PL191416B1 - Preparat zapobiegający biegunkom wśród prosiąt - Google Patents

Abstract

1. Preparat zapobiegający biegunkom wśród prosiąt zwłaszcza w okresie ich odsadzania od matek podawany jako dodatek do paszy, znamienny tym, że stanowi go mieszanina o składzie zincum oxydatum, sulfaguanidyna oraz nośnik, którym jest vehiculum.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest preparat zapobiegający biegunkom wśród prosiąt, w okresie odsadzania ich od matek.

Prosięta, zwłaszcza w pierwszych czternastu dniach po ich odsadzeniu zapadają często na chorobę zwaną biegunką; charakteryzuje się ona tym, że prosię wydala często rozwodniony lub wodnisty kał, co doprowadza do odwodnienia organizmu i powoduje bardzo duże osłabienie, zazwyczaj kończące się jego śmiercią - padnięciem zwierzęcia.

Dane literaturowe wskazują że biegunki okresu odsadzeniowego są przyczyną 80% padnięć prosiąt w tym okresie życia. Czynnikiem etiologicznym tych biegunek są najczęściej bakterie w tym przede wszystkim pałeczki okrężnicy, nieprawidłowe żywienie oraz rzadziej infekcje wirusowe.

Patomechanizm choroby związany jest z zaburzeniami w składzie flory bakteryjnej przewodu pokarmowego prosiąt, która uczestniczy aktywnie w utrzymaniu równowagi jelitowej. Obecne w przewodzie pokarmowym bakterie poprzez produkcję różnych metabolitów w tym głównie kwasu mlekowego utrudniają rozwój drobnoustrojów potencjalnie chorobotwórczych. W jelitach cienkich równowaga flory bakteryjnej utrzymywana jest dzięki odpowiedniemu - kwaśnemu pH, kwasom żółciowym i właściwemu funkcjonowaniu błony śluzowej. Natomiast w jelicie grubym, równowaga ta zależy zwłaszcza od szybkości przemieszczania się treści pokarmowej oraz sprawności trawienia i wchłaniania. Każde zakłócenie tej równowagi - poprzez różne przyczyny, na przykład zmianę paszy lub podanie antybiotyków może doprowadzić do biegunki.

Przeciwko biegunkom prosiąt ssących pojawiło się w ostatnich latach sporo szczepionek. Szczepionki te nie zapobiegają biegunkom okresu odsadzeniowego. Zmusza to hodowców a przede wszystkim służbę weterynaryjną oraz nauki weterynaryjne do szukania sposobów i preparatów, które zapobiegną w znaczącym stopniu tym chorobom a w konsekwencji stratom powodowanym w trzodzie chlewnej -w pogłowiu prosiąt.

Doniesienia naukowe w ostatnich latach podkreślają szczególną rolę pierwiastków śladowych w fizjologii i patologii ludzi i zwierząt, w tym zwłaszcza mikroelementów. Niedobory niektórych pierwiastków w podawanych paszach i pokarmach, powodują objawy i skutki o których pisano wyżej.

Przedmiotem wynalazku jest opracowanie preparatu, który skutecznie będzie chronił prosięta w okresie po odsadzeniu przed zapadaniem na biegunkę i będzie podnosił odporność organizmu zwierzęcia na to schorzenie.

W wyniku prowadzonych badań okazało się, że funkcję taką spełniają związki cynku wraz zinnymi dodatkami o ustalonym składzie.

Istota wynalazku polega na zastosowaniu nie wchłanialnego z przewodu pokarmowego tlenku cynku ZnO oraz sulfaguanidynyny i vehiculum, który pozwoli na regenerację nabłonka błony śluzowej jelit na drodze pobudzenia replikacji komórek.

Skład preparatu według wynalazku jest następujący: zincum oxydatum w ilościach 200 do 500 cz., korzystniej 300 cz., sulfaguanidynum 100 do 300 cz. korzystniej 200 cz. oraz nośnik vehiculum 800 do 1200 cz. korzystniej 1000 cz.

Preparat produkowany jest w postaci proszku, który podaje się prosiętom mieszając go z paszą w odpowiednich proporcjach w ustalonym czasie oraz częstotliwości. Preparat produkuje się mieszając dokładnie składniki w stosowanych do tego celu urządzeniach, poprzez dodawanie ich w ustalonych proporcjach. Mieszanie prowadzi się przez taki okres czasu aby uzyskać jednorodny skład. Kolejno po analizach składu preparatu, proces przerywa się a gotowy preparat pakuje się do szczelnych opakowań i przygotowuje do ekspedycji.

Stwierdzono, że korzystne jest podawanie preparatu w ilości 1 kg na 100 kg paszy, czyli w proporcjach 1 do 100 w okresie po odsadzeniu, a także w dawkach zmniejszonych w okresie samego odsadzenia.

Dla wykazania pozytywnego (profilaktycznego) efektu stosowania preparatu wykonano badania w warunkach doświadczalnych i terenowych.

Sposób wykonania wynalazku

Odmierzone ilości ZnO miesza się w znanych urządzeniach np. mieszadle magnetycznym z sulfaguanidyną i vehiculum. Skład preparatu jest dobrany ściśle według opisu wynalazku. Proces mieszania np. 100 kg preparatu trwa co najmniej 30 minut, następnie sprawdza się homogenność preparatu i pakuje do szczelnych opakowań i przygotowuje do celów handlowych.

PL 191 416 B1

Badania w warunkach doświadczalnych

Preparat -jego działanie sprawdzono na zwierzętach.

Do badań doświadczalnych użyto 88 prosiąt (9 miotów) rasy wielka biała polska (w.b.p.) odsadzonych od loch w wieku 6 tygodni.

Użyto je do obserwacji klinicznych oraz oceny przyrostów m.c. po stosowaniu preparatu przedstawionego do opatentowania.

Postępowanie. W celu eliminacji wpływu zmienności genetycznej na wyniki badań w zakresie przyrostów m.c. wybór prosiąt do poszczególnych grup doświadczalnych i kontrolnych przeprowadzono według następującego schematu.

Dziewięć miotów podzielono losowo na 3 grupy (A, B, C), po trzy mioty w grupie. Każdy miot rozdzielono z kolei na stawkę prosiąt doświadczalnych i kontrolnych, zwracając uwagę by w obu grupach była podobna liczba loszek i knurków. Ostatecznie grupa A złożona była z 16 prosiąt doświadczalnych i kontrolnych; grupa B odpowiednio z 15 i 14 prosiąt, zaś w skład grupy C weszło po 14 świń doświadczalnych i kontrolnych. Wszystkie świnie żywiono paszą PP Grover prod. Central Soya.

Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych w PlWet, wyjściowa zawartość Zn w paszy wynosiła 56,70 mg/kg (ppm). Stężenie innych pierwiastków w badanej paszy kształtowało się na poziomie: Fe - 173,9 mg/kg; Cu - 5,92 mg/kg. Natomiast stężenia pierwiastków toksycznych wynosiły: Cd - 00,6 mg/kg; Pb - 0,20 mg/kg; Hg - 0,017 mg/kg oraz As - 0,063 mg/kg i nie budziły zastrzeżeń toksykologicznych.

Prosiętom doświadczalnym podawano preparat w dobowej dawce paszy przez okres 7 dni przed odsadzeniem oraz 14 dni po odsadzeniu. W preparacie zastosowano te same dawki sulfaguanidyny - 2000 ppm oraz różne dawki ZnO: grupa A - 2500 ppm (2000 ppm Zn) grupa B - 3000 ppm (2400 ppm Zn⁺⁺) oraz grupa C -3500 ppm (2800 ppm Zn⁺⁺).

Opisaną stawkę prosiąt wykorzystano do badań, których celem było ustalenie wpływu preparatu na stan kliniczny zwierząt, zużycie paszy oraz przyrosty ich m.c w okresie 21 dni po odsadzeniu, a także na ocenę dynamiki przyrostów świń, aż do chwili uzyskanie przez nie wagi rzeźnej tzn. do 180 dnia życia; w tym czasie świnie osiągały m.c. około 100 kg. W tym celu prowadzono codzienne obserwacje kliniczne świń oraz dokonano pomiarów m.c. poszczególnych zwierząt w 42 dniu życia tzn. tuż przed pierwszym podaniem paszy z preparatem oraz w 63 i 180 dniu życia.

Badania terenowe dotyczące efektywności opracowanego preparatu

Zwierzęta. Do badań wykorzystano 2142 prosięta, mieszańce, stanowiące własność 8 gospodarstw wielkotowarowych, w których od dłuższego okresu rejestrowano występowanie biegunek w okresie pierwszych 14 dni po odsadzeniu. W momencie rozpoczynania badań zwierzęta były w wieku od 6 do 9 tygodni.

Postępowanie

We wszystkich fermach paszę z dodatkiem preparatu w ilości 1 kg/100 kg paszy podawano prosiętom w okresie 7 dni przed odsadzeniem i 14 dni po odsadzeniu. W sumie okres stosowania preparatu wynosił 21 dni. W pięciu z ośmiu gospodarstw, w których prowadzono obserwacje, ZnO stosowano w preparacie w dawce 2000 ppm a w trzech pozostałych w dawce 3000 ppm. W każdym z obiektów do badań wybrano po około 200 - 300 równych wiekowo prosiąt, które losowo podzielono na podobne liczbowo grupy - doświadczalne i kontrolną - zwracając uwagę, by w każdej grupie była jednakowa liczba loszek i knurków oraz, by m.c. prosiąt w obu grupach była podobna. W sumie do badań wykorzystano 2142 świń, między 6 a 9 tygodniem życia. Grupę doświadczalną tworzyło 1084, a kontrolną 1058 świń. Wpływ stosowanego preparatu na występowanie biegunek okresu odsadzeniowego określono na podstawie odsetka prosiąt, u których w okresie 2 tygodni po odsadzeniu stwierdzono objawy biegunki.

We wszystkich gospodarstwach świnie karmiono paszami pełnoporcjowymi typu Grover lub Starter. Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonymi w PlWet, wyjściowa zawartość Zn w losowo, jednorazowo pobranych próbkach paszy wynosiła od 45,45 mg/kg do 95,24 mg/kg.

Przeprowadzone badania w warunkach doświadczalnych oraz w warunkach terenowych, jednoznacznie potwierdziły skuteczność preparatu w zapobieganiu biegunkom wśród prosiąt. Nie stwierdzono też żadnych negatywnych klinicznych skutków stosowania preparatu.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Preparat zapobiegający biegunkom wśród prosiąt, zwłaszcza w okresie ich odsadzania od matek podawany jako dodatek do paszy, znamienny tym, że stanowi go mieszanina o składzie zincum oxydatum, sulfaguanidyna oraz nośnik, którym jest vehiculum.
2. 2. Preparat według zastrz. 1, znamienny tym, że w skład preparatu wchodzi zincum oxydatum w ilościach 200 do 500 części korzystnie 300 części, sulfaguanidyna w ilościach 100 do 300 części korzystnie 200 części oraz vehiculum w ilościach 800 do 1200 części korzystnie 1000 części.