PL187978B1 - Urządzenie do mocowania ościeżnicy - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do mocowania oscieznicy, zwlaszcza oscieznicy metalowej, której oba ramio- na i srodnik sa przymocowane do sciany, w przygo- towanym uprzednio otworze sciennym, przy czym urzadzenie to jest wyposazone w usytuowane od strony sciany jarzmo i w przymocowana do niego od strony oscieznicy poprzeczke, szerokosc jarzma jest w przyblizeniu równa konstrukcyjnej grubosci sciany, krawedzie koncowe poprzeczki sa odgiete na zewnatrz, a polozenie poprzeczki jest regulowane wzgledem jarzma, znamienne tym, ze jarzmo (1) przylega do sciany i ja obejmuje, ze poprzeczka (5) ma ksztalt zewnetrzny zblizony geometrycznie, przynajmniej w rejonie srodkowym (20) poprzeczki, do ksztaltu wewnetrznego oscieznicy (11), ze po- przeczka (5) swymi krawedziami koncowymi (21) przylega do sciany i ja obejmuje, oraz ze oscie- znica (11) swymi krawedziami koncowymi obejmuje krawedzie koncowe (21) poprzeczki (5). FIG. 3 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do mocowania ościeżnicy, zwłaszcza ościeżnicy metalowej, której oba ramiona i środnik są przymocowane do ściany, w przygotowanym przednio otworze ściennym. Urządzenie jest wyposażone w usytuowane od strony ściany jarzmo i w przymocowaną do niego od strony ościeżnicy poprzeczkę. Szerokość jarzma jest w przybliżeniu równa konstrukcyjnej grubości ściany, krawędzie końcowe poprzeczki są odgięte na zewnątrz, a położenie poprzeczki jest regulowane względem jarzma.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych AP nr US 4 510 722 A znane jest wymienionego typu urządzenie do mocowania ościeżnicy. Wykazuje ono jednak szereg niedogodności. Ościeżnica w rejonie jarzma nie przylega do ściany, co jest niezadowalające tak z mechanicznego jak i z estetycznego punktu widzenia. Jarzmo styka się z ościeżnicą tylko na krótkim odcinku, w rejonie końca jarzma, co jest niekorzystne mechanicznie.

W trakcie wykonywania robót wykończeniowych bardzo ważna jest kolejność wykonywania prac i stanowi ona często poważny problem. Na przykład w przypadku ściany szkieletowej wypełnionej płytami gipsowo-kartonowymi zwykle najpierw wykonuje się ścianę szkieletow<ą wypełnia się jedną stronę ściany płytami gipsowo-kartonowymi, a następnie montuje się ościeżnicę do ściany szkieletowej. Później wypełnia się wolną przestrzeń izolacją akustyczną. wypełnia się drugą stronę ściany płytami gipsowo-kartonowymi, ścianę szpachluje się i maluje lub tapetuje, a na końcu maluje się ościeżnicę.

Problem polega na tym, że podczas malowania ścian zostają zabrudzone ościeżnice, a podczas malowania ościeżnic zostają zabrudzone świeżo pomalowane ściany. Celem zlikwidowania tej niedogodności wykonuje się ościeżnice już pomalowane, co jednak stwarza niebezpieczeństwo, że warstwa farby może zostać uszkodzona przed i podczas montażu ościeżnicy, a następnie ościeżnica może zostać zabrudzona podczas malowania ścian. Takie uszkodzenia lub zabrudzenia pomalowanej na gotowo ościeżnicy są bardziej widoczne niż ościeżnicy tylko zagruntowanej.

187 978

Znany jest również sposób wykonywania prac wykończeniowych w ścianach szkieletowych wypełnionych płytami gipsowo-kartonowymi, lub w ścianach gipsowo-kartonowych, w którym do słupów lub do ściany w stanie surowym przymocowuje się jarzmowe zespoły mocujące i reguluje się ich położenie, a ościeżnice mocuje się do jarzm dopiero po całkowitym wykończeniu ściany. Ten sposób wykazuje wiele niedogodności. Jedna z nich wynika z powodów technicznych i polega na tym, że jarzma mocują ościeżnice tylko punktowo, wskutek czego mechaniczna wytrzymałość całej konstrukcji jest niezadowalająca. Niezadowalający jest również ostateczny wygląd konstrukcji, gdyż jarzma pozostają widoczne po zakończeniu prac wykończeniowych.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego urządzenia do mocowania ościeżnicy, który wyeliminuje niedogodności znanych dotychczas urządzeń, zwłaszcza umożliwi powiększenie wytrzymałości mechanicznej zamontowanej ościeżnicy, w którym po zamontowaniu ościeżnicy jarzma są niewidoczne i które będzie możliwe do zastosowania dla różnych rodzajów ścian (ścian szkieletowych wypełnionych płytami gipsowo-kartonowymi, ścian z płyt gipsowych, ścian betonowych itp).

Cel ten zrealizowano według wynalazku przez opracowanie konstrukcji urządzenia do mocowania ościeżnicy, w której jarzmo przylega do ściany i ją obejmuje. Poprzeczka ma kształt zewnętrzny zbliżony geometrycznie, przynajmniej w rejonie środkowym poprzeczki, do kształtu wewnętrznego ościeżnicy. Poprzeczka swymi krawędziami końcowymi przylega do ściany i ją obejmuje, natomiast ościeżnica swymi krawędziami końcowymi obejmuje krawędzie końcowe poprzeczki.

Korzystnym rozwiązaniem wynalazku jest, że jarzmo jest zaopatrzone w odgięte od niego prostopadle ramię, współpracujące z ramieniem poprzeczki. Jedno z ramion jest zaopatrzone w co najmniej jedna iistwę prowadzącą stykającą się bocznie z pozostałym ramieniem. Ramiona są zaopatrzone w co najmniej jeden otwór do mocowania ramion ze sobą, przy czym przynajmniej jeden z tych otworów jest otworem podłużnym o osi podłużnej równoległej do listwy prowadzącej, ustalającej położenie stykającego się z tym ramieniem drugiego ramienia.

Wynalazek jest przykładowo wyjaśniony na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia jarzmo według wynalazku, w trzech widokach, fig. 2 - poprzeczkę według wynalazku, w trzech widokach, fig. 3 - urządzenie według wynalazku, w stanie zmontowanym przed założeniem ościeżnicy, w widoku z boku, fig. 4 - ościeżnicę przymocowaną do ściany za pomocą urządzenia według wynalazku, w przekroju poziomym, fig. 5 - odmianę rozwiązania jarzma według wynalazku, w trzech widokach, fig. 6 i 7 - poprzeczkę współpracującą z jarzmem według fig. 5, lecz przed jej zmontowaniem, w widokach analogicznych do fig. 2, fig. 8 - przymocowaną do ściany ościeżnicę, w przekroju poziomym, analogicznym do fig. 4, fig. 9 - znacznie szerszą ościeżnicę przymocowaną do litej ściany murowanej lub betonowej, w przekroju poziomym, analogicznym do fig. 4, fig. 10 - ościeżnicę zaopatrzoną w krawędź przytynkową, przymocowaną do litej ściany murowanej lub betonowej, w przekroju poziomym, analogicznym do fig. 4, a fig. 11 - ościeżnicę analogiczną do przedstawionej na fig. 4 lecz symetryczną, przymocowaną do litej ściany murowanej, w przekroju poziomym.

Jarzmo 1 według wynalazku (fig. 1) jest wyposażone w pas blachy o kształcie korytkowym, którego ramiona boczne są znacznie węższe od części środkowej. Odległość L ramion bocznych jarzma (fig. 1) jest równa grubości konstrukcyjnej L ściany (fig. 4), do której jest mocowana ościeżnica. Jarzmo 1 jest zaopatrzone w otwory podłużne 2 do mocowania jarzma 1 do ściany 9. Jest również wyposażone w ramię 3 z otworem podłużnym 4 o kierunku prostopadłym do płaszczyzny pasa blachy.

Z jarzmem 1 współpracuje poprzeczka 5 (fig. 2). Jest ona wykonana z wielokrotnie zagiętego pasa blachy i z usytuowanego pod kątem 90° do niego i przymocowanego do niego ramienia 6. Ramię 6, w swej części odstającej od pasa blachy, ma postać kształtownika korytkowego o znacznie węższych od środnika i odgiętych od niego ramionach, stanowiących listwy prowadzące 7.

Ramię 6 jest zaopatrzone w otwór 8 i ma wymiary umożliwiające przesuwanie poprzeczki 5, po jej przymocowaniu do jarzma 1, wzdłuż otworu 4 jarzma 1. Obrót poprzeczki 5

187 978 względem jarzma 1 jest uniemożliwiony przez listwy prowadzące 7, które obejmują krawędzie ramienia 3 jarzma 1.

Podczas montażu urządzenia na ścianie 9 poprzeczkę 5 umieszcza się pod jarzmem 1 (fig. 3 i 4) i mocuje się do niej za pomocą śruby 10. Śruba 10 może być przykręcona do gwintu wewnętrznego w otworze 8, albo może przez ten otwór przechodzić i współpracować z nakrętką. Takie połączenie umożliwia przymocowanie do jarzma 1 kilku poprzeczek 5 usytuowanych wzdłuż ościeżnicy.

Kształt poprzeczki 5 (fig. 2 i 4) umożliwia przyleganie jej krawędzi końcowych 21 do ściany 9, a jej rejonu środkowego 20 do strony wewnętrznej ościeżnicy 11.

Krawędzie końcowe 21 nie przylegają do ściany 9 ściśle, gdyż są nieco odchylone na zewnątrz. Wielkość odchylenia i grubość poprzeczki przy krawędziach końcowych 21 są tak dobrane, że ościeżnica 11, odkształcając się sprężyście, może zostać nasunięta na poprzeczkę w kierunku F i ostatecznie zostaje do niej przymocowana.

Montaż ościeżnicy za pomocą urządzenia według wynalazku przebiega następująco: Jarzma 1 przymocowuje się w odpowiednich miejscach do ściany. W rozwiązaniu przedstawionym na fig. 4 mocowania jarzma 1 dokonuje się, za pomocą odpowiednich śrub, do słupa 12 ściany szkieletowej wypełnionej płytami gipsowo-kartonowymi 13. Następnie do jarzm 1 przymocowuje się poprzeczki 5 za pomocą śrub 10, nie dociągając tych śrub, co umożliwia regulację poprzeczek 5 przez lekkie ich uderzanie młotkiem.

Poprzeczki 5 poziomuje się za pomocą poziomnicy, następnie dociąga się śruby 10 i zakłada się ościeżnicę, rozpoczynając od nadproża, gdy ościeżnica jest przycięta ze skosem. Ościeżnicę wciska się na poprzeczki 5 aż do zaskoczenia krawędzi końcowych ościeżnicy 11 za krawędzie końcowe 21 poprzeczek 5, które są nieco odchylone od powierzchni ściany 9.

Wewnętrzna powierzchnia ościeżnicy przylega na znacznej części jej szerokości do zewnętrznej powierzchni rejonu środkowego 20 poprzeczki. Dzięki temu podparciu uzyskuje się duże mechaniczne wzmocnienie ościeżnicy w rejonie każdej poprzeczki, co umożliwia obciążenie ościeżnicy lub przymocowanych do niej, nie uwidocznionych zawiasów drzwi, bez powodowania odkształceń lub innych uszkodzeń ościeżnicy oraz ewentualnie drzwi.

Ramiona 3 i 6 są usytuowane niesymetrycznie względem płaszczyzny symetrii ściany (fig. 1 do 4), co jest uwarunkowane kształtem i wielkością ościeżnicy. Dla ościeżnic o większej szerokości (fig. 8 i 9), zwłaszcza przy zastosowaniu ramion 3 i 6 o mniejszej szerokości, możliwy jest montaż osiowy, co w wielu przypadkach jest bardzo korzystne.

Figury 5 do 8 przedstawiają jarzmo i poprzeczkę według wynalazku, podobne do przedstawionych na fig. 1 do 4, ale w których zamiast otworów podłużnych 2 jest zastosowana większa ilość otworów okrągłych 2'. Ramiona 3 i 6 są węższe niż w poprzednim rozwiązaniu. Natomiast ramię 14 jarzma jest wyższe.

Poprzeczka 5 przedstawiona na fig. 6 i 7 jest dwuczęściowa, a jej obie części są do siebie przymocowane za pomocą spawów punktowych 15. W odmianie rozwiązania przedstawionej na fig. 8 rozpiętość jarzma 1 nie jest równa grubości całej ściany, a tylko grubości słupa 12. W tym rozwiązaniu, po zamontowaniu płyt gipsowo-kartonowych 13, jarzmo 1 zostaje wciśnięte w powierzchnie czołowe płyt gipsowo-kartonowych i przykręcone za pomocą śrub w otworach okrągłych 2'.

Zakończenie montażu przebiega dokładnie tak jak w przykładzie rozwiązania według fig. 1 do 3 i nie wymaga dalszego objaśniania. Należy jedynie zaznaczyć, że w przykładzie rozwiązania według fig. 8 poprzeczka 5 jest dopasowana do wybranej z magazynu odpowiedniej ościeżnicy 11, natomiast jarzmo 1 jest dopasowane do wymiaru słupa 12. W tym rozwiązaniu możliwe jest uproszczenie organizacji budowy dzięki mniejszemu asortymentowi elementów dla zróżnicowanych wymiarów ościeżnic.

Figura 9 przedstawia zastosowanie urządzenia według wynalazku dla litej ściany 9 murowanej lub betonowej.

Jarzmo 1 obejmuje ścianę tak jak w rozwiązaniu według fig. 1 do 4 i jest zaopatrzone w ramię 3, dopasowane do szerokości ościeżnicy, a poprzeczka 5 jest zaopatrzona w równej szerokości ramię 6. Ponieważ jest do dyspozycji wystarczająca przestrzeń, to te ramiona mogą być umieszczone centralnie względem ściany, zapewniając najlepszą stabilność mechaniczną

187 978 konstrukcji. Podczas montażu jarzmo 1 przymocowuje się do litej ściany murowanej lub betonowej za pomocą śrub lub sworzni rozprężnych.

W rozwiązaniu według fig. 9 poprzeczka 5 obejmuje ścianę na całej jej grubości swymi krawędziami końcowymi 21, uzyskując potrzebną stabilność, a znaczną częścią swego rejonu środkowego 20 przylega do powierzchni wewnętrznej ościeżnicy 11, stanowiąc dla niej element oporowy uniemożliwiający deformację.

Odmiany rozwiązania zespołu jarzma według wynalazku są przedstawione na fig. 10 i 11.

Figura 10 przedstawia rozwiązanie, w którym ościeżnica jest zaopatrzona w krawędzie przytynkowe 16. Ościeżnicę montuje się do ściany 9 przed nałożeniem tynku. Na swych końcowych krawędziach ościeżnica jest zaopatrzona w rowki 19, których zewnętrzne ramiona stanowią krawędzie przytynkowe (fig. 10). Tynk 17 nakłada się dopiero po zakończeniu montażu ościeżnicy i wyrównuje się go do krawędzi przytynkowych 16.

Figura 11 przedstawia układ montażowy, w którym zastosowana jest ościeżnica obejmująca, która z obu stron ściany sięga poza ościeże (szerokość otworu ściennego) na tę samą odległość, a jej krawędzie końcowe przyległe do krawędzi końcowych 21 poprzeczki 5 leżą na wspólnej płaszczyźnie 18 prostopadłej do ściany 9. Jest tylko konieczne zastosowanie takiej poprzeczki 5, której krawędzie końcowe 21 spełniają takie wymagania geometryczne, że ościeżnica może zostać przymocowana do tych poprzeczek.

Wynalazek nie jest ograniczony do przedstawionych przykładów rozwiązania konstrukcyjnego i urządzenie może zostać odpowiednio przekształcone. Jest na przykład możliwa zamiana usytuowania otworów 8 i otworów podłużnych 4. Również ramiona 6, w ich sięgającej do góry części, jak również ramiona 3, mogą być zaopatrzone w listwy prowadzące 7. Również niesymetryczna ościeżnica może być zaopatrzona w krawędź lub krawędzie przytynkowe.

Kształt ramienia 3 lub ramienia 6 może mieć inną postać. W przedstawionym rozwiązaniu konstrukcyjnym, jeżeli jarzma mają zostać przymocowane symetrycznie, to są potrzebne wykonania prawe i lewe, co jednak nie stanowi problemu. Jeżeli mają być wykonane jednakowe jarzma, to należy tylko umieścić ramiona 3 i 6 symetrycznie względem osi podłużnej mocowania jarzma, lub osi podłużnej poprzeczki. Jest to na przykład możliwe jeżeli zastosuje się dwa takie ramiona, lub ramiona odpowiednio zagięte.

Omówione części urządzenia są wykonane korzystnie ze stali stosowanej zwykle do wyrobu ościeżnic metalowych i drzwi. Ich wymiarowanie, zależne od przewidywanych obciążeń, nie stanowi problemu dla fachowców.

187 978

FIG 9

FIG.10

FIG 11

187 978

FIG. 6

FIG.7

FIG.8

187 978

Γ

-1>-Λ ,10

] 1 i 1 I 1	ll Ił II
i l 1 1	1 1
- ι V i	u

FIG. 3

L_.

1—11

FIG .4

FIG. 5

187 978

CM

A

Uł 00

CM

O

H [Ł.

kr r^\ <f-

r4

O

H

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do mocowania ościeżnicy, zwłaszcza ościeżnicy metalowej, której oba ramiona i środnik są przymocowane do ściany, w przygotowanym uprzednio otworze ściennym, przy czym urządzenie to jest wyposażone w usytuowane od strony ściany jarzmo i w przymocowaną do niego od strony ościeżnicy poprzeczkę, szerokość jarzma jest w przybliżeniu równa konstrukcyjnej grubości ściany, krawędzie końcowe poprzeczki są odgięte na zewnątrz, a położenie poprzeczki jest regulowane względem jarzma, znamienne tym, że jarzmo (1) przylega do ściany i ją obejmuje, że poprzeczka (5) ma kształt zewnętrzny zbliżony geometrycznie, przynajmniej w rejonie środkowym (20) poprzeczki, do kształtu wewnętrznego ościeżnicy (11), że poprzeczka (5) swymi krawędziami końcowymi (21) przylega do ściany i ją obejmuje, oraz że ościeżnica (11) swymi krawędziami końcowymi obejmuje krawędzie końcowe (21) poprzeczki (5).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że jarzmo (1) jest zaopatrzone w odgięte od niego prostopadle ramię (3), współpracujące z ramieniem (5) poprzeczki (5) i przy czym jedno z ramion (3, 6) jest zaopatrzone w co najmniej jedną listwę prowadzącą (7) stykającą się bocznie z pozostałym ramieniem (6, 3), a równocześnie oba ramiona są zaopatrzone w co najmniej jeden otwór (4, 8) do mocowania ramion ze sobą przy czym przynajmniej jeden z tych otworów jest otworem podłużnym o osi podłużnej równoległej do listwy prowadzącej (7), ustalającej położenie stykającego się z tym ramieniem drugiego ramienia.