PL187735B1 - Sposób i układ wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA - Google Patents

Abstract

4. Uklad wykrywania dostepnosci uslugi wielodostepu z podzialem kodowym CDMA w obszarze zawierajacym co naj- mniej jedna stacje bazowa wysylajaca zlozo- ny sygnal CDMA, zawierajacy wiele detek- torów szybkosci chipowej, znamienny tym, ze kazdy detektor szybkosci chipowej (109) ma uklad opózniaj aco-mnozacy (201), a wszystkie detektoiy szybkosci chipowej (109) sa dolaczone do ukladu detekcji warto- sci progowej (127), aby odbierac zmierzone moce, a nastepnie okreslic czy zsumowane moce przekraczaja wartosc progowa, przy czym jesli zsumowane moce przekraczaja wartosc progowa wtedy usluga jest dostepna, zas w przeciwnym przypadku usluga jest niedostepna. F I G . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i układ wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA (Codę Division Multiple Access).

Wynalazek nadaje się do stosowania zwłaszcza w urządzeniach radiotelefonicznych.

Tymczasowy standard IS-95-A (Interim Standard-95) został wykorzystany przez Stowarzyszenie Przemysłu Telekomunikacyjnego do wdrożenia wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w systemie komórkowym i w systemach łączności osobistej PCS (Personal Communication Systems). W systemie CDMA stacja ruchoma łączy się z jedną lub z kilkoma spośród wielu stacji bazowych rozproszonych w obszarze geograficznym. Wszystkie stacje bazowe nadają w kanałach pilotowych nieprzerwanie sygnał pilotowy o takim samym kodzie rozpraszającym, ale o różnych przesunięciach fazowych. Standard IS-95 definiuje kod rozpraszający jako pseudo losowa PN (PseudoNoise) sekwencja bitów o okresie równym 2¹⁵ chipów i o przesunięciu fazowym równym wielokrotności 64 chipów względem sekwencji PN pilota, mającej zerowe przesunięcie fazowe. Różne przesunięcia fazowe umożliwiają odróżnienie sygnałów kanałów pilotowych między sobą. Bity pseudolosowe PN (chipy) są generowane z szybkością 1,23 Mbit/s. Pod pojęciem „chip” rozumie się bit sekwencji pseudolosowej, w odróżnieniu od „bitów” danych.

Usługa CDMA może nie być dostępna w każdym obszarze. Dlatego też, kiedy stację ruchomą zdolną do pracy w systemie CDMA, włącza się albo przenosi się do nowego obszaru, musi ona określić czy usługa CDMA jest dostępna czy też nie.

Jednym ze sposobów określania dostępności usługi CDMA jest próba wykrycia sygnału kanału pilotowego przez pełne przeszukanie przestrzeni kodowej pilota dla każdej potencjalnej częstotliwości CDMA. Stacja ruchoma wykrywa sygnał kanału pilotowego przez wykrycie przesunięcia fazowego kodu rozpraszającego konkretnego sygnału kanału pilotowego. Jeżeli sygnał kanału pilotowego zostanie wykryty, usługa IS-95 jest dostępna. W przeciwnym razie usługa ta nie jest dostępna.

Taki sposób wykrywania pilota jest odpowiedni w przypadku, gdy usługa CDMA jest dostępna na pierwszej przeszukiwanej częstotliwości. Kiedy jednak usługa CDMA nie jest dostępną przeszukiwanie może trwać nawet 15 sekund dla jednej częstotliwości. Sprawa komplikuje się w obszarach mających potencjalnie cztery lub więcej pasm częstotliwości przydzielonych dla usługi CDMA. W konsekwencji wykrycie usługi może zająć minutę albo więcej. W rezultacie użytkownik, który chce nawiązać łączność ze stacji ruchomej, może czekać nawet minutę na realizację połączenia lub na stwierdzenie, że połączenie nie może być zrealizowane w systemie CDMA.

Innym sposobem określania dostępności usługi CDMA jest detekcja szybkości chipowej złożonego sygnału CDMA odebranego przez stację ruchomą a nie wykrycie sygnału kanału pilota. Czynność ta może być przeprowadzana równolegle z przeszukiwaniem przestrzeni kodowej pilotą aby szybko ustalić czy przeszukiwanie kontynuować, czy też przerwać je i przejść do następnej częstotliwości lub też podjąć próbę innej usługi, takiej jak analogowa telefonia komórkowa pierwszej generacji AMPS (Advance Mobil Phone System).

Konwencjonalny detektor szybkości chipowej zawiera układ opóźniająco-mnożący, który realizuje autokorelację przez pomnożenie odebranego złożonego sygnału CDMA przez sprzężony złożony sygnał CDMA opóźniony o czas Τ<μ Jeżeli usługa CDMA jest dostępna, odebrany złożony sygnał i sprzężony opóźniony złożony sygnał będą skorelowane, a zatem średni sygnał wyjściowy układu opóźniająco-mnożącego będzie okresowym sygnałem autokorelacji, o okresie równym odwrotności szybkości chipowej. Natomiast, jeśli usługa CDMA nie jest dostępną średni sygnał wyjściowy układu opóźniaj ąco-mnożącego będzie sygnałem autokorelacji szumu, który nie jest sygnałem okresowym.

Proces wykrywania można poprawić wyposażając konwencjonalny detektor usługi CDMA w filtr pasmowo-przepustowy filtrujący sygnał wyjściowy układu opóźniająco-mnożącego. Filtr taki może być implementacją programową cyfrowego szybkiego przekształcenia Fouriera FFT (Fast Fourier Transformation), którego środek pasma przepustowego odpowiada szybkości chipowej. Obwód do pomiaru mocy mierzy moc przefiltrowanego sygnału wyjściowego, którą porównuje się z wartością progową. Jeśli zmierzona moc przekra4

187 735 cza wartość progową, wówczas usługa CDMA jest dostępna. W przeciwnym razie usługa CDMA jest niedostępna.

Układ opóźniająco-mnożący konwencjonalnego detektora usługi CDMA stanowi pewien problem. Na działanie tego układu wpływają takie czynniki jak: kształt chipu, interferencja współkanałowa wielu sygnałów pilotowych transmitowanych w kanale pilota i wielu sygnałów rozmownych transmitowanych w kanałach rozmownych, propagacja wielodrogowa oraz opóźnienie samego układu opóźniająco-mnożącego.

Kształty przebiegów niektórych chipów są zaprojektowane specjalnie tak aby sygnał był „ukryty”, tj. aby układ opóźniaj ąco-mnożący nie był w stanie zapewnić prawidłowej korelacji z powodu szczególnego kształtu przebiegu chipu. Zwykle jednak nie dotyczy to systemu komórkowego ani PCS. Jednakże, interferencja wielu sygnałów pilotowych oraz sumowanie się ich wielodrogowych składowych w odbiorniku stanowi pewien problem.

Ponieważ wiele sygnałów kanału pilota i wiele sygnałów kanałów rozmownych oraz ich składowe wielodrogowe sumują się w odbiorniku i tworzą jakiś zmienny w czasie sygnał, to w obszarze gdzie usługa CDMA w rzeczywistości jest dostępna konwencjonalny detektor szybkości chipowej w niektórych miejscach tego obszaru będzie wskazywał, że usługa CDMA jest dostępna, a w innych miejscach tego samego obszaru będzie wskazywał, że usługa ta jest niedostępna. Powoduje to brak zaufania użytkownika do wskazań dokonanych przez taki detektor dostępności usługi CDMA.

Istnieje zatem zapotrzebowanie na sposób i układ detekcji dostępności usługi CDMA, który skróci czas określenia, czy usługa jest dostępna, w porównaniu ze sposobem polegającym na śledzeniu pilota, i będzie mniej wrażliwy na interferencje współkanałowe oraz na propagację wielodrogową niż konwencjonalny detektor szybkości chipowej.

Sposób wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, według wynalazku charakteryzuje się tym, że odbiera się złożony sygnał CDMA i przeprowadza się wiele pomiarów mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA, przy czym każdy pomiar mocy przeprowadza się przy innym opóźnieniu, następnie sumuje się zmierzone moce i porównuje się te zsumowane zmierzone moce z wartością progową, a w przypadku gdy zsumowane moce przekraczają tę wartość progową wysyła się wskazanie, że usługa jest dostępna.

Pomiaiy mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA przy różnych opóźnieniach przeprowadza się w jednym wariancie rozwiązalna równocześnie, a w drugim kolejno.

Układ wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, zawierający wiele detektorów szybkości chipowej, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każdy detektor szybkości chipowej ma układ opóźniaj ąco-mnożący i wszystkie detektory szybkości chipowej są dołączone do układu detekcji wartości progowej, aby odbierać zmierzone moce, a następnie określić czy zsumowane moce przekraczają wartość progową. Jeśli zsumowane moce przekraczają wartość progową wtedy usługa jest dostępna, zaś w przeciwnym przypadku usługa jest niedostępna.

W jednym wariancie rozwiązania detektory szybkości chipowej są połączone równolegle.

Każdy detektor szybkości chipowej zawiera filtr pasmowy połączony z układem opóźniaj ąco-mnożącym, przy czym filtr pasmowy ma pasmo przepustowe obejmujące szybkość chipową.

Filtr pasmowo przepustowy zawiera komutator mający 2 gałęzi wyjściowych, a do każdej z nich jest dołączony układ mnożący połączony z sumatorem.

Ffiltr pasmowo przepustowy zawiera ponadto operator rzeczywisty połączony z wejściem komutatora, zaś do wejścia operatora rzeczywistego jest dołączony układ opóźniająco-mnożący.

Do każdego sumatora jest dołączony rejestr.

Drugi wariant rozwiązania układu wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, zawierający wiele detektorów szybkości chipowej, według wyna187 735 lazku charakteryzuje się tym, że jeden detektor szybkości chipowej ma układ opóźniająco-mnożący, który jest dołączony do układu detekcji wartości progowej, aby odbierać zmierzone moce, a następnie określić czy zsumowane moce przekraczają wartość progową. Jeśli zsumowane moce przekraczają wartość progową to usługa jest dostępna, zaś w przeciwnym przypadku usługa jest niedostępna.

Detektor szybkości chipowej zawiera filtr pasmowy połączony z układem opóźniaj ąco-mnożącym, przy czym filtr pasmowy ma pasmo przepustowe obejmujące szybkość chipową.

Korzystne skutki stosowania sposobu i układu wykrywania dostępności usługi CDM w stosunku do rozwiązań znanych polegają na tym, że skrócony został czas potrzebny do określenia czy usługa jest dostępna, czy też nie. Ponadto, układ jest mniej wrażliwy na sumowanie się wielu sygnałów kanałowych i ich składowych wielodrogowych w odbiorniku.

Wykonywanie wielu pomiarów odebranego złożonego sygnału CDMA przy różnych opóźnieniach daje większe prawdopodobieństwo, że co najmniej na jeden z tych pomiarów nie będą miały wpływu interferencje współkanałowe i propagacja wielodrogowa, które powodują fałszywe wskazanie niedostępności usługi CDMA.

Przedmiot wynalazku, w przykładzie realizacji, jest zobrazowany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia bezprzewodowy system łączności z radiotelefonem wykorzystującym detektory szybkości chipowej, w schemacie blokowym; fig. 2 - detektor szybkości chipowej, w schemacie blokowym, zaś fig. 3 przedstawia sieć działań układu wykrywania dostępności usługi CDMA.

W przedstawionym na fig. 1 bezprzewodowym systemie łączności 100 jako urządzenie łączności bezprzewodowej zastosowano radiotelefon 121. Radiotelefon 121 zawiera wiele (pokazano trzy) połączonych równolegle detektorów szybkości chipowej 109, które mierzą skład widmowy szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA, przy różnych opóźnieniach Tj.

Antena 101 radiotelefonu 121 odbiera sygnały z wielu stacji bazowych 123. Każda stacja bazowa 123 nadaj e sygnał pilota w kanale pilota i wiele sygnałów rozmownych w kanałach rozmownych, na przydzielonych częstotliwościach radiowych, tj. 800 - 900 MHz - pasmo komórkowe lub 1800 -1900 MHz - pasmo PCS. Sygnały kanału pilota, sygnały kanałów rozmównych oraz ich wielodrogowe składowe sumują się w odbiorniku i tworzą zmieniający się w czasie złożony sygnał CDMA. Analogowe urządzenie końcowe (Analog Front End) 103 przekształca ten sygnał do zakresu pasma podstawowego i podaje go do przetwornika analogowo-cyfrowego ADC (Analog to Digital Converter) 105, który przetwarza sygnał do postaci cyfrowej i podaje go do układu wykrywania dostępności usługi CDMA 125.

Układ wykrywania dostępności usługi CDMA 125 zawiera co najmniej jeden detektor szybkości chipowej 109, który odbiera przetworzony do postaci cyfrowej złożony sygnał CDMA i mierzy skład widmowy szybkości chipowej odebranego złożonego sygnału CDMA. Co najmniej jeden detektor szybkości chipowej 109 stosuje inne opóźnienie Td dla każdego pomiaru składu widmowego szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA.

W przykładzie realizacji przedstawionym na fig. 1 układ wykrywania dostępności usługi CDMA 125 zawiera trzy detektory szybkości chipowej 109 połączone równolegle. Wszystkie odbierają równocześnie złożony sygnał CDMA i równocześnie mierzą skład widmowy szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA.

W innym przykładzie realizacji jeden detektor szybkości chipowej 109 kolejno mierzy skład widmowy szybkości chipowej autokorelacji złożonego odebranego sygnału CDMA, a każdy pomiar jest wykonywany przy innym opóźnieniu Td. Otrzymuje się zatem oddzielne pomiary składu widmowego szybkości chipowej.

Przedstawiony na fig. 2 detektor szybkości chipowej 109 zawiera układ opóźniaj ąco-mnożący 201, który odbiera z wyjścia przetwornika analogowo-cyfrowego ADC 105 4-bitowe próbki części rzeczywistej i części urojonej zdigitalizowanego złożonego sygnału CDMA, z szybkością równą 2^m krotnej szybkości chipowej. W korzystnym przykładzie realizacji M jest równe 2, a zatem szybkość, z jaką sygnał jest odbierany, jest równa 4-krotnej szybkości chipowej. Jest to najmniejsza szybkość próbkowania umożliwiająca dopuszczalną

187 735 rozróżnialność, przy opóźnieniu Tj równym wielokrotności jednej czwartej okresu chipu T_c (czasu trwania pojedynczego chipu), tj.: jednej czwartej, jednej drugiej lub trzem czwartym okresu T_c chipu. Opóźnienia Tj zależą od szybkości próbkowania. W celu zmniejszenia skutków sumowania się w odbiorniku kanałowych sygnałów pilotowych i kanałowych sygnałów rozmównych oraz ich wielodrogowych składowych, można przyjąć inne szybkości próbkowania i inne opóźnienia Tj. Przykładowo, szybkość próbkowania może być równa 8-krotnej szybkości chipowej, a opóźnienia Ta równe wielokrotności jednej ósmej okresu Tc chipu, albo też szybkość próbkowania może przekroczyć jeden okres Tc chipu, np. może wynosić pięć czwartych, sześć czwartych, itd., okresu Tc chipu.

Złożony sygnał CDMA przechodzi przez układ opóźniający 203, który nadaje temu sygnałowi opóźnienie T<j, a następnie przez obwód sprzężony 205, który nadaje zespolone sprzężenie opóźnionemu złożonemu sygnałowi. Następnie w układzie mnożącym 207 opóźniony sprzężony złożony sygnał CDMA zostaje pomnożony przez złożony sygnał CDMA i powstaje sygnał autokorelacji.

Detektor szybkości chipowej 109 ponadto zawiera filtr pasmowy 213, o paśmie przepustowym obejmującym szybkość chipową, który filtruje sygnał autokorelacji i zapewnia pomiar składu widmowego szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA.

Filtr pasmowy 213 pokazany na fig. 2 jest uproszczoną realizacją cyfrowego szybkiego przekształcenia Fouriera FFT umożliwiającą szybki proces filtrowania. Ten szczególny filtr pasmowy wyznacza jedynie skład widmowy sygnału wyjściowego układu opóźniaj ąco-mnożącego 201, przy szybkości chipowej. Może on być zastąpiony przez inne filtry pasmowe stanowiące implementację programową filtru.

Filtr pasmowy 213 zawiera operator rzeczywisty 209, który odbiera sygnał autokorelacji i określa część rzeczywistą sygnału autokorelacji. W korzystnym przykładzie realizacji wykorzystuje się tylko część rzeczywistą sygnału autokorelacji, ponieważ jego część urojona przy szybkości chipowej stanowi tylko niewielką składową sygnału autokorelacji lub nie ma jej w ogóle. Komutator 211 odbiera część rzeczywistą sygnału autokorelacji i kolejno, co 1/2 ^M okresu chipu Tc, podaje ją do 2^M_1 gałęzi układu. Każda gałąź układu zawiera układ mnożący 215, który mnoży sygnał autokorelacji podany przez komutator 211 przez binarny przebieg prostokątny o okresie równym okresowi chipu Tc i wytwarza pomnożony sygnał wyjściowy.

Przykładowo, przy szybkości próbkowania równej 4-krotnej szybkości chipowej (tj. przy M = 2) komutator 211 podaje sygnał autokorelacji do górnej gałęzi układu przez czwartą część okresu chipu Tc, a układ mnożący 215 tej górnej gałęzi układu mnoży sygnał autokorelacji przez wartość +1 binarnego przebiegu prostokątnego. W następnej czwartej części okresu chipu Tc komutator 211 podaje sygnał autokorelacji do dolnej gałęzi układu, a układ mnożący 215 tej dolnej gałęzi układu mnoży sygnał autokorelacji przez wartość +1 binarnego przebiegu prostokątnego. W kolejnej czwartej części okresu chipu Tc komutator 211 podaje sygnał autokorelacji do górnej gałęzi układu, a układ mnożący 215 tej gałęzi mnoży sygnał autokorelacji przez wartość -1 binarnego przebiegu prostokątnego. Wreszcie przez ostatnią czwartą część okresu chipu Tc komutator 211 podaje sygnał autokorelacji do dolnej gałęzi układu, a układ mnożący 215 tej gałęzi mnoży sygnał autokorelacji przez wartość -1 binarnego przebiegu prostokątnego. W praktyce wartości -1 i +1 są współczynnikami FFT zastosowanymi do komutowanego sygnału autokorelacji.

Wiadomo, że istnieją układy inne niż mieszacz do nadawania wartości -1 sygnałowi autokorelacji, np. wzmacniacz odwracający o wzmocnieniu -1.

Na wyjściu obwodu mnożącego 215 w każdej gałęzi układu znajduje się sumator 217, który sumuje N kolejnych próbek pomnożonego sygnału wyjściowego i wytwarza przefiltrowany sygnał autokorelacji. Suma N kolejnych próbek jest miarą składu widmowego szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA.

Szerokość pasma filtra pasowego 213 jest regulowana przez wybór liczby N, która może być równa np. 1024, 2048, 4096 lub 8192. Szerokość pasma filtra pasmowego 213 maleje wraz ze wzrostem liczby N, natomiast czułość detektora szybkości chipowej 109 rośnie ze wzrostem liczby N.

187 735

W przedstawionym przykładzie realizacji detektora szybkości chipowej 109 uzyskuje się dwie miary Z\ i Z2 składu widmowego szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA. Zi reprezentuje część rzeczywistą składu widmowego szybkości chipowej, zaś Z2 reprezentuje część urojoną składu widmowego szybkości chipowej. Moc widmowa szybkości chipowej autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA jest sumą kwadratów tych dwóch części. Jest oczywiste, że którakolwiek z tych dwu (Zi, i Z2) lub obie wartości bezwzględne składowych składu widmowego szybkości chipowej albo moc widmowa szybkości chipowej mogą być miarami mocy. Używane tu słowo „moc”, może obejmować wspomniane wyżej miary, jak również miary maksymalne, średnie itp. składu widmowego szybkości chipowej i mocy widmowej szybkości chipowej.

Każda gałąź układu zawiera ponadto 16-bitowy rejestr 219 odbierający i przechowujący wartości zsumowanych N kolejnych próbek.

Układ wykrywania dostępności usługi CDMA 124 (fig. 1) zawiera także układ detekcji progu 127, w którym sumuje się zmierzone moce i określa się czy zsumowane moce przekraczają wartość progową. Jeżeli tak to usługa jest dostępna i wskazanie podaje się na linię 117. W przeciwnym wypadku, usługa jest niedostępna i wskazanie podaje się na linię 119. Wartość progowa jest wybrana tak, żeby zapewnić żądane prawdopodobieństwo fałszywego alarmu i prawdopodobieństwo mylnego wykrycia dostępności usługi, przy danej liczbie N zastosowanej w sumatorze 217 filtra pasowego 213.

W przykładzie realizacji przedstawionym na fig. 1 układ detekcji progu 127 zawiera: komparatory 111 określające maksymalne wartości bezwzględne składowych składu widmowego szybkości chipowej, drugi komparator 113 wyznaczający największą z maksymalnych wartości i trzeci komparator 114 porównujący największą maksymalną wartość bezwzględną składowych składu widmowego szybkości chipowej z wartością progową.

W alternatywnym przykładzie realizacji, wykorzystującym jeden detektor szybkości chipowej 109 przeprowadzający pomiary kolejno ze zmiennym opóźnieniem, układ detekcji progu 127 zawiera sześć rejestrów zachowujących każdą zmierzoną wartość składowych składu widmowego szybkości chipowej oraz jeden komparator, który porównuje te zachowane wartości sześciu rejestrów z wartością progową.

Oczywiste jest, że w celu określenia czy usługa CDMA jest dostępna można również porównywać z wartością progową maksymalną bezwzględną moc widmową szybkości chipowej, czy też inne zsumowane moce. Na przykład, może to być suma wartości bezwzględnych wszystkich sześciu składowych widma szybkości chipowej, czy też suma kwadratów wszystkich sześciu składowych widma szybkości chipowej.

Sposób wykrywania dostępności usługi CDMA 300, za pomocą układu przedstawionego na fig. 1 i 2, jest przedstawiony na fig. 3 w postaci sieci działań.

Po odebraniu w etapie 301 złożonego sygnału CDMA, przeprowadza się wiele pomiarów mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA w etapie 303, przy czym każdy pomiar mocy wykonuje się przy innym opóźnieniu Ta. Następnie, w etapie 304, sumuje się zmierzone moce i w etapie 304 określa się, czy zsumowane moce przewyższają wartość progową czy też nie. Jeśli zsumowane moce przewyższają wartość progową to w etapie 307 wysyła się wskazanie, że usługa jest dostępna, a jeżeli zsumowane moce nie przewyższają wartości progowej to w etapie 309, wysyła się wskazanie że usługa jest niedostępna.

Przeprowadzania wielu pomiarów mocy odebranego złożonego sygnału CDMA w etapie 303 polega na tym, że podczas każdego pomiaru mocy mnoży się odebrany złożony sygnał CDMA przez opóźniony sprzężony złożony sygnał CDMA i wywarza się sygnał autokorelacji, a następnie filtruje się ten sygnał autokorelacji. Ponadto, pomiary mocy odebranego złożonego sygnału CDMA przeprowadza się równocześnie albo kolejno.

Czas określania czy usługa CDMA jest dostępna czy nie w rozwiązaniu według wynalazku jest znacznie krótszy niż w znanych rozwiązaniach tego typu. Ponadto, układ wykrywania dostępności usługi CDMA 124 jest mniej wrażliwy na sumowanie się w odbiorniku wielu sygnałów kanałowych i ich wielodrogowych składowych. Detektor szybkości chipowej 109 jest bardzo elastyczny. Jego czułość można regulować. Przez odpowiedni wybór liczby próbek

187 735

N reguluje się opóźnienie Tj, szerokość pasma filtra pasowego 213 i czułość detektora szybkości chipowej 109.

Wymienione zalety wynalazku wynikają głównie z tego powodu, że układ wykrywania dostępności usługi CDMA 125 zawiera co najmniej jeden detektor szybkości chipowej 109, a każdy pomiar mocy odebranego złożonego sygnału CDMA wykonuje się przy różnych opóźnieniach Td.

0) SI

187 735

300

F IG.3

187 735

PRZETWORNIK ANALOGOWOCYFROWY

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, znamienny tym, że odbiera się złożony sygnał CDMA i przeprowadza się wiele pomiarów mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA, przy czym każdy pomiar mocy przeprowadza się przy innym opóźnieniu, następnie sumuje się zmierzone moce i porównuje się te zsumowane zmierzone moce z wartością progową, a w przypadku gdy zsumowane moce przekraczają tę wartość progową, wysyła się wskazanie, że usługa jest dostępna.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiary mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA przy różnych opóźnieniach przeprowadza się równocześnie.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że pomiary mocy autokorelacji odebranego złożonego sygnału CDMA przy różnych opóźnieniach przeprowadza się kolejno.
4. 4. Układ wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, zawierający wiele detektorów szybkości chipowej, znamienny tym, że każdy detektor szybkości chipowej (109) ma układ opóźniaj ąco-mnożący (201), a wszystkie detektory szybkości chipowej (109) są dołączone do układu detekcji wartości progowej (127), aby odbierać zmierzone moce, a następnie określić czy zsumowane moce przekraczają wartość progową, przy czym jeśli zsumowane moce przekraczają wartość progową wtedy usługa jest dostępna, zaś w przeciwnym przypadku usługa jest niedostępna.
5. 5. Układ według zastrz. 4, znamienny tym, że detektory szybkości chipowej (109) są połączone równolegle.
6. 6. Układ według zastrz. 5, znamienny tym, że każdy detektor szybkości chipowej (109) zawiera filtr pasmowy (213) połączony z układem opóźniająco-mnożącym (201), przy czym filtr pasmowy (213) ma pasmo przepustowe obejmujące szybkość chipową.
7. 7. Układ według zastrz. 6, znamienny tym, że filtr pasmowo przepustowy (213) zawiera komutator (211) mający 2 gałęzi wyjściowych, a do każdej z nich jest dołączony układ mnożący (215) połączony z sumatorem (217).
8. 8. Układ według zastrz.7, znamienny tym, że filtr pasmowo przepustowy (213) zawiera ponadto operator rzeczywisty (209) połączony z wejściem komutatora (211), zaś do wejścia operatora rzeczywistego (209) jest dołączony układ opóźniaj ąco-mnożący (201).
9. 9. Układ według zastrz. 7, znamienny tym, że do każdego sumatora (217) jest dołączony rejestr (219).
10. 10. Układ wykrywania dostępności usługi wielodostępu z podziałem kodowym CDMA w obszarze zawierającym co najmniej jedną stację bazową wysyłającą złożony sygnał CDMA, zawierający wiele detektorów szybkości chipowej, znamienny tym, że jeden detektor szybkości chipowej (109) ma układ opóźniaj ąco-mnożący (201), który jest dołączony do układu detekcji wartości progowej (127), aby odbierać zmierzone moce, a następnie określić czy zsumowane moce przekraczają wartość progową, przy czym jeśli zsumowane moce przekraczają wartość progową wtedy usługa jest dostępna, zaś w przeciwnym przypadku usługa jest niedostępna.
11. 11. Układ według zastrz. 10, znamienny tym, że detektor szybkości chipowej (109) zawiera filtr pasmowy (213), połączony z układem opóźniaj ąco-mnożącym (201), przy czym filtr pasmowy (213) ma pasmo przepustowe obejmujące szybkość chipową.

    * * *

    187 735