PL190859B1 - Etery benzazepiny, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie - Google Patents

Etery benzazepiny, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie

Info

Publication number
PL190859B1
PL190859B1 PL332674A PL33267497A PL190859B1 PL 190859 B1 PL190859 B1 PL 190859B1 PL 332674 A PL332674 A PL 332674A PL 33267497 A PL33267497 A PL 33267497A PL 190859 B1 PL190859 B1 PL 190859B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
propyloxy
benzazepine
oxo
tetrahydro
amino
Prior art date
Application number
PL332674A
Other languages
English (en)
Other versions
PL332674A1 (en
Inventor
James Francis Callahan
Russell Donovan Cousins
Richard Mccullock Keenan
Chet Kwon
William Henry Miller
Irene Nijole Użinskas
Original Assignee
Smithkline Beecham Corp
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Smithkline Beecham Corp filed Critical Smithkline Beecham Corp
Publication of PL332674A1 publication Critical patent/PL332674A1/xx
Publication of PL190859B1 publication Critical patent/PL190859B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K33/00—Medicinal preparations containing inorganic active ingredients
    • A61K33/24—Heavy metals; Compounds thereof
    • A61K33/243—Platinum; Compounds thereof
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D223/00—Heterocyclic compounds containing seven-membered rings having one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D223/00—Heterocyclic compounds containing seven-membered rings having one nitrogen atom as the only ring hetero atom
    • C07D223/14—Heterocyclic compounds containing seven-membered rings having one nitrogen atom as the only ring hetero atom condensed with carbocyclic rings or ring systems
    • C07D223/16—Benzazepines; Hydrogenated benzazepines
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K31/00—Medicinal preparations containing organic active ingredients
    • A61K31/33—Heterocyclic compounds
    • A61K31/395—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins
    • A61K31/55—Heterocyclic compounds having nitrogen as a ring hetero atom, e.g. guanethidine or rifamycins having seven-membered rings, e.g. azelastine, pentylenetetrazole
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K45/00—Medicinal preparations containing active ingredients not provided for in groups A61K31/00 - A61K41/00
    • A61K45/06—Mixtures of active ingredients without chemical characterisation, e.g. antiphlogistics and cardiaca
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P19/00—Drugs for skeletal disorders
    • A61P19/08—Drugs for skeletal disorders for bone diseases, e.g. rachitism, Paget's disease
    • A61P19/10—Drugs for skeletal disorders for bone diseases, e.g. rachitism, Paget's disease for osteoporosis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P29/00—Non-central analgesic, antipyretic or antiinflammatory agents, e.g. antirheumatic agents; Non-steroidal antiinflammatory drugs [NSAID]
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • A61P35/04—Antineoplastic agents specific for metastasis
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P43/00—Drugs for specific purposes, not provided for in groups A61P1/00-A61P41/00
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P9/00—Drugs for disorders of the cardiovascular system
    • A61P9/10—Drugs for disorders of the cardiovascular system for treating ischaemic or atherosclerotic diseases, e.g. antianginal drugs, coronary vasodilators, drugs for myocardial infarction, retinopathy, cerebrovascula insufficiency, renal arteriosclerosis
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D401/00—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom
    • C07D401/02—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom containing two hetero rings
    • C07D401/12—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, at least one ring being a six-membered ring with only one nitrogen atom containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D403/00—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D401/00
    • C07D403/02—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D401/00 containing two hetero rings
    • C07D403/12—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, having nitrogen atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D401/00 containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • C—CHEMISTRY; METALLURGY
    • C07—ORGANIC CHEMISTRY
    • C07D—HETEROCYCLIC COMPOUNDS
    • C07D417/00—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00
    • C07D417/02—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00 containing two hetero rings
    • C07D417/12—Heterocyclic compounds containing two or more hetero rings, at least one ring having nitrogen and sulfur atoms as the only ring hetero atoms, not provided for by group C07D415/00 containing two hetero rings linked by a chain containing hetero atoms as chain links
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02—TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02P—CLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES IN THE PRODUCTION OR PROCESSING OF GOODS
    • Y02P20/00—Technologies relating to chemical industry
    • Y02P20/50—Improvements relating to the production of bulk chemicals
    • Y02P20/55—Design of synthesis routes, e.g. reducing the use of auxiliary or protecting groups
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02—TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02P—CLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES IN THE PRODUCTION OR PROCESSING OF GOODS
    • Y02P20/00—Technologies relating to chemical industry
    • Y02P20/50—Improvements relating to the production of bulk chemicals
    • Y02P20/582—Recycling of unreacted starting or intermediate materials

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Rheumatology (AREA)
  • Physical Education & Sports Medicine (AREA)
  • Heart & Thoracic Surgery (AREA)
  • Orthopedic Medicine & Surgery (AREA)
  • Cardiology (AREA)
  • Inorganic Chemistry (AREA)
  • Vascular Medicine (AREA)
  • Pain & Pain Management (AREA)
  • Urology & Nephrology (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)

Abstract

1. Etery benzazepiny o wzorze (I): gdzie : R 1 oznacza H, metyl, karboksymetyl, 2,2,2-trifluoroetyl, benzyl, 4-aminobenzyl, 4-trifluoro- metylobenzyl, 2-fenyloetyl; R 2 oznacza grupe: 3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metoksy-2-pi- rydyloamino)-1-propyloksy, 3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidy- nylo)amino]-1-propyloksy, 3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metylopirydyloamino)-1-pro- pyloksy, 2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy, 2-(2- -benzimidazolilo)etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(1-okso- pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino-]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-pro- pyloksy, 3-(2-imidazolin-2-yloamino)-1-propyloksy, 2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy, 3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H- -1,3-diazepin-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N- -(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole. PL PL PL PL PL PL

Description

Opis wynalazku
Dziedzina wynalazku
Przedmiotem wynalazku są farmaceutycznie czynne związki, etery benzazepiny, które inhibitują receptor witronektyny i są przydatne do leczenia zapalenia, raka i zaburzeń sercowo-naczyniowych, takich jak miażdżyca tętnic i nawrót zwężenia, oraz chorób, w których czynnikiem jest resorpcja kości, takich jak osteoporoza, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie.
Tło wynalazku
Integryny są nadrodziną receptorów adhezji komórkowej, które są przezbłonowymi glikoproteinami ulegającymi ekspresji w wielu komórkach. Te receptory adhezji na powierzchni komórki obejmują gpIIb/IIIa (receptor fibrynogenu) i ανβ3 (receptor witronektyny). Receptor fibrynogenu gpIIb/IIIa ulega ekspresji na powierzchni płytek i mediuje agregację płytek i tworzenie skrzepu hemostatycznego w miejscu zranienia. Philips,.i in., Blood., 1988, 71, 831. Receptor witronektyny aVe3 ulega ekspresji w wielu komórkach, w tym śródbłonkowych, mięśni gładkich, osteoklastach i komórkach nowotworowych, a więc ma wiele funkcji. Receptor aVe3 ulegający ekspresji na błonie osteoklastów mediuje przywierania osteoklastów do substancji międzykomórkowej kości, co jest kluczowym krokiem w procesie resorpcji kości. Ross, i in., J. Biol. Chem., 1987, 262, 7703. Chorobą charakteryzującą się nadmierną resorpcją kości jest osteoporoza. Receptor aVe3 ulegający ekspresji na ludzkich komórkach mięśni gładkich aorty mediuje ich migrację do nowej błony wewnętrznej naczynia, co jest procesem mogącym prowadzić do nawrotu zwężenia po przezskórnej angioplastyce wieńcowej. Brown, i in., Cardiovascular Res., 1994, 28, 1815. Ponadto, Brooks, i in., Cell, 1994, 79, 1157 wykazali, że antagonista aVe3 może promować regresję nowotworu przez indukcję apoptozy angiogenicznych naczyń krwionośnych. Tak więc środki, które blokują receptor witronektyny, będą przydatne w leczeniu chorób, takich jak osteoporoza, nawrót zwężenia i rak.
Receptor witronektyny odnosi się obecnie, jak wiadomo, do trzech różnych integryn, oznakowanych ανβι, aVe3 i aVe5. Horton, i in., Int. J. Exp. Pathol., 1990, 71, 741. aVe1 wiąże fibronektynę i witronektynę. aVe3 wiąże różnorodne ligandy, w tym fibrynę, fibrynogen, lamininę, trombospondynę, witronektynę, czynnik von Willebranda, osteopontynę i sialoproteinę kości I. ανβ5 wiąże witronektynę. Receptor witronektyny aVe5 okazał się być związany z adhezją komórkową w wielu typach komórek, w tym mikronaczyniowe komórki śródbłonka, (Davis, i in., J. Cell. Biol., 1993, 51, 206), i potwierdzono jego rolę w angiogenezie. Brooks, i in., Science, 1994, 264, 569. Integryna ta ulega ekspresji w naczyniach krwionośnych w ludzkiej ziarninie ran, lecz nie w normalnej skórze.
Receptor witronektyny wiąże się z białkami substancji międzykomórkowej kości białek, które zawierają motyw tripeptydu Arg-Gly-Asp (lub RGD). Tak więc Horton, i in., Exp. Cell Res. 1991, 195, 368, ujawniają, że zawierające RGD peptydy i przeciwciało receptora anty-witronektyny (23C6) hamują resorpcję zębiny i rozkładanie się komórek przez osteoklasty. Ponadto Sato, i in., J. Cell Biol. 1990, 111, 1713 ujawniają, że echistatyna, peptyd jadu żmii zawierający sekwencję RGD, jest silnym inhibitorem resorpcji kości w kulturze tkankowej i hamuje wiązanie osteoklastów z kością.
Odkryto obecnie, że pewne związki są silnymi inhibitorami receptorów aVe3 i ave5. W szczególności odkryto, że takie związki są silniejszymi inhibitorami receptora witronektyny niż receptora fibrynogenu.
Streszczenie wynalazku
Przedmiotem wynalazku są etery benzazepiny, związki o wzorze (I), jak opisano dalej, które wykazują aktywność farmakologiczną inhibicji receptora witronektyny i są przydatne w leczeniu zapalenia, raka i zaburzeń sercowo-naczyniowych, takich jak miażdżyca tętnic i nawrót zwężenia, oraz chorób, w których czynnikiem jest resorpcja kości, takich jak osteoporoza oraz sposób ich wytwarzania.
Przedmiotem wynalazku jest także kompozycja farmaceutyczna, zawierająca nowy związek o wzorze (I) i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik.
Przedmiotem wynalazku jest także zastosowanie tych związków do wytwarzania leku do leczenia chorób, które są mediowane receptorem witronektyny. W konkretnym aspekcie, nowe związki według wynalazku są przydatne do leczenia miażdżycy tętnic, nawrotu zwężenia, zapalenia, raka i chorób, w których czynnikiem jest resorpcja kości, takich jak osteoporoza.
Szczegółowy opis
Przedmiotem wynalazku są nowe związki, etery benzazepiny, które są silniejszymi inhibitorami receptora witronektyny niż receptor fibrynogenu. Nowe związki mają rdzeń benzazepinowy, w którym
PL 190 859 B1 zawierający azot podstawnik występuje na aromatycznym sześcioczłonowym pierścieniu benzazepinowym i alifatyczny podstawnik zawierający ugrupowanie kwasowe występuje na siedmioczłonowym pierścieniu benzazepinowym. Układ pierścienia benzazepinowego ma oddziaływać korzystnie z receptorem witronektyny i orientować podstawnikowe łańcuchy boczne na sześcio- i siedmioczłonowych pierścieniach, tak więc mogą także oddziaływać korzystnie z receptorem. Korzystnie około 12 do 14 kowalencyjnych wiązań w najkrótszej drodze międzycząsteczkowej wystąpi pomiędzy grupą kwasową na alifatycznym podstawniku siedmioczłonowego pierścienia benzazepiny i azotem zawierającego azot podstawnika na aromatycznym sześcioczłonowym pierścieniu benzazepiny i sposób ich wytwarzania.
Przedmiotem wynalazku są nowe etery benzazepiny, związki o wzorze (I):
gdzie:
R1 oznacza H, metyl, karboksymetyl, 2,2,2-trifluoroetyl, benzyl, 4-aminobenzyl, 4-trifluorometylobenzyl, 2-fenyloetyl;
2
Ri 2 oznacza grupę:
3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metoksy-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidynylo)amino]-1-propyloksy, 3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metylopirydynyloamino)-1-propyloksy, 2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo-amino]-1-propyloksy, 2-(2-benzimidazolilo)etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]1-propyloksy, 3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy, 3-(2-imidazolin-2-yloamino)-1-propyloksy, 2-(2-amino-tiazol-4-ilo)-1-etoksy, 3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H-1,3-diazepin-2-yloamino)-1-propyloksy-3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobu-toksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy.
Przedmiotem tego wynalazku są również farmaceutycznie dopuszczalne sole addycyjne. W przypadkach, w których zwią zki według wynalazku mogą mieć jedno lub wię cej centrów chiralnych, można zsyntetyzować i rozdzielić te związki konwencjonalnymi technikami. Związki mające nienasycone podwójne wiązania węgiel-węgiel, tworzą oba izomery cis (Z) i trans (E). Związki mogą występować w postaci tautomerycznych, takich jak tautomery keto-enolowe, takie jak
i każda tautomeryczna postać może być zablokowana w jednej formie dzięki odpowiedniemu podstawieniu R'.
Etery benzazepiny o wzorze (I) hamują wiązanie witronektyny i innych zawierających RGD peptydóv z receptorem witronektyny. Inhibicja receptora witronektyny na osteoklastach hamuje osteoklastyczną resorpcję kości i jest przydatna w leczeniu chorób, w których resorpcja kości jest związana z patologią, takich jak osteoporoza i zapalenie stawów i kości.
W innym aspekcie, przedmiotem wynalazku jest zastosowanie związków do wytwarzania leku do stymulacji tworzenia kości, który powoduje zwiększenie uwalniania osteokalcyny. Zwiększone wytwarzanie kości jest oczywistą korzyścią, w stanach chorobowych, w którym występuje mineralizowana masa kości lub konieczne jest remodelowanie kości, takich jak gojenie złamań i zapobieganie złamaniom kości. Choroby i zaburzenia metaboliczne, które powodują utratę struktury kości, także skorzystają z takiego leczenia. Na przykład, nadczynność przytarczyc, choroba Pageta, hiperkalcemia złośliwa, osteolityczne uszkodzenia powodowane przez przerzuty kości, utratę kości wskutek unieru4
PL 190 859 B1 chomienia lub braku hormonów płciowych, choroba Behceta, rozmiękczenie kości, hiperostoza i marmurowatość kości, można leczyć przez podawanie nowego związku według wynalazku.
Ponadto, ponieważ nowe związki według niniejszego wynalazku inhibitują receptory witronektyny w wielu różnych typach komórek, takie związki będą przydatne w leczeniu chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów i łuszczyca, oraz chorób sercowo-naczyniowych, takich jak miażdżyca tętnic i nawrót zwężenia. Nowe etery benzazepiny, związki o wzorze (I) według niniejszego wynalazku mogą być przydatne do leczenia lub zapobiegania innym chorobom obejmującym między innymi zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, astmę, alergie, zespół zaburzeń oddechowych dorosłych, reakcja przeszczepu przeciw gospodarzowi, odrzucenie przeszczepu organu, szok septyczny, egzemę, kontaktowe zapalenie skóry, zapalną chorobę jelit i inne autoalergie. Związki według niniejszego wynalazku mogą także być przydatne do leczenia ran. Związki według niniejszego wynalazku są także przydatne do leczenia, w tym zapobiegania, angiogennym zaburzeniom. Termin „angiogenne zaburzenia” w niniejszym opisie obejmuje stany związane z nienormalnym tworzeniem nowych naczyń. Gdy wzrost nowych naczyń krwionośnych jest przyczyną, lub daje wkład do, patologii związanej z chorobą , inhibicja angiogenezy osłabi szkodliwe wpływy choroby. Przykładem takiej choroby docelowej jest cukrzycowa retynopatia. Gdy konieczny jest wzrost nowych naczyń krwionośnych dla wspomagania wzrostu szkodliwej tkanki, inhibicja angiogenezy obniży dostawę krwi do tkanki i wniesie wpływ do zmniejszenia masy tkanki zależniej od dostaw krwi. Przykłady obejmują wzrost nowotworów, gdzie tworzenie nowych naczyń jest ciągle potrzebna dla wzrostu nowotworu i ustalenia przerzutów litych guzów. Tak więc związki według niniejszego wynalazku hamują angiogenezę tkanki nowotworowej, zapobiegając przerzutom nowotworu i wzrostowi nowotworu. Tak więc zgodnie z niniejszym wynalazkiem inhibicja angiogenezy z użyciem związków według niniejszego wynalazku może złagodzić objawy choroby, i w pewnych przypadkach może uleczyć chorobę.
Innym leczniczym celem zastosowania związków według niniejszego wynalazku są choroby oczu charakteryzujące się tworzeniem nowych naczyń. Takie choroby oczu obejmują zaburzenia naczyniowe rogówki, takie jak przeszczep rogówki, opryszczkowe zapalenie rogówki, kiłowe zapalenie rogówki, skrzydlika i naczyniowa łuszczka rogówki związana z użyciem soczewek kontaktowych. Dodatkowe choroby oczu obejmują także związane z wiekiem zwyrodnienie plamki żółtej, domniemaną histoplasmozę oczną, retynopatię wcześniaków i jaskrę naczyniową.
Związki według wynalazku są także stosowane do hamowania wzrostu nowotworu przez podawanie stopniowe lub w fizycznym połączeniu ze związku o wzorze (I) i środkiem przeciwnowotworowym, takim jak topotekan i cysplatyna.
Reprezentatywne nowe związki według wynalazku są następujące:
kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(4-metoksy-2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidynylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[2-(2-benzimidazolilo)etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy; kwas (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etoksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (R)-8-(3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[(1,4,5,6-tetrahydropirymidyn-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
PL 190 859 B1 kwas (S)-8-(3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino)-1-propyloksy)-3-okso-2,3,-4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-2-metylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(2-imidazolin-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-8-[3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H-1,3-diazepin-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-triflurometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)-amino)]-1-propyloksy]-2-(4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (R)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy kwas (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-3-okso-8-[3-(1,4,6-tetrahydropirymid-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-8-[3-(pirydyn-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-8-[2-(6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy; i kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
PL 190 859 B1 lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
Korzystne związki według wynalazku obejmują:
kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo)-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy; i kwas (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
W przypadkach, w których zwią zki według wynalazku mogą mieć jedno lub wię cej centrów chiralnych, każdy unikalny nieracemiczny związek, można zsyntetyzować i rozdzielić konwencjonalnymi technikami. Konfiguracja (S) związków o wzorze (I) jest korzystna.
Związki mają nienasycone podwójne wiązania wegiel-węgiel, tworzą oba izomery cis (Z) i trans (E).
Za proleki uważa się dowolne kowalencyjnie związane nośniki, które uwalniają czynny lek macierzysty o wzorze (I) in vivo. Tak więc, proleki są związkami pośrednimi w wytwarzaniu związków o wzorze (I), o wzorze (II):
gdzie: R1 i R2 mają znaczenie, jak podano dla związku o wzorze (I).
Reprezentatywne nowe proleki są następujące:
(±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu; i (±)-8-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzaz-pino-4-octan etylu;
lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
C1-4-alkil w niniejszym opisie oznacza ewentualnie podstawioną grupę alkilową mającą 1 do 4 atomów wę gla i obejmuje metyl, etyl, n-propyl, izopropyl, n-butyl, izobutyl i t-butyl. C1-6-alkil obejmuje ponadto pentyl, n-pentyl, izopentyl, neopentyl i heksyl oraz ich proste alifatyczne izomery. C0-4-alkil i C0-6-alkil wskazuje ponadto, że nie musi być obecna żadna grupa alkilowa (np., że występuje kowalencyjne wiązanie).
Chlorowiec lub chlorowco oznacza F, Cl, Br i I.
Pewne grupy rodnikowe są w opisie skrócone. T-Bu odnosi się do trzeciorzędowego rodnika butylowego, Boc odnosi się do rodnika t-butyloksykarbonylowego, Fmoc odnosi się do rodnika fluorenylometoksykarbonylowego, Ph odnosi się do rodnika fenylowego, Cbz odnosi się do rodnika benzylokarbonylowego, Bn odnosi się do rodnika benzylowego, Me odnosi się do metylu, Et odnosi się do etylu, Ac odnosi się do acetylu, Alk odnosi się do C1-4-alkilu, Nph odnosi się do 1- lub 2-naftylu i cHex odnosi się do cykloheksylu. Tet odnosi się do 5-tetrazolilu.
Pewne reagenty są w opisie skrócone. DCC odnosi się do dicykloheksylokarbodiimidu, DMAP odnosi się do dimetyloaminopirydyny, DIEA odnosi się do diizopropyloetyloaminy, EDC odnosi się do 1-(3-dimetyloaminopropylo)-3-etylokarbodiimidu jako chlorowodorku. HOBt odnosi się do 1-hydroksybenzotriazolu, THF odnosi się do tetrahydrofuranu, DIEA odnosi się do diizopropyloetyloaminy, DEAD odnosi się do azodikarboksylanu dietylu, PPh3 odnosi się do trifenylofosfiny, DIAD odnosi się do azodikarboksylanu diizopropylu, DME odnosi się do dimetoksyetanu, DMF odnosi się do dimetyloformamidu, NBS odnosi się do N-bromosukcynimidu, Pd/C odnosi się do katalizatora, palladu na węglu, PPA odnosi się do kwasu polifosforowego, DPPA odnosi się do azydku difenylofosforylu, BOP odnosi się do heksafluorofosforanu benzotriazol-1-iloksy-tris(dimetylo-amino)fosfoniowego, HF odnosi się do kwasu fluorowodorowego, TEA odnosi się do trietyloaminy, TFA odnosi się do kwasu trifluorooctowego, PCC odnosi się do chlorochromianu pirydyniowego.
PL 190 859 B1
Związki o wzorze (I) wytwarza się ogólnie w reakcji związku o wzorze (IV) ze związkiem o wzorze (V):
gdzie R1 i R2 są takie, jak zdefiniowano we wzorze (I), z zabezpieczonymi wszystkimi reaktywnymi grupami, a L1 oznacza OH lub chlorowiec;
a następnie usuwa się wszelkie grupy zabezpieczające, i ewentualnie tworzy farmaceutycznie dopuszczalną sól.
Związki o wzorze (I) wytwarza się ogólnymi sposobami opisanymi na schematach I-VII.
a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, DEAD, (Ph)3P, DMF; b) cykloheksen, 10% Pd/C, 2-propanol; c) 1,0 N LiOH, THF, H2O, następnie zakwaszenie.
PL 190 859 B1
Związek I-1, którego wytwarzanie powtarza ogólne procedury Bondinella, i in. (WO 93/00095), poddaje się reakcji z N-tlenkiem 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny w reakcji sprzęgania typu Mitsunobu (Organie Reactions 1992, 42, 335-656; Synthesis 1981, 1-28) z wytworzeniem 1-2. Reakcja jest mediowana przez kompleks tworzony pomiędzy azodikarboksylanem dietylu i trifenylofosfiną, i prowadzi się ją w aprotonowym rozpuszczalniku, na przykład THF, CH2Cl2 lub DMF. Ugrupowanie N-tlenku pirydyny 1-2 redukuje się do odpowiedniej pirydyny 1-3 w warunkach uwodornienia z przeniesieniem stosując katalizator palladowy, korzystnie pallad metaliczny na węglu aktywowanym, w obojętnym rozpuszczalniku, na przykład metanolu, etanolu lub 2-propanolu. Cykloheksen, 1,4-cykloheksadien, kwas mrówkowy oraz sole kwasu mrówkowego, takie jak mrówczan potasu lub mrówczan amonu, stosuje się zwykle jako reagent przeniesienia wodoru w reakcji tego typu. Ester metylowy 1-3 hydrolizuje się stosując wodny roztwór zasady, np., LiOH w wodnym roztworze THF lub NaOH w wodnym roztworze metanolu lub etanolu, i pośrednią sól karboksylanową zakwasza się odpowiednim kwasem, na przykład TFA lub HCl, z wytworzeniem kwasu karboksylowego 1-4. Alternatywnie, pośrednią sól karboksylanową można wydzielić, jeśli to pożądane, lub karboksylan wolnego kwasu karboksylowego można wytworzyć sposobami dobrze znanymi specjalistom.
Związki o wzorze (I) można także wytwarzać alternatywnymi sposobami znanymi specjalistom. Na przykład, wiązanie eterowe związków o wzorze (I) można utworzyć w reakcji grupy alkoholowej związek o wzorze 1 ze schematu 1 ze R2-związkiem zawierającym usuwalną grupę, taką jak chlor, brom lub jod. Inne tworzące eter reakcje można stosować i będą one oczywiste dla specjalistów.
PL 190 859 B1
a) N-tlenek 2-[N-(3-hydroksy-1-propylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino] pirydyny, DEAD, (Ph)3P, DMF; b) LiHMDS, bromek 4-trifluorometylobenzylu, DMF; c) cykloheksen, 10% Pd/C, 2-propanol; d) 1,0 N NaOH, MeOH; e) HCl/dioksan;
Związek II-1, wytworzony jak opisano na schemacie I, daje się reakcji z N-tlenkiem 2-[N-(3-hydroksy-1-propylo)-N-(t-butoksykarbonylo)aminopirydyny w reakcji sprzęgania typu Mitsunobu jak opisano szczegółowo na schemacie 1. Powstały produkt, II-2, można alkilować w pozycji 2 (numeracja benzazepiny) w standardowych warunkach alkilowania dobrze znanych specjalistom. Np., II-2 można potraktować zasadą, taką jak wodorek sodu, LDA lub heksametylodisilazydek litu, w odpowiednim rozpuszczalniku, zwykle THF, DMF, DME, lub ich mieszaninach, dla spowodowania deprotonowania
PL 190 859 B1 amidu N-H. Potraktowanie powstałych związków anionowych odpowiednim elektrofilem, takim jak halogenek alkilu lub benzylu, powoduje N-alkilowanie z wytworzeniem produktu, np. II-3. N-tlenek II-3 można zredukować jak opisano na schemacie I z wytworzeniem II-4, który można zmydlić do II-5, jak opisano na schemacie I. Odbezpieczenie II-5 z wytworzeniem II-6 prowadzi się w standardowych warunkach kwasowych, jak opisuje Greene, „Protective Groups in Organic Synthesis” (publikacja WileyInterscience). Takie warunki są dobrze znane specjalistom. Alternatywnie, konwersję II-3 do II-6 można prowadzić w alternatywnej sekwencji, np. początkowe odbezpieczenie Boć II-3, następnie redukcja N-tlenku, a na koniec zmydlenie.
a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino)pirydyny, DEAD, (Ph)3P, DMF; b) LiHMDS, CH3I, DMF; c) cykloheksen, 10% Pd/C, 2-propanol; d) 1,0 N NaOH, MeOH, następnie zakwaszenie.
Związek III-2, wytworzony jak opisano na schemacie 1, można alkilować jednocześnie w obu pozycjach 2 (numeracja benzazepiny) i na azocie związanym z pierścieniem pirydynowym w standardowych warunkach alkilowania dobrze znanych specjalistom. Np., III-2 można potraktować co najPL 190 859 B1 mniej 2 równoważnikami molowymi zasady, takiej jak wodorek sodu, LDA lub heksametylodisilazydku litu, w odpowiednim rozpuszczalniku, zwykle THF, DMF, DME, lub ich mieszaninach, dla spowodowania deprotonowania. Potraktowanie powstałych anionowych związków nadmiarem odpowiedniego elektrofilu, takiego jak halogenek alkilu lub benzylu, powoduje bis-alkilowanie z wytworzeniem produktu, np. III-3. Konwersja III-3 do III-5 następuje po sposobach opisanych na schematach I i II.
a) cykloheksen, 10% Pd/C, 2-propanol; b) HCl/dioksan; c) chlorek t-butyloacetylu, Et3N,
CH2Cl2; d) 1,0 NaOH, MeOH, następnie zakwaszenie.
Związek IV-2, wytworzony z IV-1 w procedurach przedstawionych na schematach I-III, można arylować na atomie azotu związanym z pierścieniem pirydynowym w standardowych warunkachkach acylowania dobrze znanych specjalistom. Np., reakcję IV-2 ze środkiem acylującym, na przykład chlorkiem t-butyloacetylu, w obecności odpowiedniego zmiatacza kwasu, ogólnie trietyloaminy, diizopropyloetyloaminy lub pirydyny, w odpowiednim rozpuszczalniku, często CH2Cl2 daje IV-3. Znanych jest wiele dodatkowych sposobów acylowania amin, które można znaleźć w standardowych podręcznikach, takich jak „Compendium of Organic Synthetic Methods”, tom I-VI (wydany przez WileyInterscience). Zmydlenie IV-3 jak opisano na schematach I-III daje IV-4.
PL 190 859 B1
Schemat V
a) 3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propanol, DEAD, (Ph)3P, DMF, CH2Cl2; b) H2, Pd/C, EtOH; c) jodoworek 2-metylotio-2-imidazoliny, (i-Pr)2NEt, dimetyloacetamid, 100°C; d) 1,0 N LiOH, THF, H2O, następnie zakwaszenie.
Związek V-l, wytworzony jak opisano na schemacie I, poddaje się reakcji z zabezpieczoną wersją 3-amino-1-propanolu, takiego jak 3-(t-butoksykarbonyloamino)-1-propanol, 3-(benzyloksykarbonyloamino)-1-propanol lub 3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propanol, w reakcji sprzęgania typu Mitsunobu jak opisano na schemacie I. Powstały związek, V-2, odbezpiecza się z wytworzeniem V-3. Jak dobrze wiadomo specjalistom, warunki odbezpieczenia wybiera się w oparciu o funkcjonalność i grupę zabezpieczającą obecną w V-2. Np., grupę p-nitro-Cbz obecną w V-2 usuwa się przez hydrogenolizę w obecności katalizatora palladowego, ogólnie palladu na węglu lub Pd(OH)2 na węglu, w odpowiednim rozpuszczalniku, zwykle metanolu, etanolu, octanie etylu, lub ich mieszaninach. Jeśli to pożądane, hydrogenolizę można prowadzić w obecności kwasu, np. HCl, z wytworzeniem odpowiedniej soli amoniowej V-2. Reakcja V-3 z jodoworkiem 2-metylotio-2-imidazoliny w obecności zasady, na przykład diizopropyloetyloaminy, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak MeOH, EtOH, DMF lub dimetyloacetamid, daje V-4. Podobne warunki przeprowadzania podobnych transformacji opisano w WO 95/32710. Zmydlenie z wytworzeniem V-5 prowadzi się jak opisano na schemacie I.
PL 190 859 B1
Schemat VI
a) 3-(t-butoksykarbonyloamino)-1-propanol, DEAD, (Ph)3P, DMF, THF; b) TFA, CI2Cl2; c) 2-bromopirymidyna, NaHCO3, EtOH, refluks; d) H2, Pd/C, HCl, MeOH; e) K2CO3, H2O.
Związek VI-3, wytworzony z VI-1 w procedurze przedstawionej na schemacie V, poddaje się reakcji z 2-chlorowcopirymidyną, ogólnie 2-chloropirymidyną lub 2-bromopirymidyną, w obecności odpowiedniego zmiatacza kwasu, zwykle wodorowęglanu sodu, trietyloaminy, diizopropyloetyloaminy lub pirydyny, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak etanol, DMF lub dimetyloacetamid, z wytworzeniem VI-4. Pierścień pirymidynowy VI-4 redukuje się do odpowiedniego pierścienia 1,4,5,6-tetrahydropirymidynowego zgodnie z warunkami podanymi dla prowadzenia takiego przekształcenia (patrz, np., WO 95/32710). Tak więc VI-4 poddaje się uwodornieniu w obecności katalizatora palladowego, korzystnie palladu na węglu aktywowanym, w odpowiednim rozpuszczalniku, takim jak metanol lub etanol. Reakcję prowadzi się zwykle w warunkach kwasowych; dodanie mineralnego kwasu takiego jak HCl, jest ogólnie korzystne. VI-5 otrzyma się po zalkalizowaniu przesączonej mieszaniny reakcyjnej K2CO3 i H2O.
PL 190 859 B1
a) NaH, bromek 4-(trifluorometylo)benzylu, DMF; b) H2/ Pd(OH)2/C, MeOH.
Związek VII-1, wytworzony w ogólnych procedurach opisanych u Bondinella, i in., zgłoszenie PCT, publikacja WO 93/00095, opublikowana 7 stycznia 1993 i Bondinella, i in., zgłoszenie PCT, publikacja WO 94/14776, poddaje się reakcji z bromkiem 4-(trifluorometylo)benzylu w obecności odpowiedniej zasady, ogólnie wodorku sodu lub bis(trimetylosililo)amidku litu, w aprotonowym rozpuszczalniku, korzystnie DMF, THF lub ich mieszaninach, z wytworzeniem bis-alkilowanego produktu VII-2. Eter 4-(trifluorometylo)benzylowy VII-2 można dogodnie usunąć przez hydrogenolizę z wytworzeniem fenolu VII-3. Sposoby hydrogenolizy eterów benzylowych są dobrze znane specjalistom i opisane w odpowiednich podrę cznikach, na przykład Greene, „Protective Groups in Organic Synthesis” (wydana przez Wiley-Interscience). Fenol VII-3 następnie stosuje się do wytworzenia związków o wzorze (I) z użyciem sposobów opisanych na poprzednich schematach.
Reagenty sprzęgania amidowego, w niniejszym opisie, oznaczają reagenty, które można stosować do wytwarzania wiązań peptydowych. Typowe sposoby sprzęgania wykorzystują karbodiimidy, aktywowane bezwodniki i estry oraz halogenki acyli. Reagenty takie jak EDC, DCC, DPPA, PPA, reagent BOP, HOBt, N-hydroksysukcynimid i chlorek oksalilu są typowe.
Sposoby sprzęgania z wytworzeniem wiązań peptydowych są ogólnie dobrze znane w dziedzinie. Sposoby syntezy peptydów ogólnie przedstawione przez Bodansky'ego i in., THE PRACTICE OF PEPTIDE SYNTHESIS, Springer-Verlag, Berlin, 1984, Ali i in. w J. Med. Chem., 29, 984 (1986) i J. Med. Chem., 30, 2291 (1987) są ogólnie przykładami technik i są dołączane jako odnośniki .
Typowo, aminę lub anilinę sprzęga się poprzez jej wolną grupę aminową z odpowiednim kwasem karboksylowym stosując odpowiedni karbodiimidowy środek sprzęgający, taki jak N,N'-dicykloheksylokarbodiimid (DCC), ewentualnie w obecności katalizatorów, takich jak 1-hydroksybenzotriazol (HOBt) i dimetyloaminopirydyna (DMAP). Inne sposoby, takie jak tworzenie aktywowanych estrów, bezwodników lub halogenków kwasowych wolnego karboksylu dogodnie zabezpieczonego kwasu, i dalsza reakcja z wolną grupą aminową dogodnie zabezpieczonej aminy, ewentualnie w obecności zasady, są także odpowiednie. Np., zabezpieczony Boc-aminokwas lub kwas Cbzamidynobenzoesowy traktuje się w bezwodnym rozpuszczalniku, takim jak chlorek metylenu lub tetrahydrofuran (THF), w obecności zasady, takiej jak N-metylomorfolina, DMAP lub trialkiloamina, z chloromrówczanem izobutylu z wytworzeniem „aktywowany bezwodnika”, który następnie poddaje się reakcji z wolną aminą drugiego zabezpieczonego aminokwasu lub aniliną.
Przydatne związki pośrednie do wytwarzania związków o wzorze (I), w których R2 oznacza benzimidazol, ujawnia Nestor i in., J. Med. Chem. 1984, 27, 320. Reprezentatywne sposoby wytwarzania benzimidazolowych związków przydatnych jako związki pośrednie w niniejszym wynalazku są także znane w dziedzinie i można je znaleźć, na przykład, w europejskim zgłoszeniu patentowym EP-A 0 381 033.
Sole addycyjne kwasów związków wytwarza się w standardowy sposób w odpowiednim rozpuszczalniku z macierzystego związku i nadmiaru kwasu, takiego jak kwas chlorowodorowy, bromowodorowy, fluorowodorowy, siarkowy, fosforowy, octowy, trifluorooctowy, maleinowy, bursztynowy lub metanosulfonowy. Pewne związki tworzą sole wewnętrzne lub jony obojnacze, które mogą być dopuszczalne. Kationowe sole wytwarza się przez potraktowanie macierzystego związku nadmiarem
PL 190 859 B1 reagentu zasadowego, takiego jak wodorotlenek, węglan lub alkoholan, zawierającego odpowiedni kation; lub odpowiednią organiczną aminą. Kationy takie jak Li+, Na+, K+, Ca++, Mg++ i NH4+ są konkretnymi przykładami kationów obecnych w farmaceutycznie dopuszczalnych solach.
Wynalazek ten dotyczy także kompozycji farmaceutycznej, która zawiera związek o wzorze (I) i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik. Odpowiednio, związki o wzorze (I) można stosować do wytwarzania leku. Kompozycje farmaceutyczne związków o wzorze (I) wytworzone jako powyżej opisano można komponować jako roztwory lub liofilizowane proszki do pozajelitowego podawania. Proszki można rozprowadzać dodając odpowiedni rozcieńczalnik lub inny farmaceutycznie dopuszczalny nośnik przed uzyciem. Ciekły preparat może być buforowanym, izotonicznym, roztworem wodnym. Przykładami odpowiednich rozcieńczalników są normalny izotoniczny roztwór solanki, standardowa 5% dekstroza w wodzie lub buforowany roztwór octanu sodu lub amonu. Takie preparaty są szczególnie odpowiednie do pozajelitowego podawania, lecz mogą także być stosowane do doustnego podawania lub mieścić się w odmierzającym dawki inhalatorze lub rozpylaczu do wdychania. Może być pożądane dodanie zaróbek takich jak poliwinylopirolidon, żelatyna, hydroksyceluloza, guma arabska, poli(glikol etylenowy), mannitol, chlorek sodu lub cytrynian sodu.
Alternatywnie, te związki można kapsułkować, tabletkować lub wytwarzać jako emulsję lub syrop do doustnego podawania. Farmaceutycznie dopuszczalne stałe lub ciekłe nośniki można dodawać dla polepszenia lub stabilizacji kompozycji, lub ułatwienia wytwarzania kompozycji. Stałe nośniki obejmują skrobię, laktozę, dihydrat siarczanu wapnia, terra alba, stearynian magnezu lub kwas stearynowy, talk, pektynę, gumę arabską, agar lub żelatynę. Ciekłe nośniki obejmują syrop, olej arachidowy, oliwę, solankę i wodę. Nośnik mogą także obejmować substancje przedłużonego wydzielania taka jak monostearynian glicerylu lub distearynian glicerylu, sam lub w wodku. Ilość stałego nośnika waha się, lecz korzystnie będzie wynosiła pomiędzy około 20 mg i około 1 g na dawkę jednostkową. Preparaty farmaceutyczne wytwarza się konwencjonalnymi technikami farmaceutycznymi obejmującymi mielenie, mieszanie, granulację, oraz prasowanie, gdy to potrzebne, do postaci tabletek; lub mielenie, mieszanie i napełnianie dla twardych żelatynowych kapsułek. Gdy stosuje się ciekły nośnik, preparat będzie w postaci syropu, eliksir, emulsji lub wodnej lub niewodnej zawiesiny. Taki ciekły preparat można podawać bezpośrednio doustnie lub wprowadzać do miękkich żelatynowych kapsułek.
Dla doodbytniczego podawania związki według wynalazku można także połączyć z zaróbkami, takimi jak masło kakaowe, gliceryna, żelatyna lub poli(glikole etylenowe) i prasuje w czopek.
Związki opisane tutaj są antagonistami receptora witronektyny i są przydatne do leczenia chorób, których patologię można przypisać ligandowi lub komórce, która oddziałuje z receptorem witronektyny. Na przykład, związki są przydatne do leczenia chorób, w którym utrata substancji międzykomórkowej kości powoduje patologię. Tak więc te związki są przydatne do leczenia osteoporozy, nadczynności przytarczyc, choroby Pageta, hiperkalcemii nowotworowej, osteolitycznych uszkodzeń powodowanych przez przerzuty w kościach, utratę kości wskutek unieruchomienia lub braku hormonów płciowych. Związki według wynalazku powinny być także przydatne jako środki przeciwrakowe, przeciwangiogenne, przeciwzapalne i przeciwprzerzutowe, oraz w leczeniu miażdżycy tętnic i nawrotu zwężenia.
Związek podaje się doustnie lub pozajelitowo pacjentowi, w sposób taki, że stężenie leku jest dostateczne do inhibicji resorpcji kości, lub przy innym takim wskazaniu. Kompozycję farmaceutyczną zawierającą związek podaje się w dawce doustnej pomiędzy około 0,1 i około 50 mg/kg w sposób właściwy dla stanu pacjenta. Korzystnie doustna dawka będzie wynosiła około 0,5 do około 20 mg/kg. Przy leczeniu intensywnym korzystne jest podawanie pozajelitowe. Dożylna infuzja peptydu w 5% dekstrozy w wodzie lub normalnej solance, lub podobnym preparacie z odpowiednimi zaróbkami, jest najskuteczniejsze, chociaż są także przydatne domięśniowe zastrzyki. Typowo dawka pozajelitowa będzie wynosiła około 0,01 do około 100 mg/kg; korzystnie pomiędzy 0,1 i 20 mg/kg. Związki podaje się jeden do czterech razy dziennie w ilości pozwalającej na uzyskanie łącznej dziennej dawki około 0,4 do około 400 mg/kg/dziennie. Dokładną ilość i sposób, w jaki podaje się związki, łatwo określi fachowiec porównując poziomy we krwi środka ze stężeniem koniecznym do uzyskania działania leczniczego.
Związki według wynalazku są użytecznymi w sposobie leczenia osteoporozy lub hamowania utraty kości, który obejmuje podawanie porcjami lub w fizycznym połączeniu związku o wzorze (I) i innych inhibitorów resorpcji kości, takich jak bisfosfoniany (to jest, allendronate), leki terapii zastępowania hormonów, antyestrogeny lub kalcytoninę. Ponadto wynalazek daje sposób leczenia z użyciem
PL 190 859 B1 związku według wynalazku i anabolika, takiego jak morfogeniczne białko kości, iproflawon, przydatny w zapobieganiu utracie kości i/lub zwiększaniu masy kości.
Związki według wynalazku są użyteczne w sposobie hamowania wzrostu nowotworu obejmujący podawanie porcjami lub w fizycznej kombinacji związku o wzorze (I) i środka przeciwnowotworowego. Związki spośród analogów kamptotecyny, takie jak topotekan, irinotekan i 9-aminokamptotecyna, oraz kompleksy koordynacyjne platyny, takie jak cysplatyna, ormaplatyna i tetraplatyna, są dobrze znanymi grupami środków przeciwnowotworowych. Związki spośród analogów kamptotecyny opisano w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki 5004758, 4604463, 4473692, 4545880 4342776, 4513138, 4399276, europejskich publikacjach patentowych nr 0 418 099 i 0 088 642, Wani, i in., J. Med. Chem., 1986, 29, 2358, Wani, i in., J. Med. Chem., 1980, 23, 554, Wani, i in., J. Med. Chem., 1987, 30, 1774, oraz Nitta, i in., Proc. 14th International Congr. Chemotherapy., 1985, Anticancer Section I, 28, których pełne opisy załącza się niniejszym jako odnośniki literaturowe. Kompleks koordynacyjny platyny, cysplatyna, jest dostępny pod nazwą Platinol® z Bristol Myers-Squibb Corporation. Przydatne preparaty cysplatyny opisano w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5562925 i 4310515, których pełne opisy załącza się niniejszym jako odnośniki literaturowe.
W sposobie hamowania wzrostu nowotworu obejmującym podawanie porcjami lub w fizycznej kombinacji związku o wzorze (I) i środka przeciwnowotworowego, kompleks koordynacyjny platyny, np. cysplatynę, można podawać stosując powolną infuzję dożylną. Korzystnym nośnikiem jest roztwór glukozy/solanki zawierający mannitol. Rozkład dawkowania związku koordynacyjnego platyny może się opierać na ilości od około 1 do około 500 mg na m2 (mg/m2) powierzchni ciała na kurację.
Infuzje związku koordynacyjnego platyny można podawać raz do dwu razy na tydzień, i tygodniowe zabiegi można powtarzać kilka razy. Stosując związek klasy analogów kamptotecyny w pozajelitowym podawaniu, terapia ogólnie stosowana oznacza od około 0,1 do około 300,0 mg/m2 powierzchni ciała dziennie przez około pięć kolejnych dni. Korzystniej, terapia stosowana dla topotekanu to od około 1,0 do około 2,0 mg/m2 powierzchni ciała dziennie przez około pięć kolejnych dni. Korzystnie, terapię powtarza się co najmniej raz na około 7 dni do około 28 dni.
Kompozycję farmaceutyczną można komponować ze związkiem o wzorze (I) i środkiem przeciwnowotworowym w tym samym pojemniku, lecz komponowanie w różnych pojemnikach jest korzystne. Gdy oba środki mają postać roztworu, mogą być zawarte w układzie infuzji/iniekcji do jednoczesnego podawania lub w kolejnego podawania.
Dla dogodnego podawania związku o wzorze (I) i środka przeciwnowotworowego jednocześnie lub w różnych momentach, wytwarza się zestaw zawierający, w pojedynczym pojemniku, takim jak pudełko, karton lub inny pojemnik, pojedyncze butelki, torebki, fiolki lub inne pojemniki, każdy zawierający skuteczną ilość związku o wzorze (I) do pozajelitowego podawania, jak opisano powyżej, i skuteczną ilość środka przeciwnowotworowego do pozajelitowego podawania, jak opisano powyżej. Taki zestaw może obejmować, np., farmaceutyczne środki w odrębnych pojemnikach lub tym samym pojemniku, ewentualnie jako liofilizowane tampony, oraz pojemniki z roztworami do uzupełnienia. Odmianą jest załączenie roztworu do uzupełnienia i liofilizowanego tamponu w dwu komorach pojedynczego pojemnika, które można zmieszać przed użyciem. W takim układzie środek przeciwnowotworowy i związek według wynalazku można pakować odrębnie, np. w dwu pojemnikach, lub liofilizować razem do postaci proszku i umieścić w pojedynczym pojemniku.
Gdy oba środki znajdują się w roztworze, mogą być zawarte w układzie infuzji/iniekcji do jednoczesnego podawania lub w kolejnego podawania. Np., związek o wzorze (I) może być w postaci do wstrzykiwania dożylnego, lub worku do infuzji połączonym szeregowo, poprzez rurki, ze środkiem przeciwnowotworowym w drugim worku do infuzji. Stosując taki układ pacjent może otrzymać początkowy jednorazowy zastrzyk lub infuzji związku o wzorze (I), następnie infuzję środka przeciwnowotworowego.
Związki można testować w jednym z kilku biologicznych testów dla określenia stężenia związku koniecznego do uzyskania danego efektu farmakologicznego.
Inhibicja wiązania witronektyny
Wiązanie stałego [3H]-SK&F-107260 z aVe3: aVe3 ludzkiego łożyska lub ludzkich płytek krwi (0,1-0,3 mg/ml) w buforze T (zawierającym 2 mM CaCl2 i 1% oktyloglukozydu) rozcieńczono buforem T zawierającym 1 mM CaCl2, 1 mM MnCl2, 1 mM MgCl2 (bufor A) i 0,05% NaN3, a następnie natychmiast dodano do 96-dołkowych płytek ELISA (Corning, New York, NY) przy 0,1 ml na dołek. Dodano 0,1-0,2 μg ανβ3 na dołek. Płytki inkubowano przez noc w temperaturze 4°C. W chwili eksperymentu, dołki przemyto raz buforem A i inkubowano z 0,1 ml 3,5% albuminy surowicy bydlęcej w tym samym
PL 190 859 B1 buforze przez godzinę w temperaturze pokojowej. Po inkubacji dołki odessano całkowicie i przemyto dwukrotnie 0,2 ml bufora A.
Związki rozpuszczono w 100% DMSO z wytworzeniem 2 mM roztworu podstawowego, który rozcieńczono buforem wiążącym (15 mM Tris-HCl (pH 7,4), 100 mM NaCl, 1 mM CaCl2, 1 mM MnCl2 mM MgCl2) do końcowego stężenia związku 100 μΜ. Ten roztwór rozcieńcza się następnie do żądanego końcowego stężenia związku. Różne stężenia nieznakowanych antagonistów (0,001-100 μΜ) dodano do studzienek w potrójnej próbie, następnie dodano 5,0 nM [3H]-SK&F-107260 (65-86 Ci/mmol).
Płytki inkubowano przez godzinę w temperaturze pokojowej. Po inkubacji dołki odessano całkowicie i przemyto raz 0,2 ml lodowatego buforu A od dołka do dołka. Receptory roztworzono w 0,1 ml 1% SDS i związany [3H]-SK&F-107260 określono ilościowo metodą zliczania scyntylacji w cieczy z dodatkiem 3 ml Ready Safe w Beckman LS Liquid Scintillation Counter, z 40% skutecznością. Niespecyficzne wiązanie [3H]-SK&F-107260 określono w obecności 2 μΜ SK&F-107260 i było ono konsekwentnie mniejsze niż 1% całkowitego wprowadzonego radioligandu. 1059 (stężenie antagonisty hamujące 50% wiązania [3H]-SK&F-107260) określono metodą nieliniową najmniejszych kwadratów dopasowania krzywej, którą zmodyfikowano na podstawie programu LUNDON-2. Ki (stałą dysocjacji antagonisty) obliczono według równania: Ki = IC50 /1 + L/Kd), gdzie L i Kd oznaczają stężenie i stalą dysocjacji [3H]-SK&F-107260, odpowiednio.
Związki według niniejszego wynalazku hamują wiązanie witronektyny do SK&F 107260 w zakresie stężeń od około 4,0 do około 0,0003 mikromoli.
Związki według wynalazku zbadano także na in vitro i in vivo resorpcję kości w próbach standardowych w dziedzinie na ocenę inhibicji tworzenia kości, takich jak próba tworzenia jam, ujawniona w europejskim opisie patentowym nr 528587, którą można także przeprowadzić stosując ludzkie osteoklasty w miejsce szczurzych, i w modelu wycięcia jajników u szczura, opisanego przez Wronskiego i in., Cells and Materials 1991, Sup. i, 69-74.
Próba migracji komórek mięśni gładkich naczyń
Użyto komórek mięśni gładkich szczura lub ludzkich. Migrację komórek obserwowano w komorze do kultur komórkowych Transwell stosując poliwęglanową membranę z porami 8 μm (Costar). Niższą powierzchnię filtra powleczono witronektyną. Komórki umieszczono w zawiesinie w DMEM uzupełnionym 0,2% albuminy surowicy bydlęcej w stężeniu 2,5 - 5,0 x 106 komórek/ml i wstępnie potraktowano testowym związkiem w różnych stężeniach przez 20 minut w temperaturze 20°C. Samego rozpuszczalnika użyto jako kontroli. 0,2 ml komórkowej zawiesiny umieszczono w górnym przedziale komory. Niższy przedział zawierał 0,6 ml DMEM uzupełnionym 0,2% albuminy surowicy bydlęcej. Inkubację prowadzono w temperaturze 37°C w atmosferze 95% powietrza/5% CO2 przez 24 godziny. Po inkubacji niemigrujące komórki na górnej powierzchni filtra usunięto ostrożnie zdrapując. Filtr utrwalono następnie w metanolu i zabarwiono 10% barwnikiem Giemsa. Migrację mierzono przez a) zliczenie liczby komórek migrujących do niższej powierzchni filtra lub przez b) ekstrakcję zabarwionych komórek 10% kwasem octowym i określenie absorbancji przy 600 nM.
Model wycięcia tarczycy z przytarczycami u szczura
Każda eksperymentalna grupa składa się z 5-6 dorosłych samców szczura Sprague-Dawley (250-400 g masy ciała). Szczurom wycina się tarczycę z przytarczycami (sprzedawca, Taconic Farms) 7 dni przed doświadczeniem. Wszystkie szczury otrzymują zastępczą dawkę tyroksyny co 3 dni. Po otrzymaniu szczurów mierzy się poziom zjonizowanego wapnia w obiegu w pełnej krwi zaraz po pobraniu przez nakłucie żyły ogonowej do heparynizowanych probówek. Szczury włącza się, jeśli poziom zjonizowanego Ca (mierzony analizatorem pH wapnia Ciba-Corning model 634) wynosi <1,2 mM/l. Każdy szczur otrzymuje stały żylny i tętniczy kateter do podawania testowej substancji i pobierania krwi, odpowiednio. Szczury umieszcza się następnie na diecie bezwapniowej karmy i dejonizowanej wody. Mierzy się podstawowe poziomy Ca i każdy szczur dostaje nośnik kontrolny lub peptyd ludzkiego hormonu przytarczyc 1-34 (hPTHI-34, dawka 1,25 μg/kg/godzinę w solance/0,1% albuminy surowicy bydlęcej, Bachem, Ca) lub mieszaninę hPTHI-34 i testowanej substancji, przez ciągłą dożylną infuzję przez żylny kateter z użyciem zewnętrznej pompy strzykawkowej. Odpowiedź wapniową każdego szczura mierzy się w dwugodzinnych interwałach podczas okresu infuzji 6-8 godzin.
Próby resorpcji ludzkich osteoklastów i adhezji
Próby resorpcji jam i adhezji opracowano i standaryzowano stosując normalne ludzkie osteoklasty pochodzące z tkanki osteoklastycznej.
PL 190 859 B1
Próbę 1 opracowano dla pomiaru objętości jam osteoklastycznych metodą laserowej mikroskopii współogniskowej. Próbę 2 opracowano jako metodę selekcji przy wyższej przepustowości, w której kolagenowe fragmenty (uwalniane podczas resorpcji) mierzy się metodą współzawodniczącą ELISA.
Próba 1 (z laserową mikroskopią współogniskową)
Próbki zawiesin ludzkich pochodzących z kościogubczaka komórek pobiera się z magazynu w ciekłym azocie, ogrzewa szybko w temperaturze 37°C i przemywa x1 w poż ywce RPMI-1640 przez odwirowanie (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C).
- Po ż ywkę odsysa się i zastę puje mysim przeciwciałem anty-HLA-DR, nastę pnie rozcień cza 1:3 w pożywce RPMI-1640. Zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie i miesza często.
Komórki przemywa się x2 zimnym RPMI-1640, następnie odwirowuje (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C) i komórki przenosi si ę nastę pnie do sterylnej 15 ml probówki do wirowania. Liczbę komórek monojądrowych obliczą się w ulepszonej komorze zliczającej Neubauera.
- Dostateczną liczbę kulek magnetycznych (5 na komórkę monoją drową ), powleczonych kozią anty-mysią IgG (Dynal, Great Neck, NY) pobiera się z zapasu z butli i umieszcza w 5 ml świeżej pożywki (dla wymycia toksycznego konserwantu azydkowego). Pożywkę usuwa się unieruchamiając kulki na magnesie i zastępując ją świeżą.
- Kulki mieszą się z komórkami i zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie. Zawiesinę miesza się często.
- Powleczone kulkami komórki unieruchamia się na magnesie i pozostałe komórki (frakcja bogata w osteoklasty) dekantuje się do sterylnej 50 ml probówki do wirowania.
- Ś wieżą poż ywkę dodaje si ę do powleczonych kulkami komórek dla wyparcia schwytanych osteoklastów. To przemywanie powtarza się x10. Powleczone kulkami komórki usuwa się.
- Ż ywe osteoklasty zlicza się w komorze do zliczeń , stosują c dioctan fluoresceiny dla znakowania żywych komórek. Stosuje się wielkootworową jednorazową plastykową pipetę Pasteura do dodawania próbki do komory.
- Osteoklasty granuluje się przez odwirowanie i gęstość ustala na odpowiednią wartość w pożywce EMEM (liczba osteoklastów jest zmienna w zależności od nowotworu), uzupełnionej 10% płodową surowicą cielęcą i 1,7 g/l wodorowęglanu sodu.
- Próbki 3 ml zawiesiny komórek (na jedno potraktowanie zwią zkiem) dekantuje się do 15 ml probówek do wirowania. Komórki granuluje się przez odwirowanie.
- Do każdej probówki dodaje się 3 ml odpowiedniego związku (rozcieńczonego do 50 μΜ w pożywce EMEM). Dołącza się także odpowiednie nośniki kontrolne, pozytywną kontrolę (mysie monoklonalne przeciwciało anty-receptor witronektyny [87MEM1] rozcieńczone do 100 μg/ml) i izotypową kontrolę (IgG2a rozcieńczona do 100 μg/ml). Próbki inkubuje się w temperaturze 37°C przez 30 minut.
- 0,5 ml porcje komórek zaszczepia się na sterylnych paskach zębiny w 48-dołkowej płytce i inkubuje w temperaturze 37°C przez 2 godziny. Każde traktowanie wykonuje się poczwórnie.
- Paski przemywa się w 6 zmianach ciepłego PBS (10 ml/dołek w 6-dołkowej płytce) i następnie umieszcza w świeżej pożywce zawierającej związek lub próbkę kontrolną. Próbki inkubuje się w temperaturze 37°C przez 48 godzin.
Procedura opornej na winian kwasowej fosfatazy (TRAP) (selektywne zabarwienie komórek szczepu osteoklastów)
- Plasterki kości zawierające przyłączone osteoklasty przemywa się w solance buforowanej fosforanem i utrwala w 2% aldehydzie glutarowym (w 0,2M kakodylanie sodu) przez 5 minut.
- Przemywa się je następnie w wodzie i inkubuje się przez 4 minuty w buforze TRAP w temperaturze 37°C (0,5 mg/ml fosforan naftolu AS-BI rozpuszczony w N,N-dimetyloformamidzie i zmieszany z 0,25 M buforem cytrynianowym (pH 4,5), zawierającym 10 mM winianu sodu.
- Po przemyciu w zimnej wodzie plasterki zanurza się w zimnym buforze octanowym (0,1 M, pH 6,2) zawierającym 1 mg/ml trwałego czerwonego granatu i inkubuje w temperaturze 4°C przez 4 minuty.
- Nadmiar buforu odsysa się i plasterki osusza na powietrzu po przemyciu w wodzie.
- Pozytywne wobec TRAP osteoklasty (ceglasty/purpurowy osad) zlicza się przez badanie mikroskopowe w jasnym polu i następnie usuwa z powierzchni zębiny przez sonikację.
Objętości jam określa się stosując mikroskop współogniskowy Nikon/Lasertec ILM21W.
Próba 2 (z użyciem odczytu ELISA)
Ludzkie osteoklasty wzbogaca się i przygotowuje do selekcji związkiem jak opisano w początkowych 9 etapach Próby 1. Dla jasności, te etapy powtórzono poniżej.
PL 190 859 B1
- Próbki zawiesin ludzkich pochodzą cych z koś ciogubczaka komórek pobiera si ę z magazynu w ciekłym azocie, ogrzewa szybko w temperaturze 37°C i przemywa x1 w poż ywce RPMI-1640 przez odwirowanie (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C).
- Po ż ywkę odsysa się i zastę puje mysim przeciwciałem anty-HLA-DR, nastę pnie rozcień cza 1:3 w pożywce RPMI-1640. Zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie i miesza często.
- Komórki przemywa si ę x2 zimnym RPMI-1640, nastę pnie odwirowuje (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C) i komórki przenosi się następnie do sterylnej 15 ml probówki do wirowania. Liczbę komórek monojądrowych oblicza się w ulepszone komorze zliczającej Neubauera.
- Dostateczną liczbę kulek magnetycznych (5 na komórkę monoją drową ), powleczonych kozią anty-mysią IgG (Dynal, Great Neck, NY) pobiera się z zapasu z butli i umieszcza w 5 ml świeżej pożywki (dla wymycia toksycznego konserwantu azydkowego). Pożywkę usuwa się unieruchamiając kulki na magnesie i zastępując ją świeżą.
- Kulki miesza się z komórkami i zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie. Zawiesinę miesza się często.
- Powleczone kulkami komórki unieruchamia się na magnesie i pozostałe komórki (frakcja bogata w osteoklasty) dekantuje się do sterylnej 50 ml probówki do wirowania.
- Ś wieżą poż ywkę dodaje si ę do powleczonych kulkami komórek dla wyparcia schwytanych osteoklastów. To przemywanie powtarza się x10. Powleczone kulkami komórki usuwa się.
- Ż ywe osteoklasty zlicza się w komorze do zliczeń , stosują c dioctan fluoresceiny dla znakowania żywych komórek. Stosuje się wielkootworową jednorazową plastykową pipetę Pasteura do dodawania próbki do komory.
- Osteoklasty granuluje się przez odwirowanie i gę stość ustala na odpowiednią wartość w pożywce EMEM (liczba osteoklastów jest zmienna w zależności od nowotworu), uzupełnionej 10% płodową surowicą cielęcą i 1,7 g/l wodorowęglanu sodu.
W przeciwień stwie sposobu opisanego powyż ej w Próbie 1, zwią zki selekcjonuje się przy 4 dawkach otrzymując IC50, jak wyjaśniono poniżej:
- Preparaty osteoklastów wstę pnie inkubuje się przez 30 minut w temperaturze 37°C z testowanym związkiem (4 dawki) lub kontrolą.
- Nastę pnie szczepi się je na plasterkach bydlę cej warstwie korowej ko ś ci w dołkach 48-dołkowej płytki do kultur tkankowych i inkubuje się przez następne 2 godziny w temperaturze 37°C.
- Plasterki koś ci przemywa się sześ cioma zmianami ciepłej solanki buforowanej fosforanem (PBS), dla usunięcia nie przywierających komórek, a następnie zawraca do dołków 48-dołkowej płytki zawierającej świeży związek lub kontrolę.
- Płytki do kultur tkankowych inkubuje się nastę pnie przez 48 godzin w temperaturze 37°C.
- Supernatanty z każ dego dołka zasysa się do indywidualnych probówek i selekcjonuje się we współzawodniczącym teście ELISA wykrywający c-telopeptyd kolagenu typu I, który uwalnia się podczas procesu resorpcji. Jest to dostępny w handlu test ELISA (Osteometer, Dania) który zawiera królicze przeciwciało specyficznie reagujące z 8-aminokwasową sekwencją (Glu-Lys-Ala-His-Asp-Gly-Gly-Arg) obecną w karboksy-terminalnym telopeptydzie łańcucha al kolagenu typu 1. Wyniki przedstawiono jako % inhibicji resorpcji w porównaniu n nośnikiem kontrolnym.
Próba adhezji ludzkich osteoklastów
Ludzkie osteoklasty wzbogaca się i przygotowuje do selekcji związkiem jak opisano w początkowych 9 etapach Próby 1. Dla jasności, te etapy powtórzono poniżej.
- Próbki zawiesin ludzkich pochodzą cych z koś ciogubczaka komórek pobiera si ę z magazynu w ciekłym azocie, ogrzewa szybko w temperaturze 37°C i przemywa x1 w poż ywce RPMI-1640 przez odwirowanie (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C).
- Po ż ywkę odsysa się i zastę puje mysim przeciwciałem anty-HLA-DR, nastę pnie rozcień cza 1:3 w pożywce RPMI-1640. Zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie i miesza często.
- Komórki przemywa si ę x2 zimnym RPMI-1640, nastę pnie odwirowuje (1000 obrotów na minutę, 5 minut w temperaturze 4°C) i komórki przenosi się następnie do sterylnej 15 ml probówki do wirowania. Liczbę komórek monojądrowych oblicza się w ulepszone komorze zliczającej Neubauera.
- Dostateczną liczbę kulek magnetycznych (5 na komórkę monoją drową ), powleczonych kozią antymysią IgG (Dynal, Great Neck, NY) pobiera się z zapasu z butli i umieszcza w 5 ml świeżej pożywki (dla wymycia toksycznego konserwantu azydkowego). Pożywkę usuwa się unieruchamiając kulki na magnesie i zastępując ją świeżą.
PL 190 859 B1
- Kulki miesza się z komórkami i zawiesinę inkubuje się przez 30 minut na lodzie. Zawiesinę miesza się często.
- Powleczone kulkami komórki unieruchamia się na magnesie i pozostałe komórki (frakcja bogata w osteoklasty) dekantuje się do sterylnej 50 ml probówki do wirowania.
- Ś wieżą poż ywkę dodaje si ę do powleczonych kulkami komórek dla wyparcia schwytanych osteoklastów. To przemywanie powtarza się x10. Powleczone kulkami komórki usuwa się.
- Ż ywe osteoklasty zlicza się w komorze do zliczeń , stosują c dioctan fluoresceiny dla znakowania żywych komórek. Stosuje się wielkootworową jednorazową plastykową pipetę Pasteura do dodawania próbki do komory.
- Osteoklasty granuluje się przez odwirowanie i gę stość ustala na odpowiednią wartość w pożywce EMEM (liczba osteoklastów jest zmienna w zależności od nowotworu), uzupełnionej 10% płodową surowicą cielęcą i 1,7 g/l wodorowęglanu sodu.
- Pochodzą ce z koś ciogubczaka osteoklasty wst ę pnie inkubuje się ze zwią zkiem (4 dawki) lub kontrolą w temperaturze 37°C przez 30 minut.
- Komórki nastę pnie szczepi się na powleczonych osteopontyną szkiełkach (ludzka lub szczurza osteopontyną, 2,5 μg/ml) i inkubuje przez 2 godziny w temperaturze 37°C.
Nie przywierające komórki usuwa się przez przemycie szkiełek energicznie w solance buforowanej fosforanem i komórki pozostające na szkiełkach utrwala się w acetonie.
- Osteoklasty zabarwia się na oporną na winian kwasową fosfatazę (TRAP), selektywny marker dla komórek tego fenotypu (patrz etapy 15-17) i zlicza się metodą mikroskopii w świetle. Wyniki przedstawiono jako % inhibicji adhezji w porównaniu z nośnikiem kontrolnym.
Próba adhezji komórek
Komórki i kultury komórek
Ludzkie embrionalne komórki nerkowe (komórki HEK293) otrzymano z ATCC (nr kat. CRL 1573). Komórki hodowano w minimalnej podstawowej pożywce Earla (EMEM) zawierając sole Earla, 10% płodowej surowicy bydlęcej, 1% glutaminy i 1% penicyliny-steptomycyny.
Konstrukty i transfekcje
Fragment 3,2 kb EcoRI-KpnI podjednostki aV i fragment 2,4 kb XbaI-XhoI podjednostki β3 wstawiono do miejsc klonowania EcoRI-EcoRV wektora pCDN (Aiyar i in., 1994), który zawiera promotor CMV i G418 marker selekcyjny, metodą ligacji do lepkiego końca. Dla trwałej ekspresji, 80x106 komórek HEK 293 elektrotransformowano konstruktami αν + β3 (20 μg DNA z każdej podjednostki) stosując Gene Pulser (Hensley i in., 1994) i umieszczono na 100 mm płytkach (5x105 komórek/płytkę). Po 48 godzinach pożywkę wzrostową uzupełniono 450 μg/ml genetycyny (siarczan G418, GIBCO-BRL, Bethesda, MD). Komórki trzymano w pożywce selekcyjnej, aż kolonie były dość duże do prób.
Immunocytochemiczna analiza transfekowanych komórek
Dla ustalenia, czy transfektanty HEK 293 dawały ekspresję receptora witronektyny, komórki unieruchomiono na szkiełkach mikroskopu optycznego przez odwirowanie, utrwalono w acetonie przez 2 minuty w temperaturze pokojowej i osuszono na powietrzu. Specyficzną reaktywność z 23C6, monoklonalnym przeciwciałem specyficznym wobec kompleksu ανβ3 wykazano stosując standardową pośrednią metodę immunofluorescencji.
Badania adhezji komórek
Płytki 96-dołkowe ELISA Corning powlekano wstępnie przez noc w temperaturze 4°C z 0,1 ml ludzkiej witronektyny (0,2 μg/ml w pożywce RPMI). W chwili eksperymentu płytki przemyto raz pożywką RPMI i zablokowano 3,5% BSA w pożywce RPMI przez 1 godzinę w temperaturze pokojowej. Transfekowane komórki 293 ponownie zawieszono w pożywce RPMI, uzupełnionej 20 mM Hepes, pH 7,4 i 0,1% BSA przy gęstości 0,5 x 106 komórek/ml. 0,1 ml 5 zawiesiny komórek dodano do każdego dołka i inkubowano przez godzinę w temperaturze 37°C, w obecności lub bez różnych antabonistów ανβ3. Po inkubacji dodano 0,025 ml 10% roztworu formaldehydu, pH 7,4, i komórki utrwalono w temperaturze pokojowej przez 10 minut. Płytki przemyto 3 razy 0,2 ml pożywki RPMI i przywierające komórki zabarwiono 0,1 ml 0,5% błękitu toluidynowego przez 20 minut w temperaturze pokojowej. Nadmiar barwnika usunięto przez intensywne przemywanie zdejonizowaną wodą. Błękit toluidynowy wprowadzony do komórek eluowano dodatkiem 0,1 ml 50% etanolu zawierającego 50 mM HCl.
Adhezję komórkową zliczono przy optycznej gęstości 600 nm na czytniku płytek mikromiareczkowych (Titertek Multiskan MC, Sterling, VA).
Próba wiązania ανβ5 w fazie stałej:
PL 190 859 B1
Receptor witronektyny aVe5 oczyszczono z ludzkiego łożyska. Preparat receptora rozcieńczono 50 mM Tris-HCl, pH 7,5, 100 mM NaCl, 1 mM CaCl2, 1 mM MnCl2, 1 mM MgCl2 (bufor A) i zaraz dodano do 96-dołkowych płytek ELISA w ilości 0,1 ml na dołek. Dodano 0,1-0,2 μg aVe3 na dołek. Płytki inkubowano przez noc w temperaturze 4°C. W chwili eksperymentu dołki przemyto raz buforem A i inkubowano z 0,1 ml 3,5% albuminy surowicy bydlęcej w tym samym buforze przez godzinę w temperaturze pokojowej. Po inkubacji dołki odessano całkowicie i przemyto dwukrotnie 0,2 ml buforu A.
W próbie współzawodnictwa [3H]-SK&F-107260 dodano do studzienek różne stężenia nieznakowanych antagonistów (0,001-100 μΜ) następnie dodano 5,0 nM [3H]-SK&F-107260. Płytki inkubowano przez godzinę w temperaturze pokojowej. Po inkubacji dołki odessano całkowicie i przemyto raz 0,2 ml lodowatego buforu A od dołka do dołka. Receptory roztworzono w 0,1 ml 1% SDS i związany [3H]-SK&F-107260 określono metodą zliczania scyntylacji w cieczy z dodatkiem 3 ml Ready Safe w Beckman LS 6800 Liquid Scintillation Counter, z 40% skutecznością. Niespecyficzne wiązanie [3H]SK&F-107260 określono w obecności 2 μΜ SK&F-107260 i było ono konsekwentnie mniejsze niż 1% całkowitego wprowadzonego radioligandu. IC50 (stężenie antagonisty hamujące 50% wiązania [3H]-SK&F-107260) określono metodą nieliniową najmniejszych kwadratów dopasowania krzywej, którą zmodyfikowano na podstawie programu LUNDON-2. Ki (stałą dysocjacji antagonisty) obliczono według równania Chenga i Prusoffa: Ki = IC50/(1 + L/Kd), gdzie L i Kd oznaczają stężenie i stałą dysocjacji [3H]-SK&F-107260, odpowiednio.
Inhibicja mediowanego RGD wiązania GPIIb-IIIa
Oczyszczanie GPIIb-IIIa
Dziesięć jednostek przeterminowanych, przemytych ludzkich płytek krwi (otrzymanych z czerwonego krzyża) lizowano łagodnie mieszano w 3% oktyloglukozydzie, 20 mM Tris-HCl, pH 7,4, 140 mM NaCl, 2 mM CaCl2 w temperaturze 4°C przez 2 godziny. Lizat odwirowano przy 100000 g przez 1 godzinę. Otrzymany supernatant podano na 5 ml kolumnę Sepharose z lektyną soczewicy 4B (E.Y. Labs) zrównoważoną 20 mM Tris-HCl, pH 7,4, 100 mM NaCl, 2 mM CaCl2, 1% oktyloglukozydu (bufor A). Po 2 godzinach inkubacji kolumnę przemyto 50 ml zimnego buforu A. Pozostałe na lektynie GPIIb-IIIa eluowano buforem A zawierającym 10% glukozy. Wszystkie procedury przeprowadzono w temperaturze 4°C. Otrzymane GPIIb-IIIa były czyste w >95%, jak pokazano metodą elektroforezy SDS na żelu poliakrylamidowym.
Włączenie GPIIb-IIIa do liposomów.
Mieszaninę fosfatydyloseryny (70%) i fosfatydylocholiny (30%) (Avanti Polar Lipids) osuszono na ściankach szklanej probówki w strumieniu azotu. Oczyszczone GPIIb-IIIa rozcieńczono do końcowego stężenia 0,5 mg/ml i mieszano z fosfolipidami w stosunku białko:fosfolipid 1:3 (wagowo). Mieszaninę ponownie umieszczono w zawiesinie i działano ultradźwiękami w łaźni przez 5 minut. Mieszaninę dializowano następnie przez noc stosując urządzenie dializy odcinające przy masie cząsteczkowej 12000-14000 wobec 1000-krotnego nadmiaru 50 mM Tris-HCl, pH 7,4, 100 mM NaCl, 2 mM CaCl2 (z 2 zmianami). Liposomy zawierające GPIIb-IIIa odwirowano przy 12000 g przez 15 minut i ponownie umieszczono w zawiesinie w buforze dializy przy końcowym stężeniu białka około 1 mg/ml. Liposomy przechowywano w temperaturze -70°C do użycia.
Współzawodniczące wiązanie GPIIb-IIIa
Wiązanie do receptora fibrynogenu (GPIIb-IIIa) zbadano sposobem pośredniego współzawodniczącego wiązania z użyciem [3H]-SK&F-107260 jako ligandu typu RGD. Próbę wiązania przeprowadzono na zestawie 96-dołkowej płytki filtracyjnej (Millipore Corporation, Bedford, MA) z użyciem 0,22 μm hydrofitowych membran Durapore. Dołki wstępnie pokryto 0,2 ml 10 μg/ml polilizyny (Sigma Chemical Co., St. Louis, MO.) w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę dla zablokowania niespecyficznego wiązania. Różne stężenia nieznakowanych benzazepin dodano do studzienek w czterech zestawach. [3H]-SK&F-107260 podano do każdego dołka przy końcowym stężeniu 4,5 nM, następnie dodano 1 μg oczyszczonych płytkowych liposomów zawierających GPIIb-IIIa. Mieszaniny inkubowano przez godzinę w temperaturze pokojowej. Związane przez GPIIb-IIIa [3H]-SK&F-107260 oddzielono od niezwiązanego od związanego metodą filtracji z użyciem urządzenia rozgałęźnego Millipore do filtracji, następnie przemyto lodowatym buforem (2 razy, każdy 0,2 ml). Związaną radioaktywność pozostałą na filtrach zliczono w 1,5 ml Ready Solve (Beckman Instruments, Fullerton, CA) w Beckman Liquid Scintillation Counter (Model LS6800), z 40% skutecznością. Niespecyficzne wiązanie [3H]-SK&F-107260 określono w obecności 2 μΜ SK&F-107260 i było ono konsekwentnie mniejsze
PL 190 859 B1 niż 0,14% całkowitej radioaktywności dodanej do próbki. Wszystkie punkty danych są średnią z czterech oznaczeń.
Dane wiązania współzawodniczącego zanalizowano metodą nieliniową najmniejszych kwadratów dopasowania krzywej. Ten sposób daje IC50 antagonistów (stężenie antagonisty hamujące specyficzne wiązanie [3H]-SK&F-107260 o 50% w równowadze). IC50 jest związane z równowagową stałą dysocjacji (Ki) antagonisty według równania Chenga i Prusoffa: Ki = IC50 (1 + L/Kd), gdzie L oznacza stężenie [3H]-SK&F-107260 użytego w próbie wiązania współzawodniczącego (4,5 nM), i Kd jest stałą dysocjącji [3H]-SK&F-107260, które wynosi 4,5 nM, jak określono metodą analizy Scatcharda.
Korzystne związki według wynalazku mają powinowactwo do receptor witronektyny względem receptora fibrynogenu większe niż 10:1. Najkorzystniejsze związki mają stosunek aktywności większy niż 100:1.
Skuteczność związków o wzorze (I) samych lub w połączeniu ze środkiem przeciwnowotworowym można określić stosując kilka modeli przeszczepialnego mysiego nowotworu. Patrz opis patentowy Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 5004758 i 5633016 za szczegółami tych modeli.
Poniższe przykłady ilustrują wytwarzanie i stosowanie związków wynalazku.
Przykłady
Część ogólna
Widma 1H magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) zarejestrowano przy 250 lub 400 MHz. Przesunięcia chemiczne są podane w częściach na milion (d) w dół pola od wewnętrznego wzorca tetrametylosilanu (TMS). Skróty dla danych NMR są następujące: s=singlet, d=dublet, t=tryplet, q=kwartet, m=multiplet, dd=dublet dubletów, dt=dublet trypletów, app=pozorne, br=szerokie. J wskazuje na stałą sprzężenia NMR mierzoną w hercach. CDCl3 oznacza deuterochloroform, DMSO-d6 oznacza heksadeuterodimetylosulfotlenek, i CD3OD oznacza tetradeuterometanol. Widma w podczerwieni (IR) zarejestrowano w trybie przepuszczania, a położenia pasm są podane w liczbach falowych (cm-1). Widma masowe otrzymano stosując techniki elektrospryskiwania (ES) lub jonizacji FAB. Analizę elementarną przeprowadzono samodzielnie lub w Quantitative Technologies Inc., Whitehouse, NJ. Temperatury topnienia zmierzono na aparacie do pomiaru temperatury topnienia Thomas-Hoover i nie są skorygowane. Wszystkie temperatury podano w stopniach Celsjusza. Użyto cienkich płytek z żelem krzemionkowym Analtech Silica Gel GF i E. Merck Silica Gel 60 F-254 do cienkowarstwowej chromatografii. Chromatografię rzutową i grawitacyjna prowadzono na żelu krzemionkowym E. Merck Kieselgel 60 (230-400 mesh). Analityczną i preparatywną HPLC prowadzono na chromatografach Rainin lub Beckman. ODS odnosi się do traktowanego oktadecylosililem żelu krzemionkowego do chromatografii. 5 μ Apex-ODS oznacza traktowany oktadecylosililem żel krzemionkowy do chromatografii mający nominalne rozmiary cząstek 5 μm, wytwarzany przez Jones Chromatography, Littleton, Colorado. YMC ODS-AQ® oznacza nośnik chromatograficzny ODS i jest zastrzeżonym znakiem handlowym YMC Co. Ltd., Kyoto, Japonia. PRP-1® oznacza polimeryczny (styren-diwinylobenzen) nośnik chromatograficzny i jest zastrzeżonym znakiem handlowym Hamilton Co., Reno, Nevada. Celite® oznacza substancję pomocniczą do filtracji złożoną z przemytej kwasem ziemi okrzemkowej i jest zastrzeżonym znakiem handlowym Manville Corp., Denver, Colorado.
Wytwarzanie 1
Wytwarzanie (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
a) 4-Bromo-3-bromometyloanizol
Mieszaninę 2-bromo-5-metoksytoluenu (20 g, 0,10 mol), N-bromosukcynimidu (19,6 g, 0,11 mol), nadtlenku benzoilu (1 g, 4 mmol), i chlorku metylenu (200 ml) naświetlano przez 18 godzin lampą szerokostrumieniową dla spowodowania łagodnego refluksu. Mieszaninę następnie ochłodzono do 10°C przez kilka godzin i roztwór zdekantowano znad wytrąconego sukcynimidu. Roztwór zatężono i pozostałość krystalizowano z chloroformu/heksanu z wytworzeniem tytułowego związku (19,7 g, 70%) jako bladożółtych pryzm: 1H NMR (CDCl3) δ 7,45 (d, J = 8,9 Hz, 1H), 6,99 (d, J = 3 Hz, 1H), 6,74 (dd, J = 8,9, 3 Hz, 1H), 4,55 (s, 2 H) 3,80 (s, 3 H).
b) 3-Bis(t-butoksykarbonylo)aminometylo-4-bromoanizol
Mieszaninę 4-bromo-3-bromometyloanizolu (24 g, 86 mmol) i di-t-butyloiminodikarboksylanu potasu (24 g, 94 mmoli) w dimetyloformamidzie (200 ml) mieszano pod argonem w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Mieszaninę zatężono następnie pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość podzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Fazę organiczną przemyto wodą i solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość rekrystalizowano z heksanu z wytworzeniem tytułowego związku (15 g, 42%) jako białego ciała stałego:
PL 190 859 B1 1H NMR (CDCl3) δ 7,40 (d, J = 8,6 Hz, 1H)), 6,68 (m, 2H), 4,81 (s, 2H), 3,74 (s, 3H), 1,44 (d, 18 H).
c) (±)-3-karbometoksy-4-[2-bis(t-botoksykarbonylo)aminometylo-4-metoksyfenylo]-3-butenian metylu
Kolbę 500 ml napełniono 3-bis(t-butoksykarbonylo)-aminometylo-4-bromoanizolem (15 g, mmol), itakonianem dimetylu (7,5 g, 47 mmol), tri-o-tolilofosfiną (1 g, 3 mol), octanem palladu (0,4 g, 2 mmol), diizopropyloetyloaminę (12,8 ml, 72 mol) i propionitrylem (15 ml). Mieszaninę przedmuchano argonem (kilka cykli opróżnienie/przepłukanie argonem), następnie ogrzewano do refleksu pod argonem przez godzinę. Mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej, następnie wylano do lodowatego eteru etylowego (500 ml). Powstały osad odsączono i przesącz zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym (10%-20% octanu etylu w heksanie) z wytworzeniem tytułowego związku (11,8 g, 66%) jako bladożółtego oleju:
1H NMR (CDCl3) δ 7,94 (s, 1H), 7,15 (d, J = 8,1 Hz, 1H)), 6,77 (d, J = 8,1 Hz, 1H), 6,76 (s, 1H), 4,73 (s, 2H), 3,81 (s, 3H), 3,79 (s, 3H), 3,71 (s, 3H), 3,38 (s, 2H), 1,45 (s, 18 H).
d) (±)-3-karometoksy-4-[2-bis(t-butoksykarbonylo)aminometylo-4-metoksyfenylo]butanian metylu
Reaktor ciśnieniowy napełniony (±)-3-karbometoksy-4-[2-bis(t-butoksykarbonylo)aminometylo4-metoksyfenylo]-3-butenianem metylu (11,8 g), octanem etylu (120 ml) i 10% palladu na węglu (1 g) wytrząsano pod ciśnieniem 45 psi wodoru przez 18 godzin. Mieszaninę następnie przesączono i przesącz zatężono z wytworzeniem tytułowego związku (12 g, 100%) jako bezbarwnego oleju:
1H NMR (CDCl3) δ 7,00 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 6,71 (m, 2 H), 4,81 (s, 2 H), 3,75 (s, 3 H), 3,66 (s, 3 H), 3,63 (s, 3 H), 3,05 (m, 2 H), 2,73 (m, 2 H), 2,42 (dd, 1 = 16,0, 4,8 Hz, 1H), 1,44 (s, 18 H).
e) (±)-3-karbometoksy-4-[2-(aminometylo)-4-metoksyfenylo]-butanian metylu
Roztwór (±)-3-karbometoksy-4-[2-bis(t-butoksykarbonylo)-aminometylo-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (12 g) w chloroformie (100 ml) i kwasie trifluorooctowym (50 ml) mieszano pod argonem w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Roztwór następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem tytułowego związku (10 g, 100%) jako oleju o dużej lepkości: MS (ES) m/e 296,2 (M + H)+.
f) (±)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór (±)-3-karbometoksy-4-[2-(aminometylo)-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (10 g, 24 mmol) i trietyloaminy (17 ml, 120 mmol) w toluenie (100 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 18 godzin. Mieszaninę zatężono następnie i pozostałość podzielono pomiędzy octan etylu i wodę. Warstwę wodną ekstrahowano dwukrotnie octanem etylu i połączone organiczne ekstrakty przemyto solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono z wytworzeniem tytułowego związku (4,8 g, 76%) jako brązowego ciała stałego: MS (ES) m/e 264,2 (M + H)+.
g) (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Bezwodny chlorek glinu (7,6 g, 51 mmol) dodano porcjami do mieszanego roztworu (±)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (3,0 g, 11 mmol) i etanotiolu (4,2 ml, 57 mmol) w chlorku metylenu (100 ml) w temperaturze 0°C pod argonem. Powstałą mieszaninę pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej i mieszano przez noc, następnie zatężono. Pozostałość utarto z wodą z lodem, i powstałe ciało stałe odsączono i osuszono z wytworzeniem tytułowego związku (2,64 g, 91%) jako białawego ciała stałego: MS (ES) m/e 250,2 (M + H)+.
Wytwarzanie 2
Wytwarzanie (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-metyloamino]metylo-4-bromoanizol
40% wodnego roztworu metyloaminy (49 ml, 563 mmol) dodano szybko do roztworu 4-bromo-3-bromometyloanizolu (15,76 g, 56,29 mmol) w THF (280 ml) w temperaturze pokojowej. Po 2,5 godziny mieszaninę zatężono i pozostałość podzielono pomiędzy Et2O (560 ml) i 1,0 N NaOH (100 ml). Warstwy oddzielono i warstwę organiczną osuszono (MgSO4) i zatężono do żółtego oleju: TLC (5% MeOH/CHCl3) Rf 0,32.
Olej rozpuszczono w CHCl3 (280 ml) i dodano diwęglan di-t-butylu (1,29 g, 56,29 mmol). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 45 minut, następnie zatężono. Chromatografia na żelu krzemionkowym (5% EtOAc/toluen) dała tytułowy związek (16,81 g, 90%) jako jasnożółty olej: TLC (5% EtO-Ac/toluen) Rf 0,43; 1H NMR (400, CDCl3) mieszanina rotamerów; δ 7,42 (d, J = 8,7 Hz, 1H), 6,65 - 6,80 (m, 2 H), 4,40 - 4,55 (m, 2 H), 3,77 (s, 3 H), 2,81 - 2,97 (m, 3 H), 1,37 - 1,60 (m, 9 H); MS (ES) m/e 352/354 (M + Na)+.
b) (±)-3-karbometoksy-4-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-metyloamino]metylo-4-metoksyfenylo]-butanian metylu
PL 190 859 B1
Roztwór 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-metyloamino]metylo-4-bromoanizolu (4,95 g, 15 mmol), itakonianu dimetylu (3,08 g, 19,5 mmol), octanu palladu (168 mg, 0,75 mmol), tri-o-tolilofosfiny (457 mg, 1,5 mol) i diizopropyloetyloaminy (5,2 ml, 30 mmol) w propionitrylu (75 ml) ogrzewano do refluksu przez 45 minut, następnie zateżono w wyparce obrotowej. Pozostałość rozcieńczono Et2O (150 ml) i mieszaninę przesączono przez Celite® dla usunięcia nierozpuszczalnych substancji. Przesącz zateżono i pozostałość zatężono ponownie z ksylenów. Chromatografia na żelu krzemionkowym (gradient: 20% EtOAc/heksany, następnie 1:1 EtOAc/heksany) usunęła fosfinę i substancje wyjściowe; wszystkie inne substancje z Rf 0,40 - 0,70 zebrano razem i zatężono pozostawiając mętny, żółty olej: TLC (30% EtOAc/heksany) Rf 0,41 (główny produkt).
Olej rozpuszczono w MeOH (75 ml), i dodano ostrożnie 10% Pd/C. Mieszaninę wytrząsano pod wodorem (50 psi) przez 2,5 godziny, następnie przesączono przez Celite® dla usunięcia katalizatora. Przesącz zatężono i pozostałość poddano znów warunkom reakcji. Po kolejnych 2,5 godziny, mieszaninę przesączono przez Celite® dla usunięcia katalizatora, i przesącz zateżono pozostawiając jąsnożółty olej. Zatężono go ponownie z CHCl3/heksanów, następnie poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (gradient: 20% EtOAc/heksany, następnie 1:1 EtOAc/heksany) z wytworzeniem tytułowego związku (4,53 g, 74%) jako jasnożółtego oleju: TLC (30% EtOAc/toluen) Rf 0,46; 1H NMR (400, CDCl3) mieszanina rotamerów; δ 7,03 (d, J = 8,2 Hz, 1H), 6,65-6,80 (m, 2 H), 4,46 (br s, 2 H), 3,77 (s, 3 H), 3,64 (s, 3 H), 3,63 (s, 3 H), 2,62 - 3,12 (m, 7 H), 2,35 - 2,50 (m, 1H), 1,47 (br s, 9 H); MS (ES) m/e 432 (M + Na)+.
c) (±)-3-karbometoksy-4-[2-(metyloamino)metylo-4-metoksyfenylojbutanian metylu
TFA (55 ml) dodano od razu do roztworu (±)-3-karbometoksy-4-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-metyloamino]metylo-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (4,53 g, 11,06 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (55 ml) w temperaturze 0°C, i reakcję ogrzano do temperatury pokojowej. Po godzinie mieszaninę zatężono i pozostałość zatężono ponownie z toluenu (2 x 100 ml) z pozostawieniem tytułowego związku (11,06 mmol, ilościowo) jako jasnożółtego oleju: MS (ES) m/e 310 (M + H)+.
d) (±)-8-metoksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór (±)-3-karbometoksy-4-[2-(metyloamino)metylo-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (11,06 mmol) i diizopropyloetyloaminy (5,8 ml, 33,18 mmol) w toluenie (110 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 25 godzin, mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 dni, następnie ogrzewano w temperaturze wrzenia przez kolejne 24 godziny. Zatężenie i chromatografia na żelu krzemionkowym (5% MeOH w mieszaninie 1:1 EtOAc/CHCl3) dała tytułowy związek (2,88 g, 94%) jako jasnożółte ciało stałe: TLC (5% MeOH w mieszaninie 1:1 EtOAc/CHCl3) Rf 0,63;
1H NMR (250, CDCl3) δ 7,02 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 6,78 (dd, 1 = 8,4, 2,7 Hz, 1H), 6,63 (d, 1 = 2,7 Hz, 1H), 5,29 (d, J = 16,3 Hz, 1H), 3,50 - 3,90 (m, 2 H), 3,79 (s, 3 H), 3,71 (s, 3 H), 2,73 - 3,16 (m, 3 H), 3,04 (s, 3 H), 2,41 (dd, J = 16,7, 5,4 Hz, 1H); MS (ES) m/e 300 (M + Na)+, 278 (M + H)+.
e) (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Bezwodny chlorek glinu (1,35 g, 10,15 mmol) dodano od razu do roztworu (±)-8-metoksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (562 mg, 2,03 mmol) i etanotiolu (0,75 ml, 10,15 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (20 ml) w temperaturze 0°C pod argonem. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez 4,5 godziny, następnie ochłodzono ponownie do 0°C. Dodano lodowatą H2O (20 ml) i mieszaninę mieszano szybko przez 5 minut, następnie ekstrahowano CHCl3 (3 x 20 ml). Połączone warstwy CHCl3 osuszono (MgSO4) i zatężono pozostawiając pozostałość. Warstwę wodną przesączono z odsysaniem dla zebrania stałego osadu. Ten osad i pozostałość z warstwy CHCl3 połączono w mieszaninie 1:1 Me-OH/CHCl3, i roztwór zatężono pozostawiając białawe ciało stałe. Utarto je z gorącym MeOH, i mieszaninę pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej. Ciało stałe odsączono z odsysaniem i przemyto kolejno zimnym MeOH i Et2O. Osuszenie pod wysoką próżnią w temperaturze 40°C dało tytułowy związek (467,9 mg, 88%) jako bezbarwne ciało stałe: TLC (5% MeOH/CHCl3) Rf 0,17; 1H NMR (250, DMSO-d6) δ 9,29 (s, 1H), 6,89 (d, J = 8,1 Hz, 1H), 6,50 - 6,70 (m, 2 H), 5,16 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 3,84 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 3,60 - 3,85 (m, 1H), 3,56 (s, 3 H), 2,30 - 3,00 (m, 4 H), 2,86 (s, 3 H); MS (ES) m/e 286 (M + Na)+, 264 (M + H)+.
Wytwarzanie 3
Wytwarzanie N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny
a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny
Mieszaninę N-tlenku 2-chloropirydyny (16,6 g, 0,1 mol), 3-amino-1-propanolu (15,3 ml, 0,2 mol), NaHCO3 (42 g, 0,5 30 mol), i alkoholu t-amylowego (100 ml) ogrzewano do refluksu.
PL 190 859 B1
Po 21 godzinach mieszaninę ochłodzono, rozcieńczono CH2Cl2 (300 ml) i przesączono z odsysaniem dla usunięcia nierozpuszczalnych substancji. Przesącz zatężono i zatężono ponownie z toluenu pozostawiając żółty olej. Chromatografia na żelu krzemionkowym (20% MeOH/CHCl3) dała tytułowy związek (15,62 g, 93%) jako żółte ciało stałe: TLC (20% MeOH/CHCl3) Rf 0,48; 1H NMR (250, CDCl3) 8,07 (dd, J = 6,6, 1,2 Hz, 1H), 7,34 (br t, 1H), 7,10 - 7,30 (m, 1H), 6,64 (dd, J = 8,5, 1,4 Hz, 1H), 6,40 - 6,60 (m, 1H), 4,49 (br s, 1H), 3,65 - 3,90 (m, 2 H), 3,35 - 3,60 (m, 2 H), 1,75 - 2,00 (m, 2 H); MS 10 (ES) m/e 169 (M+ H)+.
Wytwarzanie 4
Wytwarzanie N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-nitropirydyny
a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-nitropirydyny
Zgodnie z procedurą z wytwarzania 3, poza podstawieniem N-tlenku 2-chloro-4-nitropirydyny (patrz Jain, P. C.; Chatterjee, S. K.; Anand, N. Indian Journal of Chemistry 1966, 403) w miejsce chlorowodorku N-tlenku 2-chloropirydyny, tytułowy związek wytworzono jako pomarańczowe ciało stałe: MS (ES) m/e 214,2 (M + H)+.
Wytwarzanie 5
Wytwarzanie N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metoksypirydyny
a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metoksypirydyny
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-nitropirydyny (0,275 g, 1 mmol) i 0,5 M NaOMe w MeOH (16 ml, 8 mmol) ogrzewano w temperaturze wrzenia pod argonem przez 3 godziny. Reakcję pozostawiono następnie do ochłodzenia, i dodano lodowaty AcOH (0,5 ml, 8 mmol). Roztwór zatężono do suchej masy i pozostałość utarto z CH2Cl2. Nierozpuszczalne substancje odsączono i przesącz zatężono. Chromatografia na żelu krzemionkowym (5 - 15% MeOH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,23 g, 90%) jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 199,0 (M + H)+.
Wytwarzanie 6
Wytwarzanie (±)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu
a) 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]-metylo-4-bromoanizole
2,2,2-trifluoroetyloaminę (4,9 ml, 62,5 mmol) dodano szybko do roztworu 4-bromo-3-bromometyloanizolu (7,00 g, 25 mmol) w bezwodnym DMSO (25 ml) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę ogrzano do około 30 - 35°C. Po 2 godzinach, reakcję rozcieńczono lodowatym 0,5 N NaOH (100 ml) i ekstrahowano Et2O (3 x 100 ml). Połączone warstwy Et2O przemyto kolejno H2O (2 x 25 ml) i solanką (25 ml), osuszono (MgSO4) i zateżono do jasnożółtego oleju: TLC (toluen) Rf 0,43.
Olej rozpuszczono w bezwodnym CH2Cl2 (48 ml) w kolbie okrągłodennej, i dodano diwęglan di-t-butylu (10,48 g, 48,04 mmol). Kolbę zawierającą roztwór reakcyjny umieszczono w wyparce obrotowej i obracano z obniżonym ciśnieniem w temperaturze 50°C przez 16 godzin. Powstałą pozostałość rozcieńczono heksanami (100 ml) i roztwór zaszczepiono niewielką ilością czystego, stałego produktu (otrzymanego z poprzedniego eksperymentu metodą chromatografii na żelu krzemionkowym stosując 10% EtOAc/heksany jako eluent). Mieszaninę odstawiono w temperaturze pokojowej na kilka godzin, następnie umieszczono w lodówce na noc. Produkt odsączono z odsysaniem i przemyto heksanami. Osuszenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało tytułowy związek (7,19 g, 75%) jako bezbarwne ciało stałe. Ciecze macierzyste zatężono i poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (10% EtO-Ac/heksany) z wytworzeniem dodatkowego tytułowego związku (1,42 g; łącznie = 8,61 g, 90%): TLC (10% 5 EtOAc/toluen) Rf 0,48; temperatura topnienia 86 - 89°C; 1H NMR (250, CDCl3) δ 7,44 (d, J = = 9,0 Hz, 1H), 6,64 - 6,82 (m, 2 H), 4,52 - 4,70 (m, 2 H), 3,61 - 4,00 (m, 2 H), 3,77 (s, 3 H), 1,22 - 1,68 (m, 9 H).
b) (±)-3-karbometoksy-4-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]metylo-4-metoksyfenylo]butanian metylu
Roztwór 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]metylo-4-bromoanizolu (9,17 g, 23,03 mmol), itakonianu dimetylu (4,73 g, 29,94 mmol), octanu palladu (259 mg, 1,15 mmol), tri-o-tolilofosfiny (701 mg, 2,30 mol) i diizopropyloetyloaminy (8,0 ml, 46,06 mmol) w propionitrylu (115 ml) odtleniono (3x cykle opróżnienie/płukanie argonem), następnie ogrzewano do refluksu pod argonem. Po 2 godzinach mieszaninę zatężono i zatężono ponownie z toluenu. Chromatografia na żelu krzemionkowym (30% EtOAc/heksany, próbka ładowana CH2Cl2) usunęła fosfinę i substancje wyjściowe; wszystkie inne substancje z Rf 0,55 - 0,70 zebrano razem i zatężono pozostawiając żółty olej. Rozpuszczono go w 20% EtOAc/heksany (200 ml) i odstawiono w temperaturze pokojowej na godzinę,
PL 190 859 B1 następnie w lodówce na noc. Mieszaninę przesączono dla usunięcia żółtego osadu i przesącz zatężono z pozostawieniem 9,93 g (91%) żółtego oleju: TLC (30% EtOAc/heksany) Rf 0,55 (główny produkt).
Olej rozpuszczono w EtOAc (100 ml) i dodano 10% Pd/C (4,44 g, 4,18 mmol). Mieszaninę wytrząsano pod wodorem (50 psi) przez 3,5 godziny, następnie przesączono przez Celite® dla usunięcia katalizatora. Przesącz zatężono i pozostałość poddano chromatografii na żelu krzemionkowym (gradient: 20% EtOAc/heksany) z wytworzeniem tytułowego związku (7,98 g, 73% dla dwu etapów) jako bezbarwnego oleju: TLC (20% EtO-Ac/toluen) Rf 0,35; 1H NMR (250, CDCl3) δ 7,05 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 6,76 (dd, J = 8,4, 27 Hz, 1H), 6,60 - 6,72 (m, 1H), 4,50 - 4,80 (m, 2 H), 3,45 - 3,95 (m, 2 H), 3,77 (s, 3 H), 3,63 (s, 6 H), 2,85 - 3,09 (m, 2 H), 2,58 - 2,80 (m, 2 H), 2,33 - 2,50 (m, 1H), 1,20 - 1,70 (m, 9 H); MS (ES) m/e 500 (M + Na)+.
c) (±)-3-karbometoksy-4-[2-(2,2,2-trifluoroetyloamino)metylo-4-metoksyfenylo] butanian metylu
TFA (55 ml) dodano od razu do roztworu (±)-3-karbometoksy-4-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]metylo-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (7,98 g, 16,71 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (42 ml) w temperaturze 0°C pod argonem, i reakcję ogrzano do temperatury pokojowej. Po 1,5 godziny mieszaninę zatężono i pozostałość zatężono ponownie z ksylenów. Osuszenie pod wysoką próżnią w temperaturze 40°C pozostawiło tytułowy związek (8,70 g, ilościowo) jako żółte ciało stałe: MS (ES) m/e 378 (M + H)+.
d) (±)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (±)-3-karbometoksy-4-[2-(2,2,2-trifluoroetyloamino)metylo-4-metoksyfenylo]butanianu metylu (16,71 mmol), tripropyloaminy (9,5 ml, 50,13 mmol), i ksylenów (170 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia. Po 63 godzinach mieszaninę zatężono i pozostałość poddano chromatografii na krzemionce (2:1 EtOAc/heksany, załadowanie z CH2Cl2). Tytułowy związek (5,33 g, 92% dla dwu etapów) otrzymano jako jasnożółte ciało stałe: TLC (40% EtOAc/heksany) Rf 0,49; 1H NMR (250, CDCl3) δ 7,04 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 6,80 (dd, J = 8,5, 2,6 Hz, 1H), 6,61 (d, J - 2,6 Hz, 1H), 5,35 (d, J = = 16,8 Hz, 1H), 3,60 - 4,30 (m, 4 H), 3,79 (s, 3 H), 3,71 (s, 3 H), 2,81 - 3,15 (m, 3 H), 2,46 (dd, 1 = = 16,9, 5,5 Hz, 1H); HS (ES) m/e 368 (M + Na)+, 346 (M + H}+.
e) (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór BBr3 w CH2Cl2 dodano kroplami w czasie 30 minut do roztworu (±)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (5,16 g, 14,94 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (60 ml) w temperaturze -5 do -10°C pod argonem. Po dodatkowej 1 godzinie w temperaturze -5 do -10°C mieszaninę ochłodzono ponownie starannie do -10°C i zatrzymano przez ostrożne dodanie kroplami MeOH (60 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze -10 do 0°C przez godzinę, następnie zatężono w wyparce obrotowej. Pozostałość zatężono ponownie z MeOH (2x), następnie z EtOAc, następnie przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego (eluent EtOAc). Zatężenie przesączu pozostawiło żółte ciało stałe, które utarto z gorącymi heksanami. Tytułowy związek (4,74 g, 96%) otrzymano jako białawe ciało stałe: TLC (1:1 EtOAc/heksany) Rf 0,40; 1H NMR (400, DMSO-d6) δ 9,28 (s, 1H), 6,90 (d, J = 8,3 Hz, 1H), 6,62 (dd, J = 8,3, 2,5 Hz, 1H), 6,57 (d, J = 2,5 Hz, 1H), 5,27 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 4,22 - 4,38 (m, 1H), 4,07 - 4,22 (m, 1H), 4,07 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 3,72 - 3,83 (m, 1H), 3,58 (s, 3 H), 2,94 (dd, J = 17,0, 3,8 Hz, 1H), 2,72 (dd, J = 16,7, 9,1 Hz, 1H), 2,65 (dd, J = 17,0, 14 Hz, 1H), 2,49 (dd, J = 16,7, 5,0 Hz, 1 H, częściowo zasłonięte przez resztowy sygnał rozpuszczalnika); MS (ES) m/e 354 (M + Na)+.
Wytwarzanie 7
Rozdzielanie HPLC enancjomerów (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (R)-(+)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu i (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu rozdzielono na enancjomery metodą chiralnej HPLC stosując następujące warunki: kolumna Diacel Chiralpak AS® (21,2 x 250 mm), faza ruchoma EtOH, natężenie przepływu 7 ml/min, detekcja UV przy 254 nm, 70 mg wstrzykiwane; tR dla (R)-(+)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu = 21,5 minuty; tR dla (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu = 19,1 minuty.
Wytwarzanie 8
Rozdzielanie HPLC enancjomerów (±)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu
PL 190 859 B1
a) (R)-(+)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu i (S)-(-)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metyl (±)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu rozdzielono na enancjomery metodą chiralnej HPLC stosując następujące warunki: kolumna Diacel Chiralpak AS® (21,2 x 250 mm), faza ruchoma CH3CN, 15 ml/min natężenie przepływu, detekcja UV przy 254 nm, 500 mg wstrzykiwane; tR dla (R)-(+)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu = 10,2 minuty; tR dla (S)-(-)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu = 19,0 minuty.
Wytwarzanie 9
Demetylowanie (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór (S)-(-)-8-metoksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (15,0 g,
0,057 mol) w CHCl3 (160 ml) dodano kroplami w czasie 30 minut do roztworu tribromku boru (20,53 ml, 0,217 mol) w CHCl3 (160 ml) w temperaturze -8°C pod argonem, zachowując temperaturę pomiędzy -5°C i 0°C. Mieszaninę reakcyjną mieszano w temperaturze około -8°C przez 30 minut i następnie dodano MeOH (200 ml), początkowo kroplami, zachowując temperaturę około 0°C. Mieszaninę reakcyjną zatężono z wytworzeniem oleju o dużej lepkości, który zatężono ponownie z MeOH (100 ml). Olej rozpuszczono w H2O/MeOH i małą ilość ciemnego ciała stałego odsączono. Przesącz zobojętniono (do pH 7) 50% wodorotlenkiem sodu, osadzając białe ciało stałe. Odczyn pH zawiesiny ustawiono na 4,5 dodatkiem małej ilości kwasu octowego i ciało stałe zebrano i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem tytułowego związku (9,7 g, 68%). Produkt testowano na chiralną czystość metodą HPLC: kolumna Chiralpak AS® (4,6 x 50 mm), 100% faza ruchoma EtOH, 0,5 ml/min natężenie przepływu, detekcja UV przy 215 nm; tR = 7,5 minuty (S-enancjomer, 99%); tR = 4,4 minuty (R-enancjomer, 1%).
Wytwarzanie 10
Wytwarzanie N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4,6-dimetylopirydyny a) N-tlenek 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4,6-dimetylopirydyny
Zgodnie z procedurą z wytwarzania 4, poza podstawieniem N-tlenku 2-chloro-4,6-dimetylopirydyny (patrz Brown, E. V. J. Amer. Chem. Soc. 1957, 79, 3565) w miejsce chlorowodorku N-tlenku 2-chloropirydyny, tytułowy związek wytworzono jako przejrzysty olej: MS (ES) m/e 197,2 (M + H)+.
Wytwarzanie 11
Wytwarzanie 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanolu
a) 2-(t-butoksykarbonyloamino)-6-pikolina
Do mieszanego roztworu 2-amino-6-pikoliny (4,33 g, 40 mmol), Et3N (6,2 ml, 40 mmol) i CH2Cl2 (50 ml) w temperaturze 0°C dodano diwęglan di-t-butylu (9,6 g, 44 mmol). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez noc, mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, rozcieńczono H2O i ekstrahowano CH2Cl2 (2 x 50 ml). Osuszenie (MgSO4) i zatężanie dało tytułowy związek jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 209 (M + H)+.
b) 2[(t-butoksykarbonylo)metyloamino]-6-pikolina
Do zawiesiny NaH (60% dyspersja w oleju mineralnym, 0,44 g, 11 mmol) w DMF (20 ml) w temperaturze 0°C dodano roztwór 2-(t-butoksykarbonyloamino)-6-pikoliny (2,1 g, 10 mmol) w DMF (30 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze 0°C przez 15 minut; następnie dodano jodek metylu (1,6 g, 11 mmol). Mieszaninę reakcyjną zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem, rozcieńczono H2O i ekstrahowano CH2Cl2 (3 x 50 ml). Osuszenie (MgSO4) i zatężenie dała tytułowy związek jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 223 (M + H)+.
c) Etylo-6-[(t-butoksykarbonylo)metyloamino]-2-pirydyloctan
LDA (18 mmol) wytworzono w THF (30 ml), ochłodzono do -78°C i dodano 2-[(t-butoksykarbonylo)metyloamino]-6-pikoliny (2 g, 9 mmol), tworząc ciemnoczerwony roztwór. Po 15 minutach dodano węglan dietylu (18 ml, 15 mmol). Ciemnoczerwony roztwór mieszano w temperaturze -78°C przez dodatkowe 15 minut, następnie reakcję zatrzymano nasyconym roztworem NH4Cl. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej ekstrahowano EtOAc (3 x 30 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką, osuszono (MgSO4), przesączono i zatężono. Chromatografia na żelu krzemionkowym dała tytułowy związek jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 294 (M + H)+.
d) Etylo-6-(metyloamino)-2-pirydylooctan
PL 190 859 B1
Roztwór etylo-6-[(t-butoksykarbonylo)metyloamino]-2-pirydylooctanu (0,6 g, 2 mmol) i 4 M HCl/dioksan (5 ml, 20 mmol) mieszano w temperaturze pokojowej przez noc, następnie zatężono. Ponowne zatężenie z toluenu dało tytułowy związek jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 195 (M + H)+.
e) 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanol
Do mechanicznie mieszanego roztworu LiAlH4 w THF (1,0 M, 20 ml, 20,4 mmol) dodano kroplami roztwór etylo-2-(metyloamino)-6-pirydylooctanu (0,38 g, 2 mmol) w THF (10 ml). Po zakończeniu dodawania, mieszaninę reakcyjną ogrzano do 0°C i zalano 10% roztworem NaOH. Ciała stałe odsączono i przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość rozpuszczono w CH2Cl2 i roztwór osuszono (MgSO4) i zatężono. Ponowne zatężenie z toluenu (3x) dało tytułowy związek jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 153 (M + H)+.
Wytwarzanie 12
Wytwarzanie 3-[(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propanolu
a) 3-[(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propanol
Roztwór diwęglanu di-t-butylu (10,91 g, 50 mmol) w CH2Cl2 (50 ml) dodano kroplami do roztworu 3-amino-1-propanolu (11,5 ml, 150 ml) w CH2Cl2 (250 ml) w temperaturze 0°C. Mętny roztwór ogrzano do temperatury pokojowej i mieszano przez godzinę, następnie zatężono w wyparce obrotowej. Pozostałość rozpuszczono w H2O (100 ml) i ekstrahowano Et2O (3 x 100 ml). Osuszenie (MgSO4) i zatężenie dało tytułowy zwią zek jako bezbarwny olej: 1H NMR (250 MHz, CDCl3) δ 4,80 (br s, 1H), 3,50 - 3,80 (m, 2 H), 3,13 - 3,42 (m, 2 H), 3,03 (br t, 1H), 1,55 - 1,80 (m, 2 H), 1,45 (s, 9 H); MS (ES) m/e 198 (M + Na)+.
Wytwarzanie 13
Wytwarzanie 3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propanolu a) 3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propanol
Do roztworu mieszanego pod argonem w temperaturze pokojowej 3-amino-1-propanolu (0,77 g, 1,1 mmol) i trietyloaminy (2,85 ml, 7 mmol) w THF (5 ml) dodano zawiesinę chloromrówczanu 4-nitrobenzylu (2 g, 1 mmol) w THF (20 ml). Powstałą mieszaninę pozostawiono z mieszaniem w temperaturze pokojowej na dwa dni, następnie zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym (0%-2% MeOH/CH2Cl2) z wytworzeniem tytułowego związku (0,80 g, 34%) jako bladożółtego oleju: MS (ES) m/e 254,3 (M + H)+.
Wytwarzanie 14
Wytwarzanie N-tlenku 2-[N-(3-hydroksy-1-propylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]pirydyny
a) N-tlenek 2-[N-(3-hydroksy-1-propylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]pirydyny
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (8,0 g, 47,6 mmol) w t-BuOH (80 ml) potraktowano diwęglanem di-t-butylu (11,4 g, 55,3 mmol). Po 18 godzinach roztwór zatężono i pozostałość utarto z heksanem. Powstałe ciało stałe osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem tytułowego związku (12,5 g, 98%) jako białawego ciała stałego: MS (ES) m/e 269,3 (M + H)+.
Wytwarzanie 15
Wytwarzanie (±)-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (±)-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[N-(3-hydroksy-1-propylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]pirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino)-pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako jasnopomarańczową pianę: MS (ES) m/e 500,4 (M + H)+.
Wytwarzanie 16
Wytwarzanie N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metylopirydyny
Mieszaninę N-tlenku 2-chloro-4-metylopirydyny (12,1 g, 0,068 mol) (Brown, E. V. J. Amer. Chem. Soc. 1957, 79, 3565), 3-amino-1-propanolu (10,33 ml, 0,14 mol), NaHCO3 (28 g, 0,34 mol), alkoholu t-amylowego (70 ml) ogrzewano do refluksu.
Po 16 godzinach mieszaninę ochłodzono, rozcieńczono CH2Cl2 (300 ml) i przesączono z odsysaniem dla usunięcia nierozpuszczalnych substancji. Przesącz zatężono i zatężono ponownie z toluenu pozostawiając żółty olej. Rekrystalizacja z CH2Cl2/Et2O dała tytułowy związek (10,87 g, 88%) jako żółte ciało stałe: TLC (15% MeOH/CH2CI2) Rf 0,44; 1H NMR (400, CDCl3) δ 7,92 (d, J = 6,7, 1H), 7,28 (br t, 1H), 6,43 (s, 1H), 6,33 (dd, J = 6,6, 2,1 Hz, 1H), 3,73 (t, J = 5,7 Hz, 2 H), 3,47 (q, H = 6,3 Hz,
H), 2,29 (s, 3 H), 1,82 - 1,88 (m, 2 H); MS (ES) m/e 183 (M+ H)+.
PL 190 859 B1
Wytwarzanie 17
Wytwarzanie (S)-8-hydroksy-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu przez alkilację (S)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (S)-3-okso-8-[4-{trifluorometylo)benzyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do roztworu (S)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-2-1H-benzazepino-4-octanu metylu (0,31 g, 1,24 mmol) i bromku 4-(trifluorometylo)benzylu (0,89 g, 3,72 mmol) w DMF (10 ml) dodano NaH (60% zawiesina w oleju, 0,11 g, 2,75 mmol). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 4 godziny, większość DMF usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość podzielono pomiędzy nasycony NaHCO3 i EtOAc. Fazę wodną ekstrahowano EtOAc i połączone organiczne ekstrakty przemyto nasyconym NaCl, osuszono nad Na2SO4 i zatężono z wytworzeniem przejrzystego oleju (0,90 g). Krążkowa chromatografia (5% aceton/CH2Cl2/ żel krzemionkowy, płyta 6 m) dała tytułowy związek (0,53 g) jako białą pianę. MS (ES) m/e 566,1 (M + H)+.
b) (S)-8-hydroksy-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Kolbę uwodornienia Parra napełniono (S)-3-okso-8-[4-(trifluorometylo)benzyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanem metylu (0,78 g, 1,38 mmol) i katalizatorem Pearlmana (20 mg) w MeOH (20 ml). Po uwodornieniu przy 50 psi przez 24 godziny, reaktor odpowietrzono i katalizator odsączono. Usunięcie rozpuszczalnika dało białą pianę (0,60 g). Krążkowa chromatografia (5% aceton/CH2Cl2/ żel krzemionkowy, płyta 6 m) dała tytułowy związek (0,42 g) jako białą pianę. 1H NMR (250 MHz, CDCl3) δ 7,50 (d, J = 8,5 Hz, 2H), 7,23 (d, J = 8,5 Hz, 2H), 6,90 (d, J = 7,5 Hz, 1H), 6,67 (dd, J = 7,5, 3,4 Hz, 1H), 6,39 (d, J = 3,4 Hz, 1H), 5,05 (m, 2H), 4,35 (d, J = 15,4 Hz, 1H), 3,85 (m, 1H), 3,70 (s, 3H), 3,60 (m, 1H), 2,95 (m, 4H), 2,45 (dd, J = 17,1, 5,1 Hz, 1H).
Wytwarzanie 18
Wytwarzanie (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu przez enancjoselektywną syntezę
a) 4-bromo-3-bromometyloanizol
Do mieszanego roztworu 4-bromo-3-metyloanizolu (100 g, 497 mmol) w suchym dichlorometanie (500 ml) dodano N-bromosukcynimid (97 g, 545 mmol) następnie nadtlenek benzoilu (6 g, 25 mmol). Mieszaninę poddano łagodnemu refluksowi ze 150 W zalewową lampą z reflektorem umieszczonym około 12 cali od kolby reakcyjnej. Po 24 godzinach mieszaninę zatężono w wyparce obrotowej do połowy objętości i odstawiono na 4 godziny. Powstały biały osad odsączono i przepłukano małą objętością dichlorometanu. Przesącz zatężono do suchej masy i pozostałe ciało stałe utarto z heksanami i przesączono. Osuszenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało tytułowy związek (100, 25 g, 72%) jako białe igły: GC tR = 6,56 min (HP 530 μm x 20 m kolumna metylosilikonowa, przepływ nośnika He 20 ml/min, początkową temperatura 100°C, czas początkowy 1 minuta, szybkość 10°C/min, końcowa temperatura 200°C, czas końcowy 1 minuta); 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,44 (d, J = 10 Hz, 1H), 6,99 (d, J = 3 Hz, 1H), 6,73 (dd, 1H), 4,55 (s, 2H), 3,80 (s, 3H).
b) 3-[N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo]-4-bromoanizol
Do mieszanego roztworu 4-brorano-3-bromometyloanizolu 5 (35 g, 125 mmol) w bezwodnym DMSO (50 ml) i suchym THF (50 ml) dodano 4-trifluorometylobenzyloaminę (30 g, 171 mmol), a następnie trietyloaminę (18 ml, 129 mmol). Po wymieszaniu przez 18 godzin w temperaturze pokojowej mieszaninę zatężono, rozcieńczono wodnym roztworem 1 N NaOH (250 ml) i ekstrahowano Et2O (2 x 250 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką, osuszono (Na2SO4) i zatężono do suchej masy. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (10 do 20% EtOAc/CHCl3) z wytworzeniem tytułowego związku (34,17 g, 73%): TLC (20% EtOAc/CHCl3) Rf 0,63; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,59 (d, J = 8,2 Hz, 2H), 7,49 (d, J = 8,2 Hz, 2H), 7,43 (d, J = 8,6 Hz, 1H), 6,96 (d, J = 3,1 Hz, 1H), 6,70 (dd, 1H), 3,86 (s, 2H), 3,84 (s, 2H), 3,79 (s, 3H), 1,75 (br s, 1H).
c) 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo]-4-bromoanizol
Do mieszanego roztworu 3-[N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo]-4-bromoanizolu (34,17 g, 91 mmol) w suchym THF (100 ml) dodano diwęglan di-t-butylu (22 g, 101 mmol). Mieszaninę mieszano pod argonem przez 18 godzin (zauważono intensywne wydzielanie gazu). Zatężenie i chromatografia na żelu krzemionkowym (5 do 10% EtOAc/heksan) dała tytułowy związek (41,09 g, 95%) jako przejrzysty olej: TLC (krzemionka, 20% EtOAc/heksan) Rf 0,44; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,57 (d,
PL 190 859 B1
J = 8,3 Hz, 2H), 7,40 (d, J = 8,3 Hz, 2H), 7,39 - 7,33 (m, 2H), 6,83 i 6,72 (2 s, 1H), 6,71 (dd, 1H), 4,54 i 4,50 (2 s, 2H), 4,43 (s, 2H), 3,75 (s, 3H), 1,47 (s, 9H).
d) 2-(N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)-aminometylo]-4-metoksycynamonian metylu
Roztwór 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo) aminometylo]-4-bromoanizolu (37,08 g, 78 mmol), akrylanu metylu (35 ml, 390 mmol), octanu palladu (0,88 g, 3,9 mmol), tri-o-tolilofosfinę (2,38 g, 7,8 mol), i diizopropyloetyloaminy (31 ml, 178 mmol) w acetonitrylu (200 ml) odtleniono (3 cykle opróżnienie/płukanie argonem), następnie ogrzewano do refluksu pod argonem (łaźnia olejowa o temperaturze 80°C). Po 6 godzinach dodano dodatkowy octan palladu (0,88 g, 3,9 mmol) i tri-o-tolilofosfinę ((2,38 g, 7,8 mmol) i mieszaninę mieszano pod refluksem przez dodatkowe 18 godzin. Reakcję zatężono do suchej masy, i pozostałość rozpuszczono w mieszaninie 1:1 Et2O/eter naftowy (300 ml) i odstawiono na 4 godziny. Szary osad odsączono i przemyto małą objętością mieszaniny 1:1 Et2O/eter naftowy (100 ml). Pomarańczowo-czerwony przesącz zatężono i oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (15% octan etylu/heksany). Powstałą pozostałość rozpuszczono w heksanie i mieszaninę odstawiono przez kilka godzin, następnie przesączono dla usunięcia żółtego osadu. Zatężenie przesączu pozostawiło tytułowy związek (34,52 g, 92%) jako gęsty żółty olej: TLC (krzemionka, 20% EtOAc/heksany) Rf 0,45; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,80 (br s, 1H), 7,57 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,53 (d, J = 8,6 Hz, 1H), 7,29 (br s, 2H), 6,83 (dd, 1H), 6,72 (br s, 1H), 6,23 (d, J = 15,7 Hz, 1H), 4,58 i 4,53 (2 br s, 2H), 4,46 i 4,37 (2 br s, 2H), 3,80 (s, 3H), 3,77 (s, 3H), 1,49 (s, 9H).
e) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo)-4-metoksydihydrocynamonian metylu
Do 10% Pd/C (5 g, 4,7 mmol, wstępnie zwilżone DMF) dodano roztwór 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo) aminometylo]-4-metoksycynamonian metylu (34,52 g, 72 mmol) w metanolu (100 ml). Mieszaninę wytrząsano pod wodorem (50 psi) w aparacie Parra przez 7 godzin, następnie przesączono przez warstwę Celite® dla usunięcia katalizatora. Przesącz zatężono z wytworzeniem tytułowego związku (34,15 g, 98%) jako bezbarwnego oleju: 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,58 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,31 (br s, 2H), 7,09 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 6,76 (dd, 1H), 6,66 (s, 1H), 4,47 (br s, 2H), 4,40 (br s, 2H), 3,76 (s, 3H), 3,63 (s, 3H), 2,79 (br s, 2H), 2,47 (t, 2H), 1,48 (s, 9H).
f) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)-aminometylo]-4-metoksydihydrokwas cynamonowy
Do mieszanego roztworu kwasu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorobenzylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamonowego (34,15 g, 71 mmol) w dioksanie (150 ml) dodano wodny roztwór 1 N NaOH (85 ml, 85 mmol). Mętną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Powstały jednorodny roztwór zobojętniono wodnym roztworem 1 N HCl (85 ml, 85 mmol) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 250 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (250 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono wytwarzając tytułowy związek (34,60 g, 100%) jako gęsty przejrzysty olej: TLC (95:4:1 CHCl3/MeOH/HOAc) Rf 0,49; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,58 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,30 (br s, 2H), 7,09 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 6,78 (dd, 1H), 6,65 (d, J = 2,6 Hz, 1H), 4,47 (br s, 2H), 4,42 (br s, 2H), 3,76 (s, 3H), 2,81 (br s, 2H), 2,53 (t, 2H), 1,47 (s, 9H).
g) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamoiloamid (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu
Do mieszanego roztworu kwasu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo)-4-metoksydihydrocynamonowego (34,60 g, 71 mmol) i pirydyny (6,9 ml, 85 mmol) w suchym dichlorometanie (200 ml) pod argonem dodano fluorek cyjanurowy (4,4 ml, 48 mmol) przez strzykawkę. Mieszaninę mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Powstałą gęstą zawiesinę przesączono przez warstwę Celite® i przepłukano małą objętością suchego dichlorometanu (50 ml). Przejrzysty przesącz wylano do rozdzielacza i przemyto lodowatą wodą (500 ml). Osuszenie (MgSO4) i zatężenie pozostawiło surowy fluorek kwasu (34,70 g, 100%), którego użyto bez dalszego oczyszczania.
Do mieszanego roztworu (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonu (13,8 g, 78 mmol) w suchym THF (300 ml) pod argonem w temperaturze -78°C dodano przez strzykawkę roztwór n-BuLi w heksanach (2,5 M, 30 ml, 75 mmol). Reakcję mieszano w temperaturze -78°C przez 15 minut, następnie roztwór powyższego fluorku kwasu (34,70 g, 71 mmol) w suchym THF (100 ml) dodano przez strzykawkę. Mieszaninę mieszano przez godzinę w temperaturze -78°C, następnie zalano nasyconym NH4Cl ekstrahowano octanem etylu (2 x 200 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (400 ml),
PL 190 859 B1 osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (20% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (40,34 g, 90%) jako gęsty przejrzysty olej: TLC (20% EtO-Ac/heksan) Rf 0,21; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,58 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,33 - 7,26 (m, 5H), 7,16 (m, 3H), 6,77 (dd, 1H), 6,67 (d, J = 2,5 Hz, 1H), 4,62 (m, 1H), 4,60 - 4,40 (m, 4H), 4,16 (m, 2H), 3,76 (s, 3H), 3,27 (dd, 1H), 3,21-3,10 (m, 2H), 2,88 (br s, 2H), 2,72 (dd, 1H), 1,48 (s, 9H).
h) 3-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)-aminometylo]-4-metoksyfenylo]-2-(S)-metoksykarbonylometylo-propionamidek (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu
Do mieszanego roztworu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylobenzylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamoiloamidku (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu (40,30 g, 64 mmol) w suchym THF (300 ml) w temperaturze -78°C dodano roztwór bis(trimetylosililo) amidu litu (70 ml, 1 M w THF, 70 mmol) przez strzykawkę. Po 30 minutach dodano przez strzykawkę bromooctan metylu (30 ml, 317 mmol). Po kolejnych 30 minutach w temperaturze -78°C mieszaninę pozostawiono do ogrzania do -20°C i mieszano przez dodatkowe 6 godzin. Reakcję zatrzymano nasyconym NH4Cl (400 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 200 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (300 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (20% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (38,62 g, 86%) jako białe ciało stałe: HPLC (Altex Ultrasphere™-Si 5u, 20% EtOAc/heksan) wykazała wciąż obecność około 20% niealkilowanego substratu. HPLC surowej mieszaniny reakcyjnej dała wydajność 90% dla reakcji; 1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 7,57 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,40-7,11 (m, 8H), 6,71 (dd, 1H), 6,63 (d, J = 2,7 Hz, 1H), 4,57-4,34 (m, 6H), 4,03 (d, J = 8,6 Hz, 1H), 3,85 (t, 1H), 3,72 (s, 3H), 3,61 (s, 3H), 3,28 (dd, 1H), 2,90 (dd, 1H), 2,86-2,71 (m, 2H), 2,70 (dd, 1H), 2,44 (m, 1H), 1,48 i 1,46 (2s, 9H).
i) (S)-8-metoksy-3-okso-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do mieszanego roztworu 3-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(4-trifluorometylo-benzylo)aminometylo]-4-metoksyfenylo]-2(S)-metoksykarbonylometylo-propionamidku (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu (38,0 g, 54 mmol) w THF (300 ml) i wodzie (100 ml) dodano kroplami w temperaturze 0°C w czasie 30 minut roztwór 30% H2O2 (18,9 ml) i LiOHH2O (2,3 g, 55 mmol) w wodzie (62 ml). Mętny roztwór mieszano przez dodatkową godzinę w temperaturze 0°C. Powstały jednorodny roztwór potraktowano powoli roztworem siarczynu sodu (34,3 g, 272 mmol) w wodzie (175 ml) w temperaturze 0°C, następnie zakwaszono lodowatym roztworem stężonego HCl (35 ml) w wodzie (150 ml). Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (2x200 ml), i połączone warstwy organiczne przemyto solanką (400 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Powstałą pozostałość potraktowano 4,0 M HCl w dioksanie (400 ml) z mieszaniem w temperaturze pokojowej (zauważono powolne wydzielanie gazu). Po godzinie mieszaninę zatężono i zatężono ponownie z mieszaniny 1:1 CHCl3/toluen (2x), następnie pozostałość (37,65 g) rozpuszczono w suchym DMF (400 ml). Do tego roztworu z mieszaniem pod argonem w temperaturze 0°C w naczyniu Dewara dodano trietyloaminę (15,3 ml, 109 mmol) i Na-HCO3 (22,9 g, 273 mmol), a następnie azydek difenylofosforylu (13 ml, 60 mmol). Po wymieszaniu przez 24 godziny w temperaturze 0°C mieszaninę zatężono do suchej masy. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (400 ml) i przemyto kolejno wodą (300 ml) i solanką (300 ml). Osuszenie (MgSO4), zatężenie, i chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (35% octan etylu/heksany) dała tytułowy związek (16,87 g, 74%) jako przejrzysty gęsty olej: TLC (40% EtOAc/heksan) Rf 0,50; MS (ES) m/e 422,3 (M + H)+;
1H NMR (400 MHz, CDCI3) δ 7,52 (d, J = 8,1, 2H), 7,29 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,02 (d, J - 8,5 Hz, 1H), 7,75 (dd, 1H), 6,36 (d, J = 2,7 Hz, 1H), 5,18 (d, 1 = 16,5 Hz, 1H), 4,96 (d, 1 = 15,4 Hz, 1H), 4,48 (d, J = = 15,4 Hz, 1H), 3,87 (m, 1H), 3,74 (d, J = 16,5 Hz, 1H), 3,73 (s, 3H), 3,71 (s, 3H), 3,08 (dd, 1H), 3,02 (dd, 1H), 2,95 (dd, 1H), 2,48 (dd, 1H).
j) (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór tribromku boru w CH2Cl2 (1/0 M, 160 ml, 160 mmol) dodano kroplami w czasie 30 minut do roztworu (S)-8-metoksy-3-okso-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (16,67 g, 39,6 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (150 ml) w temperaturze -20°C pod argonem, po dodatkowej 1,5 godzinie w temperaturze -15 do -20°C, mieszaninę ochłodzono ponownie do -20°C i zalano przez ostrożne dodanie kroplami MeOH (160 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze -10 do 0°C przez godzinę, następnie zatężono w wyparce obrotowej. Pozostałość zatężono ponownie z MeOH (2x). Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionko32
PL 190 859 B1 wym (50 do 100% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (14,87 g, 92%) jako białe ciało stałe: [a]D -81,8° (c, 1,0, MeOH); TLC (krzemionka, 50% EtOAc/heksan) Rf 0,54; MS (ES) m/e 408,2 (M + H)+; 1H NMR (400, CDCl3 + 2% DMSO-d6) δ 7,53 (d, J = 8,1 Hz, 2H), 7,31 (d, J = 8,1 Hz, 2H),
6.93 (d, 1 = 8,4 Hz, 1H), 6,70 (dd, 1H), 6,41 (d, J = 2,3 Hz, 1H), 5,16 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 5,01 (d, J = = 15,6 Hz, 1H), 4,39 (d, J = 15,6 Hz, 1H), 3,84 (m, 1H), 3,73 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 3,71 (s, 3H), 3,01 (dd, 1H), 2,98 (m, 1H), 2,90 (dd, 1H), 2,47 (dd, 1H).
Wytwarzanie 19
Rozdzielanie HPLC enancjomerów (±)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (R)-(+)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu i (S)-(-)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu (±)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu rozdzielono na enancjomery metodą chiralnej HPLC stosując następujące warunki: kolumna Diacel Chiralcel OJ® (21,2 x 250 mm), faza ruchoma metanol, natężenie przepływu 15 ml/min, detekcja UV przy 295 nm, wstrzykiwane 400 mg; tR dla (R)-(+)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu = 4,9 min; tR dla (S)-(-)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-tri-fluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu = 6,6 min.
Wytwarzanie 20
Rozdzielanie HPLC enancjomerów (±)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu
a) (R)-(+)-8-hydroksy-3-okso-2-(2, 2, 2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu i (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu (±)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octan metylu rozdzielono na enancjomery metodą chiralnej HPLC stosując następujące warunki: kolumna Diacel Chiralcel OD® (21,2 x 250 mm), faza ruchoma 20% etanolu w heksanie, 10 ml/min, detekcja UV przy 254 nm, wstrzykiwane 100 mg; tR dla (R)-(+)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-terahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu = 14,4 min; tR dla (S)-(-)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu = 18,5 min.
Wytwarzanie 21
Wytwarzanie (S)-8-hydroksy-3-okso-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu przez syntezę enencjoselektywną
a) 4-bromo-3-bromometyloanizol
Do mieszanego roztworu 4-bromo-3-metyloanizolu (100 g, 497 mmol) w suchym dichlorometanie (500 ml) dodano N-bromosukcynimid (97 g, 545 mmol), a następnie nadtlenek benzoilu (6 g, 25 mmol). Mieszaninę poddano łagodnemu refluksowi 150 W lampą szerokostrumieniową z reflektorem umieszczonym około 12 cali od kolby reakcyjnej. Po 24 godzinach mieszaninę zatężono w wyparce obrotowej do połowy objętości i odstawiono na 4 godziny. Powstały biały osad odsączono i przepłukano małą objętością dichlorometanu. Przesącz zatężono do suchej masy i pozostałe ciało stałe utarto z heksanami i przesączono. Osuszenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało tytułowy związek (100,25 g, 72%) jako białe igły: GC tR = 6,56 minut (HP kolumna metylosilikonowa 530 μm x 20 m, przepływ nośnika He 20 ml/min, początkowa temperatura 100°C, czas początkowy 1 minuta, szybkość 10°C/min, końcowa temperatura 200°C, czas końcowy 1 min); 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,44 (d, J = = 10 Hz, 1H), 6,99 (d, J = 3 Hz, 1H), 6,73 (dd, 1H), 4,55 (s, 2H), 3,80 (s, 3H).
b) 3-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-bromoanizol 2,2,2-trifluoroetyloaminę (24 g, 242 mmol) dodano szybko do mieszanego roztworu 4-bromo-3-bromometyloanizolu (33,6 g, 120 mmol) w bezwodnym DMSO (125 ml) w temperaturze pokojowej. Mieszaninę ogrzano do około 30 - 35°C. Po mieszaniu przez 18 godzin, mieszaninę rozcieńczono lodowatym 1 N NaOH (200 ml) i ekstrahowano Et2O (2 x 300 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (300 ml), osuszono (MgSO4), i zatężono wytwarzając tytułowy związek (41,35 g, 96%) jako bladożółty olej: TLC (toluen) Rf 0,32; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,43 (d, J = 9 Hz, 1H), 6,97 (d, J = 3 Hz, 1H), 6,71 (dd, 1H),
3.93 (br s, 2H), 3,80 (s, 3H), 3,18 (m, 2H), 1,86 (br s, 1H).
c) 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)-aminometylo]-4-bromoanizol
Do 3-[N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-bromoanizolu (41,35 g, 137 mmol) dodano diwęglan di-t-butylu (36 g, 165 mmol, stopiony przez ogrzanie na gorącej łaźni wodnej). Mieszaninę przepłukano małą ilością dichlorometanu (~20 ml) i mieszano pod argonem w 50°C łaźni olejowej przez 18 godzin (zauważono powolne wydzielanie gazu). Po zatężeniu w wyparce obrotowej pod zmniejPL 190 859 B1 szonym ciśnieniem powstałą pozostałość rozcieńczono heksanami (100 ml) i roztwór zaszczepiono niewielką ilością czystego stałego produktu (otrzymanego z poprzedniej reakcji metodą chromatografii na żelu krzemionkowym stosując 10% EtOAc/heksany jako eluent).
Mieszaninę odstawiono w temperaturze pokojowej na kilka godzin, następnie umieszczono w lodówce na noc. Produkt odsączono z odsysaniem i przemyto heksanami. Osuszenie pod zmniejszonym ciśnieniem dało tytułowy związek (48,54 g, 88%) jako bezbarwne ciało stałe: TLC (10% EtO-Ac/toluen) Rf 0,52; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,44 (d, J = 9 Hz, 1H), 6,75 (dd, 1H), 6,71 (s, 1H), 4,65 i 4,58 (2s, 2H), 3,90 i 3,78 (2m, 2H), 3,77 (s, 3H), 1,51 i 1,42 (2s, 9H).
d) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2, 2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksycynamonian metylu
Roztwór 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-bromoanizolu (48,19 g,
121 mmol), akrylanu metylu (55 ml, 605 mmol), octanu palladu (1,36 g, 6,1 mmol), triotolilofosfiny (3,69 g, 12 mol), i diizopropyloetyloaminy (49 ml, 278 mmol) w acetonitrylu (200 ml) odtleniono (3 x cykle opróżnienie/płukanie argonem), następnie ogrzewano do refluksu pod argonem na łaźni olejowej o temperaturze 80°C. Po 6 godzinach dodano dodatkowy octan palladu (1,36 g, 6,1 mmol) i tri-o-tolilofosfinę (3,69 g, 12 mmol) i mieszaninę mieszano pod refluksem przez dodatkowe 18 godzin.
Mieszaninę zatężono do suchej masy i pozostałość rozpuszczono w mieszaninie 1:1 Et2O eter naftowy (300 ml) i odstawiono na 4 godziny. Szary osad odsączono i przemyto małą objętością mieszaniny 1:1 Et2O/eter naftowy (~100 ml). Pomarańczowo-czerwony przesącz zatężono i oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (15% octan etylu/heksany). Powstałą pozostałość rozpuszczono w heksanie i mieszaninę odstawiono na 2 godziny, następnie przesączono dla usunięcia żółtego osadu. Zatężenie przesączu pozostawiło tytułowy związek (45,85 g, 94%) jako żółty olej: TLC (20% EtOAc/heksan) Rf 0,50; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,84 (d, 1-16 Hz, 1H), 7,57 (d, J = 9 Hz, 1H), 6,86 (dd, 1H), 6,74 i 6,72 (2s, 1H), 6,26 (d, J = 16 Hz, 1H), 4,74 i 4,70 (2s, 2H), 3,83 (s, 3H), 3,79 (s, 3H), 3,80 i 3,66 (2m, 2H), 1,51 i 1,45 (2s, 9H).
e) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamonian metylu
Do 10% Pd/C (5 g, 4,7 mmol, wstępnie zwilżonego DMF) dodano roztwór 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino]metylo-4-metoksycynamonianu metylu pod wodorem (50 psi) w aparacie Parra przez 6 godzin, następnie przesączono przez warstwę Celite® dla usunięcia katalizatora. Przesącz zatężono wytwarzając tytułowy związek (43,71 g, 95%) jako bezbarwny olej: 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,11 (d, J = 8 Hz, 1H), 6,78 (dd, 1H), 6,65 (s, 1H), 4,63 i 4,60 (2s, 2H), 3,84 i 3,70 (2m, 2H), 3,77 (s, 3H), 3,66 (s, 3H) 2,86 (t, 2H), 2,53 (t, 2H), 1,50 i 1,44 (2s, 9H).
f) kwas 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)-aminometylo]-4-metoksydihydrocynamonowy
Do mieszanego roztworu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamonianu metylu (43,71 g, 108 mmol) w dioksanie (200 ml) dodano wodny roztwór 1 N NaOH (130 ml, 130 mmol). Mętną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 4 godziny. Powstały jednorodny roztwór zobojętniono 1 N HCl (130 ml, 130 mmol) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 250 ml). Połączone organiczne warstwy przemyto solanką (250 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono wytwarzając tytułowy związek (45,01 g, 100%) jako gęsty przejrzysty olej: TLC (95:4:1 CHCl3, MeOH, HOAc) Rf 0,49
g) 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)amino-metylo]-4-metoksydihydrocynamoiloamidek (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu
Do mieszanego roztworu kwasu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamonowego (45,0 g, 108 mmol) i pirydyny (10 ml, 124 mmol) w suchym dichlorometanie (400 ml) pod argonem dodano fluorek cyjanurowy (6,8 ml, 74 mmol) przez strzykawkę. Mieszaninę mieszano przez 4 godziny w temperaturze pokojowej. Powstałą gęsta zawiesiną przesączono przez warstwę Celite® i wkładkę filtracyjną przepłukano małą objętością suchego dichlorometanu (50 ml). Przejrzysty przesącz wylano do rozdzielacza i przemyto lodowatą wodą (750 ml). Osuszenie (MgSO4) i zatężenie pozostawiło surowy fluorek kwasu (43,32 g, 100%), którego użyto bez dalszego oczyszczania.
Do mieszanego roztworu (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonu (21 g, 119 mmol) w suchym THF (400 ml) pod argonem w temperaturze -78°C dodano przez strzykawkę roztwór n-BuLi w heksanach (2,5 M, i 13 mmol). Mieszaninę mieszano w temperaturze -78°C przez 15 minut, następnie dodano przez strzykawkę roztwór powyższego fluorku kwasu (43,32 g, 108 mmol) w suchym THF (100 ml). Mieszaninę mieszano przez godzinę w temperaturze -78°C, następnie zalano nasyconym NH4Cl3
PL 190 859 B1 i ekstrahowano octanem etylu (2 x 250 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (500 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (20% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (55,27 g, 91%) jako gęsty przejrzysty olej: TLC (krzemionka, 20% EtOAc/heksan) Rf 0,24; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,34 - 7,26 (m, 3H), 7,19 - 7,16 (m, 3H), 6,78 (dd, 1H), 6,67 (s, 1H), 4,68 - 4,63 (m, 3H), 4,21 - 4,11 (m, 2H), 3,87 i 3,74 (2m, 2H), 3,77 (s, 3H), 3,28 (dd, 1H), 3,17 (m, 2H), 2,93 (m, 2H), 2,75 (dd, 1H), 1,50 i 1,45 (2s, 9H).
h) 3-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)-aminometylo]-4-metoksyfenylo]-2(S)-metoksykarbonylometylo-propionamidek (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu
Do mieszanego roztworu 2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksydihydrocynamoilamidku (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu (55,2 g, 100 mmol) w suchym THF (300 ml) w temperaturze -78°C dodano roztwór bis(trimetylosililo)amidku litu (115 ml, 1 M w THF, 115 mmol) przez strzykawkę. Po 30 minutach dodano przez strzykawkę bromooctan metylu (47 ml, 497 mmol). Po kolejnych 30 minutach w temperaturze -78°C mieszaninę pozostawiono do ogrzania do 5-20°C i mieszano przez dodatkowe 6 godzin. Reakcję zatrzymano nasyconym NH4Cl (400 ml) i ekstrahowano octanem etylu (2 x 250 ml). Połączone warstwy organiczne przemyto solanką (400 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (20% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (52,44 g, 75%) jako białe ciało stałe: HPLC (Altex Ultrasphere™-Si 5u, 20% EtOAc/heksan) wykazała wciąż obecność około 6-7% niealkilowanego substratu. HPLC surowej mieszaniny reakcyjnej dała wydajność reakcji 86%; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,35-7,13 (m, 6H), 6,73 (dd, 1H), 6,64 (s, 1H), 4,69 - 4,53 (m, 4H), 4,04 (d, 1H), 3,87 (t, 1H), 3,85 - 3,72 (m, 2H), 3,75 (s, 3H), 3,64 (s, 3H), 3,31 (dd, 1H), 2,95 (dd, 1H), 2,92 - 2,71 (m, 2H), 2,71 (dd, 1H), 2,50 (m, 1H), 1,50 i 1,47 (2 br s, 9H).
i) (S)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do mieszanego roztworu 3-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2,2,2-trifluoroetylo)aminometylo]-4-metoksyfenylo]-2(S)-metoksykarbonylometylo-propionamidku (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonylu (52,40 g, 75 mmol) w THF (300 ml) i wodzie (100 ml) dodano kroplami w temperaturze 0°C w czasie 30 minut roztwór 30% H2O2 (26 m i LiOH-H2O (3,2 g, 75 mmol) w wodzie (85 ml). Mętny roztwór mieszano przez dodatkową godzinę w temperaturze 0°C. Powstały jednorodny roztwór potraktowano powoli roztworem siarczynu sodu (46 g, 365 mmol) w wodzie (240 ml) w temperaturze 0°C, następnie zakwaszono lodowatym roztworem stężonego HCl (45 ml) w wodzie (200 ml). Mieszaninę ekstrahowano octanem etylu (2 x 300 ml) i połączone warstwy organiczne przemyto solanką (600 ml), osuszono (MgSO4) i zatężono do suchej masy. Powstałą pozostałość potraktowano 4,0 M HCl w dioksanie (500 ml) z mieszaniem w temperaturze pokojowej (zauważono powolne wydzielanie gazu). Po godzinie, mieszaninę zatężono i zatężono ponownie z mieszaniny 1:1 CHCl3/toluen (2x), następnie pozostałość (48,89 g) rozpuszczono w suchym DMF (500 ml).
Do tego roztworu z mieszaniem pod argonem w temperaturze 0°C w naczyniu Dewara dodano trietyloaminę (21 ml, 150 mmol) i NaHCO3 (31,5 g, 375 mmol), a następnie azydek difenylofosforylu (18 ml, 83,5 mmol). Po wymieszaniu przez 24 godziny w temperaturze 0°C mieszaninę zatężono do suchej masy. Pozostałość rozpuszczono w octanie etylu (500 ml) i przemyto kolejno wodą (400 ml) i solanką (400 ml). Osuszenie (MgSO4), zatężenie i chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (30% octan etylu/heksany) dala tytułowy związek (21,81 g, 84%) jako białe ciało stałe: [a]D -132,6° (c, 1,0, MeOH); TLC (40% EtO-Ac/heksan) Rf 0,56; chiralna HPLC (Chiracel OD, 20% EtOH/heksan) k' = 2,05; przeciwny enancjomer z racemicznego wzorca miał k' = 1,86 (nie wykryto); MS (ES) m/e 346,2 (M +H)+; 1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 7,03 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 6,79 (dd, 1H), 6,61 (d, J = 2,6 Hz, 1H), 5,35 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 4,17 (m, 1H), 4,0 (m, 1H), 3,99 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 3,84 (m, 1H), 3,79 (s, 3H), 3,71 (s, 3H), 3,01 (m, 2H), 2,91 (dd, 1H), 2,47 (dd, 1H).
Analiza, obliczone dla C16H18F3NO4: C, 55,65; H, 5,25; N, 4,06.
Znalezione: C, 55,62; H, 5,27; N, 4,04.
j) (S)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór tribromku boru w CH2Cl2 (1,0 M, 250 ml, 250 mmol) dodano kroplami w czasie 30 minut do roztworu (S)-8-metoksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (21,5 g, 62,3 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (230 ml) w temperaturze -20°C pod argonem. Po dodatkowej 1,5 godzinie w temperaturze -15 do -20°C, mieszaninę ochłodzono ponownie do -20°C i zalano przez ostrożne dodanie kroplami MeOH (250 ml). Mieszaninę mieszano w temperaturze -10 do 0°C przez godzinę, następnie zatężono w wyparce obrotowej. Pozostałość zatężono poPL 190 859 B1 nownie z MeOH (2x). Oczyszczanie metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (50% octan etylu/heksany) dało tytułowy związek (19,38 g, 94%) jako białe ciało stałe: [a]D -130,5° (c 1,0, MeOH); TLC (krzemionka, 40% EtOAc/heksan) Rf 0,40: MS (ES) m/e 332,1 (M + H)+; 1H NMR (400, CDCl3 + 2% DMSO-d6) δ 6,92 (d, J = 8,3 Hz, 1H), 6,71 (dd, 1H), 6,58 (d, J = 2,5 Hz, 1H), 5,29 (d, J = = 16,7 Hz, 1H), 4,21 - 3,98 (m, 2H), 3,96 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 3,82 (m, 1H), 3,68 (s, 3H), 2,98 (dd, 1H), 2,94 (dd, 1H), 2,83 (dd, 1H), 2,46 (dd, 1H).
Analiza, obliczone dla C15H16F3NO4: C, 54,38; H, 4,87; N, 4,23.
Znalezione: C, 54,40; H, 4,96; N, 4,22.
Wytwarzanie 22
Wytwarzanie (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu przez syntezę enencjoselektywną
a) 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2-fenyloetylo)amino]metylo-4-bromoanizol
2-fenetyloaminę (19,0 ml, 150 mmol) dodano od razu do roztworu 4-bromo-3-bromo-metyloanizolu (14,0 g, 50,0 mmol) w bezwodnym THF (200 ml) w temperaturze pokojowej. Po 18 godzinach mieszaninę zatężono. Pozostałość rozpuszczono w 2 M NaOH (300 ml) i ekstrahowano CH2Cl2 (3 x 200 ml). Połączone warstwy CH2Cl2 osuszono nad MgSO4 i zatężono. Surową substancję przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego stosując 50% EtOAc/heksany jako eluent. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem żółtego oleju: MS (ES) m/e 320 (M + H)+.
Powyższy żółty olej rozpuszczono w bezwodnym THF (200 ml) i dodano od razu diwęglan di-t-butylu (13,0 g, 60,0 mmol) w temperaturze pokojowej. Po godzinie roztwór zatężono.
Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (10% EtO-Ac/heksany) dała tytułowy związek jako białawe ciało stałe (20,8 g, 100% z 4-bromo-3-bromometyloanizolu): 1H NMR (250 MHz, CDCl3) δ 7,51 - 7,10 (m, 6H), 6,85 - 6,60 (m, 2H), 4,52 - 4,33 (m, 2H), 3,71 (s, 3H), 3,52 - 3,31 (m, 2H),
2.92 - 2,73 (m, 2H), 1,61 - 1,33 (m, 9H).
b) kwas 4-[2-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2-fenyloetylo)amino]-metylo-4-metoksyfenylo]propionowy
Roztwór 3-[N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2-fenyloetylo)-amino]metylo-4-bromoanizolu (20,0 g, 48,0 mmol), akrylanu benzylu (23,0 g, 144 mmol), octanu palladu (540 mg, 2,40 mmol), tri-o-tolilofosfiny (1,46 g, 4,80 mmol), i diizopropyloetyloaminy (17,0 ml, 96,0 mmol) w propionitrylu (250 ml) odtleniono (3x cykle opróżnienie/płukanie argonem), następnie ogrzewano do refluksu pod argonem. Po 48 godzinach reakcję ochłodzono do temperatury pokojowej, przesączono przez warstwę Celite® i zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (10% EtOAc/heksan) dała żółty olej, który rozpuszczono w 10% EtOAc/heksany (100 ml) i pozostawiono w temperaturze 4°C na 72 godziny. Żółty osad odsączono, następnie roztwór zatężono z wytworzeniem bladożółtego oleju (14,98 g, 62%); 1H-NMR (250 MHz, CDCl3) δ 8,00 - 7,85 (m, 1H), 7,61 - 7,01 (m, 11H), 6,85 - 6,76 (m, 2H), 6,75 - 6,67 (m, 1H), 6,32 (m, 1H), 5,22 (s, 2H), 4,60 - 4,41 (m, 2H), 3,75 (s, 3H), 3,52 - 3,20 (m, 2H),
2.93 - 2,71 (m, 2H), 1,55 - 1,33 (m, 9H).
Powyższy olej rozpuszczono w MeOH (150 ml) i 10% Pd/C (6,40 g, 6,00 mmol) dodano w temperaturze 0°C. Mieszaninę ogrzano do temperatury pokojowej, wytrząsano pod wodorem (50 psi) przez 7 godzin, następnie przesączono przez warstwę Celite® dla usunięcia katalizatora. Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem wytwarzając tytułowy związek jako gęsty żółty olej (10,35 g, 83%); 1H-NMR (250 MHz, CDCl3) δ 7,35 - 7,02 (m, 6H), 6,85 - 6,76 (m, 2H), 6,75 - 6,73 (m, 1H), 6,69 - 6,68 (m, 1H), 4,42 - 4,25 (m, 2H), 3,73 (s, 3H), 3,44 - 3,25 (m, 2H), 2,92 - 2,73 (m, 4H), 2,59 - 2,50 (m, 2H), 1,60 - 1,33 (m, 9H).
c) [[5-metoksy-2-[3-okso-3-[2-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynylo]propylo]fenylo]metylo](2-fenyloetylo)karbaminian (R)-1,1-dimetyloetylu
Do roztworu kwasu 4-[2-(N-(t-butoksykarbonylo)-N-(2-fenyloetylo)amino]metylo-4-metoksyfenylo]propionowego (10,35 g, 25,0 mmol) w CH2Cl2 (125 ml) dodano pirydynę (2,4 ml, 30,0 mmol), następnie fluorek cyjanurowy (1,4 ml, 15,0 mmol) w temperaturze pokojowej. Po 2 godzinach mieszaninę przesączono przez warstwę Celite®, przemyto zimnym H2O (100 ml) następnie solanką (100 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono.
Do roztworu (R)-4-benzylo-2-oksazolidynonu (5,30 g, 30,0 mmol) w bezwodnym THF (125 ml) dodano n-BuLi (11,0 ml, 2,5 M roztwór w heksanach, 27,5 mmol) w temperaturze -78°C. Po 15 minutach powyższy fluorek kwasu w bezwodnym THF (25 ml) dodano kroplami w czasie 5 minut. Po godzinie mieszaninę wylano do 300 ml H2O i ekstrahowano EtOAc (3 x 200 ml). Połączone warstwy EtOAc osuszono nad MgSO4 i zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (30%
PL 190 859 B1
EtOAc/heksany) dała tytułowy związek jako gęsty olej (12,12 g, 85%); 1H-NMR (250 MHz, CDCl3) δ 7,41 - 7,12 (m, 11H), 6,65 (m, 1H), 6,60 (m, 1H), 4,70 - 4,62 (m, 1H), 4,50 - 4,35 (m, 2H), 4,21 - 4,10 (m, 2H), 3,71(s, 3H), 3,50-2,61 (m, 10H), 1,55-1,41 (m, 9H).
d) e-[[4-metoksy-2-[[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo](2-fenyloetylo)amino]metylo]fenylometylo]-Y-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynobutanian [R-(R*,S*)]-metylu
Do roztworu [[5-metoksy-2-[3-okso-3-[2-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynylo]propylo]fenylo]metylo](2-fenyloetylo)karbaminianu (R)-1,1-dimetyloetylu (12,12 g, 21,0 mmol) w bezwodnym THF (100 ml) dodano bis(trimetylosililo)amidek litu (22,0 ml, 1 M w THF, 22,0 mmol) w temperaturze -78°C. Po 15 minutach dodano bromooctan metylu (9,9 ml, 105 mmol), następnie mieszaninę ogrzano do -20°C. Po 3 godzinach mieszaninę wylano do 200 ml H2O i ekstrahowano EtOAc (3 x 500 ml). Połączone warstwy EtOAc osuszono nad MgSO4 i zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (25% EtOAc/heksany) dała 9,91 g mieszaniny 3:2 (HPLC, 20% EtOAc/heksany) tytułowego związku i [[5-metoksy-2-[3-okso-3-[2-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynylo]propylo]fenylo]metylo](2-fenyloetylo)karbaminianu (R)-1,1-dimetyloetylu odpowiednio. Tę mieszaninę użyto bez dalszego oczyszczania: MS (ES) m/e 667 (M + Na)+.
e) (S)-8-metoksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do roztworu e-[[4-metoksy-2-[[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo] (2-fenyloetylo)amino]metylo]fenylo]metylo]-Y-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynobutanianu [R-(R*,S*)]-metylu (9,91 g, 15,4 mmol) w THF (75 ml) dodano roztwór monohydratu wodorotlenku litu (646 mg, 15,4 mmol) i H2O (5,2 ml 30% w H2O, 46,2 mmol) w H2O (25 ml) w temperaturze 0°C w czasie 10 minut. Po 1,5 godziny dodano roztwór Na2SO3 (9,7 g, 77 mmol) w H2O (100 ml). Mieszaninę zakwaszono do pH 4 stosując 2 M HCl i ekstrahowano EtOAc (3 x 200 ml). Połączone warstwy EtO-Ac osuszono nad MgSO4 i zatężono. Powstałą pozostałość rozpuszczono w -4,0 M HCl w dioksanie (75 ml). Po 45 minutach mieszaninę zatężono, następnie zatężono ponownie z toluenu (200 ml).
Powyższą pozostałość rozpuszczono w bezwodnym DMF (75 ml). Do tego roztworu dodano NaHCO3 (6,50 g, 77,0 mmol) i trietyloaminę (4,3 ml, 30,8 mmol) w temperaturze pokojowej.
Mieszaninę ochłodzono do 0°C i dodano azydek difenylofosforylu (5 ml, 23,1 mmol). Po 16 godzinach mieszaninę zatężono. Powstałą pastę rozpuszczono w EtOAc (500 ml), przemyto H2O (2x 300 ml), osuszono nad MgSO4 i zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (40% EtOAc/heksany) dała tytułowy związek (2,61 g, 33% z e-[[4-metoksy-2-[[[(1,1-dimetyloetoksy)karbonylo](2-fenyloetylo)amino]metylo]fenylo]-metylo]-Y-okso-4-(fenylometylo)-3-oksazolidynobutanianu [R-(R*,S*)]-metylu) jako przejrzysty olej: MS (ES) m/e 390 (M + Na)+.
f) (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do roztworu (S)-8-metoksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (2,61 g, 7,1 mmol) w CH2Cl2 (40 ml) dodano BBr3 (21,3 ml, 1M w CH2Cl2, 21,3 mmol) w temperaturze -20°C. Po 45 minutach mieszaninę zalano MeOH (200 ml) i zatężono. Pozostałość przesączono przez warstwę żelu krzemionkowego stosując 50% EtOAc/heksany jako eluent. Powstałe pomarańczowe ciało stałe rekrystalizowano z MeOH/H2O wytwarzając tytułowy związek jako białawe ciało stałe (2,16 g, 81%): MS (ES) m/e 376 (M + Na)+.
P r z y k ł a d 1
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (1,4 g, 8 mmol) w bezwodnym DMF (8 ml) dodano kroplami do roztworu (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (1,7 g, 7 mmol), trifenylofosfiny (2,76 g, 11 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (2,33 ml, 14 mmol) w bezwodnym DMF (4 ml) i suchym THF (10 ml) w temperaturze pokojowej pod argonem. Powstały roztwór mieszano przez 18 godzin, następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Chromatografia na żelu krzemionkowym (2% - 10% CH3OH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (1,2 g): MS (ES) m/e 400,2 (M + H)+, Odzyskano także nieprzereagowany (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu (0,4 g).
b) (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan etylu
Mieszaninę (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (1,2 g, 3 mmol), 1,2 g 10% palladu na węglu (1,2 g), cykloheksenu
PL 190 859 B1 (3 ml, 15 mmol) i etanolu (20 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia przez 18 godzin. Mieszaninę przesączono i przesącz zatężono. Pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym (2% - 5% CH3OH/CH2Cl2) wytwarzając tytułowy związek (0,72 g, 64%) jako białą pianę: MS (ES) m/e 398,2 (M + H)+.
c) kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Mieszaninę (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu (0,7 g, 2 mmol), monohydratu wodorotlenku litu (0,12 g, 3 mmol), 5 ml THF (5 ml), H2O (5 ml) i MeOH (2 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin, następnie zatężono. Pozostałość podzielono pomiędzy octan etylu i wodę i warstwy oddzielono. Fazę wodną ostrożnie zakwaszono do pH 4 3 N HCl i odstawiono. Powstałe kryształy odsączono i osuszono wytwarzając tytułowy związek (0,4 g, 65%) jako brązowe ciało stałe: MS m/e 370,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C20H23N3O4 · 0,25 H2O: C, 64,25; H, 6,34; N, 11,24.
Znalezione: C, 64,02; H, 6,37: N, 11,20.
P r z y k ł a d 2
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-[2-(4-nitro-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino)-4-nitropirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako pomarańczową pianę: MS (ES) m/e 445,2 (M + H)+.
b) (±)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu (b), poza podstawieniem (±)-8-[3-[2-(4-nitro-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 399,3 (M + H)+.
c) kwas (±)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 385,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C20H23N3O4 · 1,25 H2O C, 59,03; H, 6,56; N, 13,76. 6,56; N, 13,76.
Znalezione: C, 58,80; H, 6,49; N, 13,62.
P r z y k ł a d 3
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-[(4-metoksy-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
a) (±)-8-[3-[2-(4-metoksy-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan-metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metoksypirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako bezbarwny oleju: MS (ES) m/e 430,3 (M + H)+.
b) (±)-8-[3-[(4-metoksy-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-8-[3-[2-(4-metoksy-N-ok.sopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako bladożólty olej: MS (ES) m/e 414,4 (M + H)+.
c) kwas (±)-8-[3-[(4-metoksy-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[3-[(4-metoksy-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białawe ciało stałe: MS (ES) m/e 400,3 (M + H)+.
PL 190 859 B1
Analiza, obliczone dla C21H25N3O5 · 61,08; H, 6,47; N, 10,18.
Znalezione: C, 61,15; H, 6,20; N, 10,12.
P r z y k ł a d 4
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (252,3 mg, 1,5 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,24 ml, 1,5 mmol) w bezwodnym DMF (7,5 ml) dodano powoli kroplami do roztworu (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (197,5 mg, 0,75 mmol) i trifenylofosfiny (413,1 mg, 1,58 mmol) w bezwodnym DMF (7,5 ml) w temperaturze pokojowej. Dodawanie wymagało 15 minut i było nieco egzotermiczne. Po 2 godzinach mieszaninę zatężono i pozostałość zatężono ponownie z ksylenów. Chromatografia na żelu krzemionkowym (2:2:1 EtOAc/CHCl3/MeOH) dała substancję o Rf 0,48 (TLC w 2:2:1 EtO-Ac/CHCl3/MeOH) jako mętny, prawie bezbarwny olej. Poddano go ponownie chromatografii na żelu krzemionkowym (absolutny EtOH) wytwarzając tytułowy związek (243,9 mg, 79%) jako białawą pianę: TLC (absolutny EtOH) Rf 0,33; 1H NMR (250, CDCl3) δ 8,12 (app. dd, 1H), 7,10 - 7,23 (m, 1H), 6,90 - 7,10 (m, 2 H), 6,78 (dd, J = 8,4, 2,6 Hz, 1H), 6,45 - 6,72 (m, 3 H), 5,28 (d, J = 16,3 Hz, 1H), 3,95 - 4,25 (m, 2 H), 3,60 - 3,90 (m, 1H), 3,76 (d, J = 16,3 Hz, 1H), 3,71 (s, 3 H), 3,51 (q, J = 6,4 Hz, 2 H), 2,73 - 3,15 (m, 3 H), 3,04 (s, 3 H), 2,41 (dd, J = 16,7, 5,4 Hz, 1H) 2,05 - 2,28 (m, 2 H); MS (ES) m/e 414 (M + H)+ b) (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy)-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (243,9 mg, 0,59 mmol), cykloheksenu (0,60 ml, 5,9 mmol) i 10% Pd/C (63 mg, 0,06 mmol) w 2-propanolu (6 ml) ogrzewano w temperaturze wrzenia. Po 21,5 godziny, mieszaninę ochłodzono do temperatury pokojowej i przesączono przez Celite®. Przesącz zatężono i pozostałość zatężono ponownie z toluenu. Chromatografia na żelu krzemionkowym (5% MeOH w 1:1 EtOAc/CHCl3) dała tytułowy związek (212,8 mg, 91%) jako bezbarwny olej: TLC (5% MeOH w mieszaninie 1:1 EtOAc/CHCl3) Rf 0,39; 1H NMR (250, CDCl3) δ 8,03 - 8,13 (m, 1H), 7,35 - 7,48 (m, 1H), 7,00 (d, J = 8,4 Hz, 1H), 6,77 (dd, J = 8,4, 2,5 Hz, 1H), 6,63 (d, J = 2,5 Hz, 1H), 6,52 - 6,62 (m, 1H), 6,40 (d, J = 8,5 Hz, 1H), 5,27 (d, J = 16,3 Hz, 1H), 4,62 - 4,82 (m, 1H), 3,95 - 4,20 (m, 2 H), 3,60 - 3,90 (m, 2 H), 3,71 (s, 3 H), 3,50 (q, J = 6,3 Hz, 2 H), 2,75 - 3,15 (m, 3 H), 3,03 (s, 3 H), 2,40 (dd, 1 = 16,7, 5,3 Hz, 1H), 2,00 - 2,22 (m, 2 H); MS (ES) m/e 398 (M + H)+.
c) kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
1,0 N LiOH (0,80 ml, 0,80 mmol) dodano do roztworu (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (207,5 mg, 0,52 mmol) w THF (2,6 ml) i H2O (1,8 ml) w temperaturze pokojowej. Początkowo mętny roztwór stał się jednorodny w czasie 1 minuty. Po 18 godzinach reakcję zakwaszono TFA (0,12 ml, 1,56 mmol) i zatężono. Chromatografia ODS (20% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA), zatężenie i liofilizacja dała tytułowy związek (252,4 mg, 83%) jako jasnożółte, higroskopijne ciało stałe: HPLC (PRP-1®, 20% CH3CN/H2O zawierające 0,1% TFA) K' = 2,4; 1H NMR (400 MHz, CD3OD) δ 7,83 - 7,93 (m, 1H), 7,76 - 7,83 (m, 1H), 7,00 - 7,11 (m, 2H), 6,83 - 6,91 (m, 1H), 6,80 (dd, 1 = 8,4, 2,6 Hz, 1H), 6,76 (d, J = 2,6 Hz, 1H), 5,30 (d, J - 16,5 Hz, 1H), 4,05 - 4,18 (m, 2H), 3,94 (d, J = 16,5 Hz, 1H), 3,77 - 3,90 (m, 1H), 3,57 (t, J = = 6,8 Hz, 2H), 3,03 (dd, J = 17,0, 4,2 Hz, 1H), 2,99 (s, 3 H), 2,83 (dd, J = 17,0, 9,1 Hz, 1H), 2,72 (dd, J = = 17,0, 13,5 Hz, 1H), 2,44 (dd, J = 17,0, 4,7 Hz, 1H), 2,11 - 2,23 (m, 2H); MS (ES) m/e 384 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C21H25N3O4 · 1,5 H2O: C 49,57, H, 5,11; N, 7,23.
Znaleziono: C 49,65; H, 4,95; N, 7,15
P r z y k ł a d 5
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-[2-(4,5,6-tetrahydropirymidynyl)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-(t-butoksykarbonyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór 3-[(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propanolu (0,14 g, 0,8 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,13 ml, 0,8 mmol) w bezwodnym DMF (2 ml) dodano kroplami do roztworu (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,10 g, 0,4 mmol) i trifenylofosfiny (0,21 g,
PL 190 859 B1
0,8 mmol) w bezwodnym DMF (1,4 ml) i suchym THF (2 ml) w temperaturze pokojowej pod argonem. Powstały roztwór mieszano przez 18 godzin, następnie zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem. Chromatografia na żelu krzemionkowym (1% - 3% MeOH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,11 g): MS (ES) m/e 407,3 (M + H)+.
b) sól trifluorooctanowa (±)-8-(3-amino-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu,
Roztwór (±)-8-[3-(t-butoksykarbonyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,70 g) w CH2Cl2 (7 ml) i TFA (2 ml) mieszano pod argonem w temperaturze 0°C przez godzinę, następnie zatężono wytwarzając tytułowy związek (0,75 g, 100%) jako bezbarwne szkliwo: MS (ES) m/e 321,4 (M + H)+.
c) (±)-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazępino-4-octan metylu
Mieszaninę trifluorooctanu (±)-8-(3-amino-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,75 g, 2 mmmoll), 2-bromopirymidyny (0,5 g, 3 mmol), NaHCO3 (1,4 g, 17 mmol) i EtOH (10 ml) ogrzewano do refluksu. Po 24 5 godzinach mieszaninę przesączono i nierozpuszczalną substancję przemyto MeOH. Przesącz i popłuczyny połączono i zatężono i pozostałość oczyszczono metodą chromatografii na żelu krzemionkowym (1%-6% MeOH/CH2Cl2) wytwarzając tytułowy związek (0,54 g, 82%) jako białą pianę: MS (ES) m/e 385,5 (M + H)+.
d) kwas (±)-8-[3-[(1,4,5,6-tetrahydropirymidyn-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Mieszaninę (±)-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,36 g, 0,94 mmol), 4 M HCl w dioksanie (0,25 ml, 1 mmol), 101 palladu na węglu (0,24 g, 0,24 mmol) i MeOH (5 ml) mieszano pod balonem z wodorem. Po 18 godzinach mieszaninę przesączono i przesącz zatężono. Pozostałość podzielono pomiędzy EtOAc i wodny roztwór K2CO3. Wytrąciło się ciało stałe, które odsączono i osuszono wytwarzając tytułowy związek jako białego ciała stałego: MS m/e 375,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C19H26N4O4 · 2,5 H2O: C, 54,40; H, 7,45; N, 13,35.
Znalezione: C, 54,68; H, 7,12; N, 13,39.
P r z y k ł a d 6
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydylo]etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
a) (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanolu w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako biały pianę: MS (ES) m/e 384 (M + H)+.
b) kwas (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-pirydyloamino-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzodiazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 370 (M + H)+.
P r z y k ł a d 7
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[2-(2-benzimidazolilo)etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem 2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etanolu w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako białawe ciało stale: MS (ES) m/e 394,4 (M + H)+, 416,3 (M + Na)+.
b) kwas (±)-8-[2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±}-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako biały proszek: MS (ES) m/e 380,4 (M + H)+, 402,3 (M + Na)+.
PL 190 859 B1
P r z y k ł a d 8
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
a) (±)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (252,3 mg, 1,5 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,24 ml, 1,5 mmol) w bezwodnym DMF (7,5 ml) dodano powoli kroplami w czasie 3-4 min do roztworu (±)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (248,5 mg, 0,75 mmol) i trifenylofosfiny (413,1 mg, 1,58 mmol) w bezwodnym DMF (7,5 ml) w temperaturze pokojowej. Po 17 godzinach, mieszaninę zatężono i pozostałość zatężono ponownie z ksylenów/CHCl3. Chromatografia na żelu krzemionkowym (gradient: EtOAc (500 ml), następnie 5% MeOH/CHCl3) dała tytułowy związek (253,6 mg, 70%) jako białawą pianę: 1H NMR (250, CDCl3) δ 8,11 (dd, J - 6,4, 1,4 Hz, 1H), 7,10 - 7,23 (m, 1H), 6,93 - 7,10 (m, 2H), 6,81 (dd, J = 8,4, 2,6 Hz, 1H), 6,45 - 6,70 (m, 3 H), 5,34 (d, J = 16,7 Hz, 1H), 3,75 - 4,30 (m, 6 H), 3,71 (s, 3 H), 3,51 (q, J = 6,4 Hz, 2H), 2,80 - 3,15 (m, 3 H), 2,46 (dd, J = 16,8, 5,5 Hz, 1H), 2,07 - 2,28 (m, 2H); MS (ES) m/e 482,2 (M + H)+.
b) (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (±)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4, 5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (253,6 mg, 0,53 mmol), cykloheksenu (0,54 ml, 5,3 mmol), czerni palladowej (11,3 mg, 0,11 mmol) i izopropanolu (5,3 ml) ogrzewano do refluksu. Po 0,5 godziny dodano 10% Pd/C (28,2 mg, 0,03 mmol) i po 14,5 godziny dodano czerń palladową (11,3 mg, 0,11 mmol) i cykloheksen (0,27 ml, 2,65 mmol). Po dodatkowych 48 godzinach mieszaninę przesączono na gorąco przez Celite® i wkładkę filtracyjną przemyto gorącym 1:1 MeOH/CHCl3. Zatężenie i ponowne zatężenie z ksylenów pozostawiło żółty olej. Chromatografia na żelu krzemionkowym (5% MeOH w 1:1 EtOAc/CHCl3) dała tytułowy związek (194,0 mg, 79%) jako jasnożółty olej: TLC (5% MeOH w mieszaninie 1:1 EtOAc/CHCl3) Rf 0,53; 1H NMR (250, CDCl3) δ 8,08 (dd, J = 5,0, 1,0 Hz, 1H), 7,37 - 7,48 (m, 1H), 7,02 (d, J = 25 8,4 Hz, 1H), 6,79 (dd, J = 8,4, 2,5 Hz, 1H), 6,63 (d, J = 2,5 Hz, 1H), 6,52 - 6,62 (m, 1H), 6,40 (d, 1 = 8,4 Hz, 1H), 5,34 (d, J = 16,6 Hz, 1H), 4,60 - 4,80 (m, 1H), 3,75 - 4,30 (m, 6 H), 3,71 (s, 3 H), 3,50 (q, J = 6,4 Hz, 2H), 2,80 - 3,15 (m, 3 H), 2,46 (dd, J = 16,8, 5,4 Hz, 1H), 2,00 - 2,25 (m, 2H); MS (ES) m/e 466 (M + H)+.
c) kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
1,0 N LiOH (0,44 ml, 0,44 mmol) dodano do roztworu (±)-8-[3- (2-pirydyloamino)-1-propyloksy]3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (159,5 mg, 0,34 mmol) w THF (1,7 ml) i H2O (1,3 ml) w temperaturze pokojowej. Żółta, mętna mieszanina stała się jednorodna po 10 minutach. Po 24 godzinach, reakcję zatężono do suchej masy i żółtą pozostałość rozpuszczono w H2O (4 ml). Roztwór przesączono, następnie ostrożnie zobojętniono (pH = 7) 1,0 N HCl. Osad zebrano, przemyto dużą ilością H2O i osuszono pod wysoką próżnią w temperaturze 40 - 45°C wytwarzając tytułowy związek (130,0 mg, 83%) jako białawe ciało stałe: HPLC (PRP-10, 25% CH3CN/H2O zawierając 0,1% TFA) k' = 3,1; 1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ 7,91 - 8,00 (m, 1H), 7,28 - 7,40 (m, 1H), 7,02 (d, J = 9,2 Hz, 1H), 6,76 - 6,87 (m, 2H), 6,51 - 6,60 (m, 1H), 6,39 - 6,50 (m, 2H), 5,30 (d, J = 16,6 Hz, 1H), 4,10 - 4,30 (m, 3 H), 4,02 (t, J = 6,3 Hz, 1H), 3,70 - 3,82 (m, 1H), 3,20 - 3,45 (m, 2 H, częściowo zasłonięte przez resztowy sygnał rozpuszczalnika), 2,99 (dd, 1H), 2,59 - 2,74 (m, 2H), 2,39 (dd, J = 16,9, 4,8 Hz, 1H), 1,90 - 2,03 (m, 2H); MS (ES) m/e 452 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H24F3N3O4 · 0,5 H2O: C, 57,39; H, 5,47; N, 9,13.
Znalezione: C, 57,39; H, 5,18; N, 9,00.
P r z y k ł a d 9
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-(4,6-dimetylo-1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4,6-dimetylopirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 442,3 (M + H)+.
PL 190 859 B1
b) (±)-8-[3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-8-[3-(4,6-dimetylo-1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako bladożółte ciało stałe: MS (ES) m/e 426,3 (M + H)+.
c) kwas (±)-8-[3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[3-[(4,6-dimetylopirydyn-2-ylo) amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 412,2 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C23H29N3O4 · 0,5 HCl · 0,25 H2O: C, 63,62; H, 6,96; N, 9,68.
Znalezione: C, 63,62; H, 6,96; N, 9,69.
P r z y k ł a d 10
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-(2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem 2-(2-aminotiazol-4-ilo)etanolu (WO 95/32710) w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 390 (M + H)+.
b) kwas (±)-8-[2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c) poza podstawieniem (±)-8-[2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-piydyloamino-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stale: MS (ES) m/e 376 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C18H21N3O4S · 1,3 CF3CO2H · 0,36 H2O: C 0,36 46,62; H, 4,38; N, 7,93.
Znalezione: C, 46,45; H, 4,57; N, 8,27.
P r z y k ł a d 11
Wytwarzanie kwasu (±)-8-(3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,
4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-[3-(4-nitro-l-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-nitropirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny i podstawieniem (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu 5 metylu, wytworzono związek tytułowy: MS (ES) m/e 459 (M + H)+.
b) (±)-8-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-8-[3-(4-nitro-1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu w miejsce (±)-8-[3-(4-nitro-N-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 413 (M + H)+.
b) kwas (±)-8-(3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 399 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C21H26N4O4 · 1,5 CF3CO2H · 0,125 H2: C, 50,62; H, 4,91; N, 9,83.
Znalezione: C, 50,63; H 5,26; N, 9,90
PL 190 859 B1
P r z y k ł a d 12
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
Mieszaninę (±)-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,071 g, 0,18 mmol) i monohydratu wodorotlenku litu (0,009 g, 2 mmol) w THF (5 ml) i H2O (2 ml) mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin, następnie zatężono. Pozostałość rozpuszczono w H2O i pH ustawiono na 4 3 N HCl. Powstałe ciało stałe odsączono i osuszono wytwarzając tytułowy związek (0,05 g, 73%) jako białe ciało stałe: MS m/e 371,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C19H22N4O4 · 0,5 H2O: H, 6,11; N, 14,77.
Znalezione: C, 60,14; H, 6,06; N, 14,71.
P r z y k ł a d 13
Wytwarzanie kwasu (R)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
a) (R)-8-[3-[2-(4-nitro-1-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo) amino]-4-nitropirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako pomarańczową pianę: MS (ES) m/e 445, 3 (M + H)+.
b) (R)-8-(3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (R)-8-[3-[2-(4-amino-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benza-zepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 399,4 (M + H)+.
c) kwas (R)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (R)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo) amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białawe ciało stałe: [a]23D +74,97° (c 1,45, MeOH); MS (ES) m/e 385,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C20H24N4O4 · HCl · 1,5 H2O: C, 53,63; H, 6,30; N, 12.50.
Znalezione: C, 53,87; H, 6,13; N, 12,42.
P r z y k ł a d 14
Wytwarzanie kwasu (S)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-[3-[2-(4-nitro-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo) amino]-4-nitropirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino] pirydyny, tytułowy związek wytworzono jako pomarańczową pianę: MS (ES) m/e 445,3 (M + H)+.
b) (S)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (S)-8-[3-[2-(4-amino-N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako białą pianę: MS (ES) m/e 399,4 (M + H)+.
c) kwas (S)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (S)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo) amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy o związek wytworzono jako białawe ciało stałe: [a]23D -77,5° (c 1,45, MeOH); MS (ES) m/e 385,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C20H24N4O4. · 125 H2O: C, 59,36; H, 6,54; N, 13,84.
Znalezione: C, 59,31; H, 6,74; N, 13,73.
PL 190 859 B1
P r z y k ł a d 15
Wytwarzanie (+)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu
a) (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksyl-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan etylu
Roztwór kwasu (±)-8-[3-[(4-amino-2-pirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octowego (0,27 g, 0,7 mmol) i 4 M HCl w dioksanie (0,2 ml, 8 mmol) w etanolu (10 ml) ogrzewano do refluksu. Po 72 godzinach mieszaninę zatężono i pozostałość podzielono pomiędzy EtOAc i wodny roztwór K2CO3. Fazę organiczną przemyto solanką, osuszono (MgSO4) i zatężono. Pozostałość rozpuszczono w toluenie (5 ml) i trietyloaminie (0,35 ml, 2,5 mmol) i powstały roztwór ogrzewano do refluksu. Po 18 godzinach mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem wytwarzając tytułowy związek (0,20 g, 69%) jako brązową pianę: MS (ES) m/e 413,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H28N4O4 · 0,25 H2O C, 63,37; H, 6,89; N, 13,44.
Znalezione: C, 63,32; H, 7,17; N, 13, 05.
P r z y k ł a d 16
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-[(2-imidazolin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) Wytwarzanie (±)-8-[3-(4-nitrobenzyloksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,
3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem 3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propanolu w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, i podstawieniem (±)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 500,3 (M + H)+.
b) (±)-8-[3-amino-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (±)-8-(3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (1,4 g, 3 mmol), 10% palladu na węglu (0,55 g, 0,6 mmol) i EtOH (20 ml) mieszano w temperaturze pokojowej pod balonem z wodorem. Po 18 godzinach mieszaninę przesączono i przesącz zatężono wytwarzając tytułowy związek (0,89 g, 99%) jako brązowe ciało stałe: MS (ES) m/e 321,4 (M + H)+.
c) (±)-8-(3-[(2-imidazolin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (±)-8-[3-amino-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu (0,3 g, 1 mmol), 2-metylotioimidazoliny (0,46 g, 2 mmol), diizopropylo-etyloaminy (0,42 ml, 2 mmol) i dimetyloacetamidu (3 ml) ogrzewano do 100°C pod argonem. Po 2 godzinach mieszaninę zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość podzielono pomiędzy CHCl3 i H2O. Fazę organiczną osuszono (MgSO4) i zatężono i pozostałość oczyszczono metodą preparatywnej HPLC wytwarzając tytułowy związek (0,240, 51%) jako żółty olej: MS (ES) m/e 389,4 (M + H)+.
d) kwas (±)-8-[3-[(2-imidazolin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy (±)-8-[3-[(2-imidazolin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,-4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu zmydlono zgodnie z procedurą z przykładu 1(c). Oczyszczanie metodą preparatywnej HPLC dało tytułowy związek jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 375,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C21H26N4O4 · 1,96 CF3CO2H: C, 46,08; H, 4,73; N, 9,39;
Znalezione: C, 46,37; H, 4,53; N, 9,01.
P r z y k ł a d 17
Wytwarzanie kwasu (±)-8-[3-[(4,5,6,7-tetrahydro-1H-diazepin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-8-(3-[(2-diazepin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 19 (c), poza podstawieniem 2-metylotio-1,3-diazepiny w miejsce 2-metylotioimidazoliny, wytworzono tytułowy związek: MS (ES) m/e 417,4 (M + H)+.
b) kwas (±)-8-[3-[(2-diazepin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
PL 190 859 B1
Zgodnie z procedurą z przykładu 19(d), poza podstawieniem (±)-8-[3-[(2-diazepin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[(2-imidazolin-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu wytworzono tytułowy związek: MS (ES) m/e 403,4 (M + H)+
P r z y k ł a d 18
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (±)-3-okso-8-[3-(4-metylo-1-oksopirydyn-2-yloamino]-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Według procedury z przykładu 1(a), poza podstawieniem N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metylopirydyny w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, i podstawieniem (±)-3-okso-8-hydroksy-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4octanu metylu w miejsce (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek: MS (ES) m/e 496, 3 (M + H)+.
b) (±)-3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Według procedury z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-(4-metylo-1-ok.sopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek: MS (ES) m/e 480,2 (M + H)+.
c) kwas (±) -3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,
4.5- tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Według procedury z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono tytułowy związek: MS (ES) m/e 466,2 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C23H26F3N3O4 · 0,5 H2O: C 58,22; H, 5,74; N, 8,86.
Znalezione: C, 58,54; H, 5,58; N, 8,64.
P r z y k ł a d 19
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-(3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-8-(3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b) poza podstawieniem (±)-8-(3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo) amino]-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-{3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako biały pianę: MS (ES) m/e 484,4 (M + H)+.
(b) kwas (±)-3-okso-8-(3-(N-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-{3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-(3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako biały proszek: MS (ES) m/e 470,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C25H30NaN3O6 · 3,25 H2O: C, 54,59; H, 6,69: N, 7,64.
Znalezione: C, 54,47; H, 6,32; N, 7,95.
P r z y k ł a d 20
Wytwarzanie kwasu (±)-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) kwas (±)-8-(3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy)-3-okso2.3.4.5- tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benza-zepino4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako biały proszek:1H NMR (400 MHz, DMSO-d6)
PL 190 859 B1 δ 6,6-8,3 (m, 8H), 3,7-4,6 (m, 3H), 3,3-3,6 (m, 5H), 1,8-3,0 (m, 5H), 1,6 (s, 6H), 1,3 (s, 3H); MS (ES) m/e 486,4 (M + H)+
P r z y k ł a d 21
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyl-oksy)-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór (±)-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,4 g, 0,8 mmol) w DMF (5 ml) ochłodzono do -20°C (CCl4/łaźnia z suchym lodem) i dodano kroplami (TMS)2 NLi (1,0 M roztwór w THF, 0,9 ml, 0,9 mmol). Po 10 minutach dodano roztwór bromku 4-trifluorometylobenzylu (0,211 g, 0,88 mmol) w DMF (0,5 ml). Roztwór mieszano w atmosferze argonu w temperaturze -20°C przez 10 minut, następnie w temperaturze pokojowej przez 18 godzin. Roztwór zatężono i pozostałość rozpuszczono w EtOAc i przemyto kolejno 5% NaHCO3 (2x), H2O (1x), 59% kwas cytrynowy (2x), H2O (1x), i solanka (1x). Warstwę EtOAc osuszono (MgSO4) i zatężono wytwarzając tytułowy związek (0,42 g, 80%); MS (ES) m/e 658,3 (M + H)+ (b) (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-{3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek (0,321 g, 78%) wytworzono jako przejrzysty olej: MS (ES) m/e 642,3 (M + H)+ (c) kwas (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowy związek wytworzono jako białawe ciało stałe: MS (ES) m/e 628,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C33H36F3N3O6 · 0,5 H2O: C, 62,25; H, 5,86; N, 6,60.
Znaleziono: C, 62,01; H, 5,92; N, 6,81.
P r z y k ł a d 22
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy (0,158 g, 0,25 mmol) potraktowano 4 M HCl w dioksanie (3 ml) w temperaturze pokojowej przez 1 godzinę, następnie roztwór zatężono. Chromatografia ODS (gradient 5-60% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny), zateżenie i liofilizacja dała tytułowy związek (0,117 g, 82%): MS (ES) m/e 528,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C28H28N3O4 · CF3CO2H · 1,5 H2O: C, 53,89; H, 4,82; N, 6,28.
Znalezione: C, 53,55; H, 4,55; N, 6,04.
P r z y k ł a d 23
Wytwarzanie kwasu (±)-2-metylo-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy (a) (±)-8-{3-[2-(N-oksopirydylo)-N-(mety-lo)amino]-1-propylo-ksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-metylo-benzazepino-4-octan metylu.
Roztwór (±)-8-{3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu (1,5 g, 3,8 mmol) w DMF (10 ml) ochłodzono do -20°C w atmosferze argonu i dodano kroplami (TMS)2NLi (1,0 M roztwór w THF, 8 ml, 8 mmol). Mieszaninę mieszano w temperaturze -20°C przez 30 minut, następnie dodano CH3l (0,5 ml, 7,6 mmol). Roztwór mieszano w temperaturze pokojowej przez 18 godzin, następnie zatężono. Chromatografia na żelu krzemionkowym (10% MeOH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (1 g, 62%): MS (ES) m/e 428,4 (M + H)+.
PL 190 859 B1 (b) (±)-2-metylo-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)-amino)]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem (±)-8-{3-[2-(N-oksopirydylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy}-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-metylo)-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, tytułowego związku (0,7 g, 73%) wytworzono: MS (ES) m/e 412,4 (M + H)+.
(c) kwas (±)-2-metylo-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-2-metylo-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono surowy tytułowy związek. Oczyszczanie metodą chromatografii ODS (5-60% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny). Zateżenie i liofilizacja dała tytułowy związek: MS (ES) m/e 398,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H27N3O4 · 1,5 CF3CO2H · 0,25 H2O: C, 52,40; H, 5,10; N, 7,33.
Znalezione: C 52,09; H, 5,26; N, 7,20.
P r z y k ł a d 24
Wytwarzanie kwasu (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo]amino}-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(a), poza podstawieniem bromku benzylu w miejsce bromku 4-trifluorometylobenzylu, wytworzono tytułowy związek (0,105 g, 20%): MS (ES) m/e 590, 4 (M + H)+.
(b) (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b), poza podstawieniem (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(t-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,045 g, 44%): MS (ES) m/e 574,4 (M + H)+.
(c) kwas (+)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1-2-benzaepino-4-octanu etylu, wytworzono tytułowy związek (0,044 g, ilościowo): MS (ES) m/e 560,3 (M + H)+.
(d) kwas (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu (a) poza podstawieniem kwasu (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego, wytworzono tytułowy związek (0,014 g, 40%): MS (ES) m/e 460,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C27H29N3O4 · CF3CO2H · 57,14; H, 5,62; N, 6,89.
Znalezione: C, 57,44; H, 5,32; N, 6,87.
P r z y k ł a d 25
Wytwarzanie kwasu (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-2-(t-butoksykarbonylometylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(a) poza podstawieniem bromooctanu t-butylu w miejsce bromku 4-trifluorometylobenzylu, wytworzono tytułowy związek (1,0 g, 80%): MS (ES) m/e 614,4 (M + H)+.
(b) (±)-2-(t-butoksykarbonylometylo)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
PL 190 859 B1
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b) poza podstawieniem (±)-2-(t-butoksykarbonylometylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-enzazepino4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,72 g, 77%): MS (ES) m/e 598,4 (M + H)+.
(c) (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 25(a) poza podstawieniem (±)-2-(t-butoksykarbonylometylo)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego, wytworzono tytułowy związek (0,57 g, ilościowo): MS (ES) m/e 442,3 (M + H)+.
(d) kwas (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c) poza podstawieniem (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono tytułowy związek (0,30 g, 56%): MS (ES) m/e 428,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H25N3O6 · 2 H2O: C, 57,01; H, 6,31; N, 9,07.
Znalezione: C, 57,27; H, 6,24; N, 8,86.
P r z y k ł a d 26
Wytwarzanie kwasu (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo-amino)-1-propyloksy]2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-2-(4-nitrobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(a), poza podstawieniem bromku 4-nitrobenzylu w miejsce bromku 4-trifluorometylobenzylu, wytworzono tytułowy związek (0,284 g, 69%): MS (ES) m/e 635,3 (M + H)+.
(b) (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b) poza podstawieniem (±)-2-(4-nitrobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo) amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,104 g, 40%): MS (ES) m/e 589,3 (M + H)+.
(c) kwas (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono tytułowy związek (0,08 g, 79%): MS (ES) m/e 575,4 (M + H)+.
(d) kwas (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 25(a) poza podstawieniem kwasu (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego, wytworzono tytułowy związek (0,029 g, 44%): MS (ES) m/e 475,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C27H30N4O4 · 2 CF3CO2H-1,5 H2O: C, 51,03: H, 4,83: N, 7,68.
Znalezione: C, 50,92: H. 4,78: N, 7,64.
P r z y k ł a d 27
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-ylo)amino-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,-4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
PL 190 859 B1
Zgodnie z procedurą z przykładu 25(a), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego, wytworzono tytułowy związek (1,9 g, 90%): MS (ES) m/e 558,3 (M + H)+.
(b) (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-(1-okso-pirydyn-2-ylo)amino-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-(3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,40 g, 88%): MS (ES) m/e 542,3 (M + H)+.
(c) (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzyl)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Chlorek benzoilu (0,094 ml, 0,8 mmol) dodano kroplami do roztworu (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo)amino]-1-propyloksy)-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,4 g, 0,74 mmol) i diizopropyloetyloaminy (0,5 ml, 2,9 mmol) w CH2Cl2 (10 ml). Po 18 godzinach roztwór zatężono i pozostałość oczyszczono chromatografii na żelu krzemionkowym (1:1 EtO-Ac/heksan) wytwarzając tytułowy związek (0,293 g, 61%): MS (ES) m/e 646,2 (M+ H)+.
(d) kwas (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5- tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c) poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzyl}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-Z-benzazepino-4octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono surowy tytułowy związek. Oczyszczanie metodą chromatografii ODS (10-80% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny). Zatężenie i liofilizacja dała tytułowy związek (0,025 g, 10%): MS (ES) m/e 632,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C35H32F3N3O5 · 0,85 CF3CO2H: C, 60,50; H, 4,54; N, 5,74.
Znalezione: C, 60,22; H, 4,35; N, 5,77.
P r z y k ł a d 28
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy}2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór octanu t -butylu (0,228 ml, 1,2 mmol) w CH2Cl2 (10 ml) potraktowano chlorkiem oksalilu (1 ml, 11,4 mmol), a następnie DMF (0,0005 ml, 0,06 mmol). Mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 1,5 godziny, następnie zatężono.
Pozostałość rozpuszczono w CH2Cl2 (5 ml) i dodano kroplami do roztworu (±)-3-okso-8-[3-(1-okso-pirydyn-2-ylo)amino-1-propyloksy)-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,35 g, 0,6 mmol) i Et3N (0,5 ml, 2,4 mmol) w CH2Cl2 (10 ml). Po 18 godzinach roztwór przemyto kolejno H2O (1x), 5% NaHCOs (2x), H2O (1x), 5% kwasem cytrynowym (2x), H2O (1x) i nasyconym NaCl (1x). Warstwę organiczną zateżono wytwarzając tytułowy związek (0,4 g, 97%): MS (ES) m/e 656,4 (M + H)+.
(b) (±)-3-okso-8-{3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)-amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,22 g, 56%): MS (ES) m/e 642,3 (M + H)+.
(c) kwas (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono surowy tytułowy związek. Oczyszczanie metodą chroPL 190 859 B1 matografii ODS (10-80% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny), zatężenie i liofilizacja dały tytułowy związek (0,022 g, 10%): MS (ES) m/e 626,4 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C34H38F3N3O5 · H2O: C, 63,44; H, 6,26; N, 6,53.
Znalezione: C, 63,24; H, 5,96; N, 6,39.
P r z y k ł a d 29
Wytwarzanie kwasu (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego (a) (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 30(c), poza podstawieniem chloromrówczanem izobutylu w miejsce chlorku benzoilu, wytworzono tytułowy związek (0,47 g, 80%): MS (ES) m/e 658,3 15 (M + H)+.
(b) (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,4 g, 63%): MS (ES) m/e 642,3 (M + H)+.
(c) kwas (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(c), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)N-(izobutoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy}-2-(4-triftuorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu etylu, wytworzono surowy tytułowy związek. Oczyszczanie metodą chromatografii ODS (10-80% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny), zateżenie i liofilizacja dała tytułowy związek (0,008 g, 20%): MS (ES) 10 m/e 628,3 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C33H36F3N3O6 · 0,25 CF3CO2H · 0,5 1H2O: C, 60,49; H, 5,64; N, 6,32.
Znalezione: C, 60,78; H, 5,50; N, 6,28.
P r z y k ł a d 30
Wytwarzanie kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy (a) (S)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(a), poza podstawieniem (S)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-hydroksy-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (3,0 g, 83%): MS (ES) m/e 500,3 (M + H)+.
(b) (S)-3-okso-8-{3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino)-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(a), poza podstawieniem (S)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-okso-pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowego związku (2,3 g, 72%) wytworzono: MS (ES) m/e 658,2 (M + H)+.
(c) (S)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(b), poza podstawieniem (S)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-{3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (1,1 g, 50%): MS (ES) m/e 642,1 (M + H)+ (d) kwas (S)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 24(c) poza podstawieniem (S)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2ben-zazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykar50
PL 190 859 B1 bonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytwo-rzono tytułowy związek (0,8 g, 60%): MS (ES) m/e 628,1 (M + H)+.
(e) kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,34,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy.
Zgodnie z procedurą z przykładu 25 (a) poza podstawieniem kwasu (S)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-{3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy}-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego, wytworzono surowy tytułowy związek. Oczyszczanie metodą chromatografii ODS (30% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA w czasie 1 godziny), zatężenie i liofilizacja dała tytułowy związek (0,657 g, 72%): [a]p -42° (c 1,0, MeOH); MS (ES) m/e 528,1 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C28H28F3N3O4 · 2 CF3CO2H2 · 3,75 H2O: H2O: C, 46,69; H, 4,59; N, 5,10.
Znalezione: C, 46,47; H, 4,58; N, 5,48.
P r z y k ł a d 31
Wytwarzanie (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (a) (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 1(b), poza podstawieniem izopropanolu w miejsce etanolu, wytworzono tytułowy związek (0,35 g, 76%); MS (ES) m/e 384,4 (M + H)+.
P r z y k ł a d 32
Wytwarzanie kwasu (S)-3-okso-8-[3-(1,4,5,6-tetrahydropirymid-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-[3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do (S)-8-hydroksy-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,14 g, 0,34 mmol) i Ph3P (0,13 g, 0,50 mmol) w CH2Cl2 (2 ml) w temperaturze 0°C dodano kroplami roztwór 3-(4-nitrobenzylosykarbonyloamino)-1-propanolu (0,13 g, 0,51 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,08 ml, 0,50 ml). Po zakończeniu dodawania łaźnię lodową usunięto i mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej. Po 18 godzinach rozpuszczalnik usunięto i produkt wydzielono metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (100% CHCl3 do 5% MeOH/CHCl3) wytwarzając tytułowy związek (0,12 g) jako przejrzysty olej.
1H NMR (400 MHz, CDCl3) δ 8,18 (d, J = 8,2 Hz, 2H), 7,65 (m, 1H), 7,50 (m, 5H), 7,40 (d, J = = 8,2 Hz, 1H), 7,03 (d, J = 9,8 Hz, 1H), 6,70 (m, 1H), 6,30 (s, 1H), 5,23 (m, 3H), 4,95 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 4,50 (d, J = 16,4 Hz, 1H), 3,95 (m, 3H), 3,78 (s, 3H), 3,70 (m, 1H), 3,45 (m, 2H), 3,15 - 2,90 (m, 3H), 2,50 (dd, 1 = 19,2, 5,5 Hz, 1H), 1,95 (m, 2H).
b) (S)-8-(3-amino-1-propyloksy)-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do (S)-8-[3-(4-nitrobenzyloksykarbonyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)-benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,12 g, 0,19 mmol) w MeOH (2 ml) dodano 10% Pd/C (20 mg). Reaktor przepłukano wodorem i następnie połączono z napełnionym wodorem balonem. Po 4,5 godziny wodór wypuszczono i katalizator usunięto przez przesączenie przez Celite®. Usunięcie rozpuszczalnika dało tytułowy związek (0:09 g) jako bladożółtą pozostałość. Tej substancji użyto bez dalszego oczyszczania. MS (ES) m/e 465,3 (M + H)+.
c) (S)-3-okso-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy)-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór (S)-8-(3-amino-1-propyloksy)-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,09 g, 0,19 mmol), 2-bromopirymidyny (0,09 g, 0,57 mmol) i diizopropyloetyloaminy (0,17 ml, 0,98 mmol) w DMF (2 ml) ogrzewano w temperaturze 80°C przez 18 godzin. Reakcje pozostawiono do ochłodzenia do temperatury pokojowej i zatężono z wytworzeniem żółtej pozostałości. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (2% MeOH/EtOAc) dała tytułowy związek (42 mg) jako przejrzysty olej. MS (ES) m/e 543,1 (M + H)+.
d) (S)-3-okso-8-[3-(3,4,5,6-tetrahydropirymid-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-(trifluorometylo)-benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Aparat do uwodornienia Parra napełniono (S)-3-okso-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)-benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanem metylu
PL 190 859 B1 (42 mg, 0,08 mmol), lodowatym kwasem octowym (2 ml), stężonym HCl (0,2 ml) i 10% Pd/C (10 mg). Mieszaninę wytrząsano pod wodorem (40 psi) przez 5 godzin, następnie wodór odprowadzono i katalizator odsączono przez Celite®. Odparowanie rozpuszczalników dało surowy tytułowy związek (52 mg) jako ciemną pozostałość. Użyto jej bez dalszego oczyszczania. MS (ES) m/e 547,2 (M + H)+.
e) kwas (S)-3-okso-8-[3-(3,4,5,6-tetrahydropirymid-2-ylo-amino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Do surowego (S)-3-okso-8-[3-(3,4,5,6-tetrahydropirymid-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu z przykładu 35d w EtOH (1 ml) dodano 1 N NaOH (0,25 ml, 0,25 mmol). Po wymieszaniu w temperaturze pokojowej przez 8,5 godziny, reakcję zatrzymano przez dodanie 1 N HCl (0,25 ml, 0,25 mmol). Usunięcie rozpuszczalnika dało bladożółte ciało stałe. Preparatywna HPLC z odwróconymi fazami (Hamilton PRP-1®, 30% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA) dała tytułowy związek (18,1 mg) jako biały proszek. MS (ES) m/e 533,3 (M + H+).
Analiza, obliczone dla C27H31N4F3O4 · 2 H2O · 2 CF3CO2H: C, 46,74; H, 4,68; N, 7,03.
Znalezione: C, 46,34; H, 4,31; N, 6,82.
P r z y k ł a d 33
Wytwarzanie kwasu(±)-3-okso-8-[3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(metylo)-amino]-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 25(a), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbo-nylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octo-wego, wytworzono chlorowodorek. Tę substancję przekształcono w wolną zasadę przez podzielenie pomiędzy EtOAc i 5% NaHO3. Warstwę EtOAc oddzielono i zatężono wytwarzając tytułowy związek (4,1 g, 100%): MS (ES) m/e 558,3 (M + H)+.
b) (±)-3-okso-8-[3-(N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-metylo-amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 26(a), poza podstawieniem kwasu (±)-3-okso-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (3,0 g, 94%): MS (ES) m/e 572,3 (M + H)+.
c) (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie z procedurą z przykładu 4(b), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-(N-(1-oksopirydyn2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-[3-[2-(N-oksopirydylo)amino]-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,32 g, 60%): MS (ES) m/e 556,2 (M + H)+.
d) kwas (±)-3-okso-8-[3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie z procedurą z przykładu 4(c), poza podstawieniem (±)-3-okso-8-[3-(N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)-1-propyloksy]-2-{4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (±)-8-(3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, wytworzono tytułowy związek (0,02 g, 15%): MS (ES) m/e 542,1 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C29H30N3O4F3 · CF3CO2H · H2O: C, 55,28; H, 4,94; N, 6,24.
Znalezione: C, 55,45; H, 4,68; N, 6,14.
P r z y k ł a d 34
Wytwarzanie kwasu (S)-3-okso-8-(3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
PL 190 859 B1
Do mieszanego roztworu (S)-8-hydroksy-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino4-octanu metylu (19 g, 57,4 mmol) w suchym THF (400 ml) i suchym DMF (200 ml) pod argonem dodano N-tlenek 2-(3-hydroksypropyloamino) pirydyny (11,6 g, 69 mmol) i trifefenylofosfinę (18,0 g, 69 mmol). Po całkowitym rozpuszczeniu wszystkich ciał stałych (~30 minut), reakcję ochłodzono do 0°C na łaźni lodowej i azodikarboksylan diizopropylu (14,3 ml, 69 mmol) dodano przez strzykawkę. Mieszaninę pozostawiono do ogrzania powoli do temperatury pokojowej i mieszano przez 18 godzin. Zatężenie i chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (8:2:1 CHCl3/EtOAc/EtOH) dała tytułowy związek (20,83 g, 75%) jako stałą pianę. Dodatkowe 5,73 g produktu można otrzymać przez recykling odzyskanego substratu z powyższej reakcji z wytworzeniem łącznie 26,56 g (96%) tytułowego związku: MS (ES) m/e 482,2 (M + H)+; 1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ 8,09 (dd, J = 6,5, 1,3 Hz, 1H), 7,29 (t, 1H), 7,18 (t, 1H), 7,02 (d, J = 9,2 Hz, 1H), 6,84-6,79 (m, 3H), 6,59 (t, 1H), 5,32 (d, 1 = 16,5 Hz, 1H), 4,28 - 4,14 (m, 2H), 4,16 (d, J = 16,5 Hz, 1H), 4,02 (t, 2H), 3,84 (m, 1H), 3,58 (s, 3H), 3,40 (dd, 2H), 3,01 (dd, 1H), 2,73 (dd, 1H), 2,70 (dd, 1H), 2,52 (dd, 1H), 2,02 (ddd, 2H).
b) (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1-2-benzazepino-4-octan metylu
Do mieszanego roztworu (S)-3-okso-8-[3-(1oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (26,56 g, 55 mmol) w izopropanolu (500 ml) dodano 10% palladu na węglu aktywowanym (8 g, 7,5 mmol, ostrożnie zwilżony w izopropanolu pod argonem) i cykloheksen (55,7 ml, 550 mmol). Mieszaninę następnie ogrzewano do refluksu pod argonem na łaźni olejowej o temperaturze 90°C. Po 6 godzinach dodano jeszcze 10% palladu na węglu aktywowanym (8 g, 7,5 mmol, ostrożnie zwilżony w izopropanolu pod argonem) i cykloheksenu (55,7 ml, 550 mmol). Po dodatkowych 18 godzinach mieszaninę przesączono na gorąco przez Celite® i wkładkę filtracyjną przemyto mieszaniną 1:1 MeOH/CHCl3 (400 ml). Przesącz zatężono pod zmniejszonym ciśnieniem i pozostałość oczyszczono metodą chromatografii rzutowej na żelu krzemionkowym (95:5 CHCl3/MeOH) wytwarzając tytułowy związek (19,50 g, 76%) jako białą lepką pianę: TLC (krzemionka, 5% MeOH w CHCl3,) Rf 0,52; MS (ES) m/e 466,3 (M + H)+; 1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ 7,94 (dd, 1H), 7,34 (t, 1H), 7,02 (d, J = 9,2 Hz, 1H), 6,81 (m, 2H), 6,54 (t, 1H), 6,46 (m, 2H), 5,31 (d, J = 16,5 Hz, 1H), 4,23 - 4,13 (m, 2H), 4,17 (d, J - 16,5 Hz, 1H), 4,02 (t, 2H), 3,82 (m, 1H), 3,58 (s, 3H), 3,36 (m, 2H), 3,01 (dd, 1H), 2,72 (dd, 1H), 2,68 (dd, 1H), 2,50 (dd, 1H), 1,96 (ddd, 2H).
c) kwas (S)-3-okso-8-(3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Do mieszanego roztworu (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (19,50 g, 42 mmol) w dioksanie (150 ml) dodano wodny roztwór 1 N NaOH (75 ml, 75 mmol). Mętną mieszaninę mieszano w temperaturze pokojowej przez 2 godziny, następnie powstały jednorodny roztwór zobojętniono wodnym roztworem 1 N HCl (75 ml, 75 mmol). Roztwór zatężono prawie do suchej masy w wyparce obrotowej dla wytrącenia produktu. Supernatant odlano i pozostałe żywicowate ciało stałe ponownie rozpuszczono w metanolu. Przejrzysty roztwór zatężono następnie ponownie w wyparce obrotowej. Pozostałe ciało stałe utarto z małą objętością wody, przesączono i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem wytwarzając tytułowy związek (16,38 g, 86%) jako biały proszek. HPLC (Hamilton PRP-1®, 25% CH3CN/H2O zawierająca 0,1% TFA) k' = 3,1; [a]D -112,3° (c, 1,0, MeOH); MS (ES) m/e 452,3 (M + H)+; 1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ 7,95 (dd, 1H), 7,34 (dt, 1H), 7,02 (d, J = 9,2 Hz, 1H), 6,81 (m, 2H), 6,58 (t, 1H), 6,47 (m, 2H), 5,30 (d, J = 16,5 Hz, 1H), 4,27 - 4,13 (m, 2H), 4,15 (d, J - 16,5 Hz, 1H), 4,02 (t, 1H), 3,78 (m, 1H), 3,37 (m, 2H), 3,00 (dd, 1H), 2,69 (dd, 1H), 2,65 (dd, 1H), 2,41 (dd, 1H), 1,96 (ddd, 2H).
Analiza, obliczone dla C22H24F3N3O4 · C, 58,53; H, 5,36; N, 9,31.
Znalezione: C, 58,37; H, 5,42; N, 9,20.
P r z y k ł a d 35
Wytwarzanie kwasu (R)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (R)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (0,33 g, 2 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,3 ml, 2 mmol) w bezwodnym DMF (10 ml) dodano powoli kroplami do roztworu (R)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,3 g,
PL 190 859 B1 mmol) i trifenylofosfinę (0,485 g, 26 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (10 ml) w temperaturze pokojowej. Po 17 godzinach mieszaninę zatężono.
Chromatografia na żelu krzemionkowym (gradient: 0,5% - 5% Me-OH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,35 g, 80%) jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 482,3 (M + H)+.
b) (R)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (R)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,35 g, 0,7 mmol), cykloheksenu (0,75 ml, 7 mmol), 10% Pd/C (88 mg, 0,07 mmol) i izopropanolu (9 ml) ogrzewano do refluksu pod argonem. Po 18 godzinach dodano jeszcze 10% Pd/C (36 mg, 0,03 mmol) i cykloheksen 20 (0,75 ml, 7 mmol). Po 36 godzinach mieszaninę przesączono na gorąco przez Celite® i wkładkę filtracyjną przemyto gorącym EtOAc. Zatężenie pozostawiło żółty olej. Chromatografia na żelu krzemionkowym (1%-5% MeOH w CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,26 g, 77%) jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 466,2 (M + H)+.
c) kwas (R)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
LiOHH2O (25 mg, 0,6 mmol) dodano do roztworu (R)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,25 g, 0,54 mmol) w THF (5 ml) i H2O (2 ml) w temperaturze pokojowej. Po 18 godzinach, reakcję zateżono do suchej masy i pozostałość rozpuszczono w H2O (4 ml). Roztwór ostrożnie zakwaszono do pH = 4 3,0 N HCl. Osad zebrano i osuszono pod wysoką próżnią w temperaturze 40 - 45°C wytwarzając tytułowy związek (0,15 g, 62%) jako białawe ciało stałe: MS (ES) m/e 452,1 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H24F3N3O4 · 0,5 H2O: C, 57,38; H, 5,47; N, 9,12.
Znalezione: C, 57,72; H, 5,24; N, 8,92.
P r z y k ł a d 36
Wytwarzanie kwasu (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-[3-(4-metylo-1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]-4-metylopirydyny (0,60 g, 3,6 mmol) i azodikarboksylanu dietlu (0,6 ml, 3,6 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (12 ml) dodano kroplami w czasie 3-4 min do roztworu (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,60 g, 1,8 mmol) i trifenylofosfiny (0,95 g, 3,6 mmol) w bezwodnym CH2Cl2 (6 ml) w temperaturze pokojowej. Po 17 godzinach mieszaninę zateżono. Chromatografia na żelu krzemionkowym (gradient: 1% - 5% MeOH/CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,45g, 49%) jako białawą pianę: MS (ES) m/e 496,3 (M + H)+.
b) (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu.
Mieszaninę (S)-8-[3-(4-metylo-1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,45 g, 0,9 mmol), cykloheksenu (0,93 ml, 9 mmol), 10% Pd/C (0,2 g, 0,18 mmol), i izopropanolu (9 ml) ogrzewano do refluksu pod argonem. Po 18 godzinach dodano jeszcze 10% Pd/C (0,2 g, 0,18 mmol) i cykloheksen (0,27 ml, 2,65 mmol). Po 36 godzinach mieszaninę przesączono na gorąco przez Celite® i wkładkę filtracyjną przemyto gorącym EtOAc. Zatężenie pozostawiło żółty olej.
Chromatografia na żelu krzemionkowym (1%-3% MeOH w CH2Cl2) dała tytułowy związek (0,32g, 74%) jako białą pianę: MS (ES) m/e 480,2 (M + H)+.
c) kwas (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
LiOKH2O (33 mg, 0,79 mmol) dodano do roztworu (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,32 g, 0,67 mmol) w THF (5 ml) i H2O (2 ml) w temperaturze pokojowej. Po 18 godzinach mieszaninę zatężono do suchej masy i pozostałość rozpuszczono w H2O (4 ml). Roztwór ekstrahowano octanem etylu, następnie ostrożnie zakwaszono do pH ~ 5 3,0 N HCl. Osad zebrano i osuszono pod wysoką próżnią w temperaturze 40 - 45°C wytwarzając tytułowy związek (0,22 g, 71%) jako białawe ciało stałe: MS (ES) m/e 466,1 (M + H)+.
PL 190 859 B1
Analiza, obliczone dla C23H26F3N3O4, C, 59,35; H, 5,63; N, 9,03.
Znalezione: C, 58,97; H, 5,55; N, 8,73.
P r z y k ł a d 37
Wytwarzanie kwasu (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Zgodnie ze sposobem z przykładu 37(a), poza podstawieniem 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanolu w miejsce N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny, i podstawieniem (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu w miejsce (R)-8-hydroksy-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu, wytworzono tytułowy związek jako bezbarwny olej: MS (ES) m/e 466,2 (M + H)+.
b) kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Zgodnie ze sposobem z przykładu 37(c), poza podstawieniem (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu w miejsce (R)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octanu metylu, tytułowy związek wytworzono jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 452,2 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C22H24F3N3O4 · 0,7 H2O: C, 56,94; H, 5,52; N, 9,05.
Znalezione: C, 56,80; H, 5,19; N, 8,85.
P r z y k ł a d 38
Wytwarzanie kwasu (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Roztwór N-tlenku 2-[(3-hydroksy-1-propylo)amino]pirydyny (336 mg, 2,0 mmol) i azodikarboksylanu dietylu (0,3 ml, 2,0 mmol) w bezwodnym DMF (10 ml) dodano do roztworu (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (350 mg, 1,0 mmol) i trifenylofosfiny (525 mg, 2,0 mmol) w bezwodnym DMF (10 ml) w temperaturze pokojowej. Po 24 godzinach mieszaninę zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (gradient: EtOAc (500 ml) następnie 5% MeOH/CHCl3) dała tytułowy związek jako pomarańczową pianę (288 mg, 57%); MS (ES) m/e 504 (M + H)+.
b) (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Mieszaninę (S)-3-okso-8-[3-(1-oksopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (288 mg, 0,57 mmol), cykloheksenu (0,6 ml, 5,8 mmol), 10% Pd/C (62 mg, 0,58 mmol) i 2-propanolu (6 ml) ogrzewano do refluksu pod argonem. Po 31 godzinach mieszaninę przesączono na gorąco przez warstwę Celite®, wkładkę filtracyjną przemyto gorącym 1:1 MeOH/CHCl3 (200 ml), i przesącz zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (5% MeOH/CHCl3), a następnie druga chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (50% THF/cykloheksan) dała tytułowy związek jako białawą pianę (133 mg, 48%): MS (ES) m/e 488 (M + H)+
c) kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
1,0 N LiOH (0,3 ml, 0,3 mmol) dodano do roztworu (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (133 mg, 0,27 mmol) w THF (1,5 ml) i H2O (1,2 ml) w temperaturze 0°C. Mieszaninę pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej w czasie 18 godzin. Mieszaninę przemyto Et2O (2x5 ml), następnie zastosowano łagodną próżnię dla usunięcia reszty organicznych rozpuszczalników. Warstwę wodną przepuszczono przez 0,45 μm filtr Acrodisk, następnie ostrożnie zakwaszono do pH 6 stosując 10% HCl w H2O w temperaturze 0°C. Osad zebrano, przemyto H2O i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 50°C, wytwarzając tytułowy związek jako białe ciało stałe (62 mg, 48%): MS (ES) m/e 474 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C28H31N3O4 · 0,75 H2O: C, 69,05; H, 6,75; N, 8,63.
Znalezione: C, 69,05; H, 6,66; N, 8,55.
PL 190 859 B1
P r z y k ł a d 39
Wytwarzanie kwasu (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]|etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2, 3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Azodikarboksylan diizopropylu (0,3 ml, 1,5 mmol) dodano do roztworu (S)-8-hydroksy-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu (350 mg, 1,0 mmol), 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanolu (228 mg, 1,5 mmol) i trifenylofosfiny (393 mg, 1,5 mmol) w bezwodnym THF (10 ml) w temperaturze 0°C. Mieszaninę pozostawiono do ogrzania do temperatury pokojowej w czasie 72 godzin, następnie zatężono. Chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (50% EtO-Ac/heksany), następnie druga chromatografia rzutowa na żelu krzemionkowym (25% EtOAc/heksany) dała tytułowy związek jako białą pianę (250 mg, 51%); MS (ES) m/e 488 (M + H)+.
b) kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
1,0 N LiOH (0,62 ml, 0,62 mmol) dodano do roztworu (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo] etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (250 mg, 0,51 mmol) w THF (2,5 ml) i H2O (1,9 ml) w temperaturze 0°C i mieszaninę pozostawiono z mieszaniem w temperaturze pokojowej na 18 godzin. Mieszaninę przemyto Et2O (2x 5 ml), następnie zastosowano łagodną próżnię dla usunięcia reszty organicznych rozpuszczalniki. Warstwę wodną przepuszczono przez 0,45 μm filtr Acrodisk, następnie ostrożnie zakwaszono do pH 6 stosując 10% HCl w H2O w temperaturze 0°C. Osad zebrano, przemyto H2O i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 50°C wytwarzając tytułowy związek (134 mg, 55%) jako białe ciało stałe: MS (ES) m/e 474 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C28H31N3O4 · 0,75 H2O: C, 69,05; H, 6,73; N, 8,63.
Znalezione: C, 69,23; H, 6,59; N, 8,55.
P r z y k ł a d 40
Wytwarzanie kwasu (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowego
a) (S)-8-(2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4, 5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octan metylu
Do roztworu (S)-8-hydroksy-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,18 g, 0,44 mmol) i Ph3P (0,23 g, 0,88 mmol) w CH2Cl2 (2 ml) dodano roztwór 6-(metyloamino)-2-pirydyloetanolu (0,13 g, 0,88 mmol) i azodikarboksylan dietylu (0,14 ml, 0,89 mmol) w CH2Cl2 (2 ml). Po 2 dniach w temperaturze pokojowej rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Krążkowa chromatografia na żelu krzemionkowym (płytka 6 mm, 5% Me-OH/CHCl3) dała przejrzysty olej (0,63 g), który zawierał mieszaninę tytułowego związku z nieprzereagowanym (S)-8-hydroksy-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanem metylu. Tę substancję oczyszczono następnie metodą krążkowej chromatografii na żelu krzemionkowym (płytka 6 mm, 50% EtOAc/heksany) wytwarzając tytułowy związek (0,12 g) jako przejrzysty olej: MS (ES) m/e 542,3 (M + H)+.
b) kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4, 5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy
Do roztworu (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluoro-metylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octanu metylu (0,12 g, 0,22 mmol) w EtOH (2 ml) dodano 1 N NaOH (0,50 ml). Po 3,5 godziny w temperaturze pokojowej, większość rozpuszczalnika usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem z wytworzeniem białej pozostałości. Rozpuszczono ją w wodzie i roztwór zobojętniono do pH = 7 1 N HCl. Powstały osad zebrano i osuszono pod zmniejszonym ciśnieniem wytwarzając tytułowy związek (28,1 mg) jako białe ciało stałe: [a]D -74,0° (c 0,05, EtOH); MS (ES) m/e 528,3 (M + H)+.
Analiza, obliczone dla C28H28F3N3O4 · 0,5 H2O 62,68; H, 5,45; N, 7,83.
Znalezione: C, 62,60; H, 5,35; N, 7,66.
P r z y k ł a d 41
Kompozycja jednostkowej dawki pozajelitowej
Preparat, który zawiera 20 mg związku z przykładu 1 jako sterylny suchy proszek wytwarza się jak następuje: 20 mg związku rozpuszcza się w 15 ml destylowanej wody. Roztwór przesącza się w warunkach sterylnych do 25 ml wielodawkowej ampułki i liofilizuje. Proszek rozprowadza się doda56
PL 190 859 B1 jąc 20 ml 5% dekstrozy w wodzie (D5W) do dożylnego lub domięśniowego wstrzykiwania. Dawkowanie określa więc wstrzykiwana objętość. Dalszego rozcieńczania można dokonać dodając odmierzoną objętość tej dawki jednostkowej do kolejnej objętości DSW do wstrzykiwania, lub odmierzoną dawkę można wprowadzić do innego mechanizmu podawania leku, np. butelki lub torebki do dożylnych kroplówek lub innego systemu wstrzykiwania.
P r z y k ł a d 42
Kompozycja jednostkowej dawki doustnej
Kapsułkę do doustnego podawania wytwarza się mieszając i mieląc 50 mg związku z przykładu 1 z 75 mg laktozy i 5 mg stearynianu magnezu. Powstały proszek przesiewa się i wprowadza do twardej żelatynowej kapsułki.
P r z y k ł a d 43
Kompozycja jednostkowej dawki doustnej
Tabletkę do doustnego podawania wytwarza się mieszając i granulując 20 mg sacharozy, 150 mg dihydratu siarczanu wapnia i 50 mg związku z przykładu 1 z 10% roztworu żelatyny. Mokre granulki przesiewa się, osusza, miesza z 10 mg skrobi, 5 mg talku i 3 mg kwasu stearynowego i sprasowuje w tabletkę.
Powyższy opis w pełni ujawnia, jak realizować i stosować niniejszy wynalazek. Jednakże niniejszy wynalazek nie jest ograniczony do konkretnych odmian opisanych tutaj, lecz obejmuje wszystkie modyfikacje w zakresie poniższych zastrzeżeń. Różne odniesienia do czasopism, patentów i innych publikacji cytowane tutaj obejmują stan techniki i są włączane jako odnośniki literaturowe tak, jakby były włączane w całości.

Claims (7)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Etery benzazepiny o wzorze (I):
    gdzie :
    R1 oznacza H, metyl, karboksymetyl, 2,2,2-trifluoroetyl, benzyl, 4-aminobenzyl, 4-trifluorometylobenzyl, 2-fenyloetyl;
    R2 oznacza grupę:
    3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metoksy-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidynylo)amino]-1-propyloksy, 3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metylopirydyloamino)-1-propyloksy, 2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy, 2-(2-benzimidazolilo)etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino-]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy, 3-(2-imidazolin-2-yloamino)-1-propyloksy, 2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy, 3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H-1,3-diazepin-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  2. 2. Związek, którym jest:
    kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    PL 190 859 B1 kwas (±)-8-[3-(4-metoksy-2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidynylo)amino]-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[2-(2-benzimidazolilo)etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy; kwas (±)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2,3,4,5-tertrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[2-(benzimidazol-2-ilo)-1-etoksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tertrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (R)-8-(3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[(1,4,5,6-tetrahydropirymidyn-2-ylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-[3-(4-aminopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbynylo)amino]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino)-1-propyloksy)-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-2-metylo-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino)]-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepiono-4-octowy;
    kwas (±)-2-benzylo-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-2-(karboksymetylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-2-(4-aminobenzylo)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(2-imidazolin-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[2-(2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-8-[3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H-1,3-diazepin-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-metylo-3-okso
    -2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-)N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)amino]-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(4-trifluorometylobenzylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    PL 190 859 B1 kwas (±)-3-okso-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4-5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (±)-3-okso-8-[3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)-amino)]-1-propyloksy]-2-(4-(trifluorometylo)-benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2,-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (R)-3-okso-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-8-[3-(4-metylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-3-okso-2-(2,2,2-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-3-okso-8-[3-(1,4,5,6-tetrahydropirymid-2-yloamino)-1-propyloksy]-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-8-[3-(pirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy]-2,3,4,5-tetrahydro1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-8-[2-(6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2-fenyloetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy;
    kwas (S)-8-[2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-(2,2,2,-trifluoroetylo)-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy; lub kwas (S)-8-[2-6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy]-3-okso-2-[4-(trifluorometylo)benzylo]-2,3,4,5-tetrahydro-1H-2-benzazepino-4-octowy.
  3. 3. Kompozycja farmaceutyczna zawierająca aktywny związek i farmaceutycznie dopuszczalny nośnik, znamienna tym, że jako aktywny związek zawiera etery benzazepinowe o wzorze (I), w którym wszystkie podstawniki mają takie znaczenie jak podano w zastrz. 1 lub ich farmaceutycznie dopuszczalne sole.
  4. 4. Sposób wytwarzania eterów benzazepiny o wzorze (I) karboksymetyl, 2,2,2-trifluoroetyl, benzyl, 4-aminobenzyl, 4-triflugdzie:
    1
    R1 oznacza H, metyl, orometylobenzyl, 2-fenyloetyl;
    R2 oznacza grupę:
    3-(2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-amino-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metoksy-2-pirydyloamino)-1-propyloksy, 3-(pirymidyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-[2-(1,4,5,6-tetrahydropirymidynylo)amino]-1-propyloksy, 3-(4,6-dimetylopirydyn-2-yloamino)-1-propyloksy, 3-(4-metylopirydynyloamino)-1-propyloksy, 2-[6-(metyloamino)pirydyn-2-ylo]-1-etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(metylo)amino]-1-propyloksy, 2-(2-benzimidazolilo)etoksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(tbutoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(1-oksopirydyn-2-ylo)-N-(t-butoksykarbonylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(benzoilo)-amino]-1-propyloksy, 3-(2-imidazolin-2-yloamino)-12- (2-aminotiazol-4-ilo)-1-etoksy, 3-(4,5,6,7-tetrahydro-1H-1,3-diazepin-2-yloamino)-13- [N-(pirydyn-2-ylo)-N-(t-butyloacetylo)-amino]-1-propyloksy, 3-[N-(pirydyn-2-ylo)-N-(izobutoksykarbonylo)-amino-1-propyloksy lub ich farmaceutycznie dopuszczalnych soli, znamienny tym, że związek o wzorze (IV), w którym R1 ma wyżej podane znaczenie poddaje się reakcji, korzystnie reakcji sprzęganiu typu Mitsunobu ze związkiem o wzorze (V), w którym R2 ma wyżej podane zna1 czenie a L1 oznacza OH lub chlorowiec:
    -propyloksy,
    -propyloksy,
    PL 190 859 B1 z zabezpieczonymi wszystkimi reaktywnymi grupami, a następnie usuwa się wszelkie grupy zabezpieczające, i ewentualnie tworzy farmaceutycznie dopuszczalną sól.
  5. 5. Związek według zastrz. 1 albo 2 albo 3 do stosowania jako lek.
  6. 6. Zastosowanie nowych eterów benzazepiny o wzorze (I) jak zdefiniowano w zastrz 1 do wytwarzania leku do leczenia osteoporozy.
  7. 7. Zastosowanie nowych eterów benzazepiny o wzorze (I) jak zdefiniowano w zastrz. 1 do wytwarzania leku do hamowania angiogenezy.
PL332674A 1996-10-02 1997-10-01 Etery benzazepiny, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie PL190859B1 (pl)

Applications Claiming Priority (3)

Application Number Priority Date Filing Date Title
US2732096P 1996-10-02 1996-10-02
US4377697P 1997-04-11 1997-04-11
PCT/US1997/018001 WO1998014192A1 (en) 1996-10-02 1997-10-01 Vitronectin receptor antagonists

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL332674A1 PL332674A1 (en) 1999-09-27
PL190859B1 true PL190859B1 (pl) 2006-02-28

Family

ID=26702318

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL332674A PL190859B1 (pl) 1996-10-02 1997-10-01 Etery benzazepiny, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie

Country Status (36)

Country Link
EP (1) EP0957917B1 (pl)
JP (2) JP4491072B2 (pl)
KR (1) KR100589578B1 (pl)
CN (1) CN1114403C (pl)
AP (1) AP1463A (pl)
AR (1) AR008878A1 (pl)
AT (1) ATE312089T1 (pl)
AU (1) AU733417B2 (pl)
BG (1) BG64581B1 (pl)
BR (1) BR9712248B1 (pl)
CA (1) CA2267224C (pl)
CO (1) CO4900046A1 (pl)
CY (1) CY2576B1 (pl)
CZ (1) CZ299076B6 (pl)
DE (1) DE69734833T2 (pl)
DK (1) DK0957917T3 (pl)
DZ (1) DZ2320A1 (pl)
EA (1) EA002419B1 (pl)
ES (1) ES2252775T3 (pl)
HU (1) HU229221B1 (pl)
ID (1) ID19623A (pl)
IL (1) IL129243A (pl)
MA (1) MA24361A1 (pl)
MY (1) MY137606A (pl)
NO (1) NO320194B1 (pl)
NZ (1) NZ334953A (pl)
PE (1) PE10499A1 (pl)
PL (1) PL190859B1 (pl)
RO (1) RO119881B1 (pl)
SA (1) SA98180936B1 (pl)
SK (1) SK285029B6 (pl)
TR (1) TR199900737T2 (pl)
TW (1) TW487702B (pl)
UA (1) UA60311C2 (pl)
UY (2) UY24735A1 (pl)
WO (1) WO1998014192A1 (pl)

Families Citing this family (38)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
UA60311C2 (uk) * 1996-10-02 2003-10-15 Смітклайн Бічам Корпорейшн Антагоністи рецептора вітронектину, спосіб одержання цих сполук та фармацевтична композиція
TW527355B (en) 1997-07-02 2003-04-11 Bristol Myers Squibb Co Inhibitors of farnesyl protein transferase
BR9813214A (pt) * 1997-09-24 2000-08-29 Smithkline Beecham Corp Antagonista de receptor vitronectina
CN1273529A (zh) * 1997-09-24 2000-11-15 史密丝克莱恩比彻姆公司 玻连蛋白受体拮抗剂
US6372719B1 (en) 1998-03-04 2002-04-16 Jay Cunningham ανβ3 integrin antagonists in combination with chemotherapeutic agents
DE19842415A1 (de) 1998-09-16 2000-03-23 Merck Patent Gmbh Pharmazeutische Zubereitung
CA2356929A1 (en) * 1998-12-23 2000-07-06 G.D. Searle & Co. Method of using a matrix metalloproteinase inhibitor and one or more antineoplastic agents as a combonation therapy in the treatment of neoplasia
AU747503B2 (en) * 1999-02-03 2002-05-16 Merck & Co., Inc. Benzazepine derivatives as alpha-V integrin receptor antagonists
IL146222A0 (en) * 1999-04-30 2002-07-25 Univ Michigan Therapeutic applications of pro-apoptotic benzodiazepines
JP2003506452A (ja) * 1999-08-06 2003-02-18 スミスクライン・ビーチャム・コーポレイション 発作の治療に有用なビトロネクチン受容体アンタゴニスト
US6514964B1 (en) 1999-09-27 2003-02-04 Amgen Inc. Fused cycloheptane and fused azacycloheptane compounds and their methods of use
DE10027514A1 (de) * 2000-06-06 2002-01-03 Basf Ag Liganden von Integrinrezeptoren
DE10028575A1 (de) 2000-06-14 2002-03-14 Basf Ag Integrinliganden
FR2806082B1 (fr) * 2000-03-07 2002-05-17 Adir Nouveaux composes bicycliques antagonistes des recepteurs de la vitronectine, leur procede de preparation et les compositions pharmaceutiques qui les contiennent
CA2436130A1 (en) 2001-01-29 2002-08-08 Ortho-Mcneil Pharmaceutical, Inc. Substituted indoles and their use as integrin antagonists
AU2002305164B2 (en) * 2001-04-10 2005-07-28 Smithkline Beecham Corporation Method of inhibiting adhesion formation
SE0101386D0 (sv) 2001-04-20 2001-04-20 Astrazeneca Ab New compounds
EP1387688A2 (en) * 2001-05-03 2004-02-11 Merck & Co., Inc. Benzazepinone alpha v integrin receptor antagonists
KR20040058229A (ko) 2001-10-22 2004-07-03 더 스크립스 리서치 인스티튜트 항체 표적화 화합물
GB0215867D0 (en) * 2002-07-09 2002-08-14 Glaxosmithkline Spa Novel method and compounds
JP2006522139A (ja) * 2003-04-04 2006-09-28 スミスクライン・ビーチャム・コーポレイション ベンズアゼピンの製造方法およびその中間体
HRP20130782T1 (en) * 2004-04-02 2013-09-30 The Regents Of The University Of California, Office Of Technology Transfer Methods and compositions for treating and preventing disease associated with alpha v beta 5 integrin
AU2012216372B2 (en) * 2004-04-02 2015-01-22 The Regents Of The University Of California Methods and compositions for treating and preventing disease associated with alphaVbeta5 integrin
UA87854C2 (en) 2004-06-07 2009-08-25 Мерк Энд Ко., Инк. N-(2-benzyl)-2-phenylbutanamides as androgen receptor modulators
TW200635902A (en) * 2004-12-21 2006-10-16 Smithkline Beecham Corp Methods and formulations
MX2008006379A (es) * 2005-11-29 2009-03-03 Smithkline Beecham Corp Metodo de tratamiento.
JP5637855B2 (ja) 2007-11-08 2014-12-10 ザ ジェネラル ホスピタル コーポレイション 蛋白尿症の治療のための方法及び組成物
CA2705916C (en) * 2007-11-16 2016-01-05 Ube Industries, Ltd. Benzazepinone compound
WO2009111679A2 (en) * 2008-03-06 2009-09-11 Smithkline Beecham Corporation Process
US8518927B2 (en) 2009-02-10 2013-08-27 The Scripps Research Institute Chemically programmed vaccination
EP2415474B1 (en) * 2009-03-30 2013-08-28 Ube Industries, Ltd. Pharmaceutical composition for treatment or prevention of ophthalmic diseases
JP5572996B2 (ja) * 2009-05-15 2014-08-20 宇部興産株式会社 ベンズアゼピノン化合物を有効成分として含有する医薬
CA2767409C (en) 2009-07-24 2018-10-30 The Regents Of The University Of California Methods and compositions for treating and preventing disease associated with .alpha.v.beta.5 integrin
CN102753179A (zh) 2009-11-17 2012-10-24 密执安大学评议会 具有治疗性能的1,4-苯并二氮杂*-2,5-二酮和相关化合物
EP2325194A1 (en) * 2009-11-24 2011-05-25 Glycotope GmbH Process for the purification of glycoproteins
ES2864079T3 (es) 2014-05-30 2021-10-13 Pfizer Derivados de carbonitrilo como moduladores selectivos del receptor de andrógenos
BR112022021228A2 (pt) * 2020-04-26 2022-12-06 Jiangsu Nhwa Pharmaceutical Co Ltd Derivado da 1,5-di-hidro-2,4-benzodiazepin-3-ona e aplicação do mesmo
WO2023275715A1 (en) 2021-06-30 2023-01-05 Pfizer Inc. Metabolites of selective androgen receptor modulators

Family Cites Families (6)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
NZ259802A (en) * 1992-12-21 1997-10-24 Smithkline Beecham Corp Bicyclic derivatives and pharmaceutical compositions
EP0762882A4 (en) * 1994-06-29 2002-09-11 Smithkline Beecham Corp Vibronectin Receptor Antagonists
JPH10504808A (ja) * 1994-06-29 1998-05-12 スミスクライン・ビーチャム・コーポレイション ビトロネクチン受容体拮抗物質
EP0777657A1 (en) * 1994-08-22 1997-06-11 Smithkline Beecham Corporation Bicyclic compounds
WO1996026190A1 (en) * 1995-02-22 1996-08-29 Smithkline Beecham Corporation Integrin receptor antagonists
UA60311C2 (uk) * 1996-10-02 2003-10-15 Смітклайн Бічам Корпорейшн Антагоністи рецептора вітронектину, спосіб одержання цих сполук та фармацевтична композиція

Also Published As

Publication number Publication date
BG103299A (en) 2000-01-31
CZ113299A3 (cs) 2000-03-15
KR100589578B1 (ko) 2006-06-15
DE69734833T2 (de) 2006-07-13
UA60311C2 (uk) 2003-10-15
KR20000048816A (ko) 2000-07-25
BR9712248B1 (pt) 2010-06-29
AU733417B2 (en) 2001-05-17
NO991590L (no) 1999-05-31
DK0957917T3 (da) 2006-04-18
BR9712248A (pt) 1999-08-24
CN1238689A (zh) 1999-12-15
AU4746297A (en) 1998-04-24
CO4900046A1 (es) 2000-03-27
ATE312089T1 (de) 2005-12-15
AP1463A (en) 2005-09-10
HUP9903769A2 (hu) 2000-03-28
JP2001501936A (ja) 2001-02-13
CY2576B1 (en) 2008-07-02
AP9901493A0 (en) 1999-03-31
EA002419B1 (ru) 2002-04-25
HUP9903769A3 (en) 2000-07-28
CZ299076B6 (cs) 2008-04-16
NO320194B1 (no) 2005-11-14
PL332674A1 (en) 1999-09-27
SA98180936B1 (ar) 2006-05-30
SK42599A3 (en) 1999-12-10
RO119881B1 (ro) 2005-05-30
NO991590D0 (no) 1999-03-31
MY137606A (en) 2009-02-27
AR008878A1 (es) 2000-02-23
WO1998014192A1 (en) 1998-04-09
MA24361A1 (fr) 1998-07-01
EP0957917A4 (en) 2002-05-15
ID19623A (id) 1998-07-23
HK1023730A1 (en) 2000-09-22
NZ334953A (en) 2000-01-28
IL129243A (en) 2004-07-25
UY24735A1 (es) 1998-03-30
JP4491072B2 (ja) 2010-06-30
DZ2320A1 (fr) 2002-12-28
CA2267224A1 (en) 1998-04-09
TR199900737T2 (xx) 1999-07-21
IL129243A0 (en) 2000-02-17
HU229221B1 (en) 2013-09-30
CA2267224C (en) 2007-03-13
ES2252775T3 (es) 2006-05-16
CN1114403C (zh) 2003-07-16
DE69734833D1 (de) 2006-01-12
SK285029B6 (sk) 2006-04-06
JP2010006838A (ja) 2010-01-14
EA199900356A1 (ru) 2000-02-28
EP0957917B1 (en) 2005-12-07
UY24935A1 (es) 2001-07-31
PE10499A1 (es) 1999-03-27
BG64581B1 (bg) 2005-08-31
EP0957917A1 (en) 1999-11-24
TW487702B (en) 2002-05-21

Similar Documents

Publication Publication Date Title
PL190859B1 (pl) Etery benzazepiny, sposób ich wytwarzania, kompozycja farmaceutyczna zawierająca te etery i ich zastosowanie
AU9577498A (en) Vitronectin receptor antagonist
CA2304000A1 (en) Vitronectin receptor antagonist
WO1999015508A1 (en) Vitronectin receptor antagonists
US6825188B2 (en) Vitronectin receptor antagonists
US6458814B1 (en) Vitronectin receptor antagonists
US20020123487A1 (en) Vitronectin receptor antagonist
US6576643B2 (en) Vitronectin receptor antagonists
US20010014737A1 (en) Vitronectin receptor antagonist
HK1023730B (en) Vitronectin receptor antagonists