PL190154B1 - Wieczko dozujące - Google Patents

Abstract

1 W ieczko dozujace, do graw itacy jn eg o d o zo w an ia cieczy z p ojem nika zaw ierajace korpus g ló w n y o k resla jacy kom ore 1 po siad ajacy srodki sprzegajace do w ielokrotnego szczeln eg o m o- cow an ia w ieczka do pojem nika, kanal u p u sto w y p o w ietrza ro zciaga- ja c y sie pom iedzy kom ora i atm o sfera oraz za w ó r up u sto w y pow ie- trza do o tw ierania i zam ykania kan alu u p u sto w eg o pow ietrza, przy czym zaw ó r upustow y pow ietrza je s t d o cisk a n y d o p o lozenia za- m knietego, w którym uszczeln ia k anal u p u sto w y pow ietrza, oraz d ziobek w ychodzacy z k orpusu glów n eg o i m a jacy p ow ierzchnie zew netrzna oraz otw ór w ylotow y na dalszym koncu, zn am ien n e tym , ze dziobek (18) zaw iera trzpien (86) u m ieszczo n y n a je g o zewnetrz- nej powierzchni, regulowany zaw ór w ylotow y (20) w ieczka (10) jest sprzezony z dziobkiem (18), zaw ór wylotow y (20) i zaw ór upustowy pow ietrza (24) sa o ddzielnie sterow ane, zas reg u lo w an y zaw ó r w ylo- tow y (20) o bejm uje p ie rw sza czesc (50) za w ieraja ca tu lejk e p o siad a- ja c a cylindryczny korpus glów ny (54) z pierw szy m i d ru g im przeciw - leglym i osiow ym i koncam i, sto zk o w a c z e sc (56) c ia g la z drugim osiow ym kon cem i o zm niejszajacej sie sred n ic y od d alajac sie od pierw szego osiow ego konca, k olnierz (5 8 ) o stalej sred n ic y uformo- wany w sposób ciagly ze stozkow a czescia (56) oraz skosn a szczelina (60) utw o rzo n a w cylindrycznym k o rpusie glów nym (54), w której to szczelinie (60) je st um ieszczony trzpien (86), przy czym szczelina (60) m a gó rn y koniec osiow o oddalony od d ru g ie g o osio w eg o konca cylindrycznego korpusu gló w nego (54), oraz reg u lo w an y zaw ór w ylotow y (20) obejm u je d ru g a czesc (52) sprzezona z otw orem wylo- towym, która to czesc zawiera otw ór (82) oraz pierw sza uszczelke (76) i d ru g a uszczelke (84) um ieszczone po przeciw leg ly ch stronach otw oru (82), przy czym pierw sza uszczelka (76) tw orzy uszczelnienie z w ew netrzna pow ierzchnia cylindrycznego korpusu gló w nego (54) pierw szej czesci (50) pom iedzy g ó rn ym koncem (6 4 B ) sz cz elin y (60) i drugim osiow ym koncem cy lindrycznego ko rp u su g ló w nego (54), a druga uszczelka (84) tw orzy u szcze ln ie n ie z w ew n etrzn a po- w ierzch n ia kolnierza (58) F i g . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest wieczko dozujące, zwłaszcza, ale me wyłącznie, do grawitacyjnego dozowania cieczy z pojemnika.

Znane jest wytwarzanie pojemników dozujących ciecze z dziobkami lub innymi otworami do grawitacyjnego dozowania cieczy. Do przykładów takich pojemników należą dzbanki, konewki i pojemniki do olejów. Jednakże na ogół pojemniki takie nie umożliwiają regulowania wydajności dozowania w inny sposób niz przez zmianę kąta, pod jakim pojemnik jest trzymany. Takie pojemniki, w przypadku uderzenia i przewrócenia umożliwiają również wylewanie się znajdującej się wewnątrz cieczy. Niezmiennie, dziobek jest uformowany integralnie z korpusem pojemnika. Z tego względu, w razie konieczności dawkowania cieczy z innego pojemnika nie posiadającego dziobka lub innego wygodnego mechanizmu dawkującego, trzeba przelewać ciecz z pierwszego pojemnika do innego z mechanizmem dawkującym w celu umożliwienia regulowanego dawkowania cieczy.

Celem wynalazku jest zapewnienie wieczka dozującego, które można wybiórczo sprzęgać z pojemnikiem dla umożliwienia sterowanego grawitacyjnego dozowania znajdującej się w mm cieczy. Wieczko dozujące do grawitacyjnego dozowania cieczy z pojemnika zawierające korpus główny określający komorę i posiadający środki sprzęgające do wielokrotnego szczelnego mocowania wieczka do pojemnika, kanał upustowy powietrza rozciągający się pomiędzy komorą i atmosferą oraz zawór upustowy powietrza do otwierania i zamykania kanału upustowego powietrza, przy czym zawór upustowy powietrza jest dociskany do położenia zamkniętego, w którym uszczelnia kanał upustowy powietrza, oraz dziobek wychodzący z korpusu głównego i mający powierzchnię zewnętrzną oraz otwór wylotowy na dalszym końcu, według wynalazku charakteryzuje się tym, ze dziobek zawiera trzpień umieszczony na jego zewnętrznej powierzchni, regulowany zawór wylotowy wieczka jest sprzęzony z dziobkiem, zawór wylotowy i zawór upustowy powietrza są oddzielnie sterowane, zaś regulowany zawór wylotowy obejmuje pierwszą część zawierającą tulejkę posiadającą cylindryczny korpus główny z pierwszym i drugim przeciwległymi osiowymi końcami, stożkową część ciągłą z drugim osiowym końcem i o zmniejszającej się średnicy oddalając się od pierwszego osiowego końca, kołnierz o stałej średnicy uformowany w sposób ciągły ze stożkową częścią oraz skośną szczeliną utworzoną w cylindrycznym korpusie głównym, w której to szczelinie jest umieszczony trzpień, przy czym szczelina ma górny koniec osiowo oddalony od drugiego osiowego końca cylindrycznego korpusu głównego, oraz regulowany zawór wylotowy obejmuje drugą część sprzęzoną z otworem wylotowym, która to część zawiera otwór oraz pierwszą uszczelkę i drugą uszczelkę umieszczone po przeciwległych stronach otworu, przy czym pierwsza uszczelka tworzy uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią cylindrycznego korpusu głównego pierwszej części pomiędzy górnym końcem szczeliny i drugim osiowym końcem cylindrycznego korpusu głównego, a druga uszczelka tworzy uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią kołnierza.

Korzystnie druga część zaworu wylotowego wieczka zawiera dolną cześć o stałej średnicy sprzęzoną z otworem wylotowym, parę skośnych ramion rozciągających się ku sobie i w kierunku przeciwnym niz dolna część oraz tarczę podtrzymywaną przez ramiona w pewnej odległości od dolnej części, przy czym tarcza rozciąga się w płaszczyźnie poprzecznej do osi dolnej części, a pierwsza uszczelka jest umieszczona obwodowe wokół dolnej części, a druga uszczelka jest umieszczona obwodowo wokół tarczy.

Korzystnie kanał upustowy powietrza ma pierwszy otwór wychodzący na spodnią powierzchnię wieczka.

Korzystnie kanał upustowy powietrza ma drugi otwór wychodzący do komory, a zawór upustowy powietrza zawiera uszczelkę dociskaną dla uszczelnienia drugiego otworu i połączoną z ręcznym elementem napędowym.

Korzystnie uszczelka jest połączona z elementem napędowym za pośrednictwem wydłużonego trzpienia, zaś element napędowy ma postać przycisku do odsuwania uszczelki z położenia dociskanego.

Korzystnie wieczko ma uchwyt przymocowany do korpusu głównego wieczka.

Korzystnie w uchwycie jest umieszczony element napędowy.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniono na rysunku, na którym fig 1 przedstawia przykład wykonania wynalazku w przekroju poprzecznym, fig. 2 - wieczko z fig. 1 w widoku od dołu, fig. 3 - wieczko z fig. ii 2 w widoku perspektywicznym, fig. 4A jedną część zaworu dozującego z fig. 1 i 2, w widoku z boku, fig. 4B - pierwszą część zaworu z fig. 4A, w widoku od dołu, fig. 5A - drugą część zaworu dozującego wieczka z fig. ł i 2, w widoku z boku oraz fig. 5B - drugą część zaworu z fig. 5A, w widoku od dolnego końca.

Nawiązując do figur, w skład wieczka dozującego 10 do grawitacyjnego dozowania cieczy z pojemnika (nie pokazanego) wchodzi korpus główny 12 określający komorę 14 i przystosowany, za pomocą gwintu 16, do odłączalnego i szczelnego mocowania wieczka 10 do pojemnika Dziobek 18 wychodzi z korpusu głównego 12 i jest wyposażony w regulowany zawór wylotowy 20 do zmieniania natężenia przepływu, z jakim może wypływać ciecz z dziobka 18. W wieczku 10 znajduje się kanał upustowy powietrza 22 umożliwiający połączenie przepływowe pomiędzy komorą 14 a atmosferą zewnętrzną. W wieczku 10 znajduje się również ręczny zawór upustowy powietrza 24 do wybiórczego otwierania i zamykania kanału upustowego powietrza 22. Zawór upustowy powietrza 24 jest dociskany tak, że normalnie zamyka kanał 22 (jak widać na fig. 1) W trakcie używania wieczko 10 może być mocowane do pojemnika z cieczą za pomocą gwintu 16 i można dozować lub wylewać ciecz przez dziobek 18 w wyniku grawitacji z wydajnością zależną od położenia lub stanu zaworów 20 i 24.

Wieczko 10 jest uformowane z integralnym uchwytem 26 tak, że po przymocowaniu wieczka 10 do pojemnika, pojemnik ten można przenosić albo manipulować nim za pomocą uchwytu 26.

Kanał upustowy powietrza 22 ma kształt litery T posiadającej zasadniczo poziomy odcinek 28 i przecinający go zasadniczo pionowy odcinek 30. Odcinki 28 i 30 są utworzone w i w sąsiedztwie uchwytu 26. Kanał 22 ma pierwszy otwór 32 w dolnym końcu pionowego odcinka 30, który wychodzi na spodnią powierzchnię wieczka 10. Na skrajnie wewnętrznym końcu poziomego odcinka 28, w pobliżu komory 14, znajduje się drugi otwór 34 kanału 22. Część 36 poziomego odcinka 28 znajdująca się w pewnej odległości od otworu 34 jest uformowana tak, ze ma większą średnicę w celu pomieszczenia elementów składowych zaworu upustowego powietrza 24.

W zaworze upustowym powietrza 24 znajduje się uszczelka 38 normalnie dociśnięta tak, żeby uszczelniała drugi otwór 34 i była połączona za pomocą pręta lub trzpienia 40 z elementem napędowym 42 w postaci przycisku. Przycisk 42 znajduje się częściowo wewnątrz części 36 poziomego odcinka 28 i wychodzi z niego tak, ze można nim manipulować ręką trzymającą uchwyt 26.W części 36 znajduje się również sprężyna 44 opierająca się przeciwległymi końcami o przycisk 42 i próg 46 utworzony w wyniku skokowego zwiększenia średnicy odcinka 28 tak, żeby powstała część 36. Sprężyna 44 jest wstępnie naprężona tak, żeby dociskała uszczelkę 38 do położenia, w którym uszczelnia i zamyka drugi otwór 34.

Na górnej części korpusu 12 znajduje się integralny z nim drugi uchwyt nośny 48 ułatwiający przenoszenie wieczka 10 ewentualnie wraz z przymocowanym do niego pojemnikiem.

Zawór wylotowy 20 można obracać o około 180° pomiędzy położeniem całkowicie zamkniętym a całkowicie otwartym w celu zmieniania wymiarów otworu w dziobku 18, a tym samym natężenia wypływu cieczy dozowanej przez dziobek 18. W skład zaworu wylotowego 20 wchodzi pierwsza część 50 w postaci zewnętrznej tulejki osadzonej ślizgowo na zewnętrznej powierzchni dziobka 18 oraz druga część 52 (patrz fig 1 i fig. 5A i 5B) umocowana za pomocą gwintu do wewnętrznej ścianki na dalszym końcu dziobka 18. Tulejka ma cylindryczny korpus główny 54 o średnicy wewnętrznej nieco większej niż zewnętrzna średnica dziobka 18. Na jednym końcu korpusu głównego 54 jest uformowana w sposób ciągły stożkowa część 56 o średnicy zmniejszającej się w kierunku oddalania się od dziobka 18. Ze stożkową częścią 56 jest uformowany w sposób ciągły kołnierz 58 o stałej średnicy. W korpusie głównym 54 jest wycięta skośna szczelina 60, na przeciwległych końcach której znajdują się ograniczniki 62A i 62B prowadzące do odpowiednich gniazd końcowych 64A i 64B. Na wewnętrznej powierzchni sekcji korpusu głównego 54 znajduje się osiowy kanał 66 prowadzący od najniższej krawędzi 68 tulei 50 do szczeliny 60.

W drugiej części 52 zaworu wylotowego 20 znajduje się dolna część 70 o stałej średnicy uformowana z gwintem 72 do gwintowego sprzęgania się z odpowiednim gwintem utworzonym na wewnętrznej powierzchni dalszego końca dziobka 18. Na górnym końcu dolnej

190 154 części 70 znajduje się biegnący promieniowo kołnierz 74 z pierścieniowym rowkiem na samouszczelniający pierścień 76 o przekroju okrągłym. Centralnie nad kołnierzem 74 znajduje się koniec w postaci litej tarczy 78. Tarcza 78 jest podtrzymywana przez parę skośnych ramion 80 uformowanych integralnie z kołnierzem 74 i tarczą 78. Przestrzeń pomiędzy kołnierzem 74 tarczą 78 tworzy otwór 82 na ciecz płynącą w dół dziobka 18. W końcu 78 znajduje się również pierścieniowy rowek pod samouszczelniający pierścień 84 o przekroju okrągłym. Na dziobku 18 jest uformowany krótki pionowy trzpień 86 (patrz fig. 1 i 3) wchodzący w szczelinę 60.

W celu osadzenia zaworu 20 w dziobku 18, najpierw wkręca się drugą część 52 w dalszy koniec dziobka 18, po czym nasuwa się tulejkę 50 na zewnętrzną powierzchnię dziobka 18 w taki sposób, zeby kanał 66 pokrywał się pozycyjnie z trzpieniem 86. Wysokość trzpienia 86 jest taka, żeby była nieco większa niz wysokość lub światło kanału 66 tak, ze w celu dopchnięcia tulejki 60 do tyłu na trzpień 86 trzeba pokonać pewną nominalną siłę, w wyniku czego powstaje zatrzaskowe sprzężenie po wejściu trzpienia 86 przez kanał 66 w szczelinę 60. W położeniu całkowicie zamkniętym tulejka 50 jest obrócona w taki sposób, zeby trzpień 86 przeszedł przez ogranicznik 62B i wszedł w gniazdo 64B. W tej konfiguracji pierścień samouszczelniający 74 o przekroju okrągłym opiera się o wnętrze korpusu głównego 54 tuż pod początkiem stożkowej sekcji 56, a pierścień samouszczelniający 84 0 przekroju okrągłym opiera się o wnętrze kołnierza 58 W ten sposób otwór 82 jest skutecznie uszczelniony, co zapobiega dozowaniu cieczy z dziobka 18. W celu przestawienia w położenie całkowicie otwarte, należy obrócić tulejkę 50 na dziobku 18 w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara. Wskutek sprzęzenia trzpienia 86 ze szczeliną 60 tulejka 50 obracając się przesunie się do przodu. W wyniku tego pierścień samouszczelniający 84 zostanie odsunięty poniżej kołnierza 58 i me będzie się stykał z wnętrzem tulejki 50 co umożliwi cieczy wypłynięcie przez otwór 82. Pierścień samouszczelniający 76 o przekroju okrągłym nadal styka się z wnętrzem korpusu głównego 54 zapobiegając wstecznemu przepływowi cieczy pomiędzy korpusem głównym 54 a dziobkiem 18 w kierunku ku dolnej krawędzi 68. Zawór 20 jest zablokowany w sposób umożliwiający wielokrotne uszczelnianie w położeniu całkowicie otwartym poprzez obrót tulejki 52 w takim stopniu, zeby trzpień 86 został przeciśmęty przez ogranicznik 62A i wszedł w gniazdo 64A. Zmieniając położenie trzpienia 86 pomiędzy dwoma gniazdami 64A a 64B poprzez obrót tulejki 50 można regulować stopień otwarcia zaworu 20.

Wieczko 10 można mocować w sposób wielokrotny do dowolnego pojemnika z cieczą mającego gwint, który może pasować do gwintu 16 utworzonego w korpusie 12. Dlatego wieczko 10 może przekształcać standardowy pojemnik w grawitacyjny dozownik do cieczy. Natężenie wypływu cieczy można regulować zmieniając położenie lub stan zaworów 20 i 24. Należy docenić, ze po szczelnym przymocowaniu wieczka 10 do pojemnika, nawet po otwarciu zaworu 20 i przewróceniu się pojemnika ciecz nie wypłynie wcale, albo tylko w minimalnym stopniu, ponieważ zawór upustowy powietrza 24 automatycznie zostanie zamknięty W rezultacie nie ma równych ciśnień powietrza wewnątrz i na zewnątrz pojemnika 1 dlatego, w zależności od stopnia początkowego napełnienia pojemnika, wypłynie z niego tylko minimalna ilość cieczy albo ciecz nie wypłynie w ogóle.

Jeżeli zawór 20 znajduje się w konkretnym położeniu, to można łatwo regulować natężenie przepływu cieczy ręką trzymającą uchwyt 26 zmieniając nacisk kciuka na przycisk 42, co powoduje zmianę stopnia otwarcia kanału upustowego 22. Wieczko 10 nadaje się zwłaszcza do stosowania w systemie dozowania cieczy złozonym z szeregu pojemników do cieczy uformowanych z szyjkami z gwintem komplementarnym do gwintu 16 i normalnie zamkniętych za pomocą nakrętek. W takim systemie istnieje możliwość nakręcania wieczka 10 na pojemnik i używania go do dozowania cieczy z takiego pojemnika. Po opróżnieniu pojemnika, można z niego odkręcić wieczko 10 i nakręcić je na inny całkowicie pełny pojemnik.

Z powyzszego opisu wynika, ze przykłady wykonania wieczek 10 umożliwiają przekształcanie pojemników w sterowany dozownik grawitacyjny z wieczkiem umożliwiającym oddzielne niezalezne regulowanie zarówno wypływu cieczy jak i upuszczania powietrza.

Z przedstawionego opisu przykładu wykonania pojemnika według wynalazku wynika dla osób znających tę dziedzinę techniki możliwość wprowadzania licznych modyfikacji i zmian bez wychodzenia poza główną koncepcję wynalazku. Na przykład, wieczko 10 można

190 154 zaopatrzyć w dowolny typ systemu dopasowywania lub mocowania do pojemnika, w tym w mocowanie zatrzaskowe, bagnetowe albo nawet wpychane lub wciskane. Ponadto istnieje możliwość formowania elementów do mocowania wieczka do pojemnika na zewnątrz komory 14 a nie wewnątrz, jak pokazano na fig. 1. Istnieje również możliwość utworzenia pierwszego otworu 32 kanału upustowego powietrza w innym miejscu niz na spodniej powierzchni wieczka 10. Natomiast położenie to zostało wybrane w zalecanym przykładzie wykonania z tego względu, ze zmniejsza ono prawdopodobieństwo dostania się kurzu lub innych obcych matenałów do kanału 22. Wszystkie takie modyfikacje i zmiany wraz z innymi, które są oczywiste dla osób o odpowiednich umiejętnościach w tej dziedzinie, mieszczą się w zakresie wynalazku, którego charakter ma być określony z powyzszego opisu i zaleznych zastrzezeń.

Bdóż.

Eg.J.

190 154

Ί

1SL5B.

JSL5A.

190 154

ng. 1

Departament Wydawnictw UP RP Nakład 50 egz Cena 2,00 zl

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Wieczko dozujące, do grawitacyjnego dozowania cieczy z pojemnika zawierające korpus główny określający komorę i posiadający środki sprzęgające do wielokrotnego szczelnego mocowania wieczka do pojemnika, kanał upustowy powietrza rozciągający się pomiędzy komorą i atmosferą oraz zawór upustowy powietrza do otwierania i zamykania kanału upustowego powietrza, przy czym zawór upustowy powietrza jest dociskany do połozema zamkniętego, w którym uszczelnia kanał upustowy powietrza, oraz dziobek wychodzący z korpusu głównego i mający powierzchnię zewnętrzną oraz otwór wylotowy na dalszym końcu, znamienne tym, że dziobek (18) zawiera trzpień (86) umieszczony na jego zewnętrznej powierzchni, regulowany zawór wylotowy (20) wieczka (10) jest sprzęzony z dziobkiem (18), zawór wylotowy (20) i zawór upustowy powietrza (24) są oddzielnie sterowane, zaś regulowany zawór wylotowy (20) obejmuje pierwszą część (50) zawierającą tulejkę posiadającą cylindryczny korpus główny (54) z pierwszym i drugim przeciwległymi osiowymi końcami, stożkową część (56) ciągłą z drugim osiowym końcem i o zmniejszającej się średnicy oddalając się od pierwszego osiowego końca, kołnierz (58) o stałej średnicy uformowany w sposób ciągły ze stożkową częścią (56) oraz skośną szczeliną (60) utworzoną w cylindrycznym korpusie głównym (54), w której to szczelinie (60) jest umieszczony trzpień (86), przy czym szczelina (60) ma górny koniec osiowo oddalony od drugiego osiowego końca cylindrycznego korpusu głównego (54), oraz regulowany zawór wylotowy (20) obejmuje drugą część (52) sprzęzoną z otworem wylotowym, która to część zawiera otwór (82) oraz pierwszą uszczelkę (76) i drugą uszczelkę (84) umieszczone po przeciwległych stronach otworu (82), przy czym pierwsza uszczelka (76) tworzy uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią cylindrycznego korpusu głównego (54) pierwszej części (50) pomiędzy górnym końcem (64B) szczeliny (60) i drugim osiowym końcem cylindrycznego korpusu głównego (54), a druga uszczelka (84) tworzy uszczelnienie z wewnętrzną powierzchnią kołnierza (58).
2. 2. Wieczko według zastrz. 1, znamienne tym, ze druga część (52) zaworu wylotowego (20) wieczka (10) zawiera dolną cześć (70) o stałej średnicy sprzęzoną z otworem wylotowym, parę skośnych ramion (80) rozciągających się ku sobie i w kierunku przeciwnym mz dolna część (70) oraz tarczę (78) podtrzymywaną przez ramiona (80) w pewnej odległości od dolnej części (70), przy czym tarcza (78) rozciąga się w płaszczyźnie poprzecznej do osi dolnej części (70), a pierwsza uszczelka (76) jest umieszczona obwodowo wokół dolnej części (70), a druga uszczelka (84) jest umieszczona obwodowo wokół tarczy (78).
3. 3. Wieczko według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, ze kanał upustowy powietrza (22) ma pierwszy otwór (32) wychodzący na spodnią powierzchnię wieczka (10).
4. 4. Wieczko według zastrz. 3, znamienne tym, ze kanał upustowy powietrza (22) ma drugi otwór (34) wychodzący do komory (14), a zawór upustowy powietrza (24) zawiera uszczelkę (38) dociskaną dla uszczelnienia drugiego otworu (34) i połączoną z ręcznym elementem napędowym (42).
5. 5. Wieczko według zastrz. 4, znamienne tym, że uszczelka (38) jest połączona z elementem napędowym (42) za pośrednictwem wydłużonego trzpienia (40), zaś element napędowy (42) ma postać przycisku do odsuwania uszczelki (38) z położenia dociskanego.
6. 6. Wieczko według zastrz. 1, znamienne tym, ze ma uchwyt (26) przymocowany do korpusu głównego (12) wieczka (10).
7. 7. Wieczko według zastrz. 6, znamienne tym, ze w uchwycie (26) jest umieszczony element napędowy (42).

   190 154