PL187100B1

PL187100B1 - Zespół zabezpieczający układ drgający urządzenia gospodarstwa domowego podczas transportu

Info

Publication number: PL187100B1
Application number: PL98329676A
Authority: PL
Inventors: Klaus Hagedorn; Wolfgang Held
Original assignee: Az Ausruest Zubehoer Gmbh; Az Ausruestung Und Zubehoer Gmbh + Cokg
Priority date: 1997-11-14
Filing date: 1998-11-13
Publication date: 2004-05-31
Also published as: TR199802328A2; DE29723084U1; EP0916760A2; TR199802328A3; EP0916760A3; EP0916760B1; PL329676A1; ES2191899T3; PT916760E

Abstract

1. Zespól zabezpieczajacy uklad drgajacy urza- dzenia gospodarstwa domowego podczas transportu, zwlasz- cza kolejowego, wyposazony we wkrecona w otwór ukladu drgajacego, albo sztywno polaczonego z nim elementu srube, której trzon przechodzi przez otwór w sciance tylnej urzadzenia, a której leb opiera sie na sciance tylnej urzadzenia, albo na przymocowanym do niej, ewentualnie rozlacznie, ksztaltowniku wzmacniajacym albo trawersie, przy czym miedzy powierzchnia wewnetrzna scianki tylnej urzadzenia, ksztaltownika wzmacniajacego albo trawersy i ukladem drgajacym jest umieszczona wykona- na z tworzywa sztucznego tuleja dystansowa, przez która przechodzi trzon sruby, przy czym zespól zabezpieczaja- cy jest dodatkowo wyposazony w stanowiaca zlacze ksztaltowe nakladke ksztaltowa umieszczona miedzy lbem sruby i powierzchnia czolowa tulei dystansowej, znamienny tym, ze miedzy lbem (30) sruby i ksztaltowa nakladka (134,234, 434) jest umieszczona sciskana spre- zyna spiralna (27). Fig. 22 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół zabezpieczający układ drgający urządzenia gospodarstwa domowego podczas transportu, zwłaszcza kolejowego, wyposażony we wkręconą w otwór układu drgającego, albo sztywno połączonego z nim elementu śrubę, której trzon przechodzi przez otwór w ściance tylnej urządzenia, a której łeb opiera się na ściance tylnej urządzenia, albo na przymocowanym do niej, ewentualnie rozłącznie, kształtowniku wzmacniającym albo trawersie. Między powierzchnią wewnętrzną ścianki tylnej urządzenia, kształtownika wzmacniającego albo trawersy i zespołem drgającym jest umieszczona wykonana z tworzywa sztucznego tuleja dystansowa, przez którą przechodzi trzon śruby. Zespół zabezpieczający jest dodatkowo wyposażony w stanowiącą złącze kształtowe nakładkę kształtową, umieszczoną między łbem śruby i powierzchnią czołową tulei dystansowej.

Z niemieckiego opisu patentowego nr DE 195 25 316 Al znany jest tego typu zespół zabezpieczający.

Znany zespół zabezpieczający jest stosowany dla takich zwłaszcza urządzeń gospodarstwa domowego jak pralka, której zbiomik roztworu piorącego jest wykonany z tworzywa sztucznego. Tego rodzaju materiały mają ograniczoną wytrzymałość, a wykonane z nich zbiorniki są mało odporne na bardzo silne, powtarzające obciążenia dynamiczne występujące w czasie transportu. W przypadku występowania bardzo dużych sił bezwładności następuje uszkodzenie gwintu wewnętrznego wykonanych z tworzywa sztucznego elementów zbiornika, służących do jego zamocowania. Odkształcenie wykonanej z tworzywa sztucznego i umieszczonej między ścianką tylną pralki i jej układem drgającym tulei dystansowej powoduje powstanie luzu i oddzielenie od siebie elementów··, które powinny być przymocowane do siebie skutecznie i silnie. Siły bezwładności powstające podczas transportu powodują wówczas uszkodzenie elementów pralki.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego zespołu zabezpieczającego, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas zespołów, który zwłaszcza zabezpieczy skutecznie przed uszkodzeniem urządzenie gospodarstwa domowego poddane nawet bardzo dużym obciążeniom dynamicznym występującym w czasie transportu.

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji zespołu zabezpieczającego, w którym między łbem śruby i nakładką kształtową jest umieszczona ściskana sprężyna spiralna. Nakładka jest korzystnie zaopatrzona w występ prowadzący, ustalający położenie sprężyny spiralnej. Między występem prowadzącym i łbem śruby jest umieszczona podkładka.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że długość występu prowadzącego jest tylko nieznacznie mniejsza od długości sprężyny w stanie ściśniętym.

187 100

Zamiast występu prowadzącego albo jako jego przedłużenie, może być korzystnie zastosowany element odkształcany plastycznie.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku nakładka, na swym obrzeżu przeciwległym względem skierowanego osiowo zaczepu łączącego nakładkę ze ścianką tylną urządzenia albo trawersą, jest zaopatrzona w promieniowy występ z otworem, przez który przechodzi haczyk, stanowiący część tulei dystansowej.

Stanowiąca złącze kształtowe metalowa nakładka w rejonie skierowanego osiowo zaczepu jest korzystnie zaopatrzona wpółopaskę, w której mieści się kabel zasilający urządzenia, a której wolny koniec jest usytuowany na poziomie górnym nakładki. Półopaska jest korzystnie dwuczęściowa, a jej części są usytuowane z obu stron zaczepu.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku tuleja dystansowa jest zaopatrzona w sprężynujące listewki przylegające do wolnych końców półopaski i odsuwające ją od tulei dystansowej.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku złącze kształtowe ma postać metalowej albo wykonanej z tworzywa sztucznego nakładki, której skierowana w stronę tulei dystansowej powierzchnia ma kształt czaszy. Trawersa albo ścianka tylna urządzenia jest zaopatrzona w otwór dla trzonu śruby. Rejon trawersy albo ścianki tylnej urządzenia dokoła tego otworu jest zaopatrzony w zagłębienie, którego przekrój stanowa odwzorowanie przekroju nakładki.

Skierowana w stronę trawersy albo ścianki tylnej urządzenia powierzchnia czołowa tulei dystansowej jest korzystnie zaopatrzona w zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju zagłębienia trawersy albo ścianki tylnej urządzenia.

Skierowana w stronę sprężyny strona nakładki jest korzystnie zaopatrzona w żebra wzmacniające.

Tuleja dystansowa, w swej części skierowanej w stronę nakładki, jest korzystnie zaopatrzona w obrzeże poszerzające tę część tulei dystansowej. Między obrzeżem tulei dystansowej i jej korpusem są usytuowane żebra wzmacniające.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że występ prowadzący jest zaopatrzony w usytuowane osiowo występy blokujące, przytrzymujące końcowe zwoje sprężyny.

W nieco odmiennym korzystnym rozwiązaniu według wynalazku złącze kształtowe ma postać cylindrycznej, pryzmatycznej, albo o kształcie odcinka kuli, metalowej albo wykonanej z tworzywa sztucznego nakładki, a trawersa albo ścianka tylna urządzenia jest zaopatrzona w otwór dla trzonu śruby. Rejon trawersy albo ścianki tylnej urządzenia, dokoła tego otworu, jest zaopatrzony w cylindryczne, pryzmatyczne, albo o kształcie odcinka kuli zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju nakładki.

Skierowana w stronę trawersy albo ścianki tylnej urządzenia powierzchnia czołowa tulei dystansowej jest wówczas korzystnie zaopatrzona w cylindryczne, pryzmatyczne, albo o kształcie odcinka kuli zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju zagłębienia trawersy albo ścianki tylnej urządzenia.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia urządzenie gospodarstwa domowego z umieszczonymi na jego ściance tylnej trawersami mocującymi układ drgający umieszczony sprężyście wewnątrz tego urządzenia, w widoku z tyłu, fig. 2 - trawersę według fig. 1 z otworami dla zespołu zabezpieczającego, w widoku perspektywicznym, fig. 3 - tuleję dystansową z tworzywa sztucznego, w znanym rozwiązaniu, stanowiącą część zespołu zabezpieczającego, w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 4 - tuleję dystansową według fig. 3, w widoku z góry, fig. 5 - tuleję dystansową według fig. 3, w przekroju V-V, fig. 6 - fragment X tulei dystansowej według fig. 3, w przekroju i w powiększeniu, fig. 7 - fragment Z tulei dystansowej według fig. 3, w przekroju i w powiększeniu, fig. 8 - nakładkę dla tulei dystansowej według fig. 3, w widoku z góry, fig. 9 - nakładkę według fig. 8, w widoku z boku, fig. 10 - nakładkę według fig. 8, w widoku z boku obróconym o 90° względem fig. 9, fig. 11 i 11A - zaczep w dwóch różnych rozwiązaniach, w widoku z boku, fig. 12 - zespół zabezpieczający wyposażony w tuleję dystansową wraz z nakładką i śrubą, w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 13 - zespół według fig. 12, w widoku z góry, fig. 14 - tuleję dystansową zespołu według fig. 12, w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 15 - tuleję dystansową według fig. 12, w widoku z góry, fig. 16 - tuleję dystansową według fig. 14, w widoku z boku obróconym o 90° względem fig. 14, fig. 17 - tuleję dystansową według

187 100 fig. 16, w przekroju XVII-XVII, fig. 18 - nakładkę zespołu według fig. 12, w widoku z góry, fig. 19 - nakładkę według fig. 18, w widoku z boku, fig. 20 - nakładkę według fig. 18, w przekroju XX-XX, fig. 21- -nakładkę według fig. 19, w przekroju XXI-XXI, fig. 22 - inne rozwiązanie zespołu według fig. 12, w widoku z boku iw częściowym przekroju, fig. 23 zespół według fig. 22, w widoku z góry, fig. 24 - jeszcze inne rozwiązanie zespołu, w widoku z boku i w częściowym przekroju, fig. 25 - zespół według fig. 24, w widoku z góry, fig. 26 jeszcze inne rozwiązanie zespołu, w widoku perspektywicznym, z rozsuniętymi częściami, a fig. 27 - zespół złożony z elementów według fig. 26, w stanie zmontowanym.

Zespół zabezpieczający znanego typu jest przedstawiony na fig. 1 do 21. Zapoznanie się z nim jest konieczne dla zrozumienia istoty wynalazku, przedstawionego na fig. 22 do 27.

Figura 1 przedstawia urządzenie 10 gospodarstwa domowego, przykładowo pralkę bębnową, wyposażoną w układ drgający 12, przykładowo zawieszony sprężyście zbiomik roztworu piorącego. Zbiomik 12 ze względu na jego sprężyste zawieszenie może zostać wychylony ze swego położenia spoczynkowego, co może mieć miejsce zwłaszcza podczas transportu kolejowego, podczas najeżdżania wagonów załadowanych tego typu urządzeniami na inne wagony. Aby takie dynamiczne wychylenie nie spowodowało powstania obciążeń dynamicznych i uszkodzenia elementów pralki, jej układ drgający, przykładowo zbiomik 12 musi zostać przymocowany do ścianek urządzenia.

Do tego celu służą umieszczone na ściance tylnej pralki trawersy 14 (fig. 1 i 2). Są one wykonane z blachy stalowej i celem usztywnienia mogą być zaopatrzone w zagłębienia wzmacniające 16 i w zagięcia kołnierzowe 17. Trawersa 14 jest na swych obu końcach zaopatrzona w zagięcia tworzące łapy 18, którymi trawersa 14 przylega do krawędzi ścianki tylnej 20 urządzenia 10. Występy 22 lub zagłębienia 25 trawersy 14 współpracują z odpowiednimi zagłębieniami ścianki tylnej 20 urządzenia i uniemożliwiają przesunięcie się trawersy równolegle do krawędzi ścianki tylnej 20 urządzenia. Trawersa lub innego rodzaju płyta może być ewentualnie do ścianki tylnej urządzenia przyspawana.

Przez otwór 28, 128 trawersy 14 i przez otwór 26 ścianki tylnej 20 urządzenia przechodzi swym trzonem śruba 24 (fig. 2), wkręcona w odpowiedni otwór zbiornika 12 lub podobnego elementu układu drgającego. Dla zachowania odpowiedniego odstępu między zaopatrzoną w otwór powierzchnią zewnętrzną zbiornika 12 i powierzchnią wewnętrzną trawersy 14 służy tuleja dystansowa 32 umieszczona na trzonie śruby 24 między powierzchnią wewnętrzną trawersy 14 i zbiornikiem 12. Dokręcenie śruby 24 powoduje połączenie zbiornika 12 z trawersa 14 za pośrednictwem tulei dystansowej 32 i śruby 24, a dalej ze szczególnie sztywną krawędzią ścianki tylnej 20 urządzenia 10 za pośrednictwem łap 18. Dzięki odpowiedniemu naprężeniu wstępnemu zawieszenia sprężystego zbiornika 12 nacisk łap 18 trawersy 14 jest wystarczająco duży dla uzyskania skutecznego połączenia jej ze ścianką. tylną 20 urządzenia, a poza zabezpieczeniem przed jej przesunięciem nie są konieczne inne zabezpieczenia.

Na miejscu eksploatacji należy wykręcić śruby 24 z otworów w zbiorniku 12 i usunąć je wraz z tulejami dystansowymi 32 i z rozłącznymi trawersami 14. Wówczas zbiomik 12 lub innego rodzaju układ drgający może się swobodnie poruszać, trawersami ze ścianki tylnej urządzenia nie wystają żadne elementy użyte podczas transportu.

Trawersa 14 może być wyposażona we własne elementy mocowania jej do ścianki tylnej urządzenia, przykładowo w złącza śrubowe.

Otwór 28 w trawersie (fig. 1) ma kształt dziurki od klucza, przy czym jego rejon powiększony umożliwia przejście łba 30 śruby 24, która może zostać przesunięta do węższego rejonu otworu, nie pozwalającego na przejście łba śruby. Umożliwia to najpierw przesunięcie śruby 24 wraz z nasuniętą na nią tuleją dystansową 32 przez otwór 26 w ściance tylnej urządzenia i wkręcenie jej w odpowiedni otwór zbiornika 12, a następnie takie nałożenie trawersy 14 na ściankę tylną 20 urządzenia, że łby 30 śrub przechodzą przez odpowiednie otwory 28, a ostatecznie takie przesunięcie trawersy 14, że trzony śrub trafiają w węższe rejony otworów. Wówczas można śruby dociągnąć tak, że tworzy się zacisk między łbem śruby i tuleją dystansową 32. Śrubami mogą być śruby maszynowe wkręcone w odpowiednie otwory zbiornika 12, a w przypadku zbiornika 12 wykonanego z tworzywa sztucznego mogą to być wkręty do drewna odwzorowujące samodzielnie odpowiedni gwint, wkręcone w ślepe otwory wykonane w zbiorniku.

187 100

Wytrzymałość tworzywa sztucznego jest mniejsza od wytrzymałości stali, wskutek czego nacisk łba 30 śruby i tulei dystansowej 32, a równocześnie siła tarcia wzdłuż osi podłużnej otworu 28 nie może być zbyt duża. Dla zapewnienia, że nie nastąpi przemieszczenie wzdłuż osi podłużnej otworu między łbem 30 śruby i powierzchnią czołową tulei dystansowej zostaje umieszczona nakładka 34, pełniąca rolę złącza kształtowego (fig. 8, 9 i 10).

Nakładka 34 jest wykonana jako płaska okrągła tarczka z otworem środkowym 36 dopasowanym do średnicy trzona śruby 24. Jej średnica zewnętrzna 38 jest nieco większa od średnicy zewnętrznej tulei dystansowej 32.

Nakładka 34 jest zaopatrzona w dwie przeciwległe krawędzie, z których są odgięte w kierunku osiowym zaczepy 40, 42, przy czym jeden zaczep 40 wystaje poza krawędź zewnętrzną nakładki o średnicy 38, drugi natomiast zaczep 42 nie wystaje poza tę krawędź. Zaczepem 42, który na swym końcu jest zaostrzony (fig. 10), nakładka 34 wchodzi w otwór 44 usytuowany blisko otworu 28 lub 128, co powoduje promieniowe unieruchomienie nakładki. Tuleja dystansowa 32 ma kształt przedstawiony na fig. 3 do 7, omówiony szczegółowo w niemieckim opisie patentowym nr DE 195 25 316 Al. Tuleja dystansowa 32 (fig. 3) jest na swym końcu górnym zaopatrzona w wystający poza jej obrys o średnicy 44 kołnierz 46 o średnicy 55 równej średnicy 38 nakładki 34. Kołnierz 46 jest zaopatrzony w zagłębienie 57, w którym mieści się zaczep 42 nakładki 34, oraz w przeciwległy występ 50 zaopatrzony w zagłębienie 52 o takiej szerokości, że mieści się w nim słupek 53 mającego kształt grzybka zaczepu 40 (fig. 10,11,12), natomiast nie mieści się w nim główka 54,154 zaczepu 40,140. Nakładkę 34 osadza się na kołnierzu 46 tulei dystansowej w taki sposób, że mający kształt grzybka zaczep 40 wsuwa się w zagłębienie 52, w którym jest przytrzymywany z pewnym luzem. W tym położeniu nakładka 34 opiera się swym drugim zaczepem 42 na łamliwej membranie 60 przykrywającej część zagłębienia 57. Dzięki tej membranie 60 nakładka 34, podczas montażu, jest przytrzymywana swym zaczepem 42 nad powierzchnią zewnętrzną trawersy 14 podczas wkładania tulei dystansowej 32 wraz z nakładką 34 i śrubą 24 w otwór 28 lub 128 i przesuwania jej do rejonu wąskiego otworu 28 lub 128. Uniemożliwia się w ten sposób by zaczep 42 swą wąską częścią zatrzymał się w otworze 28, zamiast przemieścić się dalej do otworu 44. Dopiero w tym miejscu, po zaciśnięciu śruby 24 zaczep 42, swym zaostrzonym końcem przebija membranę 60 i wchodzi do otworu 44, uniemożliwiają; przesuwanie się nakładki 34.

Do tego, by zaczep 42 podczas przesuwania go przez rejon wąski otworu 28 trafił na odpowiednie miejsce, a mianowicie nad otwór 44, służy drugi zaczep 40, który podczas jego przemieszczania w otworze 28 zapewnia, że oba zaczepy są usytuowane osiowo względem trawersy 14.

Dalszym ułatwieniem montażu jest, że śruba umieszczona sztucznego tulei jest zabezpieczona przed wypadnięciem za pomocą przykładowo nachylonych płytek 62 z tworzywa sztucznego (fig. 6).

Dzięki temu, że płytki są nachylone względem osi śruby, sprężynują one i wchodzą w zagłębienia gwintu śruby. Inne rozwiązanie z zastosowaniem zaczepów 96, 98 jest przedstawione na fig. 15 do 17.

Figura 5 uwidocznia, że tuleja nie jest jednolita, lecz że jest zaopatrzona w ścianki o różnej grubości, co pozwala na zaoszczędzenie materiału i poprawienie wytrzymałości tulei. Podłużne ścianki 64, 66, 68, 70 tulei są usztywnione na jej końcach i ewentualnie w środku okrągłą ścianką poprzeczną 72.

Figura 11 uwidocznia jeszcze wyraźniej mający kształt grzybka według fig. 10 zaczep 40, natomiast fig. IIA przedstawia zaczep 140 węższy i zukosowany. Zaczep według fig. 11A może zostać wciśnięty z góry w zagłębienie 52 tulei dystansowej, natomiast zaczep według fig. 10 lub 11 musi być wsunięty z boku w zagłębienie 52. Zaczep według fig. 12 jest łatwiejszy w montażu.

Jako śruba może zostać zastosowany wkręt do drewna odpowiedniej długości, albo specjalna śruba do łączenia części z tworzywa sztucznego, przy czym w obu przypadkach śruba odwzorowuje w tworzywie sztucznym własny gwint, a siła zacisku i jakość gwintu są dla omawianego celu dostateczne.

Dla umożliwienia przyjęcia położenia ukośnego nakładki 34 względem śruby, w początkowym uniesionym położeniu zaczepu 42 zapewnionym przez membranę, konieczny jest określony luz między otworem 36 nakładki 34 i średnicą trzonu śruby. Powoduje to powstanie określonego luzu położenia nakładki 34, spowodowanego luzem zaczepu w zagłębieniu 52 i luzem trzonu śruby w otworze 36.

Dokładność ustawienia nakładki, spowodowana zaczepem 42, jest wystarczająca dzięki zaostrzonemu kształtowi tego zaczepu (fig. 10) co powoduje, że luz ma wielkość połowy szerokości zaczepu, uniemożliwiając wydostanie się części czołowej zaczepu 42 z zagłębienia 57. Prowadzenie zaczepu w zagłębieniu 57 jest zapewnione również w rejonie membrany 60, ponieważ ma ona działanie odsprężynowujące (fig. 7).

Dla zapewnienia, że zaopatrzona w nakładkę 34 tuleja dystansowa 32 jest prowadzona prawidłowo w otworze 28 i w jego części zwężonej 76, w rejonie kołnierza 46, jest zastosowane skierowane w dół pogrubienie 80, przedłużone w kierunku występu 50 i zaopatrzone również w zagłębienie 52. Dzięki temu pogrubieniu, o szerokości równej w przybliżeniu grubości materiału w części zwężonej 76 otworu 28, podczas wkładania tulei dystansowej 32 do części zwężonej 76 otworu 28 uzyskuje się prawidłowe położenie tulei dystansowej, a ostatecznie zagłębienie 57 wraz z położonym nad nim zaczepem 42, który dzięki membranie 60 jest usytuowany nad powierzchnią trawersy 14, znajduje się w jednej linii z otworem 44 trawersy. Po dokręceniu śruby zaczep 42 przebija membranę i trafia do otworu 44.

Przebieg montażu jest następujący. W cztery przeznaczone do mocowania otwory 28 (mogą być tylko trzy) i w otwory 26 ścianki tylnej 20 przeznaczonego do transportu urządzenia (fig. 1) wsuwa się śruby 24 wraz z tulejami dystansowymi 32 i nakładkami 34. Gwint śruby wkręca się w przeznaczony do tego otwór, lub gwint śruby nacina odpowiedni gwint w tym otworze. Wkręcanie następuje tak długo, aż nakładka 34, z mającym kształt grzybka zaczepem 40 umieszczonym w zagłębieniu 52 kołnierza 46, swym drugim zaczepem 42 zacznie przylegać do membrany 60 i zostanie przytrzymana przez zaczep 40. Teraz trawersa 14 swymi dwoma otworami 28 może zostać nasunięta na nakładkę 34 (a według fig. 22 również podkładkę 25 i sprężynę 27) na grubość materiału trawersy 14 między powierzchnię górną kołnierza 46 (fig. 3) i nakładkę 34, po czym trawersę 14 przesuwa się osiowo w utworzonej szczelinie, aż trzon śruby 24 znajdzie się w rejonie zwężonym 76 (fig. 2) otworu 28. Po osiągnięciu przez trzon śruby końca rejonu zwężonego 76 zaczep 42 nakładki 34 znajduje się dokładnie nad otworem 44 (fig. 2) w określonej odległości od otworu 28. Podczas tego przesuwania zaczep 42 uniemożliwia przekręcanie się nakładki, a zaczep 40 znajduje się również nad drugim otworem 44. Otwory 44 są umieszczone z obu stron otworu 28, a kierunek przesuwania może być dowolny. Przesuwanie trawersy 14 umożliwia równoczesne ustalenie położenia obu śrub 24 i równoczesne ich dokręcenie, podczas którego zaczep 42 porusza się przez membranę 60 i wchodzi do otworu 44, zabezpieczając zespół zabezpieczający przed cofnięciem się.

Łapy 18 trawersy 14 są podczas dokręcania śrub dociskane do krawędzi ścianki tylnej 20 urządzenia 10 i w tym położeniu są blokowane za pomocą odpowiednich występów i zagłębień.

Po dostarczeniu urządzenia na miejsce jego eksploatacji zwalnia się śruby 24, które wraz z trawersą 14 odejmuje się od ścianki tylnej urządzenia, po czym tylko otwory 26 i gwinty wewnętrzne w zbiorniku 12 mogą przypominać o zabezpieczeniu transportowym.

Figury 12 i 22 przedstawiają tuleję dystansową 132 lub 232 wyposażoną w sprężynujące języczki 82 przytrzymujące nakładkę 134 w położeniu nachylonym. Śruba 24 jest włożona w nakładkę 134 i tuleję dystansową 132 lub 232.

Figury 13 i 23 przedstawiają zespół według fig. 12 i 22, czyli łeb śruby 24, pod nim nakładkę 134 i przykrytą przez nią tuleję dystansową 132 lub 232. Na fig. 23 jest poza tym uwidoczniona podkładka 25 umieszczona nad sprężyną 27, między nią i łbem śruby.

Figury 14 i 15 przedstawiają tuleję dystansową 132 w widoku z boku i z góry, natomiast fig. 16 tuleję dystansową 132 w widoku z boku, ale obróconym o 90° względem widoku według fig. 14. Widoczne są wyraźnie języczki 82.

Języczki mogą stanowić część kołnierza 146, który jest podobny do przedstawionego na fig. 3. Również w tym przypadku kołnierz jest kołowy (fig. 15) i jest zaopatrzony w zagłębienie 157, w którym mieści się zaczep 142 przedstawionej na fig. 18 do 21 nakładki 134, oraz w występ 150 z zagłębieniem 152 dla słupka 153 mającego kształt grzybka zaczepu 140, przy czym główka 154 tego zaczepu jest zukosowana i jest zaopatrzona w zagłębienia, podobnie do zaczepu według fig. 11A, umożliwiając wciśnięcie zaczepu, ale uniemożliwiając jego

187 100 jąc jego wyjęcie. Dzięki temu nakładka 134 jest przytrzymywana z pewnym luzem. Aby mimo tego luzu, pokonując siłę sprężynującego języczka 82, zaczep 142 mógł zostać wciśnięty w zagłębienie 157 nakładki 134, zaczep 142 jest zaopatrzony w zukosowania 84, dzięki którym również w przypadku przesunięcia promieniowego spowodowanego luzem zaczep 142 może zostać wciśnięty w zagłębienie 157 i dalej w otwór 44 trawersy, albo ścianki tylnej urządzenia, dla zapewnienia skutecznego mocowania nakładki podczas wkręcania śruby 24.

Występ 150 zapewnia prawidłowe położenie tulei dystansowej w mającym kształt dziurki od klucza otworze 28 w ten sposób, że zaczep 142 trafia na otwór 44, a złe ustawienie jest uniemożliwione przez omówiony kształt tego zaczepu. Dzięki języczkom 82, które są wykonane z materiału tworzywa sztucznego tulei dystansowej 132, w rozwiązaniu według fig. 12 nakładka jest przytrzymywana w położeniu uniesionym. Jeżeli podczas pierwszego użycia tulei dystansowej według fig. 12, nakładka 134 zostaje όοαίηίς©! w dół. p zagięcmi ęzyc/.ków 82, a następnie zespół zzilbazpieczzijący zostanie zdemontowany, to pod działaniem sprężynujących języczków 82 nakładka 134 powróci do swego położenia początkowego. Nakładka według fig. 12 może zostać użyta wielokrotnie. Dalszą zaletą tego rozwiązania jest, że podczas transportu takich tulei dystansowych wraz ze śrubami 24 i nakładkami 134 nie stanowi przeszkody, że wskutek dociśnięcia do siebie tulei dystansowych nakładka 134 zostanie dociśnięta do tulei dystansowej 132. Po wyjęciu tulei dystansowych z ich opakowania zbiorczego nakładki 134 powrócą do swego położenia początkowego.

Tuleja dystansowa 132 według fig. 22 jest zaopatrzona w występ prowadzący 29 dla sprężyny 27 o długości 31. Jako występ prowadzący 29, albo jako jego przedłużenie może zostać zastosowany element odkształcany plastycznie.

Figura 24 przedstawia rozwiązanie, w którym zastosowana jest kształtowa czaszowa nakładka 35 z metalu lub z tworzywa sztucznego, a trawersa 114 lub ścianka tylna transportowanego urządzenia jest zaopatrzona w otwór 228 dla trzonu śruby 24. Dokoła otworu 228 materiał ścianki tylnej transportowanego urządzenia lub trawersy 114 jest zaopatrzony w zagłębienie 37, którego przekrój odwzorowuje przekrój nakładki 35. Również kształt powierzchni czołowej tulei dystansowej 332 odwzorowuje kształt ścianki tylnej transportowanego urządzenia lub trawersy 114.

Skierowana w stronę sprężyny 27 powierzchnia 39 nakładki 35 jest zaopatrzona w żebra wzmacniające 41, na których opiera się powierzchnia czołowa sprężyny 27. Celem powiększenia wytrzymałości i zmniejszenia nacisku powierzchniowego tuleja dystansowa jest zaopatrzona w obrzeże 43, połączone dodatkowo z korpusem tulei dystansowej za pomocą żeber wzmacniających 45.

Występ prowadzący 129 (fig. 24) ma długość nieco mniejszą od długości sprężyny 27 w stanie ściśniętym, przy czym długość występu prowadzącego jest liczona od żeber wzmacniających 41. W odróżnieniu od rozwiązania według fig. 22 występ prowadzący 129 jest zaopatrzony dodatkowo w występy blokujące 47, przytrzymujące końcowe zwoje sprężyny 27. Jest to rozwiązanie szczególnie korzystne. Podczas montażu urządzenia, przykładowo pralki, przed założeniem jej ścianki tylnej najpierw zakłada się tuleję dystansową 332 na czaszowe zagłębienie 37 ścianki tylnej 114 pralki, następnie na przeciwległej stronie ścianki tylnej 114 umieszcza się nakładkę 35 ze sprężyną 27, śrubę 24 z podkładką 25 i wkręca się śrubę 24 w gwintowany otwór zbiornika pralki. Tej samej operacji dokonuje się dla kolejnych dwóch lub trzech zespołów zabezpieczających. Następnie ściankę tylną 114 pralki albo trawersę 114 przymocowuje się do pralki. Śrubę 24 dokręca się tak długo, aż długość sprężyny 27 zmniejszy się o 3 do 4 mm. Oznacza to, że podczas ruchów w czasie transportu tuleja dystansowa 332 może się odkształcać plastycznie nie powodując powstawania luzu w całym, zespole zabezpieczającym. Odkształcenie plastyczne wynosi wówczas również 3 do 4 mm. Silniejsze dokręcenie śruby 24 i zaciśnięcie sprężyny 27 umożliwia dostosowanie zespołu zabezpieczającego do wielkości przewidywanych dynamicznych obciążeń transportowych.

Jeżeli podczas transportu urządzenia jest ono narażone na takie obciążenia, że tuleja dystansowa 332 naciska na sprężynę 27, to przejmuje ona część energii i oddaje ją. Zastosowanie materiału absorbcyjnego umożliwia zniszczenie tej energii.

Jeżeli urządzenie jest obciążone bocznie, to złącze kształtowe zespołu zabezpieczającego według wynalazku uniemożliwia przemieszczenie tulei dystansowej 332, nakładki 35

187 100 i śruby 24 względem ścianki tylnej urządzenia albo trawersy 114 również wówczas, gdy otwór 228 jest stosunkowo duży.

Zaletą rozwiązania według fig. 24 jest łatwość wykonania elementów zespołu i możliwość powstania nieszkodliwych przemieszczeń dokoła środka czaszy nakładki. Możliwe są również rozwiązania, nieszkodliwych których złącze kształtowe jest wyposażone których wykonany z metalu lub z tworzywa sztucznego element o kształcie cylindrycznym, pryzmatycznym lub innym, trawersa lub ścianka tylna urządzenia jest zaopatrzona w odpowiedni otwór, a rejon tego otworu ma kształt stanowiący odwzorowanie kształtu elementu o kształcie cylindrycznym, pryzmatycznym lub innym. Rozwiązania tego rodzaju zapewniają jeszcze lepszą stabilność boczną, choć są trudniejsze wykonawczo.

Na miejscu eksploatacji urządzenia usuwa się zespół zabezpieczający układ drgający według fig. 24 wykręcając i wyjmując śrubę 24. Tuleja dystansowa 332 wypada z przestrzeni między ścianką tylną 114 urządzenia i zbiornikiem w dól. Pozostałe elementy usuwa się wraz ze śrubą 24.

Powtórne użycie zespołu mocowania jest możliwe, wymaga jednak wcześniejszego demontażu ścianki tylnej urządzenia jeżeli nie jest ona zaopatrzona w otwór 228 o kształcie dziurki od klucza według fig. 2, co jednak powoduje duże osłabienie tej ścianki.

Figury 26 i 27 przedstawiają tuleję dystansową 432 z nakładką 434, która w rejonie zaczepu 440 jest zaopatrzona w półopaskę 484 dla przymocowania kabla zasilającego 411. Półopaska 484 kończy się na poziomie nakładki 434. W szczelinie między dwoma częściami półopaski 484 mieści się zaczep 440. Fig. 26 przedstawia rozwiązanie według wynalazku przed montażem, a fig. 27 po dokonaniu montażu. Tuleja dystansowa 432 jest zaopatrzona w wykonane z tworzywa sztucznego sprężynujące listewki 482, nakładające się na powierzchnię półopaski 484 i odsuwające ją od tulei dystansowej 432.

Zastosowanie listewek 482 zapewnia, że przed dociągnięciem, lub po poluzowaniu śruby 24 nakładka 434, przynajmniej po stronie zaczepu 440, oddala się od tulei dystansowej 432, a zaczep 440 wysuwa się z zagłębienia 441 żebra wzmacniającego 447 tulei dystansowej 432, zwalniając trawersę 14 i umożliwiając demontaż przez przesuwanie trawersy 14 względem nakładki 234. Również w tym przypadku występ prowadzący 429 prowadzi sprężynę 427, a występy blokujące 447 przytrzymują jej ostatnie zwoje.

Do zapewnienia dobrego położenia zaczepu 440 względem zagłębienia 441 służy haczyk 445, stanowiący część tulei dystansowej 432, przechodzący przez otwór 443 nakładki 434, przytrzymujący nakładkę 434 z pewnym luzem, oraz ścianki boczne 409 usytuowane na powierzchni górnej 450 tulei dystansowej 432 w rejonie sprężynujących listewek 482, stanowiące prowadnice boczne dla końca nakładki 434 z półopaskami 484.

187 100

Fig . 3

Fig. 7 60

187 100

ΙΑ

154

Fig. 10

187 100

Fig. 13

187 100

187 100 h— XH

Fig. 19 Fig. 20

1

XX —1

187 100

Fig. 22

232

Fig. 23

187 100

Fig. 25

187 100

Fig. 26

187 100

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zl.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół zabezpieczający układ drgający urządzenia gospodarstwa domowego podczas transportu, zwłaszcza kolejowego, wyposażony we wkręconą w otwór układu drgającego, albo sztywno połączonego z nim elementu śrubę, której trzon przechodzi przez otwór w ściance tylnej urządzenia, a której łeb opiera się na ściance tylnej urządzenia, albo na przymocowanym do niej, ewentualnie rozłącznie, kształtowniku wzmacniającym albo trawersie, przy czym między powierzchnią wewnętrzną ścianki tylnej urządzenia, kształtownika wzmacniającego albo trawersy i układem drgającym jest umieszczona wykonana z tworzywa sztucznego tuleja dystansowa, przez którą przechodzi trzon śruby, przy czym zespół zabezpieczający jest dodatkowo wyposażony w stanowiącą złącze kształtowe nakładkę kształtową, umieszczoną między łbem śruby i powierzchnią czołową tulei dystansowej, znamienny tym, że między łbem (30) śruby i kształtową nakładką (134, 234, 434) jest umieszczona ściskana sprężyna spiralna (27).
2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że nakładka (134, 234, 434) jest zaopatrzona w występ prowadzący (29,129, 429) ustalający położenie sprężyny spiralnej (27).
3. Zespół według zastrz. 2, znamienny tym, że między występem prowadzącym (29, 129, 429) i łbem (30) śruby jest umieszczona podkładka (25).
4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że długość (33) występu prowadzącego (29, 129, 429) jest nieco tylko mniejsza od długości sprężyny w stanie ściśniętym.
5. Zespół według zastrz. 4, znamienny tym, że zamiast występu prowadzącego (29, 129, 429), albo jako jego przedłużenie, jest zastosowany element odkształcany plastycznie.
6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że nakładka (434), na swym obrzeżu przeciwległym względem skierowanego osiowo zaczepu (440) łączącego nakładkę ze ścianką tylną urządzenia albo trawersą, jest zaopatrzona w promieniowy występ (442) z otworem (443), przez który przechodzi haczyk (445), stanowiący część tulei dystansowej (432).
7. Zespół według zastrz. 6, znamienny tym, że stanowiąca złącze kształtowe metalowa nakładka (434) w rejonie skierowanego osiowo zaczepu (440) jest zaopatrzo na w półopaskę (484), w której mieści się kabel zasilający (411) urządzenia, a której wolny koniec jest usytuowany na poziomie górnym nakładki (434).
8. Zespół według zastrz. 7, znamienny tym, że półopaska (484) jest dwuczęściowa, a jej części są usytuowane z obu stron zaczepu (440).
9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że tuleja dystansowa (432) jest zaopatrzona w sprężynujące listewki (482), przylegające do wolnych końców półopaski (484) i odsuwające ją od tulei dystansowej (432).
10. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że złącze kształtowe ma postać metalowej albo wykonanej z tworzywa sztucznego nakładki (35), której skierowana w stronę tulei dystansowej (332) powierzchnia ma kształt czaszy, natomiast trawersa albo ścianka tylna (114) urządzenia jest zaopatrzona w otwór (228) dla trzonu śruby, przy czym rejon trawersy albo ścianki tylnej (114) urządzenia dokoła tego otworu (228) jest zaopatrzony w zagłębienie (37), którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju nakładki (35).
11. Zespół według zastrz. 10, znamienny tym, że skierowana w stronę trawersy albo ścianki tylnej (114) urządzenia powierzchnia czołowa tulei dystansowej (332) jest zaopatrzona w zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju zagłębienia trawersy albo ścianki tylnej (114) urządzenia.
12. Zespół według zastrz. 11, znamienny tym, że skierowana w stronę sprężyny strona nakładki (35) jest zaopatrzona w żebra wzmacniające (41).

187 100
13. Zespół według zastrz. 12, znamienny tym, że tuleja dystansowa (332), w swej części skierowanej w stronę nakładki, jest zaopatrzona w obrzeże (43) poszerzające tę część tulei dystansowej (332).
14. Zespół według zastrz. 13, znamienny tym, że między obrzeżem (43) tulei dystansowej (332) i jej korpusem są usytuowane żebra wzmacniające (45).
15. Zespół według zastrz. 14, znamienny tym, że występ prowadzący (129, 429) jest zaopatrzony w usytuowane osiowo występy blokujące (47, 447'), przytrzymujące końcowe zwoje sprężyny (27).
16. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że złącze kształtowe ma postać cylindrycznej, pryzmatycznej, albo o kształcie odcinka kuli, metalowej albo wykonanej z tworzywa sztucznego nakładki, natomiast trawersa albo ścianka tylna urządzenia jest zaopatrzona w otwór dla trzonu śruby, przy czym rejon trawersy albo ścianki tylnej urządzenia dokoła tego otworu jest zaopatrzony w cylindryczne, pryzmatyczne, albo o kształcie odcinka kuli zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju nakładki.
17. Zespól według zastrz. 16, znamienny tym, że skierowana w stronę trawersy albo ścianki tylnej urządzenia powierzchnia czołowa tulei dystansowej jest zaopatrzona w cylindryczne, pryzmatyczne, albo o kształcie odcinka kuli zagłębienie, którego przekrój stanowi odwzorowanie przekroju zagłębienia trawersy albo ścianki tylnej urządzenia.