego płata od umieszczonego pod nim drugiego płata, wpychacz (72) zwojowej sprężyny (16) o wymiarach i budowie dostosowanej do charakterystyki zwojowej sprężyny (16) oraz do otworu tkaninowej rurki (33), element zamykania (100) otworu oraz element łączenia (110) ze sobą zamkniętego pierwszego i drugiego płata.
9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że jako element zamykania (100) zawiera ramię odchylacza.
10. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że mechanizm wprowadzania (30) tkaniny (32) zawiera rombową płytę (34).
11. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że mechanizm wprowadzania (30) tkaniny (32) zawiera element haka (56).

186 887
12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że element haka (56) posiada środki umieszczania drugiego płata powstałego z drugiej fałdy pod pierwszym płatem z pierwszej fałdy.
13. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że element haka (56) zawiera środki odwracania krawędzi tkaniny.
14. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że element łączenia (110) zawiera elementy wytworzenia poprzecznych szwów pomiędzy kieszeniowymi sprężynami zwój owymi (16).
15. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że element łączenia (110) zawiera zgrzewarkę (112) jako element wytwarzania poprzecznych szwów pomiędzy kieszeniowymi sprężynami zwojowymi (16).
16. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że zawiera zespół bijaka (132).
17. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że wpychacz (72) zwojowej sprężyny (16) zawiera sprężyny zwojowe ściśnięte wzdłuż wzdłużnej osi zorientowanej prostopadle do wzdłużnej osi tkaninowej rurki (33), przy czym wpychacz (72) zwojowej sprężyny (16) ze ściśniętymi sprężynami jest usytuowany poprzecznie do wzdłużnej osi tkaninowej rurki.
18. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że wpychacz (72) zwojowej sprężyny (16) zawiera umieszczone równolegle górną płytę (74) oraz dolną płytę (76).
19. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że górna płyta (74) zawiera kołowy otwór (78) o wymiarach odpowiadających zwojowej sprężynie (16).
20. Urządzenie według zastrz. 18, znamienne tym, że zawiera postępowo- zwrotny pręt (92) umieszczony pomiędzy górną płytą (74) a dolną płytą (76).
21. Urządzenie według zastrz. 15, znamienne tym, że zgrzewarka (112) jest zgrzewarką ultradźwiękową a tkanina (32) jest tkaniną wrażliwą na ciepło.