PL188213B1 - Urządzenie do rehabilitacji kończyn - Google Patents

Abstract

1. Urządzenie do rehabilitacji kończyn składające się z materaca, stelaża, elementów rurkowych, prętów i płaskowników, przegubów, przekładni, silniczków i kółek mające postać łoża, które stanowi wielosegmentowy materac osadzony na stelażu z zamocowanymi do tego stelaża czterema ramionami, w miejscach odpowiednich dla kończyn dolnych i górnych człowieka leżącego na materacu a każdy z tych ramion składa się z podłużnego sztywnego elementu nośnego z zamocowaną na tym elemencie podtrzymką na kończynę oraz zaopatrzony jest od spodu w układ jezdny składający się z kółka i silniczka wraz z mechanizmem przekładniowym przenoszącym napęd, znamienne tym, że każdy element nośny (6) połączony jest z jednego końca ze stelażem (4) za pomocą łącznika (8) posiadającego kształt trójkąta równobocznego, w ten sposób, że jeden wierzchołek tego trójkąta połączony jest poprzez łożysko toczne ze stelażem (4) a przeciwległe ramiona tego trójkąra połączone są przegubowo z elementem nośnym (6) odpowiednio ramienia (2) lub ramienia (3) w zależności od tego czy element nośny (6) przeznaczony jest dla podtrzymania kończyny górnej czy dolnej a ponadto swobodny koniec każdego elementu nośnego (6) zaopatrzony jest w układ jezdny.

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do rehabilitacji kończyn. Urządzenia i przyrządy do rehabilitacji kończyn dolnych i górnych stosowane są w medycynie do usprawniania stawów i mięśni po przebytych chorobach np. neurologicznych lub po urazach powypadkowych.

W obecnym stanie techniki znane jest wiele konstrukcji urządzeń i przyrządów do rehabilitacji kończyn. Urządzenia te składają się zazwyczaj z układów bloczków, obciążników lub sprężyn, połączonych ze sobą za pomocą linek i dźwigni zaopatrzonych w łoże lub siedzisko dla pacjenta. Znane jest np. rozwiązanie wg zgłoszenia patentowego P.316 399 pt. „Wieloczynnościowe urządzenie do ćwiczeń oporowych” składające się z regulowanego stołu wyposażonego w poduszki oraz z pionowej kolumny. Kolumna posiada przesuwną belkę zrównoważoną przeciwwagą oraz perforowaną tarczę, sprzęgnięte z nią zbierakowe koło oraz połączone ze sobą w odpowiedni sposób obciążniki, pręty i linki. Znane dotychczas urządzenia do rehabilitacji kończyn działają w ten sposób, że pacjent ćwicząc porusza obciążnikami pod kontrolą osoby nadzorującej rehabilitację. Zawsze w takim wypadku konieczne jest własne działanie siły pacjenta celem wymuszenia ruchu. Urządzenia takie są nieprzydatne dla pacjentów z całkowitym lub bardzo znacznym niedowładem kończyn, wymagającym stosowania wymuszonego ruchu kończyn.

Problem ten rozwiązuje urządzenie według wynalazku. Urządzenie do rehabilitacji kończyn będące przedmiotem wynalazku mające postać łoża, które stanowi wielosegmentowy materac osadzony na stelażu z zamocowanymi do tego stelaża czterema wysięgnikami, w miejscach odpowiednich dla kończyn dolnych i górnych człowieka leżącego na materacu, charakteryzuje się tym, że każdy z tych wysięgników składa się z podłużnego sztywnego elementu nośnego z zamocowaną na tym elemencie podtrzymką na kończynę. Każdy element

188 213 nośny zaopatrzony jest od spodu w układ jezdny składający się z kółka i silniczka wraz z mechanizmem przekładniowym przenoszącym napęd. Połączenie każdego elementu nośnego ze stelażem stanowi łącznik posiadający kształt trójkąta równobocznego. Jeden wierzchołek tego trójkąta połączony jest poprzez łożysko toczne ze stelażem a przeciwległe ramiona tego trójkąta połączone są przegubowo z elementem nośnym odpowiedniego ramienia w zależności od tego czy element ten przeznaczony jest dla podtrzymania kończyny górnej czy dolnej. Swobodny koniec każdego elementu nośnego zaopatrzony jest w układ jezdny z kółkiem.

Korzystnie stelaż posiada mechanizm teleskopowy pozwalający na regulowanie wymiaru podłużnego łoża. W innej odmianie wynalazku ramiona łącznika stanowiące swobodne wierzchołki trójkąta równobocznego, połączone są ze sobą za pomocą przegubów kulowych.

Podtrzymki kończyn dolnych przymocowane są do swoich elementów nośnych za pomocą elementów łączących, przy czym jeden element łączący usytuowany w pobliżu stelaża połączony jest z prowadnicą, w której umieszczono swobodnie przesuwający się ułożyskowany sworzeń połączony z drugiego końca na sztywno z podtrzymką a prowadnica osadzona jest w sposób rozłączny na elemencie nośnym za pomocą układu rurka-bolec zaś drugi element łączący podtrzymkę z jej elementem nośnym, usytuowany w pobliżu silniczka, stanowi wyłącznie układ rozłączny rurka-bolec. Takie połączenie podtrzymki z jej elementem nośnym umożliwia przemieszczanie się podtrzymki w płaszczyźnie poziomej względem jej elementu nośnego, co zapewnia komfort osobie poddawanej rehabilitacji poprzez elastyczne dopasowanie się przemieszczającej się podtrzymki do ruchu kończyny. Urządzenie według wynalazku umożliwia kontrolowaną rehabilitację kończyn poprzez wymuszanie ruchu w płaszczyźnie poziomej po łuku, względem stałego punktu obrotu. Rehabilitacja każdej kończyny wymagającej ćwiczenia może być prowadzona niezależnie od innych kończyn i w zakresie, jaki jest wymagany ze względu na program rehabilitacji. Zastosowany układ łożyskowania ruchomych ramion za pomocą trójkątnych łączników uniemożliwia przechylanie się ramienia na boki i zapewnia stały docisk kółek jezdnych do podłoża, bez względu na możliwe drobne nierówności tego podłoża. Ruchome połączenie podtrzymki kończyn dolnych z elementem nośnym zapewnia możliwość przemieszczenia się podtrzymki względem elementu nośnego, co jest korzystne dla ruchu stawu biodrowego. Zaletą rozwiązania według wynalazku jest także teleskopowy stelaż łoża pozwalający na dostosowanie wymiarów łoża do wzrostu pacjenta. Istotną zaletą rozwiązania jest także możliwość jego zastosowania do ruchowej rehabilitacji biernej u pacjentów z całkowitym niedowładem kończyn górnych i dolnych różnego pochodzenia np. po wylewach, udarach mózgowych porażeniu dziecięcym, urazach rdzenia kręgowego, chorobach mózgu lub porażeniu nerwów obwodowych. Rodzajem wykonywanego ruchu jest ruch bierny odwiedzenia w stawie barkowym lub biodrowym, wymuszany przez napęd zastosowanych silniczków lub przez nie wspomagany. Program ćwiczeń pacjenta może obejmować odwiedzenie jednej lub obu kończyn dolnych na raz, odwiedzenie jednej kończyny górnej lub obu na raz, odwiedzenie jednoczesne kończyn górnych i dolnych, przy czym kąt odwiedzenia, tempo ćwiczeń ich kolejność i inne elementy rehabilitacji są ustalane indywidualnie w zależności od decyzji osoby nadzorującej - lekarza lub rehabilitanta. Urządzenie może być stosowane nie tylko w zakładach leczniczych, ale także, ze względu na niewielkie rozmiary oraz fakt, że nie wymaga specjalnego pomieszczenia, w domu pacjenta.

Urządzenie według wynalazku zostało bliżej przedstawione w przykładzie wykonania na rysunku, gdzie fig. 1 stanowi widok ogólny urządzenia z góry, fig. 2 stanowi przekrój wzdłużny płaszczyzną A-A z fig. 1, fig. 3 stanowi widok z góry ramienia dla kończyny dolnej, fig 4 stanowi przekrój poprzeczny ramienia dla kończyny dolnej płaszczyzną B-B z fig. 3 a fig. 5 stanowi widok ogólny z boku ramienia dla kończyny górnej.

Urządzenie do rehabilitacji kończyn składa się z łoża 1 oraz zamocowanych do niego, w miejscach zdeterminowanych budową ciała ludzkiego, ramion 2 dla kończyn górnych i ramion 3 dla kończyn dolnych. Łoże 1 ma postać wielosegmentowego materaca osadzonego na rurkowym stelażu 4, który zaopatrzony jest w mechanizm teleskopowy 5 pozwalający na regulowanie wymiaru podłużnego łoża 1. Każde ramię 2, 3 składa się ze sztywnego podłużnego elementu nośnego 6, do którego przymocowana jest wyprofilowana w kształcie rynny i wyściełana wewnątrz materiałem tekstylnym podtrzymką na kończynę 7, przy czym każdy element

188 213 nośny 6 połączony jest z jednego końca ze stelażem 4 za pomocą łącznika 8 o kształcie trójkąta równobocznego, w ten sposób, że jeden wierzchołek trójkąta połączony jest poprzez łożysko ze stelażem 4 a przeciwległe ramię tego trójkąta równobocznego połączone jest na sztywno w punkcie stanowiącym jego środek z elementem nośnym 6 ramienia 2 lub 3. Ramiona trójkąta połączone są ze sobą w punktach stanowiących swobodne wierzchołki trójkąta, za pomocą przegubów kulowych 9. Drugi swobodny koniec każdego elementu nośnego 6 ramienia 2 lub 3 zaopatrzony jest w kółko jezdne 10 oraz w silniczek U wraz z mechanizmem przekładniowym 12 przenoszącym napęd. Podtrzymki 7 dla kończyn górnych i dolnych przymocowane są do swoich elementów nośnych 6 w sposób trwały, zaś podtrzymki 7 dla kończyn dolnych przymocowane są do swoich elementów nośnych 6 za pomocą elementów łączących 13 i 14 w sposób umożliwiający przemieszczanie się w płaszczyźnie poziomej podtrzymki 7 względem elementu nośnego 6. Element łączący 13 usytuowany w pobliżu stelaża 4 połączony jest z prowadnicą 15, w której umieszczony jest swobodnie przesuwający się ułożyskowany sworzeń 16 połączony z drugiego końca na sztywno z podtrzymką 7, a prowadnica 15 osadzona jest w sposób rozłączny na elemencie nośnym 6 za pomocą układu rurka-bolec, zaś element łączący 14 usytuowany w pobliżu silniczka 11 stanowi wyłącznie rozłączny układ rurka-bolec.

Fig.3 _B=B_ O

Fig. 4

188 213

Fig 5

188 213

Pulpit sterowniczy

Fig.1

AĄ_O

Fig. 2

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 50 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (3)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie do rehabilitacji kończyn składające się z materaca, stelaża, elementów rurkowych, prętów i płaskowników, przegubów, przekładni, silniczków i kółek mające postać łoża, które stanowi wielosegmentowy materac osadzony na stelażu z zamocowanymi do tego stelaża czterema ramionami, w miejscach odpowiednich dla kończyn dolnych i górnych człowieka leżącego na materacu a każdy z tych ramion składa się z podłużnego sztywnego elementu nośnego z zamocowaną na tym elemencie podtrzymką na kończynę oraz zaopatrzony jest od spodu w układ jezdny składający się z kółka i silniczka wraz z mechanizmem przekładniowym przenoszącym napęd, znamienne tym, że każdy element nośny (6) połączony jest z jednego końca ze stelażem (4) za pomocą łącznika (8) posiadającego kształt trójkąta równobocznego, w ten sposób, że jeden wierzchołek tego trójkąta połączony jest poprzez łożysko toczne ze stelażem (4) a przeciwległe ramiona tego trójkąta połączone są przegubowo z elementem nośnym (6) odpowiednio ramienia (2) lub ramienia (3) w zależności od tego czy element nośny (6) przeznaczony jest dla podtrzymania kończyny górnej czy dolnej a ponadto swobodny koniec każdego elementu nośnego (6) zaopatrzony jest w układ jezdny.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że stelaż (4) posiada mechanizm teleskopowy (5) pozwalający na regulowanie wymiaru podłużnego łoża (1).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że podtrzymki (7) kończyn dolnych przymocowane są do swoich elementów nośnych (6) za pomocą elementów łączących (13) i (14) w taki sposób, że element łączący (13) usytuowany w pobliżu stelaża (4) połączony jest z prowadnicą (15) w której umieszczono swobodnie przesuwający się ułożyskowany sworzeń (16) połączony z drugiego końca na sztywno z podtrzymką (7) a prowadnica (15) osadzona jest w sposób rozłączny na elemencie nośnym.