PL187471B1 - Wyłącznik ochronny jednofazowy - Google Patents

Abstract

1. Wylacznik ochronny jednofazowy z mechani- zmem przelaczajacym, sterowanym co najmniej jednym wyzwalaczem przeciazeniowym, zwlaszcza wylacznik ochronny jednofazowy sprzezony z co najmniej jednym nastepnym, a korzystnie dwoma takimi wylacznikami ochronnymi jednofazowymi w taki sposób, ze w razie wystapienia przeciazenia na jednym wylaczniku nastepuje wskutek tego sprzeze- nia ogólne odlaczenie biegunów wszystkich wylacz- ników ochronnych, i przy czym wylacznik ochronny jednofazowy wyposazony jest w nastawnik zakresu pradu majacy element sterowniczy z podzialka pra- dowa, znamienny tym, ze ma klinowy czlon na- stawczy (4) umieszczony pomiedzy wyzwalaczem przeciazeniowym (1) i kablakiem (3) wspólpracuja- cym z mechanizmem przelaczajacym (2), ze klinowy czlon nastawczy (4) jest trwale polaczony sprezyscie gietka sprezyna (13) z prowadnikiem posredniczacym (6, 8, 9) i ze prowadnik posredniczacy (6, 8, 9) jest osadzony w obudowie jednofazowego wylacznika ochronnego przesuwnie w kierunku roboczym wy- zwalacza przeciazeniowego (1). F i g . 1 c PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wyłącznik ochronny jednofazowy z mechanizmem przełączającym, sterowanym co najmniej jednym wyzwalaczem przeciążeniowym, zwłaszcza wyłącznik ochronny jednofazowy sprzężony z co najmniej jednym następnym, a korzystnie dwoma takimi wyłącznikami ochronnymi jednofazowymi w taki sposób, że w razie wystąpienia przeciążenia na jednym wyłączniku następuje wskutek tego sprzężenia ogólne odłączenie biegunów wszystkich wyłączników ochronnych, i przy czym wyłącznik ochronny jednofazowy wyposażony jest w nastawnik zakresu prądu mający element sterowniczy z podziałką prądową,

Tradycyjne wyłączniki ochronne mają określony, nie dają się później zmienić prąd znamionowy, który wyznaczany jest w trakcie produkcji przez odpowiedni dobór materiału i odpowiednią konstrukcję wyzwalacza przeciążeniowego. Dlatego dla każdego potrzebnego prądu znamionowego trzeba wytworzyć odpowiedni typ wyłącznika ochronnego.

W podobnego rodzaju wyłącznikach ochronnych - jak też w przypadku znanych wyłączników ochronnych silników - przewiduje się obecnie możliwość zmiany prądu znamionowego wyłącznika. Z punktu widzenia technologii produkcji ma to tę zaletę, że można zredukować ilość typów wyłączników ochronnych i sam użytkownik ma możliwość wybrania w zadanym zakresie niezbędnej w danym przypadku wartości znamionowej prądu.

Znany jest z opisu EP-B1-338 250 tego rodzaju wyłącznik ochronny. Opisano tu wielofazowy wyłącznik ochronny, którego poszczególne odcinki biegunowe są utworzone przez pojedyncze wyłączniki ochronne. Dlatego każdy z tych odcinków ma własne styki łączenio187 471 we, własne zamki uruchamiające te styki łączeniowe oraz własne wyzwalacze przeciążeniowe i zwarciowe sterujące tymi zamkami. Odcinki biegunowe są przy tym sprzężone ze sobą tak, że po wyzwoleniu jednego zamka sterującego wyzwalane są też wszystkie inne odcinki biegunowe.

Wyzwalacz przeciążeniowy jest utworzony przez sprężynę bimetalową, której pierwszy koniec jest ustalony w wyłączniku ochronnym, a drugi koniec wskutek przegięcia bimetalu po nagrzaniu kontrolowanym prądem dochodzi do zamka sterującego i wyzwala ten zamek.

Aby uzyskać potrzebną zmianę prądu znamionowego, przy każdym wyłączniku między wolnym końcem bimetalu i mechanizmem przełączającym umieszczony jest klinowy człon nastawczy. Dlatego wolny koniec bimetalu celem zainicjowania procesu wyzwolenia nie musi przejść przez cały odstęp między swoim położeniem spoczynkowym i mechanizmem przełączającym, lecz tylko na odcinku większym niż różnica tego całego odstępu i czynnej w danym momencie grubości klina między wolnym końcem bimetalu i zamkiem sterującym. Tę czynną grubość klina uzyskuje się w prosty sposób poprzez przemieszczenie klinowego członu nastawczego.

Żeby umożliwić takie przemieszczenie, zaproponowano według opisu patentowego EPB1-338 250 jeden, wspólny dla wszystkich odcinków biegunowych prowadnik pośredniczący. Poszczególne człony nastawcze są zawieszone na tym prowadniku w kierunku roboczym sprężyny bimetalowej za pomocą przegubów umożliwiających wzajemny ruch.

Sam prowadnik pośredniczący jest ułożyskowany w poszczególnych obudowach z możliwością przesuwu poprzecznego do kierunku roboczego sprężyny bimetalowej, a więc również powierzchnię klinowe przebiegają nieco poprzecznie do kierunku roboczego bimetalu.

Prowadnik pośredniczący jest uruchamiany centralnym elementem sterowniczym utworzonym jako cylindryczna gałka ułożyskowana obrotowo wokół swojej osi wzdłużnej we wspólnym członie obudowy osłaniającej prowadnik pośredniczący. Gałka ta od strony prowadnika ma umieszczony mimośrodowo czop, który wchodzi w otwór podłużny w prowadniku pośredniczącym.

Konstrukcja taka ma kilka znaczących wad. Ze względu na zastosowanie prowadnika pośredniczącego wspólnego dla wszystkich trzech odcinków biegunowych trzeba montować ten wielofazowy wyłącznik ochronny w zasadzie w dwóch operacjach technologicznych: w pierwszej trzeba ustalić względem siebie poszczególne wyłączniki i w drugiej trzeba wstawić w ten układ wspólny prowadnik pośredniczący.

W stanie nie zmontowanym nie ma jeszcze członów nastawczych ustalanych na wspólnym prowadniku pośredniczącym, a wiec poszczególne wyłączniki nie mogą działać samodzielnie. Działają one tylko w zestawie i nie mogą być zastosowane do zabezpieczenia poszczególnych przewodów.

Ponadto w stanie nie zmontowanym nie jest możliwa oddzielna kontrola poszczególnych odcinków biegunowych. Dopiero po zmontowaniu można kontrolować działanie poszczególnych odcinków zasilając każdy z nich prądem testowym. W razie wykrycia wady odcinka biegunowego trzeba rozłożyć z powrotem wyłącznik na części (pojedyncze wyłączniki i wspólny prowadnik pośredniczący), wymienić wadliwy wyłącznik i ponownie zmontować wyłącznik ochronny.

Poza tym ukształtowanie wspólnego prowadnika pośredniczącego ogranicza ilość biegunów wyłącznika ochronnego. Dlatego dla każdej potrzebnej ilości biegunów należy przewidzieć własne prowadniki pośredniczące.

Uruchamianie zamka sterującego samą sprężyną bimetalową niesie ze sobą następujące trudności: Bimetal podczas swojego normalnego działania nagrzewa się do 250°C. Stykająca się z bimetalem część zamka o złożonym kształcie i stosunkowo znacznej objętości musi być wykonana z droższego tworzywa sztucznego lub metalu o odpowiedniej odporności termicznej. Ponadto bezpośrednie działanie na zamek nie pozwala uzyskać odpowiedniej odporności na wibracje i uderzenia, ponieważ drgania bimetalu przenoszą się bezpośrednio na zamek.

Zawieszenie klinowych członów nastawczych na przegubach ustalonych sztywno na prowadniku pośredniczącym wymaga bardzo dokładnego zamocowania tych przegubów w przewidzianym odstępie względem siebie i obrzeży prowadnika pośredniczącego. Każda

187 471 nieprawidłowa pozycja przegubu mogłaby pociągnąć za sobą zmianę pozycji spoczynkowej osadzonego na nim klina, a więc mimowolną zmianę czułości zadziałania odpowiedniego odcinka biegunowego. Dlatego prowadnik pośredniczący musi być wykonany z bardzo małymi tolerancjami, z czym wiążą się wysokie koszty.

Zadaniem wynalazku jest zaoferowanie wyłącznika ochronnego jednofazowego określonego na wstępie rodzaju, który może pracować samodzielnie i może być zespolony z dowolną ilością identycznych wyłączników jednofazowych w wyłącznik ochronny wielofazowy bez dodawania innych elementów konstrukcyjnych. Wyłącznik ochronny jednofazowy powinien też posiadać wysoką odporność na uderzenia i wibrację, a także powinien być stosunkowo mało czuły na niedokładności w usytuowaniu miejsc połączeń członu nastawczego i prowadnika pośredniczącego.

Zgodnie z wynalazkiem, wyłącznik ochronny jednofazowy opisanego na wstępie rodzaju, ma klinowy człon nastawczy umieszczony pomiędzy wyzwalaczem przeciążeniowym i kabłąkiem współpracującym z mechanizmem przełączającym, klinowy człon nastawczy jest trwale połączony sprężyście giętką sprężyną z prowadnikiem pośredniczącym a prowadnik pośredniczący jest osadzony w obudowie jednofazowego wyłącznika ochronnego przesuwnie w kierunku roboczym wyzwalacza przeciążeniowego.

Korzystnie, prowadnik pośredniczący jest trwale połączony z prowadnikiem pośredniczącym następnego wyłącznika ochronnego jednofazowego sprzężonego z tym wyłącznikiem ochronnym.

Korzystnie dalej, prowadnik pośredniczący ma na każdej swojej stronie czołowej zwróconej ku sprzężonemu następnemu wyłącznikowi ochronnemu jednofazowemu wycięcie albo odpowiadający profilem temu wycięciu, wyprofilowany występ, który przenika obudowę wyłącznika ochronnego jednofazowego.

Korzystnie, wyprofilowany występ i wycięcie mają powierzchnie boczne normalne do kierunku ruchu prowadnika pośredniczącego.

Każdy wyłącznik ochronny jednofazowy według wynalazku ma więc swój własny prowadnik pośredniczący z ustalonym na nim członem nastawczym. Dlatego może on pracować niezależnie od innych części konstrukcyjnych, to znaczy można go wykorzystać indywidualnie do zabezpieczenia pojedynczego przewodu elektrycznego albo po sprzężeniu dowolnej ilości identycznych następnych wyłączników ochronnych jednofazowych można je zastosować do zabezpieczenia wielofazowego układu przewodów.

Dzięki działaniu sprężyny bimetalowej na mechanizm przełączający za pośrednictwem kabłąka tylko ten stosunkowo prosty i materiałooszczędny element konstrukcyjny musi być wykonany z odpornego termicznie materiału. Ponadto prawidłowo zwymiarowany kabłąk działa amortyzująco, a więc znacznie poprawia odporność wyłącznika na wibrację.

Sprężyście giętka sprężyna do połączenia klinowego członu nastawczego z prowadnikiem pośredniczącym przejmuje nieznaczne boczne przemieszczenie swoich miejsc zamocowania na prowadniku pośredniczącym i na członie nastawczym, a więc takie niedokładności produkcyjne nie powodują przesunięć członu nastawczego w jego kierunku roboczym, lecz tylko nieznaczne skręcenia, które jednak nie zmieniają efektywnego odstępu między wyzwalaczem przeciążeniowym i kabłąkiem.

W wyłączniku według wynalazku sprzężonym z kolejnymi wyłącznikami ochronnymi jednofazowymi następuje jednoczesna zmiana prądów znamionowych wszystkich sprzężonych ze sobą wyłączników ochronnych jednofazowych, w związku z czym taka zmiana po pierwsze może być szybko dokonana i po drugie zapewnione jest nastawienie wszystkich pojedynczych wyłączników na tę samą wartość prądu znamionowego.

Taka konstrukcja pozwala na połączenie kształtowe prowadników pośredniczących sprzężonych ze sobą wyłączników ochronnych jednofazowych bez potrzeby stosowania środków pomocniczych, jak klej, śruby lub tym podobne.

Przy prawidłowym ustawieniu pozycji prowadników pośredniczących dwóch sąsiednich pojedynczych wyłączników ochronnych jednofazowych muszą one tylko przylegać do siebie, przy czym następuje automatyczne połączenie ich prowadników, a więc wejście występu jednego prowadnika w wycięcie drugiego prowadnika pośredniczącego. Można wyeliminować

187 471 oddzielne łączenie tych prowadników, co byłoby konieczne w razie wykorzystania występów i wycięć zaopatrzonych w podcięcia.

Wynalazek został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1a przedstawia wyłącznik ochronny jednofazowy wedłUg wynalazku, widziany z boku, ze zdjętą osłoną górną; fig. 1b - wyłącznik ochronny jednofazowy według fig. 1a, pokazany w rzucie poziomym; fig. 1c - nastawnik prądu znamionowego wyłącznika ochronnego jednofazowego według fig. 1a,b, pokazany w rzucie bocznym w powiększeniu, ze zdjętą osłoną górną; fig. 2 - prowadnik pośredniczący z elementem sterowniczym wyłącznika ochronnego jednofazowego według fig. 1, 2, pokazany szczegółowo w rzucie poziomym; fig. 3a - prowadniki pośredniczące trzech sprzężonych ze sobą wyłączników ochronnych jednofazowych według fig. 1, 2, pokazane szczegółowo w rzucie poziomym; fig. 3b,c - nastawnik prądu znamionowego wyłączników ochronnych jednofazowych oznaczonych na fig. 3a przez L1 i L3, pokazany w rzucie bocznym ze zdjętą osłoną górną; fig. 4a - prowadniki pośredniczące wyłączników ochronnych oznaczonych jednofazowych na fig. 3a przez L1 i L2, pokazane w powiększeniu w rzucie poziomym i fig. 4b - prowadniki pośredniczące według fig. 4a z ukształtowanym w inny sposób występem i wycięciem.

Wyłącznik ochronny jednofazowy według wynalazku, jak widać najlepiej na fig. la, jest zbudowany podobnie jak tradycyjny wyłącznik ochronny przewodu.

Posiada on w zasadzie dwa zaciski śrubowe 14, 15 do podłączenia kontrolowanego przewodu, wyzwalacz przeciążeniowy 1 oraz wyzwalacz zwarciowy 16, a także mechanizm przełączający 2, który może przestawiać ruchomy styk 17 z położenia zamkniętego pokazanego na fig. 1 a w położenie otwarte.

Kontrolowany prąd płynie w tym wyłączniku ochronnym od pierwszego zacisku śrubowego 14 najpierw przez wyzwalacz przeciążeniowy 1, następnie przez ruchomą linkę przewodową 19 i nośnik stykowy 20 do ruchomego styku 17, potem przez nieruchomy styk 18 do wyzwalacza zwarciowego 16 i wreszcie do drugiego zacisku śrubowego 15.

Mechanizm przełączający 2 może być uruchamiany zarówno przez wyzwalacz zwarciowy 16 jak i wyzwalacz przeciążeniowy i w niżej opisany sposób.

Wyzwalacz zwarciowy 16 jest utworzony w znany sposób przez cewkę elektromagnetyczną z ruchomą kotwicą, która przy odpowiednio wysokich prądach zwarciowych uderza o nośnik stykowy 20 mechanizmu przełączającego 2.

Wyzwalacz przeciążeniowy 1 składa się ze sprężyny bimetalowej nagrzewanej przez kontrolowany prąd. Pierwszy koniec 21 tej sprężyny jest ustalony w obudowie wyłącznika ochronnego jednofazowego, a drugi koniec 22 ma swobodę poruszania się. Przegięcie bimetalu wywołane jego nagrzaniem powoduje ruch drugiego końca 22 w kierunku strzałki 23. Przy dostatecznie silnym nagrzaniu wolny koniec 22 sprężyny bimetalowej dochodzi do kabłąka 3 działającego na nośnik stykowy 20 i przemieszcza ten kabłąk w kierunku ruchu końca 22 powodując zadziałanie mechanizmu przełączającego 2.

Nośnik stykowy 20 jest napięty sprężyną 24 w kierunku otwartego położenia ruchomego styku 17. Objaśnione nieznaczne odchylenia nośnika stykowego 20 pod działaniem kotwicy wyzwalacza zwarciowego 16 albo pod wpływem wyzwalacza przeciążeniowego 1 za pośrednictwem kabłąka 3 są wzmacniane za pomocą tej sprężyny 24 do całkowitego przestawienia nośnika 20 w otwarte położenie ruchomego styku 17.

Celem włączenia wyłącznika ochronnego jednofazowego, to znaczy cofnięcia nośnika stykowego 20 w zamknięte położenie ruchomego styku 17 zastosowana została dostępna z zewnątrz, uruchamiana ręcznie dźwignia 25.

Obudowa wyłącznika ochronnego według wynalazku jest wykonana w znany sposób z osłony dolnej 26 i osłony górnej 27 (por. fig. Ib).

Cechą szczególną wyłącznika według wynalazku jest urządzenie do zmiany czułości zadziałania wyzwalacza przeciążeniowego 1, a więc nastawnik prądu znamionowego przedstawiony szczegółowo na fig. 1c.

Najważniejszą częścią składową tego nastawnika jest klinowy człon nastawczy 4 umieszczony między wyzwalaczem przeciążeniowym 1 - dokładnie ujmując między jego wolnym końcem 22 - i kabłąkiem 3 działającym na mechanizm przełączający 2. Ponadto za6

187 471 stosowany został prowadnik pośredniczący 6, osadzony z możliwością przesuwu w obudowie wyłącznika ochronnego jednofazowego w kierunku strzałki 28, a więc w kierunku roboczym wyzwalacza przeciążeniowego 1 - symbolizowanym strzałką 23.

Klinowy człon nastawczy 4 jest trwale połączony z prowadnikiem 6 za pośrednictwem sprężyście giętkiej sprężyny 13 utrzymywanej w prowadnicy 29. Sprężyna 13 w pokazanej na rysunkach odmianie wykonania wynalazku jest znitowana zarówno z członem nastawczym 4 jak i z prowadnikiem pośredniczącym 6, jednak nie należy tego rozumieć jako ograniczenie, gdyż można byłoby też zastosować inne rodzaje połączeń, jak klejenie, zgrzewanie itd.

Przesuniecie sprężyny 13 powodowany przesunięciem prowadnika 6 w kierunku roboczym wyzwalacza przeciążeniowego 1, a więc w kierunku strzałek 23, 28, jest odchylane w strefie prowadnicy 29 o około 90°, tak że człon nastawczy 4 przesuwa się w kierunku równoległym do wyzwalacza 2 (symbolizowanym strzałką 30).

W takim układzie wystarczy, aby wolny koniec 22 wyzwalacza 1 poruszył kabłąk 3, żeby spowodować wyzwolenie mechanizmu przełączającego 2, a więc nie musi on pokonać całej odległości między swoim położeniem spoczynkowym i tym kabłąkiem 3. Odległość ta jest zredukowana właśnie o szerokość członu nastawczego 4 między wolnym końcem 22 i kabłąkiem 3. Aby nie było utrudnień w ruchu wolnego końca 22, człon nastawczy 4 powinien dawać się przestawić możliwie lekko, co uzyskuje się poprzez wysoką sprężystość sprężyny 13. Dlatego sprężyna 13 jest wykonana w postaci cienkiej taśmy lub cienkiej linki z metalu albo tworzywa sztucznego.

Dzięki objaśnionemu przesunięciu członu nastawczego 4 można zmieniać jego chwilową szerokość efektywną i niezbędną do wyzwolenia zamka sterującego wielkość odchylenia wolnego końca 22. Wielkość odchylenia końca 22 zależy od występującego akurat natężenia kontrolowanego prądu, tak że poprzez przesunięcie członu 4 można w efekcie nastawiać natężenie prądu zadziałania, czyli prąd znamionowy wyzwalacza przeciążeniowego 1.

Dla wykonania wspomniane przesunięcia prowadnika pośredniczącego 6, wyłącznik posiada element sterowniczy 5 (por. fig. 2). Ma on postać cylindrycznej gałki obrotowej i jest osadzony w obudowie wyłącznika ochronnego obrotowo wokół swojej osi wzdłużnej.

Na swoim czole od strony prowadnika 6 element sterowniczy 5 posiada umieszczony mimośrodowo kołek 7, który wchodzi w podłużny otwór 31 w prowadniku pośredniczącym 6.

Za pomocą kołka 7 i otworu podłużnego 31 obrotowy ruch nastawczy (symbolizowany strzałką 32) przenoszony korzystnie wkrętakiem na element sterowniczy 5 jest przekształcany na przemieszczenie prowadnika pośredniczącego 6 w kierunku roboczym wyzwalacza przeciążeniowego 1.

Celem uwidocznienia rzeczywiście nastawionej wartości prądu znamionowego naniesiono na ściance zewnętrznej obudowy w strefie elementu 5 podziałkę prądową 33 (por. fig. 1b).

Opisany dotąd wyłącznik ochronny jest jednofazowy, a więc nadaje się tylko do kontroli pojedynczego przewodu elektrycznego. Ale w większości zastosowań buduje się wielofazowe wyłączniki ochronne przewodów, które mogą zabezpieczać jednocześnie kilka przewodów elektrycznych. W najczęściej spotykanym systemie trójfazowym stosuje się dwa-, trzylub czterofazowe wyłączniki ochronne (do kontroli układu złożonego z L i N, LI, L2 i L3 albo L1, L2, L3 i N).

Wyłącznik ochronny według wynalazku jest ukształtowany tak, że kilka takich wyłączników ochronnych jednofazowych jest sprzężonych ze sobą w taki sposób, że w razie przeciążenia jednego wyłącznika następuje wskutek sprzężenia ogólne odłączenie wszystkich wyłączników ochronnych. Jak opisano wyżej, każdy wyłącznik ochronny jednofazowy według wynalazku może działać całkowicie samodzielnie, tak, że dzięki prostemu uszeregowaniu poszczególnych wyłączników można utworzyć wielofazowy wyłącznik ochronny.

Sprzężenie poszczególnych mechanizmów przełączających 2 realizowane jest najprościej tak, że dźwignie 25 do ręcznego włączenia poszczególnych wyłączników jednofazowych są połączone mechanicznie ze sobą. Alternatywnie można też wyposażyć każdego z mechanizmów przełączających 2 w sworzeń (nie pokazany na rysunkach z uwagi na ich przejrzystość), który przenika z boku obudowy swojego jak też sąsiedniego wyłącznika ochronnego,

187 471 wchodzi w mechanizm 2 sąsiedniego wyłącznika i uruchamia go również po zadziałaniu swojego mechanizmu przełączającego 2. Skutkiem omawianego, prostego uszeregowania jednofazowych wyłączników ochronnych według fig. 1 i 2 byłoby to, że każdy odcinek biegunowy powstałego wielofazowego wyłącznika ochronnego miałby własny, oddzielony od wszystkich innych odcinków biegunowych nastawnik prądu znamionowego. Z pewnością można wyobrazić sobie takie ukształtowanie wielofazowego wyłącznika ochronnego, ale byłoby ono niepraktyczne, ponieważ użytkownik musiałby nastawiać oddzielnie każdy odcinek biegunowy.

Dlatego zgodnie z wynalazkiem, prowadniki pośredniczące 6 sprzężonych wyłączników ochronnych są trwale połączone ze sobą. Aby zrealizować takie połączenie, musi być zapewniony dostęp do obudów odpowiednich wyłączników w strefie prowadników pośredniczących, a więc zostały one wyposażone w przecięcia 10. Sposób połączenia można wybrać w zasadzie dowolnie. Dwa sąsiednie prowadniki pośredniczące 6 i 8 albo 6 i 9 można ustalić obok siebie na przykład poprzez sklejenie, zgrzewanie, nitowanie albo za pomocą wchodzących ciasno w sąsiednie prowadniki pośredniczące dodatkowych elementów konstrukcyjnych, jak kołki.

Szczególnie korzystny sposób połączenia przedstawiono na fig. 3, 4 na podstawie wyłącznika ochronnego trójfazowego.

Prowadnik pośredniczący 6 środkowego wyłącznika ochronnego jednofazowego L2 ma na czole od strony wyłącznika ochronnego jednofazowego L1 wyprofilowany występ 12, który przechodzi przez przecięcie 10 dolnej osłony 26 i przenika przez obudowę wyłącznika ochronnego jednofazowego l2. Górna osłona 27 wyłącznika ochronnego jednofazowego Ll ma również przecięcie 10, które po złożeniu ze sobą obu wyłączników ochronnych jednofazowych L1, L2 jest usytuowane nad przecięciem 10 wyłącznika ochronnego jednofazowego L2. Wyprofilowany występ 12 może więc przenikać także przez obudowę wyłącznika ochronnego jednofazowego L1 sięgając do jego wnętrza.

Prowadnik pośredniczący 8 wyłącznika ochronnego jednofazowego L1 ma dopasowane profilem do występu 12 wycięcie 11, w które wchodzi występ 12, dzięki czemu prowadniki pośredniczące 6, 8 są połączone kształtowe ze sobą.

Za pomocą takich samych środków konstrukcyjnych, a mianowicie wyprofilowanego występu 12 na pierwszym i odpowiadającego mu kształtem wycięcia 11 w drugim prowadniku pośredniczącym, są połączone ze sobą prowadniki pośredniczące 6, 9 wyłączników ochronnych jednofazowych L2 i L3. Inaczej niż w połączeniu prowadników 6, 8 wyłączników L1, L2, prowadnik 9 wyłącznika ochronnego jednofazowego L3 ma wyprofilowany występ 12, a prowadnik 6 wyłącznika ochronnego jednofazowego L2 ma wycięcie 11.

Występy 12 i wycięcie 11 mają powierzchnie boczne 34 normalne do kierunku ruchu prowadnika pośredniczącego 6, 8, 9 (por. fig. 4a). Zasadnicza korzyść wynikająca z takiej konstrukcji polega na tym, że wyłączniki ochronne jednofazowe L1, L2, L3 podczas ich zespolenia muszą tylko przylegać do siebie w przedstawiony sposób. Przy tym następuje automatycznie opisane połączenie kształtowe ich prowadników pośredniczących 6, 8, 9, a więc wejście występu 12 jednego prowadnika w wycięcie 11 drugiego prowadnika.

Oczywiście nie należy rozumieć wąsko takiego ukształtowania występu 12 i wycięcia 11. Powierzchnie boczne 34 mogłyby na przykład tworzyć ze sobą kąt ostry, a więc występ 12 i wycięcie 11 miałyby w rzucie poziomym kształt trójkątny. Inna możliwość polega na tym, że występ 12 rozszerza się w miarę oddalania od strony czołowej prowadnika 6, a wycięcie 11 rozszerza się odpowiednio w miarę wzrostu głębokości (por. fig. 4b).

Jednakże przy takim ukształtowaniu konieczne jest złączenie prowadników pośredniczących 6, 8, 9 w specjalnej operacji technologicznej.

Stałe połączenie poszczególnych prowadników 6, 8, 9 powoduje jednoczesną zmianę zakresów prądu znamionowego wszystkich wyłączników L1, L2, L3 przy przesunięciu jednego prowadnika pośredniczącego, a więc nie jest konieczne wyposażenie nastawników prądu znamionowego każdego wyłącznika L1, L2, L3 we własny element sterowniczy 5. Dlatego pominięto elementy sterownicze 5 w skrajnych wyłącznikach ochronnych jednofazowych L1, L3 trójfazowego wyłącznika ochronnego na fig. 3. Ponadto w prowadnikach 8, 9 nie ma otworów podłużnych 31, a także nie ma podziałek prądowych 33 na stronie zewnętrznej ich obudowy.

187 471

Oprócz tego nie zastosowano powtórnego zwiększenia ilości odcinków biegunowych, dzięki czemu oba skrajne wyłączniki ochronne jednofazowe L1 i L3 nie muszą być sprzęgane z następnymi wyłącznikami ochronnymi. Dlatego ich wolne części obudowy - w wyłączniku ochronnym jednofazowym L1 jego dolna osłona 26 a w wyłączniku ochronnym jednofazowym L3 jego górna osłona 27 - nie mają przecięć 10, a ponadto ich prowadniki 8, 9 mają tylko odpowiednio występ 12 (prowadnik 9) albo wycięcie 11 (prowadnik 8).

187 471

187 471

187 471

187 471

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wyłącznik ochronny jednofazowy z mechanizmem przełączającym, sterowanym co najmniej jednym wyzwalaczem przeciążeniowym, zwłaszcza wyłącznik ochronny jednofazowy sprzężony z co najmniej jednym następnym, a korzystnie dwoma takimi wyłącznikami ochronnymi jednofazowymi w taki sposób, że w razie wystąpienia przeciążenia na jednym wyłączniku następuje wskutek tego sprzężenia ogólne odłączenie biegunów wszystkich wyłączników ochronnych, i przy czym wyłącznik ochronny jednofazowy wyposażony jest w nastawnik zakresu prądu mający element sterowniczy z podziałką prądową, znamienny tym, że ma klinowy człon nastawczy (4) umieszczony pomiędzy wyzwalaczem przeciążeniowym (1) i kabłąkiem (3) współpracującym z mechanizmem przełączającym (2), że klinowy człon nastawczy (4) jest trwale połączony sprężyście giętką sprężyną (13) z prowadnikiem pośredniczącym (6, 8, 9) i że prowadnik pośredniczący (6, 8, 9) jest osadzony w obudowie jednofazowego wyłącznika ochronnego przesuwnie w kierunku roboczym wyzwalacza przeciążeniowego (1).
2. 2. Wyłącznik ochronny jednofazowy według zastrz. 1, znamienny tym, że prowadnik pośredniczący (6) jest trwale połączony z prowadnikiem pośredniczącym (8, 9) następnego wyłącznika ochronnego jednofazowego sprzężonego z tym wyłącznikiem ochronnym.
3. 3. Wyłącznik ochronny jednofazowy według zastrz. 2, znamienny tym, że prowadnik pośredniczący (6, 8, 9) ma na każdej swojej stronie czołowej zwróconej ku sprzężonemu następnemu wyłącznikowi ochronnemu jednofazowemu wycięcie (11) albo odpowiadający profilem temu wycięciu (11), wyprofilowany występ (12), który przenika obudowę wyłącznika ochronnego jednofazowego.
4. 4. Wyłącznik ochronny jednofazowy według zastrz. 3, znamienny tym, że wyprofilowany występ (12) i wycięcie (11) mają powierzchnie boczne (34) normalne do kierunku ruchu prowadnika pośredniczącego (6, 8, 9).