PL189871B1

PL189871B1 - Opakowanie kartonowe z dozownikiem zwłaszcza do puszek oraz wykrój opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek

Info

Publication number: PL189871B1
Application number: PL01361670A
Authority: PL
Inventors: Aaron Bates
Original assignee: Meadwestvaco Packaging Systems
Priority date: 2000-12-12
Filing date: 2001-12-12
Publication date: 2005-10-31
Also published as: CZ20031913A3; DE60136576D1; AU2002230849B2; NO327471B1; US20030192907A1; DE60117408T2; CN1250425C; KR20050086004A; BR0116130B1; PL361670A1; EP1360116A2; CY1105314T1; US20030141313A1; WO2002047990A2; EP1360116B1; EE04936B1; PT1637461E; NZ526964A; ES2317122T3; KR100861638B1

Abstract

1. Opakowanie kartonowe z dozownikiem, zwlasz- cza do puszek, majace strukture tubusowa, korzystnie o przekroju prostokatnym, utworzona przez plat górny, plat dolny i dwa piaty boczne, laczace plat górny z piatem dolnym, jak równiez przez sciany czolowe na obydwu koncach opakowania, które przynajmniej czesciowo zamykaja strukture tubusowa mocujac w niej artykuly, zwlaszcza puszki w postaci walca, umieszczone przynajmniej w dwóch warstwach, z których jedna przylega stycznie dolna powierzchnia puszek do plata dolnego opakowania, natomiast po- wierzchnie czolowe puszek stykaja sie z odpowiednimi platami bocznymi, przy czym przynajmniej jeden ko- niec opakowania jest zaopatrzony w zespól platów umozliwiajacy wyjmowanie jego zawartosci, zna- mienne tym, ze zespól piatów do wyjmowania zawar- tosci opakowania znajduje sie w jednym z jego konców i sklada sie z czesci sciany czolowej (70, 170) oraz z sasiadujacych z nia czesci piata górnego (62, 162) i z czesci piatów bocznych (64, 164 i 66, 166), tworza- cych odlaczane korytko (20, 120), w którym miesci sie zawarty w opakowaniu artykul, zwlaszcza puszka (C), przy czym otwarta czesc korytka (20, 120) jest przymo- cowana zawiasowo do pozostalej czesci sciany czolo- wej (70, 170), tworzacej scianke oporowa (80, 180), zabezpieczajaca przed wytoczeniem z opakowania dolnej warstwy puszek (C). PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest również wykrój opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, składający się z płatów głównych tworzących ściany opakowania, a mianowicie z prawego płata bocznego, z płata górnego, z lewego płata bocznego oraz z płata dolnego, ewentualnie z dwóch połówkowych płatów dolnych, połączonych ze sobą liniami zagięcia i tworzących strukturę tubusową, korzystnie o przekroju prostokątnym, jak również z zamykających tę strukturę pasów czołowych względnie klap czołowych, połączonych liniami zagięcia z każdym z sąsiadujących płatów głównych tworzących ściany czołowe oraz z zespołu płatów umożliwiających wyjmowanie zawartości opakowania przez otwarcie jednego z jego końców.

Znane są opakowania zawierające większą ilość jednakowych artykułów, zwłaszcza puszek napełnionych napojami bezalkoholowymi, umożliwiające wyjmowanie przez konsumenta kolejnych puszek. Okazało się jednak, że często konsument chce wyjąć z opakowania tylko jedną puszkę. W tym celu pożądano jest skonstruowanie opakowania z dozownikiem, umożliwiającym opróżnianie opakowania po jednej puszce.

W przypadku puszek, które mają kształt cylindryczny i są usytuowane w opakowaniu poziomo, celowe jest, by wyjmowane puszki były przytrzymywane przez odpowiedni element opakowania, przy czym po wyjęciu tej puszki reszta puszek pozostających w opakowaniu nie powinna samoczynnie wytoczyć się z niego. Celowe jest również, by dozownik zapewniał łatwy dostęp do puszki wyjmowanej z opakowania i by wyjmując ją można było łatwo stwierdzić, ile jeszcze puszek zostało w opakowaniu.

Z opisu patentowego Stanów Zjednoczonych AP nr US 3 265 283 znane jest opakowanie do puszek zaopatrzone w klapę dozującą przymocowaną do jednego końca opakowania. Klapa dozująca nie jest w tym rozwiązaniu opakowania zaopatrzona w koszyk lub inny element przestrzenny, do którego samoczynnie wtacza się puszka wyjmowana z opakowania, bowiem puszki po otworzeniu klapy dozującej są dalej silnie przytrzymywane wewnątrz opakowania i nie mogą z niego wypaść pod własnym ciężarem. Otwór wyrywany w opakowaniu w celu wyjęcia puszki sięga w górę od dolnej klapy, lecz pozostające z boku języczki przytrzymujące uniemożliwiają niepożądane wytoczenie się lub wypadnięcie puszek z opakowania.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji takiego opakowania kartonowego z dozownikiem, przystosowanego zwłaszcza do puszek i mającego strukturę tubusową, korzystnie o przekroju prostokątnym, utworzoną przez płat górny, płat dolny i dwa płaty boczne, łączące ten płat górny z płatem dolnym, jak również przez ściany czołowe na obydwu końcach opakowania, przynajmniej częściowo zamykające strukturę tubusową i mocująco w niej puszki, które umożliwi łatwe wyjmowanie kolejnych puszek z opakowania, zabezpieczając równocześnie pozostające w nim puszki przed samoczynnym wytoczeniem się. Puszki winny być umieszczone w tym opakowaniu przynajmniej w dwóch warstwach, z których jedna przylega

189 871 dolną powierzchnią puszek do płata dolnego opakowania, natomiast powierzchnie czołowe puszek stykają się z odpowiednimi płatami bocznymi opakowania.

Cel ten zrealizowano w opakowaniu kartonowym z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, według wynalazku, które charakteryzuje się tym, że zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z jego końców i składa się z części ściany czołowej oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego i z części płatów bocznych, tworzących odłączane korytko, w którym mieści się zawarty w opakowaniu artykuł, zwłaszcza puszka C. Otwarta część korytka jest przymocowana zawiasowo do pozostałej części ściany czołowej, tworzącej ściankę oporową, zabezpieczającą przed wytoczeniem z opakowania dolnej warstwy puszek C.

Górną krawędź zewnętrzną korytka stanowi korzystnie znajdująca się w pobliżu jednego końca opakowania linia odrywania, biegnąca w poprzek płata górnego oraz przez przeciwległe płaty boczne do ściany czołowej, przy czym linia odrywania, przebiegająca w poprzek płata górnego i ewentualnie połączona w środkowej części linią nacięcia, jest w przybliżeniu równoległa do górnej krawędzi ściany czołowej.

Górna krawędź ścianki oporowej pozostawionej w opakowaniu po oderwaniu korytka, jako część ściany czołowej, jest ograniczona osłabioną linią zagięcia, łączącą korytko z pozostałą częścią ściany czołowej i ewentualnie uzupełniona tą częścią linii odrywania, która znajduje się na ścianie czołowej opakowania, przy czym ta ścianka oporowa jest korzystnie wzmocniona przez sklejenie z dolną klapą czołową, połączoną linią zagięcia z dolnym płatem, a ponadto dolna klapa czołowa jest korzystnie zaopatrzona w wystające części, które po sklejeniu ściany czołowej i odchyleniu korytka wystają ponad górną krawędź ścianki oporowej.

Korytko po oderwaniu go od pozostałej części opakowania, wzdłuż linii odrywania, pozostaje przymocowane do ścianki oporowej wzdłuż osłabionej linii zagięcia, przy czym długość tej osłabionej linii zagięcia, wzdłuż której korytko jest połączone ze ścianką oporową jest krótsza od długości puszek znajdujących się wewnątrz opakowania.

Górny płat opakowania według wynalazku jest korzystnie zaopatrzony w płat wciskany, ograniczony z jednej strony linią zagięcia, łączącą go z górnym płatem, zaś z drugiej strony linią nacięcia, przy czym ta linia nacięcia w górnym płacie stanowi korzystnie przedłużenie obustronnych części linii odrywania w tym górnym płacie, stanowiących z kolei przedłużenie linii odrywania usytuowanych w poprzek płatów bocznych.

W odmianie rozwiązania konstrukcyjnego opakowania według wynalazku, jego płat górny jest korzystnie zaopatrzony w płat wciskany, sąsiadujący z płatem wciskanym i ograniczony z jednej strony linią nacięcia, oraz z obydwu boków liniami nacięcia, zaś z drugiej strony linią nacięcia, stanowiącą przedłużenie linii odrywania oraz ograniczającą płat wciskany, przy czym boczne linie nacięcia, ograniczające z boków płat wciskany, biegną od naroży płata wciskanego do linii zagięcia łączących płat górny odpowiednio z płatami bocznymi, natomiast linia nacięcia jest łukowa i skierowana wypukłością od płata wciskanego, łącząc ze sobą obydwa punkty przecięcia bocznych linii nacięcia z liniami zagięcia łączącymi płat górny odpowiednio z płatami bocznymi.

Części linii odrywania opakowania według wynalazku, usytuowane w płatach bocznych, są korzystnie łukowe i wklęsłe w kierunku ściany czołowej i przebiegają między płatem górnym i tą ścianą czołową, przy czym dolne końce linii odrywania w płatach bocznych korzystnie przecinają się z linią zagięcia, łączącą odpowiedni płat boczny z bocznym płatem czołowym w odległości nie większej od połowy średnicy puszki, mierzonej od przeciwległej linii zagięcia, łączącej płat boczny z płatem dolnym oraz z klapą klejącą, względnie z połówkowymi płatami dolnymi.

Górna krawędź ścianki oporowej opakowania, pozostającej w oderwaniu i odchyleniu korytka, ma korzystnie swoje dolne punkty w punktach przecięcia linii odrywania z klapami czołowymi, przy czym punkty te znajdują się korzystnie w odległości od płata dolnego nie większej od połowy średnicy puszki.

Osłabione linie zagięcia, stanowiące przedłużenie linii odrywania i biegnące w poprzek ściany czołowej, znajdują się w złożonym opakowaniu bliżej płata dolnego niż płata górnego.

Linia nacięcia w górnym płacie, po odchyleniu korytka w położenie, w którym jego krawędź znajduje się w płaszczyźnie płata dolnego, stanowi górną krawędź tej ściany korytka, o którą opiera się obwodowa powierzchnia znajdującej się w tym korytku puszki.

189 871

Górna krawędź ścianki oporowej jest wysunięta ponad płat dolny opakowania na odległość mniejszą od średnicy puszki.

Wykrój opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, według wynalazku charakteryzuje się tym, że zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z końców wykroju i składa się z bocznych klap czołowych, tworzących ścianę czołową, oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego i części płatów bocznych, ograniczonych osłabionymi liniami zagięcia, liniami odrywania oraz ewentualnie linią nacięcia.

Wykrój ten jest korzystnie zaopatrzony w płat wciskany, znajdujący się w płacie górnym i ograniczony liniami nacięcia, korzystnie łukowymi, skierowanymi wypukłościami od siebie i przecinającymi się na swych końcach.

Badania eksploatacyjne opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, według wynalazku wykazały, że jest ono szczególnie korzystne w przypadku wyjmowania z opakowania kolejno poszczególnych puszek. Po odchyleniu korytka stanowiącego dozownik, kolejne puszki zawarte w opakowaniu mogą być z niego łatwo wyjmowane i wkładane do dozownika, przy czym duży otwór pozostający w jednym z końców opakowania, po odchyleniu dozownika, ułatwia wyjmowanie kolejnych puszek, a równocześnie uwidacznia liczbę puszek pozostających w opakowaniu. Równocześnie ścianka oporowa utworzona w dolnej części ściany czołowej opakowania zapobiega samoczynnemu wypadaniu puszek z opakowania.

Opakowanie kartonowe z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, według wynalazku oraz jego wykrój są uwidocznione w dwóch przykładowych rozwiązaniach konstrukcyjnych na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia opakowanie z korytkowym dozownikiem, w stanie zamkniętym, w widoku perspektywicznym; fig. 2 - to samo opakowanie z otwartym i odchylonym korytkowym dozownikiem, w widoku perspektywicznym; fig. 3 - wykrój opakowania z dozownikiem według fig. 1 i 2, w widoku z góry; fig. 4 - odmianę rozwiązania konstrukcyjnego opakowania z korytkowym dozownikiem, w stanie zamkniętym, w widoku perspektywicznym; fig. 5 - opakowanie według fig. 4 z otwartym i odchylonym dozownikiem korytkowym, w widoku perspektywicznym, a fig. 6 - wykrój dozownika według fig. 4 i 5 w widoku z góry.

Opakowanie kartonowe 10 z korytkowym dozownikiem przedstawione na fig. 1 i 2 jest przystosowane do przechowywania puszek C, na przykład z napojami, ułożonych w układzie 6 x 2, czyli po sześć puszek w dwóch warstwach jedna nad drugą, przy czym w każdej warstwie puszki C przylegają do siebie bocznymi ściankami.

Przedstawiony na fig. 3 wykrój opakowania według fig. 1 i 2 składa się z czterech głównych płatów, tworzących ściany opakowania, a mianowicie: prawego płata bocznego 64, górnego płata 62, lewego płata bocznego 66 i płata dolnego 68, połączonych ze sobą odpowiednio równoległymi liniami zagięcia 82, 84, 86. Z prawym płatem bocznym 64 połączona jest linią zagięcia 90 klejona klapka 88, zaś z końcami płatów głównych 62, 64, 66 i 68 są połączone liniami zagięcia klapy czołowe 72, 72a, 74, 74a, 76, 76a, 78 i 78a, które po złożeniu opakowania tworzą jego ścianę czołową 70 (fig. 1).

Celem utworzenia opakowania 10 z wykroju 12, prawy płat boczny 64 zagina się wzdłuż linii zagięcia 82 w położenie, w którym przylega on do płata górnego 62, po czym na klapkę klejoną 88, nakłada się klej i następnie zagina się dolny płat 68 wzdłuż linii zagięcia 86 w położenie, w którym przylega on do lewego płata bocznego 66 i przykleja się płat dolny 68 do klapki klejonej 88, tworząc otwartą na końcach strukturę tubusową opakowania o przekroju prostokątnym, na razie jeszcze spłaszczoną.

Po załadowaniu opakowania, z jednej albo z obydwu jego stron, puszkami C zamyka się je z obydwu stron czołowych przez zagięcie wzdłuż odpowiednich linii zagięcia klap czołowych 72, 72a, 74, 74a, 76, 76a, 78 i 78a w położenie pionowe, po czym na zewnętrzne powierzchnie klap czołowych 72 i 74 nakłada się klej i skleja je z bocznymi klapami czołowymi 76 i 78, tworząc dwuwarstwową ścianę czołową 70. W ścianie czołowej 70 boczne klapy czołowe 76 i 78 są nałożone na zakładkę i przyklejone do górnej i dolnej klapy czołowej 72 i 74. Również przeciwna, nie uwidoczniona na fig. 1, ściana czołowa opakowania jest utworzona w taki sam sposób przez zaginanie i naklejanie bocznych klap czołowych 76a i 78a na górną i dolną klapę czołową 72a i 74a.

189 871

Figury 1 i 2 przedstawiają opakowanie 10 ze znajdującym się na jednym z jego końców korytkiem 20, które po oderwaniu i odchyleniu od pozostałej części opakowania, pełni funkcję dozownika (fig. 2). W tym celu w górnym płacie 62 jest utworzony za pomocą linii nacięcia 22 oraz linii zagięcia 24 owalny płat 26, umożliwiający wciśnięcie go do wnętrza opakowania i uchwycenie górnej krawędzi korytka 20 oraz oderwanie go wzdłuż linii odrywania 30 od pozostałej części opakowania i odchylenie go do przodu tak, aby górna krawędź 21 korytka znalazła się w płaszczyźnie płata dolnego 68. Po odchyleniu korytka 20 w położenie przedstawione na fig. 2, w otwartym końcu opakowania 10 utworzony jest otwór 50 w jego ścianie czołowej 70, umożliwiający łatwe wyjmowanie puszek z wnętrza opakowania.

Linia odrywania 30 jest nacięta na obydwu przeciwległych płatach bocznych 64 i 66, sięgając od płata górnego 62 do ściany czołowej 70 w miejscu oddalonym korzystnie 0 połowę średnicy puszki C od płata dolnego 68 opakowania. W rozwiązaniu konstrukcyjnym opakowania przedstawionym na fig. 1, 2 i 3, nacięte linie odrywania są łukowe, zwrócone wklęsłością w kierunku ściany czołowej 70 i przedłużone osłabioną linią zagięcia 32 w bocznych klapach czołowych 76 i 78 i ewentualnie w dolnej klapie czołowej 74, sięgającą wzdłuż powierzchni ściany czołowej 70, od prawego płata bocznego 64 do lewego płata bocznego 66. Dolne końce części linii odrywania 30 w płatach bocznych 64 i 66 przecinają się z linią zagięcia, łączącą odpowiedni płat boczny 64, 66 z bocznym płatem czołowym 76, 78 w odległości nie większej od połowy średnicy puszki C, mierzonej od przeciwległej linii zagięcia 86, 90, łączącej odpowiedni płat boczny 64, 66 z płatem dolnym 68, względnie z klejoną klapą 88. Linia odrywania 30 przebiega w poprzek płata 62, w przybliżeniu równolegle do górnej krawędzi 21 ściany czołowej.

Figura 2 przedstawia opakowanie kartonowe według wynalazku z oderwanym od górnej części opakowania 10, z pozostawieniem połączenia zdolną częścią ściany czołowej 70, i odchylonym wzdłuż osłabionej linii zagięcia korytkiem 20. Na fig. 2 widoczny jest otwór 50 opakowania 10, przez który po odchyleniu korytka 20 mogą być wyjmowane puszki, jak również widoczna jest ścianka oporowa 80 oraz wystające z niej do góry części 40, 42 dolnej klapy czołowej 74, pełniące funkcję występów oporowych zapobiegających samoczynnemu wytoczeniu się puszek z opakowania. W otworze 50 opakowania widoczne są pozostające w nim puszki C. Częściowo przymocowane do opakowania 10 korytko 20 służy jako podręczny dozownik puszek C, jednakże może zostać również całkowicie oderwane od niego wzdłuż osłabionej linii zagięcia 32. Długość zawiasu utworzonego z części osłabionej linii zagięcia 32, 132, łączącego po odchyleniu korytko z pozostającą w dolnej części ściany czołowej 70 ścianki oporowej 80, winna być krótsza od długości puszki C, ułatwiając jej wyjmowanie. Po odchyleniu korytka 20 w położenie przedstawione na fig. 2, górna krawędź 21 ściany czołowej znajduje się w płaszczyźnie płata dolnego 68 i opiera się na podłożu, na przykład na stole lub ladzie, umożliwiając umieszczenie w korytku nawet ciężkiej puszki, która swymi powierzchniami obwodowymi opiera się o część odchylonej ścianki czołowej 70 i część oderwanej ścianki górnej 62.

Po odchyleniu lub całkowitym oderwaniu korytka 20 od pozostałej części opakowania, dolna część ściany 70 stanowi usytuowaną między płatami bocznymi 64 i 66 ściankę oporową 80, uniemożliwiającą samoczynne wytoczenie się opierającej się o nią najbliższej puszki o osi X-X (fig. 2), dodatkowo podpieranej przez wystające ponad krawędź tej ścianki 80 części 40 i 42 dolnej klapy czołowej 74. Górna krawędź oporowej ścianki 80 odpowiada osłabionej linii zagięcia 32 i jest oddalona od płata dolnego 68 na odległość mniejszą od średnicy puszki C, a korzystnie na odległość nie większą od połowy średnicy puszki C, uniemożliwiając jej samoczynne wytoczenie się z opakowania.

Ponieważ linie odrywania 30 są usytuowane w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny den dolnej warstwy puszek, to po odchyleniu korytka 20 dna te częściowo wystają z opakowania i mogą zostać łatwo uchwycone ρι^'/zez użytkownika, zaś zakrzywienie linii oderwania 30, powiększa tę część powierzchni den, która może zostać uchwycona. Po wyjęciu przez użytkownika dostępnej puszki z dolnej warstwy znajdującej się w opakowaniu, puszka z górnej warstwy samoczynnie opada, trafiając do utworzonego wolnego miejsca w dolnej warstwie puszek. Opakowanie według wynalazku może być umieszczone na ladzie w sklepie albo na

189 871 stole, względnie półce szafy lub chłodziarki, umożliwiając użytkownikowi wyjmowanie kolejnych puszek.

Linia oderwania 30 przebiega w poprzek piata górnego 62, w przybliżeniu równolegle do górnej krawędzi 21 ściany czołowej 70, aż do linii zagięcia 82, 84, łączących płat górny 62 z płatami bocznymi 64, 66. W środkowej części płata górnego 62 linia odrywania 30 przechodzi w łukową, wypukłą linię nacięcia, ograniczającą płat wciskany 26. Obustronne przedłużenia linii odrywania 30 przebiegają przez przeciwległe płaty boczne 64 i 66 łukami wklęsłymi w kierunku ściany czołowej, aż do tej ściany czołowej 70, przecinając linię zagięcia płata bocznego 64, 66 z bocznym płatem czołowym 76, 78 w odległości nie większej od połowy średnicy puszki C mierzonej od przeciwległej linii zagięcia, łączącej odpowiedni płat boczny 64, 66 z płatem dolnym 68.

Wykrój 12 opakowania według fig. 1 i 2, przedstawiony na fig. 3, składa się z piatów głównych tworzących ściany opakowania, a mianowicie: z prawego płata bocznego 64, z płata górnego 62, z lewego płata bocznego 66 oraz z płata dolnego 68, połączonych ze sobą liniami zagięcia 82, 84, 86 i tworzących strukturę tubusową o przekroju prostokątnym, jak również z zamykających tę strukturę tubusową klap czołowych 74, 74a, 78, 78a, 72, 72a i 76, 76a, połączonych liniami zagięcia z każdym z sąsiadujących płatów głównych i tworzących ściany czołowe, oraz z zespołu płatów umożliwiających wyjmowanie zawartości opakowania przez otwieranie opakowania jednym z jego końców. Zespół płatów umożliwiających wyjmowanie zawartości opakowania znajduje się na dolnym końcu wykroju 12 i składa się z bocznych klap czołowych 76 i 78, tworzących po sklejeniu opakowania ścianę czołową 70, oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego 62 i płatów bocznych 64 i 66, ograniczonych osłabionymi liniami zagięcia 32, liniami odrywania 30 oraz linią nacięcia 22, ograniczającą od góry płat wciskany 26, połączony linią zagięcia 24 z płatem górnym 62. Linia odrywania 30, przebiegająca przez każdy z płatów bocznych 64, 66, stanowi przedłużenie linii odrywania 30, przebiegających przez boczne części płata górnego 62 i połączonych linią nacięcia 22, sięga w tych płatach bocznych 64, 66 do linii zagięcia łączących je z bocznymi klapami czołowymi 76 i 78 w punktach, z których wychodzą przebiegające przez te klapy 76 i 78 linie osłabionego zagięcia 32.

Na fig. 4 do 6 przedstawiona jest odmiana opakowania kartonowego z dozownikiem według wynalazku, przy czym te same elementy są na fig. 4 do 6 oznaczone z dodaniem przedrostka „1” i różnią się od opakowania na fig. 1 i 3 tym, że puszki C (fig. 5) są ułożone w nim poziomo w dwóch warstwach po pięć puszek, przy czym puszki w każdej warstwie przylegają do siebie bocznymi ściankami.

Wykrój 112 tej odmiany opakowania (fig. 6) jest zaopatrzony w dwa połówkowe płaty dolne 168a i 168b, które po złożeniu opakowania są ze sobą połączone, tworząc wzmocnioną ściankę dolną opakowania, przy czym płat dolny 168a jest połączony linią zagięcia 190 z prawym płatem bocznym 164, natomiast płat dolny 168b - linią zagięcia 186 z lewym piatem bocznym 166. Połówkowe płaty dolne 168a i 168b są zaopatrzone na swych obydwu końcach odpowiednio w klapy czołowe 100 i 102, przy czym klapa czołowa 100 płat dolnego 168a zostaje w trakcie składania opakowania przyklejona do odpowiedniej klapy czołowej 102 płata dolnego 168b, tworząc wzmocnione, podwójne klapy czołowe, podobne do klap czołowych 74 i 74a wykroju według fig. 3.

Figury 4 i 5 przedstawiają opakowanie 110 utworzone z wykroju 112 według fig. 6. Nacięte linie odrywania 130 sięgają w tym opakowaniu od płat górnego 162 do punktów 200 na krawędziach 202 odpowiednich płatów bocznych 164 i 166, oddalonych od złożonego płata dolnego 168 na odległość korzystnie nie większą od połowy średnicy puszki C. Dzięki temu, po częściowym oderwaniu korytka 120 od pozostałej części opakowania 110 oraz odchyleniu go do przodu, staje się dostępna dla użytkownika stosunkowo duża powierzchnia den puszek C, zawartych w opakowaniu.

Osłabiona linia zagięcia 132 (fig. 5) jest nieco zakrzywiona i skierowana swą wypukłością do góry, tworząc po oderwaniu i odchyleniu korytka 120 ściankę ograniczającą 204 w dolnej części otwartego opakowania. Najniższe punkty linii zagięcia 132 znajdują się na obydwu końcach tej linii i pokrywają się z najniższymi punktami linii odrywania 130. Wskutek tego ścianka oporowa 180, zakończona łukową krawędzią odpowiadającą osłabionej linii

189 871 zagięcia 132, wystaje w górę ponad najniższe punkty 200 linia odrywania 130. Najwyższy punkt osłabionej linii zagięcia 132 jest usytuowany nad połączonym płatem dolnym 168 na odległość większą od połowy średnicy puszki C i mniejszą od średnicy puszki C. Podczas odchylania korytka 120 osłabiona linia zagięcia 132 (fig. 5) zostaje częściowo zerwana na swych końcach, jednakże jej prostoliniowa część, środkowa, pozostaje nienaruszona, służąc jako zawias korytka 120.

Odmiennie niż w poprzednim rozwiązaniu konstrukcyjnym opakowania, nad linią osłabionego zagięcia 132 nie wystają części klap czołowych 100 i 102, bowiem znajdują się one po sklejeniu opakowania 110 wewnątrz ścianki oporowej 180, stanowiąc jej wzmocnienie.

Wzdłuż osłabionej linii zagięcia 132 w klapach czołowych 176, 178 jest wykonane dodatkowe, równoległe do niej nacięcie 206, które ułatwia oderwanie korytka 120 od pozostałej części opakowania 110. Opakowanie 110 jest ponadto zaopatrzone we wciskany do środka opakowania płat 126, ograniczony liniami nacięcia 122 i linią zagięcia 124 wpłacie górnym 162, umożliwiający uchwycenie korytka 120 wzdłuż linii nacięcia 122. W rozwiązaniu konstrukcyjnym opakowania przedstawionym na fig. 4 do 6 nad linią nacięcia 122 znajduje się, wpłacie górnym 162, łukowa linia zagięcia 208, której końce są połączone z końcami linii nacięcia 122 za pomocą nachylonych linii nacięcia 210, 212, tworząc dodatkowy płat wciskany 214, sąsiadujący z płatem wciskanym 126 i ułatwiający początkowe naderwanie linii odrywania 130 w celu częściowego oderwania korytka 120.

Ścianka oporowa 180 jest w opakowaniu 110 utworzona w ten sam sposób, jak w poprzednim rozwiązaniu konstrukcyjnym, umożliwiający po odchyleniu korytka 120 wyciągnięcie przez otwór 150 najbliższej użytkownikowi puszki C z dolnej warstwy puszek (fig. 5).

Przedstawiony na fig. 6 wykrój 120 różni się od wykroju 12 poprzednio opisanego rozwiązania tym, że zamiast klapy klejonej 88, jest wyposażony w połówkowe płaty dolne 168a i 168b, wzmacniające po sklejeniu otrzymany płat dolny 168. Ponadto wpłacie górnym 162 tej odmiany rozwiązania konstrukcyjnego prócz płata wciskanego 126, który ma kształt złożonego prostokąta (a nie owalu, jak w rozwiązaniu według fig. 1 do 3), znajduje się drugi płat wciskany 214, ograniczony od dołu linią nacięcia 122 płata wciskanego 126, od góry łukową linią zagięcia, zwróconą wklęsłością w kierunku do płata wciskanego 126, a z boku liniami nacięcia 210 i 212, łączącymi końce linii zagięcia 208 z odpowiednimi końcami linii nacięcia 122.

Wynalazek został przedstawiony jedynie w przykładach rozwiązania konstrukcyjnego, jednakże ochronie z patentu podlegają również wszelkie odmiany i modyfikacje opakowania i wykroju, o ile spełniają, warunki zastrzeżeń patentowych. Dozownik opakowania kartonowego według wynalazku może być utworzony na każdym końcu opakowania, zaś zawarte w zastrzeżeniach i opisie określenia, na przykład „górny”, „dolny”, „czołowy”, „boczny” nie ograniczają płatów do takiego właśnie kierunku, lecz służą jedynie do odróżnienia jednych płatów od innych. Również połączenie zawiasowe korytka może być utworzone przez jedną lub większą liczbę linii nacięcia, względnie osłabionych linii zagięcia i wykraczają poza zakres wynalazku.

189 871

2.0®

FIG. 4

189 871

FIG 5

189 871

132.

(32 \89

/

_υΡΚΡ

eg?·

Oeparta’

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Opakowanie kartonowe z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, mające strukturę tubusową, korzystnie o przekroju prostokątnym, utworzoną przez płat górny, płat dolny i dwa płaty boczne, łączące płat górny z płatem dolnym, jak również przez ściany czołowe na obydwu końcach opakowania, które przynajmniej częściowo zamykają strukturę tubusową mocując w niej artykuły, zwłaszcza puszki w postaci walca, umieszczone przynajmniej w dwóch warstwach, z których jedna przylega stycznie dolną powierzchnią puszek do płata dolnego opakowania, natomiast powierzchnie czołowe puszek stykają się z odpowiednimi płatami bocznymi, przy czym przynajmniej jeden koniec opakowania jest zaopatrzony w zespół płatów umożliwiający wyjmowanie jego zawartości, znamienne tym, że zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z jego końców i składa się z części ściany czołowej (70, 170) oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego (62, 162) i z części płatów bocznych (64, 164 i 66, 166), tworzących odłączane korytko (20, 120), w którym mieści się zawarty w opakowaniu artykuł, zwłaszcza puszka (C), przy czym otwarta część korytka (20, 120) jest przymocowana zawiasowo do pozostałej części ściany czołowej (70, 170), tworzącej ściankę oporową (80, 180), zabezpieczającą przed wytoczeniem z opakowania dolnej warstwy puszek (C).
2. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że górną krawędź zewnętrzna korytka (20, 120) stanowi znajdująca się w pobliżu jednego końca opakowania linia odrywania (30, 130), biegnąca w poprzek płata górnego (62, 162) oraz przez przeciwległe płaty boczne (64,164 i 66,166) do ściany czołowej (70,170).
3. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że linia odrywania (30, 130), przebiegająca w poprzek płata górnego (62,162) i ewentualnie połączona w środkowej części linią nacięcia (22, 122), jest w przybliżeniu równoległa do górnej krawędzi (21, 122) ściany czołowej (70,170).
4. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że górna krawędź ścianki oporowej (80, 180) jest ograniczona osłabioną linią zagięcia (32, 132), łączącą korytko (20, 120) z pozostałą częścią ściany czołowej (70, 170) i ewentualnie uzupełniona tą częścią linii odgrywania (30,130), która znajduje się na ścianie czołowej (70,170) opakowania.
5. Opakowanie według zastrz. 4, znamienne tym, że ścianka oporowa (80, 180) jest wzmocniona przez sklejenie z dolną klapą czołową (74, 174), połączoną linią zagięcia z dolnym płatem (68,168).
6. Opakowanie według zastrz. 5, znamienne tym, że dolna klapa czołowa (74,174) jest zaopatrzona w wystające części (40, 42, 140, 142), które po sklejeniu ściany czołowej (70, 170) i odchyleniu korytka (20,120) wystają ponad górną krawędź ścianki oporowej (80,180).
7. Opakowanie według zastrz. 1, znamienne tym, że korytko (20, 120), po oderwaniu go od pozostałej części opakowania (10), wzdłuż linii odgrywania (30, 130), pozostaje przymocowane do ścianki oporowej (80, 180) wzdłuż osłabionej linii zagięcia (32, 132), przy czym długość tej osłabionej linii zagięcia (32,132), wzdłuż której korytko (20,120) jest połączone ze ścianką oporową (80, 180) jest krótsza od długości puszek (C) znajdujących się wewnątrz opakowania.
8. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że jego górny płat (62, 162) jest zaopatrzony wpłat wciskany (26, 126), ograniczony z jednej strony linią zagięcia (24, 124), łączącą go z górnym płatem (62,162), zaś z drugiej strony linią nacięcia (22, 122).
9. Opakowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że linia nacięcia (22, 122) w górnym płacie (62, 162) stanowi przedłużenie obustronnych części linii odrywania (30, 130) w tym

189 871 górnym płacie (62, 162), stanowiących z kolei przedłużenie linii odrywania (30, 130) usytuowanych w poprzek płatów bocznych (164, 166).
10. Opakowanie według zastrz. 8, znamienne tym, że jest zaopatrzone w płat wciskany (214), sąsiadujący z płatem wciskanym (126) i ograniczony z jednej strony linią nacięcia (208), oraz z obydwu boków liniami nacięcia (210, 212), zaś z drugiej strony linią nacięcia (122), stanowiącą przedłużenie linii odrywania (130) oraz ograniczającą płat wciskany (126).
11. Opakowanie według zastrz. 10, znamienne tym, że boczne linie nacięcia (210, 212), ograniczające z boków płat wciskany (214), biegną od naroży płata wciskanego (126) do linii zagięcia łączących płat górny (162) odpowiednio z płatami bocznymi (164 i 166), natomiast linia nacięcia (208) jest łukowa i skierowana wypukłością od płata wciskanego (126), łącząc ze sobą obydwa punkty przecięcia bocznych linii nacięcia (210 i 212) z liniami zagięcia łączącymi płat górny (162) odpowiednio z płatami bocznymi (164 i 166).
12. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że części linii odrywania (30, 130), usytuowane w płatach bocznych (164 i 166), są łukowe i wklęsłe w kierunku ściany czołowej (170) i przebiegają między płatem górnym (162) i tą ścianą czołową (170).
13. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że dolne końce linii odrywania (30, 130) w płatach bocznych (64, 66; 164, 166) przecinają się z linią zagięcia, łączącą odpowiedni płat boczny (64, 66; 164; 166) z bocznym płatem czołowym (76, 78; 176, 178) w odległości nie większej od połowy średnicy puszki (C), mierzonej od przeciwległej linii zagięcia (86, 186, 90,190), łączącej płat boczny (64, 66; 164,166) z płatem dolnym (68) oraz z klapą klejącą (88), względnie z połówkowymi płatami dolnymi (168a, 168b).
14. Opakowanie według zastrz. 2, znamienne tym, że górna krawędź ścianki oporowej (80, 180) ma swoje dolne punkty w punktach przecięcia linii odrywania (30, 130) z klapami czołowymi (76,176) oraz (78,178).
15. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że dolne punkty górnej krawędzi ścianki oporowej (80, 180) znajdują się w odległości od płata dolnego (68, 168) nie większej od połowy średnicy puszki (C).
16. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że osłabiona linia zagięcia (32,132), stanowiąca przedłużenie linii odrywania (30,130) i biegnąca w poprzek ściany czołowej (70), znajduje się w złożonym opakowaniu bliżej płata dolnego (68, 168) niż płata górnego (62,162).
17. Opakowanie według zastrz. 16, znamienne tym, że linia nacięcia (22, 122) w górnym płacie (62, 162), po odchyleniu korytka (20, 120) w położenie, w którym jego krawędź (21, 121) znajduje się w płaszczyźnie płata dolnego (68, 168), stanowi górną krawędź tej ściany korytka (20, 120), o którą opiera się obwodowa powierzchnia znajdującej się w tym korytku (20,120) puszki (C).
18. Opakowanie według zastrz. 14, znamienne tym, że górna krawędź ścianki oporowej (80, 180) jest wysunięta ponad płat dolny (68, 168) opakowania na odległość mniejszą od średnicy puszki (C).
19. Wykrój opakowania kartonowego z dozownikiem, zwłaszcza do puszek, składający się z płatów głównych tworzących ściany opakowania, a mianowicie z prawego płata bocznego, z płata górnego, z lewego płata bocznego oraz z płata dolnego, ewentualnie z dwóch połówkowych płatów dolnych, połączonych ze sobą liniami zagięcia i tworzących strukturę tubusową, korzystnie o przekroju prostokątnym, jak również z zamykających tę strukturę pasów czołowych względnie klap czołowych, połączonych liniami zagięcia z każdym z sąsiadujących płatów głównych tworzących ściany czołowe oraz z zespołu płatów umożliwiających wyjmowanie zawartości opakowania przez otwarcie jednego z jego końców, znamienny tym, że zespół płatów do wyjmowania zawartości opakowania znajduje się w jednym z końców wykroju (12, 112) i składa się z bocznych klap czołowych (76, 176 i 78, 178), tworzących ścianę czołową (70, 170), oraz z sąsiadujących z nią części płata górnego (62, 162) i części płatów bocznych (64, 164 i 66, 166), ograniczonych osłabionymi liniami zagięcia (32, 132), liniami odrywania (30,130) oraz ewentualnie linią nacięcia (22,122).

189 871
20. Wykrój według zastrz. 19, znamienny tym, że jest zaopatrzony wpłat wciskany (26, 126), zpsłdułąyy się w płacie górnym (62, 162) i ograniczony linismi psyięyis (22, 122 i 24, 124), korzystnie łukowymi, skiorowsnymi wypukłościami od siobio i przecinającymi się ns swych końcach.

Przedmiotom wynalazku jest opakowanie kartonowo, zwłsszczs do puszek, z dozownikiem umożliwiającym wyjmowanie kolejnych puszek z opakowania. Opakowanie ma strukturę tubusową, korzystnie o przekroju prostokątnym, utworzoną przez płat górny, płat dolny i dwa płaty boczne, łączące płat górny z płatem dolnym, jak również przez ściany czołowe na obydwu końcach opakowania, które przynajmniej częściowo zamykają strukturę tubusową mocując w niej artykuły, zwłaszcza puszki w postaci walca, umieszczone przynajmniej w dwóch warstwach, z których jedna przylega stycznie dolną powierzchnią puszek do płata dolnego opakowania, natomiast powierzchnie czołowo puszek stykają się z odpowiednimi płatami bocznymi. Przynajmniej jeden koniec opakowania jest zaopatrzony w zespół płatów umotliwiający wyjmowanie jego zawartości.